SERIAL ZAWIERA SCENY PRZEMOCY W SZKOLE,
KTÓRE MOGĄ BYĆ NIEODPOWIEDNIE DLA CZĘŚCI WIDZÓW.
JEST PRZEZNACZONY DLA DOJRZAŁYCH WIDZÓW.
Uczniowie liceum to zrobili.
- Myślisz, że ja to zrobiłem? - Nie wiem, co się z tobą dzieje!
To zadzwoń na policję. A może wolisz
ukarać mnie osobiście? Tak jak lubisz.
Widziałem ciebie, Szir, jego.
Podobno masz listę.
Mogę cię wpisać na listę, kiedy tylko zechcę.
Zabił Jarona i przyłożył mi pistolet do głowy.
Podobno umiesz załatwić każdą receptę.
Na stany lękowe.
Musisz pozwolić oku odpocząć.
Noś przepaskę i daj infekcji się wyleczyć.
Co robisz?
No nie wiem. Musiałem trochę wypić.
- Co to jest, Czino? - Blackspace.
Mogą pisać, co chcą, nikt tego nie namierzy.
Nie spoczniemy, póki nie ucierpią prawdziwi winowajcy.
To coś osobistego. Nie strzelali do byle kogo.
Czyli Meiraw, Tsahi, Jaron i Dor coś im zrobili.
Plecak Dora.
Nie było go w waszym biurze rzeczy znalezionych.
- Jak wygląda? - Ciemnoniebieski plecak z przypinką.
Riff to zrobił. Poznałam go po tym,
jak się rusza. I rewolwer…
- Jaki rewolwer? - Jego taty.
Czasem mu go wykrada i chodzą strzelać.
- Kogo zamordowałeś? - Ktoś was widział?
Twój kolega Szaul idzie do domu.
Jest ktoś, kto mnie widział. Pieprzyliśmy się na siłowni.
- Wypuścili ich. - Dobra.
Muszę się tym zająć.
Przytrzymajcie mu łeb.
Co myślisz, Mosz?
Podpalenie.
Zazwyczaj dzieciaki rozrzucają pety.
Ale teraz było inaczej.
Na pewno doszło do przestępstwa?
Na bank.
Widać ślady po benzynie aż do miejsca,
skąd zaczęli rozlewać.
Co więcej,
nie próbowali tego zatuszować.
Ktokolwiek spalił drzewo, nie przejmował się, czy go przejrzymy.
Mosze! Tu też zaczęło się palić, chcesz zobaczyć?
To nie ma nic wspólnego z podpaleniem. Starszy ślad.
Widać to po węglu, całkiem się rozpadł.
I po tym czarnym piasku.
Mosze! Skończyliśmy?
Jossi! Pakujcie się.
Zbieramy się.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Iglice. To jakaś prowizoryczna broń?
Niezupełnie.
Spójrzcie.
Niektóre kawałki są większe,
nie straciły kształtu.
To spalone kawałki plastiku.
Znaleźliśmy ich mnóstwo w pozostałościach z pożaru.
No i?
Bierzemy pod uwagę ewentualność,
że to była wydrukowana broń.
Broń wydrukowana na drukarce 3D?
Tak. Typ plastiku się zgadza,
sami widzieliście iglice.
Teraz można wydrukować wszystko.
Lalki, buty, protezy.
I broń.
Mogli rozebrać i złożyć pistolety w szkole.
Dlatego ich nie znaleźliśmy.
Wynieśli je w plecakach, a potem spalili.
Ale dlaczego w plecaku Dora?
Powiadom Russo.
Szukajcie w okolicy miejsc, które oferują usługi drukowania 3D.
Jadę do Michal.
Na pewno słyszeliście,
że samotne drzewo spłonęło.
Wiecie,
ja też lubiłem pod nim usiąść,
żeby pomyśleć.
Śnić na jawie.
Bywały szalone noce,
skręt czy dwa.
Mam do was prośbę.
Z głębi serca.
Nie pozwólcie, by te wydarzenia zniszczyły wasz świat.
Właśnie taka jest nasza szkoła.
Trwamy razem, zwłaszcza gdy jest ciężko.
To nasz test.
Co jest, kurwa?
A jak myślisz?
Że to wszystko odejdzie w zapomnienie?
Wracając do tematu…
Przyjaźń to siła, broń.
Obrona.
Rami.
Możemy pogadać?
Jasne. Wejdź.
Proszę.
Co się dzieje?
Mam coś dla ciebie.
Znaleźliśmy ją.
Gdzie znaleźliście plecak?
Znaleźliśmy tylko przypinkę.
Jak to?
Nie mamy jeszcze plecaka.
Ale obiecuję, że nie przestaniemy szukać.
Ale gdzie ją znaleźliście?
Nie wiem dokładnie. Przynieśli ją do biura.
Wygląda…
Zardzewiała. Łuszczy się.
Minęło trochę czasu, pordzewiała.
Lepsze to niż nic, prawda?
Z twoim okiem wszystko w porządku?
Tak, tylko…
Zakropiłem je, to nic.
Nie wygląda to dobrze.
Pokaż.
- Nie. - Jestem pielęgniarką.
Połóż się na chwilę.
Nic mi nie jest.
Odchyl głowę.
Nie musisz tego robić.
To tylko ciepły kompres.
Odciągnie ropę. Ulży ci.
Kiedy to się stało?
Gdy miałem 17 lat.
Zwykła szczeniacka bójka.
W porządku. Zamknij oczy.
Odpręż się.
Jest dobrze.
Leż tak przez dziesięć minut. Poczujesz się lepiej.
Zrobię ci kawę.
Dzięki, Michal.
Halo? Tak.
Już sobie poradziłam, ale mam pytanie.
Tak. Mam tylko pytanie na temat jej rezonansu.
Zaczęła wczoraj leczenie?
Nie mam tego zapisanego.
Dobrze. Tak trzeba zrobić.
Co robisz?
Nic, tak tylko patrzę.
Odłóż to, proszę!
Co to?
To Dora.
Czego tu szukasz?
Niczego nie szukam…
Poszedłem do łazienki i drzwi były otwarte.
Przepraszam, nie chciałem być wścibski.
Chciałem tylko dowiedzieć się o nim czegoś więcej.
Sam to zrobił.
Mają pracownię z drukarką 3D
na zajęcia z architektury.
- Słucham. - Morag.
Byłem w domu Dora.
Mają w szkole drukarkę 3D.
Myślisz, że wydrukowali tam broń?
Nie jestem pewien, ale dowiedz się, kto ma dostęp do tej drukarki.
Jasne, i zdobędę nakaz.
Potrzebujemy drukarki i wyposażenia.
Nie, bez nakazu.
Dlaczego?
Pojadę tam dzisiaj.
Jeśli poczekamy do jutra na nakaz, sprawca się dowie.
- Spotkamy się na miejscu. - Dobra.
Spoko, że wróciłaś.
Spoko?
Tak. Brakowało nam ciebie.
A zaraz studniówka.
Liczyłem, że wrócisz na czas.
- Studniówka. - Tak.
Nie wiedziałam, że to dla ciebie ważne.
Pewnie, że tak. A dla ciebie?
Posłuchaj.
Chcę o czymś pogadać.
O coś cię spytać.
Okej.
O to, co zaszło w holu.
- W holu? - Tak. Tamtego dnia.
Nie wiem, co widziałaś,
ale wolałabym, żebyś z nikim o tym nie rozmawiała.
Czemu nie?
Wiesz, jak to jest. Ludzie będą gadać.
I dla własnego interesu.
Jesteś teraz na białej liście.
Słyszałaś o niej?
Słyszałam o tej twojej liście. Cieszę się,
że wreszcie coś osiągnęłam.
Nie każdy może trafić na listę.
Zadbałem o ciebie.
No dobra. Idę poćwiczyć.
W razie czego wal do mnie.
Dobrze.
JAK MYŚLICIE, KTO BĘDZIE KOLEJNĄ OFIARĄ TOMA?
PRZEGIĄŁ. RIFF WYGLĄDA JAK ZBITY PIES.
CO TO?
LISTA TOMA. BYŁO PYTANIE, KTO NASTĘPNY.
Ja pierdolę.
Co tu robisz w środku dnia?
Nie mam ochoty schodzić.
Chodźmy zapalić. Nie mogę palić w upale.
Nie zejdę na dół. Ty też nie powinnaś.
Co się stało, Szaul?
Tom nas szuka.
Załatwił Riffa i teraz szuka mnie.
Niby dlaczego?
Poza tym Riff sobie zasłużył.
Wygląda masakrycznie.
Jestem na liście. Oboje jesteśmy.
Nie wchodziłaś na Black?
Nie.
Patrz.
RIFF, SZAUL, MAJAN, LIOR
Kurwa.
Dobrze! Tom, 14,12 sekundy!
Kim ty jesteś, śmieciu,
żeby decydować, kto jest winny? Bogiem?
Proszę, wyjdź.
Sprawdziliście, czy jesteście na liście Toma?
Sprawdźcie. Może będziecie następni.
Majan. Uspokój się.
Po co mnie uspokajasz? Słuchajmy.
Niech Bóg przemówi.
Albo dajcie mu nożyczki, obetnie mi włosy.
- Prosiłem cię… - Nie dotykaj mnie.
Upewniłeś się, że wziął dziś leki?
Wyjdź, proszę. Teraz.
Wychodzę.
Zbliż się do moich przyjaciół, a zginiesz.
Majan…
Powiedz, z kim się teraz pieprzysz,
żebym wiedział, kogo nie krzywdzić.
Nie jesteś już z Riffem, tylko z Szaulem?
Zamieniłaś jednego ćpuna na drugiego?
I teraz pieprzysz się z nim.
Wyślij mi listę, dobra?
Zdychaj!
A ten idiota wypił
z pół butelki, wszedł na deskę
i tak się wyrżnął,
że głowa mała.
Ta czwórka gotowa. I zamówienie Wallach.
To wszystko?
Dobra. To…
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Poproszę średnią.
Z dodatkami?
Z oliwkami.
Robi się. Proszę poczekać kilka minut.
Dziwne, że tu przyszła.
Mogę?
Cóż…
Pamięta mnie pani?
Chodziłam z Dorem do podstawówki.
Byłam w innej klasie.
Oczywiście, że pamiętam.
- Byłaś też na sziwie. - Tak.
Ostatnio rzadko wychodzę na miasto.
Idę do pracy i wracam do domu.
Musi być pani trudno.
Nic już nie ma znaczenia.
Ale ostatnio o was myślałam.
O nas?
O uczniach z liceum.
Bo chyba nie da się wszystkich nazwać przyjaciółmi.
Zastanawiałam się,
czy to możliwe, żeby nikt z was nic nie wiedział.
Czemu nie da się nas nazwać przyjaciółmi?
Dor nie miał żadnych wrogów.
Wrogów?
Myślisz, że ktoś mógł chcieć go zabić?
Nie.
Myślałam, że tak pani podejrzewała…
Nie mam pojęcia, co się stało.
Nie masz pojęcia?
- Nie. - Libi.
Wśród was jest czterech morderców.
I nikt nic nie wie?
To nie ma sensu.
Gdybym coś wiedziała, powiedziałabym pani.
Rozumiem.
Nikt nie chce sypać.
Kto umarł, ten umarł. Nic to nie zmieni.
Wszyscy chcą, żeby było po wszystkim.
Nie sądzę, żeby ktoś kogoś krył.
Ktoś wie.
Nie jedna czy dwie osoby.
Dzięki.
Ile płacę?
- Nie trzeba. - Dobrze.
Wszystko okej?
AWARIA
Jak otworzyć…
Już weszłam.
Jesteś jakąś hakerką?
Hakerką?
Nie.
Po prostu jestem… Jak to wyjaśnić…
Jak to się mówi?
No tak. Jestem młoda.
Myślałem o tym, co wczoraj mówiłaś.
Wiesz…
nie planowałem zostać teraz ojcem.
To był przypadek. Albo i nie. Nieważne.
Nie jestem gotowy.
I tyle się teraz dzieje.
Myślę, że będziesz dobrym ojcem.
Może trochę starawym.
Taki ojciec i dziadek w jednym. Ale dobry.
Kurwa.
Wygląda jak spust.
Sam spust? Nie rozumiem.
Jeszcze jedna część.
Ochroniarz.
Cicho.
Znowu to jadłaś?
Przepraszam.
Ta cebula jest zabójcza.
Chodź.
Dobra.
Wydrukowane trzeciego lutego.
Co jest?
Wydrukowane z loginu Dora.
Michal na pewno coś wie.
Chodźmy do niej.
Teraz? Jest środek nocy.
Wydawała się dziwna. Nie skojarzyłem tego.
No i? Ofiara jest mordercą?
Russo tego nie kupi.
Rano zdobędziemy nakaz przeszukania.
Michal nie ma w domu.
Mówiła, że ma nocną zmianę.
Dobrze. Tym lepiej.
Nie jedziesz ze mną.
Na wszelki wypadek jedź na komendę i wnieś o nakaz.
Okej.
Wrócę pieszo.
Najwyraźniej.
Michal!
Michal, otwieraj!
Michal.
Michal!
Dobrze.
Ambulans.
Szybko, przyślijcie karetkę.
Ulica Dkalim 17. Kobieta chciała się zabić.
Ma puls.
Cześć.
Co tam?
Dobrze.
Niezły melanż, co?
No.
Byłem kompletnie nawalony.
No.
Słuchaj…
nie pamiętam dokładnie, co się stało,
ale z nami spoko?
Nic nie powiesz.
Nie słyszałeś, co się stało?
A co się stało?
Mama Dora się zabiła.
A raczej próbowała się zabić.
Ktoś ją znalazł, leży w szpitalu.
Więc się nie przejmuj.
Wszyscy mają imprezę w dupie.
Ja na pewno.
- W porządku? - Tak.
Zadzwonić po kogoś?
Nie. Nic mi nie jest, możesz iść.
- Na pewno? - Tak.
Przyniosę coś do picia.
Nie trzeba.
Dzięki.
Dobra.
Czyli matka leży na intensywnej terapii.
Dor był jednym z nich.
Drukował broń.
Brał udział w morderstwie.
To dlaczego zginął?
Może był najsłabszym ogniwem.
Miał wydrukować broń, a potem się go pozbyli.
Może spanikował. Zmienił zdanie.
Czyli Dor wydrukował broń
i brał udział w masakrze.
Zeszli do schronu,
spanikował i go zastrzelili.
Spakowali pistolety i maski do jego plecaka
i wyszli ze szkoły.
A pod samotnym drzewem spalili plecak z pistoletami?
Tak.
Zbyt dużo poszlak.
Zmienić ofiarę w mordercę to za mało.
Michal przed próbą samobójczą
wyrzuciła do kosza zeszyt Dora.
Plan szkoły.
I trasa przebiegu masakry.
Tu jest patio. Schody, klasy.
Okej.
Zajmijcie się sprawą Dora
jak najbardziej rzetelnie, dobra?
Żadnych przecieków i szalonych pomysłów jak włamywanie się do szkoły
w środku nocy bez nakazu.
Jasne?
Nic ci nie jest?
Twoje oko źle wygląda.
Dawidi?
Dawidi.
Oczodół jest zbyt spuchnięty. Nie mogę wyjąć oka.
Mówiłem, że to ryzykowne, a ty mnie zignorowałeś.
Jasne. Wyjmij je.
Uśpię cię na pół godziny i wyjmę oko.
Nie będziesz mógł prowadzić,
więc zadzwoń po taksówkę albo po kogoś.
Musisz poczekać, aż infekcja minie.
Całkowicie. Tylko wtedy będzie można znów wsadzić oko.
I nie to!
Nowe, akrylowe.
Do tego czasu noś przepaskę.
Spokojnie.
Poczujesz się otumaniony,
a kiedy się obudzisz, wszystko będzie dobrze.
Hej.
Hej!
Co tam?
Co jest?
Masz coś dla mnie?
Jasne.
Możesz załatwić inne tabletki?
No wiesz…
Rysperydon?
Dla kogo?
Możesz czy nie?
Te są mocne.
To lek przeciwpsychotyczny, nie przeciwlękowy.
Jeśli połączysz go z Ritalinem…
to cię sieknie.
Nie komplikuj sprawy, Omer.
Myślałam, że chcesz mi pomóc.
Załatwię ci te tabsy.
No nie. Moja mama
po masakrze zwariowała i co pięć minut wypytuje,
gdzie jestem, co robię, z kim jestem.
Odbiło jej.
Powiedz jej, że jesteś w aptece.
Bardzo śmieszne.
Mojemu tacie też odwaliło.
Kilka dni temu wszedł do mojego pokoju
i zaczął zadawać dziwne pytania.
Jakbym był zabójcą czy coś.
A jesteś?
Tak myślisz?
No dobra.
Dziękuję.
Naprawdę. Doceniam to.
Nie ma sprawy. Daj znać…
jeśli będziesz czegoś potrzebować.
Da się zrobić.
Dobranoc, książę.
Dobranoc.
Jak się czujesz?
Strasznie piecze.
Weźmiesz coś na ból i pójdziesz spać?
Tak.
Zatrzymam się po antybiotyki.
Zdrzemnij się.
Wyglądasz urzekająco.
Jak zły pirat.
- Wystarczy, pójdziesz teraz. - Kurwa.
Nie za sekundę.
Mam dość czekania.
Wracasz do domu.
Posłuchaj mnie uważnie! Wracasz do domu.
- Tak. Rozumiem. - Wracaj do domu.
Nie! Porozmawiamy o tym później.
Zdejmij to.
Co tu się dzieje?
Nic. To sprawa osobista.
Itamar, wszystko w porządku?
Mówiłem, że to nie twoja sprawa. Odpierdolisz się?
Zrobił ci krzywdę? Pobiłeś go?
Co się wtrącasz?
Mówisz mi, jak wychowywać syna?
Widziałeś się ostatnio w lustrze?
Tato, przestań. To glina.
Mam to gdzieś.
Rozmawiam z synem. To wszystko.
Na pewno wszystko okej, Itamar?
Tak. Jest w porządku.
Słyszałeś. A teraz spierdalaj.
Zajmij się własnym dzieckiem, ślepaku.
Co?
Chcesz mnie pobić?
- Chcesz oberwać? - Bardzo.
Nie bój się.
Tato.
Uspokójcie się.
- Hej… - Niech pan go zostawi!
Niech pan przestanie! Co pan robi?
Totalnie ci odbiło.
Groził temu chłopakowi.
Dlaczego bijesz ludzi na ulicy? Co z tobą?
A co miałem zrobić?
- Mogłeś uderzyć mnie w brzuch. - Trzeba było odejść!
Co robisz?
Muszę coś zrobić.
Nie ma mowy. Nigdzie nie idziesz, Rami.
Rami, stój.
Chcę z tobą porozmawiać! Czemu taki jesteś?
Nie wolno ci prowadzić!
Stój, policja!
Ręce do góry!
Do góry!
Odwróć się.
Nie ruszaj się!
Zostań tu. Wezwę karetkę.
Nie ruszaj się.
Twoi znajomi pewnie nie mają z tym nic wspólnego,
ale uważaj, z kim się zadajesz.
Oczywiście, tato.
Od razu wiedziałem, że to nie wypadek.
Dogadałem się z Chanochem.
Potrzebuję danych ucznia,
który zmarł dwa lata temu. Ido Lew.
Musisz usunąć to nagranie.
Pozbądźmy się go.
Napisy: Małgorzata Fularczyk