Çırpılmış yumurta yapar mısın?
Evet. Yaparım.
-Peynir ister misin? -Evet, biraz.
Çocuklarımla yemek yapmaya bayılırım
çünkü bence bu onlara sabır, biraz kimya ve bolca matematik öğretme fırsatıdır.
Sence yemek yapmak bir tür mecaz mı?
Çünkü bir yere kadar
biraz çocuk büyütmek gibi. Sence de öyle değil mi?
Yani elinden geleni yapıyorsun. Mükemmel olmayacak.
Evet.
Ama bazen şeker kullanman gerekirken tuz kullanırsın…
-Evet. -…ve baştan başlaman gerekir.
Ayrıca bence ebeveyn olmanın bir kısmı da çocuklarının
çok çabalasalar da bir şeyde en iyi olamayabileceklerini anlatmaktır.
-Aynen. -Ama hâlâ sevebilirler.
Hâlâ keyif alabilirler.
Bir ebeveyn olmak yaptığım en iyi ve en zor şeydi.
Yanımdayken hâlâ öyle
-hissetmen güzel. -Evet.
Anne ve kız arasındaki ilişki
hem olağanüstü yakın ve mükemmel ilişkidir
ama aynı zamanda da endişe vericidir.
Hem koruyup büyütmek istiyorsun
ama aynı zamanda da
-bağımsız birini yaratmak istiyorsun. -Şey…
Çok zor.
Bence ilişkimiz hiç endişe verici olmadı.
Sen ergendin, hatırlıyorum.
Tamam. Sahne çekildi.
Yumurtalıklarını kullanmayı bilen bir sürü kadın var.
Ben…
Bu, aile. Biz bir aileyiz.
CESUR KADINLAR BİR SÜRÜ ANNEDİR
ANILAR
Tanrım.
Albüm sayfalarını çevirmede bir şeyler var.
Bunu sevdiğimi söylemem gerek.
-Çok harika. -Bayıldım.
İşte büyükannen, annem Dorothy seni kucağına almış.
Zavallı babamı kesip atmışız.
Ama orada. Bastonuna yaslanmış.
Sonra
doğduğun zamanki bu harika fotolara bakıyorum,
o bebek size verildiği zaman ne kadar müthiş sorumluluk
olduğunu anlıyorsunuz.
Sonra birdenbire
artık bu minicik insandan siz sorumlu oluyorsunuz.
Ve bu çok korkutucu bir tecrübeydi ve…
Gerçi çocukken bana hep söylediğini hatırlıyorum.
-Bunu çözecektik… -Evet.
…ve bu biraz uzun sürebilirdi çünkü sen daha önce
anne olmamıştın
-ben de bebek olmamıştım. -Doğru.
Sanırım büyürken bunu duymak çok önemliydi
ve ebeveyn olduğum zaman da bana faydası oldu.
-Sürekli bir denge oyunuydu… -Evet.
…tıpkı ebeveynliğin çoğu gibi
ve anne ve kızlığın çoğu gibi.
Tanrım. Birlikte oy veriyoruz.
Baban başkan adayıyken.
-1992 falandı. -'92. Evet.
Herkesin gözü önündeyken,
seni incelenmekten korumak için elimden geleni yaptım
ama seni bundan izole etmek de istemedim.
Yani doğru dengeyi bulmaya çalışmak…
Tabii o denge ve dinamikler zaman içinde değişti.
Evet.
Anne olmak yapabileceğin en cesurca şey
ve sanırım konuşacağımız bu anne ve kızların
bize öğreteceği çok şey var.
Bu, Goldie Hawn ve kızı Kate Hudson için kesinlikle doğru.
Goldie kamusal hayat yaşamanın tüm zorluklarını biliyor.
Oyunculuk kariyerinin başlarında depresyon ve anksiyeteyle boğuştu.
Midem bulanmadan halkın içine çıkamıyorum.
Bir anda biri olmuştum ve kim olduğumu bilmiyordum.
Doktora gittim.
Meditasyonun çok faydası olmuş
ve çocuklara stresle mücadeleyi öğreten bir yardım kuruluşu bile yaratmış.
Kate'in annesinin sadece oyunculuk yeteneğini değil
fiziksel ve zihinsel sağlığına önem verme huyunu da paylaşmasına seviniyorum.
Onlarla anne kız ilişkilerini konuşacağız.
Hâlâ nasıl öz güven, dayanıklılık ve iyimserlik taşıyabiliyorsun?
KALİFORNİYA
Goldie ve Kate'in dans sevgisiyle bağlanmasını da seviyorum.
Bu, benim de paylaştığım bir aşk.
Zihin beden dengesinin çok eğlenceli bir gösterimi
ve bizi de piste davet ediyorlar.
Anneler ve kızlar.
-Sizi görmek çok güzel. -Selam tatlım.
Tanrım.
Bizi burada neye soktun böyle?
Bir ders gelecek sanki.
Anneme tangoyu kabul ettiğinize çok sevindiğimi söylüyordum.
-Şaka mı bu? Çok heyecanlıydı. -Yani heyecan içindeydim.
Dans dersini hep kabul ederim
ve sanırım on yıldır tango dersi almadım, yani vakti geldi.
Bu çok harika.
Demek istediğim, ilişkiler hakkında konuşmak istiyorsanız
bu, küçüklüğümden beri annemle yaptığım bir şey.
Ortalıkla eşyalar bırakır.
"İşte annemin ceketi" derim.
Ne zaman bir yere çıksak sonunda her şeyini ben taşırım.
Bardaklar, anahtarlar. "Araba anahtarım nerede?"
Bende anne.
Yalan söylüyor demek isterdim ama yalan değil.
Tamam. Hazırız.
Ne yapacağımızı söyle.
Arjantin tangosu. Olay partnerde, her zaman iki taraf da yüzde 100 olacak.
TANGO EĞİTMENİ
Tutku, tangonun bir parçasıdır.
Bağlantı var, güven var. Kendinizi bırakmanız gerek.
TANGO EĞİTMENİ
Bir şeye başlarken bize yapı lazım olur.
Yön vereceksem sol elim dışarıda olacak, tamam mı?
Bir, iki.
Bir kutuda dans ediyoruz.
Sonra da yön verenin özellikleri. İstek varsa yol bulunur.
Ne istediğinizi biliyorsunuz. Yapın.
-Sen olmak ister misin anne? -Hayır, sen ol.
Ne oluyor? Tamam.
Bu defa yana geçelim.
-Sağa… -Bu tarafa.
Sadece sana dediğimi yapıyorsun.
Ben de liderliği kaybettim.
-Birbirinizi nasıl yönetiyorsunuz? -İlginç.
Ben yönlendiriyordum sonra annem sıkıldı.
Sonra beni çevirdi.
Bana olan buydu. Yönlendiriyordum, sonra annem "Tamam" dedi.
"Sen yönlendir istiyorum ama sadece 20 saniye."
-Tamam mı? -Aynen.
Artık öğrendiğinize göre bence Carlos'la dans etmenin vakti geldi.
Sandalyelerde oturuyorsunuz.
-Birinin gelip kaldırmasını bekliyoruz. -O gelip sizi kaldıracak.
-Anladım. -İşte oldu.
Sanırım ilk o olacak.
Beni seçti.
Anne.
Bayıldım.
-Doğal yetenek. -Doğal yetenek.
-Bravo. Çok iyiydi. -Yaşasın! Harikaydı.
Seninle gurur duyuyorum.
-Çıkmak ister misiniz? -Evet.
Ne kadar güzel bir gün.
Dans dersi sırasında hareket edip kendimizi kaybetmenin
önemini konuşuyorduk.
Resmen kendinizle bir oluyorsunuz,
bu da farkındalığın ne olduğunu anlamamıza yardım ediyor.
Bu da ebeveyn olarak farkında olmak istediğimiz bir şey.
Duygusal bulaşıcılık gerçek.
Çocuklar hissettiklerinizi hissediyor.
Çocuklarınızla aynı telden çalıyorsunuz.
Annemin bana uyum sağlamasının kendi duygusal durumumu
-anlamam için fırsat olduğunu biliyorum. -Evet.
Peki senin oyuncu olmak istemeni
annenin çok başarılı olduğu mesleği seçmeyi istemeni nasıl hallettiniz?
Sanırım 11, belki de on yaşındaydım ve
"Anne oyuncu olacağım" dedim.
O da "Tamam" dedi.
-"Yavaşla. Odana git." -"Ve beşinci sınıfa dön."
"Ve beşinci sınıfa dön."
Ama yaptığın şey…
Bir seçmeye katılmama izin verdi.
-Neydi, hatırlıyor musun? -Evet.
Howie Mandel'le bir sitcom'du.
-Şaka yapıyorsun. -Vay canına.
Evet annem, bunu bana söylemedi
ama rolü almayı başardım.
-Ona ne dedin? -Onu istediler.
-Alamadığını mı söyledin? -Evet.
"Başka birine gittiler" ve "Sorun yok."
O da bana çocukluğa geri dönmem için bir haz verdi.
Mezun olana kadar olabildiğince normal bir hayatı olmasını istedim.
Onun dışında bıraktım.
Artık bir şeyi kontrol etmek yok.
-Bu, kolay demek değil. -Hiç değil hem de.
-Her zaman katılıyorsun. -Hayır. Onu çok iyi biliyoruz.
Yollarımızı öğreniyoruz, değil mi?
Sonra söylemek istediğin bir şeyi söylemek istediğinde
söylüyorsun ama her zaman değil…
-Değil. Evet. -…çünkü bir şeye faydası yok.
Bayağı "cesur" oldum.
Benim yolculuğum, daha fazla zihin ve yürek oldu.
Çünkü biliyorum, iş kurduğumda ya da sette çalıştığımda
hepimiz çok güçlü bir şeyle geldik.
Özellikle liderlik pozisyonunda olan genç kızlara söylemek istediğim,
liderliğin tek bir yöne bakmadığıdır.
Bir araya gelip çok güçlü şeyler yaratabilecek
farklı kişilik ve güçlerden oluşan dev bir gökkuşağı gibi.
Bence bu da sahneye çıkmak kadar cesurca.
-Çok şirinsin. -Eğlenmek istiyorsun.
Hillary "Hadi kıpırda" dedi.
Tamam, dikkat edelim.
Anne çarpışması.
-Bunlar sevdiğim fotoğraflar. -Tanrım, çok tatlısın.
Annemle benim.
-Çok tatlısın. -Evet, öyleyim. Bana bakın.
Ama beni neden öyle giydirmedin?
Hayatta izin vermezdin.
Küçükken bile sana giydirebileceklerim konusunda çok seçiciydin.
İşte kızım liseden mezun oluyor.
Bu, annen için büyük bir başarıydı
-çünkü ailesi onu evden atmıştı. -Evet.
Yani o resmen terk edilmiş…
-Ebeveynleri ve büyük ebeveynlerince. -Evet.
Hayatı hakkında daha fazla şey öğrendikçe anneme bakıyorum
ve anne olmak için bu kadar uğraşması inanılmaz etkileyici bir şey.
Çünkü kendi annesi yoktu.
Ama anneler ve annelik arasındaki fark da budur, değil mi?
Evet.
Çünkü birine gerçekten annelik ediyorsan pes etmezsin.
LGBTQ AKTİVİSTİ/GLITS KURUCUSU
Bu da akla Ceyenne'i getiriyor. Gey veya trans oldukları için evden atılan
ya gelecekleri olmadığını düşünen
birçok çocuğa annelik yaptı. Toplum.
Seçilmiş bir aile yarattı.
-Kan bağı olan değil… -Seçilmiş bir aile.
Selam. Burada bir parti olduğunu duydum.
-Nasılsınız? Gelin. Evet. -Çok kişi var.
-Herkese selam. -Arkadaşlar var.
-Selam. -Selam.
-Ben Twinkle. Memnun oldum. -Memnun oldum.
-Bu, öğrencilerimden biriydi. -Memnun oldum.
-Şaka yapıyorsun. Tanrım. -Evet, Mailman'da öğrenciydim.
Bu çok harika.
Dorcas beni arayıp "Profesörüm Chelsea" dediğinde
-"Bir şeyleri doğru yapıyoruz" dedim. -Evet.
Ceyenne, GLITS'i 2015'te kurdu.
GEYLER VE LEZBİYENLER TRANSGENDER BİR TOPLUMDA YAŞAMAK
Bu, endişe verici düzeyde bir hızla evsizlik yaşayan
trans gençler için bir eve yerleştirme programı.
Yaptığı şey birine başını sokacak bir ev bulmaktan çok daha fazlası.
Onlara sadece metro kartı verip HIV testi yaparsak yardım etmiş olmuyoruz.
Onları olmaları gereken yere taşıyalım.
Eğitim. Burada başlıyor.
Onunla tanıştığımda lise diplomam yoktu.
Sonbaharda mezun oluyorum
ve onun yardımıyla Columbia ya da Georgetown'a gitmeyi umuyorum.
-Avukat olmak istiyor. Bunu destekliyorum. -Evet!
Ve o çok zeki çıktı.
Şimdi master ve doktora yolunda.
-Doktora hangi konuda? -Sosyal refah.
-Teşviki çok işe yaradı, değil mi? -Kesinlikle, evet.
Teşviki ve nazik tehditleri.
Hepsi birden.
Anne olmayı güçlü bir şey kabul ediyorum.
Tüm dünyada tapıp sevdiğim çocuklarım var.
Noel, Şükran Günü, Paskalya gibi, insanların genelde aileleriyle
kutladıkları şeylere genelde davet edilmiyoruz
ve benim anne olmam böyle anları yaratmama izin veriyor.
Böylece yıllardır bunları yapamayanları biraz rahatlatıyoruz.
Benim gibiler genelde evden kaçıyor. Destek görmüyoruz
çünkü bu dünyada özgün hayat seçiyoruz.
Ama bu yolculukta bize destek olan
ebeveynlerimiz olsa ne olurdu?
İşte o da yoluna çıkan gençlerin
bu eksikliklerini gideriyor.
-Bu, ciddi ebeveyn rolü. -Öyle.
Bu gençlere oraya varmanın yolunu öğretmeden
herhangi bir ders öğretemezsiniz.
Doğru.
Ergenliğimde evi terk ettim.
Annemle tam bozuşmuş değildim.
Şartları olan bir annem vardı.
Pazarlık etmek istemediğim şartlar vardı
ve bu da kim olduğuma dair beyanatımdı.
Hayatımın yarısında intihara meyilliydim. Bundan kaçınamadım.
LGBTQ AKTİVİSTİ
Flawless Sabrina,
cinsel kimliği konusunda sıkıntı yaşayan genç bir bireyken
bana o yardım etmişti.
Annem bana Jack diyor ama ben Sabrina ismiyle çalışıyorum
ve drag'ler de bana Sabrina diyor.
Flawless'ın transgender annem olması
yaşayabilmem konusunda çok faydalı olmuştu.
Evsiz ve Central Park'ta yaşarken
beni orada gördü ve "Kalk" dedi.
"Seninle gelmeyeceğim" dedim.
"Geleceksin, çantalarını al" dedi.
Sonra binaya girdik. Kapı açıktı.
"Kapım açık kalıyor. Bunu öğreneceksin.
Senin gibi biri girebilsin diye kapımı hiçbir zaman kilitlemem" dedi.
Vay. Onunla daha önce görüşmüş müydün?
Hayır. Ama sonra çok etkili bir şey yaptı,
beni annemin evine götürdü ve ona cinsel kimliğin ne olduğunu açıkladı.
Kim o kadar zaman ayırıp da fobik bir ebeveyne
bunun çocuğunu evden atmak için
bir gerekçe olmadığını açıklar?
Bu dersleri ondan aldım ve hepsine aktardım.
Bana aile sevgisi verdi. Bunu ilk kez yaşıyordum.
Bundan daha değiştirici bir şey yok.
On beş yaşında San Francisco sokaklarında koşturan
bir genç trans kızken
seks işçisisiniz, sahneye çıkacak kadar güzelsiniz.
Dokuzdan beşe bir iş bulmak
ya da diploma almaya çalışmak gibi bir opsiyonunuz yok.
Ben bunu yapınca başka biri daha görüp "Ben de yapabilirim" diyebilir.
-Çünkü görünür kılıyorsun. -Çünkü görünür kılıyorum.
O bile kendine inanmazken ben ona inandım.
Bu bebeklerin hepsine inanıyorum.
Artık annemle aramız iyi gibi olduğundan…
CEYENNE VE ANNESİ
…bu konuda hâlâ kızgınım ama size söyleyeyim.
Bir parti verdik, annemin kafası çok karışmıştı.
Cinsiyet kalıplarına uyulmuyordu. Herkes buradaydı.
Ve sevgili annem de şöyle dedi:
"Ben transgenderim."
Ben de "Anne" dedim. "Biliyorum. Sadece söylemek istedim" dedi.
Ve o anda her şey bağışlanmıştı.
Bunlar 12 yaşında çekilen harika fotoğraflar.
Beyaz Saray'da.
Bak. Boyun benimle aynı.
Bu beni çok rahatsız ediyor.
Benim için çok büyük bir andı. Söylemem gerek.
Galiba benimle sırt sırta olmaya zorlamıştım.
-Evet, yaptın. -Etrafta olanlar için.
Bu çok tatlı.
Çok harika.
Çok ilginç, 12, 13 yaşındaki çocuklar
yerlerinin neresi olduğunu öğrenmek istiyor
ve ilk yeriniz aileniz oluyor.
Ve anneler, çocuklarının ihtiyacı karşılansın diye
hiçbir fedakârlıktan kaçınmıyor.
O yüzden Meriam Al Sultan'la konuşmak istiyorum.
Kendisi Suudi Arabistanlı bir anne.
Sarsıntılı bir evliliğin içinde mahsur kalmış
ve sihir yapmanın yasak olduğu bir ülkede
sihirbazlık öğreniyordu.
Orada kadınların hayatlarının önemli kısımlarına
hâlâ erkek vasileri karar veriyor.
O da kızıyla birlikte, gitme kararı almış.
-Kızını bildiği her şeyden… -Çok cesurca bir karar.
…uzaklaştırmak, ona daha fazla seçenekler sunmak istemiş.
Kızına hayallerinin peşinde koşabilme şansı vermek için.
Sihir ya da başka herhangi bir şey.
Başka herhangi bir şey.
Belki bize bazı numaralar öğretirler.
Sırlarını açarlar mı, bilmem.
Bilmiyorum. Bakacağız artık.
Geç bakalım.
"Öne çık Baykuş Artemis."
"Girmek için sihirli kelimeleri söyle" mi?
Abrakadabra.
Açıl susam açıl?
Vay canına anne.
Tamam. İşte oldu.
"Görünmez Irma sizi piyano odasına davet ediyor."
Geçit töreni gibi yürümem gerekiyor sanki.
Vay canına!
Meriam küçüklüğünden beri sihir numaraları yapıyormuş.
Bu tutkusuna 2013'te ABD'ye geldikten sonra da devam etmiş.
-Selam Meriam ve Judy. -Hoş geldiniz.
Selam Judy. Çok hoş…
Meriam'ın kızı Judy de sihre âşık olmuş.
Ve şimdi ikisini Los Angeles'taki meşhur Magic Castle'da
iş üstünde göreceğiz.
-Tıpkı insanlar gibi… -…farklı renklerimiz var.
-Farklı tonlarımız. -Farklı şekillerimiz.
-Farklı ilgilerimiz. -Ve farklı kişiliklerimiz var.
Maalesef bu farklılıklarımız bizleri ayıran şeyler olabilir.
Tarih boyunca bu yüzden büyük çatışmalar çıkmış.
-Ataerkillik. -Irkçılık.
Kölelik.
Savaşlar.
Herkesten kopuk olduğunu hissettiğin bir zamanı düşünmeni istiyorum Hillary.
Ve sonra da ipi kopar.
Senin de aynısını yapmanı istiyorum Chelsea.
Çok üzücü, değil mi?
Ama yine de bizi hâlâ bir araya getirebilecek…
…şeyler var.
Şimdi ipin parçalarını toplayıp onları top hâline getirmeni istiyorum Hillary.
Bu harika.
Ortak paylaştığımız şeyleri aradığımızda…
…birliktelik ve ortak insanlık hissiyatını buluyoruz.
İşin aslı, farklı olduğumuzdan ziyade…
…aynıyız.
-Vay. -Birlikte dünyayı güzelleştirebiliriz.
-İnanılmaz. -Vay canına!
-Katılıyorum. Değil mi? -Aynen. Vay canına.
Sence sihirle uğraşan ilk ya da tek Suudi kadın sen misin?
Ben küçükken
kadınların sahneye çıkmasına kesinlikle izin verilmezdi.
Yani sadece sihir değil.
Hiçbir şeye izin yoktu.
O yüzden ilk miyim bilmiyorum.
Ama insanlara gösteri yapmaya ABD'ye gelince başladım.
Bize buraya geliş yolculuğunu biraz anlat.
Zor bir karar. Hâlâ da öyle.
Özetle ABD'ye geldiğimde hâlâ evliydim.
Çocuğumla geldim.
Oradayken boşanmak istemiştim
ama aşırı zordu.
Suudi Arabistan'daki kadınlar hâlâ boşanmak için başvuramıyor.
Ancak erkek kadını boşayabilir.
Ben de artık kontrol edilen hayatın sadece benimki olmadığını,
kız olduğu için çocuğumun hayatının da kontrol edildiğini hissettim.
O yüzden kalıp iltica başvurusu yapmaya karar verdim.
Ve hâlâ buradayız. Evet.
Burada gezerken çok fazla erkek sihirbaz görüyoruz.
Ben de bu imajla büyüdüm.
Yani erkek sihirbaz, kadın asistan.
-Doğru. -Yani kalıpları yıkıyordun.
Bir kadının buna başlaması zor olabilir.
Erkeklere açık açık ders verirler.
Ve belki bir kadın giderse
ona da asistanları olmasını teklif ederler.
İnsanların bu cinsiyet rollerini yıkması çok uzun zaman aldı.
Kadınlar ilerlerken her zaman geri tepme oluyor.
Toplumdaki insanlar, iktidar sahipleri ilerlemeyi zorlaştırıyorlar.
Kızın Judy için umudun ne?
Onun nasıl bir geleceği olmasını istiyorsun?
Ben çocukken cinsiyet rolleri çizilmişti
ve bunları kimse aşamazdı.
Evde kalıp belli bir biçimde giyinmeye zorlandım.
"Kadınlar şunu yapamaz. Kadınlar bunu yapamaz."
Ben onun istediği her şeyi yapabilmesini istiyorum.
Bence ne olabileceği konusunda sınır yok.
Buna bayılıyorum.
-Düğünün. -Evet.
Hazır cesur kadınlardan bahsederken…
Büyükannemi özlüyorum. Onu her gün düşünüyorum.
Bu benim için anılarda yolculuk oldu.
Bu fotoğrafımızı seviyorum. Söylemem gerek.
Elbette. Benim de en sevdiklerimden biri,
sana bazı annelik bilgeliği vermeye çalıştığım bu foto
ve dinlemiyorsun.
-Kesinlikle dinlemiyorsun. -Ama bak, seni taklit ediyorum.
-Senden öğreniyorum. -Bu doğru.
Sen ellerini beline koymuşsun, ben de koymuşum.
Bence bu çok doğru.
Nasıl anne olacağım konusunda heyecanlı ama endişeliydim.
Çünkü mükemmel olman bekleniyor
ve bu kesinlikle gerçek dışı bir şey.
-Ve sağlıksız. -Öyle.
-Sağlıksız bir beklenti. -Ve ulaşılamaz bir şey.
İşte bu yüzden Kudji'lerin hikâyesini dinlemek istiyorum.
Burada kızını tek başına büyüten göçmen anne Cynthia var.
Sadece kendisi doktor olmakla kalmamış.
Kızı da olmuş.
Onlarla cesur kadın nasıl yetiştirilir diye konuşmak istiyorum.
Mükemmeliyetçilik lanetinden nasıl kaçarsın?
Araştırma yapıyorduk
ve aynı anda tıp fakültesine giden
ve sonra da ihtisas dönemi denk düşen
başka anne kız bilmiyoruz.
Biz de araştırdık.
Bize biraz geçmişinizi anlat.
Hemşirelik okudum.
Sekiz yıl kadar lisanslı hemşire olarak çalıştım.
Jasmine hâlâ çok küçüktü.
Tıp fakültesine gidemezdim.
-"Pratisyen hemşire olacağım" dedim. -Sen ne zaman karar verdin?
Her zaman tıp okumak istediğimi biliyordum çünkü hep annemle birlikteydim.
Derslerine girerken bile oradaydım.
Fizik derslerinde, hemşirelik derslerinde yanındaydım.
Aslında en baştan onun doktor olmasını istiyordum.
-Öyle mi? -"Bu, steteskop" diyordum.
Operation oyununu oynarken
çok daha fazla ciddi miydi?
-"Orada onu yapmayacaksın." Evet. -"Onu yapmayacaksın."
Ben çocukken çok fazla figür, Afro-Amerikalı figür yoktu.
Ve mümkün olduğunu göreceğiniz öyle bir kişi ya da görüntü yoksa
bu iş çok daha zorlaşıyor, anlıyor musunuz?
Ona en büyük etki olacağımı biliyordum.
O yüzden pes edemezdim.
Ben başaramazsam onun da başarmamak için mazereti olacaktı.
Bunun için anneme şükrediyorum.
Çünkü dediği gibi,
onun yaptığını görünce "Ben de yapabilirim" dedim.
Bu bir soru bile değildi.
Yani annem gerçekten hayatımı düzene soktu.
Bence sen de biraz takdiri hak ediyorsun.
-Bence de. -Evet.
Kudji'lerin cesareti bir korkumuzu yenme konusunda ilham verdi.
Yakındaki bir bal çiftliğinde.
Bunları büyük tulum gibi giyiyorsunuz.
Kukuletaları takmaya gerek yok.
Onun için kovanlığa gidip kovanları açmayı bekleyeceğiz.
-Tamam. Peki. -Kovanları açmak mı? Peki!
Doktorlar arasında olduğumu gördün mü?
-Ofisime hoş geldiniz. -Vay.
Şu anda burada…
ARICI
-…100.000'den fazla arı var. -Vay canına.
Arılar hakkında sevdiğim şey hiç bencil olmamaları.
Bu arılar daha altı haftalık.
Ve gelecek nesle fayda sağlamak için kesinlikle ölesiye çalışıyorlar.
-Arılardan bir şeyler öğrenebiliriz. -Aynen.
Arılardan çok şey öğrenebiliriz.
-Tanrım. -Vay canına.
Tamam. Tamam.
Vay canına.
Bunların çoğu bakıcı arı.
Onlar inanılmaz.
-Tutmak ister misin? -Tamam.
O zaman sen…
-Bırak yapsın. -Ben yaparım.
Oğlunu etkilemek istiyor.
Selam Charlotte, Aidan ve Jasper.
Anneniz arılarla birlikte.
Ve büyükanneniz de güvenli mesafeden izliyor.
-Harika. Tuttum. -Tuttun mu?
Vay canına.
Şu anda korkumu yenmek üzereyim.
-Hemen. -Yenmek üzereyim.
Bak Jasmine. Şuna bak.
-Seninle gurur duyuyorum. -Ben de kendimle duyuyorum!
Seninle gurur duyuyorum.
Cesur kadınlardan bahsettiğimizde sizin şevkiniz kırılmıyor,
hüsrana uğramıyor ya da engellerle karşılaşmıyorsunuz
demek olmuyor.
Bazen devam etmek için birilerinin yardımına ihtiyacınız oluyor.
-Evet. -Yüzde yüz tecrübemiz buydu.
Tıp fakültesinde ilk yıl başarısız oldum.
Ve bunun çok travmatik bir şey olduğunu hatırlıyorum.
"Artık bunu yapmak istediğimden emin değilim" diyordum.
Ve annemin şöyle dediğini hatırlıyorum:
"Bunu yapabilirsin Jasmine. Sadece adapte olman gerek."
Bence başarılı olmak için gereken en önemli şey
başarısızlıktan sonra adapte olmayı öğrenmektir.
-Âmin! -Çok doğru.
Yeni bir maceraya atılıp
bu tecrübeyi annenle paylaşmak gibisi yoktur.
Şu harika fotoğraflara bak.
-Çok eğlendik. -Vay canına.
Tanrım, Chelsea.
Beyaz Saray'da olmanın en keyifli yanlarından biri
-seninle dünyayı dolaşabilmekti. -Katılıyorum.
Gerçek manada ufkumu genişletiyordum.
İşte Taj Mahal'deyiz. Çok harika bir gündü.
Seni, yaşadığım tecrübeye katıp hayatını zenginleştirmeyi istedim.
Harika bir fırsattı
ve benimle paylaşabildiğin için çok mutluydum.
Ben de.
Binlerce gözü kara, cesur insanla tanışabildiğim için çok şanslıydım.
Özellikle çocukları için mücadele eden ya da onlara
daha iyi hayat sağlamaya çalışan ya da güçlü çıkarlara karşı
mücadele eden annelerle tanıştığım için.
Çok mahcup edici ve aynı zamanda ilham verici.
Sonra çok eski arkadaşım Dolores Huerta'yı düşünüyorum.
Dolores büyük işçi lideri Cesar Chavez'in yanında mücadele etti.
İŞÇİ LİDERİ VE SOSYAL HAKLAR AKTİVİSTİ
Kaliforniya'daki üzüm bağlarında çalışan işçileri sendikalaştırmaya uğraştılar.
Güvensiz çalışma şartları, zararlı ilaçlar
ve düşük ücretlere karşı protestolar düzenledi.
Ve ülke çapındaki üzüm boykotunun en önemli mimarlarından biriydi.
Geçen yıl bin kişi öldürüldü.
Sonra herkes "Nerede? Vietnam'da mı?" diye sordu.
Ben de "Hayır, ABD'deki tarlalarda" dedim.
İşçiler ayaklandı.
Tüm ülkede grevler olacak
ve eşitlik kazanana kadar da durmayacak.
Sendikada çalışmış eski bir dostum olan Dolores Huerta…
En ön saflarda işçi hakları, insan hakları, kadın hakları için direniyordu.
-Ve 11 çocuğu vardı. -On bir çocuk.
Otuz yıllık süreçte 11 çocuk.
Bu dünyadaki her şey kadın bedeninden çıkmadır!
Bunca yıl sonra bile Dolores hiç yavaşlamadı.
Kızları da öyle.
Birkaç kızı Dolores Huerta Vakfının işletilmesine yardımcı oluyor.
Vakıf, gelecek nesil toplum organizatörlerini eğitip destek oluyor.
Çili biberi kavurup kızartırken,
kokusu bana büyükannemi hatırlatıyor.
ARŞİV PROJESİ DİREKTÖRÜ
Tamales yapardı.
Yemek pişirmeyi annemizden öğrenmedik.
BAŞ DİREKTÖR
Hayır. O, yılda birkaç kez yemek yapar.
Çünkü annem çok meşguldü. Dışarıda işlerini yapardı
biz de etrafımızdaki insanlardan bilgileri toplardık.
KURUL ÜYESİ
Dolores'i görmek için sabırsızlanıyorum. Sanırım tamales yapacağız.
-Kesinlikle tamales yapacağız. -Tamales'e bayıldığımı biliyorsun.
Merhaba. Merhaba!
-Seni gördüğüme çok sevindim. -Bizi kabul ettiğin için sağ ol.
Evimize hoş geldiniz.
Bu çok heyecan verici. Kızlarımızın birlikte olması.
Onlar olmasa bunları yapamazdım.
En küçük oğlum Ricky'nin dediği gibi "Dört annem vardı."
Oturup tamales yapalım mı?
Her şeyi yemeden bunu nasıl yapıyorsunuz?
Çiğ de ondan.
-Çiğ kurabiye hamuru gibi. -Yani…
Çiğ kurabiye hamuru sevmediğini mi söylüyorsun?
-Yememen gerek. -Aynısını diyecektim.
Tamales yapmayı öğrendiğinizde kaç yaşınızdaydınız?
Ben 18 yaşındaydım.
Öğretenlerden biri de Cesar'ın karısı Helen Chavez'di.
İlk protestonuzu hatırlıyor musun?
Hatırlamıyorum çünkü biz grevlerin içinde büyüdük.
Üzümleri boykot edişimizi, Safeways'in önünde olduğumuzu hatırlıyorum.
ULUSAL ÜZÜM BOYKOTU 10 MART 1969
Hepimizden fazla insan durdurdu. Broşürler dağıtıyor ve herkese
"Üzümlerde böcek ilacı var" diyordu.
Bunu yaptığında altı yaşındaydı.
Çocukken hiçbirinin oyun günü yoktu.
Grev günleri vardı.
Arkadaşlarını sen mi topladın?
İkinci sınıfta şöyle diyorsun, "Cumartesi günü muhteşem bir şey olacak."
De la Paz'da tamamlanmamış bir hastane vardı
ve çocuklar hep gece orada kalmak istiyordu.
Bir keresinde annem arabasını topluyordu
ve çocuklar, Juanita ve diğerleri, hepsi on, 11 yaşlarında falanlar.
"Bu gece kalabilir miyiz?" diyorlardı, annem de "Hayır" diyordu.
Juanita da "Neden olmaz?" diye sordu.
"Ama kardeşimiz Ricky'nin dün gece kalmasına izin verdin."
Ben de "Bu, cinsiyetçi oldu. Ona karşı grev yapmalısınız" dedim.
Onlar da ellerine sopaları alıp annemin arabasının etrafını sardılar
ve gitmesine izin vermediler.
Arabanın etrafında dönüp "Cinsiyetçi. Cinsiyetçi" diye bağırıyorlardı.
Ve o zaman beş, altı yaşlarında olan küçük Camila
arabanın etrafında "Seksi. Seksi. Seksi" diyerek dolaşıyordu.
Bayıldım. Aktivizm evde bitmemiş.
-Başka yok. -Tamales kokuyor.
Bu, seni görmek için harika bir yoldu…
Kızlarınla birlikte.
Sana sormam gerek Dolores,
hem akımlara önderlik edip
hem de çocuklarını nasıl büyüttün?
Mesela Juanita, onu bırakırsam yemek yemiyordu,
o yüzden görüşmelerde onu yanımda götürüyordum.
Sonra daha büyük kızlarıma güvenmem gerekiyordu.
Küçük çocuklar konusunda çok yardımcı oldular.
Mesela bizim için onun uzun süre gitmesi çok zordu.
Sen de bunu yaşamış gibi hissediyor musun?
Çocukken onlara bir şey oldu diye korkunç kâbuslar görürdüm.
Sanırım bu yüzden ikisi aynı anda gitmemek için çok çabalıyorlardı.
Benim kardeşim yoktu.
Benim neslimden olan kuzenim de yok.
Yani büyürken kimsem yoktu.
O yüzden hepinizden farklı tecrübe yaşadım.
Annem bekâr anne gibiydi.
Organizasyon işlerine girmeye başladığı zaman.
Tarla işçilerinin katıldığı toplantılara katılırdık.
Dolores Huerta'yı çocuklarına ya da torunlarına nasıl açıklarsın?
Her zaman bazen çok da pozitif olmayan…
BAŞKANIN ASİSTANI
…çocukluk anılarımı paylaşmaya çalışırım.
Onlarla her konuda görsel iletişim kurmaya çalışıyordum
ki büyükannelerinin ne iş yaptığını
ve neden gittiğini anlayabilsinler.
Tıpkı annemin bizimle yaptığı gibi.
Bizi grev hatlarına götürüp konunun ne olduğunu ve olup bitenleri anlatıyordu…
Ben de çocuklarımı öyle eğittim.
Sanırım öyle ya da böyle çocuklarımızın çoğu da
kamu hizmetine girdiler.
İşi devam ettirmenin ne kadar önemli olduğunu anlıyorlar.
Yani rahatlıkla şöyle diyemezsiniz:
"Tamam. Bunu yaptım. Artık işimiz bitti."
Bizimle ilgilenenlerin harika hikâyelerini anlatıyorum. Komik hikâyelerini.
Bir kere annemin lastiklerini kesmişlerdi ama bizi yine de okula götürdü.
Okula gitmemiz gerekmeyecek sanmıştık. O…
"Kar tatili yerine kesik lastik tatili" dediniz.
Ama anneniz "Hayır" dedi.
-Evet. "Gidiyorsunuz." -"Okula gidiyorsunuz."
Delano neler yapılabileceğini gösterdi.
Çalışanlar da artık yalnız olmadıklarını biliyor.
Sanırım birçok kişi sık sık tutuklandığını bilmez.
Dayak yediğini de.
Ödenecek bir bedel var. Değil mi?
60'larda,
A Yaqui Way of Knowledge adlı bir kitap vardı.
Ama orada her zaman hatırladığım bir cümle vardı:
"Adalet savaşçısı olmaya karar verdiğinizde
size bir sürü ok atılacağını beklemek durumundasınız."
Cesar Chavez'in mezarı başında
bana bir kartal tüyü verilmesi ayrıcalığına erişmiştim.
Ve kartalın ruhuyla birlikte
ada çayı da dualarımızı Tanrı'ya taşıyor.
Bugün buradan herkesin aynı enerjiyle gitmesi için dua ediyoruz.
Böylece toplum için hepimizin yaptığı iyi işleri yapmaya devam edebilirler.
İnsanlara doğru olmadığını düşündükleri
ya da onlara yararlı olmayan bir şeyi değiştirebileceklerini
nasıl anlatabilirsin?
İnsanları organize edince
liderliği almaları gerektiğini anlamalarını sağlamanız gerekir.
İşi onlar yapmalı
ve yapmadıkları takdirde bu işin olmayacağını
anlamaları gerek.
Herkes aktivist olabilir demek istiyorum.
Tüm çocuklarını aktivist olarak yetiştirdin.
Bu inanılmaz bir şey.
Birlikte grev yapan aile birlikte kalır.
İşte geliyorlar.
DOLORES'İN TORUNLARI
Herkese selam.
Selam.
Sağlığınıza.
Şerefe!
Böyle etki sahibi bir annem olduğu için
kendimi çok şanslı hissediyorum.
Sanırım bunu hepimiz aktardık.
Muhteşem olan bu. Buna devam edeceğiz. Devam.
Yitip gitmesine izin vermeyeceğiz.
Bence iyi anne olmak her şeyden önce sevgiyle ilgilidir.
Onlara en iyi hallerine ulaşmak için yardım etmek üzere yanlarındasınız
ve çocuklarınıza bu işte hep birlikte olduğunuzu anlatın.
Tek gerçek öneme sahip olan şey, yarattığımız ailenin günün sonunda
o bağa ve o sevgiye sahip olduğunu hissetmektir.
Bu bir aile. Biz bir aileyiz.
Farklı bir teyze olabilirim ama yine de teyzeyim.
Aslında düşünüyorum da
annemin bana öğrettiği her şeyin temelinde
ben olabilecek tek kişinin sadece ben olduğum vardı.
Bundan en iyi şekilde faydalanmak için ne yapacaktım?
Bu öyle bir bağ ki düzgün yapabilirseniz her şeyiniz olur.
Seni çok seviyorum.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher