EEN NETFLIX ORIGINAL-DOCUMENTAIRESERIE
Ik heb veel gereisd.
Ik denk dat ik er nu minder van zou genieten.
Ik was vroeger jonger, snap je? Ik was…
Ik kan niet zeggen dat ik ooit echt meegaand was…
…maar toen absoluut meer dan nu.
Ik was altijd al snel geïrriteerd, maar nu ben ik constant razend.
Eén ding aan naar buiten gaan is dat er buiten zo veel mensen zijn.
Het mooie aan mijn appartement, buiten dat het zelf mooi is…
…is dat ik bepaal of er andere mensen zijn en dat is heel belangrijk voor me.
Dat kun je niet bepalen in een hotellobby. Ik heb het geprobeerd.
Niet in een vliegtuig, een lijnvlucht.
Wel in een privévliegtuig, maar dat heb ik niet.
Het verbaast me als ik in het privévliegtuig van een ander zit.
Ik zou geen anderen in mijn vliegtuig laten.
Wat is het nut van een privévliegtuig als er andere mensen bij in zitten?
Ze vragen me: 'Wil je dan geen vrienden meenemen?' Nee, dat wil ik niet.
DIT METROSTATION WORDT TIJDELIJK GESLOTEN
SCORSESE'S PUBLIC SPEAKING FRAN LEBOWITZ ZELF
LIVE OPNAMES BEZIG
Hier maar dan?
We willen gewoon dat je je op je gemak voelt.
Op de set van Wolf of Wall Street zag ik je pas toen ik het echt verknalde.
Toen kwam je tevoorschijn. 'Mijn God, daar komt Marty.'
Ik vind de ruimte ingaan erg triest, want dat is al verleden tijd.
Iets wat zo geweldig leek…
Toen we de eerste keer gingen… Niet naar de maan.
Toen John Glenn de ruimte in ging…
…brachten ze een televisie de school in. Dat was onvoorstelbaar.
Televisie en school waren twee verschillende werelden.
Ik was nooit, zelfs niet op die leeftijd, erg geïnteresseerd in wetenschap…
…maar dit leek iets geweldigs, iets wonderbaarlijks.
Dat mensen konden bedenken hoe dat moest.
Ik vond het geweldig.
En ik vond het belangrijk.
Ik weet dat een paar van die rijke figuren nu hun eigen NASA hebben.
Wij hebben NASA niet.
Nu is het geprivatiseerd en heeft Elon Musk een soort NASA…
…hoe je het ook noemt, ruimtevaartbedrijf. Ruimtetoerisme, een reis voor het plezier.
Jij schrijft je niet in? -Nee. Ik wil de toeristen wel inschrijven.
Ik wil de ruimte niet in, dus het boeit mij niet.
Maar het lijkt me goed voor een land om dit soort dingen te onderzoeken.
Auto's zonder bestuurder.
Dat is een van de dingen die me verbaast. Auto's zonder bestuurder.
Ik heb er namelijk nooit over nagedacht.
Toen ze erover begonnen te schrijven, dacht ik: wie wilde dat?
Ik had er nooit bij stilgestaan.
Bij veel uitvindingen denk ik: dat klinkt interessant.
Of ik snap waarom iemand dat wil, al wil ik het niet.
Auto's zonder bestuurder? Ik heb een auto. Ik rij.
Ik dacht…
Ik heb nooit gedacht: zou het niet geweldig zijn als de auto zelf reed?
Heb je terug van 20? -Natuurlijk, geen probleem.
'Zou je niet bang zijn in zo'n auto?'
Als ik bang was, was er een bestuurder.
Ik werd doodsbang…
…van die scène in die film van je, After Hours, als die taxi wegscheurt.
Ja, dat is komt van een echte taxirit. Met de flamenco, dat is me echt overkomen.
Toen ik die film voor het eerst zag en hij wegreed, met Griffin, toch?
O, mijn God.
Ik kon niet stoppen met lachen, want toen kwamen de gekke taxichauffeurs.
Er waren wel taxi's, maar op een gegeven moment…
Geen idee waarom, maar opeens werden alle taxichauffeurs gek.
Ze reden allemaal keihard en luisterden niet naar je.
Je moest ze smeken om af te remmen, dingen verzinnen.
'Ik heb last van mijn rug.'
Toen ik jonger was, was het 'zwanger'. Werden ze bang van.
Dat werkt nu natuurlijk niet meer, tenzij ze stekeblind zijn.
Er zijn dus veel vreselijke chauffeurs.
Als je alle slechte chauffeurs en chauffeurs onder invloed in acht neemt…
…zijn auto's zonder bestuurder denk ik veiliger.
Het is dus niet zo dat mensen zulke goeie beslissingen nemen.
Fran Lebowitz is er. Haar nieuwe boek heet Social Studies.
Tijdens de reclame hadden we het over iets dat bij New York hoort.
Voor je beroemd werd als auteur, was je taxichauffeur. Een goeie?
Ik wil niet opscheppen, maar ik was een uitmuntende taxichauffeur.
Geen fijn werk. Het was niet kleurrijk, interessant of pittoresk.
Ik heb niets geleerd, ik wil nooit meer zo'n baan.
Nu is het echt een vreselijke baan, maar toen was het ook al vreselijk.
Destijds, in het begin, reden er wat hippies rond in taxi's…
…maar verder was de New Yorkse taxichauffeur…
…een joodse vent uit de arbeidersklasse met een sigaar in zijn mond.
Toen mocht je nog roken. En ze deden erg gemeen.
Mochten er nog wat leven, ze deden erg gemeen tegen me, die kerels.
Dat verbaasde me echt, want ze zagen eruit als mijn oom of zo, dus ik dacht dat ze…
Ik besef nu, misschien toen al wel, dat ze heel erg bezorgd waren.
'Wat? Gaat dit met ons beroep gebeuren?
Er komen meisjes met lang haar en dan is het voorbij?'
Qua verdienen was het zo'n goeie baan…
…dat die kerels acht uur per dag werkten…
…vijf dagen per week.
Ze hadden een vrouw en kinderen. Hun vrouw werkte niet.
Oké? En ze konden rondkomen. Ze woonden meestal in Queens of Brooklyn…
…wat toen nog een heel andere plek was dan nu en het was een goede baan.
Er was een eettentje aan Lower Park Avenue, The Belmore.
Daar aten de taxichauffeurs.
Het was dag en nacht open…
…en om de een of andere reden, een deal met de politie of zo…
…kon je je taxi er parkeren zonder een bon te krijgen.
Daarom kwamen taxichauffeurs er graag, niet omdat ze zulk heerlijk eten hadden.
Dat kunnen taxichauffeurs goed beoordelen.
Als ik er kwam, praatte er niemand tegen me.
In de kantine op school was ik erg populair…
…maar in de taxi-kantine dus totaal niet.
Ze zeiden niets. Als ik een vraag stelde, advies wilde, kreeg ik niet eens antwoord.
Je had toen garages met hele taxi-vloten. Daar haalde je dan je taxi op.
Er stond een pomp, waar je kon tanken. Je betaalde je benzine niet zelf.
Ze noteerden hoeveel liter, om te kijken of het klopte met je ritten, de afstand.
Zodat je niet met je taxi in het weekend naar East Hampton ging of zo.
En weet je…
We moesten examen doen.
Een rij-examen voor taxi's, ik geloof nooit dat dat nog zo is.
Ik weet het niet zeker, ik heb lang niet meer gesolliciteerd.
Maar omdat ik soms in taxi's stap…
…en zeg: 'Grand Central Station, graag.' en 'Huh?' terug krijg…
…denk ik: weet hij niet waar Grand Central Station is?
Wij moesten… En ik zeg 'wij', alsof het een opleiding was, niet dus.
En niet zoals in Londen met het beruchte 'acht miljoen vragen tellende examen'…
…maar het stelde niet helemaal niets voor.
Je moest de vliegvelden kennen, en verschillende winkels en plekken.
Nu niet meer.
De baan stelt niet veel meer voor.
Goed dan.
Gramercy Park South 19, graag.
Taxi's zijn onaangenaam. Laten we eerlijk zijn.
Je hebt tegenwoordig een scherm voor je.
Ik heb ontdekt dat ik die dingen niet uit krijg.
Nee, ik vind de opzet van dit telefoontje maar niets.
Gewoontjes, al zo vaak meegemaakt. -Pardon.
Laat mij. Het is niet dringend. Hij komt net uit de gevangenis.
Papa is in Cleveland. -Hij is net vrij.
Ik krijg ze niet uit.
Ik heb er wel een miljoen keer op gedrukt, hoewel ik weet dat niets viezer is.
Als je een biljet van tien dollar opeet, is het schoner dan je duim op dat ding…
…dat miljoenen al uit wilden drukken. Ik ben er erg slecht in.
Ik heb er absoluut geen geluk mee.
In wat opzichten heb ik veel geluk gehad, in andere opzichten veel pech.
Op mijn leeftijd verandert dat niet meer. Morgen ben ik niet opeens vastgoedmagnaat.
Of krijg ik plots dat ding in de taxi uit.
Er is geen verband. Eén klein, één groot, maar ik kan het allebei niet.
Nu gaan Mr Scorsese en ik vragen uit het publiek beantwoorden.
Veel mensen. -We zien niks.
Steek je hand op, dan krijg je de beurt. Jij daar.
Ik ben Laura uit Barcelona.
Mijn vraag is…
Ik ben ook… Er is me iets gebeurd, Ik loop op krukken.
Ik woon nu in New York, en een politieauto heeft me aangereden.
En ik klaag de stad New York aan, omdat ze zeggen:
'Klaag de stad aan, dan krijg je geld. Je bent aangereden door de politie.'
Is dit een vraag?
Omdat het blijft doorgaan.
Goed verhaal.
De vraag is: Jullie wonen in New York. Hoelang duurt het voor ik geld zie?
Dit is de vraag.
Ze komt uit Barcelona. Dat hoort er niet bij.
Ze woont in New York, is aangereden door een politieauto.
Ze klaagt de stad aan en wil weten hoelang het duurt voor ze geld ziet.
Die vraag krijg ik nou altijd.
Goed, ik zal je dit vertellen.
Ik woon tegenover zo'n advocatenkantoor dat de hele tijd reclame maakt.
Het soort dat zegt: 'Heb je een gescheurde vingernagel?
Een ei laten vallen?
Je kunt recht hebben op geld.'
DIT STATION WORDT TIJDELIJK GESLOTEN IN VERBAND MET RENOVATIE
Ik stond op een dag in mijn metrostation, en las overal dat hij dicht moest, wegens…
…'verbetering van het station'.
Van het station.
Alle gangen en het spoor zijn kapot. Die repareren we niet.
De seinen zijn kapot, de wagons ook. Alles is kapot.
Er zijn niet genoeg treinen. Ze zijn oud en gaan kapot.
Maar wij gaan het station verbeteren.
En hingen grote posters met alle dingen erop die ze gingen doen.
Het station ging vijf maanden dicht.
Dus ik begon die poster te lezen en er stond een man naast me die…
Ik besefte aan het eind dat we precies even snel lazen.
Dus alles wat ze met het station gingen doen.
En onderaan de lijst, ik verzin dit niet…
Satire is hier onmogelijk, het zou Jonathan Swift nog niet lukken.
De laatste regel was: 'Plaatsing van kunst'.
Ik lees dat op hetzelfde moment als de man naast me…
…en hij zegt: 'Plaatsing van kunst? Wat is dat nou?'
Ik zei 'Geen idee, maar is dat niet waar je je het meest aan stoort?
Dat je uren staat te wachten op de metro en denkt: weet je wat ik mis? Kunst.'
William Wegman heeft mozaïeken van honden geplaatst…
…waar ik dus voor heb betaald.
Ze zijn leuk, oké. Maar serieus? En daar moesten ze vijf maanden over doen?
En meer was het ook niet. Met andere woorden:
de kapotte tegels waren er nog.
De viezigheid overal ook.
Het kapotte cement op de vloer. Niets aan gedaan.
Hoezo duurde dit vijf maanden?
En dan herinner je je de aannemer die je appartement heeft gerenoveerd.
Die hebben ze ingehuurd, daarom duurde het zo lang.
Misschien ben je dol op hondenmozaïek, misschien niet. Maar niemand…
Ik weet zeker dat zelfs William Wegman zou zeggen:
'Lijkt je dit essentieel voor de levensader van New York…
…die honden in het metrostation?'
Dat is het niet. Het is best mooi.
Er zijn bepaalde dingen die je kunt doen als al het belangrijke is gebeurd.
Snap je? Maar dat is niet zo.
Niets belangrijks, zelfs. Nee, we doen eerst die andere dingen.
Misschien ter opleving van de geest.
Maar de geest is iedereen in de metro ontnomen.
Die is uit ons geslagen.
Na één ritje in de metro…
…zou de Dalai Lama als een razende rondlopen en schreeuwen:
'Wie geeft er nou om kunst in de metro?'
Om de ongeëvenaarde veiligheid te garanderen van het openbaar vervoer…
…worden de werknemers goed getraind voor hun werk.
Bij het testcentrum van het openbaar vervoer…
…leren de mannen rijden in de drukte en onder zware omstandigheden.
Hun vaardigheden worden beoordeeld door getrainde experts.
Als je ouder bent dan 14, heb je geen tijd om op de bus te wachten.
Ben je acht of negen, denk je: het duurt nog anderhalf uur.
Maar geen probleem, ik ben negen. Genoeg tijd te verspillen.'
Maar als je geen negen bent denk je: sorry, geen tijd, ik ben daar te oud voor.
Ik ben zo iemand die op de bus gaat staan wachten met veel anderen…
…een soort gemeenschap van mensen die op de bus wachten…
…en sommigen geven het op.
Die lopen weg, of nemen een taxi.
Ik ben zo iemand die denkt: ik heb hierin geïnvesteerd.
Ik heb al 25 minuten gewacht. Als ik wegga , ben ik ze kwijt.
Wees eerlijk, ik krijg ze nooit terug.
Dan komt de bus eindelijk.
Bij het instappen vroeg ik de chauffeur: 'Kun je me zeggen…
…welke halte het dichtst bij 27th Street is?'
Hij zei: 'Geen idee.'
Dus ik zei: 'Pardon?
Weet je dat niet?
Je weet niet welke halte het dichtst bij 27th Street is?'
'Verwacht u van me dat ik alle haltes uit mijn hoofd ken?'
En ik zei: 'Inderdaad, dat verwacht ik. Ik verwacht dat je ze allemaal kent.
Elke halte.'
'Maar er zijn veel haltes.' 'Ik verwacht dat je ze kent.
Je bent buschauffeur.
Het is niet dat je in Richard III speelt.
Dat je veel tekst moet onthouden, dan lukt het niet met al die haltes.
Maar je bent buschauffeur, het is je werk.
Je moet twee dingen doen. Je moet de bus besturen.
Dat kan ik ook nog.
En je moet de haltes onthouden, wat ik ook kan.
Richard III lukt me niet.
Hoeveel haltes zijn er? Geen 10.000.
In elk restaurant in New York…
…kunnen alle obers en serveersters wel 4000 gerechten onthouden.
Ik ben soms verdoofd. Ze sommen alles op.
Aan het eind weet ik niet meer wat ze aan het begin zeiden.
En dan zeg je: 'Je zei op een gegeven moment forel.'
En dan noemen ze dat gelijk weer op.
Ze moeten van die obers en serveersters, die nog denken dat ze op de planken komen…
…buschauffeurs maken, oké? Want zij hebben een geweldig geheugen.
Ze onthouden niet alleen de gerechten.
Ook hoe het bereid wordt. 'Het is met koriander en met…'
Dan zegt iemand 'Hoeveel koriander?' Zou ik nooit doen.
Maar er zijn erg kieskeurige mensen.
'Waar komt de koriander vandaan?' Met jou ga ik dus nooit meer eten.
Ik weet niet eens wat koriander is.
Het is lekker. Ik heb het geproefd. Koriander, prima.
Maar zo is het dus om de bus te nemen.
De stad verandert.
Je kunt het zien doordat de lampen in het gebouw branden.
Waren de ziekenhuizen op Roosevelt Island? -Ja, daar.
En daar stond het tyfusziekenhuis ook?
Ja, tuberculose en tyfus en zo. Die stonden daar inderdaad.
Ooit is dit alles van jou. -Dat wilde ik net zeggen.
Zie je het vliegtuig? Waar dan? -Hij lijkt op een libelle. Kijk dan.
Ik zie hem niet. -Daar.
Hij gaat landen.
Waar? -Op het vliegveld.
Welk vliegveld?
Ligt LaGuardia naast Rikers?
Maar hij landt niet bij Rikers. Dan zouden de gevangenen zeggen:
'Zou jij met Delta vliegen?'
Ik zie hem.
Is er maar één vliegtuig? -Twee vliegtuigen.
Twee. Dus net Delta.
'Waar is het vliegtuig?' 'Er zijn er maar twee, waar moet je heen?
Dan moet je wachten, hij vliegt eerst naar 16 andere steden.'
Is er een plek waar je het minst graag in het bijzijn van je medemens bent?
Ergens waar je gillend gek wordt. -In een vliegtuig.
Stom dat ze die anderen erin laten.
Wat maakt vliegen ondraaglijk? De andere passagiers.
Hoe is het vliegen in de jaren veranderd? -Toen ik begon met vliegen…
…was ik geen kind, maar al volwassen. Het was toen nog erg luxueus.
Erg exclusief, dat klinkt nu onmogelijk.
Dat was omdat er regels golden voor de maatschappijen.
Prijsconcurrentie was verboden. Alle tickets waren dus even duur.
New York naar L.A. kostte overal hetzelfde.
Je kon met een ander mee als je een vlucht miste, geen probleem.
Dus ze moesten concurreren op service.
Dus de maatschappijen adverteerden met:
'We hebben steak, kreeft, een pianobar, een stripper en een lounge.'
Zonder gein. Wie heeft met Pan Am gevlogen voor ze failliet gingen?
Ik nam die oude vlucht naar de westkust, naar San Francisco.
De 'Clipper of the Skies.'
Een nieuw concept in luchttransport.
Het is niet langer hard werken.
Dit is de sfeer op een clippervlucht. Heerlijk eten draagt bij aan het genot.
Het wordt bereid in vier kombuizen, waar gerechten in vijf minuten klaar zijn.
Onlangs werden drie vrouwen van in de 50 gearresteerd op een vlucht in het noorden.
Een advocate, een arts en een makelaar of zo.
Ze reisden samen. Eén kreeg ruzie met de stewardess.
De anderen deden mee, ze werden geboeid afgevoerd.
Een vriend zei: 'Bizar dat mensen van die leeftijd eruit worden gezet.'
'Alleen mensen van die leeftijd worden uit een vliegtuig gezet.
Alleen wij weten nog dat vliegen vroeger geweldig was.
Als ze zeggen: 'Dat mag daar niet' 'Grapje zeker, waar blijft mijn kreeft?'
En mensen van 20 kennen het alleen als smerige ervaring.
Een vliegende bus. -Een vreselijke, smerige ervaring.
Waarom moet het zes uur duren om naar Los Angeles te gaan?
Als de Concorde op L.A. vloog, hoefde je niet te overnachten.
Dat vind ik een belangrijk nationaal doel.
Dat zou ik als president zo presenteren.
We maken het mogelijk om van New York naar L.A. te gaan, zonder overnachting.
Vergaderen, en weer terug. -Zonder overnachting.
Ik stond beneden om 6 uur 's ochtends om een vlucht te halen…
…en een van mijn buren…
…sommige mensen, kwam terug van de sportschool.
Daar gebruiken ze hun geld dus voor.
Maar noem je dat een leven? Om 6 uur komen ze terug van sporten.
Hij zei: 'Fran, ga je op vakantie?' En ik dacht: ben je gek?
Dus ik zei: 'Op vakantie? Nee.' 'Waar ga je heen, dan?'
Weet ik niet meer, maar ik zei: 'Ik hou praatjes.
Ik ga werken.'
Als je mij met bagage in de lobby ziet…
…ga ik geld verdienen.
Ik ga het niet uitgeven, dat doe ik hier.
Hier geef ik het uit.
Ik stap in het vliegtuig. Ik ga ergens heen, verdien geld.
Het geld komt, ik stop het in het gebouw. Ik blijf in het gebouw.
Het geld dat ik verdien is om dit huis te hebben.
Ik moet blijven weggaan om hier te blijven.
Maar qua ergens heen willen, bizar dat mensen het voor de lol doen.
Als ik op het vliegveld mensen zie die op vakantie gaan…
…denk ik: hoe erg is je leven?
Hoe slecht is je normale leven dat je denkt: weet je wat leuk zou zijn?
We gaan met de kinderen naar het vliegveld met duizenden koffers…
…in de rij staan, uitgejouwd worden door debielen…
…laat vertrekken, op elkaar gepakt worden.
Dat is beter dan ons echte leven.
En actie.
Eén keer samenzwering om beursfraude te plegen.
Twee keer beursfraude.
Eén keer samenzwering tot witwaspraktijken.
Eenentwintig keer witwassen. Eén keer belemmering van de rechtsgang.
De borgsom bedraagt 10 miljoen dollar.
Wat vindt u van e-sigaretten?
Nou, toen op de set van je film Leo de rechtszaal binnenliep…
…rookte hij een sigaret.
En ik dacht… En we zaten in een echte rechtbank.
Ik weet dat filmsterren veel meer kunnen maken dan gewone mensen…
…maar ik dacht: mag hij hier een sigaret roken?
Hij kwam dichterbij, en ik rook geen rook.
Ik dacht: als hij het mag, mag ik het ook.
Hij rookte een e-sigaret. En tijdens een van de pauzes…
…zei hij: 'Wil je er ook een?
Wel eens geprobeerd?' Ik zei: 'Nee'.
Hij zei: 'Ik geef je er één.' Dat deed hij ook. Hij zei: 'Probeer het.'
Ik zei: 'Ik wil een echte sigaret.'
'Probeer het', dus deed ik alsof. 'Gedaan, lekker hoor.'
Dus hij gaf hem aan mij en ik vergat het weer.
Daarna zat ik in een vliegtuig onderweg naar L.A.…
…en stond bijna op het punt iemand te vermoorden.
En toen herinnerde ik me dat ik een nepsigaret had…
…die je trouwens… Leo zei dat.
Ik vroeg of het in het vliegtuig mocht, het eerste wat ik vroeg.
Hij zei 'Nee.' -'Op een lijnvlucht mag dit niet?'
'Nee', zei hij. 'Hoe weet je dat?
Heeft iemand je dat verteld?'
Hij zei: 'Nee, ik zat op een lijnvlucht en ik mocht hem niet roken van ze.'
Als hij hem al niet mocht roken, mag je het dus niet roken.
Maar ik dacht wel: waarom niet?
Ik zat niet in een lijnvliegtuig, maar verboden te roken.
Dus ik dacht: ik heb die sigaret die Leo me gaf.
Ik gebruikte hem in het vliegtuig en het neemt het randje moordneiging weg.
Aan de ene kant was het aardig dat ik in zijn vliegtuig naar L.A. mocht.
Maar waarom mag ik nou niet roken?
Ze zijn dus niet zo goed als echte, maar beter dan geen sigaretten.
En hoewel het niet mag in een vliegtuig, niemand merkt het als je het doet.
Dus je kunt ze wel roken in een vliegtuig. Zeker in het toilet.
Dat kan niet met een echte sigaret.
Dan gaat er iets af in de cockpit en komen ze je uitkafferen.
Iets dat ik zeker weet.
Roken is schadelijk voor je gezondheid.
Fran Lebowitz en Leonardo DiCaprio steunen het gebruik van e-sigaretten niet…
…en zijn niet aansprakelijk voor ongelukken…
…door het gebruik van e-sigaretten.
Herinner je je nog ritjes van toen je in de taxi reed?
Nee, echt niet. Ik weet nog wel…
…dat veel mensen me een joint als fooi wilden geven.
Zij waren ook jong, dus ze dachten dat dat erg tof was.
Ik heb wel zes of zeven keer, misschien vaker…
…een joint gekregen. 'Die is voor jou.'
Ik gaf hem terug en zei het ook.
Ik wilde ten eerste vooral geen drugs in de taxi.
Je kon worden aangehouden.
En ik schreeuwde ook tegen mensen die wiet rookten in de taxi.
Je mocht toen roken in taxi's.
Ik dacht: we worden aangehouden, ik ga de cel in, want jij zit te blowen.
En dan zei ik: 'Luister. Ik wil dit niet in mijn auto.
En ook nog eens: dit is mijn werk.
Ik rij in deze taxi voor het geld. Het is hier geen festival.
Ik doe dit voor het geld en ik kan niet met deze joint een broodje gaan kopen.
Ik rijd in de taxi, om broodjes te kunnen kopen, dus neem hem maar terug.
Ik wilde het niet in de taxi. Dat probeerden mensen vaak.
Ik hoorde dat er een vrouw taxi reed, maar ik heb haar nooit gezien.
Ik zocht haar altijd in de eettent, om aanspraak te hebben.
Nooit gezien, die griet.
Ondertiteld door: Martijn Beunk