నాకు అర్కన్సాకి తిరిగి ఎప్పుడు వెళతానా అని ఉంది.
నేను కొన్ని పుస్తకాలు కొన్నాను.
కన్ను మూయడానికి ముందు అర్కన్సాలో తప్పక తినవలసిన 101 ఆహారాలు.
-ఇందులో ఉన్న మొదటి రెస్టారెంట్… -ఏంటో చెప్పు.
…ఏక్యూ చికెన్ హౌస్.
ఓరి, నాయనో, నేను…
నేను ఏక్యూ చికెన్ హౌస్ లో ఎంత చికెన్ తిన్నానో చెప్పలేను.
లెమన్ పెప్పర్, స్పైస్డ్, బ్యాటెర్డ్
అలాగే పాన్-ఫ్రైడ్ చికెన్.
నమ్మలేకపోతున్నాను.
నీకోసం అలాంటివి ఏమైనా ఉంటాయేమో చూద్దాం.
నేను చిన్నప్పుడు అక్కడ బాగా ఎంజాయ్ చేశాను.
లిటిల్ రాక్ లో నా చిన్నతనంలో నాకు ఎన్నో మధురమైన జ్ఞాపకాలు ఉన్నాయి.
నేను మీ నాన్నతో డేటింగ్ చేయడం ప్రారంభించిన తర్వాత,
ఆయన మొదటి నుండి, "నేను తిరిగి అర్కన్సాలోనే సెటిల్ అవుతా" అని కచ్చితంగా చెప్పారు.
నేను, "సరే, అర్కన్సా ఎలా ఉంటుందో చూద్దాంలే" అనుకున్నాను.
అప్పుడే నేను మొదటి సారి నమ్మకంతో, నా మనసు చెప్పినట్టు చేశాను,
అర్కన్సాకి వెళ్లడం నా జీవితాన్ని మలుపు తిప్పిన విషయం అని నా ఉద్దేశం.
నువ్వు పుట్టింది కూడా అక్కడే.
నేను అక్కడ ఉండగా, నా జీవితంలో
జరిగిన అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం అదే అనుకో.
నాకు ఒక సందేహం ఉంది,
మనం ఉంటున్న ఒక ప్రదేశం లేదా చోటు, మనకు ఎలాంటి సవాళ్ళను విసిరి, మన వ్యక్తిత్వాలని మార్చుతుంది?
తిరిగి ఆర్కన్సాకి వెళ్లడం ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానాలను అందించి
దమ్ము కలిగిన వ్యక్తిగా ఉండటం అంటే ఏంటో మనకు తెలుపుతుంది అంటావా?
జీవితంలో కష్టమైన నిర్ణయాలను ఎలా తీసుకుంటాం?
ఫలితం ఎలా ఉంటుందని తెలియని సందర్భంలో,
ఒక్కొక్కసారి మనం నమ్మకం ఉంచి ఎలా గుడ్డిగా ముందుకు అడుగు వేయగలం?
అందుకే నాకు వెంటనే తిరిగి అక్కడికి వెళ్ళాలి అని ఉంది.
నాకు కూడా.
అందులో అంతకు మించి ఇరికించగలవు అని నాకు అనిపించడం లేదు.
ఇందులో చాలా పడతాయి. చూసి నువ్వే ఆశ్చర్యపోతావు.
ఓహ్, అవును, ఇక్కడ చాలా ఖాళీ ఉంది.
-నేను నీ సూట్ కేసు మీద కూర్చోవాలా? -లేదు, నాకు అదేం… ఇది చాలా…
-నీకు ఆ సూట్ కేసు… -ఇందులో అన్నీ పడతాయి.
-…చాలా ఇష్టం అని నాకు తెలుసు. -అవును.
-సరే. -ఓహ్, దేవుడా. సరే.
సరే! సర్దడం పూర్తయింది! అర్కన్సాకు వెళదాం పదా.
వెళదాం పదా.
అలా జరుగుతుందని నేను అనుకోలేదు. నేను, "సరే పదండి" అన్నాను.
తెల్లవారి గురించి నేను ఒక ఆకు ఎక్కువే చదివాను.
తెల్లవారు కూడా నల్ల వారి గురించి కనీసం కొంచెమైనా తెలుసుకుంటే మంచిదని నా భావన.
దమ్మున్న మహిళలు విశ్వాసంతో అడుగులేస్తారు
న్యూ యార్క్
మన తరువాతి గమ్యం, లిటిల్ రాక్.
అర్కన్సా లిటిల్ రాక్
-వెళదాం పదా. -ఇది మాన్యువల్ కారు కాదా?
లేదు, అదొక మైక్.
"మెయింటనెన్స్ చేయాలి. మీ డీలర్ దగ్గరకు వెళ్ళండి."
ఇది భలే సరదాగా ఉండేలా ఉంది.
నాకు ఫెయెట్విల్ కి ఎప్పుడు వెళతానా అని ఉంది.
నేను అర్కన్సాకి మొదటిసారి వచ్చినప్పుడు…
ఫెయెట్విల్
…ఆ ఊర్లోనే ఇల్లు తీసుకున్నాను.
నాకు అక్కడ చాలా నచ్చింది, ఒక లా స్కూల్ లో టీచర్ ఉద్యోగం చేసేదాన్ని.
మనం ఇప్పుడు మేము పెళ్లి చేసుకున్న ఇంటిని చూడటానికి వెళ్తున్నాం.
ఆ ఇల్లు ఇప్పుడు ఒక మ్యూజియం…
ఫెయెట్విల్ అర్కన్సా
…ఆ మాట అంటుంటే నేనేదో చాలా ముసలిదానిని అన్న ఫీలింగ్ వస్తుంది.
ఆ ఇంట్లో మనకు టూర్ ఇవ్వడానికి నాకు తెలిసి యాన్ హెన్రి కంటే సరైన వ్యక్తి ఇంకొకరు ఉండరు.
నేను అర్కన్సాలోని ఫెయెట్విల్ కి మొదట వచ్చినప్పుడు
నాకు పరిచయమైన మొట్టమొదటి స్నేహితులలో ఆమె ఒకరు.
క్లింటన్ హౌస్ మ్యూజియం
యాన్!
యాన్ హెన్రి విద్యావేత్త & కార్యకర్త
మీ ఇంటికి స్వాగతం! అలాగే చెల్సీకి కూడా.
హాయ్, యాన్.
-మీ కుటుంబ చరిత్ర ఇక్కడే ప్రారంభమైంది, బుజ్జి. -నాకు తెలుసు. నేను ఇక్కడికి ఇదే రావడం.
-నీకు ఈ ప్రదేశం బాగా నచ్చుతుంది. -నేను ముందెన్నడూ ఇక్కడికి రాలేదు.
-ఓరి, నాయనో, అది నీ పెళ్లి డ్రెస్సా? -లేదు, తను రాలేదు! ఇక్కడికి ముందెప్పుడూ రాలేదు.
అబ్బే, ఇది ఇక్కడ ఉన్నట్టు నేను వచ్చే వరకు నాకు తెలీదు.
నేను దీనిని డిల్లర్డ్స్ లో 53 డాలర్లకు కొన్నాను.
ఎందుకంటే మీ అమ్మ నువ్వు కచ్చితంగా పెళ్లి గౌన్ వేసుకోవాల్సిందే అన్నారు.
అవును, నేను పెళ్లి చేసుకోవడానికి ముందు రోజు, శుక్రవారం రాత్రి
-ఈమె నాతో డిల్లర్డ్స్ కి వచ్చింది. -నీ డ్రెస్ కంటే కొంచెం వేరుగా ఉంటుంది, చెల్సీ.
అవును, అంటే…
-మేము ఇక్కడే పెళ్లి చేసుకున్నాం. -ఈ ఇంట్లోనే.
ఇది మా డైనింగ్ గది.
కొత్త బృందాన్ని పంపించండి
-కాంగ్రెస్ కి పోటీ చేస్తున్న క్లింటన్. -ఇది 1974లో.
క్లింటన్ అర్కన్సా ప్రభుత్వానికి
నాకు ఈ స్టార్ గుర్తుంది.
క్లింటన్
ఆగు, ఆ టై సంగతి ఏంటి?
అప్పట్లో మగవారు ఇలాంటి టైలే వేసుకునేవారు.
అది నాన్న టైలలో ఒకటా?
అయ్యుండొచ్చు. భలే నవ్వు తెప్పించేలా ఉంది కదా?
-సరే, ఇక వంటగదిలోకి వెళదాం. -అలాగే.
-ఈ గది అప్పట్లో ఎలా ఉండేదో అలాగే ఉందా, అమ్మా? -దాదాపుగా అలాగే ఉంది.
-కాలిన నారింజ రంగు పెయింట్. -భలే…
-నాకు నచ్చింది. చాలా ఆహ్లాదకరంగా ఉంది. -నిజంగా బాగుంది.
ఇక్కడ స్వాన్సన్ స్టికర్ లు ఎందుకు…
-ఎందుకంటే అప్పట్లో అవి చాలా ఫేమస్. -అవి ఇక్కడే తయారయ్యేవి. ఫెయెట్విల్ లో.
చిన్నప్పుడు స్వాన్సన్ చికెన్ పాట్ పైలు తినడం నాకు బాగా గుర్తు.
నాకు తికమకగా ఎందుకు ఉందంటే…
మా అమ్మా నాన్నల ఫోటో పక్కన పెట్టేంత ప్రాముఖ్యత దానికేంటి?
-ఎందుకంటే వాళ్ళు అప్పట్లో వండుకొనేవారు కాదు. -సరే. కానీ నేను అందుకే అడుగుతున్నాను.
అప్పట్లో మేము చికెన్ పాట్ పైలు బాగా తినేవారం.
ఇక్కడ ఏముంది? ఇంకొన్ని ఫోటోలు ఉన్నాయా?
ఇది భలే ఫోటో కదా?
-నేను దీనిని ముందెప్పుడూ చూడలేదు. -ఆ అద్దాలు చూడు.
-నువ్వు 1970ల అమ్మాయిలా ఉన్నావు, అమ్మా. -తను అస్తమాను…
ఓరి, దేవుడా.
-ఒక విషయం చెప్పాలి, 1974లో… -చెప్పండి, మేడం.
మేము ఆమె గురించి చాలా విన్నాం.
మీ నాన్న, ఆయన ఒక అమ్మాయితో ప్రేమలో ఉన్నాను అని మాకు చెప్పాడు,
ఆమె ఏమైనా సాధించగలదని, అలాగే ఆమెను పెళ్లి చేసుకోవాలని ఉందని చెప్పారు,
కానీ ఆమె ఆయన్ని పెళ్లి చేసుకుంటుందో లేదో అని సందేహపడ్డాడు.
మేమంతా మీ అమ్మను కలవాలని అనుకున్నాం.
లా స్కూల్ లో రిసెప్షన్ ఒకటి ఏర్పాటు చేశారు,
అలాగే, నేను కూడా లాయర్ ని కాబట్టి, వెళ్లాల్సి వచ్చింది.
నేను నేరుగా ఆమె వైపు వెళ్ళాను, అక్కడ ఆమె చిన్నగా జుట్టు కట్ చేసుకొని, తన సూట్ లో నిలబడి ఉంది.
మేము షేక్ హ్యాండ్స్ ఇచ్చుకున్నాం, అప్పటి నుండి మా మధ్య స్నేహం కొనసాగుతోంది.
-అది నిజమే. -ఆ తర్వాత వెంటనే…
-దాదాపు 50 ఏళ్ల తర్వాత. -నేను కూడా అదే అంటున్నాను. మాది గొప్ప స్నేహం.
యాన్ చాలా పెద్ద మనసు చేసుకొని మా పెళ్ళి రిసెప్షన్ ని నడిపించింది.
కానీ ఒక విషయంలో సరిగ్గా చేయలేకపోయా.
-ఫోటోగ్రాఫర్ ని ఏర్పాటు చేయలేకపోయా. -అయ్యో.
అంటే, ఈ రోజుల్లో ఒక్క ఫోటో లేకపోయినా,
అసలు కార్యమే జరగలేదు అంటారు.
-కానీ అప్పట్లో మేము అదేం పెద్దగా పట్టించుకోలేదు. -లేదు, నిజమే.
ఆమె పెళ్లి డ్రెస్ గురించే ఆలోచించలేదు అంటే,
ఇక ఫోటోగ్రాఫర్ ఉన్నా లేకపోయినా పట్టించుకునేది కాదు.
-మనం పెద్దగా ఫ్యాషన్ మీద ధ్యాస పెట్టలేదు, కదా? -లేదు!
ఎంతైనా నాకు పెద్దగా ఫ్యాషన్ సెన్స్ లేదు అనుకో. ఆ మాత్రం చెప్పగలను.
నేను ఫెయెట్విల్ కి రావడం, వ్యక్తిగతంగా పెద్ద రిస్క్ అనే చెప్పాలి.
చాలా మంది నేను పిచ్చి పని చేస్తున్నాను అనుకున్నారు.
చికాగో లాంటి పెద్ద నగరం నుండి ఇక్కడికి రావడం అంటే,
-శ్రీమంతుడు సినిమాలాగ అనిపించింది. -స్మాల్ విల్.
అది… ఊరు చాలా చిన్నదే, కానీ అందరూ బాగా కలిసిపోయారు,
అందరూ చాలా బాగా మాట్లాడేవారు, మేము బాగా ఎంజాయ్ చేసాం.
నేను అందరితో ఫెయెట్విల్ లో గడపడం నాకు చాలా నచ్చింది అని చెప్పేదాన్ని.
-అంటే, అది… -అవును.
-నేను ఇక్కడే పెళ్లి చేసుకున్నాను. -అది నిజమే.
-ఆ తర్వాత జరిగిన విషయం తెలిసిందే. -చెల్సీతో నేను ఏమన్నా అంటే…
ఈ ప్రదేశం ఒక వ్యక్తిగా నన్ను తీర్చిదిద్దింది.
ఇక్కడ గొప్ప ఇంటిని కనుగొన్నాను.
అలా నా ఒక్కదాని విషయంలో మాత్రమే జరగలేదు.
మేము ఇప్పుడు కానొపి అనే సంస్థ వారిని కలవడానికి వెళ్తున్నాం,
అది శరణార్థులకు ఆర్కన్సాలో నివాసం కల్పించడానికి పని చేస్తున్న ఒక సంస్థ.
ప్రస్తుతం, కానొపి సంస్థ వారు దేశమంతటా
తాలిబన్లు 2021 వేసవిలో ఆఫ్ఘనిస్తాన్ ని తిరిగి ఆక్రమించుకోవడంతో దేశం వదిలి వచ్చిన
శరణార్థులలో 75,000 మందికి నివాసం కల్పించడానికి ఎన్నో కార్యక్రమాలు చేపడుతోంది.
అందరూ ఆహ్వానితులే
-హలో. హేయ్, ఎలా ఉన్నారు? ఇది… -స్వాగతం, సెక్రటరీ క్లింటన్. నా పేరు జొయానా.
-హాయ్, చెల్సీ. మిమ్మల్ని కలవడం సంతోషం. -చాలా థాంక్స్. నా చేతులు చల్లగా ఉన్నాయి, క్షమించండి.
లేదు, మీకోసం ఫెయెట్విల్ లోని మా కానొపిలో వెచ్చని ఆహ్వానాన్ని
-సిద్ధపరచింది. -నాకు భలే ఆసక్తిగా ఉంది.
జొయానా క్రాస్ ఎగ్జిక్యూటివ్ డైరెక్టర్, కానొపి ఎన్.డబ్ల్యూ.ఏ
-ఈ బుధవారం ఒక కొత్త కుటుంబం రానుంది. -గొప్ప విషయం.
వచ్చేవారికి చక్కని ఇల్లు ఇవ్వడం కోసం
మేము వెంటనే యాక్షన్ లోకి దిగబోతున్నాం.
గత నెల మేము, దాదాపు,
పదమూడు ఇళ్లలో, 56 మందిని పెట్టాం…
-అది చాలా మంచి విషయం. -…చెప్పాలంటే అది గొప్ప విషయం.
ఈ ఇంట్లో ఎంతమంది ఉండబోతున్నారు?
ఇక్కడ అయిదుగురు ఉండే కుటుంబం ఉంటుంది.
వచ్చిన కుటుంబాలు అన్నీ ఎన్నో ఇబ్బందులు పడుతూ వచ్చారు.
కానీ మేము వాళ్లందరినీ ప్రశాంతంగా, సురక్షితంగా ఉండే ప్రదేశాలలో పెట్టగలిగాం.
-మంచాన్ని చేయడంలో మేము సహాయం చేయమా? -నాకు కూడా ఒక చేయి వేయాలని ఉంది.
కానొపిలో ఉండి పని చేయడంలో ఉండే సరదా ఇదే,
ఎందుకంటే జనం మాకు వస్తువులను డొనేట్ చేస్తుంటారు.
కాబట్టి, ఇవాళ మనకు ఈ మంచాన్ని బిగించడానికి,
-స్క్రూలు ఉన్న సంచి… -స్క్రూలు ఉన్న సంచా?
మేము మాములుగా అయితే ఇలాంటి వాటిని ఎలా బిగించాలా అని చూస్తూ ఉంటాం.
సరే.
ఇదుగో, చెల్స్, నువ్వు దీనిని పట్టుకో.
-ఇది… దీనికి… -ఇదుగోండి.
-ఇది తీసుకో, అమ్మా. -ఇలా ఇవ్వు. సరే, సరే.
ఇవన్నీ డొనేట్ చేయబడిన వస్తువులేనా?
-అవును. అన్నీ. కొన్నిసార్లు… -మనకు కావలసినన్ని స్క్రూలు ఉన్నాయా?
-ఇక్కడ కొన్ని చిన్న స్క్రూలు ఉన్నాయి. -ఇదేదో బాగుండేలా ఉంది.
-అమ్మా, మాకు ఇక్కడ ఒక చిన్న స్క్రూ కావాలి. -అలాగే.
-సరే. ఇది ఇలా వెళ్తుంది అన్నమాట. -అవును.
నేను ఇలా ఎన్ని మంచాలు బిగించానో తెలుసా?
-అంతే. -పట్టింది.
మంచం ఎక్కిన తర్వాత ఎవరూ కింద పడకుండా ఉంటే చాలు.
సాధారణంగా మొదటిసారి మంచం చూసినప్పుడు వాళ్లు దాని మీదకు గెంతుంతుంటారు.
-కాబట్టి అది పటిష్టంగా బిగించాలి. -ఓహ్, అయ్యో! అది వినడానికి దారుణంగా ఉంది.
సరే, ఇప్పుడు ఇది…
అందరం కలిసి చేస్తేనే అవుతుంది.
అవును. నిజమే. బాగా చెప్పారు.
ఇక్కడ ఇంకొకటి కావాలి.
-అంతే. -బాగా సెట్ అయింది.
-బాగానే నిలబడుతున్నట్టు ఉంది. -నాకు తెలిసి… అవును. బాగానే ఉన్నట్టు ఉంది.
బాగానే బిగించినట్టు ఉన్నాం.
-బాగా ఫిట్ అయింది! బాగుంది. -అవును.
అద్భుతం.
-సరే, మనం ఇలాగే ఇంకాస్త పని చేయాలనుకుంట. -అవును!
-మనం… అవును, చాలా పని ఉంది. -సరే!
-టాయిలెట్ పేపర్. -చాలా థాంక్స్.
ఇది పడిపోయింది చూడండి. దీనిని మళ్ళీ బిగించాలా?
షవర్ కర్టైన్ పడిపోయింది.
-అవును. -అవును, ఏమో.
-ఇవి చాలా… -అయ్యో.
లేదు, కానీ అమ్మా, మనం దీనిని కొంచెం…
దీన్ని పెట్టడానికి ఇక్కడ చోటు లేదు.
-ఇది పెట్టడానికి కడ్డీలు కావాలి అనుకుంట. -అవును.
లాగితే గనుక పడిపోతుంది, కానీ ప్రస్తుతానికి చూడటానికి బాగానే ఉంది.
అది బిగించేసారు.
నువ్వు అంటే నాకు ఎంత ఇష్టమో చెప్పుకో
-మాకు బాగా ఇష్టమైన పుస్తకాలలో ఒకటి. -భలే ఆసక్తిగా ఉంది. అంతా సిద్ధం.
షవర్ కర్టైన్ బిగించిన తర్వాత.
ముందు షవర్ కర్టైన్ బిగించాలి, అవును.
మేము దాదాపుగా పని పూర్తి చేసాం.
ఇది చాలా బాగుంది, మిత్రులారా. నాకు బాగా నచ్చింది.
మీరు రావడం మాకు చాలా సంతోషం.
ఒకరి ఇంటిని వదిలి రావడానికి ఎంత ధైర్యం అవసరం అవుతుందో నేను మాటల్లో చెప్పలేను.
తెలిసిన అన్నిటినీ వదులుకొని రావడం.
కొన్ని వారాల క్రితం కాబూల్ నుండి అర్కన్సాకి వచ్చిన
ఒక కుటుంబాన్ని కలవడానికి మనకు అవకాశం దొరికింది.
బెంటోన్విల్ అర్కన్సా
అమ్మా, నువ్వు కూడా ఆఫ్ఘన్లను తమ దేశం నుండి బయటకు తీసుకురావడానికి ఎన్నో నెలలు కష్టపడ్డావు,
ముఖ్యంగా ఆఫ్ఘన్ మహిళలు ఇంకా వారి కుటుంబాలను.
కానొపి వారు తిరిగి ఆవాసం కల్పించడానికి ప్రయత్నిస్తున్న ఈ కుటుంబాన్ని కలవడం
నా జీవిత ప్రారంభ దినాలకు వెళ్తున్నట్టు ఉంది.
మిమ్మల్ని అర్కన్సా మరియు అమెరికాకు ఆహ్వానించడం…
అకేల - బసీర
…నేను నిజంగా నా భాగ్యంగా భావిస్తున్నాను.
-చాలా థాంక్స్. -ఓహ్, అవును. మేము కూడా…
మీరు ఇక్కడికి వచ్చి ఎన్ని రోజులు అవుతుంది?
మేము వచ్చి మూడు వారాలు అవుతుంది.
మూడు వారాలు.
మేము మొదటగా అర్కన్సాలో అడుగు పెట్టినప్పుడు,
ఎక్కడ చూసినా ప్రతీ ఇంటి ముందు గుమ్మడికాయలు కనిపించాయి.
ఆ అమ్మ నన్ను అస్తమాను అదే అడిగేది,
"వాళ్ళు ఇళ్ల ముందు ఎందుకు గుమ్మడికాయలు పెట్టుకున్నారు, బసీర?"
అలా ఒక రోజు,
పిల్లలు రకరకాల బట్టలు వేసుకొని తిరగడం నేను చూసాను.
అప్పుడే ఇది ఇక్కడి ప్రజల సంప్రదాయం ఇంకా సంస్కృతి అని మాకు అర్థమైంది.
బహుశా వచ్చే ఏడాది మేమూ పాల్గొంటామేమో.
వచ్చే ఏడాది. మీ అబ్బాయి కూడా అలా బట్టలు వేసుకొని తిరుగుతుంటాడు.
అవును.
మీరు ఎందరో ఆఫ్ఘన్లు చూపిన
అదే గొప్ప ధైర్యాన్ని, తెగింపును చూపిస్తున్నారు.
ఆగస్టు 15, 2021
నేడు, ఆఫ్ఘన్ రాజధాని, కాబూల్ లోనికి తాలిబాన్ దళాలు చొచ్చుకొచ్చాయి.
గద్దె నుండి దించబడిన
సరిగ్గా రెండు దశాబ్దాల తర్వాత, తిరిగి బలాన్ని పుంజుకుని
దేశాన్ని చేజిక్కించుకున్నారు.
ఆఫ్ఘనిస్తాన్ లో పరిస్థితులు
గత 20 ఏళ్లుగా అంత గొప్పగా ఏం లేవు,
కానీ ప్రజలకు తమ ప్రాథమిక హక్కులు ఉండడంతో
ఇన్నేళ్లూ సంతోషంగానే గడిపారు,
ఆడపిల్లలు స్కూళ్లకు, యూనివర్సిటీలకు వెళ్లడం,
సమాజంలో ఒకటిగా ఎదగడం జరిగింది.
అంటే నువ్వు అప్పుడు స్కూల్ కి వెళ్ళావా?
నేను కాబూల్ యూనివర్సిటీలో
లా చదివాను.
లా మరియు రాజకీయ శాస్త్రం.
నువ్వు స్కూల్ కి వెళ్ళావా?
నేను యూనివర్సిటీకి వెళ్ళాను.
నేను కాబూల్ లో చదువుకునేటప్పుడు,
నేను డాక్టర్ ని కావాలని అనుకున్నాను.
కానీ ఇప్పుడు మా ప్రస్తుత పురోగతి అంతా పోవడమే కాకుండా, మా భవిష్యత్తు కూడా నాశనమైంది.
మీరు జరుగుతుంది అని ఆశపడింది నాశనమైపోయింది.
పాలన మారి, తాలిబన్లు దేశాన్ని అదుపులోకి తీసుకున్నాక,
ఆఫ్ఘనిస్తాన్ చరిత్రలోనే అతిపెద్ద
విపత్తు ప్రారంభమైంది అనొచ్చు.
అంతా చాలా వేగంగా జరిగిపోయింది.
గంటల్లో మేము మా జీవితాలను మార్చేయగల నిర్ణయాలు తీసుకోవాల్సి వచ్చింది.
అనేక వేల మంది ఎయిర్పోర్ట్ గేట్లు తోసుకుంటూ వచ్చారు,
జనం ఎక్కువ కావడంతో కొంత మంది చనిపోయారు కూడా.
మా కుటుంబ సభ్యులలో కొందరు ఎయిర్పోర్ట్ కి వెళ్ళడానికి ఇష్టపడలేదు.
కానీ తెల్లవారుజామున రెండు గంటలకు,
మేము మా ఇల్లు వదిలి వచ్చేసాం.
మేము మా ఇంటి నుండి ఒక్క బ్యాగ్ మాత్రమే తెచ్చుకోగలిగాం.
కాబూల్ ఆగస్టు 24, 2021
ఆఫ్ఘనిస్తాన్ ఎయిర్పోర్ట్ కి చాలా గేట్లు ఉన్నాయి.
మేము ఆబ్బె గేటు గుండా ప్రవేశించాం.
మేము ఆ ప్రదేశం వదిలి వెళ్లిన రెండు రోజులకు,
ఆ గేటు దగ్గర ఆత్మాహుతి బాంబు దాడి జరిగింది.
అది చాలా ప్రమాదకరమైన పరిస్థితి,
కానీ మేము ఎలాగోలా గేటు దాటగలిగాం.
-మీ కుటుంబం అంతా దేశం వదిలి వచ్చిందా? -అవును.
మేము శరణార్థులుగా ఇక్కడికి రావాలని అనుకోలేదు,
కానీ ఆ నిర్ణయం తీసుకోక తప్పలేదు.
మీ అబ్బాయి ఇప్పుడు ఎలా ఉన్నాడు? కొత్త ప్రదేశంలో ఎలా ఇముడుతున్నాడు?
కొత్త ప్రజలు, కొత్త ఇల్లు ఎలా ఉన్నాయి?
మొదటి కొన్ని రోజులు, మాకు ఇల్లు లేదన్న
భావనతో, చిన్న పిల్లోడే అయినా
కొంచెం ఇబ్బంది పడ్డాడు.
కానీ తర్వాత వాడికి… మాకు ఒక ఇల్లు ఉందని అర్థమైంది.
దాంతో మళ్ళీ సంతోషపడ్డాడు.
మాకు ఒక ఇల్లు ఉందని,
మంచి ఊరు, ఆడుకోవడానికి సురక్షితమైన ప్రదేశాలు ఉన్నాయని తెలిసింది.
ఇప్పుడు కొత్త స్నేహితులను కూడా చేసుకుంటున్నాడు.
నేను తర్వాత అదే అడుగుదాం అనుకుంటున్నా. వాడికి ఫ్రెండ్స్ ఎవరైనా దొరికారా?
అవును, పక్కింటి వారి పిల్లలతో, అలాగే మా స్పాన్సర్ల పిల్లలతో
ఇప్పుడు వాడు స్నేహం చేయడం ప్రారంభించాడు.
ఇప్పుడు అర్కన్సా వాతావరణం అలవాటైపోయింది.
మీకు అంతా మంచే జరగాలని కోరుకుంటున్నాము.
అలాగే ఇక్కడ మీ మొట్టమొదటి థాంక్స్ గివింగ్ బాగా జరగాలని కోరుకుంటున్నాం.
సరే, చాలా థాంక్స్.
మీకు హ్యాపీ థాంక్స్ గివింగ్.
చాలా థాంక్స్, అమ్మా.
అది నేను తీసుకుంటాను.
ఓహ్, లేదు. నేను తీస్తా. మాకు ఇవి ఇచ్చింది మీరు. థాంక్స్.
-మేడం సెక్రటరీ? -ఏంటి?
మీరు ఒక ఆఫ్ఘన్ కుటుంబ ఇంటికి వచ్చిన మొదటి రోజున,
మీ కంచాలు కడగకూడదు.
రెండోసారి వస్తే అప్పుడు కడగాలి.
మా ఇంట్లో మా సామాన్లు మేమే…
సరేనా? అవును, మొదటి రోజు మీరు కడగకూడదు.
మన గతాన్ని నెమరు వేసుకోవడం ముఖ్యం అని నా ఉద్దేశం.
ఆ పని చేయడానికి లిటిల్ రాక్ కంటే మంచి ప్రదేశం మనకు ఇంకేం ఉంటుంది చెప్పు?
లిటిల్ రాక్ కి స్వాగతం
లిటిల్ రాక్ అర్కన్సా
అక్కడ ర్యాలీస్ ఉంది. ర్యాలీస్ లో ఫ్రైస్ తినడం నాకు ఇంకా గుర్తే.
అవి చాలా బాగుంటాయి. ఇప్పటికీ అలాగే వండుతున్నారో లేదో.
ఓరి, దేవుడా. వార్ మెమోరియల్ స్టేడియం దగ్గర
ఒక ఆట మైదానం దగ్గరకు వెళ్లడం నాకు గుర్తుంది. అక్కడ ఒక…
-అలాగే జూ కూడా. -నాకు జూ చాలా ఇష్టం.
నీకు బాగా ఇష్టం. నీ పేరును ఒక చింపాంజీకి కూడా పెట్టారు.
లేదు, అలా ఏం చేయలేదు.
అది చింపాంజీ కాదు. అదొక ఒరాంగుటాన్.
-అదొక ఒరాంగుటానా? -1975లో పుట్టింది.
నువ్వే నాకు ఆ ఒరాంగుటాన్ పేరు పెట్టవేమో అనుకున్నాను.
-నేను అలాంటి పని చేయను. -అంటే, అది చూడటానికి మంచి కోతిలా కనిపించింది.
మనం ఇక్కడికి 1996 ఎలక్షన్ రోజున వచ్చినప్పుడు,
నేను నా ఫ్రెండ్స్ తో మాల్ లో ఉన్నాను,
నేను నా చెవులు కుట్టించుకోవాలని ఆశపడ్డా.
నాకు అప్పుడు 16, నీకు ఫోన్ చేశాను
కానీ ఫ్రెండ్స్ తో ఉన్న ఆ ఊపులో నేను చెవులు కుట్టించుకోవడం మంచిది కాదన్నావు.
నన్ను చెవులు కుట్టించుకోనివ్వలేదంటే నమ్మలేకపోయా,
ఎందుకంటే, అప్పటికి నాకు 16, 12 ఏళ్ళు వచ్చి నాలుగేళ్లు అయింది,
నువ్వే నేను 12 ఏళ్లకు చెవులు కుట్టించుకోవచ్చు అన్నావు.
ముందుగా, 12 ఏళ్లకు చెవులు కుట్టించుకోవచ్చు అని నేను అనలేదు.
-నాకు తెలిసి 20 లేదా 30 అని ఉంటా. 12 అనలేదు. -లేదు, అన్నావు.
-లేదు, క్షమించాలి. నేను ఆ మాట అనలేదు. లేదు. -కానీ నేనేమో… నువ్వు అన్నావు.
కానీ… అప్పటికి నేను చిన్న పిల్లను.
నేను తనతో కలిసి నా చెవులు కూడా కుట్టించుకుంటాను అని చార్లెట్ తో చెప్పాను.
అయ్యో. దానికి 16 ఏళ్ళు వచ్చిన తర్వాత, ఏదైనా మాల్ కి వెళ్లి ఫోన్ చేస్తే ఎలా అనిపించిందో చెప్పు.
నేను తనకు 12 ఏళ్ళు రాగానే కుట్టించుకోవచ్చు అని చెప్పాను.
సరే. అలాగే. పాపం నా మనవరాలు.
-సరే. -దానికి ఏం కాదులే.
మనం లిటిల్ రాక్ లోనే గనుక ఉండిపోయి ఉంటే నువ్వు ఇక్కడ ఉన్న ఈ సెంట్రల్ హైస్కూల్ కే
-వెళ్ళి ఉండేదానివి. -అవును.
ఎంత అందమైన భవనమో,
అలాగే దీని వెనుక ఉన్న గొప్ప చరిత్ర
-ఆ భవనానికి ఇంకా ప్రాముఖ్యతను ఇచ్చి, స్పెషల్ చేస్తుంది. -చాలా ప్రాముఖ్యమైన భవనం.
లిటిల్ రాక్ సెంట్రల్ హైస్కూల్
నేను సెంట్రల్ హైస్కూల్ వైపు చూసినప్పుడు,
నాకు బ్రౌన్ వెర్సస్ విద్యా మండలి మధ్య జరిగిన కేసు గుర్తుకు వస్తుంది…
…ఆ కేసు తీర్పులో అమెరికన్ పబ్లిక్ స్కూళ్లను ఒకటి చేయాలని తీర్పు ఇచ్చారు.
అలాగే నల్లజాతి పిల్లలు వెళ్లే స్కూళ్ళు…
పబ్లిక్ స్కూళ్లలో వేర్పాటును బ్యాన్ చేసిన హైకోర్ట్
…తెల్లజాతి పిల్లలు వెళ్లే స్కూళ్లలో పోల్చితే
ఏమాత్రం సమానంగా లేదా నాణ్యతతో లేవని తెలిపింది.
1957లో లిటిల్ రాక్ సెంట్రల్ హైస్కూల్ లో
విద్యార్థులు అందరూ తెల్లజాతి వారే
అలాగే 1957లో, లిటిల్ రాక్ స్కూల్ బోర్డు వారు,
"మేము స్కూళ్లను ఒకటి చేస్తాం" అన్నారు.
అప్పుడు తొమ్మిది మంది ధైర్యవంతులైన అబ్బాయిలు, అమ్మాయిలు
ఈ అద్భుతమైన హైస్కూల్ లో మొట్టమొదటిగా చేరిన నల్లజాతి విద్యార్థులు అయ్యారు.
మిగతా స్కూళ్ళు కూడా అదే చేయడం ప్రారంభించి ఉండాలి,
కానీ దేశంలోని చాలా భాగాలలో అలా జరగలేదు.
అలాగే దాదాపు 2,000 మంది విద్యార్థులు ఉన్న స్కూల్ కి
తొమ్మిది మంది వచ్చి చేరడం
విద్యార్థులను కలపడం ఎలా అయిందో అర్థం కావడం లేదు.
ఆ తొమ్మిది మంది విద్యార్థులు ఎంత ఒత్తిడిని ఎదుర్కొని ఉంటారో.
చికాగోలో నీ చిన్నప్పుడు,
లిటిల్ రాక్ లో ఏం జరుగుతుందో
-నీకు ఏమైనా తెలుసా? -బాగా తెలుసు.
నేను చికాగోలో అందరూ తెల్లవారే ఉండే ప్రదేశంలో ఉండేదాన్ని,
మంచి పబ్లిక్ స్కూల్స్ కి వెళ్ళాను.
అలాగే, మా నాన్న రోజూ రాత్రి న్యూస్ చూసేవారు,
అలా చూస్తుండగా, ఒక రాత్రి నేను చూసిన వార్త నా మనసులో అలా నాటుకుపోయింది,
అది ధైర్యవంతులైన, నల్లజాతి విద్యార్థులు, ది లిటిల్ రాక్ నైన్ గురించి.
జనం మధ్య నడుచుకుంటూ వెళ్తుండగా, వారిపై అరుస్తూ, ఉమ్ముతున్నారు.
-విషం చిమ్మారు. -వారిపై ఉమ్మి వేశారు.
నాకంటే అయిదు, ఆరు, ఏడేళ్లు వయసులో పెద్దవారైనా విద్యార్ధులపై.
మా సమాజం బయట పరిస్థితి ఎలా ఉందో
నాకు అది చూసిన తర్వాత కాస్త అర్థం అయింది.
నీకు తెలిసిందే కదా, గొప్పతనం అంత సులభంగా సాధించగలిగేది కాదు.
ఇక్కడ 1957లో ఏం జరిగిందో నేను చూసాను.
అది చూసి నేను నా దేశాన్ని ద్వేషించలేదు.
మన దేశాన్ని అత్యున్నత స్థాయికి తీసుకెళ్లడానికి ప్రయత్నిస్తున్న యువతను చూసి
నేను చాలా సంతోషపడేలా చేసింది అంతే.
ఇవాళ మనం
కర్లొట్ట అలాగే మిన్నీజీన్ లతో వారు లిటిల్ రాక్ నైన్ లో ఉన్నప్పటి వ్యక్తిగత
అనుభవాల గురించి మాట్లాడబోవడం నేను గొప్ప గౌరవంగా భావిస్తున్నాను,
-ఓరి, దేవుడా! కార్ల. -హలో.
-మిమ్మల్ని చూడటం సంతోషం. -మిమ్మల్ని మళ్ళీ కలవడం సంతోషం, మిత్రమా.
నిన్ను కలవడం కూడా.
-ఓరి, నాయనో. ఇది గొప్ప విషయం. -భలే ఉంది కదా?
అవును, ఇది గొప్ప విషయం.
మేము దమ్ము కలిగి నడుచుకోవడం గురించి చాలా మాట్లాడుకున్నాం.
కార్లొట్ట వాల్స్ లానియర్ లిటిల్ రాక్ నైన్ విద్యార్థి
మీ విషయంలో అయితే, మీకు ప్రపంచ స్థాయి విద్య కావాలని మీకు తెలుసు…
మిన్నీజీన్ బ్రౌన్-ట్రిక్కీ లిటిల్ రాక్ నైన్ విద్యార్థి
…కాబట్టి మీరు సెంట్రల్ హైస్కూల్ లో పోరాడి నిలబడే శక్తి మీకు ఉందని మీరు నమ్మరు.
జిమ్ క్రో సౌత్ లో మా చిన్నప్పటి విషయాలను నేను గుర్తు చేసుకుంటున్నాను.
నేను అందంగా ఉంటానని మా వాళ్ళు నాతో చెప్పారు.
నేను తెలివైన దానిని అని…
-అది నిజమే. -…నాలో ప్రతిభ ఉందని చెప్పారు.
నేను మిన్నీజీన్ బ్రౌన్.
మాతో పాటు నిలబడి, మా పోరాటంలో మాకు అండగా
నిలబడిన వారందరికీ నేను థాంక్స్ చెప్తున్నాను.
మా కుటుంబాలకు మేము ఇబ్బందులు ఎదుర్కోవడం ఇష్టం లేదు.
కాబట్టి బస్సు ఎక్కడానికి బదులు మేము నడుచుకుంటూ స్కూల్ కి కి వెళ్లేవారం.
అంటే ఆ అల్లరిని తప్పించడానికి
-మిమల్ని బస్సు వెనక్కి పంపలేదా? సరే. -మేము చాలా నడిచాం.
ప్రతిఘటించడం మొదలైతే అవన్నీ సహజంగానే చేస్తుంటాం.
-అవును. -కాబట్టి ఆ విషయంలో జాగ్రత్త పడ్డాం.
మా అమ్మ నాతో, "పరిస్థితులు మారతాయి.
మీరు అవకాశాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి,
అది పెద్ద అవకాశమే అయినా, లేక స్వల్పమైన అవకాశమే అయినా సరే.
కానీ అది చేయడానికి మీకు అత్యుత్తమమైన విద్య అవసరం అవుతుంది" అనేది.
కాబట్టి చిన్నప్పటి నుండి నాకు విద్యకు ఉన్న ప్రాముఖ్యతను నూరిపోశారు.
నేను సెంట్రల్ లో ఒక హిస్టరీ క్లాసుకు వెళ్ళాను.
బానిసత్వం గురించి చెప్తున్నారు, హిస్టరీ పుస్తకంలో
ఒక పేరాగ్రాఫ్ లో,
"బానిసత్వం నల్లజాతీయులకు మేలు చేసింది" అని ఉంది.
నేనేమో తెలివితక్కువగా నా చేయి ఎత్తి,
"బానిసత్వం గురించి నేను నేర్చుకున్నది ఇది కాదు" అన్నాను.
అదే నా విధిని మార్చేసింది. నేను సమస్యలు సృష్టించే పిల్లగా అందరికీ గుర్తుండిపోయా.
నాకు ఏమని…
మీకు అక్కడ నిజం మాట్లాడకూడదు అన్న విషయం తెలియలేదు.
అవును. నిజం.
కానీ లిటిల్ రాక్ స్కూల్ వారు ఆ నిర్ణయం తీసుకున్నప్పుడు,
ఎన్నుకోబడ్డ తొమ్మిది మందిలో
మీరిద్దరూ ఎలా చేరారు?
అంటే, నేను మేడం క్యూరీని స్ఫూర్తిగా తీసుకొని డాక్టర్ కావాలనుకున్నాను.
మంచి కారణమే.
అవును. నాకు ఈ స్కూల్ లో ఒక్కొక్క కప్పను
ఇద్దరు పిల్లలు పరీక్షించే వారని తెలుసు.
కానీ మా డన్బార్ స్కూల్ లో,
పది లేదా పన్నెండు మంది ఒకే కప్పను పరిశీలించాల్సి వచ్చేది.
కాబట్టి నేనైతే ఇక్కడ… మంచి అవకాశం ఉంటుందని వచ్చాను.
ఆగస్టు మొదటి తారీఖున, నాకు నా రిజిస్ట్రేషన్ కార్డు ఇచ్చారు అనుకుంటా.
ఆ కార్డును చూసిన మా నాన్న మొహం నేను ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను.
ఆయన కళ్ళు చాలా పెద్దగా అయ్యాయి.
ఆయన, "నువ్వు సెంట్రల్ స్కూల్ కి వెళ్లాలనుకుంటున్నావా?" అన్నారు.
నేను, "అవును" అన్నాను.
అయన రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో పోరాడారు.
ఆయన, "ఒకటి చెప్పనా, నేను ఇచ్చే డబ్బును ఎవరూ చూడరు.
తెల్లవారి డబ్బు, నల్లవారి డబ్బు అంటూ ఏదీ లేదు.
లిటిల్ రాక్ సెంట్రల్ హైస్కూల్ కోసం నేను కూడా డబ్బు ఇస్తున్నాను" అన్నారు.
మా అమ్మా నాన్నలు చాలా గర్వపడ్డారు.
మొదటి రోజున, నేను వెళ్లి మిగతా వారిని కలిసాను.
అప్పుడు, అక్కడ ఉన్న జనాన్ని చూసాను,
కానీ నాకు భయం వేయలేదు.
-అవునా? -నిజం.
-నాకు భయం వేయలేదు, కాబట్టి… -మాకు అంతకు ముందు అలా కాలేదు.
-కాబట్టి మేము ఎందుకు భయపడతాం? -భయం, నిజమే.
మేము నడవడం ప్రారంభించాం,
అప్పుడు ఒక కమాండింగ్ ఆఫీసర్ వచ్చి,
"ఈ పిల్లల్ని వెనక్కి పంపించి, ఇంటికి పంపేయండి" అన్నారు.
అంతకు ముందు రోజు రాత్రి, గవర్నర్ గారు లిటిల్ రాక్ పౌరులను
కాపాడటానికి అర్కన్సా నేషనల్ గార్డు వారిని పిలుస్తున్నాను అన్నారు.
నేను అక్కడ ఏం జరుగుతుందో అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాను.
గార్డులు వచ్చారు, వారు విద్యార్థులను కాపాడటానికి వచ్చారు.
అయితే అక్కడ ఉన్న వారి దగ్గరకు వెళ్లి వారిని కాపాడండి. 14 ఏళ్ల నా బుర్రకు అదే తట్టింది.
మేము చివరికి వెనక్కి తిరిగి ఇంటికి పోవాల్సి వచ్చింది.
రెండవ సారి సెప్టెంబర్ 23న వెళ్లాం.
మేము ఆ రోజు ఉదయం పక్కన ఉన్న తలుపు ద్వారా లోనికి వెళ్లాం.
క్లాసురూమ్ బిల్డింగ్ వెనుక వైపు ఉంది,
కాబట్టి బయట ఏం జరుగుతుందో మాకు తెలీలేదు.
స్కూల్ దగ్గర జనం గుంపు పెరుగుతోంది.
నేను జామెట్రీ క్లాసులో ఉన్నాను, అప్పుడు ఒక పోలీస్ తలుపు గుండా వచ్చి,
మమ్మల్ని రెండు పోలీస్ కార్ల దగ్గరకు పరిగెత్తించాడు.
వాళ్ళు, "మీ తలల పై దుప్పట్లు కప్పుకుని, పైకి చూడకండి" అన్నారు.
అలాగే అతను,
"వీలైనంత వేగంగా, ఎక్కడా ఆగకుండా వెళ్ళు" అని చెప్పడం నాకు గుర్తుంది.
నేటికి కూడా నేను ఆ భయాన్ని ఫీల్ అవ్వగలను.
నేను ఇంటికి వెళ్లేసరికి, మా ఫోన్ మోగుతోంది.
జనం మా అమ్మకు వరుసగా ఫోన్లు చేసి
కార్లొట్టని ఆ స్కూల్ నుండి రప్పించమని చెప్తున్నారు.
మా అమ్మకు ఇప్పుడు 96 ఏళ్ళు,
ఆమెకు మొట్టమొదటి తెల్ల వెంట్రుక 1957, సెప్టెంబర్ 23వ తారీఖున వచ్చింది.
నా జీవితంలో నేను ఎక్కువగా భయపడిన రోజు అది.
అప్పుడే ప్రెసిడెంట్ ఐసెన్హోవెర్ గారు,
"లిటిల్ రాక్ లో ఏం జరుగుతోంది?" అన్నారు.
ఆయన ఏదోకటి చేయాలి అని అర్థమైంది, నాకు మా అంకుల్ నుంచి ఫోన్ వచ్చింది,
"నీవల్ల ఇంకా నీ ఫ్రెండ్స్ వల్ల లిటిల్ రాక్ కి ఎవరు రాబోతున్నారో తెలుసా?" అన్నారు.
దేశంలోనే అత్యంత మేలైన 101వ విమానయాన దళం, స్క్రీమింగ్ ఈగల్స్,
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో ఖ్యాతి గణించిన సైనికులు రాబోతున్నారు అన్నాడు.
వాళ్ళను చూసినప్పుడు, నా మతి…
ప్రెసిడెంట్ గారు యునైటెడ్ స్టేట్స్ సైనికులను లిటిల్ రాక్ కి పంపుతున్నారు.
వాళ్ళు నీగ్రో పిల్లలను స్కూల్ కి తీసుకొచ్చి, స్కూల్ నుంచి తీసుకెళ్తూ,
వారికి హాని తలపెట్టాలనుకునే జనం నుండి పూర్తి రక్షణను అందిస్తున్నారు.
-మేము భయంతో మా ఇళ్లలోనే… -అవును.
-…ఉండిపోవాల్సి వచ్చింది. -అవును.
అంతమంది జనం మమ్మల్ని భయపెట్టడానికి
అక్కడికి వచ్చిన కారణమే అది… కానీ మేము వాళ్లకు,
-"ఓహ్, మేము తగ్గేదే లేదు" అన్నాము. -లేదు.
కానీ మేము తప్పక వెనకడుగు వేయాల్సి వచ్చింది కాబట్టి,
ఆయన యాక్షన్ తీసుకోవాల్సి వచ్చింది.
మీరు మీపై నమ్మకం ఉంచుకొని
ధైర్యంగా నిలబడాల్సి వచ్చింది.
మీ కోసం మీరే అండగా నిలబడాల్సి వచ్చింది.
-అవును. -అందుకు తగిన మూల్యం చెల్లించాల్సి వచ్చింది.
మొదటగా, నేను బానిసత్వం గురించి ప్రశ్న
అడిగినందుకు ఇబ్బందుల్లో పడ్డాను.
నాపై ఆ ముద్ర ఎప్పటికీ పోదు.
ప్రతీరోజు కొంతమంది అమ్మాయిలు మా వెంటే వచ్చి,
మా కాళ్లపై కాళ్లతో తొక్కడం, ఉమ్మడం, "నువ్వు వికారంగా ఉంటావు. కంపు కొడతావు" అనడం చేసేవారు.
అంటే, ఎప్పుడూ ఉండే గోల.
నేను ఒకసారి మా క్లాస్ రూమ్ కి వెళ్తుండగా,
నా తలపై దేనితోనో కొట్టారు.
దాన్ని తీసుకొని చూస్తే, అదొక ఆరు కాంబినేషన్
-లాక్ లు ఉన్న ఒక పర్సు. -అమ్మో.
నేను దాన్ని తీసుకొని,
నేల మీద పడేసి, "నన్ను ఇబ్బంది పెట్టకు, తెల్ల చెత్త" అన్నాను.
మా క్లాస్ టీచర్ నా మాట మాత్రమే విన్నారు.
ఆ మాట విని, "నువ్వు పోవాలి" అన్నారు. అందుకే నన్ను స్కూల్ నుండి పంపేశారు.
తర్వాత కూడా ఉమ్మడాలు, తొయ్యడాలు కొనసాగాయి,
కానీ నేను ఇతరులతో పోల్చితే ఏమాత్రం తక్కువ కాదని నాకు తెలుసు.
ఆ మానసిక పటుత్వమే నన్ను ఆ ఇబ్బందుల్లో ముందుకు సాగేలా చేసింది.
మీరు ఆ కష్టాలన్నీ ఎదుర్కొని హానర్ విద్యార్థిగా బయటకు వచ్చారు.
అవును.
ఎందుకంటే ఆ వెర్రివాళ్ళ మాటలు మన మనసుకు తీసుకోకుండా ముందుకు పోవాలని నేను యువతకు చూపాలి అనుకున్నాను.
-నిజమే. అవును. -వాళ్ళు మన దృష్టిని మళ్లించడానికే చూస్తారు.
-జీవితాన్ని కకలావికలం చేయాలని చూస్తారు. -దృష్టి మళ్లించాలని.
-ఆందోళన పుట్టించడానికి చూస్తారు. -ఆందోళన పుట్టించడానికే.
-కాబట్టి మొండిగా ముందుకు పోవాలి అంతే. -అవును.
ఈ హాల్ లో ఎన్నో ఎదుర్కొన్నాం.
మేము ఎప్పుడూ మా పుస్తకాలను చేతులతో పట్టుకెళ్లాల్సిందే,
అందుకు కారణం ఏంటంటే, మేము గనుక మా పుస్తకాలను లాకర్లలో పెట్టుకుంటే,
వాటిని విరగగొట్టి దొంగిలించేవారు.
అలాగే పుస్తకాలను క్రింద పడేయకూడదు.
ఎందుకంటే మేము గనుక మా పుస్తకాలను క్రింద పడేస్తే,
-తీసుకోవడానికి వంగినప్పుడు… -మా తలకు రక్షణ ఉండదు.
-…తల మీద తన్నేవారు. -అవును.
మా అమ్మ, "మీరు ఇంట్లోనే ఉండొచ్చు కదా" అనేది.
కానీ నేను, "ఇవాళ వాళ్ళు నాకు ఏం చేస్తారో చూడాలి కదా?" అనేదాన్ని.
మీరు ఇప్పటికీ ఈ హాల్ లో నడిచేటప్పుడు శ్రద్దగా ఉంటారా?
-సురక్షితంగా అనిపిస్తుందా? -చాలా శ్రద్ధగా ఉంటా. చాలా. నేను…
-ఈ హాల్ లో అంత గొప్ప అనుభవాలు ఎదురయ్యాయి మరి. -సరే.
నా వైపు ఎవరైనా వస్తున్నారా అని కూడా గమనిస్తూ ఉంటా.
ఇంకొక మాట చెప్తాను వినండి,
జిమ్ క్రో సౌత్ నుండి వచ్చిన చాలా మందికి
-ఆ ఆంటిన్నా ఉంటుంది. -అవును.
మాకు తెల్ల వారి గురించి అంతా తెలుసు.
-కానీ… వాళ్ళ గురించి అలా అనలేం. -అది నిజమే.
-తెల్లవారి విషయంలో నేను మాస్టర్ డిగ్రీ చేశాను. -అవును. నిజం.
నాకున్న కోరిక ఏంటంటే, తెల్లవారు నల్లవారి గురించి కొంచెమైనా తెలుసుకోవాలని.
అంతే.
ఎల్.ఆర్.సి.హెచ్ టైగెర్స్
నేను యువకులకు "పిల్లలు తలచుకుంటే రాష్ట్రపతి కూడా రంగంలోకి దిగాల్సిందే" అని చెప్తుంటా.
మీకు ఒక గళం ఉంది.
మీరు అధికారంలో ఉన్నవారికి నచ్చినా, నచ్చకపోయినా
-వారితో పనులు చేయించగలరు. -చేయకుండా ఆపగలరు కూడా.
సామాన్య ప్రజలు అసామాన్యమైన పనులు చేయగలరు.
చాలా గొప్ప పనులు.
మన చర్చి ఇక్కడ ఉంది,
-మొట్టమొదటి యునైటెడ్ మెథడిస్ట్ చర్చి. -అవును.
-మనం ఇక్కడ చాలా సమయం గడిపాము. మనం… -ప్రతీ ఆదివారం.
నేను చాలా సిగ్గుపడటం నాకు గుర్తుంది, నాకు తెలిసి అది బహుశా మాతృ దినోత్సవం అనుకుంట,
ఆ రోజు పిల్లలతో చర్చిలో మాట్లాడించారు…
-పిల్లల కార్యక్రమం, అవును. -అప్పుడు…
వాళ్ళు మమ్మల్ని అందరినీ మాతృ దినోత్సవం రోజున మా అమ్మలకు ఏం ఇవ్వాలనుకుంటున్నాం అని అడిగారు,
అందుకు నేను నీకు లైఫ్ ఇన్సూరెన్స్ ఇస్తాను అన్నాను.
అది ఇస్తే నువ్వు ఎప్పటికీ చనిపోవు అనుకున్నాను.
అందరూ…
చర్చిలో అందరూ నన్ను చూసి,
"ఈ పిల్ల వాళ్ళ అమ్మకు లైఫ్ ఇన్సూరెన్స్ ఇస్తుందా?" అనుకున్నారు.
అది తెలిసి చాలా సిగ్గుపడటం నాకు గుర్తుంది.
నాకు ఆ మాట చాలా నచ్చింది. నా మనసును తాకింది.
ఈ ప్రదేశం ఎన్నో మధురమైన జ్ఞాపకాలను గుర్తు చేస్తుంది, కదా?
ఓహ్, దేవుడా, ఎన్నో గొప్ప జ్ఞాపకాలు.
చిన్నప్పుడు ఇక్కడ ఉండటం నాకు చాలా నచ్చింది,
కానీ సిమోన్ విషయంలో అర్కన్సాలో చిన్నతనం అంత సంతోషంగా నడవలేదు,
అతను, అమ్మా, నీకు తెలుసో లేదో నాకు తెలీదు, కానీ మనం లిటిల్ రాక్ కి రావడానికి
ముందు సిద్ధపడుతుండగా రుపాల్స్ డ్రాగ్ రేస్
చూసాను కాబట్టి నాకు తెలుసు.
నా పేరు సిమోన్
"రుపాల్స్ డ్రాగ్ రేస్" సీజన్ 13
నేను ఇక్కడికి కిరీటం కోసం వచ్చాను చక్కని అందం, అర్కన్సాలో ఎదిగిన వైనం
సిమోన్ తాను సిమోన్ గా బయటకు రావడానికి ముందు,
ఆమె పేరు రెజ్జి గావిన్, కాన్వే, అర్కన్సాలో పుట్టి పెరిగింది,
అది లిటిల్ రాక్ కి దగ్గరలో ఉండే నగరమే,
డ్రాగ్ గురించి తెలుసుకునేంత వరకు ఆమెకు తనపై స్పష్టత లేదు.
అమెరికా తరువాతి డ్రాగ్ సూపర్ స్టార్ ఎవరంటే…
ఆమె డ్రాగ్ రేస్ 13వ సీజన్ గెలవడం చూసి నేను చాలా సంతోషపడ్డాను.
సిమోన్!
అర్కన్సా వారంటే నేను సిగ్గు లేకుండా ప్రతీ విషయంలో సపోర్ట్ చేస్తాను.
ఇప్పుడైతే సిమోన్ లాస్ ఏంజెలెస్ లో ఉంటుంది,
కానీ ఈ వారాంతం తాను లిటిల్ రాక్ కి వచ్చింది.
ఇవాళ రాత్రి, ఆమె తన అర్కన్సా స్నేహితులతో ఒక పార్టీని ఏర్పాటు చేసింది.
అందుకు మనల్ని కూడా ఆహ్వానించారు.
ఇక్కడ ఉంది.
నేను కాన్వేలో పెరిగాను, ఇక్కడ ఉన్న చిన్న టౌన్లలో అది ఒకటి…
సిమోన్ డ్రాగ్ క్వీన్
…నేను చేసిన అత్యంత దమ్మున్న పని ప్రామ్ కి డ్రాగ్ లో వెళ్లడమే.
చిన్నప్పుడు, నాకు నేను నాలాగ ఉండటం ఏమాత్రం సౌకర్యంగా, లేదా సురక్షితంగా అనిపించేది కాదు,
కానీ నేను గనుక ఇక్కడికి తల పైకి ఎత్తి, ధైర్యంగా రాగలిగితే, నేను ఏమైనా చేయగలను అనిపించింది.
నేను పబ్లిక్ లోకి డ్రాగ్ దుస్తులలో వెళ్లడం అదే మొదటిసారి.
అత్యంత దమ్మున్న అర్కన్సా డ్రాగ్ హీరోయిన్.
నేను కాలేజీ కోసం లిటిల్ రాక్ కి వెళ్లిన తర్వాత,
డ్రాగ్ నే వృత్తిగా చేసుకోవాలని అనుకున్నాను.
అక్కడే నేను హౌస్ ఆఫ్ అవలోన్ కుటుంబాన్ని కలుసుకున్నాను.
హౌస్ ఆఫ్ అవలోన్ అనేది ఎంజాయ్ చేస్తూ, తమ ఆర్ట్, ఫోటోగ్రఫీ, డ్రాగ్ ఇంకా వీడియోల ద్వారా
ఈ ప్రపంచాన్ని జనానికి మరింత సురక్షితంగా
తీర్చిదిద్దాలని చూసే క్వీర్ ఆర్టిస్టుల బృందం…
ఏ విధంగా వీలైతే ఆ విధంగా మార్పు తేవాలని చూస్తారు.
చూడండి, నేను ఒక కాలిని, అలాగే నా భుజాన్ని చూపించబోతున్నాను.
-ఒక కోడి కాలు ఇంకా మంచి భుజం అన్నమాట. -మంచి భుజం.
హౌస్ ఆఫ్ అవలోన్ వారు నేను ఎలా ఉండాలనుకుంటున్నాను అనే విషయంలో
అలాగే సిమోన్ గా డ్రాగ్ ని మరింతగా అన్వేషించడానికి నాకు అవకాశాన్ని ఇచ్చారు.
ఇవాళ రాత్రి, హౌస్ ఆఫ్ అవలోన్ వారు పార్టీ ఇస్తున్నారు
దగ్గరి స్నేహితులు అలాగే కుటుంబీకుల కోసం ఒక ప్రామ్ థీమ్ తో నడిచే పార్టీ
-ఇదే నా మొదటి ప్రామ్. -ఏంటి?
-అది చూడు! -భలే అందంగా ఉంది.
నువ్వు బాగా తాగేసి కడుపు తెచ్చుకునేలా ఉన్నావు.
అవలోన్ ప్రామ్
అందరికీ అవలోన్ ప్రామ్ కి స్వాగతం.
అవును!
హాయ్!
ఓరి, దేవుడా.
ఇది చాలా గొప్ప ఎంట్రన్స్. నాకు భలే నచ్చింది.
అంటే, నాకు మిమ్మల్ని వారానికి ఒకసారి కలవాలని ఉంది.
మేము పార్టీకి ఎప్పుడైనా సిద్దమే.
ఇది పశ్చిమ లిటిల్ రాక్ లో జరిగే గొప్ప ఈవెంట్.
ఇది మీ ప్రామ్ లాగ ఏమైనా ఉందా?
మా ప్రామ్ జరిగి చాలా ఏళ్ళు అయింది.
ది హౌస్ ఆఫ్ అవలోన్… దీనితో పోల్చితే, మా దానిని ది మిస్ట్స్ ఆఫ్ అవలోన్ అనొచ్చు.
చాలా ఏళ్ల క్రితం జరిగింది.
నాకు మీ ప్రామ్ గుర్తుంది.
-మీ ప్రామ్ ఎక్కడ జరిగింది? -ఒక బోట్ మీద.
నిజంగా?
కానీ మీరు వేసుకున్న చమ్కీలు నా డ్రెస్సుకు లేవు, ఉండి ఉంటే బాగుండేది.
ఇది నేను నా ప్రామ్ కి వేసుకున్న
డ్రెస్ కంటే చాలా బాగుంది.
సరే, ఇకపోతే, నేను కాస్త ఇబ్బంది పడుతూ,
-నా కాళ్ళను తిప్పాలి. -దానిని దాటుతావా?
నేను కూడా అదే పని చేయాలి.
-అవును, ఎందుకంటే నీవి పొడవైన కాళ్ళు. -నిజమే.
రెజినా ప్రైస్ సిమోన్ వాళ్ళ అమ్మ
నువ్వు కాన్వేలో పెరిగిన కుర్రాడివి.
అమ్మా, ఆ అనుభవం మీకు ఎలాంటిది?
నేను వాడిని చాలా భద్రంగా పెంచుకున్నాను. నిరంతరం గమనిస్తూ ఉండేదాన్ని.
-డేగ లాగ. -నీ చిన్నప్పుడు నీకు
ఆ విషయం తెలుసా?
ఓహ్, తెలుసు. నేను ఏం చేసినా మా అమ్మకు దొరికిపోతానని నాకు తెలుసు.
నేను నిరంతరం కనిపెట్టుకుంటూ ఉండేదాన్ని,
వీడు మాములు మగాడైనా, గే అయినా ఇంకేమైనా నాకు అనవసరం.
అది పట్టించుకునేదాన్ని కాదు.
నిన్ను ఏడిపించడం మొదలైనప్పుడు నీ వయసు ఎంత?
మొదటి తరగతి. నేను ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను.
అది స్కూల్ కి వెళ్తున్న ప్రారంభ రోజులు, నేను చాలా ఉత్సాహంగా ఉన్నాను.
నేను బస్సు ఎక్కి, ఎప్పుడూ కూర్చొనే చోట కూర్చున్నాను.
అప్పుడు, నా "ఫ్రెండ్స్" లో ఒకడు వచ్చాడు… నేను మాట్లాడుతూ, చేతులు ఊపుతున్నాను, సరేనా?
అప్పుడు వాడు, "దేవుడా, నువ్వు ఇంత పెద్ద గేవి ఏంటి?" అన్నాడు.
-ఆ మాట మొదటి తరగతి కుర్రాడు అన్నాడా? -అది ఫస్ట్ క్లాసు కుర్రాడి మాట.
ఆ మాటకు అర్థం ఏంటో కూడా నాకు తెలీదు.
-నువ్వు చనిపోవాలి అనుకున్నావు, కదా? -నేను… అవును. అవును.
-అప్పుడు నీకు తొమ్మిదేళ్లు కదా? -తొమ్మిది, అవును.
నమ్మశక్యంగా లేదు కదా? కానీ…
ఇప్పుడు కూడా పిల్లలు అక్కడక్కడ ప్రాణాలు తీసుకుంటున్నారు.
-ఆత్మహత్యలు జరుగుతున్నాయి. -ప్రస్తుతం కూడా.
నువ్వు ఒకరోజు ఇంటికి వచ్చావు, అప్పుడు నేను, "ఇక నా వల్ల కాదు" అనుకున్నాను.
నేను వీడి మీద చాలా కోప్పడ్డాను,
"నువ్వు ఎప్పటికీ అలా ఫీల్ అవ్వాల్సిన పనిలేదు.
ఎందుకంటే నీకు ఎవరూ లేకపోతే, నేను నీతో ఉంటా" అన్నాను.
దేవుడు మిమ్మల్ని దీవించాలి. చల్లగా ఉండండి.
ఏది ఏమైనా సరే.
నీకు డ్రాగ్ గురించి ఎప్పుడు తెలిసింది?
నాకు అప్పుడు 16 ఏళ్ళు అనుకుంట,
నేను రుపాల్స్ డ్రాగ్ రేస్ చూసాను.
అది చూసి, "నేను విగ్గు, మేకప్ ఇంకా రకరకాల బట్టలు వేసుకొని
ఏది కావాలంటే అది చేయొచ్చా?
నేను రెడీ. చేద్దాం పదా" అనుకున్నాను.
ఆ క్షణమే ఇదంతా మొదలైంది.
-అవును. -అంటే ఇదంతా నువ్వు రుపాల్
-కార్యక్రమం చూడటం వల్ల మొదలైందా? -అవును. రూపాల్ కార్యక్రమం.
నువ్వు అదే కార్యక్రమంలోకి
-వెళ్లి పాల్గొనడం ఎంత గొప్ప విషయమో కదా? -అవును.
-అందులోకి వెళ్లి గెలిచావు కూడా. -వెళ్లి… గెలిచాను కూడా.
-అది గొప్ప విషయం, -నా తలపై ఒక కిరీటం ఉంది.
కంటికి కనిపించదు, కానీ ఒకటి ఉంది.
అయితే, నీకు 16 ఏళ్ళు, నువ్వు షో చూసి, "నేను కూడా అది చేయగలను" అనుకున్నావు.
అవును. డ్రాగ్ చేయగలను అనుకున్నాను.
నేను చాలా మందికి అది చేయబోతున్నా అని చెప్పాను,
నా ఫ్రెండ్స్ కి కూడా.
అప్పుడు వాళ్ళు, "అంటే నువ్వు ప్రామ్ కి డ్రాగ్ లో వస్తావా?" అన్నారు.
-అందుకు నేను… -నువ్వు, "వెళ్లవచ్చా? వెళ్లగలనా?"
"ప్రామ్ కి డ్రాగ్ లో వెళ్ళొచ్చా?" తర్వాత, "సరేలే, నేను వెళ్లి తీరతాను" అనుకున్నా.
నా అంతట నేనే వెళ్లాను.
అది చూసి అసిస్టెంట్ ప్రిన్సిపాల్ గారు,
"అది ఎవరు? ఆ విద్యార్థిని ముందెప్పుడూ చూడలేదు" అనుకున్నారు.
అప్పుడు మిస్టర్ లిన్ గారు, "అది రేజ్జి.
వాడు డ్రాగ్ లో వస్తున్నట్టు మీకు తెలీదా? లోనికి రా, రెజ్జి.
ఎవడైనా ఏమైనా అంటే వచ్చి నాకు చెప్పు" అన్నారు.
-అమ్మో. -అలా అంటారని నేను అనుకోలేదు,
అది విన్నాక, "సరే, పదండి" అనుకున్నాను.
ఇది భలే ఆసక్తికరమైన విషయం కదా?
ఎందుకంటే మీ బిడ్డ వేరుగా ఉంటాడేమో
-అనుకుని మీరు భయపడ్డారు. -అవును.
కానీ మీ బిడ్డ వేరుగా ఉన్నప్పుడు
-తాను తనలా ఉండటానికి వీలు లేకపోతే… -అవును.
-వెయ్యిశాతం నిజం. ఇంకా దారుణం. దారుణమే. -…అది ఇంకా దారుణమైన విషయం.
అప్పుడు ఒక్కసారిగా, మీకు అనిపిస్తుంది,
"నా బిడ్డకు జీవితంలో దొరకబోయే గొప్ప బహుమతి ఏమైనా ఉందంటే,
అది తను తనలా ఉండటానికి అవకాశం దొరకడమే" అనిపిస్తుంది.
-నీ జీవితంలో కూడా అదే జరిగింది. -అవును.
అవును. డ్రాగ్ నాకు నా గుర్తింపును ఇచ్చింది.
డ్రాగ్ లో లేనప్పుడు కూడా, నేను ఏమిటనే విషయంలో నాకు ఆత్మవిశ్వాసాన్ని ఇచ్చింది.
సిమోన్ నాతో ఉండి ఉండకపోతే, నేను బ్రతికి ఉండేవాడిని కాదు.
నాకు గనుక నేను లేకపోయి ఉంటే, ఉండేవాడిని కాదు, ఆ మాట ఇప్పుడు చెప్పగలను.
నాకు నేను అండగా నిలబడ్డాను. కాబట్టి… ఇది నా ప్రాణాలు కాపాడింది.
సరే, పిల్లలు. ఇక ఈ ప్రామ్ ని ప్రారంభిద్దాం.
-సమయమైందా? -సమయమైందా?
మనం ఇవాళ ఆమెకు చాలా పని చెప్పనున్నాం.
అర్కన్సాకు గర్వకారణం, సిమోన్!
న్యూ యార్క్
ఇది భలే గొప్ప ట్రిప్.
ముఖ్యంగా ఏడాదిలో ఆ సమయంలో చాలా అందంగా ఉంటుంది.
ఎన్నో పాత జ్ఞాపకాలు గుర్తుకు వచ్చాయి. వెనక్కి వెళ్లడం బాగా నచ్చింది.
మన కుటుంబానికి అది ప్రత్యేకమైన ప్రదేశం.
అవును.
నన్ను చుట్టూ డ్రైవింగ్ చేస్తూ తిప్పినందుకు థాంక్స్, బంగారం.
నన్ను నమ్మి కారులో కూర్చున్నందుకు థాంక్స్.
అంటే, చెప్పాలంటే నువ్వు కారు నడిపేటట్టు అయితే నేను ఎక్కేదాన్ని కాదు అనుకో.
-అవును. -బాగా గడిచింది.
ఆ గొప్ప మహిళలు చెప్పిన విషయాలు విన్నాక
నా మనసు చలించిపోయింది.
మనం మాట్లాడిన ప్రతీ ఒక్కరు ఒక గుర్తును వదిలారు.
భౌతికంగా అయినా, లేక మానసికంగా అయినా సరే.
అన్నీ తెలిసి, సౌకర్యంగా ఉన్న పరిస్థితుల నుండి
తెలియని, ప్రమాదకరమైన పరిస్థితుల వైపు నడిచారు.
అందరూ విశ్వాసంతో ముందుకు వెళ్లిన వారే.
-అది కూడా వారి ఒక్కరి కోసం చేసింది కాదు. -అవును.
వారి పిల్లల కోసం,
అలాగే తమ సమాజంలో ఉన్నవారి కోసం కూడా అని తెలిసాక వారు ఎంతో దమ్మున్నవారు అనిపిస్తుంది,
మనసు స్ఫూర్తితో నిండిపోతుంది.
సబ్ టైటిల్స్ అనువదించింది: జోసెఫ్