SADECE REZERVASYONLA
Tamam. Bu kanolara binecek miyiz?
Akışla gidiyoruz. Merhaba.
Selam. Ben Shannon.
-Çok memnun oldum Shannon. -Ben de.
Bunu yapmanız harika bir şey.
-Sam? -Selam, evet. Çok memnun oldum.
-Sizinle tanışmak harika. -Seninle tanışmak güzel.
Balıkçıl.
Evet, gördüm. Ne kadar iyi kamufle oluyor baksana.
Burası en sevdiğiniz yerlerden biri mi?
Dünyadaki her şey baş döndürücü olduğunda en sevdiğim şey insanları nehre getirmek.
Gidip sessizce suyun kenarında olalım, kuşları izleyelim.
Etrafınızda korkunç şeyler olduğunda bile…
-Yüzde yüz. -…hâlâ bu var.
Pembe çiçeği sevdim.
Teşekkürler. Üzerinizde büyük, dev gibi bir çiçek varsa
-ona uygun davranmalısınız. -Gülüşünüzü güzelleştirir…
Başarana kadar rol yapmanın farklı bir yolu.
Aynen. Aynen.
Vay canına. Akıntı acayip, değil mi?
Dövmenin bir anlamı var mı Shannon?
Evet, bu üzerini kapattırmadığım bir beyaz gücü dövmesi.
Kelt haçına benziyor.
Almanya'da svastika yasak olduğundan
beyaz gücü camiasında ön plana çıktı.
Uzun zaman boyunca şöyle düşündüm:
"Bunu kapattırmak istemiyorum çünkü geçmişimden kaçamam."
Ama birkaç yıl önce Unite the Right 2'ya katılmıştım.
Üzerimde "Eski neo-Nazi'yim, bana sorular sorun" yazan bir tişört vardı.
Ve siyahi aktivistlerle konuşuyordum
ve onu neden kapattırmadığımla ilgili sebeplerimi sundum.
Kadın da "Evet ama hâlâ zarar verebilir" dedi.
O yüzden şimdi gerçek boyutlarında
bir mavi balıkçılla onu kapattırmak istiyorum.
-Hâlâ para biriktiriyorum. -Evet.
Sekiz çocuğum var. Yiyecek mi, dövme mi? Tabii yiyeceğe gidiyor.
Sekiz çocuğun olması ve bu işi yapıyor olma fikrin.
Vay canına. "Cesur"un tam tarifi.
Evet.
Yaptığım işi açıklamanın en kolay yolu gerçek Nazilerle savaşmam
ve gerçek Nazilere artık Nazi olmamaları için yardım etmem.
Cesur kadınların nefreti kahvaltı diye yediği bir nefret brunch'ına gideceğim.
Öz güvenimle üzerinize geleceğim. Hayatımla üzerinize geleceğim.
CESUR KADINLAR NEFRETİ REDDEDİYOR
Biri, pantolon takımlarıma uyumlu
çeşitli renklerde Keurig kahve makineleri yapmış.
-Tamam. -Çok hoş bir turuncu var.
Sarı var.
Bir tür bordo var.
Bir sıra daha varmış. Baksana.
Kırmızı, yeşil. Pembe.
Pembe olan açık çünkü ağzın açık.
-Detaylara gösterilen özene bayıldım. -Evet.
-Çok heyecan yaptım. -Şey.
Dişime olan takıntıyı hiç anlamadım.
"En uzun iki ön dişe sahip olma dünya rekoru Chelsea Clinton'da,
ve asla kırılamayacak."
"İğrenç. Çirkin."
"Çirkin bir Akrep burcu" mu?
Ya da belki, "Keşke ölseydin.
Annen gerçekten kürtaj yanlısı olsa seni aldırırdı."
Nefreti reddeden, ona karşı duran insanlarla konuştuğumuzda…
Bunu kendimiz yapmamız gerekti.
Maalesef bunu tüm hayatın boyunca gördün.
Kendi tecrübelerini biliyorsun.
Hayatımda nefretin farkında olmadığım bir zamanı hatırlamıyorum.
Ailemizin çevresini saran gizli bir nefret vardı hep.
Bu bölümdeki kadınların gerçekten etkileyici olan yanı
bundan kurtulabilmek için kendi nefretlerinden, hasetlerinden
ve ön yargılarından kurtulmayı başarmış olmalarıdır.
Merhume annemin en sevdiği restorana gideceğiz.
Üç cesur kadının olduğu Cactus Cantina'ya.
Jemele Hill'le brunch'a geliyoruz.
-Merhaba! Memnun oldum. -Ben de öyle.
-Sarılacak mıyız yoksa… -Evet, kesinlikle sarılacağız.
-Tamam. -Yüzde yüz.
Sonra Negin Farsad.
-Merhaba. Memnun… -Nasılsın?
-Ve Shannon Watts. -Seni görmek çok güzel.
Bir nefret brunch'ına gidiyoruz.
Cesur kadınlar, nefreti kahvaltı diye yiyor.
Yanında chimichanga ve margarita'larla.
Eskiden buraya büyükannem
ve sevgilimle çok gelirdim. Sevgilim artık kocam oldu.
Ben ayık sürücüydüm.
Birden fazla margarita sürahisi olacak.
-Galiba doğru yapıyorlarmış. -Evet, öyle. Teşekkürler.
Buraya geldiğiniz için size çok teşekkür ederim.
Konumuz nefreti reddeden, nefrete karşı koyan cesur kadınlar.
Bunu kabul etmemeyi ve buna direnmeyi başaran ama aynı zamanda
onun ötesine geçebilenler.
Hepiniz yakın zamanda yaptıklarınızdan, kişiliğinizden, savunduklarınızdan
ve konuşmalarınızdan dolayı negatif tepki aldınız.
Okumamı ister misiniz? Yolladıklarınızın yarısı çok edepsiz.
"Anneler ne talep eder? Penis mi?"
ANNELER AKSİYON İSTİYOR
"Tanrım, sesi berbat ve çok can sıkıcı.
Bu boktan şeyler kulaklarımı kanattı."
KOMEDYEN
GAZETECİ
"Jemele Hill trend oldu.
Acaba bugün ne gibi aptalca ırkçı bir şey yumurtladı?"
"Franzia-takıntılı, müstakil evlerinde oturan ayyaşlar."
Eğlenceli bir şeye benziyor.
Sen silah lobisiyle, özellikle NRA'le mücadele ettin Shannon.
Bize bunun arka planını biraz anlatır mısın?
Çamaşır katlıyordum.
Newtown, Connecticut'ta bir ilkokulda
silahlı bir saldırgan olduğu haberini gördüm.
Öğrendiğimiz kadarıyla 20 öğrenci ve altı eğitimci katledilmişti.
Çok kızmıştım.
Hemen ülkenin dört bir yanındaki bir grup yabancıyla
Facebook üzerinden buluştuk.
ANNELER AMERİKA'DAKİ SİLAH SAĞDUYUSU İÇİN AKSİYON İSTİYOR
Silah lobisiyle kıyasıya mücadele etmemiz gerektiğini fark ettik.
Her silah yasası görüşmesine gitmemiz gerekti.
Şimdi buradayız. Dokuz yıl geçti ve biz kazanıyoruz.
NRA benimle uğraşmaya karar verdi.
Yorumları nasıl sildiğimi gösteren grafikler yayınlamaya başladılar.
Sonra yorumları kapattım
ve yorumları kapattığımı söyleyen grafikler hazırladılar.
Bu NRA. Vakitlerini böyle geçiriyorlar.
Ve bana kafalarında yer ettiğimi gösteriyor.
Silah meraklılarını çileden çıkaran en sevdiğim şey,
gönüllülerimizin silah yasası görüşmelerinde örgü örmeleri.
O silah yasası görüşmeleri…
…bazen sabah sekizden gece yarısına kadar sürüyor.
-Doğru. -Doğru mu?
Silahseverlerde sebep olduğu öfkenin miktarı…
"Orospular örgü örüyor" diye tweet atıyorlar.
"Atkı örüyoruz beyefendi." Nasıl yani…
Bundan harika podcast olur. "Bu orospular örgü örüyor."
Amerika'nın var olduğunu bilmediğim ahlaksız bir yanı varmış.
E-postalar, telefonlar ve mektuplar almaya başladım.
İnsanlar arabayla evimin yanından geçiyor, ölmemi istiyorlardı.
Beni cinsel saldırıyla ya da çocuklarımı öldürüp onlara saldırmakla tehdit ettiler.
Maryland'da bir günü hatırlıyorum. Anneler Aksiyon İstiyor gönüllülerimiz
aile şiddeti zanlılarını silahsızlandırma yasasını destek için senatoya gitmişti
ve onlara karşı çıkmak için bir grup radikal gelmiş.
Etrafımızı çoğu erkek olan bir grup çevirmişti
ve ellerinde yarı otomatik tüfekler vardı.
Tanrım.
Ve konuşmaya yeni başlamıştık.
Kadınları öldürebilecek kişileri silahsızlandırmaya çalışıyorduk.
Daha önce hüküm giymiş kişiler.
Fikre karşı çıkamadılar ve gittiler.
"Tamam, buna kim karşı çıkabilir" dediler.
Gözümüzü korkutmak istediler. Bizi susturmak istediler.
GEÇMİŞ TARAMASI HEMEN YAPILSIN
Geri çekilebilirdik ya da üsteleyebilirdik.
Biz de üsteledik.
ANNELER AMERİKA'DAKİ SİLAH SAĞDUYUSU İÇİN AKSİYON İSTİYOR
Sanırım bana zorbalara karşı gelme gücünü
ve direncini veren annemdi.
Ben yeni kızdım, bana sataştılar.
Annem beni her gün oynamaya yollardı.
Mahalledeki çocuklar
beni taciz eder, yere düşürürdü.
Ağlayarak eve dönerdim ve annem kapıda beklerdi.
"İçeri giremezsin. Burada korkaklara yer yok" derdi.
"Dışarı çıkıp o çocuklarla anlaşmanın bir yolunu bulman gerek."
Ben de çıktım. Ama annem hayatım boyunca böyleydi.
Yani "Hayatta herkes yere düşer.
Önemli olan tekrar ayağa kalkıp kalkamamandır."
Her zaman bunu derdi.
"Hayat sana ne olacağı değildir,
sana olana karşı ne yapacağındır."
Aynen öyle.
Kimsenin kim olduğunu belirlemesine izin verme. Kim olduğunu kendin belirle.
Bu sözleri bünyesinde barındıran bir kişi de
Megan Thee Stallion.
Çok mutluyum.
Kendi şartlarıyla yaşıyor.
Ama bunları yollayacağım. Bu, çekilmiş en iyi foto.
Rap de yapsa sağlık yönetimi konusunda
diplomasını almak için okula da dönse.
"Evet, kaşı beni" diyor.
"Tabii hepiniz etrafımı çevirirsiniz" diyor.
"Bana bakın, ben 40e."
Kadın sanatçılara korkmadıklarında nelerin mümkün olduğunu gösteriyor.
Ben vahşiyim Klasım, gösterişi severim, süperim, evet
Arsızım, karamsarım, kılım, hey, hey Aptalca davranırım, neler oluyor?
Gördüğü nefrete kesinlikle boyun eğmedi
ve maalesef çok fazla nefret görüyor.
Bunu yaratıcılığını ateşlemek için kullanıyor
ve bence bu ona sapkınca çok enerji veriyor.
-Asla pişmanlık duymayan biri. -Öyle.
Aptalca davranırım, neler oluyor?
Neler oluyor? Neler oluyor? Neler oluyor?
COVID benim için yaratıcı bir zamandı.
Resim yapmaya döndüm. Beni rahatlatıyor.
Herkesi mutlu etmeye çalışıyordum ve benden başka herkesi mutlu ettim.
Kendimi kaybediyormuşum gibi hissettim.
Sadece kim olduğumu hatırlamam gerekiyordu
ve kendime dönebilmek için kendimle daha fazla vakit geçirmeliydim.
Böylece beni neyin mutlu ettiğini bulabilirdim.
Çocukluktan beri sanatı severim.
Ama sanatta iyi değildim.
Ailem ufak çaplı bir sanat gösterisi için gelirdi
ve öğretmenler de her zaman şöyle bir şeyler derdi:
"Chelsea'yi takdir ediyoruz. Çalışma masasını çok temiz tutuyor."
Evet. "Çok derli toplu."
"Çok dakiktir" diyorlardı.
-"Onun bir özelliği dakik olmasıdır." -"Dakik."
-Tamam. Peki. -Evet.
Chelsea rap müzik dinler. Çocukluğundan beri böyleydi.
Benim de senden haberim oldu. Cardi B ve "WAP"le.
Hep Cardi'yle bir şarkı yapmak istedim.
Şarkıyı bana gönderdiği zaman ertesi gün hemen ona geri yolladım.
Ve bu çok heyecan vericiydi.
Çünkü erkekler söylediklerine çok güveniyor.
Cinselliklerinden, sizinle nasıl seks yapacaklarından
bahsetmekle ilgili sorunları yok.
O yüzden ben de şöyle dedim, "Şey…
Bunu ben de yapabilirim. Bir kadının ateş püskürmesi gibi olur."
Kadınların böyle vahşi olabildiğini görmek harika.
Bu benim hayat görevim…
Her zaman pişmanlık duymayan biri olabilmek.
Herkes ne derse desin, bana nasıl davranırsa davransın
bunun kendimle ilgili hislerimi değiştirmesini istemiyorum.
Beni tanıyorsanız her zaman böyle olduğumu bilirsiniz.
Ve şimdi bir sürü insan izliyor.
Muhafazakârların tepkilerine şaşırdın mı?
Çok şaşırıyorum, bugün, bu zamanda
bakıp dinleyebileceğiniz o kadar çok seçenek varken
eleştirip hakkında konuşmak isteyeceğiniz ilk şey
hoşunuza gitmeyen bir şey oluyor.
Senin şeydeki gibi…
Orada, seçilmiş bir siyasetçiye benzer biri var…
…bilgisayarında izliyor.
-Evet. -Evet.
Aptal, gerici kaltaklar.
Siz erkekler internete girip Megan Thee Stallion'ın müziğini eleştiriyorsunuz,
etkilenmediğiniz ve beğenmediğiniz şeyler konusunda söyleyecek çok sözünüz var.
Berbat olduğunu düşünüyorsun ama sözlerini ezberlemişsin.
Doğru. Sözleri irdeliyorlar. Hayatımı irdeliyorlar.
Hepinize görmek isteyebileceğiniz bir şey vereyim.
Ben de "Tamam. Bum. İşte bu" dedim.
Mutlulukla beni alkışlayan O karıları hatırlıyorum
Ben şimdi patron oldum O karıların hepsi bana kızgın
Hep beni geçmek istermiş gibi davranıyorlar
Onu yaşamamı izleyip Hâlâ beni sürüklemeye çalışıyorlar
Sanırım gizli gizli beğeniyorlar.
Bence de.
Evet, sanki en çok izleyenler onlarmış gibi geliyor.
İnsanların senin hakkında söylediği çılgınca şeyler neler?
-Herkes çok çılgınca şeyler söylüyor… -Evet, öyle.
Ben de olabildiğince yumuşatmaya çalışıyorum.
Bir keresinde aslında okulda olmadığımı, ilgi çekmek için yaptığımı okumuştum.
Ben de "peki" dedim.
-İnsanlar bir şeyler uyduruyor. -Bu çılgınca. Sanki…
-Sanki uyduruyorlar. -Ve buna inanıyorsun.
-Seninle tartışırlar… -Tanrım, sanki…
…bunun gerçek olduğunu söylerler.
Kocamla ben evlenmeden önce evlendik.
-Her hafta evleniyorum. -Sen evli misin?
-Evet. -Her zaman evliyim.
Ayrıca boşandım da. Bu onların…
-Bilmiyordum. -Evet, ben de bilmiyordum.
Sonra cevap verince de "Sen bunları aşmalısın.
Şöyle, böyle olmalısın" diyorlar. "Ben de insanım kızım" diye cevap veriyorum.
Aslında hiç umurumda değil.
Muhtemelen bana söyleyebileceğin
en kötü şeyi söyleyip gününü yaşamaya devam etmişsindir.
Sandviçlerini yedin, işine gittin. Ailenle takıldın.
Bunu söylediğini unuttun. Ama ben tüm gün onu yanımda taşıyorum.
"Tamam, bu dertleri taşıyamam" diyorum.
İnternetteki şahsi yansımanı sınırlamayı denedin mi?
-Sosyal medyaya ara vermem gerekti. -Bence zekisin.
Evet. Cidden yeni müzik yapmak istedim, beste yapıp odaklanmak istedim.
Çünkü çatlak seslere izin verdiğiniz zaman
bu sizi orijinal görevinizden uzaklaştırıyor.
Ben de olan buymuş gibi hissettim.
İĞRENÇ VE REZİL "WAP" ŞARKILARIYLA KADIN CİNSİNİ 100 YIL GERİYE GÖTÜRDÜLER
Bir kadına saldıran bir sürü insan görüyorsunuz, değil mi?
Sonra düşündükleri ilk şey
"Hadi biz de katılalım. Ben de bunu duydum. Bunu biliyorum.
Şimdilik bunların ona neler hissettirdiğini düşünmeyelim.
Nasıl kriz geçirdiğine bakalım." Beni anlıyor musunuz?
Yani üzerime o kadar çok geldiniz ki artık cevap vermeye başladım.
Şimdi deli oldum, kriz geçirir oldum.
-Hep aynı taktikler ama. -Evet.
Ama güçlü bir kadın olunca
bunların olacağını öğrenmem gerekti.
Herhangi bir zayıflık göstermediğinizde onlar da anlamaya çalışıyor.
-"Onun canını sıkacak olan nedir?" -Seni yıkmak istiyorlar.
Sizin bana geldiğiniz gibi ben de sizin üzerinize geleceğim.
Öz güvenimle üzerinize geleceğim.
Hayatımla üzerinize geleceğim.
Belki bir gün yorulacaksınız. Bilemiyorum.
-Ama beni yıkamayacaksınız. -Evet.
Benden önce pes edeceğinize bahse girerim.
Yani…
Bu doğru.
Fırtınalı bir gece çizmişsin.
Fırtınalı gecesine bak.
Vay canına. Çok derli toplusun.
Tanrım ne güzel cızırdıyor.
Yüz bakımı oluyor sana.
Bu cidden inanılmaz bir şey.
Espriler güçlü panzehir olabilir.
Ön yargılarla uğraşmak gerektiğinde bile.
Negin, sen aktivist ve komedyensin. Bize biraz geçmişini anlat.
Memur olmak istedim.
Fark yaratmak falan, onların hepsini istedim.
Ama komedinin çekim alanı çok güçlüydü.
Bir noktada artık tam zamanlı komediye girmek istedim.
Ailen buna ne dedi?
Yani göçmen ailem buna bayıldı.
Şeyi hatırlıyorum…
Aileme hayal kırıklığı yaşattığım hissini.
Annemin bir arkadaşına şöyle dediğini duymuştum:
"Negin beni hayal kırıklığına uğrattı."
IŞİD'in devam etmesini sağlayan benim türümdeki komedi mi?
"IŞİD şu anda aileni öldürmek ve kör bıçakla
kafanı kestikten sonra
boynundan içeri sıçmak için eğitim alıyor."
Stand-up gösterisine gelir misiniz?
Adı Müslümanlar Geliyor.
Sahnede bir sürü Müslüman var ama hepsi çok komik.
Aldığım en korkunç ölüm tehdidi annemlerin ev telefonuna gelmişti.
Şöyle bir şeydi "Kızınız yaptığını yapmaya devam ederse
hem onu hem de sizi, hepinizi öldüreceğiz."
Yaptığım şeyi de hatırlatayım, espriler.
Yaptığım filmlerden birinin adı Müslümanlar Geliyor'du. Şey…
Bir sürü insan bunun yaklaşan
Müslüman kıyametine karşı bir uyarı falan olduğunu sandı.
Bir sürü Müslüman-Amerikalı komedyenleri topladık…
Şiddete başvurmadan. Sonra yollara düştük.
Alabama, Mississippi ve Arizona'ya gittik.
-Arizona şey değil mi… -Doğru. Evet.
Müslümanları çok severler.
Kasaba merkezlerinde "Bir Müslüman'a sorun" kabini kurardık.
Ama aynı zamanda insanlara şeker falan da verirdik.
Burada sorularınızı yanıtlayacak canlı bir Müslüman var.
İlginç olan, sanırım insanlara
-sevgiyle yaklaştığınızda… -Ve espriyle.
Ve espriyle… Onlara rahat bir alan yarattığınızda
insanlar yüksek ihtimalle size sorular soracaktır.
-Mesela şey gibi sorular geliyordu… -"11 Eylül için ne düşünüyorsun?"
Bu, bazı insanları öfkelendiren bir soru olabilir.
Değil mi? Ama benim için
"Biliyor musunuz, ben Georgia'nın içlerindenim.
Ve hiç Müslüman tanımamış olabilirler." Anladınız mı?
-Evet ya da farkında değillerdir. -Ya da farkında değillerdir.
Çünkü aranızda dolaşıyoruz.
Ve hiçbir Müslüman'ın 11 Eylül'ü kınadığını duymadılar.
Ben yaparım.
Onları kendi dünyama getireyim. Belki biraz güleriz.
Hafifçe gülen biri, sonra başka bir durumda
yine gülüyor, yine gülüyor ve yine gülüyor.
O gülüşler toplanıp sosyal değişim oluyor.
Evet. Evet.
Her zaman şöyle cevap veriyorum "Benden nefret ettiğiniz için üzgünüm.
Umarım sevdiğiniz bir komedyen bulursunuz."
Anlarsınız ya. "İyi günler. Gülen yüz emojisi."
Onlar alçalınca biz emoji kullanıyoruz.
ContraPoints.
Üzüntü, faşizm, cinsel sapkınlık ve tarikatları konuştuğumuz bir program.
CONTRAPOINTS'TEN ALINTILAR (1,54 MİLYON ABONELERİ VAR)
"Herkes nihayet ContraPoints'in yerinin
doğrudan çöp tenekesi olduğunu kabul edebilir mi?"
Buradayım hayatım.
"Natalie Wynn berbat biri. Tanrım."
"ContraPoints'ten o kadar nefret ediyorum ki inanılır gibi değil."
"ContraPoints, daha ziyade hayal kırıklığı diyelim."
İşte bu iyi.
Bana hakaret edecekseniz en azından komik olun.
Natalie, namıdiğer ContraPoints'le tanışmak için sabırsızlanıyorum.
İnternet nefret ve dezenformasyonun
cirit attığı bir yer olabilir
ama onun sınırsız empatisi ve ustasının felsefesinin yardımıyla
insanların aşırı uç inançlarını sorgulatmayı başardı.
Benim kim olduğumu sanıyorsunuz?
Ben transseksüel Gandi değil sosyal vicdanı olan bir YouTube eğlendiricisiyim.
Anlatacaklarını kostümler, aksanlar,
tiyatro dekorları kullanarak anlatıyor.
-Bence bu önemli… -Evet, evet.
…çünkü herkes mantıklı argümana cevap vermiyor.
Bazen insanların gözlerini, kulaklarını ve kalbini açmak için
farklı yaklaşımlar göstermelisiniz.
-Merhaba canım. -Merhaba. Selam.
-Bizi kabul ettiğin için sağ ol. -Sarılabilir miyim?
-Evet, tabii ki. -Tamam. Sarılmayı severim.
Ne zamandır bu muhteşem evde yaşıyorsun?
Eylülden beri.
İçeri girip de bu merdiveni gördüğümde kendi kendime
"Ona bakan kamera istiyorum."
Etrafa bakıyorum. Muhteşem kıyafetler ve şapkalar görüyorum.
İnsanların dikkatini çekip onu sıkıca tutmalısınız.
Özellikle YouTube'da kedi videolarıyla rekabet ediyorsunuz…
-Annem kedi videolarını sever. -Kim sevmez ki?
Hayatlarındaki biri için
etkili olabileceğini düşünüp de
sana ulaşanlar oluyor mu?
İnsanlar genelde, "kardeşim" ya da "annem" der.
"Onları Alex Jones'a kaptırıyorum, QAnon'a kaptırıyorum."
Amerikalıların yüzde 15'i artık QAnon'a inanıyor.
O insanlar için çok üzülüyorum. Sanki İç Savaş gibi.
Bunlar yüzünden aileler dağılıyor.
Nefret konusunda ne yapacağız?
İnsanları öfkeli düşünce tarzlarını bırakmaya ikna edebilir miyiz?
Sanırım bu mümkün, bence
bu, düz mantık tartışarak yapılamaz.
Birinin bir marjinal gruba karşı nefreti olduğunu düşünün.
Bu soyut bir şey.
Ama onlarla şahsen tanıştım,
çok hoş, nazik ve kendini bilen insanlar.
Sanki transgender bir bireyin ne olduğuyla ilgili
algısal bir bozukluk var.
Sonra karşılarına geçip oturuyorsunuz
ve "Sen bir insansın.
Seninle sıradan yöntemlerle etkileşim kurabilirim."
Bir YouTube videosu izler gibi
bu kişinin kameraya konuşmasını izliyorsunuz.
Sanki direkt size konuşuyorlar.
-Çok samimi gelen bir şey. -Öyle.
İnsanlar buna "parasosyal ilişkiler" diyor.
İnsanlar seni tanıyormuş gibi hissediyor,
böylece onları açmak için onlarla olan bağlantılarınızı kullanabilirsiniz.
Bu çok zekice bir strateji.
-Yapması zor ama zekice. -Yapması zor, evet.
"Dışlama" sözü
güç sahibi olmayanlara gücü verecek
ve bilinen istismarcıları da adalet karşısına çıkaracaktı.
Bir anlamda giyotinin 21'inci yüzyıl versiyonu gibiydi.
Ama tıpkı giyotin gibi
sadistçe bir eğlenme aracı da olabilir.
Bunun değiştiğini söylediğinde çok önemli bir noktaya değindin.
"Biri aptalca belki de yanlış bir şey yaptı"dan
"Dışlanan, aptal, yanlış bir kişi"ye dönüştü.
Gerçi sorumluluk almak iyi bir şey.
Sorumluluk iyi
ama insanları kişiliklerinden dolayı dışlamak iyi değil.
Ya da yaptıkları şeyi hepsinin yapacağını varsaymak.
Doğru.
Bir kişinin, bir eylemin sonucu olduğunu düşünmek de öyle.
Ama bence sorumluluk çok önemli.
Sorumluluk istiyoruz diyoruz ama bu ne demek?
Yargı olmadığı zaman
topluluklar tarafından cezalandırılıyorsunuz,
dışlıyorlar, rezil ediyorlar, taciz ediyorlar.
Şu anda bunu net zarar vermek olarak görüyorum.
İnsanlar videolarımda olan bu empatik tondan anlıyor gibi.
Kendilerini eleştirilmiş hissetmiyorlar.
İnsanlara hiçbir zaman şunu hissettirmek istemedim:
"Korkunç birisin. Neden böylesin?"
Çünkü neden? Bu ne işe yarayacak ki?
Platformunu kullanarak nefreti ortaya atmak için cesaret gerekir.
Kendini çok ağır eleştirilere açacaksın demektir.
Nefrete karşı gelmenin komik yanlarından biri de
bunu halka açık bir forumda yaptığın zaman,
normalde bekleyeceğinden daha fazla dikkat çekiyorsun.
Sen bu konuda bir şeyler biliyor musun Jemele?
Halka açık forumda nefrete karşı gelip de
-daha fazla dikkat çektiğinde? -Genelde benim için…
Sizi bilmem ama bana hep aşk mektupları geliyor.
Son iki yıldır ne kadar iyi vakit geçirdiğini biliyoruz.
Jemele Hill uzun zamandır spor gazetecisi olarak
hayran olduğum biri.
Uzun zaman sadece doğruları söyleyen
gazeteci olarak tanınmıştı.
Yüksek profilli bir işim vardı ve Twtitter'da Donald Trump'ın yaptıklarını
makul göstermeye çalışan biriyle atışıyordum.
Bunlar Charlottesville'den birkaç hafta sonra oldu
ve hepimiz buna verdiği cevabı biliyoruz ve…
-"Çok iyi insanlar." -"İki tarafta da çok iyi insanlar."
Jemele Hill Twitter'a "Donald Trump etrafı genelde
başka beyaz üstünlükçülerle çevrili bir beyaz üstünlükçüdür" yazdı.
Hiç ihtilaflı bir şey söylediğimi düşünmüyordum.
Herkesin bunu bildiğini sanıyordum ama sonra bir baktım
Beyaz Saray kovulmam gerektiğini söylüyor.
Yüksek bir pozisyona sahip siyahi bir kadın olmak,
bunların hepsi saçmalıklar için mükemmel karışımdı.
Bir sürü de ölüm tehdidi geldi.
Bunların hepsini yaşamak zorunda kalsam da olmasına sevindim.
Bu şimdi beni daha iyi bir pozisyona koydu.
Sesim daha çok çıkıyor ve beni
her zamankinden daha çok pişmanlık duymayan biri yaptı.
Özellikle artık ESPN'de olmadığım için yaklaşımım farklı.
Artık insanlara saldırıyorum. Çünkü tıpkı…
Bu cehalet düzeyinizle günümü mahvedemezsiniz.
Ve herkes için vaktim yok.
Ama bazen vaktim oluyor. Oluyor.
Ve her zaman şunun şakasını yaparım,
beni sosyal medyada yakalayabileceğiniz en kötü zaman
saçlarıma rasta yaptırdığım zamandır çünkü bu altı saat kadar sürer.
Yani sandalyede bu şekilde bekliyorum. "Bir şey söyleyin."
-Hazırım. Hazırım. -Duydunuz mu? Hazırım.
Bugün gününüzü göreceksiniz.
"Jemele Hill, ESPN'den kovuldu
ve o çirkin mini rastalarıyla bizleri rahat bırakmıyor."
Bu arada onlara bireysel deniyor. Terminolojiyi öğren.
"Jemele'i dışlayın. O bir yarış meraklısı ve spor hakkında bilgisi yok."
Spor kısmına istisna veriyorum.
"Böyle günler için Jemele Hill'i takibi bıraktığıma seviniyorum."
O zaman ne dediğimi nereden biliyorsun?
Nefrete o kadar alıştım ki.
Üniversiteden beri nefret mektupları alıyorum.
Bana ilk kez zenci dediklerinde Michigan State'e gidiyordum.
Tamam mı? Maalesef bununla uzun zamandır
uğraştığım için şu anda savaş tecrübem var.
Ve daha genç kadınlara buna alışmalısınız demek hoşuma gitmiyor.
Ve o mesajı değiştirmeye başladım çünkü alışmalarını istemiyorum.
Ben bu hatayı yaptım.
Ama bu baskıdan en çok zarar görenleri onu çözecek pozisyona getiremezsiniz.
Herkesin yardımını isteyeceğim, tamam mı? Herkes üzerine düşeni yapacak.
Bu, yüzde yüz doğru.
Bize benzeyen insanlar için farkındalık
ve dikkat çekmeyi seçtik…
Çünkü bu ülkenin broşürlere koyduğu tüm o güzel kelimeleri
hak etmesini istiyoruz.
Amerika'nın en iyi hâli olmasını istiyoruz.
Ama bunun olmasını görmektense bazı durumlarda
bizi öldürmek isteyecek insanların olması da çok üzücü.
Ama aynı zamanda çok ilham verici ve beni görevde tutuyor.
-Tanrım, şuna bakın. -Değil mi ama?
Tamam Suzie, bize çok fazla şey verdin.
Bu renge bayıldım. Ben…
Torunumun en sevdiği renklerden biri mordur.
Heather'ın da en sevdiği renkti.
Tamam Susan.
Minik kızım, anlayıp anlamaman umurumda değil.
Bir insanın yaşayabileceği en zor şey çocuğunu kaybetmektir.
HEATHER HEYER'IN ANNESİ
ÜSTEĞMEN RICHARD COLLINS III'ÜN ANNESİ
Bu iki kadın, Susan ve Dawn, çocuklarını nefret suçlarına kurban verdi.
Her ikisi de kasıtlı cinayetti.
Dawn'un olayında oğlu ten rengi yüzünden ondan nefret eden birinin kurbanı oldu.
Birkaç sıra örüyorsun ve ne yapabileceğini sandığını görüyorsun.
Susan'ın kızı da Charlottesville'de neo-Nazi protestosu yapan bir gruba
dalan bir araba tarafından öldürüldü.
O ilmekten geçir. Tamam.
Hepsi nefrete karşı ellerinden geldiğince ses çıkarmak istedi.
Ve hepsi de en kötü şartlarda sevgilerinin
nefretten güçlü olduğunu kanıtladı.
Sen de zorlanıyor gibisin.
Evet, zorlanıyorum. Bu çok zor, kızım.
Öyle!
Tığ yapmayı bu kadar hızlı öğrenemezsiniz hanımlar.
Tığ, olup bitenlerden kaçmak için kullanabileceğiniz bir şey mi…
Tansiyonu düşürüyor. Size söyleyeyim.
Heather öldüğünde beynimde bomba patlamış gibi oldu.
Ben her zaman doymak bilmez bir okuyucu, örgücü ve tığcıydım.
Ve 2020'ye kadar hepsi hayatımın dışındaydı.
İkinizin olanlardan sonra
nasıl toparlanabildiğinizi anlayamadım.
O genç adamla çok gurur duyuyordun, bir oğuldan istediğin her şey ondaydı.
Ve bunların tümü nefret dolu, berbat bir şiddet hareketiyle senden alındı.
-Sebepsiz yere. -Sebepsiz yere.
-Senin Heather'ın için de öyle. -Heather için.
Heather için en azından bunu hızlandıracak bir durum vardı.
Adam kalabalığın görüntüsü ve destekledikleri şeyden
-hoşlanmadığını söyledi ve… -Bunu dedi mi?
İdam cezasından kurtulmak için Heather'ı öldürdüğünü kabul etmesi gerekti.
-O gün mahkemede miydin? -Evet.
Tek bir duruşmayı bile kaçırmadım.
Ona baktın mı? Onun sana bakmasını sağladın mı?
O kalabalıkta birçok neo-Nazi ve alternatif sağcı vardı.
Hepsine de kötü kötü baktım.
-Size bir şey söyleyen oldu mu? -Cesaret edemediler.
İkiniz konuşmaya, çocuklarınızı sizden alan
nefrete direnmeye karar verdiniz.
Bunu nasıl başardığını açıklayabilir misin Susan?
Başaramadığım günler oldu. Evde oturup ağladığım uzun günler oldu.
Ama insanlar "Gelip bizimle konuşur musunuz?" diye soruyordu.
Ben de "Peki" diyordum.
Bu beni bir süre motive etti.
Ama başlarda Heather hakkında konuşuyordum çünkü biliyorsunuz
sevdiğiniz birini kaybettiğinizde ondan bahsetmek istersiniz.
-Doğru. Doğru. -Evet.
Ama sonunda bunun
12 Ağustos olayına beyaz bir yüz giydirmeye başladığını gördüm.
Ben de bundan uzaklaşıp Heather'ın ölüm sebebine odaklandım.
Bu da Siyahi Hayatlar Önemli'yi desteklemek demekti.
Siyahi haklarını, herkesin haklarını desteklemek demekti.
Heather'ın insanlarla baş etme yöntemi… Hatta öldüğü gün
bir genç kadına bunu yaptı, onlara şöyle dedi:
"Bana neden böyle hissettiğini anlat."
Sonra onlarla nazikçe tartışmayı denedi.
Nefret dolu tipler Facebook'tan bana gelince şöyle diyorum:
"Neden böyle hissediyorsunuz? Bu davranışınızın temeli ne?"
Bazılarına ulaşabiliyorum.
Çoğu zaman ulaşamıyorum ama tohumları attığıma inanmam gerek.
Nefret hayatını reddeden direkt tanıdığın kişiler var mı?
Meşale yürüyüşüne katılan iki genç
beni arayıp özür dilemişti.
"Özür dilemeniz gereken ben değilim.
Gidip zarar verdiğiniz topluluklarla konuşmanız gerek
ve bu tazmin konusunu da o topluluklarla çözmelisiniz."
Buna pek memnun olmadılar.
İşlerine bakabilmek için benim onları affetmemi istediler.
"Bu o kadar kolay değil, biraz çaba sarf etmeniz gerek" dedim.
BAYAN BRO
Bana istemediğim, hak etmediğim bir platform verildi.
-Keşke gerekmeseydi. -Evet.
Ama varsa bunu kullanacağım, başkalarını, başka mevzuları gündeme getireceğim.
Susan benim kahramanım. Dedi ki
"Elime geçen her fırsatta dünyanın
Richard'ı da tanımasını sağlayacağım."
Ne güzel, değil mi?
Bu gerçek bir anne yaklaşımı. Yani gerçekten öyle.
-Bunu nasıl yapmam? -Yüzde yüz.
Oğlum kendine benzemeyen birine hayır deme suçunu işledi.
Katili ona ne demişti? Yoldan çekil mi?
"Sola geç. Sola geç" demiş, oğlum da "Hayır" demiş.
O da bıçağını çekip göğsüne saplamış.
Oracıkta ölmüş.
Yargılanıp ceza aldı mı…
-Nihayet. -Eyalet mi yoksa federal duruşma mıydı?
Federallere gitmedi.
Nefret suçu iddiası çürütüldüğünde
diğer taraftan sevinen, alkışlayan, beşlik çakanlar oldu.
O vakada bunun nasıl olduğunu anlamıyorum.
Her gün çektiğim acıyı
başka bir anne daha çekmesin.
Şu an eyaletimizde yürürlükte olan geçici bir nefret suçu kanunu var,
Adını Üsteğmen Richard Collins III'den aldı.
ÜSTEĞMEN COLLINS YASASI
Bu çabanla Maryland'da kanunların değişmesini sağlayarak nefret suçunun
ne olduğuna dair bir soru işareti kalmamasını sağlamanı alkışlıyorum.
Kesinlikle. Kimse kimin Amerikalı olmadığını dikte edemez.
"Toplumun" çocuklarımızı büyütürken yapmamızı söylediği
her şeyi yapıyoruz.
Sonra biri bana şöyle diyor:
"Melaninin olduğu için yeterince iyi değilsin,
orada durmaman gerekiyor."
Bu ne cüret?
Bu işi yaptığınız için ikinize de çok minnettarım.
Bu her gün için bir seçenek. Kimseyle konuşmak zorunda değilsiniz.
Şu anki hâlinde çalışmaya devam etmek zorunda değilsin.
Bunları yapman bana umut veriyor.
Bana çok umut veriyor.
Sence seçeneğimiz var mı Susan?
Şu anda başka ne yapabilirdim?
Biz anneleriz ve bunu istemedik.
Ama şimdi bu fırsat kapıma geldi
ve direnip yapmamız gerekeni yapmalıyız.
Susan'la konuştuğumda beni anlıyor.
Bu yüzden onu çok seviyorum.
-Bir tane yaptım! -Evet, canım. Yapabileceğini biliyordum.
Biliyordum. Bir daha yap.
Onu son gördüğümde normalden çok uzun konuştuk.
Sonra arabaya gittik ve birbirimize sarıldık, sarıldık.
Öpüştük, öpüştük. Ve güldük ve ben şöyle dedim:
"Seni bir daha göremeyecek değilim ya."
-Ve bir daha göremedim. -Tanrım.
Richard'la… son konuştuğumuzda
bana kutlamaya gideceğini söylemişti. Çünkü…
Başarmıştı. "Anne başardım" dedi.
"Subay oldum ve tüm dünya adımı öğrenecek."
O ölmeden önce bu şarkıyı biliyor muydum emin değilim ama…
Hangi şarkı o?
Birini son kez görmenin kıymetini bilmek gerektiğini söyleyen şarkı.
2020'DE NEFRET SUÇLARI SON ON YILIN ZİRVESİNE ULAŞTI
BU SUÇLARIN YARISINDAN FAZLASI IRKLA BAĞLANTILIYDI.
Başardım.
Başardın. Seni seviyorum. Gene'le iyi eğlenceler.
ESKİ RADİKAL/EĞİTİMCİ
-Seni seviyorum. Hoşça kal. -Ben de seni.
Shannon, onlarca yıldır kendini neo-Nazi ve beyaz üstünlükçü
grupların parçası olan insanlara yardım etmeye adadı.
Onların kaçıp kurtulmasına ve kefaretlerini ödemesine yardım etti.
O zaman, beni ara.
Bunu yapıyorum çünkü
15 yaşından 20 yaşına kadar şiddetli bir beyaz üstünlükçü
akımın içindeydim.
Yapmayı en çok sevdiğim şey insanların en baştan Nazi olmasını engelleyecek
önlemlerin alınmasını sağlamak için çalışmak.
CAM YASAK SİLAH YASAK
Yani kesinlikle.
Samantha bir beyaz güç grubunun eski üyesi.
Onunla bağ kurduk ve kendisi artık arkadaşım,
akıl hocalığı yaptığım biri.
Ve konuşup, bu konuları paylaşacak kadar güvendiği biri olmaktan gurur duyuyorum.
Vay canına. Çok güzel.
Balıkçılları gördük. Başka hangi kuşlar var?
Şurada bir tosbağa var.
Evet. İşte orada.
Nehri kullanarak insanları beyaz üstünlüğünden
neo-Nazizm'den ve faşist hareketten çıkarıyorsun. Bu nasıl başladı?
Kötü bir huydan kurtulmak isteyen herkesin
onun yerine pozitif bir şey koyması gerekir.
Ve özellikle şimdi bunun en korkutucu yanı,
çocukların şiddetin ya da bu ideolojinin kurbanları hâline gelmesi.
Bu çok sinsi bir tehlike.
Oradaki birçok insan kendini izole olmuş ve yalnız hissediyor.
Başka insanlarla, doğayla birlikte olup nasıl daha büyük bir şeyin
parçası olduğunu fark etmek.
Evet, bu çok önemli.
Şerefe.
-Nehirde başarılı bir geziye. -Şerefe. Şerefe.
Şerefe, doğru. Şaka yapmıyorsun.
Seninle olmak çok eğlenceliydi.
Bize birazcık anlatabilir misin Sam,
kendini nasıl Unite the Right'ın ağına düşmüş olarak buldun?
Biriyle çıkıyordum ve yaşadığım bir travmanın hemen arkasından gelmişti.
Kendimi yıkılmış ve yalnız hissediyordum. Kendime hiç değer vermiyordum.
Sonra bu kişiyle tanıştım…
Birinin kim olduğumu söylemesi lazımdı, nasıl yapacağımı bilmiyordum.
O diğer kişi de şiddetli aşırı sağcılığın içine düşmüştü.
Aklımı böyle fikirlerle doldurmaya başladı
ve onun tasdikini ve onayını almayı o kadar istiyordum ki
nereye giderse peşinden gittim.
Hepimizin bildiği gibi aşırı sağcıların kullandığı güzel hitabet…
-Çok ustaca. -Çok iyi pazarlamacılar.
İhtiyacım olan da buydu.
Birinin bana özel olduğumu söylemesi.
Kendime bunu nasıl kanıtlayacağımı bilmiyordum.
Tüm akım bana "Doğmuş olmak yeter. Başka bir şey yapmana gerek yok" diyordu.
Vasatlığımı kabullenip onu iyileştirmeye çalışmak yerine bunu istedim.
Unite the Right mitingi olduğunda
ve Heather Heyer öldürüldüğünde gerçekler ortaya çıktı.
Bu her şeyi değiştirdi. Bu…
Evet. Evet. Şey…
Heather'ın annesi Susan'la oturup konuşma fırsatı buldum.
Bunun düşünme biçimini nasıl bozduğunu duyunca
o aradaki bağlantıyı görebiliyorsun. Bu ne kadar tuhaf ve trajik olsa da…
-Evet. -…gerçek etki yaratabilir, değil mi?
Sloganlara bakmaya başlıyorsun, liderlere bakmaya başlıyorsun.
İkiyüzlülüğe bakıyorsun, tuhaflığa bakıyorsun. Gerçekle onların ideal sandığı
şey arasındaki kopukluğa bakıyorsun.
Bunu şiddet içeren bir ilişki gibi görüp değerlendirdim.
Gizlice çıkmak zorunda kaldım. Yalan söylemek zorunda kaldım.
Bir keresinde annemi aradım ve ona
"Seninle iki ay kadar konuşamayabilirim.
Belki bir daha hiç konuşamayacağız. Sadece doğru olanı
yapmaya çalıştığıma inanmanı istiyorum" dedim.
Seni öldürebileceklerini mi düşündün?
Yani öldürürüz dediler.
En acı verici şey, aynaya bakıp da kim olduğunu anlamaktır.
Bir travma pandemisinin içinde yaşadığımıza derinden inanıyorum.
İnanılmaz vahşi bir ulusta yaşıyoruz.
Birçok insanın yetiştiriliş biçimi. Zorbalık. Irkçılık.
On dört yaşında cinsel saldırıya uğradığımı
ve bunu hazmedemediğimi biliyorum.
Ve travmanın toksik etkileri konusunda
anladığım şeylerden biri de
dünyayı doğası gereği tehlikeli ve tehdit içeren bir yer olarak
görmeye başlıyorsunuz.
Bu yüzden de biri çıkıp
size dünyanın size karşı neden tehlikeli ve tehdit dolu olduğuna dair
kolay kabul edilebilecek bir açıklama sunduğunda
bu çok baştan çıkarıcı oluyor.
Politikalarınızı değiştirmeye çalışmıyorum.
Sadece gelişmeye doğru ilerlemenize
başkalarını insanlıktan çıkarmamanıza, olan şeyleri dışa vurmak için
şiddete yönelmemenize ve hayattaki korkularınıza
karşı gelebilmenize yardım etmeye çalışıyorum.
Benim için amaç bu.
Sen iyimser misin?
Korkularımızı pompalayıp, umudumuzu kırmak için
milyonlarca, milyarlarca dolar harcanıyor.
Çünkü umutsuz insanlar
kolayca manipüle edilip kontrol edilebilecek insanlardır.
Ama umutlu insanlar güçlü insanlardır.
Umutlu insanlar dağları yerinden oynatabilir
çünkü dağların yerinden oynatılabileceğine inanırlar.
Ve Amerika'da kesinlikle yerinden oynatmamız gereken dağlar var.
O yüzden ben umut etmeyi bir mecburiyet olarak görüyorum.
Çıkış yolu bulmak için harcadığınız bu cesaret
gerçekten aşırı ilham verici.
Bence sizinle tanışan, konuşan insan sayısı arttıkça
ikinizin pozitif etkisi de artacaktır.
DEĞİŞEBİLİRİM
SAM'İN YAKIN ZAMANDA UNITE THE RIGHT'I ORGANİZE EDENLER ALEYHİNDE VERDİĞİ İFADE
MAĞDURLAR İÇİN 25 MİLYON TOPLANMASINA YARDIMCI OLDU.
Bir çift gibi… Kanatlar açılıyor. Yeni bir bölüm gibi.
DÖVME SANATÇISI
Bayıldım.
Büyük konuşmalar yapıp kanunlar geçirebiliriz ama günün sonunda
önemli olan şahsi ilişkilerdir.
Biri sana değişiklik yapıp yeni bir hayata başlayacak kadar çok güveniyor mu?
-Bize ikisi de lazım. -İkisi de.
Görüştüğümüz kadınlar bana çok umut verdi.
Çok zor konularla uğraşan ama kendileri çok umut dolu olan kadınlar.
Yoksa her gün kalkıp, direnip şu anda yaptıkları gibi bir fark yaratamazlar.
-Müthiş oldu… -Tamam, süper.
Selam Shannon!
Selam!
Seni arayıp ne kadar gurur duyduğumu söylemek istedim.
-Burada senin için seviniyorum. -Tamam. Hazır mısın?
Vay canına. Çok güzel.
Artık beyaz gücü dövmem yok.
-Yaşasın! -Evet. Gitti.
Bayıldım.
Bazen bu hikâyeler negatifliği, alaycılığı ve karamsarlığı kırmaz.
Umut etmek için sorumluluk duymak gibi.
-Aynen. -Çünkü onlar umutlu olabilirse
ben nasıl umutsuz olacak kadar kibirli olabilirim?
Aynen öyle.
ÜSTEĞMEN RICHARD COLLINS III, 23
VE HEATHER HEYER, 32'NİN ANISINA
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher