SERIAL ZAWIERA SCENY PRZEMOCY W SZKOLE,
KTÓRE MOGĄ BYĆ NIEODPOWIEDNIE DLA CZĘŚCI WIDZÓW.
JEST PRZEZNACZONY DLA DOJRZAŁYCH WIDZÓW.
Dzień dobry, dwunastoklasiści Liceum Rabina.
To trudny dzień dla nas wszystkich.
Obchodzimy dziś Dzień Pamięci o żołnierzach poległych
w wojnach toczonych przez Izrael i ofiarach terroryzmu.
Patrzę teraz na was, dwunastoklasistów,
którzy za kilka miesięcy dołączą do Sił Obronnych, i wiem,
że przygotowaliśmy dla was wspaniałe miejsce.
Żyzną glebę, na której można rozkwitnąć.
Uczyliśmy was też o wojnie, wrogości i przemocy.
Dlatego ku czci poległych i żywych
powinniśmy dążyć do pokoju, nie wojny.
Ten, kto czyni pokój w niebie, niech uczyni go dla nas
i całego Izraela. Amen.
KU PAMIĘCI
Kiedy pustynię spowije jesienna noc
Cicho oświetlając gwiazdy
Gdy wiatr delikatnie Przelatuje przez nasze drzwi
Nad drogę nadciągają chmury
Przez rok ledwie zauważaliśmy
Ile czasu minęło na naszych polach
Minął rok, a nas zostało tak mało
I wielu z nas odeszło
Lecz nie zapomnimy o nich
O tych pięknych, młodych twarzach…
LICEUM RABINA
Strzały na 3-8. Wyślijcie ludzi do Liceum Rabina.
Powtarzam. Przyślijcie ludzi. Szkoła jest zamknięta. Postrzelono mnie.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Widzę, że źrenica się rozszerzyła. Zrobimy teraz zdjęcie.
- Mogę po prostu… - Nie.
Przeniesiemy obraz na sztuczne oko z drukarki 3D.
Zrobimy je z akrylu i będzie wyglądało dokładnie jak twoje zdrowe oko.
To wszystko.
Trzeba było je wymienić dawno temu. Kolor całkiem wyblakł.
Przez krople będziesz teraz widział niewyraźnie.
Tak, wiem.
Szkło pękło i cię podrażnia. To doprowadziło do infekcji.
Mięśnie zewnątrzgałkowe są nieuszkodzone, ale teraz sobie szkodzisz.
Twoje oko może przestać się poruszać.
Musisz pozwolić mu odpocząć.
Bierz antybiotyk, noś przepaskę i daj infekcji się wyleczyć.
Nowa proteza będzie gotowa za kilka tygodni.
To nic, przywykłem.
Dawidi, sporo ryzykujesz. Nie bądź dziecinny.
Spokojnie, będę brał te krople.
I nie siadaj za kółkiem przez trzy godziny.
STRZELANINA W LICEUM RABINA. LICZBA OFIAR NIEZNANA.
Russo, widziałem wiadomość. Będę za minutę.
Nie jedziesz na przesłuchanie do więzienia?
To blisko. Już prawie jestem.
Gdzie posiłki, Yigal?
- Odpowiedzieli? Kiedy będą? - Za dwie minuty.
Do wszystkich jednostek…
Zabezpieczyć teren. Karetki już jadą?
Rami Dawidi, jednostka specjalna. Co się dzieje?
Przysłali specjalnych?
Nie. Zobaczyłem powiadomienie. Co się dzieje?
Podobno 15 minut temu w szkole była strzelanina.
Przyjechaliśmy kilka minut później i drzwi były pozamykane.
Ochroniarz próbował wejść. Oberwał w bark. Nic nie widział.
Co się dzieje w środku?
Nie wiemy. Nie odpowiadali.
- Karetki? - Już jadą.
Posiłki też. Będą tu za dwie minuty i wchodzimy.
Albo po strzelaninie uciekli,
albo trzymają zakładników.
Włóż to, Herzl. Wchodzimy za dwie minuty.
Wejdziemy we dwóch pierwsi, a wy osłaniajcie nas od tyłu.
Idę z wami.
DZWONI: MIRI
Chłopaki, tutaj! Jeden ranny.
Co z uczniami? Czemu ich nie wyprowadzacie?
Córka napisała, że do nich strzelają.
- Nagrała to! - Proszę odejść.
Przepuść ją!
Wyprowadźcie ich!
- Co nagrała? Mogę zobaczyć? - Wyprowadźcie ich stamtąd!
Niedługo.
Nie zapomnimy o nich O tych pięknych, młodych twarzach…
Niedługo ich wyprowadzimy.
W środku jest więcej ofiar. Napastnicy noszą końskie maski.
- Jednorożce. - Co?
Maski jednorożców.
Ostrożnie.
Pomogę. Co się stało?
Słyszysz mnie?
Nagle zaczęli do nas strzelać.
- Kto strzelał? Co widzieliście? - Nie wiemy. Zaczęło się znikąd…
Co się zaczęło? Mów jasno.
Nie wiemy, nic nie widzieliśmy.
Schowaj rękę.
Co się tam dzieje?
Powiedzcie mi dokładnie, co się tam dzieje.
Strzelali do nas w trakcie ceremonii.
Jest ich kilku. Ubrani na czarno w białych maskach.
- Ile osób? - Nie wiem. Trzy, może pięć.
Mieli na sobie maski jednorożców, ale uciekliśmy i nic nie widzieliśmy.
- Wzięli ludzi na zakładników? - Chyba nie. Nie wiem.
Cała szkoła jest w środku?
Tylko dwunastoklasiści. Reszta jest na obchodach w mieście.
Wejdziemy przez okno. Podejdziemy do głównych drzwi, otworzymy…
Jedni wchodzą, drudzy osłaniają.
Chwila. Nie możecie tak wejść. Mogą mieć zakładników.
Mogą trzymać ich na muszce. To ryzykowne.
Mamy czekać, aż sami wyjdą? Wchodzimy.
Dawid, masz broń? Chodź tu.
- Co robisz? Łapy precz! - Słuchaj!
Jeśli nie wejdziemy po cichu, będziemy tu mieli kupę ciał.
Co chcesz zrobić?
Wejdziemy tyłem. Przez schron.
Wejdziemy prosto do szkoły.
Znam to miejsce. Uczyłem się tu.
Powiedz im, że wchodzimy. Zablokujcie drogi w promieniu 30 km.
Wezwij helikoptery. Ratownicy są na miejscu…
…niech czekają na rannych.
LICEUM RABINA
Ktoś tu jest. Lekarza!
Postrzelono cię?
Nie, skoczyłam. Nie mogę się ruszyć.
Nie możemy jej podnieść.
Gabi, przynieś nosze. Przed szkołą jest ranna dziewczyna.
- Jak masz na imię? - Natali.
Natali, jestem Rami Dawidi. Jestem z policji.
Wkrótce się tobą zajmą, nic ci nie będzie.
Zastrzelili go. Widziałam to.
Otworzyłam okno i nie wiedziałam, co robić, więc skoczyłam.
Chodźmy do schronu.
ZBIORNIK WODY
Na Boga.
Wchodzimy.
Otworzyliście drzwi? Są otwarte?
- Za chwilę, dobrze? - Dobrze.
Trzymajcie się razem, zaraz was wyprowadzą.
- Widzieliście napastników? - Nie.
- Nic ci nie jest? - Co? Nie.
- Widziałeś ich? - Nie, nic nie widziałem.
KLASA 12. - SALA NR 3
Policja!
- Boże… - Został ranny w nogę.
Zostańcie tu, zaraz was wyprowadzą.
Dyrektor Chanoch, tak? Niech nikt się stąd nie rusza.
Nie ruszaj się. Daj mu spojrzeć. Będzie dobrze. Nie martw się.
- Hej! - Chodź tu! Wracaj!
Nie mam pojęcia, dokąd iść. Majan, nie…
Nic ci nie jest? Postrzelili cię?
Nie, tylko się zaciąłem.
Ale…
Kobi, jak sytuacja?
Sprawdziliśmy południowe skrzydło. Tu też ich nie ma.
Wprowadzamy ratowników i zabieramy uczniów.
Przyjąłem.
Co się dzieje, Russo?
Drogi są zablokowane. Jeszcze nic nie znaleźliśmy.
Mosziko już jedzie. Rozmawiał ze mną.
Wiesz, jak lubię rozmawiać z Moszikiem.
Co wiemy?
Według wstępnych zeznań było trzech lub czterech napastników.
Mieli na sobie kombinezony robocze czy coś w tym stylu.
I maski jednorożców.
Przeglądamy właśnie nagrania z kamer. Zobaczymy, jak wychodzą.
Szybko zareagowaliście, więc nie mogą być daleko.
Proszę zbliżyć obraz.
Ligal mówiła, że nic ci nie jest.
Gdzie byłeś?
Gdzie? Tutaj. Wszędzie cię, kurwa, szukałem.
Gdzie byłeś wcześniej? Czemu nie przyszedłeś?
Nie wiem. Zaczęli strzelać i…
Miałeś siedzieć ze mną na ceremonii.
Sam nie wiem.
Chodźmy do domu.
Te dupki nie chcą nas wypuścić.
Co? Dlaczego?
Widzieliście Toma?
Widziałam go wcześniej. Nic mu nie jest.
- Dobrze. - Nie powiedziałbym, że nic.
Co? Dlaczego?
Z powodu Jarona.
- Co? - Myślałem, że wiesz.
Kurwa!
Spokojnie.
Tom. Wszystko w porządku?
Nie wiem. Nie mogę normalnie oddychać.
- Słyszałeś o Jaronie? - Tak.
Zabił Jarona i przyłożył mi pistolet do głowy.
Prawie mnie zabił, Szir. Myślałem, że umrę.
Ważne, że już po wszystkim, Tom. Jasne?
Otwórzcie bramę!
Na razie nie znamy szczegółów
porannego incydentu w Liceum Rabina.
Co się dzieje?
- Jesteśmy ich rodzicami. - Chcę wiedzieć, co tu się dzieje.
Spokojnie, chcemy pomóc.
Chcę wiedzieć, gdzie jest mój syn, Omer Rokach.
Nie wiemy, kto został ranny,
więc proszę o cierpliwość.
Skąd się dowiem?
Spisujemy wszystkich, którzy wychodzą. Będziemy mieli listę
i na pewno wszystko się wyjaśni.
Nie wiecie, gdzie są nasze dzieci?
Co to ma znaczyć?
Waleria, spokojnie. Zorientujemy się.
Może znajomi ich widzieli.
Proszę o cierpliwość. Na razie nie mogę nic powiedzieć.
Niech pani się dowie, co z Natali Stein.
Słyszy pani? Natychmiast!
- Chcę zobaczyć syna. - Przykro mi, nie może pan wejść.
Chcę się zobaczyć z synem. Mam to gdzieś.
Mam to gdzieś! Chcę go natychmiast zobaczyć!
Spokojnie, panowie. Ludzie martwią się o swoje dzieci.
Proszę postawić się na ich miejscu.
- Nie używajmy siły. Musimy się uspokoić. - Uspokój się.
Drodzy rodzice…
Proszę was o cierpliwość.
To jedyne, co możemy zrobić. Mieć cierpliwość.
Wiem, że wam ciężko, ale policja wykonuje swoją pracę.
Obiecuję, że jak tylko czegoś się dowiemy, przyjdę do was
i powiem wszystko.
Na razie nie wiemy wiele o tym, co zaszło dziś
w Liceum Rabina,
ale według doniesień jest wielu rannych i…
Mircz, co tam?
Rami, to prawda? Widziałam w telewizji, że tam jesteś.
Od dwóch godzin puszczają to samo nagranie.
Tak, istne szaleństwo. Jak się czujesz? Wszystko dobrze? Dzwoniłaś.
Zanim usłyszałam o strzelaninie. To nic ważnego.
Przecież dzwoniłaś trzy razy. O co chodzi?
Nic mi nie jest. Trochę mnie boli. Mam straszną zgagę.
Ale to nic. A co u ciebie? Jak oko?
Włącz na chwilę kamerkę.
Kochanie, mówię, że nic mi nie jest.
Włącz kamerę.
Tadam! Ale jestem duża.
Co to był za ból?
Nic takiego, trochę trudno mi oddychać, ale to pewnie nic wielkiego.
Zrobię sobie herbatę imbirową.
Mamy imbir? Szukałam w szafce…
Mircz, muszę kończyć, dobrze?
Poproś matkę, żeby zabrała cię do szpitala.
Dobrze, panie detektywie. Nie martw się o mnie. Pa.
- Russo! Na dachu. - Co?
Wszystko, co wiemy… O wszystkim się dowiecie.
Policja! Na ziemię!
Gdzie broń?
To nie my!
Gdzie broń?
Nic nie zrobiliśmy!
Gdzie wasza broń?
Gdzie broń?
Jaka broń? Przyszliśmy tu do pracy. Usłyszeliśmy strzały i się schowaliśmy.
Hamas? Dżihadyści? Kto was przysłał?
Nikt. Przyszliśmy tu do pracy.
Planowaliście ten atak?
Nie planowaliśmy niczego…
Posłuchaj mnie uważnie.
Za każde kłamstwo dostaniesz w gębę,
póki nie stracisz wszystkich zębów. Jasne? Gdzie ukryliście broń?
Nic nie ukryliśmy. Przyszliśmy do pracy
i nagle zaczęli strzelać. Schowaliśmy się tam.
Nie spuszczajcie ich z oczu, póki ich stąd nie ściągniemy.
Żadnych mediów. Nikt nie może wejść do środka, jasne?
Dobra. Mamy na dachu trzech pracowników. Żadnych mediów.
Mosziko, aresztowaliśmy trzech Palestyńczyków. Pracowali na dachu.
Są podejrzani o zabójstwo polityczne. Wzywam Szin Bet. Dobrze.
Zawsze im powtarzam,
że jesteś nieznośny, ale masz instynkt jastrzębia. Dobra robota.
Menny.
Tak, zbierz swoich ludzi i zacznij szukać broni.
Zanim się ściemni. Może wyślij kogoś na dół, na dziedziniec.
Proszę, oddajcie mi plecak.
- Potrzebuję go. - Nie można tu wchodzić.
Potrzebuję tego plecaka, jasne?
Dokąd to? Nikt nie wejdzie.
Zostawiłem w klasie plecak.
Odbierzesz na komendzie za dzień czy dwa.
Zohar, w czym problem?
Zostawiłem plecak.
Nikt nie może tam wejść.
- Zabili mi przyjaciół! - Zohar.
Szukajcie ich i dajcie mi spokój.
Uspokój się. Ja się tym zajmę. Możecie go wpuścić na chwilkę?
A ja mogę wejść? Zohar, gdzie ten plecak? Co w nim jest?
Co masz w plecaku?
Tefilin.
Jak się nazywasz?
- Osnat, wicedyrektorka. - Dobrze, posłuchaj.
W środku jest 200 toreb, bajzel i zwłoki.
Więc zabierz stąd tego mądralę i wynoście się stąd,
bo w tej chwili nie obchodzi nas jego tefilin czy zioło,
czy co on tam ma. Nie chcesz, żeby nas to obeszło.
Nie mam czasu.
Chodź, Zohar.
- Nikt nie ma wstępu. - Dobrze.
BRAMA GŁÓWNA, 28 KWIETNIA 2020
SERWIS EZRA KLIMATYZACJA I LODÓWKI
Ochroniarz ich nie sprawdził.
DRUGIE WEJŚCIE
No i? Coś ciekawego?
Nasi przyjaciele przyjechali autem szefa, nikt ich nie sprawdził.
Zakładamy, że wwieźli wtedy broń.
Zaraz mam konferencję. Muszę im coś powiedzieć.
- Szin Bet już zajął się sprawą? - Sprawdzili ich.
Firma miała pozwolenie dla dwóch pracowników, ale trzeci, Khaled el Awadi,
jest tu nielegalnie.
Pracowali w liceum cały tydzień, wiedzieli o ceremonii.
- Gdzie ich broń? - To cię tak martwi? Broń?
Skoro siedzieli na dachu, to gdzie jest broń?
Znajdziemy ją. Wytnij to, proszę.
Tak?
Tak, to raczej sprawa polityczna.
GŁÓWNE WEJŚCIE, 28 KWIETNIA 2020
Czego szukasz?
Nie wiem. Coś tu nie gra.
GŁÓWNE WEJŚCIE, 28 KWIETNIA 2020
Osnat! Podejdziesz na chwilę?
O co chodzi?
- Od dawna pracujesz w szkole? - Siedem lat.
- Znasz wszystkich uczniów? - Tak.
Pomożesz nam?
Chodź.
Potrzebujemy twojej pomocy. To nagrania ze szkolnych kamer.
Obejrzyj je. Od otwarcia do południa.
Wypatruj nieznanych twarzy.
- Mam szukać tych pracowników? - Nie tylko. Każdego nieznajomego.
To ważne, skup się. Dzięki.
I „wybacz, że byłem taki chamski”?
Tak.
Wszystko w porządku?
Naprawdę pan pyta, czy wszystko w porządku?
Czemu nie wychodzisz?
Bateria mi padła. Nie gadałem z przyjaciółmi
ani z kimkolwiek innym. Nie wiem, kto…
Ale nie możesz tu zostać.
Zamknęliśmy szkołę, musisz stąd wyjść.
Nie ma mowy.
Nie masz wyboru.
Tak?
Gotowi do transportu więźniów? Przyjąłem.
- To byli terroryści? - Spadaj stąd.
Dziś rano podczas ceremonii z okazji Dnia Pamięci
w Liceum Rabina doszło do strzelaniny.
Zginęło czworo uczniów.
Właśnie informujemy ich rodziny.
Funkcjonariusze miejscowej policji
wraz z Dochodzeniową Jednostką Specjalną
uratowali uczniów i ujęli podejrzanych.
To poważna sprawa, podejrzewamy zabójstwo polityczne
i na razie nie ujawniamy szczegółów.
Jako burmistrz chciałbym złożyć kondolencje rodzinom
i życzyć zdrowia poszkodowanym,
w tym mojemu synowi Eranowi.
W świetle tych wydarzeń
dzisiejsze miejskie obchody Dnia Niepodległości zostały odwołane.
Co możecie powiedzieć o podejrzanych?
Pani podkomisarz Russo, czy wiadomo coś konkretnego o…
- Znaleźli broń? - Jeszcze nie. Co wiemy?
Niewiele. Mamy krew ofiary,
widać ślady walki, ale miejsce jest bardzo czyste.
Gdzie walczyli?
Tutaj. Tu widać ślady ciągnięcia, tam też.
Pewnie zaciągnęli go do schronu, ale stawiał opór.
- Na schodach też są ślady ciągnięcia? - Nie.
Jak to możliwe?
Mogli go przenieść po schodach i zrzucić tutaj.
To bez sensu.
Resztę zastrzelili na miejscu?
Co oni tu robili?
Próbowali uciec. Szukali wyjścia.
Czyli byli na dachu, zeszli na dół, zastrzelili wszystkich,
zeszli tutaj, wpadli na niego, chcieli wyjść, ale nie dali rady,
więc wrócili na dach?
Po co wracaliby na dach? Tu jest świetna droga ucieczki.
- O co chodzi, Eli? - O nic.
- Co jest? - To nic takiego, tylko…
Masz wodę?
- To nic. - Co się dzieje?
Znasz mnie.
Robię to od 20 lat.
Widziałem wszystko i nic mnie nie rusza,
ale jeśli chodzi o dzieciaki, to… Nie wiem.
- Rozumiem. - Nie…
POMPOWNIA
Czysto.
PROFIL UCZNIA
Przepraszam pana. Proszę opuścić teren szkoły.
Tylko kilka minut.
Przykro mi, ale zamykamy szkołę na noc.
Zostanie tylko policja.
W porządku, tylko coś skończę i pójdę.
Proszę, żeby opuścił pan budynek.
Słyszałem!
Muszę napisać na jutro cztery mowy pogrzebowe.
Proszę dać mi chwilę na przygotowanie się do czterech pogrzebów.
Jutro muszę tam być, a teraz muszę to napisać.
Przepraszam.
Przepraszam, że tak na panią naskoczyłem.
Za chwilę wyjdę. Dziękuję.
- No i? - Nic, Dawidi.
Jak to nic? To bez sensu. Broń musi gdzieś tu być.
Może nie ma to sensu, ale tak jest.
A dziedziniec?
Jest za ciemno. Kończymy na dziś.
Pracownicy w nocy na pewno zaczną gadać.
Przepraszam za rano. Nie wiedziałem, kim jesteś. A ten bajzel…
- Mniejsza z tym, tylko znajdźcie broń. - Dobrze.
LICEUM RABINA
DOR, JUŻ ZA TOBĄ TĘSKNIĘ
Tu Osnat, wicedyrektorka liceum.
Tak?
Obejrzałam nagrania i nie widziałam nikogo obcego.
- Na pewno? - Na sto procent.
Poza tamtymi pracownikami byli sami uczniowie i nauczyciele.
Cholera.
Dziękuję. Przepraszam, bardzo dziękuję. Dobranoc.
Dobranoc.
Z tego, co wiemy, podczas porannego incydentu w Liceum Rabina
zginęło czworo dwunastoklasistów. Policja uznaje incydent
za zabójstwo polityczne,
choć do tej pory nie przyznała się żadna organizacja terrorystyczna.
Według doniesień po strzelaninie
policja znalazła na dachu szkoły trzech Palestyńczyków.
Zostali natychmiast zatrzymani i aresztowani.
Miejskie obchody Dnia Niepodległości zostały odwołane,
a mieszkańcy przygotowują się do pogrzebu czwórki uczniów.
Policja przekazała, że nadal nie wiadomo,
- kim są podejrzani… - Russo?
Uczniowie liceum to zrobili. Jestem tego pewien.
Nigdy nie widziałem takiego ataku.
Czyli mamy ponad 900 podejrzanych?
Wiem, że tu jesteście. Dorwę was.
Co?
Zniknęli z internetu. Facebook, Instagram, Twitter, nic.
Musimy wiedzieć, o czym rozmawiają. Nie mogli zniknąć.
To może być każdy, nawet wy.
Pytanie, kto by się odważył.
Ktoś z was wychował dziecko, które zabiło dziecko, które ja wychowałam.
Dzisiejszej młodzieży nie zrozumiemy.
Nie każdy może trafić na listę.
- Co to jest, Czino? - Blackspace.
Wysyłasz dzieci do szkoły i już. Mogą się zmienić w każdego.
- Odłóż nóż. - Mówisz mi, jak wychowywać syna?
- Nie sądziłem, że zostaniesz gliną. - Myślał pan, że będę po drugiej stronie.
Przesadzasz z tymi dzieciakami, ze swoim śledztwem, swoją przeszłością.
Ktoś jeszcze jest celem.
Te dzieciaki są inne. Coś ukrywają.
Nie umiem ich przejrzeć.
Ciągle myślę o ich rodzicach.
Bycie rodzicem dziecka w takim wieku to szaleństwo.
Nie masz nad nim żadnej kontroli.
Liceum Rabina, sądzicie, że wasz koszmar się skończył
Napisy: Małgorzata Fularczyk