‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งบ้านอยู่ฝั่งตรงข้าม ‎แม่เขาเป็นคนขี้เกียจมากชนิดที่…
‎ปล่อยให้ลูกกินไอศกรีมเป็นมื้อเช้า
‎ฉันจะไปที่บ้านของเขาเพื่อไปโรงเรียน ‎และเขาจะนั่งบนเคาน์เตอร์
‎เป็นสิ่งที่ถ้าฉันทำ ฉันจะถูกส่งเข้าคุก ‎ถ้าฉันนั่งบนเคาน์เตอร์ในครัว
‎แต่ที่จะบอกคือ ‎บ้านหลังนั้นเหมือนบ้านขุนนางสมัยก่อนเลย
‎มีเด็กๆ นั่งบนเคาน์เตอร์
‎ครั้งหนึ่งฉันเดินเข้าไป ‎และเขาไม่เพียงแค่กำลังกินไอศกรีม
‎ตอนนั้นน่าจะเจ็ดโมงเช้า ‎เขากำลังกินไอศกรีม ไม่ใช้ช้อนตัก
‎อย่างแรก บ้านฉันไม่เคยอนุญาตให้ตักกิน ‎จากกระปุก เขาใช้เพรทเซลจิ้มกินด้วยซ้ำ
‎และฉันคิดว่า "คนพวกนี้ ‎วิถีชีวิตของพวกเขาเหลือเชื่อมากจริงๆ"
‎คุณกับผมได้คุยกันสั้นๆ หลังเวที เรา…
‎- สูบบุหรี่ได้ไหม ‎- สูบบุหรี่ได้ไหม
‎- บนเวที ‎- และเราทำไม่ได้
‎- เราทำไม่ได้เพราะมันผิดกฎหมาย ‎- มันผิดกฎหมาย
‎โต๊ะนี้แหละ
‎โอเค คุณคิดว่าไง โต๊ะนี้เหรอ
‎- ได้นะ ‎- เริ่มกันเลย
‎ขอโทษนะคะ
‎ไม่ ไม่ฉีดสเปรย์ผม เพราะฉัน… ‎มันทำให้ฉันหายใจไม่ออก
‎ฉีดแล้วเหมือนสูดหายใจผ่านท่อไอเสีย
‎ฉันอยากให้ปอดฉันเสียหายจากการสูบบุหรี่
‎คุณเชื่อในปรัชญา
‎ที่ว่าเต้นแอโรบิกกับออกกำลังกาย ‎จะช่วยให้อายุยืนยาวไหม
‎ฉันเดาว่าฉันไม่มีปรัชญาในเรื่องนั้น ฉัน…
‎สมัยฉันเป็นเด็ก คนไม่ค่อยออกกำลังกายกัน
‎ผู้คนไม่คิดว่าการออกกำลังกายเป็นสิ่งสำคัญ
‎สมัยนั้นคนกระตือรือร้นกว่านี้เยอะ ‎ไม่ต้องสงสัยเลย
‎โดยเฉพาะเด็กๆ
‎เพราะเราไม่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในบ้านด้วยซ้ำ ‎โอเคนะ
‎และนั่นไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับครอบครัวฉัน ‎เราจะโดนไล่ "ออกไป"
‎รู้ไหม คือว่า "ออกไปซะ"
‎และไม่ใช่เพราะพวกเขาคิดว่า ‎เราควรออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์
‎พวกเขาคิดว่า "เราไม่อยากเห็นหน้าพวกเธอ ‎ออกไปให้พ้นจากบ้าน"
‎และไม่มีใคร… "เราไม่อยากเหนื่อยกับพวกเธอ
‎เราไม่สนใจ ออกไปจากบ้านซะ"
‎เราเลยออกจากบ้านไปวิ่งเล่นข้างนอก ‎และทำสิ่งที่เด็กๆ เคยทำ
‎สมัยนั้นคนกินน้อยกว่านี้ด้วย นั่นแหละสำคัญ
‎เพราะคนต้องทำอาหารกินเอง
‎ไม่ได้มีอาหารสำเร็จรูปเยอะแยะแบบนี้
‎และฉันคิดว่า คนสมัยนั้นไม่รู้ด้วยว่า ‎อาหารพวกนี้ไม่ดีต่อร่างกาย
‎ฉันคิดว่าการที่รู้ว่ามันไม่ดีต่อร่างกาย ‎อาจจะทำให้มันแย่ไปกว่าเดิม
‎แต่คือว่า พ่อแม่ฉัน…
‎พวกเขาเป็นคนอเมริกันรุ่นบุกเบิก
‎พวกเขาคิดว่า "อาหารดี"
‎รู้ไหม ไม่ใช่ "อาหารไม่ดี"
‎แบบว่า "เนื้อดี เนยดี"
‎สิ่งที่ถูกมองว่าไม่ดีสำหรับเรา ‎ก็คือของอย่างลูกอม แต่ไม่ดีต่อฟัน
‎ฉันจำไม่ได้ว่าผู้คนพูดถึงสุขภาพตัวเองตลอดเวลา
‎ผู้คนกังวลเรื่องโรคอย่างโปลิโอ
‎นั่นเคยเป็นเรื่องใหญ่
‎ก่อนมีการคิดค้นวัคซีนป้องกันโปลิโอ ‎สมัยฉันยังเป็นเด็กเล็กๆ
‎และนั่นเหมือนกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎สมัยฉันเป็นเด็กและสมัยคุณยังเป็นเด็ก ‎ซึ่งย้อนไปไกลกว่าฉันอีก
‎- ใช่ ‎- ฉันเกิดหลังคุณเนอะ
‎- ใช่ โอเค ‎- ผมเกิดก่อนนานเลย
‎เด็กทุกคนมีชีวิตอยู่กับควันบุหรี่หนาทึบ
‎โอเคนะ ไม่มีใคร… และในบ้านฉัน…
‎แม่ฉันไม่เคยเปิดหน้าต่าง
‎เพราะแม่ไม่อยากให้อากาศข้างนอกเข้ามา
‎ควันบุหรี่มันหนาจนมองไม่เห็นอะไร
‎โอเคนะ นั่นคือยุค 1950
‎และพอเราขึ้นรถ ‎เราก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เปิดหน้าต่างรถ
‎พ่อฉันสูบไปป์ แม่ฉันสูบบุหรี่
‎เรานั่งกัน ตอนเรายังเด็ก… ‎ตอนนี้พวกเขามีมาตรการรักษาความปลอดภัย
‎พวกเขามีอะไรหลายอย่าง ‎ต้องรัดเข็มขัดให้เด็ก ต้องสวมหมวกนิรภัยให้เด็ก
‎พวกเขาจับเด็กแต่งตัวเป็นนักบินอวกาศ ‎แล้วยึดไว้ที่เบาะหลัง
‎สมัยเรายังเป็นเด็กน้อย…
‎- ใช่ ‎- รถไม่มีเข็มขัดนิรภัย
‎เรานั่งตรงไหน เบาะหน้าบนตักแม่ที่กำลังสูบบุหรี่
‎ฉันติดบุหรี่ เสพติดเลย ‎ฉันรู้ว่าการเสพติดคืออะไร
‎มันฉลาดเหรอที่จะสูบบุหรี่ ‎โง่มาก! ฉันรู้ โอเคนะ
‎ฉันจะโดนตะคอกใส่ตลอดเวลา ‎และฉันจะพูดเสมอว่า
‎"การสูบบุหรี่ไม่ดีต่อเรา ฉันรู้ ฉันเคยได้ยินแล้ว"
‎มีเรื่องบางอย่าง
‎โอเค เราอาจจะไม่รู้ว่า ‎การกินสเต๊กเยอะๆ มันไม่ดีต่อเรา
‎ฉันเข้าใจว่าทำไมคนไม่ตระหนักเรื่องนั้น
‎โดนเฉพาะคนที่ขาดแคลนเนื้อสัตว์มาหลายชั่วอายุ
‎แต่รู้ไหม
‎การสูดหายใจเอาควันเข้าปอด
‎ทำไมถึงไม่มีใครคิดว่า ‎"รู้ไหม นั่นอาจไม่ใช่ความคิดที่ดีที่สุด"
‎แต่ดูเหมือนผู้คนจะไม่คิดจริงๆ
‎ใช่ พวกเขาทำให้เราเชื่อว่ามีบุหรี่ที่ปลอดภัย
‎ใช่ บุหรี่ที่ปลอดภัย
‎ใช่ ฉันจำกุมารแพทย์สมัยฉันเด็กๆ ได้
‎ฉันจำได้ว่าไปที่คลินิกของเขา
‎มีที่เขี่ยบุหรี่ยักษ์อยู่บนโต๊ะของคุณหมอ ‎และเขาจะสูบบุหรี่
‎แล้วหลังจากที่พวกเขาฉีดยาเจ็บๆ ให้ ‎คุณหมอก็จะให้ลูกอม
‎ในฐานะเด็กอายุหกหรือเจ็ดขวบ ฉันไม่รู้หรอก
‎ว่าการสูบบุหรี่หรือกินลูกอมมันไม่ดีต่อสุขภาพ
‎เพราะนั่นคือสิ่งที่พวกเขาให้เราหลังจากฉีดยา
‎ดังนั้นถ้าฉันไม่เริ่มสูบบุหรี่ตอนอายุ 12 ‎ฉันคงไม่เริ่มสูบบุหรี่ตอนนี้แน่ๆ
‎แต่ฉันรู้ว่าการเสพติดบางอย่างมันคืออะไร
‎และฉันรู้ว่าไม่มีใครตั้งใจอยากจะเสพติด
‎และนี่คืออุปกรณ์ที่มีชื่ออย่างเหมาะสมว่า ‎"อุปกรณ์ผีเสื้อ"
‎เด็กสาวคนนี้กำลังอยู่ในระยะดักแด้ ‎แต่ยิ่งใส่น้ำหนักลงไปข้างล่างเท่าไหร่
‎ปีกก็จะยกได้ยากมากขึ้น ‎เหมือนอย่างที่ผีเสื้อทุกตัวจะบอก
‎กิจวัตรแย่ๆ ฆ่าคุณได้ ฉันเคยเห็นมาแล้ว ‎แต่กิจวัตรดีๆ ก็จะไม่ช่วยคุณหรอก
‎คุณอาจจะมีกิจวัตรที่ดียอดเยี่ยม ‎จากนั้นก็… ฉันนึกถึง…
‎ฉันจะไม่เอ่ยชื่อว่าเป็นใคร ‎แต่ฉันเคยมีเพื่อนคนหนึ่ง
‎ซึ่งเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่อยู่ในวัยเดียวกัน
‎แล้วไม่เคยสูบบุหรี่ ไม่เคยดื่มเหล้า
‎และมักจะดุฉันตลอดที่ทำสิ่งเหล่านั้น
‎ทั้งชีวิตของเธอกินแต่บล็อกโคลีกับหน่อไม้ฝรั่ง
‎ดื่มน้ำเปล่าและวิ่งออกกำลังกาย
‎แล้วก็ตายด้วยโรคมะเร็งสมองตอนอายุ 50 ต้นๆ
‎ในขณะที่แม่ฉันเพิ่งตายตอนอายุเกือบ 92
‎ดังนั้นวิถีชีวิตแบบนี้ไม่ได้ฆ่าคุณ
‎ต่อให้ฉันตายวันพรุ่งนี้ ‎ก็จะไม่มีใครพูดว่า "อายุยังน้อยอยู่เลย"
‎ฉันแก่เกินกว่าจะขึ้นชื่อว่าตายเร็ว
‎ถ้าฉันตายเพราะสูบบุหรี่ ถ้าฉันตายตอนนี้ ‎ทุกคนจะพูดว่า "ก็สมแล้วไหมล่ะ"
‎ผู้คนรำคาญจะแย่แล้วที่ฉันยังไม่ตาย ‎ฉันรู้ โอเคนะ
‎แต่ตอนนี้เรามีบางอย่างที่ฉันทนไม่ได้จริงๆ
‎- อะไรครับ ‎- สุขภาพที่ดี
‎- ครับ ‎- โอเคนะ สุขภาพที่ดี
‎คำนี้มันโผล่ในหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ นิตยสารทุกเล่ม
‎มีทั้งสปาเพื่อสุขภาพ ‎ไอ้โน่นเพื่อสุขภาพ ไอ้นี่เพื่อสุขภาพ
‎สมัยก่อนเราไม่สนเรื่องสุขภาพที่ดี ‎และฉันคิดว่า "สุขภาพที่ดีคืออะไร"
‎มันเหมือนการมีสุขภาพที่ดีเป็นพิเศษ
‎สำหรับฉัน สุขภาพที่ดีคือความโลภ
‎แค่ไม่ป่วยยังไม่พอ ต้องสุขภาพดีด้วย
‎นี่คือสิ่งที่คุณซื้อได้
‎โอเคนะคะ คุณซื้อสุขภาพที่ดีได้ เพราะคุณซื้อได้
‎มันเลยมีอาหารพิเศษเพื่อสุขภาพ
‎มีพวก ไม่รู้สิ เมล็ดธัญพืช ชา และอะไรพวกนั้น
‎เครื่องดื่ม น้ำปั่น น้ำผลไม้ อะไรพวกนั้นน่ะ
‎ทุกอย่างที่ผู้คนดูจะแสวงหาเพื่อสุขภาพ ‎ฉันไม่ต้องการ
‎ไม่ล่ะ ขอบคุณ
‎โอเคนะ ไม่ล่ะ ขอบคุณ
‎ฉันไม่อยากเป็น… ‎ฉันรู้ว่าการทำสมาธิเป็นส่วนหนึ่งของโยคะ
‎คนนิวยอร์กซิตี้จำนวนหนึ่งในสามมีเสื่อโยคะ
‎แค่นั้นก็ทำให้ฉันไม่อยากเล่นโยคะแล้ว ‎แค่เรื่องนั้น
‎การแบกม้วนเสื่อเดินไปเดินมา…
‎รู้ไหม นิวยอร์กเคยเป็นเมืองที่นำแฟชั่นกว่านั้น
‎ฉันไม่ชอบเห็นผู้คนเดินถือเสื่อพวกนี้ไปทั่ว
‎มันดูแย่มาก ครั้งสุดท้ายที่ฉันพกเสื่อ ‎คือตอนฉันอยู่อนุบาล
‎เราต้องพกเสื่อไปโรงเรียน ‎เพราะเราต้องงีบบนพื้น
‎ความคิดเรื่องสุขภาพที่ดี ‎ต้องมาจากแคลิฟอร์เนียแน่ๆ
‎เหมือนกับในซานฟรานซิสโก ‎เขาเรียกว่าอะไรนะ ซิลิคอนแวลลีย์
‎คนไฮเทคพวกนั้นเป็นห่วงสุขภาพตัวเองมาก
‎แต่ไม่ห่วงชีวิตเรา
‎พวกเขา… พวกเขาเป็นคนรวยจริงๆ
‎พวกเขาพยายามสารพัดอย่างเพื่อให้มีชีวิตยืนยาว
‎และนี่เป็นเรื่องสำคัญสำหรับพวกเขามาก
‎ฉันแน่ใจว่าพวกเขามีอาหารพิเศษ ‎ออกกำลังกายและอะไรพวกนั้น
‎พวกเขายังคิดอีกด้วยว่าโลกกำลังจะถึงจุดจบ
‎เราต้องมีอากาศของตัวเอง มีน้ำของตัวเอง
‎ถ้าเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ ‎ฉันไม่อยากเป็นคนกลุ่มสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่
‎ทำไมฉันต้องอยากมีชีวิตอยู่ด้วย
‎ฉันไม่เข้าใจพวกคนที่อยาก
‎แต่สมัยเป็นเด็ก ฉันกังวลเรื่อง ‎สงครามนิวเคลียร์มาก กังวลมากจริงๆ
‎เพราะตอนนั้นฉันอยากมีชีวิตอยู่ ‎เพราะฉันอายุแค่เจ็ดขวบ
‎แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้อายุเจ็ดขวบแล้ว ‎ฉันไม่ได้อยากตายหรอกนะ
‎แต่ถ้าฉันตาย มันก็ไม่ได้น่าเศร้า
‎ฉันไม่ใช่เด็กเจ็ดขวบอีกแล้ว ‎และที่แน่ๆ ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่
‎กับพวกคนที่ตุนเมล็ดธัญพืชและอะไรพวกนี้
‎เพราะพวกเขาไม่ใช่คนที่ฉันอยากใช้เวลาด้วย
‎ถ้าฉันไม่อยากใช้เวลากับพวกเขาตอนนี้
‎เวลาที่ยังมีอย่างอื่นให้ทำ และโลกยังดีอยู่
‎ทำไมฉันจะอยากใช้เวลากับพวกเขาหลังจากนั้น
‎มีเต่าตัวหนึ่งชื่อเบิร์ต
‎เบิร์ตเป็นเต่าที่รู้จักระวังตัว
‎เวลามีอันตราย เขาไม่เคยบาดเจ็บ
‎เขารู้ว่าต้องทำยังไง
‎เขาหลบ
‎และกำบัง
‎จำไว้ว่าต้องทำยังไงนะ เพื่อนๆ
‎บอกฉันดังๆ ซิ ‎พวกเธอควรจะทำยังไงเมื่อเห็นแสงวาบ
‎หลบและกำบัง
‎ฉันไม่รู้ว่าเด็กๆ ซื้ออะไร ‎แน่นอนว่าต้องเป็นของที่ได้รับอนุญาตให้ซื้อ
‎ฉันเคยซื้อลูกอมให้เด็กชายคนหนึ่ง ‎ในวันวาเลนไทน์
‎และพ่อแม่เขาทำท่าเหมือนฉันให้ปืนเขา
‎ฉันพูดว่า "เขาได้รับอนุญาตให้กินลูกอมไหม" ‎"ไม่เชิง"
‎ฉันยื่นลูกอมให้เด็กไปแล้ว
‎ซึ่งทำหน้าไม่อยากเชื่อว่านี่คือความจริง
‎"ของโปรดผมเลย" ‎เขาบอกก่อนจะแกะมันด้วยซ้ำ
‎ฉันบอกว่า "อันเล็กมาก"
‎ฉันอยากซื้อกล่องใหญ่เบิ้มให้เขา ‎แต่ฉันคิดว่าพ่อแม่เขาน่าจะไม่พอใจ
‎แล้วแม่ของเด็กคนนี้ก็พูดกับฉันว่า
‎"พ่อแม่ให้คุณกินลูกอมไหมคะตอนที่คุณยังเด็ก"
‎รู้ไหม เธอแก่กว่าลูกชายเธอแน่ๆ ‎แต่ก็ยังเด็กกว่าฉันมาก
‎ฉันตอบว่า "ให้กิน" ‎"พวกเขาไม่รู้เหรอว่ามันไม่ดีต่อคุณ"
‎ฉันบอกว่า "พวกเขาคิดว่ามันไม่ดีต่อฟัน" ‎ลูกอมไม่ดีต่อฟัน
‎ฉันบอกว่า "พวกเขาไม่ได้คิดว่าของพวกนี้
‎ซึ่งอาจจะดีหรือไม่ดีต่อคุณจะแย่อะไรขนาดนั้น"
‎พวกเขาไม่ได้…
‎พวกเขาไม่ได้ใส่ใจสุขภาพเราขนาดนั้น
‎พวกเขาพาเราไปหาหมอ ‎พวกเขาห้ามเรากินลูกอม
‎พ่อเคยปรี๊ดใส่ฉันเพราะฉันฟันผุหลายซี่
‎และค่าหมอฟันแพงมาก
‎แต่นอกเหนือจากนั้น… พวกเขาบอกเราว่า ‎"ใช่ ลูกต้องกินถั่วฝักยาวนะ"
‎แต่มันไม่ได้… พวกเขาไม่ได้หมกมุ่นขนาดนั้น
‎สมัยนี้พ่อแม่ไม่ได้เลี้ยงลูกแบบเข้มงวดมาก
‎ยกเว้นแต่ว่าพวกเขาสั่งห้ามหลายอย่าง ‎เพราะมันไม่ดีต่อสุขภาพ
‎หรือไม่ดีต่อสิ่งแวดล้อม ‎เด็กๆ จะบอกคุณว่าอะไรที่ไม่ดีต่อสิ่งแวดล้อม
‎ผู้หญิงคนนั้นโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว มีลูกแล้ว
‎แต่เธออยู่ในซานฟรานซิสโก
‎ตอนที่เธออายุสามขวบ ตอนนี้เธออาจจะอายุ 33
‎เธอพูดบางอย่างกับฉัน ‎ฉันรำคาญเลยพูดไปว่า "เธอเป็นแค่เด็ก"
‎ซึ่งพวกผู้ใหญ่เคยพูดกับฉันวันละ 400 ครั้ง ‎ตอนที่ฉันเป็นเด็ก
‎เธอบอกว่า "ฉันเป็นผู้หญิงเต็มวัย" ‎เธอเคยอายุแค่สามขวบ
‎ฉันบอกว่า "เธอยังไม่โตเต็มวัย
‎ยังไม่ใช่ผู้หญิงเต็มวัย"
‎เอาละ คุณห้ามพูดแบบนี้กับใครเชียวนะ
‎ถ้ามีคนบอกว่า "ฉันเป็นผู้หญิง" ‎ก็แปลว่าเป็นผู้หญิง
‎ไม่ว่าจะเป็นเด็กหญิงสามขวบ ‎ชายแก่วัย 70 ยีราฟ
‎คุณก็คือผู้หญิง
‎คุณเคยไปบำบัดหรือเข้ากลุ่มเพื่อนช่วยเพื่อน ‎อะไรแบบนั้นไหมครับ
‎ไม่ค่ะ ฉันเคยไปเข้ากลุ่มเพื่อนช่วยเพื่อน ‎ซึ่งมันก็ได้ผลนะ
‎แต่มีที่ไหนไหมที่คนมีปัญหาเดียวกัน ‎มารวมตัวกันเพื่อขอความช่วยเหลือ
‎โชคไม่ดีที่ไม่มีคนมีปัญหาเดียวกัน
‎ฉันเลยไม่สามารถตั้งกลุ่มขึ้นได้
‎เพราะว่ากิจกรรมหลักของฉัน
‎ฉันมีกิจกรรมหลักอยู่สองอย่างในชีวิต ‎สูบบุหรี่กับวางแผนแก้แค้น
‎มันไม่จำเป็นต้องมีกลุ่ม
‎ฉันวางแผนแก้แค้นคนเดียวได้ ‎บางครั้งฉันก็ใช้โทรศัพท์
‎แต่การสูบบุหรี่คือ…
‎- งานอดิเรกฉันค่ะ ‎- เยี่ยมครับ
‎ถ้าไม่ใช่อาชีพของฉัน
‎ตอนนี้เราอยู่ในยุคที่คนมองว่าบุหรี่ไม่ดีต่อสุขภาพ
‎เป็นแบบนี้มา 30 ปีแล้ว
‎กัญชาดีต่อสุขภาพ ตอนนี้กัญชาดีต่อสุขภาพ
‎กัญชาเคยเป็น…
‎ตอนที่ฉันพูดว่า "เคยเป็น" ‎ฉันหมายความว่าในความทรงจำของเด็กเก้าขวบ
‎ไม่ใช่ฉันนะ
‎มันเคยเป็นสิ่งเลวร้าย ‎ที่นำความเสื่อมทรามมาสู่ชีวิต
‎ตอนนี้มันเป็นสิ่งมหัศจรรย์ไปแล้ว
‎- เป็นยารักษา ‎- เป็นสิ่งมหัศจรรย์
‎มีคนใส่ในขนมเจลลี่บีน
‎เคยมีคนเอาให้ฉันดู "ดูนี่สิ เหมือนเจลลี่บีนเลย"
‎หรือกัมมี่แบร์ หรือจะเรียกอะไรก็ตาม
‎ใช่ มันคืออมยิ้ม เป็นขนมที่เด็กๆ กินใช่ไหมคะ
‎ตอนนี้เด็กๆ กินอมยิ้มจริงๆ ไม่ได้
‎แต่แม่เด็กกินอมยิ้มใส่กัญชา
‎แบบว่ามีกัญชาอยู่ในนั้น
‎ฉันเคยดูดกัญชาสมัยฉันยังสาว
‎ฉันไม่ได้ชอบอะไรมันมากนัก
‎ฉันไม่ชอบกลิ่นมัน ตอนนี้คนไม่ค่อยสูบมันเท่าไหร่
‎คือว่าคนก็ยังสูบแหละ ‎แต่ก็กินเป็นขนมหรืออะไรแบบนี้ด้วย
‎มันไม่เคยเป็นความรู้สึกที่ฉันเสาะหา
‎ไอ้ความรู้สึกฟินๆ เคลิ้มๆ อะไรนั่น
‎โอเคไหม มันไม่ใช่สำหรับฉัน ‎ฉันไม่ชอบความรู้สึกเคลิ้มๆ
‎จะบอกให้ เผื่อว่ามีใครสนใจ
‎ฉันมีเพื่อนๆ วัยเดียวกันหรือแก่กว่าด้วยซ้ำ
‎ที่ฉันรู้ว่าสูบกัญชาทุกวันมา 50 ปี
‎คนพวกนี้ไม่ใช่คนฉลาดที่สุดในโลก โอเคนะ
‎ฉันบอกได้เลยว่ามันมีฤทธิ์สะสม โอเคนะ
‎เพราะฉันรู้จักพวกเขาตั้งแต่ก่อนเริ่มเสพกัญชา
‎พวกเขาไม่ใช่คนอันตราย
‎แต่พวกเขาอาจไม่ใช่ ‎คนที่คุณอยากปรึกษาด้วยอีกต่อไป
‎คุณอาจพูดว่า อย่างบางครั้งฉันคิดว่า ‎"พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นกับเขา"
‎แล้วฉันก็นึกขึ้นได้
‎ฉันเคยพูดกับคนอื่นด้วยซ้ำว่า ‎"เรื่องเป็นแบบนี้ ฉันถามอะไรเขาสักอย่าง
‎เขาดูงงมากเลย เกิดอะไรขึ้นกับเขา"
‎และเธอตอบว่า "เขาติดปุ๊นไงล่ะ" ‎และฉันพูดว่า "เอ้อ ฉันลืม"
‎ถ้าฉันมีอำนาจ ฉันจะพูดว่า ‎"คนชอบกัญชา มันสนุก
‎ให้พวกเขาใช้ไปเถอะ จะสนทำไม"
‎- อยากพักสักห้านาทีไหม ‎- ค่ะ
‎- คุณโอเคไหม ‎- ค่ะ
‎- คุณอยากพักไป… ‎- ค่ะ ฉันอยากสูบบุหรี่
‎ตอนที่ฉันยังเด็ก พวกเด็กผู้หญิง
‎ชอบเล่นหมากเก็บ ตั้งเต และกระโดดเชือก
‎ฉันแน่ใจว่าสมัยนี้ไม่เล่นกันแล้ว
‎หนึ่ง สอง สาม สี่
‎แต่นั่นจะหมายความว่า ถ้าผู้หญิงเป็นใหญ่ในโลก
‎พอผู้หญิงยุคฉันโตเป็นผู้ใหญ่ ‎มันจะมีการแข่งหมากเก็บมืออาชีพ
‎มันเหมือนกับ…
‎และถ้าคุณพูดว่าหมากเก็บหรือตั้งเต
‎มันจะดูงี่เง่าในสายตาผู้ชาย ‎แต่มันเหมือนกันเลย!
‎มันคือเกม พวกนี้คือเกม
‎เกมฟุตบอลก็คือเกม มันคือเกม
‎และเรจจี้ มิลเลอร์ได้คุยอย่างออกรสกับสไปค์ ลี
‎ซึ่งเป็นแฟนคลับตัวยงของทีมนิกส์ ‎และมีที่นั่งข้างสนาม
‎ผมคิดว่าสไปค์ทำให้เขาฮึดสู้
‎สไปค์ได้อุทธรณ์กับกรรมการ แดน ครอว์ฟอร์ด
‎ผมว่าสไปค์ไม่รู้ตัวว่าเขาไม่ได้ร่วมแข่งด้วย
‎แล้วสไปค์ ลีล่ะครับ
‎สไปค์ไหน
‎เราจะได้เห็นคุณแข่งในวันศุกร์ โชคดีนะครับ
‎คุณชอบกีฬาไหม
‎ฉันไม่ชอบกีฬา ‎อันที่จริง ฉันคงต้องบอกว่าฉันเกลียดกีฬา
‎- คุณเกลียดกีฬา ขอถามอะไรหน่อย ‎- ได้ค่ะ
‎โคบี้หรือเลอบรอน
‎เหตุผลเดียวที่ฉันรู้จักคนพวกนี้
‎เป็นเพราะฉันมีเพื่อนสนิทที่ชอบกีฬา
‎ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่รู้จักทั้งคู่ ‎แต่ฉันไม่ได้ชอบใครเป็นพิเศษ
‎- นิวยอร์กไจแอนท์หรือนิวยอร์กเจ็ทส์ ‎- ไม่ต่างกัน
‎- ไม่ชอบทีมไหนเป็นพิเศษ ‎- เรนเจอร์ส ไอแลนเดอร์สหรือเดวิลส์
‎เชื่อฉันเถอะเวลาฉันบอกว่าฉันเกลียดกีฬา
‎งั้นคุณทำอะไรในวันแข่งซูเปอร์โบวล์
‎เป็นวันที่เหมาะมากที่จะไปร้านอาหาร โอเคนะ
‎อย่างแรกเลย สิ่งต่างๆ อย่างโรงละคร ‎ที่บัลเลต์นิวยอร์กซิตี้ขึ้นแสดง
‎หรือโรงโอเปร่า ‎หรือสิ่งที่เคยเป็นฟิลฮาร์โมนิกฮอลล์
‎สิ่งเหล่านี้มีความสำคัญต่อเมืองแม้ว่าคุณจะไม่ไป
‎ตอนนี้เกิดความคิดที่ว่า
‎มันควรได้รับเงินสนับสนุนจากผู้ใช้งานเท่านั้น
‎แต่ไม่มีความคิดแบบนี้กับสนามฟุตบอล
‎สนามฟุตบอล ขอบอกเลยนะ ‎ถ้าคุณได้ยินว่าฉันอยู่ที่สนามฟุตบอล
‎แปลว่ามีการต้อนคน ‎และฉันถูกเอาปืนจี้หัวให้เข้าไปในนั้น
‎ไม่งั้นฉันคงไม่มีทางอยู่ที่สนามฟุตบอล
‎สนามฟุตบอลได้เงินสนับสนุนเป็นประจำ ‎จากผู้อยู่อาศัยในเมือง
‎ฉันหมายถึงการลดหย่อนภาษีก้อนโต
‎และ "ใช่ เราจะให้เงินคุณ เพราะเรา…"
‎พวกเขาจะพูดว่า ‎"เราไม่อยากมีทีมฟุตบอลเหรอ" ฉันไม่อยาก
‎ฉันไม่ต้องการทีมฟุตบอล ‎สมัยม.ปลาย ฉันไม่อยากให้ ร.ร. มีทีมฟุตบอล
‎ตอนนี้ฉันก็ไม่อยาก ‎ฉันไม่อยากจ่ายให้ทีมฟุตบอลแน่ๆ ไม่ค่ะ
‎ทำไมคุณถึงเกลียดกีฬา
‎สำหรับฉัน ฉันว่ามันเหมาะกับ
‎เด็กอายุเจ็ดขวบ รู้ไหมคะ
‎เดี๋ยวนะ
‎โอเคนะ
‎คือถ้าคุณเป็นผู้ใหญ่แล้ว
‎คุณจะไม่เพ้นท์หน้า ‎และสวมแจ็คเก็ตกีฬาอะไรพวกนั้นเหรอ
‎- เพ้นท์หน้า นั่นมันมีเสน่ห์มาก ‎- ผมไม่ทำอย่างนั้น
‎นี่คือสิ่งที่ทำให้ฉันตกใจ
‎คุณเห็นคนพวกนี้ตะโกนตามถนนว่า ‎"เราชนะแล้ว!"
‎และฉันคิดเสมอว่า "เราหมายถึงใคร ‎พวกเขาต่างหากที่ชนะ
‎คุณนอนดื่มเบียร์อยู่บนโซฟา" โอเคไหม
‎แต่นั่นคือข้อดีของกีฬา ‎คุณมีความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับทีม
‎ใช่ ซึ่งเป็นธุรกิจ
‎คุณไม่มีวันเห็นคนตามท้องถนนตะโกนว่า ‎"เย้! โค้กชนะ เป๊ปซี่แพ้"
‎พวกเขาทำให้คุณเป็นแบบนี้ได้ยังไง ฉันอยากรู้
‎- คุณเกลียดกีฬา ‎- ใช่
‎แต่เหตุผลที่กีฬามีความสำคัญมาก ‎เป็นเพราะผู้ชายเป็นใหญ่ นั่นคือเหตุผล
‎- ดังนั้น… ‎- ผู้ชายเป็นใหญ่ในโลก ดังนั้น…
‎ถูกต้องค่ะ ดังนั้นเพราะพวกเขาชอบกีฬา…
‎ถ้าผู้หญิงเป็นใหญ่ในโลก
‎คุณคิดว่าจะมีการแข่งตั้งเตมืออาชีพไหม
‎ฉันเคยพูดที่งานเลี้ยงมื้อค่ำหนหนึ่ง ‎ตอนที่พวกผู้ชายซึ่งเป็นศิลปินทั้งหมด
‎เป็นศิลปินมีชื่อเสียงมากๆ ‎พวกเขาคุยเรื่องเบสบอลกัน
‎"มีบางอย่างที่ฉันไม่เข้าใจ
‎ผู้ชายทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ สมัยพวกเขายังเด็ก
‎พวกเขาคิดว่า ‎โตมาจะเป็นนักเบสบอลมืออาชีพไหม"
‎และชายคนนี้ตอบว่า ‎"ชายทุกคนที่ผมอยากให้เป็นคิด"
‎คุณมาจากอีกยุค
‎ทุกวันนี้ผู้หญิงอยากเล่นกีฬา
‎และผู้หญิงเล่นกีฬาทุกประเภท พวกเธออยากเล่น
‎ฉันรู้ นี่คือเหตุผลหนึ่งที่ฉันไม่ใช่เด็กสาวแล้ว
‎เพราะสมัยฉันเรียนมัธยม ‎พวกเด็กผู้หญิงไม่ต้องเล่นฟุตบอล
‎พวกเด็กผู้หญิงไม่ต้องเล่นกีฬา ‎และนั่นคือข้อดีของการเป็นผู้หญิง
‎- ตอนนี้เด็กผู้หญิงต้อง… ‎- พวกเธอไม่ได้ถูกบังคับ พวกเธออยากเล่น
‎ค่ะ แต่ตอนนั้นเราไม่อยาก โอเคนะ
‎- เราไม่อยาก แล้วก็ไม่ต้องเล่นด้วย ‎- โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว
‎ใช่ ถ้าอย่างนั้น
‎ฉันอยากให้มีผู้หญิงในสภามากขึ้น ‎และมีผู้หญิงในสนามฟุตบอลน้อยลง
‎(ทีมชาติหญิงสหรัฐฯ ‎แชมป์ฟุตบอลสโมสรโลกหญิง)
‎หลายๆ อย่างที่คนทำ ‎โดยเฉพาะในวันหยุดพักผ่อน
‎เคยเป็นสิ่งที่เชลยสงครามถูกบังคับให้ทำ
‎ฉันอ่านเจอตลอดเวลา ‎โดยเฉพาะในคอลัมน์เดินทางของนิตยสารไทมส์
‎"นี่คือวันหยุดพักผ่อนที่คุณจะได้ปีนเขา ‎และเอาเชือกผูกกับคนอื่น
‎พอคุณขึ้นไปอยู่บนภูเขา ‎คุณสามารถกระโดดลงมาและ…"
‎นี่คือวันหยุดพักผ่อนที่ต้องจ่ายหัวละหมื่นห้า
‎และฉันคิดว่าสำหรับฉันแล้ว ‎มันดูเหมือนการเดินมรณะบาตาอาน
‎ในช่วงท้ายของการเดินมรณะบาตาอาน ‎ถ้ายังมีใครรอดชีวิต พวกเขาพูดว่า
‎"ว่าแต่คุณติดผมหมื่นห้านะ ‎เพราะนั่นมันเป็นประสบการณ์ที่ยอดมาก" ใช่ไหม
‎ฉันคิดว่า "ทำไมคนเราถึงทำสิ่งเหล่านี้"
‎ผู้คนอยากท้าทายตัวเอง
‎นี่เป็นเรื่องใหญ่ที่คนพูดกันตลอดเวลา ‎"ฉันอยากท้าทายตัวเอง"
‎ความท้าทายเหล่านี้เป็นของปลอม
‎การปีนเขาเป็นความท้าทายปลอมๆ ‎คุณไม่ต้องปีนเขาก็ได้
‎มีอะไรหลายอย่าง ‎ที่คนต้องทำและควรทำ แต่ไม่ทำ
‎เพราะพวกเขากลัวหรือทำยากหรือไม่ถนัด
‎พวกนั้นต่างหากคือความท้าทาย
‎ความท้าทายคือสิ่งที่คุณต้องทำ ‎ไม่ใช่สิ่งที่คุณคิดขึ้นมาเอง
‎ผู้คนทำสิ่งที่เคยเรียกกันว่า "กีฬาเอ็กซ์ตรีม"
‎ตอนนี้มีคนทำกิจกรรมพวกนั้นเยอะเลย ‎"ฉันอยากท้าทายตัวเอง"
‎ฉันคิดเสมอว่า "คุณมีชีวิตแบบไหนเนี่ย"
‎ฉันรู้สึกว่าชีวิตจริงก็ท้าทายพออยู่แล้ว
‎ฉันจะบอกอะไรให้ ‎ถ้าฉันไปถึงร้านซักแห้งโดยไม่ทะเลาะยกใหญ่
‎นำเสื้อผ้าไปถึงที่นั่นและนำกลับมาบ้านได้
‎โดยไม่ตะโกนว่า "ฉันจะฟ้องคุณ!"
‎หรือมีคนข่มขู่ฉัน นั่นก็ท้าทายเพียงพอแล้ว
‎ฉันคิดเสมอว่า "เอาจริงเหรอ" ‎ชีวิตจริงท้าทายมามากพอแล้วสำหรับฉัน
‎ฉันไม่จำเป็นต้องแสวงหา ‎ความท้าทายที่อลังการงานสร้างเหล่านั้น
‎ฉันกลัวความเจ็บปวดทางกายอย่างมาก
‎กลัวมาตั้งนานแล้ว
‎ฉันเลยหลีกเลี่ยงกิจกรรมที่มีโอกาสเจ็บตัวสูง
‎ซึ่งก็คือกิจกรรมอะไรก็ตาม ‎ที่ต้องสวมหมวกนิรภัย โอเคนะ
‎พวกหนุ่มๆ ตั้งเต็นท์เสร็จแล้ว ‎และกำลังเตรียมตัวไปตกปลา
‎แล่นเรือ ตกปลา ว่ายน้ำ ‎และกีฬาทางน้ำทั้งหลาย
‎เปิดบริการสำหรับผู้มาตั้งเต็นท์ทุกคน
‎ณ ที่แห่งนี้ ‎อย่างน้อยคุณภรรยาก็ไม่ต้องทำงานบ้าน
‎มีที่แห่งหนึ่งชื่อทะเลสาบพาวเวลล์ ‎มันใหญ่มาก เป็นทะเลสาบเทียม
‎และทะเลสาบแห่งนั้นมีปลาหลายล้านตัว ‎เอาไว้ให้ผู้คนได้ตกปลา
‎เห็นได้ชัดว่าหลายคนไปที่นั่นเพื่อสัมผัสธรรมชาติ
‎ฉันไปที่นั่นและฉันอยู่บนเรือของชายคนนี้
‎ถ้าคุณอยากตกปลาที่นั่น คุณต้องมีใบอนุญาตตกปลา
‎คุณต้องไปที่ร้านยักษ์ใหญ่แห่งนี้
‎ในการทำใบตกปลา ฉันจะต้องแสดงใบขับขี่
‎ตอนแรกผู้หญิงที่ร้านมองฉันเหมือนมนุษย์ปกติ
‎ขอดูใบขับขี่ของฉัน
‎ตอนนั้นใบขับขี่ของรัฐนิวยอร์กไม่มีรูปถ่าย
‎เป็นเรื่องปกติของฝั่งตะวันตก ‎แต่ฝั่งเรายังไม่มีรูปถ่ายบนใบขับขี่
‎ฉันยื่นใบขับขี่ของฉันให้เธอ ‎เธอดูมัน ดูหน้าฉัน แล้วพูดว่า
‎"เกิดอะไรขึ้น ‎คุณไม่มีรูปถ่ายบนใบขับขี่ในจิวยอร์กเหรอ"
‎ฉันตกใจมาก
‎ฉันบอกว่า "ไม่มีค่ะ"
‎เธอถามว่า "ทำไมล่ะ" ‎ฉันตอบว่า "เพราะเราอ่านออก"
‎ฉันจำเรื่องนี้ได้แจ่มชัดมาก
‎ตอนนี้เรามีรูปถ่ายแล้ว แต่จริงๆ ไม่จำเป็น ‎เพราะเรายังอ่านหนังสือออก
‎นักวิ่งฝีเท้าเร็วที่สุดในโลกหกคน ‎กำลังเตรียมพร้อม
‎โอเวนส์ จากอเมริกา
‎บอร์ชไมเยอร์ จากเยอรมนี
‎และเมตคาล์ฟจากอเมริกา
‎โอเวนส์นำไปแล้ว!
‎สแตรนด์เบิร์กกับบอร์ชไมเยอร์ตีคู่กัน ‎โอเซนดาร์ปท้าทายไวคอฟฟ์
‎เมตคาล์ฟเร่งขึ้นมา ‎แต่โอเวนส์ชนะในเวลา 10.3 วินาที
‎โอลิมปิกปี 1936
‎เจสซีโอเวนส์ชนะตั้งไม่รู้กี่เหรียญทอง ‎แต่ฮิตเลอร์ก็ไม่ยอมจับ…
‎มือเขา
‎สำหรับชาวแอฟริกันอเมริกันในประเทศนี้
‎สิ่งมหัศจรรย์หลายอย่างที่เราทำในประเทศนี้ ‎ในฐานะชาวแอฟริกันอเมริกัน
‎เริ่มต้นมาจากกีฬา
‎ไม่ว่าจะเป็นแจ็ค จอห์นสัน โจ หลุยส์
‎แจ็คกี้ โรบินสัน มูฮัมหมัด อาลี
‎โลกคงไม่เป็นอย่างทุกวันนี้ ถ้าไม่มีมูฮัมหมัด อาลี
‎เรื่องของเขามันยิ่งใหญ่กว่าการชกมวย
‎ฉันเห็นด้วย ฉันรักมูฮัมหมัด อาลี ‎ฉันไปดูเขาต่อยที่เดอะการ์เด้น
‎ทีนี้คุณไปดูมวย!
‎- แต่ไม่… ‎- เดี๋ยวนะ นัดไหน
‎- คุณไปดูนัดแรกกับฟราเซียร์… ‎- ค่ะ
‎เดี๋ยวนะ คุณไปดูนัดแรกของอาลีกับฟราเซียร์ ‎หนึ่งในนัดประวัติศาสตร์นั่นน่ะเหรอ
‎และคุณเกลียดกีฬาเหรอ
‎- ใช่ค่ะ ‎- ไปไกลๆ เลย
‎แต่ฉันรักมูฮัมหมัด อาลี
‎นัดที่แฟรงค์ ซินาตรานั่งตรงริงไซด์ ‎และถ่ายรูปน่ะเหรอ คุณไปเหรอ คุณไปทำไม
‎ฉันไปกับผู้หญิงที่รู้จักแฟรงค์ ซินาตรา
‎ฉันหมายถึงรู้จักจริงๆ เขาเป็นคนให้ตั๋วเธอมา
‎ใช่คนที่ช่วยเขาตอนที่เขาถ่ายรูปไหม
‎ตอนนั้นเธอไม่ได้ช่วยเขา ไม่ค่ะ
‎แต่เธอคอยช่วยเขาเสมอ เธอให้ตั๋วแก่ฉัน
‎ฉันอยากไปดูจริงๆ ฉันรักมูฮัมหมัด อาลี
‎เดี๋ยวนะ คุณรักมูฮัมหมัด อาลี ‎แต่คุณไม่นับว่าเขาเป็นนักกีฬาได้ยังไง
‎ฉันรักเขาในฐานะผู้มีความสำคัญทางการเมือง ‎ฉันรักเขา
‎ใช่ แต่การที่เขาเป็นแชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวท ‎ทำให้เขามีโอกาสพูดเรื่องการเมือง…
‎ใช่ค่ะ แต่นั่นเป็นปัญหาของเขา ‎ที่ฉันสนใจเขา… เขาเข้าสู่การเมืองด้วยวิธีนั้น
‎แต่เขามีโอกาสพูดได้ยังไง เมื่อเขา…
‎เขาไม่มีทางมีโอกาส ‎โชคดีที่เขาเป็นนักสู้ที่เก่งมาก
‎เก่งเหรอ เขายอดเยี่ยมต่างหาก
‎ฉันเชื่อคุณ
‎ฉันนั่งอยู่ดีๆ ‎แล้วชายที่นั่งข้างหลังก็ตะโกนใส่ฉัน
‎"เปลี่ยนที่นั่งกัน! คุณไม่คู่ควรกับที่นั่งตรงนั้น!"
‎คุณบอกว่าคุณเกลียดกีฬา ‎แต่คุณไปดูการแข่งกีฬาที่ยอดเยี่ยมที่สุดงานหนึ่ง
‎ในประวัติศาสตร์การกีฬา แถมได้ที่นั่งเจ๋งๆ ด้วย
‎ใช่ แต่เสื้อผ้าพวกเขาแจ่มมาก
‎- ทุกคนแต่งตัวจัดเต็ม ‎- ทุกคน
‎สำหรับฉันแล้ว ‎มันดีกว่าแฟชั่นโชว์ทุกแห่งที่คุณไปดูได้
‎มันเป็นงานแฟชั่นและวัฒนธรรมที่ดีงามมากๆ
‎น่าเสียดายที่มีคนต่อยกันอยู่ตรงกลาง
‎เคยมีคนถามฉันว่า "คุณไปดูมวยนัดนั้นทำไม"
‎ฉันไปดูแฟชั่น
‎สมัยนั้นยังมีวัฒนธรรมแมงดาในนิวยอร์ก
‎แมงดาเดินกันเกลื่อนถนน มีรถของแมงดาด้วย
‎คุณไม่มีทางเชื่อว่าผู้คนแต่งตัวกันยังไง
‎พวกแมงดาสวมหมวกใบใหญ่ ‎มีผู้หญิงตามหลังมา 12 คน
‎เดี๋ยวนี้ทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว
‎ฉันไม่ได้จะพูดว่ามันเป็นสิ่งดีงาม แต่มันน่าสนใจ
‎แต่ฉันรักมูฮัมหมัด อาลีจริงๆ ‎ในฐานะบุคคลตัวอย่าง แต่ฉันเกลียดการต่อสู้
‎ฉันเกลียดมาก ไม่อยากเชื่อว่ามันถูกกฎหมาย
‎รู้ไหม ฉันทะเลาะกับคนอื่นเรื่องนี้ตลอด
‎แม้แต่ในนัดของอาลี ซึ่งไม่มีการต่อยกันมากนัก
‎เพราะเขาเต้นฟุตเวิร์กซะเยอะ ‎แต่ฉันไม่อยากเชื่อว่ามันถูกกฎหมาย
‎ฉันไม่อยากเชื่อว่ามันถูกกฎหมาย
‎ที่จะดูมนุษย์ต่อยกันยับในฐานะกีฬา
‎ฉันรู้ว่าคนชอบดู ฉันรู้ว่าฉันจะ…
‎แต่รู้ไหมว่าอะไรผิดกฎหมาย การชนไก่
‎การชนไก่คือเอาไก่สองตัวมาตีกัน เรากินไก่!
‎อย่างน้อยฉันก็กินไก่ ฉันรู้จักบางคนที่ไม่กิน
‎เรากินไก่ แต่ให้มันตีกันไม่ได้ ‎เพราะเป็นเรื่องโหดร้าย
‎ฉันไม่ไปงานเลี้ยงอาหารค่ำ ‎สำหรับเลนี ไรเฟนชตาห์ล
‎โอเคนะ ตอนที่เลนี ไรเฟนชตาห์ล ‎ตีพิมพ์หนังสือชื่อ…
‎- นูบา ‎- นูเบีย
‎- นูบาเหรอ ‎- นูบา
‎และคนที่ฉันรู้จักซึ่งตอนนี้ตายแล้ว ‎จัดงานเลี้ยงอาหารค่ำให้เธอ เป็นงานเล็กๆ
‎มีแขกแค่ 12 คน แต่มีคนอยากไปมากกว่า 12
‎ฉันปฏิเสธไม่ไป
‎เขาถามว่า "หมายความว่าไง ไม่มา"
‎"ฉันจะไม่ไปงานเลี้ยงสำหรับเลนี ไรเฟนชตาห์ล ‎อย่าบ้าน่า"
‎เขาพูดว่า "ฟราน คุณต้องยอมรับนะ ‎ว่าเธอเป็นศิลปินที่ยอดเยี่ยม
‎ฉันบอกว่า "ฉันไม่สน"
‎ตอนนี้ฉันนึกชื่อหนังไม่ออก เกี่ยวกับโอลิมปิก
‎โอลิมเปียเป็นหนังดีมาก
‎หนังเรื่องนั้นเคยเปิดที่บาร์ซาดิสม์กับมาโซคิสม์ ‎หลังลูกกรง เล่นแบบปิดเสียง
‎เธอมักจะมีคนบางจำพวก ‎ติดตามเป็นโขยงในนิวยอร์ก
‎ชายคนนี้พูดว่า "ไม่คิดว่าเป็นหนังที่ดีเหรอ ‎เธอเป็นคนทำหนังที่ยอดเยี่ยมมากนะ"
‎ฉันบอกว่า "ใช่ค่ะ"
‎ฉันบอกว่า "แต่การนำพรสวรรค์ ‎มาใช้สนับสนุนเรื่องนี้ มันเลวร้ายกว่าเดิมอีก
‎ถ้าเธอเป็นคนทำหนังไร้ฝีมือคงจะดีกว่า"
‎คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี