(บรอดริเวอร์เอาต์โพสต์ เฉพาะจองเท่านั้น)
โอเค เราจะลงแคนูกันใช่ไหม
เราจะไหลไปตามน้ำกัน หวัดดีค่ะ
หวัดดีค่ะ ไงคะ ฉันแชนนอน
- ดีใจที่ได้เจอคุณนะ แชนนอน - เช่นกันค่ะ
พวกคุณเยี่ยมมากที่ทำแบบนี้
- แซมใช่ไหม - หวัดดีค่ะ ใช่ ยินดีที่ได้เจอนะคะ
- ดีใจมากๆ ที่ได้เจอคุณ - ดีใจเหมือนกันค่ะ
นกกระสา
อ้อ ใช่ เห็นแล้ว ดูมันพรางตัวได้เก่งมาก
นี่คือหนึ่งในสถานที่โปรดของคุณใช่ไหม
เมื่อทุกอย่างในโลกมันถาโถมเข้ามา
สิ่งที่ฉันชอบทำคือพาคนมายังแม่น้ำ
แบบว่า… ไปอยู่เงียบๆ ริมแม่น้ำและดูนกกันเถอะ
ต่อให้มีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้นรอบตัวเรา…
- เห็นด้วยร้อยเปอร์เซ็นต์เลย - ก็ยังมีไอ้นี่อยู่
ฉันชอบดอกไม้สีชมพู
ขอบคุณค่ะ ถ้าเราเอาดอกไม้ยักษ์มาประดับ
- เราก็ต้องทำตัวให้สมหน่อย - มันทำให้รอยยิ้มของคุณ…
เป็นอีกวิธีให้แกล้งทำจนกว่าจะทำได้สมจริง
ใช่เลย ถูกเผง
ว้าว คลื่นแรงเหมือนกันนะเนี่ย
แชนนอน รอยสักของคุณมีความหมายไหม
มีค่ะ มันคือรอยสักพลังของคนขาว ซึ่งฉันยังไม่ได้สักทับเลย
เป็นรูปไม้กางเขนเคลติก
มันกลายเป็นสัญลักษณ์ของสังคมที่มีคนขาวเป็นใหญ่
เพราะเราไม่สามารถใช้สัญลักษณ์สวัสติกะ ในเยอรมนีได้
นานมาแล้วที่ฉันคิดว่า
"ฉันไม่อยากสักอะไรทับเลย เพราะฉันปฏิเสธอดีตของฉันไม่ได้"
แต่เมื่อไม่กี่ปีก่อน ฉันไปร่วมเดินขบวนยูไนต์เดอะไรต์ครั้งที่สอง
ฉันสวมเสื้อที่เขียนว่า "ฉันเคยเป็นนีโอนาซี ถามฉันได้เลย"
และฉันได้คุยกับนักเคลื่อนไหวผิวดำ
และบอกเหตุผลว่าทำไมฉันถึงไม่สักทับมันซะที
แล้ว… แล้วเธอก็บอกว่า "อือ แต่มันยังส่งผลเสียได้อยู่นะ"
ตอนนี้ฉันจึงอยากสัก
รูปนกกระสาสีฟ้าขนาดเท่าตัวจริงทับรูปเดิม
- นี่ฉันยังเก็บเงินอยู่เลย - ค่ะ
ฉันมีลูกแปดคน ฉันคิดว่าอาหารหรือรอยสักดี สุดท้ายอาหารต้องมาก่อน
พอคิดว่าคุณมีลูกแปดคนและคุณทำงานนี้
มันสุดยอดจริงๆ นี่แหละที่เรียกว่า "ความกล้าหาญ"
ค่ะ
วิธีที่ง่ายที่สุดในการอธิบายถึงสิ่งที่ฉันทำ ว่าฉันต่อต้านนาซีจริงๆ
และช่วยให้คนที่เป็นนาซีเลิกเป็นนาซีได้
ฉันจะไปกินมื้อสายที่เน้นเรื่องความเกลียดชัง ที่ที่ผู้หญิงกล้าเอาชนะความเกลียดชังได้ง่ายๆ
ฉันจะสู้กับคุณด้วยความมั่นใจ ฉันจะสู้กับคุณด้วยชีวิตของฉันเอง
(ผู้หญิงกล้าย่อมปฏิเสธความเกลียดชัง)
ใครก็ไม่รู้เอารูปเครื่องชงกาแฟเคอริกสีต่างๆ
มาวางคู่กับชุดสูทกางเกงของแม่
- โอเคค่ะ - มีสีส้มอันนึงที่สวยมาก
สีเหลืองก็มี
สีแดงก่ำก็มี
มีอีกแถวนึงเต็มๆ เลย ดูสิ
สีแดง สีเขียว สีชมพู
เครื่องสีชมพูเปิดอยู่ด้วย เพราะว่าแม่อ้าปากอยู่
- ชื่นชมในความละเอียดจริงๆ - ใช่ๆ
- เห็นแล้วฮาชะมัด - ก็นะ
หนูไม่เคยเข้าใจที่คนหมกมุ่นเรื่องฟันหนูเลย
"เชลซี คลินตันมีฟันหน้าสองซี่ที่ยาวที่สุดในโลก
และจะไม่มีใครทุบสถิติได้"
"ขยะแขยง น่าเกลียด"
"คนราศีพิจิกที่น่าเกลียด" เหรอ
หรือไม่ก็ "คุณน่าจะตายไปซะ
ถ้าแม่คุณสนับสนุนการทำแท้งจริงๆ เธอก็น่าจะทำแท้งคุณนะ"
เวลาเราพูดคุยกับคนที่ปฏิเสธความเกลียดชัง
ต่อต้านความเกลียดชัง…
เราเองก็ต้องทำแบบนั้นด้วย
น่าเศร้าที่ลูกก็เคยพบเจอเรื่องพวกนี้ มาเกือบทั้งชีวิต
เพราะประสบการณ์ของลูกเอง
หนูจำไม่ได้จริงๆ ว่าชีวิตหนูมีตอนไหน ที่ไม่เจอกับความเกลียดชังบ้าง
มันเป็นเหมือนความรุนแรง ที่ล่องลอยอยู่รอบๆ ครอบครัวเรา
ที่น่าประทับใจจริงๆ เกี่ยวกับพวกผู้หญิงในตอนนี้
คือวิธีที่พวกเขากำจัดความเกลียดชัง ความคับแค้นใจหรืออคติของตัวเอง
เพื่อปลดปล่อยตัวเองเป็นอิสระจากสิ่งเหล่านั้น
(วอชิงตัน ดีซี)
เราจะไปร้านโปรดของคุณยายผู้ล่วงลับของลูก
ร้านแคคตัสแคนทีนา กับผู้หญิงที่กล้าหาญสามคน
เรามาทานมื้อสายกับเจเมล ฮิลล์
- หวัดดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก - ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน
- เราจะกอดกันหรือว่า… - ใช่ๆ ต้องกอดแน่นอนอยู่แล้ว
- โอเค - ร้อยเปอร์เซ็นต์
และเนกีน ฟาร์ซาด
- หวัดดีค่ะ ยินดีที่ได้… - เป็นไงบ้าง
- กับแชนนอน วัตส์ - ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอ
ฉันจะไปกินมื้อสายที่เน้นเรื่องความเกลียดชัง
ซึ่งเป็นที่ที่ผู้หญิงกล้า สามารถเอาชนะความเกลียดชังได้ง่ายๆ
พร้อมกับกินชิมิชางกาและมาร์การิตา
ฉันเคยมาร้านนี้บ่อยมาก
กับคุณยายและแฟนฉัน ซึ่งตอนนี้เป็นสามีแล้ว
ฉันมักทำหน้าที่เป็นคนขับรถ
เพราะมีมาร์การิตามากกว่าเหยือกเดียวเสมอ
- ดูเหมือนพวกเขาทำถูกแล้ว - ใช่ๆ จริงๆ ค่ะ ขอบคุณ
ฉันขอบคุณพวกคุณมากจริงๆ ที่มาที่นี่
นี่เป็นเรื่องของผู้หญิงกล้าที่ปฏิเสธความเกลียดชัง
และต่อต้านความเกลียดชัง
รวมทั้งไม่ยอมรับและขัดขืนต่อความเกลียดชังนั้น
แต่ก็พยายามทำให้ได้มากกว่านั้นด้วย
แน่นอนว่าพวกคุณแต่ละคน เผชิญเรื่องแง่ลบมากมายเพราะสิ่งที่คุณทำ
สิ่งที่คุณเป็น สิ่งที่คุณเชื่อ และวิธีที่คุณส่งเสียงออกมา
อยากให้ฉันอ่านเหรอ ครึ่งนึงที่คุณส่งมาให้มันหยาบคายมาก
"แม่ต้องการอะไร จู๋เหรอ"
(แชนนอน วัตส์ มอมส์ดีแมนด์แอ็กชัน)
"ให้ตาย เสียงเธออุบาทว์และน่ารำคาญ
ฟังเสียงทุเรศนี้แล้วเลือดออกหูว่ะ"
(เนกีน ฟาร์ซาด นักแสดงตลก)
(เจเมล ฮิลล์ นักข่าว)
"เจเมล ฮิลล์กำลังมาแรง
วันนี้นางพล่ามเรื่องเหยียดผิวอะไรอีก"
"พวกขี้เหล้าแต่หัววัน ติดไวน์แฟรนเซีย อยู่บ้านสบายๆ ย่านชานเมือง"
ฟังดูน่าสนุกดีนี่
รู้ไหม แชนนอน คุณเอาตัวเองไปเสี่ยง
กับการต่อสู้เพื่อล็อบบี้การใช้อาวุธปืน โดยเฉพาะกับเอ็นอาร์เอ
คุณช่วยเล่าข้อมูลพื้นหลังให้เราฟังหน่อยสิ
ฉันกำลังพับผ้าอยู่
ฉันเห็นข่าวด่วนว่ามี… มีคนกราดยิง
ในโรงเรียนประถมที่นิวทาวน์ คอนเนตทิคัต
พอรู้ว่ามีเด็ก 20 คนกับครูหกคนถูกฆ่าตาย
ฉันก็โกรธมาก
ทันใดนั้น กลุ่มคนแปลกหน้าจากทั่วประเทศ
ก็มาเจอกันผ่านทางเฟซบุ๊ก
(มอมส์ดีแมนด์แอ็กชัน เพื่อควบคุมอาวุธปืนในอเมริกา)
เรารู้ว่าสิ่งที่เราต้องทำคือต่อสู้อย่างไม่ลดละ เพื่อล็อบบี้การใช้อาวุธปืน
เราต้องไปฟัง การพิจาณากฎหมายเกี่ยวกับปืนทุกครั้ง
แล้วเราก็มาถึงจุดนี้ ผ่านไปเกือบเก้าปี เราชนะแล้ว
เอ็นอาร์เอตัดสินใจจะเล่นงานฉัน
แล้วพวกเขาก็เริ่มโพสต์รูปว่าฉันลบคอมเมนต์
ฉันจึงปิดไม่ให้คนมาคอมเมนต์
พวกเขาก็ทำรูปที่บอกว่าฉันปิดคอมเมนต์อีก
นี่แหละเอ็นอาร์เอ พวกเขาใช้เวลาทำเรื่องพวกนี้
และสำหรับฉันแล้ว มันแสดงให้เห็นว่า พวกเขาหมกมุ่นอยู่กับฉันจริงๆ
สิ่งที่ฉันชอบที่ทำให้พวกสนับสนุนปืนหัวรุนแรงโกรธ
คืออาสาสมัครของเราเริ่มถักไหมพรม ระหว่างการพิจารณากฎหมายอาวุธปืน
การพิจารณากฎหมายอาวุธปืนพวกนี้น่ะ…
บางทีก็ใช้เวลาตั้งแต่แปดโมงเช้า ไปจนถึงเที่ยงคืน
- ใช่ - เนอะ
ความโกรธก็ยิ่งก่อตัวในใจ ของพวกสนับสนุนปืนหัวรุนแรง
มีทวีตที่เขียนว่า "อีพวกนี้มานั่งถักไหมพรม"
"เราถักผ้าพันคออยู่ค่ะคุณ" อะไรกัน…
ต้องเป็นพอดแคสต์ที่สนุกแน่นอน "อีพวกนี้มานั่งถักไหมพรม"
อเมริกามีมุมมืดที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันมีอยู่จริง
ฉันเริ่มได้อีเมล โทรศัพท์ และจดหมาย
และมีคนขับรถมาแถวบ้านฉัน อยากให้ฉันตาย
หรือข่มขู่ที่จะคุกคามทางเพศฉัน ฆ่าหรือทำร้ายลูกๆ ฉัน
ฉันจำได้ดีถึงวันนึงที่แมริแลนด์ ตอนที่อาสาสมัครมอมส์ดีแมนด์แอ็กชัน
ไปยังรัฐสภาเพื่อสนับสนุนร่างกฎหมาย ที่ไม่ให้คนใช้ความรุนแรงในครอบครัวพกอาวุธ
แล้วกลุ่มคนหัวรุนแรงก็โผล่มาต่อต้านพวกเขา
คนที่มารุมล้อมเรา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย
คือคนพกปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติอย่างเปิดเผย
ให้ตายสิ
แล้วเราก็เริ่มคุยกัน
ประมาณว่า เราอยากให้คน
ที่อาจฆ่าผู้หญิงคนอื่นไม่สามารถพกปืนได้
คนที่มีความผิดฐานทำร้ายผู้อื่น
พวกเขาเห็นด้วย แล้วพวกเขาก็กลับไป
พวกเขาแบบว่า "โอเค ใครจะไปเถียงได้"
พวกเขาอยากทำให้เรากลัว อยากปิดปากเรา
(ตรวจสอบประวัติเดี๋ยวนี้!)
เราจะยอมแพ้ก็ได้ หรือเราจะตั้งใจทำมากขึ้นเป็นสองเท่า
เราตัดสินใจเดินหน้าต่อ
(มอมส์ดีแมนด์แอ็กชัน เพื่อควบคุมอาวุธปืนในอเมริกา)
แม่คิดว่ายายของลูกเป็นคนที่…
ทำให้แม่มีความยืดหยุ่นและความเข้มแข็ง ที่จะยืนหยัดต่อต้านพวกที่รังแกคนอื่น
แม่เป็นเด็กใหม่ พวกเขาเลยแกล้งแม่
ยายจะให้แม่ออกไปเล่นข้างนอกทุกวัน
เด็กๆ ในละแวกบ้าน
พวกเขาคุกคามแม่ ทำร้ายแม่จนลงไปกองกับพื้น
แม่จะกลับบ้านไปร้องไห้ แล้วยายก็จะไปยืนหน้าประตู
ท่านบอกว่า "ห้ามเข้าบ้าน ในนี้ไม่มีที่ให้คนขี้ขลาด
ลูกต้องออกไป
แล้วหาทางเข้ากับเด็กพวกนั้นให้ได้"
แม่ก็ออกไปข้างนอก แต่ยายเขาเป็นแบบนั้นตลอดชีวิตของแม่เลย
แบบว่า "ทุกคนต้องเจอเรื่องที่ทำให้เจ็บใจทั้งนั้น
สิ่งสำคัญคือเราต้องลุกขึ้นมาให้ได้"
ท่านพูดแบบนี้ตลอดเลย
"ชีวิตไม่ใช่ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรา
แต่เราทำยังไงเพื่อตอบโต้สิ่งที่เกิดขึ้นต่างหาก"
ใช่เลย
อย่าให้ใครมากำหนดว่าเราเป็นคนยังไง เราต้องกำหนดตัวเราเอง
(ลอสแอนเจลิส)
คนที่ทำตามคำพูดเหล่านี้ได้เด่นชัด
คือเมแกนเดอะสตัลเลียน
มีความสุขจัง
เธอใช้ชีวิตตามแบบฉบับของเธอเอง
แต่ฉันจะส่งไปนะ นี่เป็นรูปที่ดีที่สุดเลย
ไม่ว่าเธอจะร้องเพลงแรปหรือกลับไปเรียน
เพื่อจบปริญญาตรีสาขาการบริหารสาธารณสุข
มันแบบ "ใช่ เอามาให้ผมเลย"
เหมือนว่า "ทุกคนต้องมารุมผมอยู่แล้ว"
"ดูผมสิ ผมชื่อโฟ"
(โฟ)
เธอพิสูจน์ให้เห็นว่าอะไรก็เป็นไปได้ สำหรับศิลปินหญิง ถ้าเราไม่กลัว
ฉันมันร้าย มีระดับ หรูหรา ไม่ยอมใคร ใช่
เผ็ช โมโหร้าย หยาบคาย เฮ้ๆ เย่ ทำตัวงี่เง่า เกิดอะไรขึ้นเล่า
เห็นได้ชัดว่าเธอไม่กระเทือน กับความเกลียดชังที่เธอได้รับ
และแย่ตรงที่มีคนเกลียดเธอมากมายเลย
เธอใช้มันเป็นแรงผลักดันความคิดสร้างสรรค์
และฉันคิดว่า มันยิ่งมอบพลังให้เธอได้อย่างน่าประหลาด
- ใช่ เธอไม่รู้สึกว่าต้องขอโทษเลย - ไม่เลย
ทำตัวงี่เง่า เกิดอะไรขึ้นเล่า
เกิดอะไร เกิดอะไร เกิดอะไร
โควิดเป็นช่วงเวลา แห่งความคิดสร้างสรรค์ของฉัน
ฉันได้กลับมาวาดรูป มันทำให้ฉันใจเย็น
ก่อนหน้านั้นฉันพยายามเอาใจทุกคน และทำให้ทุกคนมีความสุข
จนฉันรู้สึกว่าฉันสูญเสียความเป็นตัวเอง
ฉันจึงต้องจำให้ได้ว่าฉันเป็นใคร
และฉันต้องเริ่มใช้เวลากับตัวเองให้มากขึ้น
เพื่อกลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง
และดูว่าอะไรทำให้ฉันมีความสุข
ตอนเด็กๆ ฉันชอบศิลปะมาก
แต่ไม่มีฝีมือเลย
พ่อแม่ฉันจะมาดูโชว์ศิลปะเล็กๆ
และครูจะพูดอยู่ตลอดว่า
"เราชื่นชมเชลซีจริงๆ เธอคอยทำให้พื้นที่ทำงานของเธอสะอาดมากๆ"
ใช่ "เธอเป็นระเบียบมาก"
หรือไม่ก็ "เธอตรงเวลามาก"
- "ข้อดีนึงของเธอคือเธอตรงเวลา" - "เธอตรงเวลา"
- เค ได้อยู่ - ใช่
เชลซีติดตามดนตรีแรป เธอฟังตั้งแต่เธอยังเล็กๆ
แต่ฉันเพิ่งมารู้จักจากเพลงของคุณกับคาร์ดิ บี เพลง "WAP" น่ะ
(WAP คาร์ดิ บี - เมแกนเดอะสตัลเลียน)
ฉันอยากทำเพลงกับคาร์ดิมานานแล้ว
ทันทีที่เธอส่งเพลงมาให้ ฉันก็ส่งกลับไปให้เธอในวันถัดมาเลย
และมันน่าตื่นเต้นมาก
เพราะผู้ชายมักจะดูมั่นใจมากกับสิ่งที่พวกเขาพูด
พวกเขาไม่มีปัญหากับการพูดเรื่องทางเพศ
และพวกเขาอยากมีเซ็กซ์กับคุณยังไง
ฉันนี่แบบ "แหม…
ฉันก็ทำได้ และถ้าผู้หญิงร้อง มันจะออกมาปังมากเลยแหละ"
มันเยี่ยมมากที่ได้เห็นผู้หญิงทำตัวเฟียร์สๆ
นี่คือภารกิจในชีวิตฉัน…
ทำให้ฉันเป็นตัวเองแบบไม่ต้องขอโทษใคร
ไม่ว่าใครจะพูดอะไรหรือปฏิบัติกับฉันยังไง
ฉันไม่อยากให้มันมาเปลี่ยน สิ่งที่ฉันคิดเกี่ยวกับตัวเอง
ถ้าคุณรู้จักฉัน คุณจะรู้ว่าฉันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว
และตอนนี้มันก็แค่มีคนจำนวนมากจับตาดูอยู่
คุณแปลกใจไหมที่พวกอนุรักษนิยมฟาดคุณกลับ
ฉันแปลกใจตรงที่ในยุคสมัยนี้
เรามีสิ่งต่างๆ มากมายให้เลือกดูและฟัง
แต่สิ่งแรกที่คุณอยากวิจารณ์และพูดถึง
กลับเป็นสิ่งที่คุณไม่ชอบ
เหมือนเพลงนึงของคุณที่มี…
ผู้ชายที่ดูเหมือนเป็นเจ้าหน้าที่ที่ผ่านการเลือกตั้ง…
- อาฮะ - นั่งดูคอมพิวเตอร์ของเขา
- ค่ะ - ใช่
นังร่านงี่เง่าล้าหลัง
พวกผู้ชายที่ด่าเพลงของเมแกนเดอะสตัลเลียน ในโลกออนไลน์
มีอะไรให้พูดมากมาย ถึงสิ่งที่พวกเขาบอกว่าพวกเขาไม่ประทับใจ
และบอกว่าพวกเขาไม่ชอบ
สำหรับคนที่คิดว่ามันแย่ แน่นอนว่าพวกเขาจำเนื้อเพลงได้
ใช่ พวกเขาเอาเนื้อเพลงมาชำแหละ เอาชีวิตฉันมาชำแหละ
งั้นฉันจะทำอะไรให้ดู ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกเขาคงอยากเห็น
ฉันคิดนะ "โอเค ตูม เอาไปฟังซะ"
ฉันจำได้ดี อีพวกบ้าเคยปรบมือให้ฉันอย่างแฮปปี้
ตอนนี้ฉันกลายเป็นผู้นำ อีพวกบ้าคนเดิมดันมาโกรธกัน
ทำตัวเหมือนพยายามตลอดเวลาให้ล้ำหน้า
ดูฉันเผชิญทุกอย่าง ยังจะลากฉันให้ตกลงข้างล่าง
ฉันว่าพวกเขาแอบชอบอยู่นะ
ฉันก็ว่างั้น
ใช่ ฉันว่ายอดวิวส่วนใหญ่มาจากพวกเขานี่แหละ
อะไรคือสิ่งที่บ้าบอที่สุดที่เคยมีคนพูดถึงคุณ
- คนพูดเรื่องบ้าบอมากมาย - ใช่ จริงๆ
ฉันพยายามเลี่ยงไม่พูดคำหยาบเท่าที่จะทำได้
พอฉันอ่านเจอว่าฉันไม่เข้าเรียน และฉันทำเพื่อเรียกร้องความสนใจ
ฉันคิดว่า "โอเค"
- คนชอบกุเรื่องไปเอง - มันบ้ามากๆ มันเหมือน…
- พวกเขาคิดเองเออเองทั้งนั้น - แล้วเชื่อด้วยนะ
- พวกเขาจะเถียงเต็มที่… - ให้ตายสิ แบบว่า…
ว่านี่คือความจริง
ฉันกับสามีแต่งงานกันก่อนจะแต่งงานจริงๆ ซะอีก
- ฉันแต่งงานทุกสัปดาห์ - คุณแต่งแล้วเหรอ
- อือ - แต่งตลอดเวลา
ฉันหย่าแล้วด้วย พวกเขา…
- ไม่ยักรู้ - ใช่ ฉันก็ไม่รู้
พอเราตอบ พวกเขาจะบอกว่า "คุณอย่าไปสนใจสิ
คุณต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้" ฉันนี่แบบ "เธอจ๋า ฉันก็เป็นมนุษย์นะ"
รู้อะไรไหม จริงๆ ฉันไม่สนใจหรอก
เขาอาจจะพูดอะไรที่เลวร้ายที่สุด
ที่เขาเคยพูดกับฉัน แล้วเขาก็ใช้ชีวิตของเขาตามปกติ
กินแซนด์วิช ไปทำงาน ใช้เวลากับครอบครัว
เขาลืมว่าเขาเคยพูดแบบนั้น ส่วนฉันต้องเก็บไปคิดทั้งวัน
แล้วฉันก็คิดได้ว่า "โอเค ฉันจะไม่แบกความรู้สึกนี้ไว้แล้ว"
คุณเคยพยายามจำกัด ภาพลักษณ์ส่วนตัวทางออนไลน์ของคุณไหม
- ฉันต้องพักจากโซเชียลมีเดีย - ฉันว่าคุณฉลาดมาก
ค่ะ ฉันอยากทำเพลงใหม่จริงๆ และ…
และแต่งเพลง ตั้งใจทำงานจริงจัง
เพราะเวลาที่เราปล่อยให้เสียงภายนอก เข้ามารบกวนเรา
มันจะขัดขวางเราจาก… จากแผนการดั้งเดิมที่เราวางไว้
และฉันรู้สึกว่านั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
(คาร์ดิ บีและเมแกนเดอะสตัลเลียน)
(เพิ่งทำให้เพศหญิงถดถอยไปถึง 100 ปีก่อน)
(ด้วยเพลง "WAP" ที่น่าขยะแขยงและเลวทราม)
เห็นใช่ไหมว่ามีคนมากมายโจมตีผู้หญิงคนเดียว
และสิ่งแรกที่พวกเขาคิดคือ
"มารวมกลุ่มต่อต้านกันเถอะ ฉันได้ยินไอ้นี่มา ฉันรู้ไอ้นี่มา
และไม่ต้องไปสนใจว่ามันจะทำให้เธอรู้สึกยังไง
ดูเธอสติแตกเข้าสิ" เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม
พวกเขาทำให้ฉันเจอเรื่องหนักมาก พอสุดท้ายฉันเริ่มออกมาตอบโต้
ฉันกลายเป็นคนบ้า ฉันกลายเป็นคนสติแตกเฉยเลย
- วิธีเดิมๆ ไม่เปลี่ยนเลย - ใช่
แต่ฉันต้องเรียนรู้จริงๆ
ว่านี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับการเป็นผู้หญิงที่มีพลัง
พอเราไม่แสดงจุดอ่อนของเราให้เห็น พวกเขาก็จะพยายามหาต่อไป
- "อะไรจะทำให้เธอโมโหได้บ้าง" - พวกเขาอยากเล่นงานเรา
ถ้าเขาโจมตีฉัน ฉันก็จะตอบโต้ ฉันจะ…
แต่ฉันจะตอบโต้ด้วยความมั่นใจ
ฉันจะตอบโต้ด้วยชีวิตของฉัน
สักวันเขาอาจจะเหนื่อยไปเอง ไม่รู้สิ
- แต่เขาไม่มีทางทำให้ฉันล้มได้ - ใช่
พนันได้เลยว่าเขาต้องเหนื่อยก่อนฉันแน่
ก็เลย…
จริงที่สุด
ลูกวาดรูปคืนที่มีพายุ
ดูรูปคืนที่มีพายุของเธอสิ
เรียบร้อยดีจัง
ตายจริง ร้อนฉ่ามาเลย
เหมือนได้อบหน้าไปด้วย
เหลือเชื่อจริงๆ
อารมณ์ขันอาจเป็นยาที่ทรงพลังได้
แม้จะเป็นตอนที่เราต้องรับมือกับอคติก็ตาม
เนกีน คุณเป็นนักเคลื่อนไหวและนักแสดงตลก เล่าเรื่องของคุณให้เราฟังบ้างสิ
ฉันอยากทำงานบริการสาธารณะ
ฉันอยากสร้างความเปลี่ยนแปลง อะไรพวกนั้น
แต่ความสนใจในเรื่องตลกมันแรงกล้าเกินไป
ถึงจุดนึงฉันเลยผันตัวไปเล่นตลก
แบบเต็มเวลา
แล้วพ่อแม่คุณว่าไงบ้าง
พ่อแม่ผู้อพยพของฉันชอบมาก
ฉันจำได้ถึง…
ความรู้สึกที่พ่อแม่ผิดหวังในตัวฉัน
เพราะฉันแอบได้ยินแม่พูดให้เพื่อนของท่านฟังว่า
"ฉันผิดหวังในตัวเนกีน" แบบนี้น่ะ
งานแสดงตลกของฉัน ทำให้ไอซิสอยู่ต่อไปได้งั้นเหรอ
"ตอนนี้ไอซิสกำลังฝึกฝน เพื่อฆ่าล้างทั้งครอบครัวคุณ
แล้วขี้ใส่คอคุณ
หลังจากที่ตัดหัวคุณทิ้งด้วยใบมีดทื่อๆ แล้ว"
ฉันชวนคุณไปดูสแตนด์อัปคอมเมดี้ได้ไหม
โชว์ชื่อว่า "มุสลิมกำลังมา"
บนเวทีมีคนมุสลิมมากมาย แต่พวกเขาฮามาก
คำขู่ฆ่าที่น่ากลัวที่สุดที่ฉันเคยได้รับ คือทางโทรศัพท์บ้านของพ่อแม่ฉัน
เขาบอกว่า "เราจะฆ่าลูกสาวแก
เราจะฆ่าพวกแกทุกคน ถ้ามันยังทำแบบนี้ต่อไปละก็"
ซึ่ง… ขอย้ำอีกครั้งว่ามันคือการเล่าเรื่องตลก
หนึ่งในหนังที่ฉันทำมีชื่อว่า "มุสลิมกำลังมา"
ซึ่งบางคนคิดว่ามันเหมือนกับ…
เหมือนกับการสั่งสอนแนวตักเตือน ถึงวันสิ้นโลกแบบมุสลิมกำลังมา หรืออะไรก็ช่าง
เรารวบรวมนักแสดงตลก ชาวมุสลิมอเมริกันจำนวนมาก
ในแบบที่ไม่ใช้ความรุนแรง แล้วเราก็ออกทัวร์
ไปแอละแบมา มิสซิสซิปปี และแอริโซนา
- แอริโซนานี่… - อ้อ ใช่
พวกสถานที่ที่คนรักชาวมุสลิมน่ะ
เราจะตั้งบูธที่ชื่อว่า "ถามมุสลิม"
ที่ใจกลางจัตุรัสในเมือง
แต่เราก็ดึงดูดคนด้วยลูกอมอะไรต่างๆ ด้วย
คนมุสลิมตัวเป็นๆ อยู่ที่นี่เพื่อตอบคำถามของคุณ
สิ่งที่น่าสนใจคือฉันคิดว่าเมื่อเราเข้าหาผู้คน
- ด้วยความรัก และเรา… - และอารมณ์ขัน
และอารมณ์ขัน แล้วทำให้มันเป็นพื้นที่ที่รู้สึกสบายใจ
คนมักจะมีแนวโน้มถามคำถามเรามากขึ้น
- ฉันจะได้คำถามประมาณว่า… - "คุณรู้สึกยังไงกับเหตุการณ์ 9/11"
สำหรับบางคนแล้ว นี่อาจเป็นคำถามที่ทำให้รู้สึกขุ่นเคืองใจ
ใช่ไหม แต่สำหรับฉันแล้ว ฉันคิดว่า
"รู้อะไรไหม ฉันอยู่ในย่านชานเมืองของจอร์เจีย
และพวกเขาอาจจะไม่เคยเจอชาวมุสลิม" เข้าใจไหมคะ
- ใช่ หรืออาจจะไม่รู้ว่าเคยเจอแล้ว - หรืออาจจะไม่รู้ว่าเคยเจอ
เพราะเราเดินอยู่ท่ามกลางพวกคุณ
และพวกเขาไม่เคยได้ยินชาวมุสลิม ออกมาประณามเหตุการณ์ 9/11
งั้นฉันทำเอง
ให้ฉันพาพวกเขามารู้จักโลกของฉัน แล้วเราอาจจะหัวเราะด้วยกันก็ได้
บางคนก็แอบหัวเราะเบาๆ และในบางสถานการณ์
ก็มีหัวเราะเบาๆ หัวเราะเบาๆ และหัวเราะเบาๆ อีก
เสียงหัวเราะเบาๆ เหล่านั้น รวมตัวกันเป็นการเปลี่ยนแปลงทางสังคม
ใช่ จริงด้วย
และฉันมักจะตอบว่า "ขอโทษที่คุณเกลียดฉัน
หวังว่าคุณจะเจอนักแสดงตลกที่คุณชื่นชอบ"
แล้วก็ "ขอให้มีวันที่ดีนะคะ ส่งอีโมจิหน้ายิ้ม"
เมื่อพวกเขาหน้าบึ้งมา เราก็หน้ายิ้มไป
(คอนทราพอยต์ส)
คอนทราพอยต์ส
รายการทางอินเทอร์เน็ตที่พูดถึงความเศร้า ฟาสซิสต์ ความเบี่ยงเบนทางเพศ ลัทธิต่างๆ
(บทตัดตอนจากช่องคอนทราพอยต์ส (ผู้ติดตาม 1.54 ล้านคน))
"ทุกคนเห็นตรงกันได้รึยัง
ว่าคอนทราพอยต์สควรไปอยู่รวมกับขยะ"
ฉันอยู่นี่จ้ะ เธอจ๋า
"นาตาลี วินน์โคตรห่วยแตกเลย ให้ตาย"
"เกลียดคอนทราพอยต์สชิบเป๋ง ไม่อยากจะเชื่อ"
"คอนทราพอยต์ส น่าผิดหวังมากกว่า"
เอออันนี้ดี
ถ้าจะด่าฉันอย่างน้อยก็ด่าให้มันตลกหน่อย
หนูอยากเจอนาตาลีหรือคอนทราพอยต์สมาก
อินเทอร์เน็ตอาจเป็นที่ที่แพร่กระจาย
ความเกลียดชังและข้อมูลบิดเบือน
แต่เพราะความเห็นอกเห็นใจที่ไร้ขอบเขต และปริญญาโทด้านปรัชญาของเธอ
เธอได้ช่วยให้ผู้คนตั้งคำถาม เกี่ยวกับความเชื่อสุดโต่งของพวกเขา
พวกคุณคิดว่าฉันเป็นใคร
ฉันเป็นผู้สร้างความบันเทิงทางยูทูบ ที่ตระหนักถึงสังคม
ไม่ใช่คานธีแปลงเพศ
เธอใช้เสื้อผ้า สำเนียง และอุปกรณ์ประกอบละครเวที
เพื่อพูดถึงประเด็นเหล่านั้น
- และแม่คิดว่ามันสำคัญ… - ใช่ๆ
เพราะไม่ใช่ว่าทุกคนจะตอบโต้ การถกเถียงอย่างมีตรรกะได้
บางทีเราก็ต้องใช้วิธีการที่แตกต่างออกไป
เพื่อเปิดหู เปิดตา และเปิดใจผู้คน
(บัลติมอร์)
- หวัดดีจ้ะ - หวัดดีค่ะ ไงคะ
- ขอบคุณที่ต้อนรับเรา - ขอกอดได้ไหม
- แน่นอน ได้เลย โอเค - โอเค ฉันชอบกอดมากกว่า
คุณอยู่บ้านสุดเก๋นี้มานานแค่ไหนแล้ว
ตั้งแต่กันยายนค่ะ
วินาทีที่ฉันเดินเข้ามาและเห็นบันไดนี้ ฉันคิดว่า
"ฉันอยากให้กล้องหันไปทางนั้น"
ฉันมองไปรอบๆ แล้วเห็นเสื้อผ้ากับหมวกเลิศๆ เยอะเลย
เราต้องทำให้คนสนใจและไม่เบื่อไปซะก่อน
โดยเฉพาะบนยูทูบ เราต้องแข่งกับวิดีโอแมวและ…
- แม่ฉันชอบดูวิดีโอแมวน่ารักๆ - ใครไม่ชอบบ้างล่ะ
มีใครติดต่อคุณมาพร้อมคำขอแบบเฉพาะเจาะจง
เพราะพวกเขาคิดว่ามันน่าจะส่งผลกระทบ
ต่อคนในชีวิตพวกเขาบ้างไหม
คนมักพูดว่า "พี่ชายฉัน" หรือ "แม่ฉัน"
"ฉันเสียพวกเขาให้อเล็กซ์ โจนส์ ฉันเสียพวกเขาให้ทฤษฎีคิวอะนอน"
ตอนนี้ชาวอเมริกัน 15% เชื่อในคิวอะนอน
ฉันเห็นใจคนพวกนั้นจริงๆ มันเหมือนสงครามกลางเมืองเลย
ครอบครัวต้องแตกแยกกันเพราะเรื่องพวกนี้
แล้วเราต้องทำยังไงกับความเกลียดชัง
เป็นไปได้ไหมที่จะโน้มน้าว ให้คนหลุดพ้นจากความคิดที่โกรธเกรี้ยว
ฉันว่าเป็นไปได้ ฉันว่า…
มันแค่ไม่สามารถทำได้สำเร็จ ผ่านการถกเถียงด้วยเหตุผลแบบตรงไปตรงมา
สมมติว่าใครสักคนเกลียดชังกลุ่มชายขอบ
นี่คือนามธรรม
แต่พอฉันได้เจอพวกเขาตัวจริง
พวกเขาเป็นคนที่นิสัยดี สุภาพ และมีความเคารพ
มันเหมือนกับว่าเป็นความขัดแย้งทางความคิด
ว่าคนข้ามเพศเป็นยังไง
พอเราได้นั่งตรงหน้าพวกเขา
มันกลายเป็นว่า "อ้อ คุณก็คือคนคนนึง
ฉันมีปฏิสัมพันธ์กับคุณได้แบบ… แบบปกติและไร้ที่ติเลย"
เวลาเราดูวิดีโอทางยูทูบ
เราเห็นคนพูดกับกล้อง
เหมือนพวกเขาพูดกับเราโดยตรง
- มันรู้สึกใกล้ชิดมาก - ใช่
คนเรียกมันว่า "ปฏิสัมพันธ์แบบกึ่งมีส่วนร่วมทางสังคม"
คนจะรู้สึกเหมือนพวกเขารู้จักเรา
และเราสามารถใช้ความสัมพันธ์ที่มีกับใครสักคน
เพื่อพยายามเปิดใจพวกเขา
เป็นกลยุทธ์ที่ฉลาดมาก
- ทำได้ยาก แต่ฉลาดจริงๆ - ทำได้ยาก ใช่ค่ะ
กระแส "การแบน"
คือมันจะมอบพลังอำนาจคืนให้แก่คนที่ไม่มี
แล้วใช้ความยุติธรรมจัดการผู้กระทำผิดที่ชัดเจน
นี่เป็นเหมือนกิโยตินเวอร์ชันศตวรรษที่ 21
แต่ก็เหมือนกับกิโยติน
ที่มันสามารถกลาย เป็นมุมมองด้านความบันเทิงแบบซาดิสต์
ประเด็นของคุณดีมากเลย ตอนที่คุณพูดว่ามันเปลี่ยนแปลงจาก
"โอเค ใครสักคนทำเรื่องงี่เง่า หรืออาจจะเป็นเรื่องผิดๆ"
กลายเป็น "คนงี่เง่าที่ทำผิด ถูกเนรเทศออกจากสังคม"
แต่ความโปร่งใสถือเป็นเรื่องที่ดี
ความโปร่งใสน่ะดี
แต่การแบนคนเพราะตัวตนของพวกเขาน่ะไม่ดี
หรือทึกทักว่าสิ่งที่พวกเขาทำ คือตัวตนแบบเดียวของพวกเขา
ถูกต้อง
ว่าคนคนนึงถูกเหมารวม จากการกระทำเดียวของเขา
แต่ก็ยังคิดอยู่ดีว่าความโปร่งใสเป็นสิ่งสำคัญมาก
สมมติว่าเราต้องการความโปร่งใส แต่มันหมายความว่ายังไง
หากไม่มีกระบวนการที่เหมาะสม
สิ่งที่เราจะเจอคือม็อบที่มาพร้อมการแก้แค้น
เช่น การขับไล่ การด้อยค่า การคุกคาม
ฉันมองว่า มันคือการสร้างความเสียหายในช่วงเวลานั้นๆ
คนมักจะรู้สึกเชื่อมโยง กับโทนของความรู้สึกเห็นใจ
ที่วิดีโอฉันมี
พวกเขาไม่รู้สึกว่าถูกตัดสิน
ฉันไม่เคยอยากทำให้คนรู้สึกว่า
"คุณเป็นคนที่แย่มาก ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้"
เพื่ออะไรล่ะ มันจะส่งผลดียังไงเหรอ
การใช้แพลตฟอร์มเพื่อเรียกร้อง เรื่องความเกลียดชังต้องใช้ความกล้า
มันอาจหมายถึง การเปิดรับคำวิจารณ์ที่ค่อนข้างรุนแรง
หนึ่งในสิ่งที่ตลก ของการยืนหยัดต่อต้านความเกลียดชัง
คือเมื่อเราทำในพื้นที่สาธารณะ
เรามักจะได้รับความสนใจมากกว่าที่เราคิดไว้
เจเมล คุณคงไม่รู้หรอกใช่ไหม
เวลาคุณลุกขึ้นต่อต้านความเกลียดชัง ในที่สาธารณะ
- แล้วมีคนสนใจคุณมากขึ้น - สำหรับฉันน่ะใช่
สำหรับคุณฉันไม่รู้ แต่ฉันไม่ได้อะไรเลยนอกจากจดหมายรัก
เรารู้ว่าไม่กี่ปีที่ผ่านมา คุณมีช่วงเวลาดีๆ มากขนาดไหน
เจเมล ฮิลล์คือคนที่หนูชื่นชมมานานแล้ว
ในฐานะนักข่าวกีฬา
มีอยู่ช่วงนึงที่เธอเป็นที่รู้จักในฐานะนักข่าว
ที่พูดความจริง
ฉันมีงานสำคัญและต้องตอบโต้ทางทวิตเตอร์
กับคนที่พยายามหาข้ออ้าง ให้พฤติกรรมของโดนัลด์ ทรัมป์
และเรื่องนี้เกิดขึ้นหลังงานที่ชาร์ล็อตส์วิลล์ แค่ไม่กี่สัปดาห์
เราต่างก็รู้ว่า… เขาออกมาตอบโต้ยังไง และ…
- "มีคนดีมาก" - "มีคนดีมากจากทั้งสองฝั่ง"
เจเมล ฮิลล์เขียนบนทวิตเตอร์ว่า "โดนัลด์ ทรัมป์เป็นพวกเชิดชูคนขาว
ที่เอาตัวเองไปอยู่ท่ามกลาง พวกเชิดชูคนขาวจำนวนมาก"
ตอนนั้นฉันไม่คิดว่า ฉันพูดอะไรที่เป็นประเด็นขัดแย้ง
ฉันแค่คิดว่าทุกคนก็รู้ดีอยู่แล้ว แต่ฉันรู้ตัวอีกที
คือตอนที่ทำเนียบขาวบอกว่าฉันควรถูกไล่ออก
การเป็นผู้หญิงผิวดำในตำแหน่งงานระดับสูง
ทั้งหมดนั้นเป็นการเอาเรื่องไร้สาระมายำรวมกัน
และมีคำขู่ฆ่ามากมายด้วย
ถึงต้องเจอเรื่องทั้งหมดนั้น แต่ฉันก็ดีใจที่มันเกิดขึ้น
และตอนนี้มันทำให้ฉันได้อยู่ในจุดที่ดีกว่าเดิม
ได้เป็นสิทธิ์เสียงที่แข็งแกร่งมากขึ้น และทำให้ฉันเป็นคนที่
ไม่จำเป็นต้องขอโทษใครมากกว่าที่เคยเป็นมา
โดยเฉพาะตั้งแต่ที่ฉันไม่ได้อยู่กับอีเอสพีเอ็น วิธีการของฉันก็ต่างไปจากเดิม
ตอนนี้ฉันเป็นคนที่พร้อมสวนกลับ เพราะแบบว่า…
คุณไม่มีสิทธิ์มารบกวนชีวิตฉัน ด้วยความอิกนอร์แรนซ์ของคุณ
ฉันไม่ได้มีเวลาให้ทุกคนนะ
แต่บางทีที่ฉันมีเวลา ฉันจะยอมเสียเวลาให้
และฉันชอบพูดติดตลกว่า
ช่วงเวลาเลวร้ายที่สุด ที่คุณจะเจอฉันบนโซเชียลมีเดีย
คือตอนที่ฉันถักผม เพราะมันเป็นขั้นตอนที่ต้องใช้เวลาถึงหกชั่วโมง
ฉันจะนั่งมองจอแล้วบอกว่า "พูดมาสิ"
- ฉันพร้อมแล้ว จัดมาเลย - ได้ยินไหม ฉันพร้อมแล้ว
วันนี้โดนฉันยำเละแน่"
"เจเมล ฮิลล์ถูกไล่ออกจากอีเอสพีเอ็น
และกัดเราไม่ยอมปล่อยเลย ยัยหางเปียจิ๋วน่าเกลียดนี่"
อันที่จริงมันคือเปียถักแยกเส้นเดี่ยวๆ เรียกให้มันถูกด้วย
"แบนเจเมล นางอยากดังเพราะเถียงเรื่องสีผิว นางไม่รู้อะไรเกี่ยวกับกีฬาเลย"
เรื่องกีฬานี่ข้อยกเว้นนะ
"ค่อยยังชั่วที่ฉันเลิกติดตามเจเมล ฮิลล์ เพราะเรื่องแบบวันนี้ไง"
แล้วคุณรู้ได้ไงว่าฉันพูดว่าอะไร
ฉันคุ้นชินกับความเกลียดชังมาก
ฉันได้จดหมายด่าตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย
ครั้งแรกที่มีคนเรียกฉันว่านิโกร คือตอนที่ฉันเรียนมหาลัยรัฐมิชิแกน
ใช่ไหม และน่าเสียดาย เพราะฉันไม่ได้จัดการอะไร
กับเรื่องพวกนั้นมานานมาก ตอนนี้ฉันถึกทนแล้ว
ฉันไม่ชอบที่ต้องบอกพวกสาวๆ ว่า
คุณต้องทำตัวให้ชินกับมัน
แล้วฉันก็เริ่มแก้ไขคำพูดนั้น
เพราะฉันไม่อยากให้พวกเขาชิน
ฉันทำผิดพลาดที่พูดไปแบบนั้น
แต่คนที่ตกเป็นเหยื่อของกลุ่มเห็นต่าง ไม่ควรต้องมีหน้าที่
ที่ต้องแก้ไขปัญหาเอง
ฉันต้องให้ทุกคนช่วยกัน เข้าใจไหม ทุกคนต้องมีส่วนร่วม
ถูก 100% เลย
เพียงเพราะเราเลือกที่จะสร้างความตระหนักรู้ และความสนใจ
ต่อเงื่อนไขที่แท้จริงสำหรับคน… ที่ดูเหมือนเรา
เพราะเราอยากต่อสู้เพื่อให้ประเทศนี้ทำตาม
คำพูดสวยหรูที่พวกเขาป่าวประกาศโฆษณาไว้
เราอยากให้อเมริกาดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
และข้อเท็จจริงที่ว่าในบางกรณีนั้น
มีคนยอมฆ่าเราตายมากกว่าอยากเห็น การเปลี่ยนแปลง มันน่าเศร้ามากนะ
แต่มันก็สร้างแรงบันดาลใจได้มาก ฉันคิดว่ามันช่วยให้ฉันทำภารกิจนี้ต่อไปได้
(เวอร์จิเนีย)
- ตายจริง ดูนี่สิ - เนอะ
โอเค นี่ ซูซี่ คุณให้เรามาเยอะเลย
ฉันชอบสีนี้ มัน…
หนึ่งในสีโปรดของหลานชายฉันคือสีม่วง
สีโปรดของเฮเธอร์เหมือนกัน
โอเค ซูซาน
ที่รัก ฉันไม่สนหรอกว่าคุณได้หรือเปล่า
แม่คิดว่าสิ่งที่ยากที่สุดที่คนเราต้องเผชิญ คือการสูญเสียลูก
(ซูซาน โบร แม่ของเฮเธอร์ เฮเยอร์)
(ดอว์น คอลลินส์ แม่ของ ร.ท.ริชาร์ด คอลลินส์ที่สาม)
ผู้หญิงสองคนนี้ ซูซานกับดอว์น สูญเสียลูกไป เพราะอาชญากรรมจากความเกลียดชัง
ทั้งสองคดีเป็นการฆาตกรรมที่จงใจ และไตร่ตรองไว้ก่อน
ในกรณีของดอว์นนั้น ลูกชายเธอเป็นเหยื่อของคนที่เกลียดชังเขา
เพราะสีผิวของเขา
ลองถักสักสองสามแถว แล้วดูว่าคุณคิดว่าคุณทำออกมาเป็นไงบ้าง
ลูกสาวของซูซานถูกฆ่าตอนที่รถขับเข้าไปในฝูงชน
ที่กำลังประท้วงพวกนีโอนาซีในชาร์ล็อตส์วิลล์
ผ่านรูนั้น นั่นแหละ
พวกเขาทั้งคู่ พยายามออกมาพูดต่อต้านความเกลียดชัง
ด้วยทุกวิถีทางที่ทำได้
และพวกเขาพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ความรักแข็งแกร่งกว่าความเกลียดชังขนาดไหน
แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดก็ตาม
ดูเหมือนคุณก็งงเหมือนกันสินะ
ก็ต้องงงสิ มันยากจะตาย เธอจ๋า
ยากจริง
บอกตามตรงนะ สาวๆ ไม่มีทางที่คุณจะถักโครเชต์เป็นได้ไวแบบนี้หรอก
การถักโครเชต์ คือสิ่งที่ทำให้คุณไม่ต้องคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้น…
มันทำให้ความดันลดลง จะบอกอะไรให้
ตอนเฮเธอร์ถูกฆ่า มันกระทบจิตใจฉันจนหัวแทบระเบิด
เมื่อก่อนฉันชอบอ่านหนังสือ ชอบถักไหมพรม และชอบถักโครเชต์เป็นชีวิตจิตใจ
ฉันไม่ทำอะไรสักอย่างเลยจนกระทั่งปี 2020
บอกตามตรงฉันนึกภาพไม่ออกเลย
ว่าคุณสองคนเยียวยาตัวเองยังไง หลังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
หนุ่มน้อยที่คุณภาคภูมิใจในตัวเขามาก ทุกอย่างที่หวังให้ลูกชายคนนึงได้เป็น
แล้วทุกอย่างก็ถูกพรากไปจากคุณ ด้วยความรุนแรงที่น่าเกลียดชังและเลวร้าย
- โดยไร้เหตุผล - ไร้เหตุผล
- เหมือนกันกับเฮเธอร์ลูกคุณด้วย - เฮเธอร์ด้วย
กับเฮเธอร์ อย่างน้อยก็มีเรื่องนึงเกิดขึ้น ซึ่งทำให้มันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เขาบอกว่าเขาไม่ชอบฝูงชนในวันนั้น
- หรือสิ่งที่พวกเขาสนับสนุน และ… - เขาพูดงั้นเหรอ
เขาต้องยอมสารภาพผิดคดีฆาตกรรมเฮเธอร์ เพื่อเลี่ยงโทษประหารชีวิต
- วันนั้นคุณไปขึ้นศาลด้วยไหม - ไปสิ
ฉันไม่เคยพลาดไปศาลสักครั้งเดียว
คุณได้มองหน้าเขาไหม ได้ทำให้เขามองหน้าคุณไหม
มีพวกนีโอนาซีและพวกขวาทางเลือก อยู่ในกลุ่มคนด้วยจำนวนนึง
และฉันจ้องพวกเขาตาเขม็ง
- มีใครมาพูดอะไรกับคุณบ้างไหม - พวกเขาไม่กล้ามา
คุณสองคนตัดสินใจออกมาเรียกร้อง
ต่อต้านความเกลียดชัง ที่พรากชีวิตลูกๆ ของพวกคุณไป
คุณจะอธิบายยังไง ว่าคุณสามารถทำแบบนั้นได้ ซูซาน
มีช่วงที่ฉันเองก็ทำไม่ได้ หลายวันที่ฉันเอาแต่นั่งร้องไห้ที่บ้าน
แต่มีหลายคนบอกว่า "คุณมาคุยกับเราหน่อยได้ไหม"
ฉันก็บอก "โอเค"
และมันเป็นแรงกระตุ้นให้ฉันอยู่พักนึง
แต่ในตอนแรก ฉันพูดถึงเฮเธอร์เพราะว่า
เมื่อเราเสียคนที่เรารักไป เราก็อยากพูดถึงพวกเขา
- ใช่เลย - ใช่
สุดท้ายแล้วฉันก็เริ่มมองเห็น
ว่ามันเริ่มเบี่ยงประเด็น ของเหตุการณ์เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม
ฉันเลยถอยออกมา และหันไปเน้นที่เหตุผลที่ทำให้เฮเธอร์ตาย
นั่นคือการสนับสนุนแบล็กไลฟ์สแมตเทอร์
สนับสนุนสิทธิของคนดำ สนับสนุนสิทธิของทุกคน
วิธีการที่เฮเธอร์ใช้รับมือกับผู้คน และเธอก็ทำแบบนั้นจริงๆ
กับหญิงสาวคนนึงในวันที่ตัวเองถูกฆ่า คือการบอกว่า
"คุยกับฉันทีว่าทำไมคุณถึงรู้สึกแบบนี้"
แล้วพยายามถกเรื่องนี้กับพวกเขา อย่างสุภาพอ่อนโยน
เพราะงี้เวลาที่พวกคนเกลียดชัง มาโจมตีฉันบนเฟซบุ๊ก ฉันจะบอกพวกเขาว่า
"ทำไมคุณถึงรู้สึกแบบนี้ คุณอิงความรู้สึกนี้จากอะไร"
และบางทีฉันก็เปลี่ยนความคิดพวกเขาได้
หลายครั้งก็ทำไม่ได้ แต่ฉันต้องเชื่อว่าฉันกำลังหว่านเมล็ดพันธุ์อยู่
โดยส่วนตัวแล้ว คุณรู้จักคนที่ปฏิเสธชีวิตแห่งความเกลียดชังไหม
มีคนหนุ่มสองคน ที่เข้าร่วมการถือคบเพลิงประท้วงวันนั้น
โทรมาขอให้ฉันยกโทษให้
ฉันบอกว่า "ไม่ใช่ฉันหรอกที่พวกคุณต้องมาขอให้ยกโทษ"
ฉันบอก "คุณต้องไปคุยกับชุมชนต่างๆ ที่คุณเคยทำร้าย
และคุณต้องหาทางชดใช้ให้ชุมชนเหล่านั้น"
พวกเขาไม่ค่อยพอใจเท่าไร
พวกเขาอยากให้ฉันยกโทษให้ จะได้ใช้ชีวิตตัวเองตามปกติต่อไป
ฉันบอกว่า "มันไม่ได้ง่ายแบบนั้น คุณต้องลงมือลงแรงบ้าง"
(คุณโบร)
ฉันได้รับหน้าที่นี้ ซึ่งฉันไม่ได้ขอเลย และฉันไม่สมควรได้รับ
- ไม่อยากได้ด้วย - ใช่
แต่ถ้าได้มาแล้ว ฉันจะใช้มันให้เต็มที่ เพื่อเปลี่ยนความคิดคนและแก้ปัญหาให้ได้
ซูซานคือฮีโร่ของฉัน เธอบอกว่า
"ทุกโอกาสที่ฉันได้มา ฉันจะทำให้แน่ใจ
ว่าคนทั้งโลกต้องรู้เรื่องของริชาร์ดเช่นกัน"
ช่างงดงามจริงๆ
สปิริตของคนเป็นแม่อย่างแท้จริง จริงๆ นะเนี่ย
- ฉันจะไม่ทำได้ไงล่ะ - ถูกต้องที่สุด
ลูกชายฉันทำผิดที่ปฏิเสธคนที่สีผิวไม่เหมือนเขา
เพราะฆาตกรบอกอะไรเขาเหรอ ให้เขาหลีกทางไปเหรอ
"ถอยไปทางซ้าย ไปทางซ้าย" และลูกชายฉันบอกว่า "ไม่"
เขาเลยชักมีดออกมาแล้วแทงไปที่อกเขา
และเขาตายในที่เกิดเหตุ
เขาถูกพิจารณาคดีและตัดสินโทษและ…
- ได้ในที่สุด - คดีของรัฐหรือรัฐบาลกลาง
ไปไม่ถึงรัฐบาลกลาง
พอมีการยกฟ้อง คดีอาชญากรรมจากความเกลียดชัง
สมาชิกจากฝั่งตรงข้ามก็ปรบมือและไฮไฟฟ์กัน
ฉันไม่เข้าใจเลยว่ามันเกิดขึ้นแบบนั้นได้ไง
อย่าให้มีแม่อีกคน
ต้องรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ฉันรู้สึกอยู่ทุกวัน
ขณะนี้รัฐของเราบังคับใช้กฎหมายชั่วคราว ด้านอาชญากรรมจากความเกลียดชัง
ซึ่งตั้งชื่อตามร้อยโทริชาร์ด คอลลินส์ที่สาม
(กฎหมายร้อยโทคอลลินส์)
ฉันชื่นชมคุณจริงๆ ที่เดินหน้าต่อ และทำให้กฎหมายในแมริแลนด์เปลี่ยนแปลงไป
จะได้ไม่ต้องมีคำถามอีก ว่าอาชญากรรมจากความเกลียดชังคืออะไร
ถูกต้องที่สุด ไม่มีใครมีสิทธิ์มากำหนดว่าใครไม่ใช่คนอเมริกัน
เราทำทุกอย่างที่ "สังคม" บอกว่าเราควรทำ
เพื่อเลี้ยงลูกของเรา
จากนั้นก็มีคนมาบอกฉันว่า
"คุณยังดีไม่พอ เพราะคุณเป็นคนผิวดำ
คุณไม่ควรมายืนอยู่ในจุดนี้"
กล้าดียังไง
ฉันรู้สึกขอบคุณจริงๆ ที่คุณสองคนทำหน้าที่นี้
มันคือตัวเลือกในทุกๆ วัน คุณไม่ต้องคุยกับใครก็ได้
คุณไม่ต้องทำสิ่งที่คุณทำอยู่ก็ได้
และการที่คุณทำแบบนี้ มันทำให้ฉันมีความหวัง
ทำให้ฉันมีความหวังมากเลย
ซูซาน คุณว่าเรามีตัวเลือกไหม
ไม่งั้นตอนนี้จะให้ฉันทำอะไรล่ะ
เราเป็นแม่คนและเราไม่ได้ขอให้เจอเรื่องพวกนี้
แต่ตอนนี้ที่มันเกิดขึ้นกับตัวแล้ว
เราต้องลุกขึ้นสู้และทำสิ่งที่ต้องทำ
ตอนฉันพูดกับซูซาน เธอเข้าใจฉันเลย
เพราะงี้ฉันถึงรักเธอ
- ฉันทำได้แล้ว ได้อันนึงแล้ว - แจ๋วเลย ฉันรู้ว่าคุณทำได้
ฉันรู้ว่าคุณทำได้ ทำอีกสิ
ครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอเธอ เราคุยกันนานกว่าปกติ
เราเดินออกไปที่รถ เรากอดกันแล้วกอดกันอีก
หอมกันแล้วหอมกันอีก เราหัวเราะด้วยกัน และฉันบอกว่า
"ทำเหมือนแม่จะไม่ได้เจอลูกอีกงั้นแหละ"
- แล้วฉันก็ไม่ได้เจอเธออีกจริงๆ - ตายจริง
ครั้งสุดท้ายที่ฉัน… คุยกับริชาร์ด
เขาบอกฉันว่าเขาจะออกไปฉลอง เพราะเขา…
เขาทำสำเร็จแล้ว เขาบอกว่า "แม่ครับ ผมทำได้แล้ว"
"ผมได้เป็นทหารแล้ว และคนทั้งโลกจะต้องรู้จักชื่อผม"
ฉันจำไม่ได้ว่าฉันเคยฟังเพลงนี้ก่อนเธอตายไหม แต่ว่า…
เพลงอะไรเหรอ
มันพูดถึงครั้งสุดท้ายที่เราเจอใครสักคน โดยไม่ได้คิดอะไรมาก
(ในปี 2020 อาชญากรรมจากความเกลียดชังเพิ่มขึ้นมากที่สุด)
(ในรอบกว่าทศวรรษ)
(กว่าครึ่งของอาชญากรรมเหล่านี้ มีแรงจูงใจทางสีผิว)
(จอร์เจีย)
ผมทำได้แล้ว
ใช่จ้ะ แม่รักหนูนะ ไปเล่นกับจีนไปลูก
(แชนนอน โฟลีย์ มาร์ติเนซ อดีตคนหัวรุนแรง/ผู้เปลี่ยนความเชื่อของคน)
- แม่รักลูกนะ บายจ้ะ - ผมก็รักแม่
หลายทศวรรษแล้ว ที่แชนนอนทุ่มเทตัวเองเพื่อช่วยคนอื่น
ที่เป็นส่วนหนึ่งของนีโอนาซี องค์กรที่เชิดชูคนขาว
ให้หลุดพ้นจากคนกลุ่มนั้น และตั้งใจทำอย่างมากเพื่อชดเชยความผิด
ยังไงก็โทรมานะ
ฉันทำแบบนี้เพราะฉันใช้เวลา
ตั้งแต่ฉันอายุ 15 จนถึงตอนที่อายุเกือบ 20 ปี
อยู่กับกลุ่มเคลื่อนไหวเชิดชูคนขาวที่หัวรุนแรง
สิ่งที่ฉันชอบทำคือการสร้างระบบป้องกัน
เพื่อไม่ให้คนกลายเป็นนาซีตั้งแต่แรก
(ห้ามนำแก้วและปืนเข้ามา)
เห็นด้วยที่สุด
ซาแมนธาเคยเป็นสมาชิกกลุ่มพลังคนขาว
ฉันกับเธอได้ติดต่อกัน และตอนนี้เธอเป็นเพื่อนฉันแล้ว
เป็นคนที่ฉันคอยสอน
และฉันรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้เป็นคน
ที่เธอไว้ใจจะคุยด้วยและแบ่งปันสิ่งต่างๆ ด้วยกัน
(บรอดริเวอร์เอาต์โพสต์)
ว้าว สวยจัง
เราได้เห็นนกกระสาแล้ว มี… มีนกอะไรอีก
ตรงนั้นมีเต่าด้วย
อ้อใช่ นั่นไง
คุณใช้แม่น้ำ เพื่อนำพาคนออกห่างจากลัทธิเชิดชูคนขาว
ลัทธินีโอนาซีและการเคลื่อนไหวของฟาสซิสต์ มันเริ่มต้นขึ้นได้ยังไง
ใครก็ตามที่เคยพยายามเลิกนิสัยแย่ๆ ของตัวเอง
เราต้องมีสิ่งที่เป็นเชิงบวกเข้าไปสอดแทรกแทนที่
และสิ่งที่น่ากลัว โดยเฉพาะตอนนี้
คือมีความเสี่ยงที่เด็กๆ จะตกเป็นเหยื่อ ไม่ว่าของความรุนแรงหรือของอุดมการณ์ก็ตาม
และมันช่าง… มันมีเล่ห์เหลี่ยมมาก
หลายคนที่อยู่ในนั้นรู้สึกแปลกแยกและโดดเดี่ยว
ซึ่งการอยู่ร่วมกับผู้อื่นหรือการอยู่กับธรรมชาติ ทำให้เราตระหนักได้ว่า
เราคือส่วนหนึ่งของสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าเรามาก
ใช่ มันสำคัญจริงๆ
ชนแก้ว
- แด่การล่องเรือที่ผ่านไปได้ด้วยดี - ฉลอง ชนแก้ว
ต้องฉลองน่ะถูกแล้ว ไม่ล้อเล่น
อยู่กับคุณแล้วสนุกมาก
แซม คุณช่วยเล่าให้เราฟังหน่อยว่าคุณมาลงเอย
โดยเข้าไปพัวพันกับยูไนต์เดอะไรต์ได้ยังไง
ตอนนั้นฉันคบกับคนคนนึง ซึ่งเกิดขึ้นไม่นาน
หลังจากที่ฉันเผชิญกับความบอบช้ำทางจิตใจ และฉันแค่…
ฉันรู้สึกแตกสลายและโดดเดี่ยว และมองไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง
แล้วฉันก็ได้เจอคนคนนั้น…
ฉันอยากให้ใครสักคนบอกว่าฉันเป็นใคร เพราะฉันไม่รู้วิธีทำแบบนั้นกับตัวเอง
แล้วคนนั้นก็เข้าไปฝักใฝ่กับกลุ่มขวาจัดที่หัวรุนแรง
เขาเริ่มเอาความคิดต่างๆ มาใส่หัวฉัน
ฉันต้องการการยอมรับ และความเชื่อมั่นจากเขาเหลือเกิน
ฉันจึงทำตามเขาทุกอย่าง ไม่ว่าเขาจะทำอะไร
และอย่างที่เราทุกคนรู้ดี คำพูดโน้มน้าวที่พวกขวาจัดใช้คือ…
- มันเชี่ยวชาญมาก - พวกเขาโน้มน้าวคนเก่ง
และนั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการในตอนนั้น
ฉันอยากให้ใครสักคนบอกว่าฉันเป็นคนพิเศษ
และฉันไม่รู้วิธีพิสูจน์ให้ตัวเองเห็น
การเคลื่อนไหวทั้งหมดบอกฉันว่า "แค่ได้เกิดมาก็เพียงพอแล้ว
เราไม่ต้องทำอะไรอย่างอื่นอีก"
และฉันอยากได้อะไรแบบนั้น มากกว่าการยอมรับความธรรมดาของตัวเอง
และพยายามทำให้ดีขึ้น
พอมีการเดินขบวนยูไนต์เดอะไรต์
และเฮเธอร์ เฮเยอร์ถูกฆ่า ฉันก็เริ่มมองเห็นความจริง
มันเปลี่ยนทุกอย่างไป มัน…
ใช่ๆ รู้ไหม
ฉันมีโอกาสได้นั่งคุยกับแม่ของเฮเธอร์ ซูซานน่ะ
พอได้ยินว่ามันทำให้คุณฉุกคิดได้
คุณมองเห็นถึงความเชื่อมโยง แม้มันจะแปลกและน่าสลดขนาดนั้น…
- ค่ะ ใช่ - มันก็ส่งผลกระทบได้จริงๆ ใช่ไหม
คุณเริ่มมองสโลแกน และเริ่มมองไปที่พวกผู้นำ
ความปากว่าตาขยิบของพวกเขา การตัดขาดประหลาดๆ จากโลกความจริง
และสิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นอุดมคติ
ฉันทำกับมันอย่างที่มันเป็น นั่นคือความสัมพันธ์ที่ใช้ความรุนแรง
ฉันต้องแอบหนีออกมา ฉันต้องโกหก
ฉันจำได้ว่าถึงจุดนึงที่ฉันโทรหาแม่
และฉันบอกว่า "แม่ หนูคงไม่ได้คุยกับแม่ไปสองสามเดือนนะ
หนูอาจจะไม่ได้คุยกับแม่อีกเลย หนูแค่อยากให้แม่เชื่อ
ว่าหนูพยายามทำสิ่งที่ถูกต้องจริงๆ"
คุณคิดว่าพวกเขาอาจจะฆ่าคุณงั้นเหรอ
พวกเขาบอกฉันว่าพวกเขาจะทำ
มันเป็นอะไรที่เจ็บปวดที่สุด เวลามองในกระจก
และตระหนักได้ว่านั่นคือตัวตนของเรา
ฉันเชื่อที่สุดว่าเราอาศัยอยู่ท่ามกลาง ความบอบช้ำทางจิตใจที่แพร่กระจายไปทั่ว
เราอยู่ในประเทศ ที่ใช้ความรุนแรงอย่างไม่น่าเชื่อ
คนจำนวนมากถูกเลี้ยงดูมากับเรื่องพวกนั้น การรังแกกัน การเหยียดผิว
ฉันรู้ว่าฉันถูกทำร้ายทางเพศตั้งแต่ฉันอายุ 14 ปี
และฉันคิดเรื่องนั้นไม่ตกเลย
หนึ่งในสิ่งที่ฉันได้เข้าใจ
เกี่ยวกับผลกระทบเชิงลบ ของความบอบช้ำทางจิตใจ
คือเราจะลงเอยด้วยการมองว่าโลกนี้ คือสถานที่ที่อันตรายโดยธรรมชาติ
และเป็นที่ที่มีแต่ภัยคุกคาม
เพราะงั้นถ้ามีใครสักคนโผล่มา
แล้วให้คำอธิบายที่ยอมรับได้โดยง่าย ว่าทำไมโลกนี้
ถึงดูเป็นอันตรายและคุกคามเราตลอดเวลา
มันจึงเป็นสิ่งที่น่าดึงดูดใจอย่างน่าเหลือเชื่อ
ฉันไม่ได้พยายาม เปลี่ยนความคิดทางการเมืองของคุณ
ฉันแค่อยากช่วยคุณก้าวต่อไปข้างหน้า
และไม่ด้อยค่าความเป็นมนุษย์ของผู้อื่น ไม่ใช้ความรุนแรง
เพื่อแสดงออกถึงสิ่งต่างๆ ที่กำลังเกิดขึ้น
รวมทั้งความกลัวที่คุณมีในชีวิต
สำหรับฉันแล้ว นี่คือเป้าหมาย
คุณมองโลกในแง่บวกไหม
เงินนับล้าน… นับพันล้านดอลลาร์ถูกใช้ไป เพื่อหาประโยชน์จากความกลัวของเรา
และพยายามทำให้เราหมดหวัง
เพราะคนที่สิ้นหวัง
คือคนที่ถูกบงการและถูกควบคุมได้ง่าย
แต่คนที่มีความหวังคือคนที่เปี่ยมพลัง
คนที่มีความหวังสามารถเคลื่อนภูเขาได้
เพราะพวกเขาเชื่อว่าสามารถเคลื่อนภูเขาได้
และในอเมริกานี้ เรามีภูเขามากมาย ที่เราจำเป็นต้องเคลื่อนมันออกไป
สำหรับฉันแล้ว ฉันว่าการมีความหวังคือหน้าที่ที่ต้องทำ
เรียกได้ว่าปริมาณความกล้าหาญ ที่คุณสองคนต้องมี
เพื่อหาทางออกนั้น มันช่างสร้างแรงบันดาลใจได้อย่างแท้จริง
ฉันเชื่อจริงๆ ว่ายิ่งมีคนได้พบเจอพวกคุณ ได้ฟังเรื่องราวของพวกคุณมากเท่าไร
พวกคุณก็จะยิ่งสร้างผลกระทบเชิงบวกได้มากขึ้น
(ฉันเปลี่ยนแปลงได้)
(คำให้การล่าสุดของแซม)
(ต่อกลุ่มผู้จัดงานยูไนต์เดอะไรต์)
(ช่วยให้ได้เงินถึง 25 ล้านดอลลาร์ เพื่อบรรเทาความเสียหายให้แก่เหยื่อ)
คู่… ปีกที่กางออก เป็นเหมือนบทใหม่ของ…
(คิม ดีกกินส์ ช่างสัก)
ฉันชอบมาก
เราสามารถคุยเรื่องสำคัญๆ และผ่านร่างกฎหมายได้ แต่ท้ายที่สุดแล้ว
สิ่งที่สำคัญจริงๆ คือความสัมพันธ์ส่วนบุคคล
ว่าใครสักคนจะเชื่อมั่นได้มากพอ ที่จะชดเชยความผิดและเริ่มต้นชีวิตใหม่ไหม
- เราต้องการทั้งสองอย่าง - ต้องมีทั้งสองอย่าง
พวกผู้หญิงที่เราได้เจอทำให้แม่มีความหวังมาก
ผู้หญิงที่ต้องรับมือกับปัญหาที่หนักหนาสาหัส แต่พวกเขาเองก็เปี่ยมไปด้วยความหวัง
ไม่งั้นพวกเขาคงไม่ได้ลุกขึ้นมาในแต่ละวัน เพื่อเรียกร้องและยืนหยัดต่อสู้
และสร้างความเปลี่ยนแปลงอย่างที่ทำอยู่ได้
- สักทับ… - โอเค แจ๋ว
หวัดดี แชนนอน
หวัดดีค่ะ
ฉันแค่อยากโทรมาบอกคุณว่าฉันภูมิใจแค่ไหน
- ฉันคอยเชียร์คุณอยู่นะ - เอาละ พร้อมไหม
ว้าว สวยมาก
ฉันไม่มีรอยสักพลังคนขาวอีกแล้ว
- เย่! - ใช่ มันหายไปแล้ว
รักเลย
บางทีเรื่องราวเหล่านั้น ไม่ได้เอาชนะเรื่องราวในแง่ลบได้ทั้งหมด
ไหนจะการเหยียดหยาม การมองโลกในแง่ร้าย
และความรู้สึกของการมีหน้าที่ที่ต้องมีความหวัง
- ใช่ - เพราะถ้าพวกเขามีความหวังได้
ทำไมเราถึงคิดว่าเราหมดหวังด้วยล่ะ
ถูกต้อง
(อาลัยรักแด่ ร.ท.ริชาร์ด คอลลินส์ที่สาม อายุ 23 ปี)
(และเฮเธอร์ เฮเยอร์ อายุ 32 ปี)
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี