ทำไข่คนให้แม่หน่อยสิ
ค่ะ เดี๋ยวหนูทำไข่คนให้
- เอาชีสไหมคะ - จ้ะ ใส่ชีสนิดนึง
หนูชอบทำอาหารกับลูกๆ เพราะหนูคิดว่ามันเป็นวิธีที่ดี
ในการสอนให้พวกเขารู้จักความอดทน สอนเรื่องเคมีได้อีกนิด
และเรื่องเลขได้อีกเยอะด้วย
ลูกว่าการทำอาหาร มันเหมือนการเปรียบเปรยไหม
เพราะในแง่นึงแล้ว
มันก็เหมือนการเลี้ยงลูก คิดว่างั้นไหม
เราทำเต็มที่ มันก็ไม่ได้ออกมาสมบูรณ์แบบ
ค่ะ หนูว่านะ
มีบางช่วงเวลาที่… สมมติว่าเราใส่เกลือ แทนที่จะใส่น้ำตาลลงไป
- ใช่ - เราก็ต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด
หนูคิดว่าส่วนหนึ่งของการเป็นพ่อแม่ คือช่วยให้ลูกๆ ได้เข้าใจ
ว่าต่อให้พวกเขาทุ่มเทหนักขนาดไหน พวกเขาอาจจะทำบางอย่างได้ไม่เก่งที่สุด
- ถูกต้อง - แต่พวกเขายังรักที่จะทำมันได้
พวกเขายังสนุกกับมันได้
รู้ไหม การเป็นแม่คือสิ่งที่ดีที่สุดที่แม่เคยทำมาเลย
และเป็นสิ่งที่ยากที่สุดที่เคยทำด้วย
หนูดีใจที่แม่ยังรู้สึกแบบนั้น
- ทั้งที่ยืนอยู่ข้างหนู - จริงๆ นะ
ความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับลูกสาวน่ะ
เป็นความสัมพันธ์ที่พิเศษ ใกล้ชิด และวิเศษที่สุด
แต่ก็เต็มไปด้วยปัญหา เพราะว่า…
เราอยากปกป้องและเลี้ยงดูให้ดี
แต่ในขณะเดียวกัน
- ก็อยากสร้างคนที่เป็นตัวของตัวเอง - ก็นะ…
มันยากจริงๆ นะ
หนูไม่คิดว่าความสัมพันธ์เรามีปัญหาเยอะหรอก
ลูกเคยเป็นวัยรุ่นมาก่อน แม่ยังจำได้ดี
โอเค ฉากแอ็กชัน
มีผู้หญิงหลายคน ที่รู้จักวิธีใช้ประโยชน์จากรังไข่ของตัวเอง
ฉัน…
นี่คือครอบครัว เราเป็นครอบครัวเดียวกัน
(ผู้หญิงกล้าเป็นแม่จำนวนมาก)
(ความทรงจำ)
ตายจริง
การพลิกดูอัลบั้มรูปมันมีอะไรพิเศษ
ที่แม่ชอบมาก แม่บอกได้เลย
- ดีจัง - แม่ชอบจริงๆ
นี่คุณยายของลูก แม่ของแม่เอง โดโรธี ท่านกำลังอุ้มลูกอยู่
และนั่น… คุณตาที่น่าสงสารถูกตัดออก…
แต่ท่านอยู่ตรงนั้นด้วย ยืนถือไม้เท้าอยู่
แล้วก็…
เวลาแม่ดูรูปสวยๆ พวกนี้ ตั้งแต่สมัยลูกเพิ่งเกิด
แม่แค่คิดว่ามันคือภาระหน้าที่ ที่แสนวิเศษและท่วมท้นขนาดไหน
เมื่อพวกเขาส่งลูกมาให้แม่อุ้ม
ที่จู่ๆ…
เราก็ต้องรับผิดชอบชีวิตใหม่ตัวเล็กๆ นี้
และมันคือความรับผิดชอบที่น่าหวั่นใจทีเดียว…
แต่หนูจำได้ ตอนเด็กๆ แม่มักจะบอกว่า
- เราจะต้องหาทางให้ได้… - ใช่
และมันอาจใช้เวลาสักหน่อย
เพราะแม่ไม่เคยเป็นแม่มาก่อน…
- ส่วนหนูก็ไม่เคยเป็นลูกมาก่อน - ใช่แล้ว
หนูว่ามันสำคัญมากที่ได้ยินแบบนั้นตอนโตมา
และหนูว่ามันช่วยหนูด้วย เมื่อหนูกลายเป็นแม่คน
- มันคือการสร้างสมดุลให้ต่อเนื่อง… - ใช่
การเป็นพ่อแม่ส่วนใหญ่เป็นแบบนั้น
รวมทั้งการเป็นแม่ให้ลูกสาวก็ด้วย
ตายแล้ว นั่นเราไปเลือกตั้งด้วยกัน
ตอนที่พ่อของลูกลงเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี
- น่าจะปี 1992 - ปี 1992 ใช่ค่ะ
การได้เป็นบุคคลสาธารณะ
แม่ทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อปกป้องลูกจากการเป็นเป้าสายตา
แต่แม่ก็ไม่อยากแยกลูกออกไปเลย
แม่จึงพยายามสร้างสมดุลที่เหมาะสม…
ซึ่งความสมดุลและพลวัตนั้น ก็เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาอย่างเลี่ยงไม่ได้
ใช่
การเป็นแม่คน คือหนึ่งในสิ่งที่กล้าหาญที่สุดที่เราทำได้
และแม่คิดว่าคู่แม่ลูกที่เราได้คุยด้วยนั้น
มีอะไรมาสอนเรามากมายเลย
เป็นเรื่องจริงที่สุดสำหรับโกลดี้ ฮอว์น และเคต ฮัดสันลูกสาวของเธอ
โกลดี้รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับความท้าทาย
ในการจัดการกับชีวิตสาธารณะ
ยุคแรกๆ ของอาชีพของเธอในฐานะนักแสดง เธอต้องเผชิญกับอาการซึมเศร้าและวิตกกังวล
ฉันออกไปในที่สาธารณะ โดยไม่รู้สึกสะอิดสะเอียนไม่ได้เลย
จู่ๆ ฉันก็กลายเป็นคนดัง และตอนนั้นฉันยังไม่รู้จักตัวตนของตัวเอง
ฉันเลยไปหาหมอ
เธอเริ่มทำสมาธิ ซึ่งช่วยได้มาก
และเธอก่อตั้งองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร
เพื่อสอนให้เด็กๆ รู้ถึงกลยุทธ์ ในการจัดการกับความเครียด
และหนูชอบที่เคตไม่ได้สืบพรสวรรค์ด้านการแสดง มาจากแม่ของเธอเท่านั้น
แต่รวมถึงความมุ่งมั่น ในการดูแลของสุขภาพกายและใจของเธอด้วย
เราจะไปคุยกับพวกเขาถึงความสัมพันธ์แม่ลูก
และวิธีที่พวกเขาปลูกฝังความมั่นใจ และความทรหดกับการมองโลกในแง่บวก
(โทแพงกา แคลิฟอร์เนีย)
หนูชื่นชมที่โกลดี้กับเคต สานสัมพันธ์ผ่านความรักที่มีต่อการเต้น
ความรักที่หนูก็มีเช่นกัน
มันคือการแสดงออกที่แสนสนุก ด้านความสมดุลของกายและใจ
และพวกเขาชวนเราไปบนแดนซ์ฟลอร์ด้วย
มนุษย์แม่กับมนุษย์ลูก
- ดีใจจังที่ได้เจอ - หวัดดีที่รัก
ตายจริง
พวกคุณเตรียมให้เราทำอะไรเนี่ย
รู้สึกเหมือนกำลังจะได้เรียนอะไรเลย
ฉันเพิ่งบอกแม่ไปว่าฉันดีใจมาก ที่พวกคุณยอมเต้นแทงโก้ด้วย เพราะว่า…
- ล้อเล่นรึเปล่า เธอตื่นเต้นจะตาย - ฉัน… ฉันตื่นเต้นมาก
ถ้าเป็นเรื่องเรียนเต้น ฉันตอบตกลงเสมอ
และฉันไม่ได้เต้นแทงโก้มาสิบปีได้แล้วมั้ง เวลานี้เหมาะเลย
(โกลดี้ ฮอว์นและเคต ฮัดสัน)
เยี่ยมไปเลย
แค่อยากบอกว่า ถ้าคุณอยากคุยเรื่องความสัมพันธ์
นี่คือสิ่งที่ฉันทำกับแม่ตั้งแต่ฉันยังเล็ก
แม่วางของทิ้งไปทั่ว
และฉันคิดว่า "อ้าว นั่นแจ็กเก็ตของแม่นี่"
พอถึงเวลากลับ ฉันก็หอบของของแม่พะรุงพะรังไปหมด
แว่นตา กุญแจ "กุญแจรถแม่อยู่ไหน"
อยู่นี่ค่ะแม่ กุญแจอยู่ที่หนู
ฉันอยากบอกว่าเธอโกหก แต่เปล่าเลย
เอาละ เราพร้อมแล้ว โอเค
บอกเราทีว่าต้องทำยังไง
แทงโก้แบบอาร์เจนตินาจะเน้นที่การเต้นเป็นคู่ คู่เต้นทั้งสองฝ่ายต้องใส่เต็มที่ 100%
(คาร์ลอส บาร์ริโอนูเอโว ผู้สอนแทงโก้)
ความหลงใหลเป็นแค่ส่วนหนึ่งของแทงโก้
มันมีความเชื่อมโยง ความไว้ใจ เราต้องปลดปล่อยมันออกมา
(ไมเต วาลเดส ผู้สอนแทงโก้)
เวลาเราเริ่มอะไรสักอย่าง เราต้องมีเค้าโครง ถูกไหม
ถ้าผมอยากเป็นฝ่ายนำ มือซ้ายของผมจะอยู่ด้านนอก โอเคไหม
หนึ่ง สอง
เราจะเต้นเป็นกรอบสี่เหลี่ยม
แล้วก็มีท่าเฉพาะของคนนำ ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
คุณรู้ว่าอยากทำอะไร ก็ทำเลย
- เอาละ แม่อยากเป็นคนนำไหม - ไม่เอา ให้ลูกนำดีกว่า
ยังไงเนี่ย โอเค
คราวนี้ไปด้านนี้นะ
- ไปทางขวา… - ทางนี้
ทำทุกอย่างตามที่บอกให้ทำเลยนะเนี่ย
แม่ฉันก็แย่งนำเหมือนกัน
- นำเต้นเป็นไงกันบ้าง - น่าสนใจดี
ตอนแรกฉันนำอยู่ แล้วจู่ๆ แม่ก็เบื่อขึ้นมา
เลยหันมานำเอง
ฉันก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน ฉันนำเต้นอยู่ แล้วแม่บอก "โอเค"
"แม่อยากให้ลูกนำ แต่แค่ 20 วินาทีพอนะ"
- จริงด้วย เนอะ - ใช่เลย
ตอนนี้พวกคุณก็พอเต้นกันได้แล้ว
ฉันว่าถึงเวลาให้พวกคุณได้เต้นกับคาร์ลอส
ไปนั่งรอที่เก้าอี้ได้เลย
- รอให้มีคนมาขอเราเต้น - เขาจะเป็นฝ่ายเข้าไปขอเอง
- เข้าใจแล้ว - ตามนั้นเลย
ฉันว่าเธอจะได้เป็นคนแรก
เขาเลือกฉันจ้า
แม่นี่นะ
ชอบจัง
- เธอเป็นธรรมชาติมาก - เป็นธรรมชาติจริงๆ
- เก่งมาก ทำได้ดีเลย - เย่! เยี่ยมจริงๆ
หนูภูมิใจในตัวแม่มาก
- ทุกคนอยากออกไปข้างนอกไหม - ค่ะ
วันนี้อากาศดีจัง
เราคุยกันตอนเรียนเต้น ว่ามันสำคัญแค่ไหนที่ต้องเคลื่อนไหว
และทุ่มสุดตัวกับอะไรสักอย่าง
เรากลายเป็นหนึ่งเดียวกับตัวเราเองจริงๆ
ซึ่งมันช่วยให้เราเข้าใจว่าการเอาใจใส่คืออะไร
สิ่งนึงที่เราอยากตระหนักให้ได้ในฐานะแม่
คือการมีอารมณ์ตามกันนั้นเป็นเรื่องจริง
ลูกรู้สึกในสิ่งที่เรารู้สึก
และวิธีปรับตัวให้เข้ากับลูก
ฉันรู้ว่าการที่แม่ปรับตัวเข้าหาฉันทำให้ฉันมีโอกาส
- ได้สังเกตสถานะทางอารมณ์ของฉันเอง - มัน… ใช่เลย
แต่คุณสองคน จัดการกับความที่คุณอยากเป็นนักแสดงยังไง
ที่คุณอยากทำอาชีพเดียว กับที่แม่คุณทำแล้วประสบความสำเร็จอย่างสูง
ฉันว่าตอนนั้นฉันอายุ 11… ไม่ก็สิบขวบ ตอนที่ฉันบอกว่า
"แม่คะ หนูจะเป็นนักแสดง"
แม่บอก "โอเค"
- "ใจเย็นก่อน กลับเข้าห้องไป" - "กลับไปตั้งใจเรียนไป"
"กลับไปตั้งใจเรียนไป"
แต่สิ่งที่แม่ทำ
คือแม่อนุญาตให้ฉันมีโอกาสไปออดิชัน สิ่งที่แม่…
- จำได้ไหมว่าออดิชันอะไร - ค่ะ
มันคือ… มันคือซิตคอมกับฮาววี แมนเดล
- พูดเป็นเล่น - ว้าว
ใช่ และแม่ไม่ได้บอกฉัน
แต่สุดท้ายแล้วฉันได้บทนั้น
- แล้วคุณบอกเธอว่าไง - พวกเขาอยากให้เธอเล่น
- คุณบอกเธอว่าเธอไม่ผ่านเหรอ - อ้อ ใช่
"พวกเขาเลือกคนอื่น" และ "ไม่เป็นไรนะ"
ประมาณว่าให้ฉันได้ลิ้มรสมันสักนิด แล้วให้ฉันอยากกลับไปเป็นเด็กเหมือนเดิม
ฉันอยากให้เธอมีชีวิตปกติได้มากที่สุด
จนกว่าจะเรียนจบ
นอกเหนือจากนั้น ฉันปล่อยเลย
ไม่มีการควบคุมอะไรทั้งนั้น
- ไม่ได้แปลว่ามันง่าย ไม่ได้แปลว่า… - ไม่ได้แปลว่ามันง่าย
- ว่าคุณจะเห็นด้วยเสมอไป - ใช่ เรื่องนั้นเรารู้ดี
เราเรียนรู้ด้วยวิธีของเรา ถูกไหม
พอเราต้องพูดในสิ่งที่เราต้องพูด
เราก็พูดออกมา แต่ไม่ใช่ทุกครั้ง…
- ไม่… ใช่ - เพราะมันไม่ช่วยอะไรเลย
ฉันใช้ชีวิตด้วยความกล้าอย่างมาก
นี่คือการเดินทางของฉัน เพื่อใช้ความคิดและหัวใจมากขึ้น
เพราะฉันรู้ว่าขณะที่ฉันสร้างธุรกิจ หรือทำงานในกองถ่าย
เราทุกคนต่างก็มีสิ่งที่ทรงพลังในตัว
และสิ่งที่ฉันมักบอกสาวๆ โดยเฉพาะคนที่อยู่ในตำแหน่งผู้นำ
คือการเป็นผู้นำไม่ได้มีแค่ด้านเดียว
มันมีความหลากหลาย ของบุคลิกภาพและจุดแข็งที่แตกต่างกัน
ซึ่งสามารถมาอยู่รวมกัน แล้วสร้างเป็นสิ่งที่ทรงพลังจริงๆ ขึ้นมาได้
ฉันคิดว่านั่นต้องใช้ความกล้า พอๆ กับการก้าวขึ้นเวทีเลย
- คุณน่ารักจัง - คุณอยากปาร์ตี้นะเนี่ย
ฮิลลารีนี่แบบ "ขยับแข้งขากันเลย"
ระวังด้วย
แม่ปะทะกัน
- พวกนี้คือรูปที่แม่ชอบ… - โอ้โฮ แม่น่ารักจัง
รูปของแม่กับคุณยาย
- น่ารักอะไรอย่างนี้นะ - ใช่เลย ดูแม่สิ
ทำไมแม่ไม่แต่งตัวให้หนูแบบนี้บ้างล่ะ
ลูกไม่ยอมให้แม่แต่งแน่นอน
ลูกเป็นพวกเลือกเยอะตั้งแต่เด็กแล้ว
ว่าจะให้แม่ใส่อะไรให้ลูก
นี่คือคุณยายตอนเรียนจบมัธยมปลาย
เป็นความสำเร็จที่โดดเด่นจริงๆ สำหรับคุณยาย
- เพราะปู่ย่าของท่านไล่ท่านออกจากบ้าน - ใช่
จริงๆ แล้วท่านถูกทิ้งและละเลยโดย…
- โดยพ่อแม่ของท่าน จากนั้นก็ปู่กับย่า - ใช่ๆ
การได้ดูรูปของท่าน ขณะที่แม่ได้เรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตท่าน
มันช่างน่าประทับใจอย่างเหลือเชื่อจริงๆ ว่าท่านพยายามหนักแค่ไหนเพื่อเป็นแม่คน
เพราะท่านไม่มีแม่อยู่ด้วย
นี่คือความแตกต่าง ของการเป็นแม่กับการทำหน้าที่แม่ใช่ไหม
ใช่ๆ
เพราะถ้าเราทำหน้าที่แม่ให้ใครสักคน เราจะไม่มีวันละทิ้งพวกเขา
(เคเยนน์ โดโรโชว์ นักเคลื่อนไหวแอลจีบีทีคิว/ผู้ก่อตั้ง "กลิตส์")
ทำให้นึกถึงเคเยนน์เลย เธอเคยทำหน้าที่แม่ให้เด็กหลายคน
ที่ถูกไล่ออกจากบ้านตัวเอง เพราะพวกเขาเป็นเกย์หรือเป็นคนข้ามเพศ
หรือพวกเขารู้สึกว่าไม่มีอนาคตรอพวกเขาอยู่ ในชุมชนน่ะ
เธอสร้างครอบครัวทางเลือกขึ้นมา
- ถูก ไม่ใช่ครอบครัวโดยกำเนิด แต่เป็น… - ครอบครัวทางเลือก
(ควีนส์ นิวยอร์ก)
หวัดดี ได้ข่าวว่าแถวนี้มีปาร์ตี้
- เป็นไงบ้าง มาเลย แน่นอน… - ข้างหลังนี่คนเยอะเชียว
- ไงทุกคน - เพื่อนๆ กันทั้งนั้น
- หวัดดี - หวัดดี
(ทวิงเคิล อาเรีย พอล)
- ฉันทวิงเคิล ยินดีที่ได้เจอค่ะ - ดีใจที่ได้เจอนะ
- นี่คือหนึ่งในนักเรียนของหนู - ยินดีที่ได้เจอค่ะ
(ดอร์คัส อาเดโดจา)
- พูดเป็นเล่น ไม่จริงน่า - ค่ะ ฉันเคยเรียนที่เมลแมน ใช่
เยี่ยมไปเลย
ตอนที่ดอร์คัสโทรมาบอกว่า "อาจารย์ของฉันคือเชลซี"
- ฉันบอกว่า "เรามาถูกทางแล้ว" - ค่ะ
เคเยนน์ก่อตั้งกลิตส์ในปี 2015
(เกย์และเลสเบี้ยนในสังคมคนข้ามเพศ)
เป็นโปรแกรมที่พักในชุมชนแบบรวม สำหรับเยาวชนข้ามเพศ
ที่เผชิญกับภาวะไร้ที่อยู่อาศัย ในอัตราที่สูงจนน่าตกใจ
และสิ่งที่เธอทำ เป็นมากกว่าแค่การหาบ้านให้ใครสักคนอยู่
มันไม่ใช่การช่วยเหลือพวกเขา ถ้าเราให้แค่บัตรขึ้นเมโทรกับการตรวจเอชไอวี
มอบสิ่งที่จำเป็นสำหรับพวกเขากันเถอะ
การศึกษา มันเริ่มต้นที่ตรงนี้
ฉันเจอเธอตอนที่ฉันยังเรียนไม่จบมอปลาย
ฉันจะเรียนจบในฤดูใบไม้ร่วง
และหวังว่าฉันจะได้เรียนต่อที่โคลัมเบีย หรือจอร์จทาวน์ด้วยความช่วยเหลือจากเธอ
- เธออยากเป็นนักกฎหมาย ฉันสนับสนุนเต็มที่ - แจ๋ว
ส่วนเธอคนนี้ ฉลาดเป็นกรดเลย
(วาเนสซา วอร์รี)
ตอนนี้เธอตั้งหน้าตั้งตาเรียนปริญญาโท และปริญญาเอก
- คุณจะต่อเอกด้านไหน - สังคมสงเคราะห์ค่ะ
- การสนับสนุนจากเธอมีความหมายมากใช่ไหม - แน่นอนค่ะ ใช่
การสนับสนุนและการขู่เบาๆ จากเธอ
ทั้งหมดนั่นเลย
ฉันคิดว่าการเป็นแม่คือสิ่งที่ทรงพลัง
ฉันมีลูกๆ อยู่ทั่วโลกที่ฉันรักและชื่นชม
เรามักไม่ได้ถูกเชิญไปฉลองวันคริสต์มาส วันขอบคุณพระเจ้า วันอีสเตอร์
สิ่งที่คนส่วนใหญ่ฉลองกับครอบครัว
ฉันที่เป็นแม่ จึงสามารถสร้างช่วงเวลาเหล่านั้นขึ้นมาได้
เพื่อชดเชยหลายทศวรรษ ที่ไม่เคยมีช่วงเวลาแบบนั้น
คนอย่างฉันมักต้องหนีออกจากบ้าน เราไม่ได้รับความช่วยเหลือ
เพราะเราเลือกที่จะค้นหา ชีวิตที่แท้จริงของเราในโลกนี้
แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้าพ่อแม่เรา
สนับสนุนเราตลอดเส้นทางชีวิตนั้น
นี่คือสิ่งที่เธอเข้ามาเติมเต็ม
ให้วัยรุ่นมากมายที่ได้มาพบเจอกับเธอ
- มันคือบทบาทของการเป็นแม่จริงๆ - ใช่
เราไม่สามารถสอนบทเรียนให้วัยรุ่นได้
เว้นแต่ว่าเราสอนให้พวกเขารู้จัก เส้นทางที่เราเผชิญเพื่อมาถึงจุดนี้
ค่ะ ใช่
ฉันจากบ้านมาตอนเป็นวัยรุ่น
จริงๆ ไม่ใช่ว่าฉันไม่มีแม่
แต่ฉันมีแม่เฉพาะเวลาที่มีเงื่อนไขเท่านั้น
เงื่อนไขที่ฉันไม่เต็มใจยอมแลก
และนั่นคือการแสดงออกถึงตัวตนของฉัน สิ่งที่ฉันเป็น
ฉันเคยคิดฆ่าตัวตายมาถึงครึ่งชีวิต ฉันหลีกเลี่ยงมันไม่ได้
(ฟลอว์เลส ซาบรีนา นักเคลื่อนไหวแอลจีบีทีคิว)
ฟลอว์เลส ซาบรีนา
เธอคือคนที่ช่วยเหลือฉัน ขณะที่ฉันเป็นวัยรุ่นที่ต้องดิ้นรน
และเผชิญกับปัญหาด้านอัตลักษณ์ทางเพศ
แม่เรียกฉันว่าแจ็ค แต่ฉันทำงานภายใต้ชื่อซาบรีนา
และเหล่าแดร็กควีนส์ทุกคนก็เรียกฉันว่าซาบรีนา
การมีฟลอว์เลสเป็นแม่ข้ามเพศ
เธอช่วยให้ฉันมีชีวิตต่อไปได้
ตอนที่ฉันไร้บ้านและต้องอาศัยอยู่ในเซ็นทรัลพาร์ก
เธอเห็นฉันอยู่ในสวนและบอกว่า "ลุกขึ้นมา"
และฉันบอกว่า "ฉันไม่ไปกับคุณนะ"
เธอตอบ "ต้องมาสิ เก็บของซะ มาเร็ว"
พอเราเข้าไปในอาคาร ประตูนั้นเปิดอยู่
แต่เธอบอกว่า "ประตูฉันเปิดอยู่เสมอนะ จงรู้ไว้
ฉันไม่เคยล็อกประตู เพื่อให้คนอย่างคุณเดินเข้ามาได้เสมอ"
ว้าว คุณเคยเจอเธอมาก่อนไหม
ไม่เคย และเธอทำสิ่งที่ส่งผลกระทบต่อฉันที่สุด
เพื่อพาฉันกลับไปที่บ้านแม่ และอธิบายเรื่องอัตลักษณ์ทางเพศของฉันให้แม่ฟัง
จะมีสักกี่คนที่ยอมสละเวลา
อธิบายให้พ่อแม่ที่เกลียดชังคนข้ามเพศฟัง
ว่านี่ไม่ใช่เหตุผลที่จะตัดขาดจากลูกตัวเอง
ฉันจะนำบทเรียนนี้ที่ได้จากเธอ มาสอนพวกเขาทุกคน
เธอมอบความรักแบบครอบครัวให้ฉัน นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันสัมผัสถึงมันได้
(ฮัวคิน เรโมรา)
ไม่มีอะไรจะเปลี่ยนแปลงได้มากกว่านี้แล้ว
ตอนที่ฉันเป็นสาวน้อยข้ามเพศวัย 15 ปี
ใช้ชีวิตตามท้องถนนในซานฟรานซิสโก
เราอาจเป็นผู้ให้บริการทางเพศ หรือหน้าตาดีพอที่จะเป็นนักแสดง
สิ่งต่างๆ อย่างเช่นการทำงานออฟฟิศ
หรือการเรียนปริญญา มันไม่เคยเป็นสิ่งที่เราเลือกได้เลย
ดังนั้นการที่ฉันเป็นแบบนี้ คนอื่นจะได้เห็น และคิดว่า "ฉันก็ต้องทำได้เช่นกัน"
- เพราะคุณทำให้เป็นที่ประจักษ์แล้ว - เพราะฉันทำให้เป็นที่ประจักษ์
เวลาที่เธอไม่เชื่อในตัวเอง แต่ฉันเชื่อในตัวเธอ
ฉันเชื่อในตัวเด็กๆ พวกนี้ทุกคน
ตอนนี้ฉันกับแม่ถือว่าเข้ากันได้ดี…
(เคเยนน์กับแม่ของเธอ)
แม่ยังโกรธอยู่นิดหน่อย
แต่จะบอกอะไรให้
เราได้ปาร์ตี้กัน และแม่ฉันงงมาก
มีแต่คนที่ไม่ได้เป็นไปตามเพศโดยกำเนิด และทุกคนที่นี่ก็ไปด้วย
และแม่ฉันน่ะ แม่ผู้น่ารักของฉัน ท่านพูดว่า
"แม่เป็นคนข้ามเพศ"
ฉันบอกว่า "แม่นี่" ท่านบอก "รู้แล้ว แม่แค่อยากพูดออกมา"
ในช่วงเวลานั้น เราก็ยกโทษให้กันหมดเลย
นี่คือรูปสวยๆ จากตอนที่ลูกอายุ 12 ปี
ในทำเนียบขาว
ดูสิ ลูกสูงเท่าแม่แล้ว
แม่รู้สึกว่ามันกวนใจแม่อยู่ลึกๆ
ต้องบอกเลยว่านั่นเป็นช่วงเวลาที่สำคัญสำหรับหนู
หนูว่าหนูทำให้แม่ยืนหลังชนหลังกับหนู…
- ใช่ ลูกทำแบบนั้นจริง - ให้คนแถวนั้นเห็น
น่ารักจัง
เยี่ยมเลย
มันน่าสนใจมากที่เด็กๆ วัย 12 หรือ 13 ปี
พวกเขาอยากรู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนแล้วสำคัญ
และที่แรกคือครอบครัว
คนเป็นแม่จะยอมทำทุกอย่าง
เพื่อให้แน่ใจว่าลูกจะได้ในสิ่งที่จำเป็นต้องได้
เพราะงี้แม่ถึงอยากคุยกับเมอเรียม อัล สุลต่าน
เธอคือแม่ที่มาจากซาอุดีอาระเบีย
ซึ่งเธอเคยติดอยู่ในชีวิตแต่งงานที่วุ่นวาย
และเธอเรียนรู้ที่จะเป็นนักมายากล
ในประเทศที่การแสดงมายากลถือเป็นสิ่งต้องห้าม
และเป็นที่ที่มุมมองด้านต่างๆ ที่สำคัญ เกี่ยวกับชีวิตของผู้หญิงยังคงถูกตัดสิน
โดยผู้ปกครองที่เป็นเพศชาย
เธอตัดสินใจจากมาพร้อมกับลูกสาวของเธอ
- พาลูกสาวหนีมา… - เป็นการตัดสินใจที่กล้าหาญมาก
จากทุกอย่างที่เธอเคยรู้จัก
เพื่อให้ลูกสาวของเธอมีทางเลือกที่มากขึ้น
เพื่อให้ลูกสาวเธอมีโอกาส ได้ทำตามความฝันอะไรก็ตามที่ตัวเองมี
ไม่ว่าจะเป็นมายากลหรืออย่างอื่น
- อะไรก็ได้ - อะไรก็ได้
พวกเขาอาจจะสอนทริคให้เรารู้
ไม่รู้พวกเขาจะยอมเปิดเผยเคล็ดลับไหม
ไม่รู้สิ เราต้องลองดู
(ลอสแอนเจลิส)
เข้าไปเลย
"ก้าวขึ้นมา นกฮูกอาร์เทมิส"
"พูดคำวิเศษเพื่อเข้าไปข้างใน"
โอมมะลึกกึ๊กกึ๋ย
เซซามี จงเปิด
ดูแม่ซะก่อน
เอาละ เข้าได้แล้ว
"เออร์มาผู้ล่องหน ขอเชิญคุณมาสนุกกับเธอในห้องเปียโน"
หนูรู้สึกว่าหนูควรเดินต่อไป
ว้าว
เมอเรียมหัดเล่นมายากลตั้งแต่ยังเล็ก
ความหลงใหลที่เธอทำมาอย่างต่อเนื่อง หลังจากย้ายมายังสหรัฐฯ ในปี 2013
(เมอเรียม อัล สุลต่าน)
- หวัดดี เมอเรียมกับจูดี้ - ยินดีต้อนรับค่ะ
หวัดดี จูดี้ เก่งมาก…
จูดี้ ลูกสาวของเมอเรียม ก็หลงใหลในมายากลเช่นกัน
และตอนนี้เราจะได้เห็นทั้งสองคน แสดงมายากลด้วยกัน
ที่แมจิกแคสเซิลชื่อดังในลอสแอนเจลิส
- เหมือนกับคนแหละ… - เรามีหลากหลายสี
- หลากหลายความเข้มจาง - หลากหลายรูปร่าง
- หลากหลายความสนใจ - และหลากหลายบุคลิก
น่าเสียดายที่ความหลากหลายของเรา อาจเป็นสิ่งที่แยกเราออกจากกัน
ตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา มันนำไปสู่ความขัดแย้งครั้งใหญ่มากมาย
- ระบบชายเป็นใหญ่ - การเหยียดสีผิว
ระบบทาส
สงคราม
ฮิลลารี ฉันอยากให้คุณนึกถึงช่วงเวลา ที่คุณรู้สึกว่าตัดขาดจากผู้คน
แล้วดึงด้ายให้ขาดแบบนี้
เชลซีคะ ฉันอยากให้คุณทำแบบเดียวกัน
มันน่าใจสลายใช่ไหม
แต่ยังมีบางสิ่งที่สามารถนำพาเรา…
มาเจอกันอีก
ทีนี้นะคะ ฮิลลารี ฉันอยากให้คุณรวบรวมเศษด้ายทั้งหมด
แล้วเปลี่ยนมันเป็นลูกบอล
เยี่ยมเลย
เมื่อเราค้นหาสิ่งที่เรามีร่วมกัน…
เราจะพบความเป็นหนึ่งเดียว และความรู้สึกถึงมนุษยชาติที่เรามีร่วมกัน
ความจริงคือเรามีความคล้ายคลึงกัน…
มากกว่าแตกต่างกัน
- ว้าว - เมื่อร่วมมือกัน เราจะทำให้โลกนี้ดีกว่าเดิมได้
- วิเศษไปเลย - เหลือเชื่อ
- เห็นด้วยที่สุด เนอะ - จริงด้วย ว้าว
คุณคิดว่าคุณเป็นผู้หญิงซาอุดีคนแรกหรือคนเดียว ที่เล่นมายากลไหม
ระหว่างที่ฉันโตมา
ผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้แสดงบนเวที แค่นั้นเลย
ไม่ใช่แค่มายากลเท่านั้น
แต่ไม่ให้แสดงอะไรเลย
ฉันจึงไม่รู้ว่าฉันเป็นคนแรกไหม
ฉันเริ่มแสดงต่อหน้าคนจริงๆ
ก็ตอนที่ฉันมาสหรัฐฯ แล้ว
เล่าเรื่องการเดินทางของคุณให้เราฟังหน่อยสิ
มันเป็นการตัดสินใจที่ยาก และยังคงเป็นอยู่
หลักๆ คือตอนที่ฉันมาสหรัฐฯ ฉันยังแต่งงานอยู่
ฉันมาที่นี่กับลูก
และฉันอยากหย่าตอนที่เรายังอยู่ที่นั่น
แต่มันเป็นเรื่องยากสุดๆ
ผู้หญิงในซาอุดีอาระเบีย ยังคงไม่สามารถยื่นฟ้องหย่าได้
ผู้ชายเท่านั้นที่สามารถฟ้องหย่าผู้หญิงได้
ฉันจึงรู้สึกว่าตอนนี้มันไม่ใช่แค่ชีวิตของฉันแล้ว
ที่ถูกควบคุม แต่รวมถึงชีวิตของลูกฉันด้วย
เพราะเธอก็เป็นผู้หญิง
ฉันเลยตัดสินใจไม่ได้หย่า และฉันยื่นขอลี้ภัย
ตอนนี้เราก็ยังไม่ได้หย่า ใช่
พอได้เดินดูรอบๆ จะเห็นว่ามีนักมายากลชายมากมาย
และแน่นอนว่าฉันเติบโตมาพร้อมกับภาพ
ของนักมายากลชายกับผู้ช่วยที่เป็นผู้หญิง
- ใช่ค่ะ - แปลว่าคุณฉีกกฎทุกอย่างเลย
มันยากสำหรับผู้หญิงที่จะเริ่มทำแบบนั้น
ถ้าเป็นผู้ชาย พวกเขาจะสอนให้อย่างเปิดเผย
แต่ถ้าเป็นผู้หญิง
พวกเขาจะเสนอให้เป็นผู้ช่วยของพวกเขาแทน
มันจึงใช้เวลานานมาก กว่าที่คนจะทลายกำแพงบทบาททางเพศนี้ได้
เมื่อผู้หญิงพัฒนาไปข้างหน้า ย่อมมีปฏิกิริยาสะท้อนกลับเสมอ
คนในสังคม คนในที่ทำงาน ที่อยากผลักดันให้การพัฒนานั้นถอยหลังกลับ
คุณหวังอะไรให้จูดี้ลูกสาวคุณ
คุณอยากเห็นเธอมีอนาคตแบบไหน
ฉันเติบโตมาโดยที่สังคมวางบทบาททางเพศไว้ให้
และไม่มีใครสามารถข้ามบทบาทได้
ฉันถูกบังคับให้อยู่บ้าน แต่งตัวให้เหมาะสม
ผู้หญิงไม่สามารถทำนี่ได้ ผู้หญิงไม่สามารถทำนั่นได้
ฉันอยากให้เธอได้ทำอะไรก็ตามที่เธออยากทำ
ฉันว่ามันไม่มีขีดจำกัดว่าเธอจะเป็นอะไรได้
ถูกใจฉันเลย
- นี่รูปแต่งงานของลูก - เนอะ
ไหนๆ เราก็พูดถึงผู้หญิงกล้าหาญกันแล้ว หนู…
หนูคิดถึงคุณยายจัง หนูคิดถึงท่านทุกวันเลย
นี่เป็นการย้อนทวนความทรงจำดีๆ ของแม่
ต้องบอกเลยว่าหนูชอบรูปเรารูปนี้มาก
แน่นอนว่าหนึ่งในรูปโปรดตลอดกาลของแม่
คือรูปนี้ที่แม่พยายามแสดงให้เห็น ถึงเชาวน์ปัญญาของคนเป็นแม่…
แล้วลูกก็ไม่สนใจฟังเลย
- ลูกไม่อินเลยสักนิด - แต่ดูสิ หนูล้อเลียนแม่อยู่
- หนูกำลังเรียนรู้จากแม่ - ก็จริง
แม่เอามือเท้าเอว หนูก็เอามือเท้าเอว
แม่ว่าจริงที่สุด
แม่ตื่นเต้นแต่ก็หวั่นใจ ว่าแม่จะทำหน้าที่แม่ได้เป็นยังไงบ้าง
เพราะเราถูกคาดหวังว่าจะทำได้สมบูรณ์แบบ
และเราก็รู้ดี ว่าความเป็นจริงมันไม่เป็นแบบนั้นเลย
- และมันไม่ดีด้วย - และไม่ดีด้วย
- เป็นความคาดหวังที่ไม่ดีเลย - และมันไม่สามารถทำได้จริง
เพราะงี้แม่ถึงอยากฟังเรื่องราว ของครอบครัวคุดจี
มีซินเธียที่เป็นแม่ผู้อพยพ ซึ่งเลี้ยงดูลูกสาวของเธอด้วยตัวเองคนเดียว
กลายเป็นว่าไม่ใช่แค่เธอเท่านั้นที่ได้เป็นหมอ
แต่ลูกสาวของเธอก็ด้วย
และแม่ตื่นเต้นที่จะได้คุยกับพวกเขา พวกเขาพยายามทำให้ผู้หญิงโตมากล้าหาญยังไง
พวกเขาตีตัวออกห่าง จากคำสาปเรื่องอุดมคตินิยมได้ยังไง
(เลน็อกซ์ แมสซาชูเซตส์)
เราค้นข้อมูลมา
และเราไม่รู้จักแม่ลูกคู่ไหน…
(พญ.ซินเธีย คุดจี-ซิลเวสเตอร์)
ที่เรียนในโรงเรียนแพทย์พร้อมกัน
และอาศัยอยู่ที่เดียวกันด้วย
เราก็กูเกิลมาเหมือนกัน
ช่วยเราภูมิหลังให้เราฟังหน่อยสิ
ฉันเคยเรียนในโรงเรียนพยาบาล
และทำงานเป็นพยาบาลวิชาชีพมาแล้วแปดปี
ตอนนั้นแจสมินยังเด็กเกินไป
ที่จะให้ฉันเข้าเรียนโรงเรียนแพทย์
(พญ.แจสมิน คุดจี)
ฉันคิดว่า "เอางี้ดีกว่า ฉันจะเป็นพยาบาลเวชปฏิบัติ"
คุณตัดสินใจเรียนเมื่อไร
ฉันรู้มาตลอดว่าฉันอยากเรียนโรงเรียนแพทย์
เพราะฉันอยู่กับแม่ตลอดเวลา
แม้แต่ตอนที่แม่เข้าเรียน
ฉันก็อยู่ด้วย ทั้งในคาบวิชาฟิสิกส์
ในคาบวิชาการพยาบาล
จริงๆ ฉันอยากให้เธอเป็นหมอตั้งแต่แรกแล้ว
- จริงเหรอ - ฉันบอกว่า "นี่คือเครื่องตรวจฟังนะ"
ตอนที่เธอเล่นเกมโอเปอเรชัน
เธอคงจริงจังมากๆ ใช่ไหม
- "อย่าทำแบบนั้นตรงนั้นสิ" ใช่ - "อย่าทำแบบนั้น"
ตอนฉันโตมา ไม่ค่อยมีแบบอย่างมากนัก
แบบอย่างที่เป็นคนแอฟริกัน-อเมริกัน
และถ้าเราไม่มีคนนั้นๆ หรือภาพนั้นๆ ให้เห็นว่ามันสามารถเป็นไปได้
มันก็ยิ่งทำให้ยากขึ้นมาก
และฉันรู้ว่า ฉันจะเป็นอิทธิพลที่สำคัญที่สุดสำหรับเธอ
ฉันยอมแพ้ไม่ได้
ถ้าฉันทำไม่สำเร็จ มันจะทำให้เธอมีข้ออ้างที่ไม่ต้องทำจนสำเร็จได้
ฉันต้องขอบคุณแม่เลย
เพราะอย่างที่แม่พูด
เพราะฉันเห็นแม่ทำ ฉันเลยคิดว่า "ใช่ ฉันก็ทำแบบนั้นได้"
มันไม่ใช่คำถามด้วยซ้ำ
แม่เป็นคนช่วยสร้างชีวิตฉันจริงๆ
ฉันว่าคุณเองก็สมควรได้เครดิตเหมือนกัน
- ฉันก็ว่างั้น - ก็ได้ค่ะ
ความกล้าหาญของครอบครัวคุดจี เป็นแรงบันดาลใจให้เราเอาชนะความกลัว
ที่ฟาร์มผึ้งใกล้ๆ ไปด้วยกัน
นี่เป็นชุดแบบที่สวมเข้าไปเลยเหมือนชุดลูกหมี
คุณไม่จำเป็นต้องใส่ฮู้ด
เราจะรอไปยังที่เลี้ยงผึ้งก่อน แล้วค่อยเปิดรังเพื่อทำแบบนั้น
- โอเค ได้ - เปิดรังผึ้งเหรอ โอเค
สังเกตใช่ไหมว่ามีหมอสองคนขนาบฉันอยู่
- ยินดีต้อนรับสู่ที่ทำงานของฉัน - ว้าว
ตอนนี้เรายืนอยู่ท่ามกลาง…
(เฟลิเชีย พูลลีย์ คนเลี้ยงผึ้ง)
- ผึ้งกว่า 100,000 ตัว - เอาละสิ
สิ่งที่ฉันรักเกี่ยวกับผึ้ง คือมันไม่มีความเห็นแก่ตัวเลย
ผึ้งพวกนี้มีอายุขัยแค่หกสัปดาห์เท่านั้น
และพวกมันตั้งใจทำงานจนตัวตายจริงๆ
เพื่อสร้างประโยชน์ให้แก่ผึ้งรุ่นถัดไป
- เราสามารถเรียนรู้ได้จากผึ้ง - แน่นอน
เราเรียนรู้อะไรได้หลายอย่างจากผึ้ง
- โอ้โฮ - ว้าว
โอเค
ตายแล้ว
ผึ้งพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นผึ้งดูแลตัวอ่อน
วิเศษมากเลย
- อยากลองถือไหมคะ - โอเค
คุณจะ…
- ให้เธอทำเลย - ฉันถือเอง
เธออยากทำให้ลูกชายประทับใจ
หวัดดีจ้ะ ชาร์ล็อตต์ เอเดน กับแจสเปอร์
นี่แม่กับผึ้งเองนะ
และนี่คือยายของหลานๆ ที่ยืนอยู่ห่างๆ
- เยี่ยมเลย ได้แล้ว - ได้นะคะ
ว้าว
ฉันกำลังจะเอาชนะความกลัวได้แล้ว
- เดี๋ยวนี้เลย - ใกล้ทำได้แล้ว
ดูนะ แจสมิน ดูนี่สิ
- หนูภูมิใจในตัวแม่จัง - แม่ก็ภูมิใจในตัวเอง
ฉันก็ภูมิใจในตัวคุณ
เวลาเราพูดถึงผู้หญิงที่กล้าหาญ
มันไม่ได้หมายความว่า เราจะไม่รู้สึกหมดกำลังใจหรือผิดหวัง
หรือไม่เผชิญกับอุปสรรค
บางทีเราก็ต้องการคนอื่น มาช่วยให้เราเดินหน้าต่อ
- ใช่ - นั่นคือประสบการณ์เรา 100% เลย
ฉันเคยสอบตกช่วงปีแรกในโรงเรียนแพทย์
และฉันจำได้ว่ามันเป็นสิ่งที่ทำให้เสียใจที่สุดเลย
ฉันคิดว่า "ฉันไม่รู้ว่าฉันอยากเรียนแบบนี้ต่อไปไหม"
แล้วฉันก็จำได้ที่แม่บอกว่า
"แจสมิน ลูกทำได้ ลูกแค่ต้องปรับตัว"
และฉันคิดว่าสิ่งที่สำคัญที่สุด
ของการเป็นคนที่ประสบความสำเร็จ คือเรียนรู้ที่จะปรับตัวหลังล้มเหลว
- ถูกต้อง - ใช่เลย
ไม่มีอะไรเทียบได้กับการออกผจญภัยใหม่ๆ
และได้แบ่งปันประสบการณ์ร่วมกับแม่ของตัวเอง
ดูรูปสวยๆ พวกนี้สิ
- เราสนุกกันมากเลย - ตายจริง
โอ้โฮ เชลซี
การเดินทางท่องโลกกับลูก เป็นหนึ่งในความสุขชั้นดีของการได้ทำงาน
- ในทำเนียบขาวเลย - เห็นด้วยค่ะ
ได้เปิดโลกกว้างจริงๆ
นั่นเราไปทัชมาฮาล วันนั้นเป็นวันที่ดีมาก
แม่พยายามพาลูกไปเปิดประสบการณ์ อย่างที่แม่เจอ
เช่นเดียวกับทำให้ชีวิตลูกดีขึ้น
มันคือโอกาสที่ยอดเยี่ยมมาก
และแม่มีความสุขมากที่ได้แบ่งปันกับลูก
เหมือนกันค่ะ
แม่โชคดีมากที่ได้พบเจอ คนที่เด็ดเดี่ยวและกล้าหาญนับพันคน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกแม่ที่ต่อสู้เพื่อลูกๆ ของตัวเอง
หรือพยายามมีชีวิตที่ดีกว่าเพื่อลูกของตัวเอง
หรือการยืนหยัดต่อสู้กับผลประโยชน์ที่มีอำนาจ
มันช่างเรียบง่ายและมีแรงบันดาลใจสูงจริงๆ
แล้วแม่ก็นึกถึงโดโลเรส ฮูเอร์ตา เพื่อนเก่าแก่ของแม่
โดโลเรสสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับซีซาร์ ชาเวซ ผู้นำแรงงานที่ยิ่งใหญ่…
(โดโลเรส ฮูเอร์ตา ผู้นำแรงงานและนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิพลเมือง)
เพื่อจัดตั้งสหภาพแรงงาน ให้แรงงานในไร่องุ่นที่แคลิฟอร์เนีย
เธอนำการประท้วง ต่อต้านสภาพแวดล้อมการทำงานที่ไม่ปลอดภัย
ยาฆ่าแมลงที่เป็นอันตราย และค่าจ้างที่ต่ำมาก
และเธอคือหนึ่งในหัวหอกสำคัญ ของการคว่ำบาตรองุ่นทั่วประเทศ
คนนับพันถูกฆ่าตายเมื่อปีที่แล้ว
แล้วคนก็ถามว่า "ที่ไหน ในเวียดนามเหรอ"
ฉันบอกว่า "ไม่ใช่ ในไร่ที่สหรัฐอเมริกา"
(ปี 1965)
แรงงานมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ
จะมีการประท้วงทั่วประเทศ
และเราจะไม่หยุด จนกว่าเราจะได้รับความเป็นธรรม
โดโลเรส ฮูเอร์ตา เพื่อนเก่าของผม ที่ทำงานกับสหภาพ…
(โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี)
เธออยู่แนวหน้า ยืนหยัดเพื่อสิทธิแรงงาน
สิทธิมนุษยชน สิทธิสตรี
- และเธอมีลูก 11 คน - ลูก 11 คนเลย
ลูก 11 คนในช่วงสามทศวรรษ
ทุกอย่างในโลกนี้มาจากร่างกายของผู้หญิง
(เบเกอร์สฟีลด์ แคลิฟอร์เนีย)
แม้จะผ่านมานานหลายปี แต่โดโลเรสก็ไม่เคยแผ่วลงเลย
พวกลูกสาวของเธอก็เช่นกัน
ซึ่งหลายคนได้ช่วยบริหาร มูลนิธิโดโลเรส ฮูเอร์ตา
ที่คอยช่วยเหลือและฝึกฝน
คนรุ่นใหม่ที่เป็นผู้จัดงานในชุมชน
เวลาที่ฉันย่างและปรุงอาหารด้วยพริก
กลิ่นของมันทำให้ฉันย้อนนึกถึงคุณยาย
(ลอรี เดอ เลออน ผู้อำนวยการโปรเจ็กต์เอกสารสำคัญ)
ท่านทำทามาเลให้กิน
เราไม่ได้เรียนทำอาหารจากแม่ของเรา
(คามิลา ชาเวซ ผู้อำนวยการบริหาร)
ไม่เลย แม่ทำอาหารปีละไม่กี่ครั้ง
เพราะแม่ไม่ว่าง แม่ต้องออกไปทำธุระ
เราจึงเก็บเกี่ยวข้อมูลจากคนที่อยู่รอบตัวเรา
(แอนเจลา คาเบรรา สมาชิกคณะกรรมการบริหาร)
รอเจอโดโลเรสไม่ไหวแล้ว แม่ว่าเราจะทำทามาเลกัน
- เราต้องทำทามาเลแน่นอน - ลูกก็รู้ว่าแม่ชอบทามาเลมาก
หวัดดีจ้ะ
- ตายแล้ว ดีใจจังที่ได้เจอ - ขอบคุณที่เชิญเรามานะคะ
ยินดีต้อนรับสู่บ้านของเรา
น่าตื่นเต้นจัง ที่ลูกสาวทุกคนมาอยู่รวมกัน
บอกได้เลยว่าฉันคงทำไม่สำเร็จถ้าไม่มีพวกเขา
เหมือนที่ริกกี้ลูกชายคนเล็กของฉันพูดว่า "ผมมีแม่สี่คน"
เรานั่งทำทามาเลกันดีไหม
คุณทำอาหารโดยไม่แอบกินได้ไง
เพราะมันยังไม่สุก
- เหมือนแป้งคุกกี้ที่ยังไม่สุก - คือว่า…
นี่คุณจะบอกว่าคุณไม่กินแป้งคุกกี้ที่ยังไม่สุกเหรอ
- เราไม่ควรกินนี่นา - จะพูดอยู่พอดีเลย
ทุกคนอายุเท่าไรตอนที่หัดทำทามาเล
ตอนฉันอายุ 18 ปี
และหนึ่งในคนที่สอนฉันคือเฮเลน ชาเวซ ภรรยาของซีซาร์
ทุกคนจำครั้งแรกที่ไปประท้วงได้ไหม
(มาเรีย เอเลนา ชาเวซ แคลิฟอร์เนีย วอล์กส์)
ฉันจำไม่ได้ เพราะพวกเราโตมากับการประท้วงจริงๆ
ฉันจำได้ตอนที่เราคว่ำบาตรองุ่น ตอนนั้นฉันอยู่ที่หน้าร้านเซฟเวย์ส
(การคว่ำบาตรองุ่นทั่วประเทศ 10 มีนาคม 1969)
เธอหยุดคนอื่นได้มากกว่าพวกเราที่เหลือ เธอเป็นคนแจกใบปลิวที่เขียนว่า
"มียาฆ่าแมลงอยู่ที่องุ่น"
เธอทำแบบนั้นตอนที่เธออายุหกขวบเอง
ตอนพวกเขายังเล็ก พวกเขาไม่เคยมีวันที่ได้เล่นแบบเด็กๆ
พวกเขามีวันออกไปประท้วง
คุณได้ชวนเพื่อนๆ ไปด้วยไหม
แบบตอนอยู่เกรดสอง คุณบอกว่า "วันเสาร์นี้จะเกิดเรื่องสุดเจ๋ง"
ที่เดอลาปาซมีโรงพยาบาลที่ด้อยพัฒนาอยู่
และเด็กๆ อยากไปค้างคืนที่นั่น
มีครั้งนึงที่แม่ฉันเก็บของขึ้นรถ
และเด็กๆ ทุกคน รวมทั้งฮัวนิตา พวกเขายังเล็กอยู่เลย อายุแค่สิบหรือ 11 ขวบ
พวกเขาถามว่า "เรานอนค้างได้ไหม" แม่ก็จะบอกว่า "ไม่ ไม่ได้"
ฮัวนิตาก็จะถามว่า "ทำไมล่ะ ทำไมไม่ได้"
และ "แม่ยังยอมให้ริกกี้" น้องชายเรา "ได้ไป… ได้ค้างที่นั่นเมื่อคืนเลยนี่นา"
และฉันบอกว่า "ฟังดูเหยียดเพศนะเนี่ย ทุกคนควรประท้วงแม่นะ"
ทุกคนเลยหยิบป้ายประท้วงขึ้นมา แล้วล้อมรอบรถของแม่
และไม่ยอมปล่อยให้แม่ไป
พวกเขาเดินวนรอบรถแล้วพูดว่า "เหยียดเพศ เหยียดเพศ"
คามิลาที่ตอนนั้นยังเล็กอยู่… เธอน่าจะห้าหรือหกขวบ…
เธอก็เดินวนรอบรถ และพูดว่า "เซ็กซี่ เซ็กซี่ เซ็กซี่"
ชอบจัง การเคลื่อนไหวไม่ได้หยุดอยู่ที่บ้าน
- หมดแล้ว - กลิ่นเหมือนทามาเลแล้ว
เป็นการเจอกันอีกครั้งที่ดีจริงๆ
ได้เจอลูกสาวของคุณด้วย
ฉันต้องถามคุณหน่อย โดโลเรส
คุณบริหารจัดการเรื่องเป็นผู้นำการเคลื่อนไหว
ไปพร้อมๆ กับการเลี้ยงลูกได้ยังไง
อย่างฮัวนิตาเนี่ย เธอจะไม่ยอมกินถ้าฉันทิ้งเธอไว้
ฉันจึงต้องพาเธอไปด้วยเพื่อเป็นการต่อรอง
และฉันต้องพึ่งพาพวกลูกสาวคนโตๆ
ที่ช่วยดูแลน้องๆ ได้มากทีเดียว
สำหรับเราแล้ว มันยากมากที่แม่ไม่ค่อยอยู่บ้าน
คุณรู้สึกว่าเป็นแบบนั้นเหมือนกันไหม
ฉันจำได้ว่าตอนเด็กเคยฝันร้ายสุดๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
ซึ่งฉันคิดว่าส่วนนึงเป็นเพราะ
พวกเขาทำงานอย่างหนัก เพื่อที่จะได้ไม่ต้องออกจากบ้านในเวลาเดียวกัน
ฉันไม่มีพี่น้อง
ไม่มีลูกพี่ลูกน้องวัยเดียวกันด้วย
ฉันโตมาโดยไม่มีใครอื่นเลย
ฉันจึงมีประสบการณ์ที่แตกต่างจากพวกคุณมาก
แม่ฉันนี่ถือว่าเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
สมัยนั้นที่แม่เริ่มจัดงานจริงจัง
เราจะไปเที่ยวเล่นกันที่งานประชุมของชุมชน
ที่ที่ชาวไร่ชาวนามารวมตัวกัน
คุณจะอธิบายให้ลูกหลานคุณฟังยังไง ว่าโดโลเรส ฮูเอร์ตาคือใคร
ฉันแบ่งปันประสบการณ์วัยเด็กของฉันเสมอ…
(อลิเชีย ฮูเอร์ตา ผู้ช่วยประธานบริหาร)
ซึ่งบางทีก็ไม่ใช่เรื่องในแง่บวกนัก
ฉันคุยกับพวกเขาทุกอย่างแบบเปิดอกมากๆ
พวกเขาจะได้เข้าใจว่ายายของพวกเขาทำอะไร
และทำไมยายถึงไม่อยู่บ้าน
เหมือนที่แม่ฉันทำกับเรานั่นแหละ
พาเราไปประท้วง และพูดคุยกับเราว่าปัญหาคืออะไร
และมันเกิดอะไรขึ้น…
ฉันก็สอนลูกฉันแบบเดียวกัน
ฉันคิดว่าลูกๆ ของเราส่วนใหญ่ ก็ออกไปให้บริการสาธารณะเช่นกัน
ไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง
พวกเขาเข้าใจว่า การสานต่องานนี้มันสำคัญแค่ไหน
เราจะอยู่สบายใจเฉิบและพูดว่า
"โอเค เราเคยทำแบบนี้แล้ว เราจบงานแล้ว" ไม่ได้
ฉันเล่าเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ของคนที่คอยดูแลเรา เรื่องราวตลกๆ
อย่างครั้งนึงที่พวกเขากรีดยางรถของแม่ และแม่ยังคงไล่ให้เราไปโรงเรียน
เรานึกว่าเราไม่ต้องไปโรงเรียนแล้ว แต่แม่…
คุณคงคิดว่า "หยุดเพราะกรีดยางแทนหยุดเพราะหิมะตก"
แล้วแม่คุณก็บอก "ไม่ได้"
- ใช่ "ลูกต้องไป" - "ลูกต้องไปโรงเรียน"
เดอเลโนแสดงให้เห็นแล้วว่าทำอะไรได้
และเหล่าแรงงานก็รู้ ว่าพวกเขาไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไป
ฉันว่าหลายคนก็ไม่รู้
ว่าคุณเคยถูกจับกุมหลายครั้ง
และคุณถูกทำร้ายร่างกาย
มันมีราคาที่ต้องจ่าย จริงไหม
ช่วงยุค 60
มีหนังสือเล่มนึงที่ชื่อว่า A Yaqui Way of Knowledge
ในนั้นมีคำพูดนึงที่ฉันจำได้ไม่เคยลืม
"เมื่อคุณตัดสินใจเป็นนักรบเพื่อความยุติธรรมแล้ว
คุณเตรียมพร้อมเจอกับห่าธนูที่ยิงมาหาคุณได้เลย"
ฉันมีโอกาสได้รับหนึ่งในขนนกอินทรี
ที่พวกเขามอบให้ฉันที่สุสานของซีซาร์ ชาเวซ
พร้อมกับจิตวิญญาณแห่งนกอินทรีนั้น
ควันของใบเสจจะนำพาคำสวดภาวนาของเรา ขึ้นไปสู่ผู้สร้างโลก
เราภาวนาให้ทุกคนที่จากไปวันนี้ มีพลังงานแบบเดียวกัน
ในการสานต่องานดีๆ ที่เราทุกคนทำเพื่อชุมชน
คุณทำให้คนเข้าใจได้ยังไง
ว่าพวกเขาสามารถทำอะไรบางอย่าง ที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่พวกเขาคิดว่าไม่ถูกต้อง
หรือไม่เป็นผลต่อพวกเขาได้
เมื่อเราจัดงานรวมกลุ่มคน
เราต้องทำให้พวกเขาเข้าใจ ว่าพวกเขาต้องเป็นผู้นำ
พวกเขาต้องลงแรง
และพวกเขาต้องเข้าใจว่าถ้าพวกเขาไม่ทำ
มันก็จะไม่มีวันเกิดขึ้น
ฉันอยากบอกว่า ทุกคนสามารถเป็นนักเคลื่อนไหวได้
ใช่ คุณเลี้ยงดูลูกทุกคนของคุณ ให้เป็นนักเคลื่อนไหว
มันน่าวิเศษจริงๆ
ครอบครัวที่ไปประท้วงด้วยกัน จะคงอยู่ด้วยกันเสมอ
พวกเขามาแล้ว
(หลานๆ ของโดโลเรส)
หวัดดีทุกคน
หวัดดีจ้ะ
แด่สุขภาพ
ดื่ม
ฉันรู้สึกโชคดีมาก
ที่ฉันมีแม่ที่สร้างแรงกระเพื่อมได้มากขนาดนี้
และฉันว่าเราได้ส่งต่อสิ่งเหล่านี้ให้คนรุ่นถัดไป
มันคือสิ่งที่น่าอัศจรรย์มาก เราแค่ทำต่อไป อย่าได้หยุด
อย่าปล่อยให้มันหายไปไหน
ที่สำคัญที่สุดคือ ฉันคิดว่าการเป็นแม่ที่ดีนั้นมาจากความรักเสมอ
เราอยู่ข้างๆ เพื่อช่วยให้พวกเขาเป็นตัวเองในแบบที่ดีที่สุด
และทำให้ลูกๆ รู้ว่าเราจะผ่านทุกเรื่องไปด้วยกัน
สิ่งเดียวที่สำคัญจริงๆ คือความรู้สึกที่ว่า ครอบครัวที่เราสร้างขึ้นมานั้น
ท้ายที่สุดแล้วก็ยังมีสายสัมพันธ์และความรักอยู่
นี่คือครอบครัว เราเป็นครอบครัวเดียวกัน
ฉันอาจจะเป็นป้าในแบบที่แตกต่างหน่อย แต่ฉันก็ยังเป็นป้าอยู่ดี
รู้ไหม ฉันคิดว่าสำหรับแม่ฉันแล้ว
ใจความสำคัญของทุกอย่างที่ท่านสอนฉันคือ
ฉันคือคนเดียวเท่านั้น ที่จะสามารถเป็นตัวฉันเองได้
และฉันจะทำอะไรบ้าง เพื่อสร้างประโยชน์ให้ได้มากที่สุด
มันคือสายสัมพันธ์ที่ว่าถ้าเราทำให้มันถูกต้อง
เราจะมีครบทุกอย่าง
รักลูกที่สุดเลย
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี