Πρέπει να προσπαθήσω να μην έρθω πιο κοντά σου!
-Οι γαμήλιες καμπάνες. -Ναι.
Εντάξει.
-Έτοιμοι; -Ναι!
Ο γάμος είναι υπέροχος. Ο γάμος είναι σπαρακτικός.
Βασικά, βυθίζεσαι στην ύπαρξη κάποιου άλλου ατόμου.
Δεν είναι κάθε μέρα εύκολη ή παιχνιδάκι,
μα η δέσμευση σημαίνει ότι δεν τα παρατάς.
Το να αγαπάς και να αγαπιέσαι είναι η πιο δύσκολη, γενναία,
πιο ευάλωτη εμπειρία που θα βιώσει οποιοδήποτε ανθρώπινο ον.
Και το "αγαπώ" είναι ρήμα, οπότε είναι ένα συνεχιζόμενο ταξίδι.
Είναι μια συνεχιζόμενη πράξη γενναιότητας και θάρρους
και για κάποιες γυναίκες, σε κάποια μέρη, απείθειας.
Όταν είσαι θαρραλέα μαθαίνεις να αγαπάς με όποιον τρόπο θεωρείς εσύ σωστό.
Ένα κομμάτι του αγώνα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες απαρχής κόσμου
είναι να έχεις εκείνη την αυτενέργεια, την ελευθερία, εκείνη την αυτονομία
ώστε να κάνεις τις επιλογές που είναι σωστές για μας.
Έχω περιέργεια να εξερευνήσω σχέσεις μέσα σε όλη την πολυπλοκότητά τους
και να βρω ανθρώπους που χάραξαν το δικό τους μονοπάτι στην αγάπη.
-Τι θέλουμε; -Τέλος στους γάμους παιδιών!
Πέτυχα το "μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος".
Πάμε, Τσέλσι!
Μάζελ τοβ!
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΤΙΘΑΣΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
Το 'χουμε, πάμε. Άψογο.
Το να ερωτεύεσαι σημαίνει να νιώθεις 100% άνετα με τον εαυτό σου
όταν είσαι με τον άνθρωπό σου.
Είναι όταν είσαι με κάποιον
με τον οποίο θες να είσαι συνέχεια μαζί, ανά πάσα στιγμή,
ό,τι κι αν κάνεις. Κάθε μέρα γίνεται όλο και καλύτερο.
Πολύ ωραίο αυτό.
Εσείς οι δυο μοιάζετε, και ξέρω ότι είναι μεγάλο κλισέ αυτό,
με ιδανικό ζευγάρι.
ΑΜΠΙ ΟΥΑΜΠΑΧ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΡΙΑ
Γνωριστήκατε σε συνέδριο βιβλιοθηκάριων;
-Ναι! -Σούπερ σέξι!
Τέρμα σέξι.
Εγώ λατρεύω τις βιβλιοθήκες. Λατρεύω τους βιβλιοθηκάριους.
ΓΚΛΕΝΟΝ ΝΤΟΪΛ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ / ΑΚΤΙΒΙΣΤΡΙΑ
-Η τέλεια χαριτωμένη γνωριμία, κατ' εμέ. -Ναι!
Είμαι φαν της Άμπι εδώ και δεκαετίες.
Η Άμπι Ουάμπαχ είναι κορυφαία ποδοσφαιρίστρια…
-Όλων των εποχών. -Ακριβώς. Σε άντρες ή γυναίκες.
-Ναι. -Σε όλο τον κόσμο.
Έχουμε ενθουσιαστεί, γιατί μιλάμε η μία πάνω στην άλλη.
Και η Γκλένον Ντόιλ, που ξεκίνησε με ένα χριστιανικό μπλογκ για μαμάδες.
-Το πρώτο πράγμα που όλες οι γυναίκες… -Είναι συγγραφέας, podcaster.
Κάποια που μοιάζει πολύ συνειδητοποιημένη.
Οι δυο τους έχουν δημιουργήσει έναν απίστευτο γάμο.
Αυτό θα πει ατίθασες καρδιές.
Ρίσκαραν πάρα πολλά για να δώσουν μια ευκαιρία στην αγάπη τους.
Και δυσκολεύτηκαν πολύ να βρουν τρόπο να φτιάξουν μια ζωή μαζί.
Και το έκαναν.
Ήμουν σε έναν πολύ ανθυγιεινό γάμο με έναν καλό άντρα.
Και μετά πήγα στο συνέδριο κι εμφανίστηκε η Άμπι στην πόρτα.
Έπιασα τον εαυτό μου να σηκώνεται κι άνοιξα τα χέρια μου έτσι.
Κατάλαβα ότι με κοιτούσαν όλοι, οπότε υποκλίθηκα.
Σκεφτόμουν πως θα με περάσει για καμιά αλλόκοτη συγγραφέα
που υποκλίνεται στον κόσμο.
-Κι υποκλίθηκες κι εσύ; -Ήταν η μόνη που σηκώθηκε.
-Προφανώς. -Κι είναι απέναντι
κι εγώ έχω ένα τραπέζι…
Έπρεπε να περάσω πλαγίως γύρω-γύρω όλο το δωμάτιο.
Πολύ αλλόκοτο.
Ήταν πολύ αλλόκοτο. Ήμουν κάθιδρη.
Συνειδητοποίησα, όμως, ότι είχα ερωτευτεί για πρώτη φορά στη ζωή μου.
Κι ήταν τρομακτικό, γιατί ήμουν παντρεμένη, με τρία παιδιά.
Είχα μια ζωή βασισμένη στην πίστη και μια καριέρα που βασιζόταν σε αυτή.
Άκουγα ξανά και ξανά
"Αν το προχωρήσεις αυτό, θα είναι το τέλος της καριέρας σου".
Μα θυμάμαι να σκέφτομαι
ότι είναι ένα σημαντικό σταυροδρόμι, όπου πρέπει να αποφασίσεις
αν θα τιμήσεις τον εαυτό σου για πρώτη φορά στη ζωή σου,
αντί να τιμάς τις προσδοκίες όλων των άλλων για εσένα.
Μια μέρα παρακολουθούσα τη μικρή μου να ετοιμάζεται για το σχολείο.
Και σκέφτηκα "Θεέ μου, μένω στον γάμο γι' αυτή.
Μα θα ήθελα έναν τέτοιο γάμο για εκείνη;"
Κι αν δεν θα ήθελα τέτοιο γάμο γι' αυτό το κοριτσάκι,
γιατί προωθώ την κακή αγάπη και το αποκαλώ καλό παράδειγμα;
Είπαμε απλώς "Θα προχωρήσουμε".
Και το κάναμε όσο πιο προσεκτικά και με όση εντιμότητα κι αγάπη μπορούσαμε.
Κι όλοι φρίκαραν στην αρχή, γιατί αυτό κάνει ο κόσμος.
Και μετά συνήλθαν, γιατί είδαν ότι ήμασταν καλά κι ευτυχισμένες
κι είμαι ευγνώμων που το καταλάβαμε.
Πόσο καιρό είσαι παντρεμένη;
Είμαι παντρεμένη 11 χρόνια.
Εγώ δεν έχω μια ιστορία σαν τη δική σου, σε καμία περίπτωση.
Δεν έκανες αυτό;
Όχι. Γνώρισα τον άντρα μου όταν ήμασταν παιδιά.
Ήμασταν φίλοι για περισσότερα από 12 χρόνια προτού τα φτιάξουμε. Ναι.
Πώς από φίλοι γίνατε… Πώς το κατάλαβες;
Είχαμε χωρίσει κι οι δυο από άλλους.
Παρηγορούσαμε ο ένας τον άλλο για τον χωρισμό μας από άλλους.
Ώσπου ένα βράδυ που τρώγαμε λέει "Νομίζω πως βγήκαμε ραντεβού".
-Κι είπα "Αλήθεια;" -Θεέ μου!
"Ίσως και να βγήκαμε. Βγήκαμε ραντεβού;" Κι αυτή ήταν η αρχή.
Όχι ότι χρειαζόταν και όχι ότι μας ζήτησε την άδεια.
Απλώς ήρθε να μας δει μια μέρα κι είπε
"Να ξέρετε ότι θα τη ζητήσω σε γάμο". Και σκέφτηκα "Ναι!"
Μ' αρέσει που δεν ρώτησε.
-Ενημέρωσε με σεβασμό. Μου αρέσει αυτό. -Ναι. Σας ενημέρωσε.
Εγώ κυριολεκτικά τη ζήτησα.
Τους μίλησα, γύρισα σπίτι και κατέστρωσα ολόκληρο σχέδιο.
Μα ανυπομονούσα.
Θυμάμαι να βγάζω το δαχτυλίδι απ' το συρτάρι με τις κάλτσες, να γυρνάω.
Λέει "Να σου πάρω καφέ;" Μόλις γύρισε, ήμουν εκεί.
Κυριολεκτικά… Δεν μπορώ να περιμένω ούτε δευτερόλεπτο.
Ο δικός σου άντρας σού έκανε πρόταση
-άπειρες φορές μέχρι να δεχτείς; -49 φορές;
Κάπου… Όχι, μόνο τρεις.
-Μόνο τρεις. -Εντάξει. Μόνο τρεις.
Γνωριστήκαμε στη Νομική. Ήταν χαρισματική προσωπικότητα.
Όταν αποφοιτήσαμε, με ζήτησε σε γάμο.
Και είπα "Ξέρεις, απλώς δεν είμαι έτοιμη να παντρευτώ".
Έναν χρόνο μετά, μου έκανε πάλι πρόταση.
Κατέβαινε υποψήφιος για το Κογκρέσο στο Άρκανσο.
Εγώ ήμουν στην ομάδα καθαίρεσης του Ρίτσαρντ Νίξον.
Εντάξει. Απλά πράγματα.
-Συνέβαιναν πολλά στις ζωές μας. -Δεν τρέχει κάτι.
Κι είπα "Ας περιμένουμε".
Μετακόμισα στο Άρκανσο, λοιπόν, για να διδάξω στη Νομική
και στο τέλος του εξαμήνου
είπα "Λέω να γυρίσω πίσω για να δω αν το θέλω πραγματικά αυτό".
Ενώ με πάει στο αεροδρόμιο, περνάμε από ένα σπιτάκι.
Κι εγώ λέω "Τι όμορφο σπιτάκι". Κυριολεκτικά, μόνο αυτό είπα.
Ξαναγυρνάω, έρχεται να με πάρει.
-Λέει "Αγόρασα το σπίτι που σου άρεσε". -Θεούλη μου.
-"Τώρα πρέπει να με παντρευτείς". -Θεούλη μου, ναι!
Και το έκανα!
-Αγόρασε σεντόνια, αγόρασε κρεβάτι. -Έλα τώρα.
-Αγόρασε καναπέ. -Μπράβο του.
Αγόρασε μερικά κατσαρολικά.
Και παντρευτήκαμε εκεί.
-Στο σπίτι; -Στο σπιτάκι, ναι.
Ο καθένας έχει μια διαφορετική ιστορία περί αγάπης και πώς μαθαίνει να αγαπά,
πώς μοιράζεται την αγάπη, πώς δεν φοβάται να αγαπά.
Είναι πολύ σημαντικό να νιώθουμε άνετα
και σίγουροι όταν αγαπάμε και μας αγαπούν.
Γιατί ενίοτε το να σ' αγαπούν είναι πολύ δυσκολότερο απ' το να αγαπάς.
-Ακριβώς. -Εννοείται.
Το σημαντικότερο κομμάτι μιας σχέσης είναι η επικοινωνία.
Ακριβώς. Σήμερα θα κριθεί με το Jenga!
-Εντάξει, είμαι έτοιμη! -Έτσι. Εντάξει.
Είναι διαφορετικό Jenga αυτό;
-Ναι. -Jenga σχέσεων.
-Για σχέσεις… -Τι;
Θεέ μου, τι πίεση.
"Σε τι έχεις πλήρη μεσάνυχτα;"
Δυσκολεύομαι πάρα πολύ να μαγειρέψω.
Ακολουθώ οδηγίες και η πρώτη είναι "Κόψτε τα καρότα ζουλιέν"!
Κι είμαι του στιλ "Χρειάζομαι λεξικό, να γκουγκλάρω, για να κάνω το πρώτο βήμα!"
Όχι και με τα δύο χέρια. Όχι.
Εδώ έχουμε πολλά να πούμε.
"Ποιες κακές συνήθειες του άλλου σε τρελαίνουν;"
Το αγαπημένο μου θέμα!
Το περίμενα μια ζωή!
-Πάμε, κοπελιά! -Πάμε.
Δεν μου αρέσει καθόλου όταν διακόπτεις.
Το δουλεύω.
-Κι ο άντρας μου διακόπτει. -Πώς το διαχειρίζεσαι;
Το συζητάς… Μόλις σε διέκοψα για να σε ρωτήσω.
Το συζητάς, όμως; Απλώς τον αποδέχεσαι όπως είναι;
-Το συζητάμε. -Εντάξει.
Κι έχει βελτιωθεί πολύ.
-Παρομοίως. -Τα ίδια.
Επίσης, προσπαθούμε να ανταλλάσσουμε σκέψεις κάθε βράδυ,
γιατί δεν θέλουμε όχι μόνο να κοιμόμαστε θυμωμένοι, αλλά ούτε ενοχλημένοι.
-Τα ξεκαθαρίζετε κάθε βράδυ. -Κάθε βράδυ.
-Δεν είναι εύκολο. -Όχι, αλλά…
Θα διαλέξω εγώ ποια θα απαντήσει.
Άμπι, ποιο είναι το αγαπημένο σου λάθος;
Ο πρώτος μου γάμος.
Χωρίς να θέλω καθόλου να προσβάλλω την πρώην μου.
Με πολλή αγάπη το λέω.
Μερικές φορές πρέπει να ξέρουμε τι θέλουμε.
Κι ο μόνος τρόπος να το μάθουμε
είναι να καταλάβουμε πως δεν θέλουμε αυτό που έχουμε.
Σωστά.
-Εντάξει, για να δω… -Το πας με τα δύο χέρια.
Μάζελ τοβ!
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Συγκεντρωθήκαμε εδώ σήμερα για να γιορτάσουμε την αγάπη σας.
Η επέτειος είναι μόνο μία ημερομηνία.
Μα εγώ είμαι ευγνώμων για σένα κάθε μέρα, και σ' αγαπώ.
Πίστευα πως δεν θα αγαπούσα ποτέ ξανά κι εσύ με διέψευσες.
Με διέψευσες τελείως.
Μπορείτε να σφραγίσετε την τελετή με ένα φιλί.
Τι είναι πιο σημαντικό από την αγάπη;
Ο τρόπος που την προσδιορίζουμε, την κερδίζουμε, τη χάνουμε.
Βασικά, είναι στον πυρήνα κάθε ανθρώπινης εμπειρίας.
Και για πολλούς, ο γάμος είναι η υπέρτατη κίνηση της πίστης στην αγάπη.
Θα συζητήσω με μια ιερέα, λοιπόν,
η οποία με υπερηφάνεια και χαρά παντρεύει ζευγάρια κάθε κοινωνικού στρώματος.
Θεέ μου. Είναι μεγάλη η χαρά μου. Έχω διαβάσει για σένα και…
ΑΙΔ. ΟΥΙΤΝΕΪ ΙΤΖΑΝΑΤΕΝ ΤΕΛΕΤΑΡΧΗΣ ΓΑΜΟΥ
-Κι εγώ για σένα. -Κάτι πραγματάκια.
Κάνα δυο πραγματάκια.
-Μην πιστεύεις ό,τι διαβάζεις, έτσι; -Όχι. Μην ανησυχείς.
Πώς αποφάσισες "Μπορώ να το κάνω αυτό. Να βοηθώ κόσμο";
Να τους μιλάς για γάμο. Που είναι ένα δύσκολο θέμα.
-Κοίτα… -Και ναι.
-Φέρνεις αγάπη, ελπίδα μέσω των σχέσεων. -Σωστά.
Ως γυναίκα, ως μαύρη και queer κι όλα αυτά τα πράγματα,
με είχαν τοποθετήσει στο περιθώριο.
-Η θεολογία μου ήταν να είμαι φιλόξενη. -Ναι.
Υπάρχει μια θέση στο τραπέζι μου για σένα.
Και νομίζω πως γι' αυτό εκφράζεται τόσο καλά αυτό στους γάμους. Οπότε…
Μα μεγάλωσες σε μια εκκλησία ανοιχτή και εύθυμη;
Όχι! Μεγάλωσα ως Πεντηκοστιανή.
Ήταν χαρισματικός χριστιανισμός και εκ διαμέτρου αντίθετος μ' εμένα.
Σκέφτηκα "Για στάσου.
Θες να μου πεις ότι ο Θεός είναι αγάπη, αλλά ο Θεός δεν αγαπά εμένα;"
Στάσου, περίμενε!
-Στάσου, μπερδεύτηκα! -"Θα βάλεις τον Θεό σε κουτί
κι εγώ θα μείνω απ' έξω;"
Κι εγώ στην απ' έξω; Πού τα είδαν αυτά;
Αν ο Θεός είναι τόσο μεγαλοπρεπής όσο λέμε, δεν είναι στον ουρανό
ή όπου αλλού είναι, και νιώθει μπερδεμένος ή έκπληκτος μαζί μου.
Στη θεολογική σχολή,
προσπαθούσαν να αντισταθμίσουν αυτό το αφήγημα.
-Εσύ ήσουν πολύ συνειδητοποιημένη. -Είμαι από καιρό θαρραλέα.
Οπότε, ναι. Είναι πραγματικά αγάπη. Και θεωρώ πως αυτός είναι ο πυρήνας.
Όταν μιλάμε για ατίθασες καρδιές,
φερόμαστε λες και πάντα επαναστατούμε ενάντια σε κάτι,
μα μερικές φορές
μια ατίθαση καρδιά πρέπει απλώς να πάρει μια βαθιά ανάσα και να ηρεμήσει.
Να καταλάβω πώς νιώθω πραγματικά και μετά να προχωρήσω.
-Και δεν είσαι πια παντρεμένη. -Δεν είμαι.
Η ιστορία σου μοιάζει πολύ με τη δική μου
κι ήμουν στη φάση που σκεφτόμουν αν θα μείνω ή όχι.
Κι έφτασα σ' ένα σημείο όπου σκέφτηκα
"Δεν είμαι καλά με αυτό.
Απλώς δεν είμαι καλά". Πήρα την απόφαση να φύγω.
Εσύ είσαι σε έναν πολύ προβεβλημένο γάμο από την αρχή.
Είπες ότι το πιο θαρραλέο που έκανες ήταν να μείνεις…
-Σωστά. -στον γάμο σου.
Όχι πως αυτό είναι σωστό για όλους.
Αυτό θα έλεγα. Ότι το πιο θαρραλέο που έκανα ποτέ εγώ ήταν να φύγω.
Εννοείται.
Οπότε, σ' εκείνη την απόφαση, τι… Πώς έμεινες;
Ξέρεις, είναι τόσο βαθύτατα προσωπικό.
Με συμβουλευτική και καλούς φίλους,
έπρεπε να πάρω μια απόφαση που θεωρούσα σωστή για μένα.
Γιατί δεν βιώνει άλλος αυτόν τον γάμο.
Κανένας άλλος. Κι ο κόσμος έλεγε "Εμείς ξέρουμε τι πρέπει να κάνει αυτή!"
Μα δεν μπορείς να ξέρεις τι συμβαίνει στον γάμο κανενός άλλου,
-πόσο μάλλον στην καρδιά ή στο μυαλό του. -Ναι.
Αυτό πρέπει να το ψάξεις μόνος σου.
Η πορεία μέχρι την απόφαση είναι αβάσταχτη.
-Εκείνο το κομμάτι. Ναι. -Είναι απίστευτα οδυνηρή.
Έχοντας βιώσει όλον εκείνο τον τεράστιο στοχασμό,
την απογοήτευση, την αποθάρρυνση, τον θυμό, μόλις αποφάσισα, γαλήνεψα.
Πιστεύεις πως θα είχες πάρει την ίδια απόφαση αν δεν ήσουν στα φώτα;
Εννοείται. Ναι. Γιατί ήταν μια απόφαση για το ποια είμαι εγώ.
-Μάλιστα. -Ναι.
Και μια απόφαση για το ποιοι είμαστε εμείς και ποιος είναι εκείνος.
Το σκεπτικό μου ήταν ότι στην ουσία είναι πολύ καλός άνθρωπος.
Είναι ένας πολύ στοργικός, δοτικός, καλόκαρδος άνθρωπος.
-Και τον αγαπώ με όλη μου την καρδιά. -Ναι, εννοείται.
Αν δεν ήσουν στα φώτα της δημοσιότητας,
-θα σου το είχε πει, πιστεύεις; -Όχι.
Γιατί ένιωθε τεράστια αμηχανία και πραγματικά ντρεπόταν πολύ.
Θεωρείς ότι δικαιούμαστε να ξέρουμε;
Ξέρεις, είναι ένα από τα αιώνια ερωτήματα.
-Έτσι; -Θεωρώ πως υπάρχουν συνθήκες
όπου το να το πεις είναι πιο σκληρό από το να μην το πεις.
Θα συμφωνούσα σ' αυτό.
Κι ότι τα μυστικά άλλες φορές πρέπει να αποκαλύπτονται
και άλλες φορές όχι.
Αν κάποιος δεν ξέρει ότι τον έβλαψαν, θα τον βλάψεις περισσότερο…
-Λέγοντάς το. -λέγοντάς το;
Γι' αυτό, εν μέρει, μια καλή ζωή είναι δύσκολη ζωή,
διότι πρέπει να κάνεις αυτές τις σκληρές ερωτήσεις.
Δεν μπορείς να είσαι απλώς επιφανειακός.
Ναι.
ΑΓΑΠΑ ΜΕ
Σ' ΑΓΑΠΩ ΜΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
Ο γάμος, καλώς εχόντων των πραγμάτων, είναι ένα κοινό ταξίδι,
όπου μοιράζεσαι αγάπη, δημιουργείς αγάπη, γέλιο.
Ωστόσο, για πολλούς εδώ στις ΗΠΑ, αλλά και ανά τον κόσμο,
ο γάμος ίσως είναι περιοριστικός και ταπεινωτικός και επικίνδυνος.
Με ανάγκασαν να παντρευτώ στα 19.
Με έδωσαν στον σύζυγό μου σαν ένα απόκτημα.
Με έδωσαν σε εκείνον σαν κτήμα του.
Μεγάλωσα εδώ στο Μπρούκλιν, στην υπερορθόδοξη εβραϊκή κοινότητα,
όπου οι γονείς σου συνήθως σου κάνουν προξενιό…
ΦΡΕΪΝΤΙ ΡΑΪΣ ΙΔΡΥΤΡΙΑ, UNCHAINED AT LAST
με έναν άγνωστο μέσω προξενήτρας.
Όταν κατάλαβες ότι πλησίαζε ο γάμος, αρχικά απλώς το αποδέχτηκες
επειδή αυτό ακριβώς συνέβη σε όλες τις γνωστές σου,
ή ένιωθες ακόμη και τότε ότι αυτό δεν ήταν σωστό;
Δεν το αποδέχτηκα στωικά. Χαιρόμουν γι' αυτό.
Δεν σκέφτηκα ούτε μια στιγμή ότι ήταν ένας καταναγκαστικός γάμος.
Όταν πήγα στην εκκλησία με ένα πλατύ χαμόγελο,
υπήρχε μια παγίδα, μια φρικιαστική παγίδα.
Μα απλώς δεν το καταλάβαινα, ώσπου βρέθηκα μέσα.
Τα πράγματα έγιναν, προφανώς, άσχημα μία εβδομάδα μετά την τελετή
και ήταν η πρώτη φορά που ο τότε σύζυγός μου είχε ένα βίαιο ξέσπασμα,
πέρασε τη γροθιά του από τον τοίχο
και δυο μέρες μετά ήταν η πρώτη φορά που απείλησε να με σκοτώσει.
Σκέφτηκες "Απλώς πρέπει να γίνω καλύτερη;"
Σκέφτηκες πως ίσως ήταν δική σου ευθύνη να τον κάνεις λιγότερο βίαιο;
100%.
Όταν συνειδητοποίησα ότι κανείς δεν θα με βοηθούσε,
άρχισα να μαζεύω μετρητά για να ξεφύγω.
Δεν ήταν εύκολο, γιατί ο σύζυγός μου δεν μου επέτρεπε να έχω τίποτα προσωπικό.
Έψαχνε όλα τα υπάρχοντά μου.
Μόνο σ' ένα κουτί δημητριακών μπορούσα να φυλάξω λεφτά,
στην αποθήκη τροφίμων.
Μου πήρε 15 χρόνια για να ξεφύγω.
Και στην πορεία, έχασα όλη μου την οικογένεια.
Με τιμώρησαν που τόλμησα να ξεφύγω κόβοντας κάθε επαφή μαζί μου.
Πήρες όλο εκείνο τον πόνο και τον μετέτρεψες σε μια αποστολή.
Σήμερα που φορώ αυτό το φόρεμα
είναι πολύ διαφορετικά από τότε που φόρεσα το νυφικό μου.
Αυτήν τη φορά, δεν με αναγκάζουν να υποταχθώ.
Αυτήν τη φορά βρίσκομαι εδώ ως επιζήσασα και υπερασπίστρια.
ΒΟΣΤΟΝΗ
Έτοιμες να διαμαρτυρηθούμε για τους γάμους παιδιών στη Μασαχουσέτη;
Ας φορέσουμε τα νυφικά μας!
Ίδρυσα το Unchained At Last γιατί εγώ ήμουν ολομόναχη
όταν ξέφυγα από τον καταναγκαστικό γάμο
κι ήθελα να σταθώ στο πλευρό άλλων στην ίδια κατάσταση.
Αρχίζει να θυμίζει αλυσίδα διαμαρτυρίας!
Ναι!
Ο κόσμος συνδυάζει συνήθως τα νυφικά με την ευτυχία και το ρομάντσο.
Αυτά τα νυφικά διαφέρουν. Συμβολίζουν μια εξέγερση.
ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΠΑΙΔΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΙ ΣΕ 44 ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ
ΟΙ ΑΝΗΛΙΚΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΙΤΗΣΗ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ.
Αυτό που έχουμε δει στην οργάνωση
είναι ότι οι επιζήσασες προέρχονται από όλες τις κοινότητες.
Ελάχιστοι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι υπάρχει τέτοιο πρόβλημα.
-Γιατί θεωρώ… -Ναι.
πως σκέφτονται ότι είναι πρόβλημα για άλλες χώρες.
-Ναι. -Και λέω "Όχι!
-Είναι πρόβλημα κι αδικία…" -Ναι.
-"που συμβαίνει εδώ". -Σωστά.
Κατοικώ στη Μασαχουσέτη.
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΝΟΜΙΜΟΣ Ο ΓΑΜΟΣ ΠΑΙΔΙΩΝ;
Είμαι επιζήσασα γάμου ως ανήλικη. Στα 14 μου χρόνια,
ένας οικογενειακός φίλος άρχισε να με κακοποιεί.
Στα 16 μου, έμεινα έγκυος.
Οι γονείς μου με πήγαν στο δικαστήριο
και σε λιγότερο από δέκα λεπτά, είχαν υπογράψει τα χαρτιά μου.
Σταματήσαμε σ' ένα στοκατζίδικο στην επιστροφή, αγοράσαμε ένα φόρεμα
και παντρεύτηκα στο σαλόνι των παππούδων μου.
Είναι ώρα να μπει ένα τέλος.
Ξεκινήσαμε αυτήν τη διαδικασία το 2015,
πιέζοντας γι' αυτήν την απλή, λογική νομοθεσία,
που δεν βλάπτει κανέναν, δεν κοστίζει και παύει να καταστρατηγεί δικαιώματα.
Πιστεύαμε πως οι νομοθέτες θα μας αγκάλιαζαν
και θα την ψήφιζαν αυτομάτως.
Ωστόσο, δεν συνέβη αυτό.
Ούτε κατά διάνοια, όπως ξέρεις πολύ καλά.
Έχω γράψει πολλές επιστολές σε πολλούς πολιτειακούς νομοθέτες
σε πολλές πολιτείες ανά τη χώρα.
Και πολλά πράγματα που ποτέ δεν πίστευες ότι θα έπρεπε να γράψεις στο χαρτί.
Πριν από τη Φρέιντι, ήταν νόμιμο σε όλες τις πολιτείες.
Μένουν μόνο άλλες 44. Ναι.
Μα είναι πολύ σπάνιο να μπορείς να δείξεις κάποιον και να πεις "Εσύ το έκανες αυτό".
Φρέιντι, εσύ το έκανες.
-Τι θέλουμε; -Τέλος στους γάμους παιδιών!
-Πότε το θέλουμε; -Τώρα!
Υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα σε μια νεότερη γυναίκα όπως η Φρέιντι,
με το πάθος και τον ακτιβισμό της ώστε να βάλει τέλος στους γάμους παιδιών,
και σε κάποια όπως η Γκλόρια Στάινεμ.
Έχει πάρει την προσωπική της εμπειρία και την έχει συνδέσει με τον ακτιβισμό.
Κάποιες από εμάς έχουμε κάνει αμβλώσεις. Κι εγώ μαζί.
ΠΟΡΕΙΑ "NOW" ΣΤΗΝ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ ΜΑΡ 1986
Για πολλούς λόγους έπρεπε να επιλέξουμε αν θα γεννήσουμε κάποιον άλλο
ή τον εαυτό μας.
Μπήκε στη δουλειά ως δημοσιογράφος.
Ξεκίνησε το Ms. Magazine, υπερασπίστηκε τα δικαιώματά μας στην ίση αμοιβή…
ΘΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ
στην εργασία και στο να παντρεύεται ή όχι μια γυναίκα.
Αγνόησε τις απεικονίσεις της δεκαετίας του 1950 για τη γυναίκα
κι επέλεξε να ακολουθήσει το δικό της, εξαιρετικά ανεξάρτητο, μονοπάτι.
Τρώω ποπκόρν μόνο στο σινεμά.
Δεν γίνεται ταινία χωρίς ποπκόρν.
Πολύ σωστά τα λες.
-Καλή διασκέδαση. -Ευχαριστούμε!
Όταν αναζητούσες πρότυπα,
υπήρχαν άνθρωποι που θαύμαζες στον κινηματογράφο ή στην ευρύτερη κουλτούρα;
ΓΚΛΟΡΙΑ ΣΤΑΪΝΕΜ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ / ΦΕΜΙΝΙΣΤΡΙΑ
Σίγουρα το Πρόγευμα στο Τίφανις.
"ΠΡΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟ ΤΙΦΑΝΙΣ" 1961
Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα μια γυναίκα στην οθόνη
που ήταν ανεξάρτητη, σεξουαλική.
Ταξί!
Ήταν η πρώτη στην οθόνη που μπορούσε να είναι σεξουαλική κι όχι παντρεμένη.
-Ποτέ δεν κατάφερα να το κάνω αυτό. -Εύκολο είναι.
Ρόλοι που υποδύθηκαν άλλες γυναίκες, η Ελίζαμπεθ Τέιλορ στο Ζήσαμε στην Αμαρτία
ή κάποιοι της Μπέτι Ντέιβις…
Ναι, ήταν πάντα καταδικασμένες.
-Ήταν καταδικασμένες! -Ακριβώς.
Και σαν να έλεγαν "Ιδού το δίδαγμα".
"Πας και περνάς καλά, έχεις σχέσεις,
είσαι ένα σεξουαλικό ον και θα το πληρώσεις".
Οι ρόλοι που έπαιζε συνήθως η Κάθριν Χέπμπορν…
Λάτρευα την ανεξαρτησία της.
Συχνά ήταν μια καριερίστα, δημοσιογράφος, δικηγόρος.
-Το έβρισκα πολύ συναρπαστικό. -Ναι. Ποτέ δεν πτοούνταν.
Όχι.
Εκτός από εκείνη τη μία σκηνή, όπου παντρεύεται τον Σπένσερ Τρέισι.
"Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ" 1942
Θεέ και Κύριε, δις Χάρντινγκ, πάθατε ατύχημα;
Ντροπή σου, Άλμα, να μιλάς έτσι για τον γάμο.
Κι εκείνος θυμώνει πολύ γιατί πίστευε πως άπαξ και παντρεύονταν
δεν θα ήταν τόσο φιλόδοξη πια.
Προσπαθεί να του φτιάξει πρωινό, λοιπόν.
Δεν ξέρει να σπάσει ένα αβγό.
Και δεν ξέρει πώς να φτιάξει έναν καφέ.
Είναι αναζωογονητικό.
Ακριβώς! "Δεν ξέρεις να φτιάχνεις καφέ; Δεν πειράζει!"
Στα '50s, πιστεύαμε ότι θα παντρευόμασταν αυτόν που θέλαμε να γίνουμε.
Δεν μπορούσαμε να γίνουμε εμείς οι ίδιες.
Ελπίζω εσύ να μην το πρόλαβες αυτό.
Δεν ήταν τόσο ξεκάθαρα ένα ανεξάρτητο μονοπάτι για τις γυναίκες,
αλλά πολύ περισσότερο απ' αυτό που βίωνες στα '50s.
-Τότε ζούσες τη ζωή του άντρα σου. -Ακριβώς.
Κι αυτό έκανε τον γάμο να μοιάζει λίγο με θάνατο.
Για να μην παντρευτώ, λοιπόν, έπρεπε να πάω πάρα πολύ μακριά.
Και γι' αυτό κατέληξα να πάω στην Ινδία.
Δεν ήξερα ακριβώς για τι επαναστατούσα,
αλλά ήξερα ότι αν έκανα την επόμενη παραδοσιακή επιλογή,
θα ήταν η τελευταία μου.
Υποθέτω πως πάντα είχα μια σειρά από μικρούς γάμους.
Σχέσεις πολύ σημαντικές για μένα, αλλά που είχαν τη δική τους διάρκεια.
Έτσι; Μα είμαστε ακόμη φίλοι.
Αν έχει αγαπήσει ο ένας τον άλλο πραγματικά, δεν θα χαθεί αυτό.
-Όχι, η αγάπη επιβιώνει. -Σωστά.
Αγαπιόμαστε ακόμη μετά από 54 χρόνια.
Συνεχώς ερωτευόμαστε περισσότερο, ακόμη και τώρα.
Επειδή είναι σαν ταξίδι. Αρχίζεις να βλέπεις περισσότερα αργότερα.
Σκέφτεσαι "Έγινε πιο όμορφη".
Μου αρέσει όταν μου γράφεις τραγούδια. Ταιριάζουμε. Αλήθεια.
Με κάνεις να θέλω να σε παντρευτώ ξανά.
-Να πάρω κι άλλο δαχτυλίδι. -Όχι!
Σήμερα θα φτιάξουμε ένα δαχτυλίδι για το δεξί μας χέρι.
Παραδοσιακά, το αριστερό χέρι είναι το χέρι της βέρας,
του αρραβώνα, του "είμαι πιασμένη".
ΤΖΙΛ ΠΛΑΤΝΕΡ ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΟΙΟΣ
Τη δεκαετία του 1920,
οι εργαζόμενες γυναίκες άρχισαν να φορούν δαχτυλίδια στο δεξί χέρι
για να δείξουν την ανεξαρτησία τους.
Έχουμε μια ομάδα με τις πιο απίστευτες,
δυνατές, ανεξάρτητες εργαζόμενες γυναίκες που γνωρίζω!
-Θα φτιάξουμε δαχτυλίδια, κυρίες. -Δεν το πιστεύω.
-Είμαι κατενθουσιασμένη. -Κι εγώ, πολύ.
Προετοιμάσαμε δείγματα, διαφορετικά στιλ.
Πανέμορφο.
Μια γυναίκα που ξέρει τι θέλει.
-Με τέτοια χέρια… Πραγματικά! -Έλα ντε!
Εγώ έχω πολύ κοντά δάχτυλα. Δεν μου πάνε τα μεγάλα δαχτυλίδια.
Αυτό έχει το σωστό πάχος. Μ' αρέσει.
Ας ξεκινήσουμε.
-Ένα κομμάτι κερί, ειδικό πριόνι. -Μάλιστα.
-Μ' αρέσει που είσαι σίγουρη για μας. -Ναι.
-Εντάξει. -Κρατήστε έτσι το κερί.
Έγινε. Τι τέλειο που είναι.
-Κράτα το ίσια, έτσι. -Έτσι;
Η πρώτη γυναίκα γιατρός στις ΗΠΑ, η Ελίζαμπεθ Μπλάκγουελ,
άνοιξε το πρώτο της νοσοκομείο εδώ με την αδελφή της Έμιλι.
Και ήταν το πρώτο που το λειτουργούσαν γυναίκες,
εξυπηρετούσε γυναίκες κι εκπαίδευε γυναίκες ως γιατρούς και νοσοκόμες.
Ήταν τρομερά αμφιλεγόμενο τότε.
-Σωστά; Δεν τις απειλούσαν… -Ναι.
-με διάφορες πράξεις εχθρότητας; -Ακριβώς.
Υπήρχε μεγάλη δυσπιστία από τους άντρες.
Και ήταν τρομερά δύσκολο για την Ελίζαμπεθ Μπλάκγουελ
να γίνει πιστοποιημένη γιατρός.
Η ιατρική σχολή όπου φοίτησε αρχικά τη δέχτηκε για πλάκα,
μα επικράτησε κι έγινε η πρώτη γυναίκα στην Αμερική
που πήρε πτυχίο Ιατρικής.
Και μαζί με την αδελφή της Έμιλι
φρόντισαν αμέτρητες γυναίκες και παιδιά εδώ.
Προς τιμήν των αδελφών Μπλάκγουελ, που…
Καμιά τους δεν παντρεύτηκε. Εκείνες οι σκληρά εργαζόμενες γυναίκες.
Γι' αυτό φτιάχνουμε το δαχτυλίδι για το δεξί.
Δύσκολη δουλειά.
Ποια θα το κόψει πρώτη;
-Μαμά ή κόρη; -Μην το κάνεις διαγωνισμό.
Σχεδόν τα κατάφερες.
Θα είναι τέλειο να το φορέσω στον δεξιό παράμεσο.
-Μου αρέσει. -Πανέμορφο. Τόσο λείο και στρογγυλό.
Είναι απίστευτο.
-Είναι πολύ ωραίο. Μου αρέσει πολύ. -Έτσι; Ευχαριστώ.
Πρέπει να είναι η πιο επιτυχημένη χειροτεχνία μου.
Είναι υπέροχο.
Στη βέρα μας…
έχουμε μια εγχάραξη του πλοίου όπου γνωριστήκαμε
κι ένα σαλιγκάρι, επειδή εγώ δίσταζα κι άργησα να πω το "ναι".
Κι εκείνος έκανε υπομονή και περίμενε.
Κατ' εμέ, το πιο εντυπωσιακό είναι πόσο θαυμάσια εξελίχθηκε.
Δεν ξέρω τι θα έκανα σ' αυτόν τον κόσμο χωρίς σένα. Πραγματικά.
Τρομοκρατούμαι στη σκέψη.
Είμαι χήρα.
Και το όμορφο είναι ότι ανακάλυψα πως θα μπορούσα να ερωτευτώ άλλον
κι ότι θα χωράει στην καρδιά μου και ο πρώτος σύζυγος και ο νέος σύντροφος.
Ήταν μια υπέροχη συνειδητοποίηση και εμπειρία
από τη στιγμή που ήμουν δεκτική ότι θα μπορούσε να συμβεί.
Είναι δύσκολο για πολλούς μη χήρους
να καταλάβουν πώς εμείς, ως χήρες, προχωράμε παρακάτω.
ΑΠΟΨΕ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΠΟΟΥΛΙΝΓΚ
Καθόλου άσχημα!
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
ΤΟ CAMP WIDOW ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΠΟΥ ΟΙ ΧΗΡΕΣ ΕΠΟΥΛΩΝΟΝΤΑΙ
ΚΑΙ ΧΤΙΖΟΥΝ ΝΕΕΣ ΦΙΛΙΕΣ
Καλή προσπάθεια!
Πώς καταφέρατε, από το σοκ, τη θλίψη,
να αποφασίσετε πως υπήρχε κάτι που μπορείτε να κάνετε με την εμπειρία σας
για να βοηθήσετε άλλους ανθρώπους;
Ξεκίνησα το Camp Widow
ώστε οι χήροι να βρίσκονται πιο εύκολα μεταξύ τους.
ΜΙΣΕΛ ΝΕΦ ΧΕΡΝΑΝΤΕΖ ΙΔΡΥΤΡΙΑ, CAMP WIDOW
Ήμουν 35 και είχα έξι παιδιά. Πώς το κάνεις αυτό;
Σκέφτηκα, λοιπόν, "Πρέπει να ρωτήσω άλλες χήρες;"
Και πώς βρήκες άλλες χήρες;
Άρχισα να ψάχνω γενικώς και να ρωτάω
"Ξέρεις καμία χήρα; Ξέρεις καμία χήρα;"
Και ρωτούσα
"Τι κάνατε τα παπούτσια τους; Πόσο καιρό φοράς τη βέρα σου;
Κοιμάσαι στην πλευρά σου, στην πλευρά του ή στη μέση;"
Και στο τέλος, είχα μια κοινότητα. Κι ήθελα να το έχουν κι άλλοι αυτό.
Το μόνο χειρότερο απ' τη χηρεία είναι να είσαι χήρα και μόνη.
Γελάμε, κλαίμε. Είμαστε κανονικά ο εαυτός μας.
Δεν χρειάζεται να εξηγούμε τίποτα.
Αν μιλάμε, περνάμε καλά και ξαφνικά ξεσπάσουμε σε κλάματα, δεν πειράζει.
Φυσιολογικότατο!
Ακριβώς. Δεν είναι σπουδαίο.
Πάμε παρακάτω.
Όλοι έχουν την αίσθηση πως κάτι μπορούν να προσφέρουν.
Οπότε, μπορείς να δεχτείς, γιατί ξέρεις ότι κάποια στιγμή
θα μπορέσεις και να δώσεις.
Εντάξει, Μαρκέλ, πέτυχέ τες!
Δες εδώ!
Γίνομαι πολύ ανταγωνιστική στα αθλήματα.
Εγώ μόνο σε πράγματα που θεωρώ ότι έχω λόγο να είμαι ανταγωνιστική.
Να νικήσουμε την ομάδα της μαμάς της.
Εντάξει, Τσέλσι!
Το 'χεις!
Πήγε κουβά, κυρίες και κύριοι.
Ναι!
-Για περίμενε. Η μαμά μου είναι αυτή; -Νομίζω ότι…
Τι;
Πολύ εντυπωσιακό αυτό.
Εντάξει, ας σταματήσουμε όσο κερδίζουμε!
Πες μου το όνομά σου.
-Σοφία. Χαίρω πολύ. -Χάρηκα, Σοφία.
Ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος μετά τον θάνατο του άντρα της.
Ήμουν 31 τότε κι ο άντρας μου ήταν 33.
Τελείως απροσδόκητη καρδιακή προσβολή.
Βρήκα την οργάνωση της Μισέλ.
Είναι θετικό να έχεις κάποια που καταλαβαίνει από πρώτο χέρι
πώς είναι να βρίσκεται στη θέση σου.
Ακριβώς. Εννοείται. Πόσο είναι το παιδί τώρα;
-Είναι ενάμισι. -Θεέ μου.
-Υγιέστατη, ευτυχισμένη και… -Αξιολάτρευτη.
Την κυνηγάω παντού.
Η ζωή ρίχνει διάφορες λοξές μπαλιές.
Κι όταν μιλάμε για θαρραλέες γυναίκες,
θεωρώ πως σημαίνει πόσο προσαρμόσιμη είσαι όταν η ζωή δεν πάει σύμφωνα με το σχέδιο.
Ναι. Όταν σου φέρνει εμπόδια.
Είχα την τύχη να πάω στο Camp Widow το 2015.
Η πρώτη μου φορά.
ΓΚΡΕΪΣ ΒΙΓΙΑΦΟΥΕΡΤΕ ΧΗΡΑ ΣΤΑ 39
Επτά ή οκτώ μήνες μετά τον θάνατο της Λιν. Δόξα τω Θεώ.
Έχω μιλήσει με πολλά μεγαλύτερα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας
που δεν μπορούν να αποκαλύψουν ότι έχασαν τον σύντροφό τους.
Αυτό, προφανώς, προσθέτει κι άλλη θλίψη.
Όταν ζεις με συγκεκριμένο τρόπο,
δεν μπορείς να αλλάξεις ξαφνικά επειδή ισχύει αυτός ο νέος νόμος πλέον.
Με τη Λιν μάς "στόλιζαν" από πολύ νωρίς στη σχέση μας,
οπότε δεν κρατιόμασταν από το χέρι παρά μόνο σε κάνα δυο μέρη.
Με την ισότητα στον γάμο, όταν μια γυναίκα λέει "η σύζυγός μου",
σκέφτομαι "Επιτρέπεται που το λέει;"
Υπάρχει ακόμη εκείνο το επίπεδο φόβου και προστασίας.
Έγινε πολύ γρήγορα.
-Ήταν μεγάλη η μάχη… -Μεγάλο το ταξίδι, και ξαφνικά…
-Ναι, και ξαφνικά… -Ναι.
-Η ταχύτητα της προόδου, ναι. -Έγιναν τόσο πολλά, τόσο γρήγορα.
Όταν φανέρωσα την ταυτότητά μου, ίσχυε ο Νόμος για την Υπεράσπιση του Γάμου.
Κι εγώ είμαι μια καλή, νομοταγής, μετανάστρια καθολική μαθήτρια.
Αφού το λέει η κυβέρνηση και το διαβάζουν οι γονείς μου κι όλος ο κόσμος,
τότε, έτσι θα πρέπει να είναι.
Με καταλαβαίνετε;
Σ' όλη μου τη ζωή, μέχρι πολύ μεγάλη ηλικία,
συγκριτικά μ' εσένα ή μ' εσένα,
ήξερες, αλλά κανείς δεν το αναγνώριζε.
Μα η κόρη μου ήταν πολύ πιο προοδευτική,
κάτι που είχε μεγάλη επίδραση σ' εμένα.
Μου ήταν πολύ δύσκολο, όταν ήμουν στην καμπάνια της το 2008,
και στήριζε τα σωματεία ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά όχι τον γάμο.
Με ρωτούσαν συχνά "Διαφωνείς με τη μητέρα σου;"
Κι έλεγα "Ναι, υπάρχουν κάποια σημεία". "Θα μιλήσεις γι' αυτά;"
Και αρνιόμουν,
γιατί δεν ήθελα να δώσω πάτημα να το χρησιμοποιήσουν εναντίον της.
Μα, επίσης, δεν μπορούσα να κοιταχτώ στον καθρέφτη
και να προσποιούμαι ότι δεν είχαμε διαφωνίες,
γιατί διαφωνούσαμε βαθύτατα εκείνο το διάστημα.
Πρέπει να εξομολογηθώ ότι δεν είχα σκεφτεί ποτέ τον γάμο
ώσπου άρχισαν να παντρεύονται φίλοι.
Μου φαινόταν τόσο εξωφρενικό που δεν μπορούσαν να παντρευτούν όλοι.
Νόμιμος γάμος. Καταλαβαίνω γιατί είναι σημαντικός.
Όταν έπρεπε να τηλεφωνήσω και να πω
"Είμαι σύντροφος, όχι αδελφή, όχι ξαδέλφη, όχι μαμά της".
Το γεγονός ότι είχα την υποχρέωση να το κάνω ήταν μεγάλη τιμή
και απίστευτη επιβράβευση.
Εγώ πάτησα το κουμπί για να αποτεφρωθεί.
Ήταν τιμή μου. Ήταν και συνταρακτικό, αλλά…
Για μένα, ήταν η υπέρτατη σύντροφος.
Πέτυχα το "Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος".
Είναι μόνο ένα κομμάτι της αγάπης μας.
-Υπέροχη η περιγραφή σου. -Δεν είναι;
Ακόμη έχουμε αναμνήσεις μαζί.
-Δυσανασχετεί. -"Ακόμη κομμάτι της αγάπης μου". Υπέροχο.
Είχαμε ένα γνωμικό στο προσκλητήριό μας.
Έλεγε "Η μόνη αγάπη που κρατάς είναι εκείνη που χαρίζεις".
Και πρέπει να τη χαρίσεις για να την εκτιμήσεις πραγματικά
και να τη βιώσεις η ίδια.
Και ενίοτε, αν αγαπάς κάποιον, πολεμάς για εκείνον.
Πολεμάς για να αναγνωριστεί η αγάπη σου.
Υπάρχει πολύ περισσότερος χώρος πλέον στον κόσμο μας για ατίθασες καρδιές.
Ως προς το κίνημα υπέρ του γάμου των γκέι, θέλω να τιμήσω το γεγονός
ότι εγώ και δεκάδες εκατομμύρια άλλοι έχουμε κάνει ένα ταξίδι εξέλιξης.
Ακριβώς.
Όταν συναντάς αυτά τα ζευγάρια που σου έχουν ζητήσει βοήθεια,
την καθοδήγησή σου,
ενισχύουν την αίσθηση γι' αυτό που έχεις επιλέξει να κάνεις;
Όταν γνωρίζω αυτά τα ζευγάρια, γίνομαι κομμάτι όχι μόνο της ιστορίας τους,
αλλά και της οικογένειας.
Ελεήμονα Θεέ,
Σ' ευχαριστούμε πολύ για τα χέρια που κρατώ.
Ο Ρούμπεν και η Άρι είναι ένα queer ζευγάρι από τα περίχωρα του Λ.Α.
Είναι ένα σχετικά συντηρητικό περιβάλλον
και δεν είχαν συγγενείς που να στηρίζουν την ένωσή τους.
Κυριολεκτικά τους πέταξαν έξω.
Κοιμούνται από καναπέ σε καναπέ.
Έτσι, λοιπόν, ρώτησαν "Θα μπορέσεις να μας παντρέψεις;"
Είπα "Και βέβαια θα σας παντρέψω!"
Είπαν "Δεν θα έρθει κανείς, οπότε θα είμαστε οι τρεις μας".
Κι είπα "Όχι. Αυτός ο γάμος είναι το δώρο μου για εσάς".
Μπαίνω στο ίντερνετ και γράφω
"Ψάχνω έναν queer φωτογράφο και μια ωραία τοποθεσία". Αυτό έγραψα.
Τελικώς, τα χτενίσματα, ο διοργανωτής γάμων, η τούρτα,
τα πάντα, δωρίστηκαν στο ζευγάρι.
Ναι!
Γεια σου, πρινσέσα! Τρελάθηκα!
Είναι πανέμορφο.
Ο Ρούμπεν θα τρελαθεί.
Πάντα ένιωθα Ρούμπεν.
Απλώς δεν ήξερα τι ήταν αυτό μέχρι την εφηβεία.
Γνώρισα την Άρι ως κορίτσι, αλλά με αποδέχτηκε με ανοιχτές αγκάλες.
Δεν τη νοιάζει αν είμαι άντρας, γυναίκα ή ό,τι είμαι.
Με αγαπάει γι' αυτό που είμαι.
Νιώθω πιο όμορφα απ' το να πετάω.
Σαν να είμαι στα σύννεφα.
Λένε πως ένα χρυσόψαρο είναι τόσο μεγάλο όσο το περιβάλλον του.
Αν το βάλεις σ' ένα μικρό δοχείο, παραμένει μικρό.
Εμείς καταφέραμε να ρίξουμε την Άρι και τον Ρούμπεν σ' έναν ωκεανό
και μπορούν να αναπτυχθούν.
Αγαπημένοι queer, σήμερα συγκεντρωθήκαμε εδώ
για να γίνουμε μάρτυρες της ένωσης του Ρούμπεν και της Αριάντνα.
Η κοινότητα συσπειρώθηκε γύρω τους για να φτιάξουν έναν ονειρεμένο γάμο
που δεν πίστευαν ότι άξιζαν.
Οι άγνωστοι έγιναν οικογένεια.
-Σαν επιλεγμένη οικογένεια. -Επιλεγμένη οικογένεια. Λατρεμένη έκφραση.
Ελάτε πιο κοντά.
Άρι, έχουμε περάσει πολλά. Σ' αγαπώ παρ' όλα αυτά.
Στα πάνω μας, στα πιο κορυφαία μας, στα πιο κάτω μας.
Θέλω να είμαι στο πλευρό σου για πάντα.
Ρούμπεν, η ζωή είναι τρελή, αλλά θα είναι ακόμη πιο τρελή χωρίς εσένα.
Είσαι η αδελφή ψυχή μου. Τι άλλο να πω;
Είμαι έτοιμη να σε παντρευτώ!
Θέλετε να κάνω γρήγορα;
Με την εξουσία που μου παρέχει η πολιτεία της Καλιφόρνια,
σας ανακηρύσσω ανδρόγυνο. Σφραγίστε την ένωσή σας με ένα φιλί.
Συναντήσαμε μερικές καταπληκτικές γυναίκες
σε αυτό το ταξίδι για να ανακαλύψουμε ατίθασες καρδιές.
Η δική μου επιλογή ίσως να μην είναι η δική σου επιλογή
ή η επιλογή της Γκλόρια, της αιδεσιμότατου Ουίτνεϊ ή της Άμπι,
μα πρέπει να έχουμε την υποστήριξη της κοινωνίας,
καθώς και το εσωτερικό ψυχικό σθένος
για να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις για μας.
Καθεμιά από τις γυναίκες φέρνουν την αγάπη τους στον κόσμο.
Δημιουργούν περισσότερη αγάπη για τις ίδιες και τις οικογένειές τους,
ενίοτε επανεξετάζουν επώδυνα τη σημασία της αγάπης για εκείνες
μετά από μια τρομερή απώλεια.
Και τελικώς, μου δίνει μεγάλη ελπίδα
που υπάρχει τόσο πολλή αγάπη που καλλιεργείται,
δημιουργείται και διαμοιράζεται.
Και… Ποτέ δεν θα το ξεχάσω, μαμά.
Ήμασταν σε μια εκδήλωση και κάποια είπε
"Έχω αγαπήσει κι έχω αγαπηθεί
-κι όλα τα άλλα είναι μουσική υπόκρουση". -Ακριβώς.
Το θυμάμαι αυτό. Το σκέφτομαι συνέχεια.
Κι εγώ.
Είσαι Ζυγός κι είμαι Παρθένος. Στα χαρτιά, δεν είναι γραφτό να είμαστε μαζί.
Κυριολεκτικά, ξαναγράφουμε τα άστρα.
Δεν το πιστεύω ότι ζω αυτήν τη ζωή μαζί σου.
-Κάθε μέρα. -Είναι το θαύμα των ζωών μας.
Παρότι θέλει σκληρή δουλειά, τρελαίνει ο ένας τον άλλο
-κι όλα αυτά τα ανθρώπινα. -Τρελαινόμαστε.
Αυτό θα πει να είσαι ένα για καιρό.
-Τώρα φίλα με. -Λοιπόν…
Τελείωσε, δηλαδή; Ωραία.
-Να σηκωθούμε; -Όχι. Εσύ θα μείνεις κι εγώ θα φύγω.
Αφήστε τον εδώ.
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου