SERIAL NETFLIX
MAŁE TOKIO
Wiesz, że to jedno z trzech Japantown w całych Stanach?
Skąd ty to wszystko wiesz?
- Jestem nerdką. - Zasypujesz nas faktami.
Super.
To mi przypomina dzieciństwo.
Pamiętacie te wszystkie Hello Kitty i Czarodziejki z Księżyca?
Chcę to!
Jest uroczy.
- Kupię ci go. - Dziękuję!
Kelly też kupujemy pluszaka?
- Po co mi pluszak? - Do przytulania.
Poważnie?
Znalazłem coś dla Kelly.
Znalazłem coś! Christine!
Kelly!
- Przynosi szczęście! - A może kupimy go Annie?
- Dajmy go Annie. - Ona ma ich dużo.
Jesteś eko bananem.
Pasuje do twojego stroju.
- Kupię go. - Nie, nie.
Nie możesz sama go kupić.
- Może! - To przynosi pecha.
- Kupmy to Kevinowi. - Dmuchaną lalkę?
- Macie seks-lalki? - O rany.
Nasz kolega potrzebuje seks-lalki.
- Mam chyba dość… - A nie jest z Kim?
- Ma coś z tego? - Nie wiem, co oni wyprawiają.
Co się z nimi dzieje?
Powinni się bzyknąć i mieć to z głowy.
- Kevin wszystko bzyka. - Wiemy.
- Masz dowody? - Zabrałem go na imprezę,
na której poznał dziewczynę. Po prostu razem wyszli.
- To w jego stylu. - Znalazł sobie numerek na godzinę.
Wskoczyła na jego deskę?
- Co to znaczy? - „Ile to kosztuje?”
Nie moją torebkę!
Patrzcie!
- Próbowaliście kulek ośmiornicy? - Przypominają kulki rybne.
Patrzcie.
- „Chcę zawsze odnosić sukcesy w życiu”. - To miłe.
Zapiszemy życzenia?
- Kelly chce dziesięciu facetów. - Nie, tylko jednego.
- Cholera, psuję życzenia! - O nie…
Christine, odebrałaś komuś życzenie!
„Chcę móc zarabiać na życie sztuką”.
Odebrałaś komuś życie!
- Ale z ciebie suka. - Boże!
- O rany. - Proszę bardzo.
Urocze miejsce. Nigdy tu nie byłam.
- Co to za lokal? - Mają renifery.
Grałam na tym za dzieciaka. Mama mi kazała.
- Co to? - Guzheng.
- Yasmine! Jak się masz? - Już się znacie.
- Wyglądasz bosko. - Dziękuję.
Jestem podekscytowany.
Ostatnio przydarzyło mi się wiele dobrego.
Uważam, że każde życiowe osiągnięcie
należy uczcić w gronie dobrych przyjaciół.
Gdzie lepiej podzielić się dobrą nowiną,
aniżeli na imprezie z wegańskim dim sumem?
- Hej, Kim! - Jak było w Vegas?
- Super. Wciąż mam kaca. - Zabierz mnie ze sobą.
- Christine! O rety! Witaj! - Jak tu pięknie.
Cześć, Leah. Wyglądasz uroczo.
- Miło cię widzieć. - Jak tam?
Cześć, Kevin!
Poznaj moją przyjaciółkę Yasmine.
- To Kevin. - Co tam, Yas?
Ale tu fajnie.
Gentle Monster to jeden z najsłynniejszych sklepów z okularami w Korei.
Chwila, mogę jeść dim sum i nosić okulary przeciwsłoneczne?
- Laska… jedziemy do Vegas. - Jesteś niegrzeczna.
Może usiądziemy i napijemy się bubble tea?
Są wyznaczone miejsca?
Christine, może usiądziesz obok mnie?
- Na pewno? - Tak.
Siedzisz obok mnie, Kim Lee?
- To twoje miejsce? - Najwyraźniej.
Dobra.
Dziś jemy wyłącznie dim sum. Dim sum z truflami.
- Dawać trufle! - Upodabniasz się do nas.
- A co z białymi truflami? - Białe trufle są za drogie.
- Próbowałeś ich? - Tak. Z Anną.
- Jasne. - Były intensywne.
- To czarne trufle. - Dziękuję.
Kim, znasz Yasmine?
Tak.
Poznałyśmy się wcześniej.
Masz trochę złota na ustach.
Pomogę ci.
Nie ścieraj mi szminki.
Musisz delikatnie musnąć usta, o tak.
Tego się nie je na pierwszej randce.
Zapamiętam.
Jeszcze nie byliście na pierwszej randce.
Jeszcze nie.
Dziękuję wam za przybycie, bo mam niespodziankę.
Co?
W minionym roku udało mi się sprzedać dwa domy.
- Brawo. - Dziękuję.
Mój tata uznał, że nadszedł czas, by jego syn wreszcie się ustatkował.
Dostałem klucze do nowego mieszkania!
Za nowe przyjaźnie.
Wprowadzamy się!
Wypasiony weganizm.
Dziękuję.
Zróbmy razem parapetówkę.
Lokal jest niewykończony. I chyba ma duchy.
To nowe mieszkanie. Jakim cudem jest nawiedzone?
To bardzo znany budynek. Mieszkało tam wielu celebrytów.
Gdy wszedłem, przeszły mnie ciarki.
- Miałam to samo, gdy weszłam do… - Domu Anny? Ma z pięć, sześć duchów.
Czemu jej fontanna jest czarna? Ma w niej czarną wodę.
Widzieliście to?
Myślę, że po prostu od paru lat nie było u niej ogrodników.
Anna zapomniała im zapłacić.
- Bardzo sycące. - Wygląda jak ja.
Miałeś w dzieciństwie afro?
Nie, ale miałem takie mięśnie. Wygląda jak…
A teraz już ich nie masz?
Nawet ich nie napinam.
- Poważnie? Nie napinasz? - Nie. Teraz już tak.
Flirtujesz z moim facetem.
- Jestem twoim facetem? - Żartuję.
- Czyżby?
Czemu się tak dziwnie zachowujesz?
Yasmine startuje do Kevina. Mam takie:
„Laska, ktoś tu ma chcicę”.
Spoko. Przyda ci się więcej mięśni.
Znajdę kogoś, kto je docenia.
Kogoś, kto docenia mój wysiłek.
Chwila, między wami coś…?
To skomplikowane.
Mają tu alkohol?
Jak ci idzie kariera modela?
Okropnie.
- Naprawdę? - Ale jest lepiej.
Mam nowego menedżera. Załatwił mi potencjalną fuchę.
Jako?
Model okularów?
Wyglądasz… totalnie seksownie.
Gotowa?
Zrobię ci zdjęcie.
- Strzeż się, Tomie Fordzie. - Zamyślony.
O czym myślisz?
Myślę o Kim.
- Raczej o jedzeniu. - Jestem głodny.
Kto z was zna Alexa? Byłego Cherie.
- Ja go znam. - Alexa?
- Tak. - Serio?
Spotkałam go parę razy.
- Co o nim wiesz? - Nie wyrażał się dobrze o Cherie.
Ale nie poznałam jej osobiście, więc…
Co o niej mówił?
- Użył słowa na „p”. - Tak, powiedziałam Kelly.
W tej grupie plotki roznoszą się jak opryszczka.
Jeśli coś się komuś przydarzy
albo ktoś coś o kimś powie,
wszyscy bardzo szybko się o tym dowiedzą.
Słowa na „p”?
Teraz tylko spekulujemy.
Zostawmy to i cieszmy się kolacją.
W końcu świętujemy Kane’a.
A Cherie nam to wyjaśni, kiedy zechce. Tak sądzę.
Chcę tylko poznać prawdę. Krąży tyle kłamstw.
Kim ona naprawdę jest? Ja ludzi nie oceniam.
Ale mogła nam powiedzieć.
Czuję się okłamany. I tyle.
MIESZKANIE KEVINA
Hej. Dobrze wyglądasz.
Spójrz na siebie!
Wiem. Co tam?
Wyglądasz uroczo.
- Jesteś nagi? - Trochę. Chcesz zobaczyć?
Co to ma być, OnlyFans?
Byłbym w tym cholernie dobry.
Pokaż pościel.
Ładna, pomarańczowa… Zaraz.
Nie, to coś innego. Kim, nie patrz na to.
Co tam?
Nic. Chciałem z tobą pogadać. Zobaczyć cię.
Poważnie!
Dobra, dobra.
- Dobrze się bawiłem u Kane’a. - Było spoko.
W pewnym momencie wydawało mi się, że coś cię gryzie.
- Nie! - Byłaś totalnie nakręcona.
Kiedy?
Jak zacząłem gadać z Yasmine.
Zauważyłem to. Zachowywałaś się, jakbyś broniła swojego terytorium.
- Tylko się wygłupiałam. - Nie sądzę.
Rzuciłaś: „Hej, gadasz z moim facetem”.
Na początku nie znosiłem Kim.
Miałem ją za rozpieszczoną smarkulę z Malibu, która DJ-uje dla zabawy.
Ale kiedy wróciłem do Karoliny Południowej,
żeby odnaleźć jej ojca, bardzo złagodniała.
Dopuściła mnie do siebie.
Widziałem w jej oczach, że jest mi bardzo wdzięczna i że…
chyba ją pociągam.
Podnieciło cię to?
Brzmiało nieźle, prawda?
Lubisz, jak kobieta ma kontrolę.
Nieważne. Kiedy to powiedziałaś, pomyślałem, że może…
Serio.
Myślę, że powinniśmy się umówić.
Tylko we dwoje.
We dwoje?
- Tak. - Bez Kane’a?
Jasne, że tak.
Bo wtedy nie będziemy we dwoje, tylko z Kane’em.
Nie chcę innych.
To randka czy zwykłe spotkanie? Bo nie kumam.
Nazwij to, jak chcesz.
Możesz przestać jeść?
Muszę utrzymać te mięśnie.
- Poza tym nie powinno się jeść w łóżku. - Czemu nie?
Boże, zabrudziłem pościel.
Cholera.
Słuchaj, podjadę po ciebie.
Czym? Twoją deską?
Nie, wynajmę auto.
Masz prawo jazdy?
Oczywiście.
Jasne.
Dokąd się wybieramy?
Na wycieczkę. To niespodzianka.
- Będzie fajnie. - Chcesz mnie komuś sprzedać?
Czemu miałbym to robić? Chcę cię dla siebie.
Będzie fajnie. Jeśli damy sobie z tym radę,
to przetrwamy wszystko.
- Musisz tylko przyjść. - To wszystko?
Tak jest.
- Tak. - Tak!
Myślę, że jesteśmy ze sobą bardzo kompatybilni.
Mamy wiele wspólnego.
Załóż koszulę.
I upierz pościel.
Dobra, ale nie założę koszuli.
Jedyne, co mnie martwi, to nasze style życia.
Powinna mnie widzieć takim, jakim jestem.
Oto cały ja – jem w łóżku w bieliźnie.
- Pa. - Na razie.
Tak.
Cześć.
- Masz piękny dom. - Jaime, to dla ciebie.
Co u ciebie?
Mówisz serio?
Cześć!
- Lalka, spójrz na siebie! - A ty na siebie!
Jak się masz?
- O Boże! - Moje kochanie.
Wszystko dziś jest prześwitujące.
Też mogłem coś takiego włożyć.
- Jaki jest twój chiński znak? - Znak zodiaku.
- Kurczak. - Tak!
Mój ulubiony! 81!
Dużo zarabiam przy kogutach. Przynoszą szczęście.
Naprawdę?
Już jestem bogata.
Mam obsesję na punkcie chińskiego zodiaku. Jest bardziej trafny niż zachodni.
Mimi urodziła się w roku koguta,
a ja w roku węża.
Gdy te dwa znaki współpracują,
wszystko im się udaje.
- Jesteś wężem? - Tak!
Ale z nas para! Boże, zawsze szukam kogutów.
Przy mnie się wzbogacisz.
Dzięki Bogu… znaczy Buddzie,
że spędzam z Mimi więcej czasu.
Tak!
- Od kiedy tu mieszkasz? - Od tygodnia.
Tak? A meble już tu były?
Tak.
Zabawmy się.
Leah i Garrett się spotykają.
Początkowo miała wątpliwości, bo jest sporo od niej młodszy.
Dokąd idziecie?
O mój Boże. Ludzie… O rety.
A ja ją zachęcałam.
Garrett jest uroczy, miły, szarmancki i zaskakująco dojrzały.
Za dużo tu seksu w powietrzu. Garrett!
Ale ja wciąż się uczę, więc co ja tam wiem.
- Puk, puk! - Witaj.
- Dorothy! - Cześć.
- Wesołej parapetówki. - Wyglądasz super.
Dziękuję.
- Ile cię nie widziałem? - Nie wiem.
- Pięć, sześć lat? - Cześć!
- Dziękuję! - Cześć.
Gratuluję!
- Gdzie Guy? - My się jeszcze nie znamy.
- To Leah. - Jestem Dorothy.
- Piękny dom. - Dziękuję.
Mieszkasz blisko magazynów, do których chodziłam na afterki,
jak miałam 20 lat.
To zadupie.
Musiałam wpaść do domu po paszport i resztki MDMA
które mi zostały, żeby tu dotrzeć.
- Jadłaś kolację? - Przed przyjściem byłam w Erewhon.
- Czemu wszyscy tam jadają? - Bo to najlepsza miejscówka.
Robi się czerwony, gdy pije. A jest biały!
Co?
W głębi serca jesteś Azjatą!
- To azjatycki rumieniec. - Mam ten enzym.
Jak poznałeś Dorothy?
- Przez wspólnego znajomego. - Kiedy?
Pięć, sześć lat temu.
Trudno z nią rozmawiać.
Nie mamy wiele wspólnego.
Nie mamy o czym gadać.
Zna mandaryński?
Możliwe.
Chyba tak.
- Gadacie chińskim szyfrem? - Wcale nie.
Pamięta cię?
Nie wiem. Chyba ma to gdzieś.
Znam Dorothy od kilku lat, bo mamy wielu wspólnych przyjaciół.
Kiedy stała się sławna, zaczęła mnie ignorować.
Ale skoro to impreza Leah, a Jaime się z nią przyjaźni,
postanowiłem być miły.
„Może czas się przywitać”. Najwyraźniej nie.
Czuję, że jest w tym coś więcej.
- Co masz na myśli? - Ciebie.
Mnie?
Kane robi do mnie podchody od 2011 roku.
Wolałabym pościć przez 87 dni z rzędu.
Cześć.
Cześć!
Boże, dziś dzień Prady!
Dzień Prady!
Co tam? Wyglądasz super.
To mój sportowy look Prady.
Serio? Mój jest chyba bardziej sportowy.
Masz super torbę.
Dziękuję. Przyniosłam ci zielone soki.
Tak?
Mam wrażenie, że nigdy nie jadasz warzyw.
Wybieraj.
Na razie się nie skuszę.
Wolę desery. Może pójdziemy na mini pączki?
Spotykasz się z kimś?
Nie wiem, czemu wszyscy o to pytają.
Randki nie są dla mnie teraz priorytetem.
Sądzę, że jestem dość skryta,
jeśli chodzi o związki.
Nie lubię wdawać się w szczegóły
i czuję,
że nie muszę.
Dla mnie to nigdy nie jest priorytet.
Raz próbowałam być otwarta na randkowanie
i przyjaciel umówił mnie ze swoim znajomym.
„Jest bogaty, coś tam, coś tam, to dobry facet, a do tego przystojny”.
A okazał się być oszustem.
Po pierwszej randce skoczyliśmy do Hyde. Chciał mnie odwieźć, więc zamówił Ubera.
Jechaliśmy do mojego domu,
gdy nagle Uber się zatrzymał i do auta zaczęli wsiadać ludzie.
Myślałam, że chcą nas okraść. Wrzeszczałam: „Boże, co się dzieje?”.
- To była dzielona taryfa. - UberPool?
Nie wiedziałam, że taka opcja istnieje.
Kto przewija apkę tak daleko?
Tłumaczył się; „Musiałem przypadkiem wybrać UberPool”.
Spytałam: „Czym jest UberPool?”.
Ale robił ładne zdjęcia.
To plus.
Istnieje niewielki odsetek facetów,
którzy poczują się komfortowo, gdyby zanurzyć ich w naszym świecie.
Większość z nich jest zajęta.
Właśnie. Albo żonata.
Zgadzam się. Sama czekam, aż pojawi się właściwa osoba.
Ale jesteś młoda, więc możesz.
Chciałabym znów mieć 23 lata i przez 10 lat nie musieć się martwić,
- czy wyjdę za mąż? - Czas ucieka.
Wiem. Dałam sobie jeszcze rok bez spiny,
ale jak już skończę 34 lata…
- Nie ma przebacz. - …muszę się ogarnąć.
Muszę zacząć bywać tam, gdzie poznam kogoś, kogo polubię.
Całe życie spędziłaś w Los Angeles?
Tak. Od dziecka spotykam tych samych ludzi.
Potrzebujesz…
- Nowego stawu do łowienia. - Tak.
Nie sądzę, żeby tutejsze gupiki
były dla mnie wystarczające.
Co słychać poza tym?
Kilka tygodni temu, gdy widziałam się z Kane’em
i w sumie wcześniej też, strasznie chciał nawiązać z tobą kontakt.
Spytałam go: „Znałeś wcześniej Dorothy?”,
a on odpowiedział: „Poznałem ją wiele lat temu”.
Powiedziałam: „Dorothy nigdy o tobie nie wspominała”.
Na co on: „Chcę z nią odnowić kontakt”.
Nie wiem, czemu ciągle to powtarza.
Widywałam go tylko, kiedy wpadałam na niego w sklepie Louboutina.
Był nieznośny i wkurzający
i zapraszał nas na lunch, a ja odmawiałam. I to tyle.
Kojarzę, że wdał się w wojnę na Instagramie z moim przyjacielem.
Mój przyjaciel Ezra
jest bardzo modny, stylowy. No, nieskazitelny.
A Kane z jakiegoś powodu konkurował z nim na Instagramie…
W kontekście ciuchów?
Tak! „Mam tyle par tego. A ile ty masz?”
To było ohydne, ale mój przyjaciel go totalnie olewał.
Kane celowo docinał mojemu przyjacielowi Ezrze na Insta
w kontekście ciuchów i mody. Ciągle go krytykował.
To było takie dziecinne i złośliwe.
Poza tym, Kane jest wkurzający. Po prostu nieznośny.
Zabrzmiało to wrednie,
ale podtrzymuję to, co powiedziałam.
Może być sobą, ale z daleka ode mnie.
Któregoś razu, kiedy ćwiczyłam na siłowni,
on też tam był.
Spojrzał na mnie, gdy weszłam
i chyba chciał, żebym się odezwała. Ale po prostu poszłam na trening.
Uciekłaś.
Potem mój trener, właściciel tej siłowni, powiedział: „Dorothy, nie uwierzysz.
Po twoim wyjściu Kane chciał wnieść skargę.
Mówił, że to prywatna siłownia i że nie wie, co tu robiła »ta« laska.
»Czemu przeszkadza mi w treningu?«”.
Mówił o tobie?
Ale wszyscy widzieli, co się stało –
że do mnie podchodził i mi się naprzykrzał.
- Boże. - Wyciął mi taki numer.
Dlatego nie chcesz…
Nie znoszę gościa.
Sądzę, że powinnaś się z nim spotkać…
Widzieliśmy się u Leah.
Ale nie na imprezie.
- Po co? - Żeby…
Mam zerwać z facetem, z którym nawet nie chodzę?
APARTAMENT JAIME XIE
Kto to?
Kelly przyszła.
- Nie wpuścisz nas? - Jaime.
- Przestań dzwonić do drzwi. - To nie ja, to on.
- Wyglądasz ślicznie. Cześć. - Kurde, Kelly.
- Cześć! Co u ciebie? - Ale masz wdzianko.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też. Fajna bluza.
Co to za strój?
- Idzie na pieszą wycieczkę. - A nie na sesję zdjęciową?
Chodźmy do salonu.
Kevin, twój plecak.
Sprawdziłem byłą Jesseya – Crystal.
Ma zdjęcia, na których jest Jessey.
A w profilu ma napisane:
„Rozwód z milionerem, pora na miliardera” czy coś.
W swoim profilu na Instagramie, pod imieniem, ma napisane:
„Rozwiodłam się z milionerem, żeby zostać miliarderką”.
Właśnie to powiedziałem.
Znasz jej Insta? Możemy go sprawdzić?
- Wezmę telefon. - Chcę zobaczyć.
Kane nas wtajemniczył.
Podobno Cherie była z Jesseyem, kiedy był żonaty z tą Crystal?
To szokujące, bo mówimy o Cherie.
To zupełnie do niej niepodobne.
- Ale to wszystko jest zagmatwane. - O rany!
To właśnie ona!
- Ile dzieci? Dwie córki. - Tak.
Dwie.
Stary, ile tu zdjęć.
Ich dwojga razem.
Z dziećmi. Cholera, mam gęsią skórkę.
Nie rozumiem.
Zobacz, czy wygooglasz akt małżeństwa i rozwodu.
- O rety, rozwód. - Tak jest napisane?
Rozwód, Teksas, rok 2016.
- Google jest ekstra. - Są rozwiedzeni.
- Kiedy urodziła się Jadore? - Dobre pytanie.
- Ty to masz łeb. - W którym roku się urodziła?
- Jadore jest z roku małpy. - Czyli 2016.
Uprawiali seks i płodzili dzieci przed rozwodem.
Cholera jasna.
Czuję się trochę gównianie, bo myślałem, że jest moją przyjaciółką.
Co powinienem zrobić?
Powiedz jej, co czujesz.
Porozmawiaj z nią i tyle.
Wtedy będziesz mógł o tym zapomnieć.
To trudne.
Wierzę w ciebie.
- Peter! Co słychać? - Co tam, Kev?
- Dobrze cię widzieć. - Co u ciebie? Jak leci?
Dobrze.
Nigdy tu nie byłem.
- Witaj. - To twój nowy dom?
Zrobiłem nam kawę.
Zdrówko. Dziękuję.
- Jak tu bez niej funkcjonować? - Mam to samo.
Cholera jasna.
- Wiem. Byłeś tu? - Jeszcze nie. Niesamowite.
Widok 360 stopni.
Jakbym był na statku.
To daje ci trzeźwość. Ale super.
Co się dzieje, Kevin?
- Dużo. - Może sobie klapniesz?
Czuję się…
trochę zagubiony na tym etapie życia. Rozumiesz?
Co cię gryzie?
Jest pewna dziewczyna,
która sporo imprezuje. W ten sposób zarabia na życie.
- Jasne. - Jest DJ-ką.
Co robisz, gdy czujesz, że zaczynasz ulegać regresji?
- Po sześciu latach trzeźwości? - Pięciu i pół.
Jestem trzeźwy od ponad pięciu lat – od 13 grudnia, urodzin mojego taty.
Rzadko o tym mówię, ale stosuję program 12 kroków.
Mam sponsora, któremu co wieczór się odmeldowuję.
Postanowiłem wytrzeźwieć, bo uzależniłem się od picia.
Bez alkoholu nie byłem sobą.
W efekcie zniszczyłem wszystkie relacje, jakie miałem.
Rodzina mi nie ufała. Byłem spłukany.
To mnie zmusiło do wytrzeźwienia.
- Co masz na myśli przez regresję? - Przykładowo, to wszystko…
znika, kiedy piję.
Ta osoba, która ma głowę na karku i chce robić rzeczy dla dobra innych,
która chce coś osiągnąć – znika.
I… jak to powiedzieć?
Im mocniej angażuję się w związek, tym bardziej zapominam o trzeźwości.
- Przy Kim tak może być. - To niedobrze.
No tak.
Powiedzmy, że pójdziesz na randkę i bezmyślnie wypijesz drinka.
Dla większości ludzi to pikuś, ale ciebie to może pogrążyć na lata.
Ale chciałbym zobaczyć, jak mi się ułoży z Kim.
Nie jest pierwszą pijącą osobą, która wpadła mi w oko.
Jeśli lubisz i szanujesz Kim, a być może czujesz do niej coś więcej,
musisz ją posadzić i wyjaśnić jej, czym jest trzeźwość.
Że jesteś w programie 12 kroków.
Nie chodzi tylko o dbanie o zdrowie.
Szczerze mówiąc, boję się jej powiedzieć.
Dlaczego? Czego się boisz?
Nawiązywanie więzi z ludźmi, okazywanie zainteresowania –
to nie jest coś powszechnego.
Nie sądzisz, że to ją wystraszy?
Jeśli tak, to trudno.
Prawda jest prawdą.
Ale ludzie słyszą słowo „uzależniony” i myślą…
Jeśli cię nie zaakceptuje…
Tak.
…być może nie jest tą jedyną.
Musisz wyłożyć karty na stół
i wierzyć, że siła wyższa wskaże ci właściwą ścieżkę.
- Im bardziej chcesz to kontrolować… - Tak.
…tym będzie gorzej.
- O mój Boże! - O mój Boże!
Pasujemy do siebie!
Co?
Zawsze tak jest! Spójrz na nasze włosy.
- Zawsze się podobnie ubieramy. - Neonowa zieleń.
- Boże! - I torebki.
Torebki są takie same.
Jestem dorosłą wersją ciebie.
Dojrzalszą wersją.
- Nadajemy na tych samych falach. - Zawsze.
- Witam. - Cześć.
- Zapraszam do stolika. - Dziękuję.
Oczywiście.
Ale obłęd.
- Nie planowałyśmy tego. - Nie.
Nigdy nie planujemy stylizacji i zawsze mamy podobną stylówę.
- Podobne ciuchy. - Podobne marki…
To obłęd.
Totalnie.
Nie rozumiem, jak obchodzić się z tą torebką. Wpycham rzeczy…
- Bo ona nie ma kształtu. - Wiem. Złapałam ją w biegu.
Ja wkładam do torebek chusteczki i poza tym nic w nich nie noszę.
- Mam dużo mini torebek. - Co tam masz?
Nic, poza zmiętymi chusteczkami.
Słuchaj, mam dla ciebie niespodziankę.
O, co to za niespodzianka?
- Nie powiem ci… - Lata? Pływa? Jeździ?
Nie wiem. Musisz poczekać i się przekonać.
O Boże, widzę niespodziankę.
Jaime! Jesteśmy dziś na zielono?
Jamie zaprosiła mnie na mały posiłek z Dorothy.
Chętnie zobaczę, czy możemy ze sobą gadać
i przebywać w swoim towarzystwie. W końcu wszyscy jesteśmy dorośli.
Może istnieje szansa, że będziemy spędzać teraz razem czas.
- Cześć. - Fajnie się skoordynowaliśmy.
- Wiem. - Tak.
- Dzięki za zaproszenie. Jak się masz? - Dobrze.
- Przeprowadziłaś się tu już? - Szukam domu.
Mam licencję agentki nieruchomości.
- Ja też. - Nigdy jej nie używam.
- Mam tu dwoje agentów. - Też mam licencję.
Reprezentowałam siebie przy ostatnim zakupie.
Super rzecz – trzy procent prowizji. Długo ją zdobywałaś?
- Trzy miesiące. - Coś koło tego.
- I to trudne. - Żartujesz? To banał!
Naprawdę?
Boże, dogadujecie się na temat licencji.
Dziwię się, że ją masz.
Dla niej to betka, a dla mnie – zajebiście trudne.
Chciałem komuś zapłacić.
O rany.
Muszę wyjąć Invisalign. Zaraz wrócę.
- Wyjmij go tutaj. - Nie ma mowy.
- Pa. Smacznego. - Zaczekaj!
To nie…
- Serio sobie poszła? Oby nie. - Nie sądzę.
Zaskoczył mnie widok Kane’a. Nie chcę wyjść na fałszywą,
ale skoro siedzi centralnie naprzeciwko,
nie będę dla niego rozmyślnie wredna.
Czasem, gdy jesteś przed taką osobę,
jest ci niemal głupio, że jej nie lubisz,
bo jej widok na żywo ją uczłowiecza.
Kane, wspominałeś, że chciałbyś odnowić kontakt z Dorothy.
- Znacie się już. - Mamy wielu wspólnych przyjaciół.
- Kogo? - Ralpha. Valerie.
Nie przyjaźnię się z nimi.
Ale ich znasz, prawda? To niewielkie grono, więc…
No.
Będę z wami szczera.
Opowiedziałam Kane’owi, jak Dorothy mi wytłumaczyła,
czemu nie jest twoją największą fanką.
To nie tak. Po prostu sądzę, że…
nie wszyscy się muszą przyjaźnić i dogadywać.
Masz problem z Ezrą, prawda?
Nie mam z nim problemu. Po prostu uważam, że…
Nie masz?
Było, minęło.
Któregoś dnia zablokował mnie na Instagramie.
- Zablokował cię? - Nie, czekaj – ja jego.
Ja go zablokowałem.
- Nie jesteś na niego zły? - Skądże.
Nie muszę się z nim przyjaźnić. Czemu mi go wciskacie?
Nie robimy tego. Pytamy cię, czemu go nie lubisz
i co się stało?
To tyle. Koniec pieśni.
Gdy pochodzisz z majętnej rodziny
i masz klasę oraz wysoką pozycję,
musisz zważać na słowa i to, jak wpływają na innych.
Do czego dążysz?
To było cztery lata temu.
- Ale w tym problem… - Nie ma problemu.
Nic się nie stało. Odpuść.
Każdy ma prawo do opinii, ale można je wyrażać w sposób,
który pokazuje, że masz klasę.
Nie sądziłem, że się w to zagłębimy. To dziecinne.
- Ty to pogarszasz. - Wyrywacie rzeczy z kontekstu.
Nieprawda. Wiesz w ogóle, co to znaczy?
Nie będę tu siedział i dawał się obrażać.
Nie muszę się z tobą przyjaźnić. Podjąłem w tej kwestii decyzję.
- Czyżby? - Tak.
Życzę ci powodzenia w życiu.
- Dziękuję. - Tak.
I wszystko jasne.
Cieszę się, że wszystko się wyjaśniło.
Kane jest wkurzający.
Nie chcę się z nim przyjaźnić.
Przez moment było mi głupio,
ale potem ujawnił swoje prawdziwe, szalone, obłudne oblicze.
Dzisiejszy wieczór kończymy w punkcie wyjścia –
Kane w moim świecie nie istnieje.
Jaime, szanuję cię. Wciąż jestem twoim przyjacielem.
Ale ona wszystko wyjmuje z kontekstu.
Jasne. Przez chwilę się dogadywaliście.
- Wiem. - A potem wyjęła Invisalign…
I skończyły się uprzejmości.
Ludzie tacy jak Dorothy tylko plotkują i tworzą konflikty.
Przyszedłem tu na obiad.
Nie sądziłem, że będę przesłuchiwany
odnośnie tego, co powiedziałem.
Nie zadaję się z nią. Ona ze mną też nie.
A mimo to ma do mnie całą listę zażaleń.
Powiem tak, jak Mariah o J.Lo.: „Nie znam jej”.
Tu jest to samo. Nie znam jej.
Nie musimy się przyjaźnić. Niech każdy idzie w swoją stronę.
- Dziękuję. - Narka.
Widzisz, czemu nie chcę się z nim spotykać?
Nawet, gdy strzela focha, desperacko chce zwrócić na siebie uwagę.
Po prostu jest…
DAWNA POSIADŁOŚĆ ANNY
Cześć, Kelly!
Cześć, Kane.
Jak się masz?
Jest pompka do penisa?
Wspominam stare, dobre czasy.
Ma pompkę na penisa.
Jest mokra!
- Dobre czasy? - Nie wracaj do tego.
Co tam? Wyglądasz super.
Jesteśmy na imprezie pożegnalnej Anny.
Sprzedała dom na Sunset i wprowadziła się do nowego domu.
Gdzie jest Anna? Ktoś ją widział?
I jak zwykle Anna się spóźnia,
a musi tylko przyjść do własnego domu.
Raczej się nie zgubiła.
Ale to u niej norma.
Nadchodzą imprezowicze.
Cześć, ślicznotko!
Golf! Lubię faceta w golfie!
- Naprawdę? - Wyglądasz jak żółw!
Boże, to nieprawda!
- Cześć! - Piękna fryzura.
Cześć. Spójrz na siebie, ślicznotko.
Chwila. Patrz, kto przyszedł.
Hej!
- Jak się masz? - Uroczy strój!
- Nie wiedziałem, w co się ubrać. - Skąd to masz?
Dobrze wyglądam?
- Ekstra. - Nie byłem pewien.
Dobra.
Dasz mi go? To szmaragd? Chcę taki.
Próbuję się wprowadzić w imprezowy nastrój.
A potem widzę Cherie. Poczułem się niezręcznie.
Dorothy nie ma na mnie wpływu, bo nie jestem z nią zżyty.
Ale przyjaciele to inna kwestia.
Nie poznaję tej Cherie.
Nie rozpoznaję osoby, którą uważałem za przyjaciółkę.
Jak się ma Jevon?
- Czas leci. - Kto?
Jevon!
Jevon.
- Masz inne dziecko, o którym nie wiem? - Nie, dziewczyno.
Dobra.
Gdzie rozkład miejsc? Gdzie siadamy?
- Są nazwiska? - Nie.
Dziękuję.
Moje Bliźnięta.
Lepiej strzeż się Bliźniąt.
Zagwiżdżmy czy coś.
Właśnie!
Nie mamy gwizdka.
Słuchajcie!
Idzie jedzenie.
- Chodźmy! - To kolacja!
Nam wystarczy.
Kiedy odbędzie się ślub?
Jesienią lub zimą.
Jasne.
- W tym roku? - Macie termin?
- Tak! - Mój Boże!
- Jakoś w listopadzie. - Macie miejscówkę?
- Jedenastego? - Jeszce nie. Wciąż szukamy.
Wszystko gra?
Muszę z nią otwarcie pogadać.
Dłużej nie wytrzymam.
Wiesz, od jak dawna mnie to gryzie.
- Nigdy cię takim nie widziałem. - Wiem.
Wygarnij jej i miej to za sobą. Bądź szczery i bezpośredni.
Chcę tylko poznać prawdę.
Nie lubię wywlekać rzeczy publicznie,
ale gdy widzę tę dziewczynę, która udaje słodkie niewiniątko,
czuję, że muszę coś powiedzieć.
- Wszyscy tu są zaproszeni? - Oczywiście.
Będzie w USA czy w Europie?
Nie chcę, żeby był tutaj.
- Nie chcesz ślubu w USA? - Nie.
Wolę Europę.
Cherie, chciałem to omówić na osobności…
Tak?
- O mój Boże! - O mój Boże!
O mój Boże, Paula!
Jest Bliźniętami jak ja!
- Kocham cię! - A ja ciebie. Dziękuję.
Naprawdę tu jest.
Dziękuję.
Sądziłam, że wybuchnie tu trzecia wojna światowa,
a wtedy wchodzi Paula Abdul.
Co jest, kurwa?
Takie rzeczy tylko u nas.
Poznałam Paulę wiele lat temu.
Ostatnio znów na siebie wpadłyśmy
za sprawą naszego wspólnego przyjaciela
i przyjaźń odżyła.
Kocham twoje paznokcie i marynarkę.
Kocham to. Czy to… Simone Rocha?
Tak.
Wszyscy się cieszą, że Paula tu jest, ale nic nie zostało wyjaśnione.
Anno, zanim przyszłaś, kroił nam się tu mały dramat.
Przed twoim wielkim wejściem.
- Jessey ma inną rodzinę. - Co?
Tak, Jessey ma dwójkę dzieci
z dziewczyną o imieniu Crystal. Byli małżeństwem.
Nie powinniśmy o tym rozmawiać.
Udawajmy, że ta rozmowa nie miała miejsca.
Wstrzymajmy się.
Tak będzie najlepiej.
Napisy: Anna Piotrowska