Też lubię zapraszać ludzi do siebie na kolację.
Ale nie przywykłem do jednego kelnera dla każdego gościa.
Wydajemy 400 000 miesięcznie na czarnym Amexie.
Mogę robić zakupy przez pięć dni, od otwarcia do zamknięcia.
Mam ograniczony budżet.
To nienormalne.
Masz jedno życie. Więc przeżyj je w pełni.
Jak zamknęłaś Rodeo?
W Los Angeles jest niewielka grupa zamożnych Azjatów.
Nie ma po co dramatyzować.
Christine to pieprzony wrzód na tyłku.
Wszyscy znaleźli swoje miejsca?
- Christine podskakuje? Siedzi tam. - Suka.
Kto cię wychował? Wilki?
Co powiedziałeś?
Totalnie przesadzasz.
Jestem zły! Tak czy nie?
Ja cię tak nie traktuję!
Żaden fiut nie jest tego wart.
Cicha woda brzegi rwie.
Nie mamy ślubu, tylko dwoje dzieci.
Jesseyu Lee, wyjdziesz za mnie?
Czemu ona ma pompką do penisa?
Zależy mi na Cherie.
Kane zawsze mnie wspiera.
Nie patrz, jakbyś chciała mnie pocałować.
Ja ciebie? Raczej na odwrót.
- Kevin! - Nie wiem, może.
Spoko. Nic się nie stało.
SERIAL NETFLIX
APARTAMENT KEVINA
- Halo? - Cześć.
Cześć. Pierwszy raz używam wizjera.
Frajera?
Hej. Boże, spójrz na tę pandę!
- Jak się masz? - O rety!
- Miło cię widzieć. - Co tam, Kevin?
- Dziękuję. - Niezły awans!
Przyjechałem do LA, by odnaleźć siebie
i jestem coraz bliżej odkrycia, kim jestem
i jak to jest być Azjatą.
Dziękuję.
Musiałem zrobić coś dobrego w poprzednim wcieleniu,
bo bez dobrej karmy nie poznałbym takiej grupy przyjaciół.
Hej, buty.
Ale to Louboutin.
Zadomowiłem się, mam nowe mieszkanie.
Mogę chodzić po nim nago
i walić konia, kiedy zechcę.
W tej chwili życie jest piękne.
To dla ciebie. To…
Buty!
Pasują do mojego stroju.
Daj spokój, Kevin. To idealna stylówa.
Wiem, ale to azjatycki dom.
- Zdjęłam je. - W środku jesteś biały.
Przestań tak mówić. Ściągaj buty.
- Ja swoje zdjęłam. - Dzięki. Widzisz? Kelly mnie szanuje.
Dziękuję. Oprowadzę was.
- To moja sypialnia. - Co to jest?
Moja sypialnia.
- Kupisz prawdziwe łóżko? - Jak to?
To wygląda na brudne. Macie lampę UV?
Spójrz: plama, plama…
Przyprowadzasz tu dziewczyny?
Co ty wyprawiasz?
- Spójrz! - O mój Boże!
Patrz!
- Na pewno jestem pierwszy? - Tak, przysięgam.
- To już tak było. - Dobra, jasne.
Wynocha!
Żałuję, że nie mam butów, maski,
rękawiczek i całego kombinezonu ochronnego,
bo Bóg jeden wie, co się tam wydarzyło.
- Boże! - Widziałam! To obleśne.
Dobrze, że tylko przyjaźnię się z Kevinem.
Materac na podłodze jest do przyjęcia, ale te plamy na pościeli?
Nie ma mowy.
JUBILER DZIELNICA DIAMENTOWA
- Dziękuję, Mario. - Nie ma za co.
- Cześć. Wybacz spóźnienie. - Cześć, Anno.
Nie szkodzi.
Uwielbiam diamenty. Mam dilera diamentów.
Jubilera i przyjaciela,
który pracuje w LA w Dzielnicy Diamentowej.
Jak się macie?
Czasem siedzimy tam do czwartej, piątej nad ranem i projektujemy.
W sumie mam wrażenie, że to nie ja wybieram biżuterię.
Cześć.
Boże. Moja mała księżniczka.
To biżuteria wybiera mnie.
Okrągły, pięć karatów. Macie coś większego?
- Dziesięć. - Tak? Okej.
- Zobaczmy dziesiątkę. - Dobrze. Żaden problem.
Od półtora roku próbuję zaplanować ślub.
To tyle pracy.
Oświadczyłam się Jesseyowi dawno temu.
- Co? - Wyjdziesz za mnie?
Nie mogę się doczekać, aż go poślubię.
Zaczęłam już szukać sukni ślubnej.
Chcę być obwieszona perłami i diamentami.
Nie sądziłam, że sama sobie kupię pierścionek.
Mogę zadzwonić do Jesseya.
Tak? Dobrze.
„Jessey, co słychać? Chodźmy na zakupy”.
Zmotywuj go.
„Chodźmy na zakupy”.
O cholera.
To jest dziesięć karatów.
- Mogę prosić o rękę? - Jaki piękny.
- Bardzo ładny. - Czemu nie chce się żenić?
Nie chodzi o to, że nie chce,
tylko to ma być właściwy moment.
Mamy mistrza feng shui, któremu naprawdę ufamy.
Powiedział, że w tym roku nie powinniśmy się pobierać.
Lepiej za rok.
- Będzie trzecie dziecko? - Nie. Koniec z dziećmi.
Od tamtego czasu ciągle szukamy pierścionków.
Co chwila coś staje nam na przeszkodzie. I tak w kółko.
A on nie obiecał, że coś kupi.
Ale może kupił pierścionek bez mojej wiedzy. Nie wiem.
- Ale… - No to kiedy ślub?
Według gościa od feng shui w przyszłym roku. Ale…
- W nadchodzącym roku? - Tak.
Powinnaś go kupić!
Ja swój zaplanowałam w półtora miesiąca, ale to był mój czwarty ślub.
- O rany. - Mam doświadczenie.
Umiesz improwizować.
Co myślisz?
Jest piękny.
DOM JESSEYA I CHERIE
- Jevon tu jest. - Co się dzieje?
Nie wiedziałam, że planujemy omakase.
- Jadore, co to? - Maguro.
Tatuś lubi wagyu.
Ja lubię uni i czerwony kawior.
Wagyu jej nie interesuje.
- Itadakimasu. - Racja.
Pomyślałam, że zrobimy sobie zdjęcia ślubne w Napa.
- Co? - Tak.
Co o tym myślisz?
- Zaczęłaś coś planować? - Chcę się pobrać w czerwcu.
Chyba trochę na to za późno.
Więc jesienią?
- Gdzie się pobierzemy? - Ty zdecyduj. Zostawiam to tobie.
Boli mnie głowa na samą myśl.
Dziewczynki nie marzą o tym, by oświadczać się ukochanym facetom,
prawda? Powinniśmy już być po ślubie.
Nie sądziłam, że będziemy w takiej sytuacji.
Liczę, że coś się zmieni.
Potrzebuję dobrego organizatora wesel.
Robi minę: „Dobrze mnie znasz!”.
Zawsze flirtuje z dziewczynami.
Nie odziedziczył tego po tacie.
Mam nadzieję.
PARYŻ
Zobacz, jak pięknie.
Może czekoladowy croissant?
Nie.
Jesteśmy w Paryżu na Tygodniu Couture. Ten rok jest szczególnie wyjątkowy
bo są ze mną Big G i Baby G.
Wiem. Budzenie się rano jest takie trudne.
- Tak. - Tak?
Chcesz pancakes z czekoladą?
- Tak. - Dobrze.
Baby G, chcesz zobaczyć most?
Spójrz na wieżę Eiffla.
Tydzień Couture to dobra zabawa, ale też ogromny stres,
bo biegamy od pokazu do pokazu wśród paryskich korków.
Nasz wygląd musi być dopracowany do perfekcji.
To nasza misja.
Musimy się skupić.
Są przymiarki, pokazy, obszary za kulisami,
prasa.
Trzeba się obejść bez snu i jedzenia. I naprawdę postarać. Paryż to chaos.
Stres ciągle się kumuluje, ale uwielbiam każdą sekundę.
- Halo? - Cześć!
Cześć, Mimi. Co słychać?
- Gdzie jesteś? - Tęsknimy za tobą.
Kończymy w Paryżu, a potem jedziemy do Cannes.
O rany, ale fajnie! Zazdroszczę.
Poznałam Mimi przez Cherie.
Świetnie się dogadujemy.
To petarda.
Wszystko, co mówi jest zabawne.
- Czemu cię tu nie ma? - Planuję rocznicę.
- Co? - W sobotę.
Wracaj do domu. Będzie fajna impreza.
W tę sobotę?
- Tak. - Jest czwartek.
Dziś jest czwartek. Potem piątek i sobota.
- O mój Boże. - A co z Cannes?
Tak, damy radę przyjechać. Muszę co nieco przetasować.
Na pewno będziemy z wami świętować.
Co?
POSIADŁOŚĆ MORRISÓW
Witam panie.
- Hej. - Pięknie wyglądacie.
Cześć.
Jestem Kane. Nie dawaj mu numeru.
- Kevin. - Cześć, Kane.
O rety, to… Nie!
Spójrz na fortepian. Nie chcę kawioru.
Wchodząc do domu Mimi i Dona
myślałem, że byłem już na niejednej imprezie.
Ale to zupełnie nowy poziom.
- Hej, jak leci? - Przytul się.
- Wszystkiego najlepszego. - Dziękuję.
Jak tam, Skyler? Fajny garnitur. Yves Saint Laurent?
Ubóstwiam Mimi.
Znam wszystkich bogatych Azjatów w LA,
a Mimi do nich należy.
To bardzo mała grupa. A to przyjęcie jest spektakularne.
Przypomina wesele.
Christine urządza wspaniałe imprezy,
ale Mimi jest na innym poziomie.
- Cześć, Kelly. - Gratulacje!
- Ty też masz motyle. - Motyle.
Załapała motyw. Gdzie twój motyl?
- Piękna suknia. - Dlaczego motyle?
Na każdym przyjęciu mamy kwiaty,
więc zastanawiałam się, co zrobić tym razem.
- Są piękne. - W końcu wymyśliłam motyki.
- Motyki? - Motylki.
- Motyki.
- Jak? - Motylki.
- Jeszcze raz. - Motylki.
Motyłki.
Motyłki!
Niech ta rocznica zainspiruje waszych przyszłych kochanków.
Mnie to motywuje do ślubu.
- Totalnie. - Tak?
Ale potrzebuję…
- Wpierw musisz się ogarnąć. - Dokładnie.
O cholera.
- Jak leci, Kim? - Postarałaś się.
Cześć, skarbie.
- Pięknie wyglądasz. - Dziewczyny wyszły.
Boże. Jej cycki są obłędne.
- Tak. - Kevin, patrz.
Dziewczyny wyszły.
O Boże!
- Cześć, Mimi. - Boże.
- Jak się masz? - Jej cycki…
Wpierw trzeba przywitać siostry.
Przez ostatnie półtora roku skupiałam się na pracy.
To był szalony okres.
Zaczynałam od dobijania się do klubów
i kontaktowania się z właścicielami, promotorami i agentami,
żeby teraz występować na największych festiwalach
i grać z najlepszymi DJ-ami.
Mam dla was prezent.
Dla tego, kto pije.
- Ja. - Ty?
- Hej, Anno. Jak leci? - Dobrze, dzięki. A u was?
- W porządku. Miło cię widzieć. - Jak się masz?
- Odnowiliście przysięgę? - Nie. Raz wystarczy.
Czy ktoś… Halo?
- Co on wyprawia? - Nie wiem.
- Halo? - Nie, Kane.
Szukam singli dla Kelly.
Kelly od niedawna jest singielką. Ma 173 cm wzrostu i dużo pereł na sobie.
- Patrzcie na nią. - Ale żenada!
Kelly jest przy barze.
Jak jesteście singlami, dajcie jej swój numer.
Ale musicie mieć z 10 milionów.
- Dziesięć? - Miłej imprezy.
Nareszcie jestem singielką.
Tym razem na dobre.
Zapukałam do drzwi Drew i wróciliśmy do siebie.
Nawet nieźle nam się układało. Chodziliśmy razem na terapię.
Ale wydarzyło się parę rzeczy i pojęłam, że te zmiany były pozorne.
W głębi duszy Drew wciąż ma wiele problemów.
A ja nie mam kolejnych pięciu czy dziesięciu lat,
które mogłabym mu oddać.
- Nie jesz? - Tak, ale nie lubię kawioru.
Nie lubisz kawioru?
- Nie. - Nie możemy się przyjaźnić.
- Serio? - Czemu go nie lubisz?
Bo jest okropnie drogi,
a wcale mi nie smakuje.
Jest pyszny.
Dobra, spróbuję go.
- Jest dobry? - To pierścionek.
Ty byś mi pewnie taki kupił.
Oczywiście…
Teraz lubię kawior.
Co zrobisz z resztą?
- Boże! - Uwielbiam kawior.
Zastanawiam się, czy powinniśmy…
- Ale ciężkie. - Daj.
Poradzę sobie.
Zaraz to upuścisz.
Tak mi głupio, że się spóźniliśmy,
ale niełatwo było tu dotrzeć.
Pojechaliśmy z Paryża do Los Angeles,
do hrabstwa Orange. Bez jedzenia ani prysznica.
- Chcesz iść spać? - Tak.
Dobrze. Znajdziemy ci miejsce do spania.
Ale dotarliśmy.
- Dziewczyny lubią proste rzeczy. - Gdzie usiądziemy?
Jak coś, co ci kupiłem.
Pokaż nam, Mimi.
Musisz być bardziej aktywna na Instagramie. Nauczę cię.
- Poważnie? - Tak, chcę.
Ale ja się na tym nie znam.
Przypominasz mi mamę.
Też nie ogarnia technologii i swojego telefonu.
Jestem starsza od twojej mamy.
Możesz być moją mamą w LA?
- Dobrze. - Tak?
- Fajnie. - Z czego się śmiejecie?
Jaime, czemu płaczesz? Masz za dużo pieniędzy?
O Boże, ja też mam za dużo pieniędzy!
Tata dał mi za dużo pieniędzy!
Idę do was.
Powoli się zbliżam.
Christine, co robisz?
W przeszłości Christine i Anna sporo ze sobą rywalizowały.
Nie wiem, czy stała za tym rozrywka czy niepewność,
ale ja skrycie lubię takie dramy, bo mnie bawią.
Rywalizacja dwóch osób o materialne głupoty.
Co nowego? Co u ciebie słychać?
I dziecko!
Wiem. Urocze.
Jest taka urocza.
Twoja wnuczka. Dziwnie to brzmi?
Obłęd, nie? Chcesz ją zobaczyć?
Tak.
O rety. Spójrz na te fałdki na udach.
Czasem płacze na mój widok. Nie wiem czemu.
- Raz prawie ją upuściłam. - Poważnie?
Spokojnie. Nie upuściłam jej.
Raczej nie będziemy zostawiać Baby G samego pod twoją opieką.
Siedzę i zastanawiam się: „Czy was naprawdę kręci ta rozmowa,
czy raczej przez cały czas
oceniacie swoje kiecki i to, która ma większy pierścionek”?
Co jest prawdą?
- Podobno masz nowy dom. - Tak.
- Podoba ci się? - Wpadnij.
Z przyjemnością.
Jestem mile zaskoczona.
Anna zaprosiła mnie do siebie, co szalenie mnie cieszy.
Liczę, że to nie podpucha.
O mój Boże!
- Co? - Dostałam maila.
- Gratulacje. - Dostałam rezydenturę!
- Co? - Zasługujesz na to.
Jako pierwsza DJ-ka, stary!
Otrzymałam rezydenturę w hotelu Wynn w Vegas.
Każdy, kto jest w branży muzycznej albo jest DJ-em wie,
że to jak otrzymać stempel aprobaty.
Udało ci się!
- Dostałam staż w Wynn! - Zrób to jeszcze raz!
Pocałowała go.
Skacze, piszcząc jak mała dziewczynka,
całuje mnie w policzek i patrzy na mnie tymi sarnimi oczami.
Co mam teraz robić?
Cieszę się.
Nie wiem, jak to wyrazić.
Chcę cię przytulić, ale ty tego nie chcesz. Co teraz?
Ale pięknie.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Witam. - Dziękuję.
SUSZONE RYBY
Jesteście najlepsi.
Tak. Mamy szeroki asortyment.
Mamy kapsułki ziołowe, różne smakołyki, produkty ziołowe, naturalne składniki.
U Christine zawsze są święta, bo okazuję miłość dając ludziom prezenty.
Chcę znaleźć idealny prezent, które wręczę Annie, gdy ją odwiedzę.
Długo tu jesteście?
Prawie 30 lat.
Moi rodzice otworzyli sklep w 1992 roku,
ale tradycyjna medycyna chińska istnieje od tysięcy lat.
Co studiowałeś?
Właściwie to ekonomię na uniwersytecie UCLA.
- Podoba mi się. - Cześć!
- Cześć. - Cześć.
Spójrz na siebie. Chinatown nie było na ciebie gotowe.
Obrabowałam sklep spożywczy.
Jakbyś się w folię zawinęła.
- Super, że przyszłaś. - Wiem. Dziękuję.
Jestem Dorothy Wang,
Chinko-Amerykanka pierwszego pokolenia,
urodzona i wychowana w Beverly Hills. Mój ojciec jest przedsiębiorcą.
Forbes oszacował jego wartość na około 4 miliardy dolarów.
Chcemy zbadać wszystkie skarby, które nam pokażesz…
- Bez urazy, są paskudne. - Smakują jak ziemia i korzenie.
Przynajmniej moja. Ale i tak ją piję.
Moi azjatyccy znajomi mieli podobne dorastanie.
Wyśmiewano się z nas,
bo przynosiliśmy do szkoły dziwne jedzenie.
To jak ptasia kupa z moczem.
- Prawda? - Taki ma smak.
Mieliśmy gosposie Azjatki,
które czasem nie rozumiały amerykańskiej kuchni.
Kiedyś w lunchu znalazłam kanapkę z masłem orzechowym i indykiem.
Mamy wspólne traumatyczne doświadczenia,
które nas ze sobą łączą.
Zapraszam tutaj, to zaczniemy konsultację.
Możemy spojrzeć na język.
W chińskiej kulturze język wiele nam mówi o całym ciele.
Pozwól mi spojrzeć.
Jeśli zauważysz z boku, Christine,
pośrodku jest szczelina, dość gruba.
Ta linia wskazuje głównie na przeciążenie wątroby.
I to poważne.
Co to mówi o jej życiu miłosnym albo seksualnym?
To kiedy indziej.
Tobie, biorąc pod uwagę język,
polecam mieszankę tych dwóch.
Ma kwiaty chryzantemy, wiciokrzewu
i fiołka.
Teraz jej kolej.
Pokaż mi swój język. Zobaczmy.
Otwieraj!
U ciebie jest inaczej.
- Widzę ogień. - Ogień?
- To twój żywioł. - Znak ognia.
Może czasem jesteś zła albo zdenerwowana.
Ognista, zestresowana. Bywasz spięta.
Mamy z Christine wielu wspólnych przyjaciół.
Bałam się ją poznać. Miałam wrażenie, że zawsze jest zajęta.
Mówiła: „Musimy iść na lunch!
Polećmy helikopterem do The French Laundry i San Francisco”.
A ja chciałam skoczyć na lunch na Canon, bo mam tylko 45 minut.
Czasem problemy ze snem mogą wywołać…
Mój mąż chrapie. Masz coś na chrapanie?
Mogę mu je dosypać, prawda?
- Wyczuje zioła. - Włożę je do pieczeni.
Ale Nicky powiedziała, że ją lubi,
więc się z nią spotkałam i okazała się przemiła.
Bardzo ją polubiłam.
Mogę też polecić łożysko, które pomaga w nawilżaniu
i ogranicza podrażnienie.
Czyje łożysko?
- Nasze nie jest ludzkie. - Pochodzi od krów.
Tak, od krów.
Mam znajomą, która jest nieco szorstka w obejściu.
Trochę starszą.
Kogo?
Annę.
Czasem to zaburzenia hormonalne, zwłaszcza w starszym wieku.
Te zioła pomagają oczyścić krew w ciele.
Oczyszczają waginę, krew, wszystko.
- Jeśli chodzi o cukier… - Myślisz, że Annie się przyda?
To oczyszcza waginę?
- Mam to tam zawiesić? - Chyba tak.
- Dobra. - Przepraszam.
Mogę zmienić życzenie?
- Na co? - Trójkącik.
- Co? - Żartuję. Patrz.
Nie, to rodzina.
To rodzina, nie orgia!
- To cudze życzenie. - Co napisali?
„Próbuję wstrzymywać bąki, żeby nie zrobić kupy”.
- To twoje? - Nie.
Dobra.
Gdzie ty masz dziś głowę?
To naprawdę dobre.
- Tak sądziłem, że lubisz matchę. - Bo lubię. Trochę mnie znasz.
Trochę.
Rzecz w tym…
że chciałbym cię poznać lepiej.
Wiedzieć nie tylko o matchy.
Byłaś urocza, kiedy cieszyłaś się u Mimi,
bo dostałaś tego maila.
Byłam taka podekscytowana.
- i szczęśliwa. - Wiem!
A potem mnie pocałowałaś. Właściwie to w ten policzek.
- Naprawdę? - Tak.
- Serio? - Tak.
To prawda. Rzeczywiście.
Pocałowałam cię.
Było mi miło.
Tak?
Tak.
Chciałem spytać, co wtedy myślałaś.
Kiedy…?
Tak.
- Kiedy cię pocałowałam? - Tak.
Byłam bardzo szczęśliwa
i nie miałam kogo przytulić ani pocałować. Tak wyszło.
Nie byłoby miło mieć kogoś, z kim można to robić?
A byłoby?
Tak.
Zarywasz do mnie?
Staram się jak mogę, ale nie działa.
To jest twój ruch? Poważnie?
Sorry, macie piłkę do kosza?
Żartuję.
Wkręcam cię.
Wykonuję swój ruch, Kim.
Dobra.
Chcę, żebyśmy się kiedyś umówili. Tylko we dwoje.
Bez presji.
Po prostu to przemyśl, dobrze?
Dobra, żarty na bok…
Jasne.
Możemy się kiedyś spotkać.
Dobrze.
Umowa stoi.
Stoi.
Sama nie wiem.
NOWA POSIADŁOŚĆ ANNY SHAY
Cześć.
Cześć! Jak się masz?
- W porządku. - Wyglądasz uroczo.
Ten kosz jest większy od ciebie.
To od Baby G.
- Sam je dla ciebie zebrał. - Dziękuję.
Chciałam przynieść chińskie zioła,
ale zdałam sobie sprawę,
że sama chętnie wezmę te zioła dla waginy.
- Mam zdjąć buty? - Jestem pół-Japonką, ale nie musisz.
- Może zdejmę jeden? - Jeśli chcesz.
Przepiękny dom, Anno.
Cześć!
- Jak się masz? - Dobrze, a ty? Chodź się przytulić.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
Dzięki za zaproszenie.
- Oprowadzisz mnie? - Tak.
O rety, to prawdziwa broń?
Tak.
- Naładowana? - Tak, na wszelki wypadek.
- Chodźcie, pieski. - Mają tu niezłe życie.
Kim są twoi sąsiedzi?
- Nie wiem. Nie gadam z nimi. - Aha, jasne.
Szukamy pupilka dla Baby G.
Zaczęliśmy od ryb, ale niestety wszystkie zdechły.
Podczas pandemii byłam wdzięczna,
że możemy spędzać z nim czas w tak pięknym miejscu,
ale jednocześnie…
było mi smutno z powodu tych wszystkich pracujących i samotnych matek.
Czuję, że robię za mało.
Christine, czemu zgrywasz altruistkę?
Myślę, że obie mamy bardzo wiele w kontekście…
niezbędnych podstaw: mieszkania, dachu nad głową, jedzenia,
ale także przyjaciół.
Masz ludzi takich jak Maria, którzy cię kochają i dbają o ciebie.
Mamy szczęście.
Chyba lubiłam cię bardziej, kiedy próbowałaś być wredna,
aniżeli jak teraz udajesz Marthę Stewart.
To…
się nie sprawdza.
Gdy poznałam Gabe’a, zarabiałam więcej niż on.
Kasa nie robi na mnie wrażenia.
- Na tobie i innych robi. - Na mnie nie.
- Naprawdę. - Proszę cię.
Nie chciałam brać pieniędzy od rodziców.
- Chciałam sama… - To się nazywa głupota.
Łatwo powiedzieć: „Anna jest dziwna i ekscentryczna. Jest dziką kartą”.
Ale moim zdaniem bywa po prostu niegrzeczna.
Gdy chcesz z kimś konkurować, na przykład ze mną…
Nie chcę z tobą konkurować.
Christine, to oczywiste. Mówię ci, co widać na pierwszy rzut oka.
Przykro mi, że tak mnie widzisz.
- Urodziłam się w bogactwie. - Ja też.
I dlatego nie ogłaszam, że urodziłam się w bogactwie,
bo dla mnie bardziej honorowe jest zdobycie własnych pieniędzy,
poznanie wartości dolara i…
Nie przeginaj.
Próbowałam być miła,
ale mnie to jebie.
Christine usilnie stara się
być postrzegana inaczej niż rok temu.
Moim zdaniem to skrajnie żałosne,
że ktoś tak bardzo musi się starać.
Jest część mnie, której nie znasz.
Jesteś zabawna.
- Nie próbuję być. - Ale jesteś. Serio.
Cześć.
- Hej. Jak się masz? - Dobrze.
- A ty? - Dobrze.
- Wyglądasz uroczo. - Ty też.
Uwielbiam ten sweter. Mam taki.
W tym roku żółty jest modny.
Poznałam Leah u Cherie na przyjęciu z okazji 100 dni.
- Miło cię poznać. - To jej dom.
To fantastycznie.
Sprawia wrażenie fajnej, szczerej osoby.
Obie lubimy modę,
chociaż ja bym nigdy w życiu nie założyła tego swetra do tych dżinsów.
Przykro mi, ale to prawda.
Mówisz po chińsku?
Troszeczkę, ale mój chiński nie jest zbyt dobry.
Twój chiński jest lepszy niż mój angielski!
W każdym razie…
Umawiasz się z kimś?
Jestem singielką. Nie mam chłopaka.
Jakich facetów lubisz?
Muszą być szczerzy. I dbać o higienę.
Muszą być dżentelmenami.
Skreśliłaś z marszu 90% facetów w LA.
Wiem. Okno jest dość wąskie. Dlatego jestem wybredna i czekam.
- Chwila. - Jeśli kogoś znasz…
Uprawiałaś kiedyś seks?
Tak, ale to nie było…
Żałuję, że zrobiłam to z tą osobą.
O rety. Jak się czułaś podczas pierwszego razu?
Żałuję, że do niego doszło.
- Czemu? Chciałaś zachować dziewictwo? - Bo… to było takie przypadkowe.
Przepraszam.
- Nie z chłopakiem? - To był przypadek.
W każdym razie…
Nigdy nie wiesz, co się wydarzy. Garretta też poznałam przypadkiem.
Tak jest najlepiej – jak nie szukasz.
Im dłużej czegoś szukasz, tym trudniej to znaleźć.
A gdy tylko przestajesz, nagle na ciebie wyskakuje.
Poznałam cię na imprezie u Cherie z okazji 100 dni,
ale skąd ją znasz?
Poznałam ją i Jesseya tego samego dnia.
Jakieś pięć czy sześć lat temu poszli
na imprezę Mastro w Malibu.
To był jakiś event z egzotycznymi samochodami.
A dwa lata później urodziła dziecko.
Zastanawiałaś się, czemu się nie pobrali.
Jessey miał żonę, kiedy się poznali.
- Serio? - Tak.
Miał żonę?
Crystal i Jessey byli małżeństwem i mają dwoje dzieci.
- Nie wiesz o tym? - Crystal? Nie.
Myślałam, że wszyscy o tym wiedzą.
Nie, nie wiedziałam.
Wiesz, czy Jessey nadal jest żonaty z Crystal?
Rozwiedli się, są w separacji, czy…?
- Rety. To dobre pytanie. - Wiesz coś?
Nie mam pojęcia.
Mam przeczucie, że wciąż są małżeństwem.
Jaki inny powód miałby Jessey, żeby nie żenić się kimś,
z kim spędza tyle czasu?
Powiedziałam coś, czego nie powinnam.
Napisy: Anna Piotrowska