SERIAL NETFLIX
- O Boże. - Wiesz co? Olej go.
Nie, to pojebane. I zajebiście niegrzeczne.
Jeśli chcecie coś o mnie wiedzieć, możecie mnie zapytać,
a nie lecieć do Kane’a.
Powiem ci wszystko. Nie mam nic do ukrycia.
Oszalałeś? Nie mogę ostrzec Kim?
Przed czym? Jestem porządny.
To moja przyjaciółka. Wiem, że jesteś okej. Ale to z troski.
Powiedziałem jej,
że traktuję ją poważnie i mówiłem szczerze.
A tydzień temu spałeś z inną?
Nic z tych rzeczy!
Nie obchodzi mnie, z kim sypiasz! Ale Kim to moja przyjaciółka.
Traktujesz ją poważnie? Udowodnij to.
Zależy mi na niej!
Kurwa mać!
O rety.
Dorośnijcie, dzieci.
- Prawda, Jaime? - No, serio.
Krztuszę się grzybem.
Grzybem?
To zajebiście niegrzeczne. Zaprosiliśmy go tutaj.
Tak. Mógł to inaczej rozegrać.
Dał się ponieść złości.
To traumatyzujące. Przypomina mi mojego byłego.
Pieprzyć go. Serio.
Doceniam, że się za mną wstawiłeś.
Jak on może myśleć, że robi to dla czyjegoś dobra?
Jest cholernym mąciwodą
i to nie w porządku.
Zepsuł ci humor.
Nie. Kompletnie miesza kolejność zdarzeń.
Nie staję po stronie Kevina, ale to było przed randką, czy po niej?
Przed randką.
Ale muszę ją ostrzec. „Uważaj na siebie”.
- Ale to przeszłość. - Przecież wiem.
Gdyby to było pół roku temu, nie wspominałbym o tym.
- Serio. - Jasne.
To było niedawno. Tylko o to chodzi.
Kim teraz zna jego przeszłość.
Zdecyduj, czy chcesz być w jego przyszłości i teraźniejszości.
Wyczekuję naszych spotkań. Chcę się z nią umawiać. Zależy mi na niej.
Powiedziałem to Kane’owi tuż po mojej randce z Kim.
A on idzie i papla za moimi plecami?
Spadam stąd.
- Przykro mi. - Nie, to nie twoja wina.
Kocham cię. Dziękuję.
- Też cię kocham. - Zadzwoń później.
- Podasz mi telefon? - Oczywiście.
Kim.
Kurwa.
Kim.
- Poczekasz na mnie? - Oczywiście.
Co tam?
Nie okłamałbym cię.
To nie…
- On tego nie zmyślił. - Nie zrobiłem tego po randce.
Jestem z tobą szczery.
Był taki okres w moim życiu, gdy myślałem, że nie chcę związku,
ale kiedy cię poznałem i zbliżyliśmy się w Solvang,
wszystko zaczęło mieć sens. Poczułem, że to…
Tak.
…to właśnie to.
Lubię cię.
Z czego się śmiejesz?
Przez ciebie czuję się jak wariatka.
Nie oceniaj mnie po mojej przeszłości.
Czuję coś do ciebie. Mówię szczerze – traktuję tę relację poważnie i…
Jesteś pewien?
Tak.
Mam w głowie mętlik uczuć i myśli.
Nie wiem, czemu tak trudno mi uwierzyć,
że to coś prawdziwego.
W porządku?
Tak.
Tylko obiecaj, że nigdy mnie nie okłamiesz.
Obiecuję. I nie okłamałem.
Słowo.
Powinieneś porozmawiać z Kane’em. Co jest grane między wami?
Sama to powiedziałaś. Mamy dziwną relację.
To jak braterska miłość, ale niezupełnie.
Czy ty coś przed nami ukrywasz?
Odnośnie ciebie i Kane’a?
Myślisz, że mi się podoba?
Nawet gdybym był gejem, nie byłby w moim typie.
Może jesteś bi.
Wątpię.
Kim…
- Nienawidzę cię. - Nieprawda.
- Poważnie. - Wcale nie.
Masz rację.
Ciekawe, gdzie jest Anna.
Anno!
Słyszałaś to?
Oczywiście. Siedzę tuż obok. Nie jestem głucha.
Inaczej potrzebowałabym aparatu słuchowego.
Świeci w ciemności?
- Nie wiem. - Powinna.
- Jeśli nie, to powinna. - Byłoby ekstra.
- Super. - Dobre pytanie.
Mam świecące stroje, jeśli chcesz coś robić w nocy.
Byłoby fajnie.
- Jesteś sową? - Nie, zasypiam przed 22.
- Serio? - Tak.
- Ja nawet kolację jem później. - Co?
O drugiej, trzeciej w nocy.
Kolację?
Szczerze? Jestem jedną z tych osób, które jedzą, kiedy są głodne.
Nie wyglądasz, jakbyś często była głodna.
Tak.
- Hej, Anno! - Kevin.
Cześć. Jak się masz?
- Dobrze. - Masz śliczny…
Podoba mi się ten strój.
Co dokładnie się wydarzyło
po sytuacji na imprezie Kane’a?
- Dobrze znam Kane’a. - Tak.
W takich chwilach trzeba mu dać czas.
- Nie… - Żeby ochłonął.
- Nie zadzwoni. Nie napisze. - Serio?
Będzie to omawiać z innymi.
Z innymi?
Wczoraj autentycznie się bałem.
Nigdy tak nie mam, ale tym razem byłem pewien, że mnie uderzy.
Nasza grupa kocha plotki.
Kane plotkuje, Kelly też. Kim uwielbia plotki.
Po czyjej stronie stajesz: Kim czy Kevina?
Tego, kto ma rację w danej chwili.
Dobra odpowiedź.
Uważa, że złamałeś braterski kodeks.
Stresuję się na samą myśl o tym. Mam pieprzonego pryszcza.
- Od lat żadnego nie miałem. - Nie widać.
Sądzę, że w tamtej chwili
mogłem to lepiej rozegrać.
Wziął szklankę i ją zmiażdżył.
Byłem tak wściekły, że zmiażdżyłem szklankę.
W dłoni? To musiało być bardzo cienkie albo tanie szkło.
Było kurewsko grube.
Kiedy jest w pobliżu szkła, dzieją się same nieszczęścia.
- Bardzo grube szkło. - Jakie to macho.
Rzeczywiście.
Byłem taki sfrustrowany. Jak myślisz, co powinienem zrobić z Kim?
A czego ty od niej chcesz? Dokąd to zmierza?
Chcę, żeby to ewoluowało,
a nie żeby ktoś to sabotował. Bo widzi, że się rozwija!
Czemu…
przeszkadza ci to, że Kim nie przyszła do ciebie?
Skoro randka była udana i wszystko było okej,
czemu to wina Kane’a?
Nie może sama podjąć decyzji?
Chyba trudno jej uwierzyć w moje intencje.
Uważaj na moc cipki.
Uważaj na co?
- Moc cipki. - Za dużo gierek.
I tak wolę tyłki.
Dobrze wiedzieć. Dzięki za info.
Wolę tyłki.
Jak mamy to przyjąć?
Pando!
- Cześć, Kane. - Panda Express!
- Raczej American Express. - Wybacz.
- Co u ciebie? - Cześć!
Fajnie tu.
- Uroczo, nie? - Piękna pogoda.
- Jak leci? - Miło cię widzieć.
Szampan i makaroniki!
Ziemniaki Yukon Gold…
Jak to się wymawia?
Yakitori.
Wiedziałam!
- Przekąski. - Dziękuję.
- Proszę. - Jestem głodna.
Masz nóż? Chciałbym kogoś zabić.
- Nie rób tego! - Przyniosę tępy nóż.
- Tak! - Ofiary nie ma wśród nas.
Żartuję. Dziękuję bardzo.
Byłem rozczarowany Kevinem.
Właściwie wciąż jestem, bo…
to bardzo smutne.
Myk w tym, że nie możemy zmienić innych.
- Możemy zmienić tylko siebie. - Wiem! Dlatego się dystansuję.
Spróbujcie to wyjaśnić. Może to było nieporozumienie?
Nie mogę uwierzyć, że to są moi przyjaciele.
Mówię serio. Byłem ostatnio u Christine.
Opowiadała mi o tym, jak straciła mamę.
A potem nagle rzuciła:
„Dostałam telefon
od koleżanki, która powiedziała, że Anna chce mnie wykończyć”.
- To lekka przesada. - Próbuje zwrócić na siebie uwagę?
Zawsze uważałam ją za trochę zdesperowaną.
Albo jest mądra, albo głupia. Ja ją przejrzałem.
Jest mądra.
Znam ją od dawna. Ona wszystko planuje z wyprzedzeniem.
Jest kilka kroków przed nami.
- Ma motyw. - Czemu?
- Nie wiem. - Bo tak.
Chcę wiedzieć, po co.
Żeby dobrze na tym wyjść.
Christine lubi współzawodnictwo.
Ale jej rywalizacja z Anną wymknęła się spod kontroli.
Może dla Anny to był żart, a Christine to przekręciła.
Chyba ma obsesję na punkcie Anny.
Dobra, zagłosujmy.
Ręka w górę, jeśli wierzycie Christine Chiu
w kwestii Anny Shay.
Ręce do góry! Po raz pierwszy, po raz drugi… Nie ma rąk!
To kłamczucha!
Nie, ale serio.
Chcę usłyszeć wersję Anny.
Czy to prawda? Może Anna się zdziwi? Może siedzi w domu i nic nie wie?
- Czemu jej nie zapytasz? - Zrobię to.
Zapytaj Annę.
- Mam dość tych pomówień! - Mogę z nią pogadać.
Nie chcesz poznać prawdy?
- Chcę. - Ktoś kłamie.
Wy mi powiecie. Ja nie chcę rozmawiać z Anną.
- Idziesz do Anny? - Może.
Jak to „może”? Nie mogę iść sama.
- Możesz. - Nie mogę.
Włącz lokalizację.
Co masz na myśli?
- Prześlij mi ją. - Nie ma mowy.
Jeśli ja mam umrzeć, to ty też.
Nie chcę się w to mieszać. Jestem tylko obserwatorką.
YAMASHIRO 100 LAT
- Cześć. Kevin. - Cześć.
- Nischelle, miło mi. - Mnie też.
- Hej. - Co tam?
Kevin. Miło mi.
- Kim o tobie wspomina. - Tak.
Przyjaźnimy się od lat.
- Jest solenizant! - Cieszę się, że wpadłeś.
Cholera, wyglądasz świetnie!
- Cześć, Jaime! - Cześć.
Przyszłaś! Wyglądasz wspaniale!
- Ty też. - Bardzo dziękuję.
Jaime, proszę. To Lewis.
- Jaime. Jaime, Lewis. - Jak się masz?
Dobrze, dzięki.
- Jaime, masz piękny naszyjnik. - Dziękuję.
Cudowny.
Mam obsesję na jego punkcie.
- Nie masz nawet pojęcia. - Jaime jest fashionistką.
- Jest ciężki? - Nie za bardzo.
Chwila! Ty znasz Kim Lee!
- Umawialiście się? - Nie, tylko się przyjaźnimy.
Gadaj prawdę!
- Kim jest ta bajeczna istota? - Wszystkiego najlepszego!
Dziękuję, że przyszliście!
Byłeś na randce z Jaime?
- Z kim? - Z Jaime. Byliście na randce?
- Nigdy. Jest za młoda. - Nie jest dla ciebie dość sexy?
- Kto? - Jaime.
- Jest legalna. - Jaime, ile masz lat?
Dwadzieścia trzy.
Jaime, dojrzałaś. Stałaś się zabawniejsza, wypiękniałaś.
- Jest nadzieja? - Wciąż jest za młoda.
Jesteś bardzo dojrzała, ale to nie moja bajka.
Jaime, znasz dokonania Lewisa?
Co?
Co to znaczy? Mów konkretnie.
Pracuje w branży filmów dla dorosłych.
- Jasne. - Mogłaś widzieć moje dokonania.
Rozumiem.
Żartuję. Nie gra w filmach dla dorosłych.
- Już nie. - Choć wielu mu tego życzy.
Lewis Tan przyjaźni się z Kim.
Grał w filmach Marvela, a także w Deadpoolu, Mortal Kombat.
Jest superbohaterem kina akcji.
Ma… całkiem niezłą rzeźbę.
Chyba. Ale ja jestem bardziej fotogeniczny.
Wybacz, Lewis. To fakt.
Rozumiem.
Mam wrażenie, że już cię gdzieś spotkałem.
- Serio? - Na pewno.
Może. Nie wiem.
Ale miło cię widzieć.
Jaime bywa na okładce Vogue, prawda?
Ale widziałeś mnie na żywo czy gdzieś indziej?
Nie wiem. Może mi się wydaje.
Może to było na okładce Vogue.
- Pewnie tak. - To było Harper’s Bazaar.
- Super. - Tak.
Więc…
Jaime mało kto podrywa
i nie skumała, że Lewis robi do niej podejście.
To podstawa oldskulowego podrywu,
wyrywanie lasek na tekst: „Chyba cię skądś kojarzę”.
Lewis, jeśli naprawdę chcesz startować do Jaime,
najpierw zapytaj, czy możesz sobie z nią zrobić selfie.
Tak do niej dotrzesz.
Jaime?
Pobudka!
Przepraszam.
Wróć do stołu.
Jaime, zjedz trochę białka.
Nadal jesteś na diecie tofu?
Jesz yubę?
Nie, znaczy… Tak, ciągle jem tofu.
- Jem yubę, czekoladę. - Dlatego jest taka chuda.
To cała moja dieta – yuba i czekolada.
- Brzmi okropnie. - Czekolada? Ale jesteś weganką.
Tam jest mleko.
- Jest mnóstwo wegańskich czekolad. - To prawda.
I są pyszne.
Na zdrowie!
- Za podróż! - Za podróż.
NOWA POSIADŁOŚĆ ANNY SHAY
Dokąd teraz?
Muszę zobaczyć, jak się ma, bo właśnie wróciła ze szpitala.
- O kim mówisz? - O Sofii.
A kim jest Sofia?
Jesteś w Sofii.
To jest Sofia.
Zapomniałam, jak się jeździ.
Nie wkręcam cię. Długo była w szpitalu.
Ponownie zapoznajesz się ze swoim autem?
Dobra, pieprzyć to.
Daj spokój!
- To auto bezpieczeństwa. - Znak stopu!
- Wiem. - Czemu go przejechałaś?
Bo on niczemu nie służy.
To nie jest sugestia.
Nie widziałem, by ktoś przyspieszał przed znakiem stopu.
Ale się rozejrzałam. Widzisz? Jedzie samochód.
- Wariatka. - Byłam tu pierwsza.
„Byłam tu pierwsza!”
Bo tak było.
- Zaraz nas zabijesz. - Zajechać mu drogę?
- Nie! - Muszę zobaczyć, jak się prowadzi.
No dobra…
- Kevin? - Tak?
Chyba się nie boisz?
Nie byłem aucie z takim momentem obrotowym.
Nawet nie wiesz, co to, kurwa, jest.
Wiem, ale ma tego dużo. Duży moment obrotowy.
Nie rób tak!
Co się stało? Ktoś trąbi?
- Tak! - Czemu?
Jest znak stopu.
- Ktoś do ciebie dzwoni. - Do mnie?
- Tak. - Mój telefon?
Gdzie on jest? Słyszę go.
Moment. To możliwe.
Nagrał się na pocztę.
Anno, dzwonię, bo Nicola Formichetti i ja
mamy sesję zdjęciową dla V, możliwe, że z Valentiną.
Obaj bardzo byśmy chcieli, żebyś była naszą muzą.
Będę tam z wami, by uwieczniać tę sztukę.
Jeśli jesteś zainteresowana, liczę, że zechcesz mi zaufać.
Tęsknię za tobą.
Nigdy nie czułam potrzeby
wdzięczyć się do zdjęć.
W przeciwieństwie do innych,
którzy ciągle wskakują przed obiektyw.
Zrobisz to?
- Czy to zrobię? - Tak.
Nie! Nie lubię być przed kamerą. Jestem bardzo nieśmiała.
- Co? - Poważnie.
Nigdy w życiu nie widziałem, żeby Anna się tak wahała.
Zwykle jest gotowa na wszystko i wszędzie,
o każdej porze, na dowolną przygodę.
Nadajesz się. Widziałem twoje fotki. Jesteś seksowna.
Sprzed ilu lat?
- Nie wiem… - Ze 20?
- To było 20 lat temu? - Nie, 30.
Odnajdź w sobie tę samą seksowność.
Zatrzymam się u Gucciego. To zbyt stresujące. Muszę coś kupić.
Zawrócę tam, bo…
Anno?
To fajna sesja z przyjaciółmi. Powinnaś to zrobić.
Nie stresuj się.
To ty mnie stresujesz!
Niby jak?
Bo próbuję zawrócić. Moment.
Cześć. Wszystko gra.
Jezu, czemu ludzie są tacy dziwni?
Patrzcie, jak ci ludzie się gapią… Spierdalaj!
Bo robisz nielegalny nawrót.
- Nie, to było legalne. - Jakoś wątpię.
Musisz iść na tę sesję.
Przyjaciele cię namawiają. Nadajesz się idealnie.
- Zrób to! - Zabawny jesteś.
Mówię serio.
Nie wiem.
- Cześć. - Jak się masz?
- Dobrze. A ty? - Witaj.
Jestem Dorothy.
- Adam. Miło mi. - Mnie też.
- Nigdy tu nie byłam. - Witaj.
Rozejrzyj się. W razie czego daj znać.
- Dziękuję. - Bardzo proszę.
Cześć. Dorothy!
- Hejka! Co u ciebie? - Cześć.
Cześć, słodka.
- Uroczy, nie? - Podobają ci się jego dziary?
Pasują mu.
Ciekawe, czy obejmują całe ciało.
Trzeba by sprawdzić.
Mam wiele wspólnego z Dorothy,
bo obie wychowałyśmy się w podobnym środowisku.
Ojciec Dorothy też jest miliarderem na liście Forbesa.
Ubóstwiam to, że Dorothy jest autentyczna,
bo ja też taka jestem. Obie walimy prosto z mostu.
Możemy do siebie pasować.
- To naprawdę urocze. - Bardzo w stylu TLC.
A co to? Nie łapię.
TLC? Ten zespół muzyczny?
Nie znam go.
To jakaś grupa K-popowa? Nie.
- TLC? - Nie znam ich!
Ty jesteś taka młoda, czy ja taka stara?
- Spójrz na to. - To na ciebie wejdzie.
Jest tycie. Jakby było dla dziecka.
Albo szczeniaka.
Myślę, że dla Jaime
priorytetem jest wygląd, paznokcie, itd.
Dopóki ma swoje stylizacje, jest szczęśliwa.
Tak.
Witam panie. Jak leci?
- Cześć, Adam. - Hej, jak tam?
Jaime, poznałaś Adama?
- Cześć. Adam. - Cześć. Jaime.
Miło mi. Jesteś tu nowy?
Tak, jestem tu nowy. Masz świetny strój.
Dziękuję. Jest stąd.
Masz coś dobrego na zapleczu? Wszyscy chowają tam najlepsze rzeczy.
Znajdź coś wyjątkowego dla Jaime.
- Jasne. Zaraz wrócę. - Dobrze.
Jest sexy. Może się z nim umówisz?
Mają tu przystojnych sprzedawców.
Podoba mi się, że jest miły.
A ciebie interesuje tylko, czy mają coś zapleczu.
- Umów się z nim. - Dopiero go poznałam.
- Możemy z nim wpierw pogadać. - Ty się z nim umów.
Nie. Myślę, że ty powinnaś.
Bawię się w Kupidyna i namawiam Jaime na randkę z Adamem,
bo myślę, że Jaime jest dość powściągliwa,
trochę nieśmiała i cicha.
Musisz okazać im zainteresowanie.
Faceci nie chcą się czuć olani.
Musisz się postarać. No wiesz, dotknąć jego kolana.
Tak. Zawsze tak mam, jak sobie siedzę.
Myślę, że trzeba ją trochę popchnąć.
- Mam śledzić jej Insta. - Wybaczcie zwłokę.
Mamy archiwalnego Helmuta Langa. w którym byłoby ci ładnie.
Helmuta Langa?
A także to.
- Urocze. - Ciekawe. To bluzka?
Adam, jesteś singlem?
Tak.
- Ile masz lat? - Mam 35 lat.
- Spod jakiego jesteś znaku? - Strzelca.
- Dostajesz quiz. - Tak.
- Przepytujemy cię. - Tak.
Jest w pracy. Nie może nam uciec.
Tak.
- A wy? - Jestem Skorpionem.
Z listopada.
Strzelec jest bardzo lojalny, wyrafinowany, niezależny i miły.
Wyczuwam to w tobie.
- Ja też. - Dziękuję.
W razie potrzeby – dzwoń.
- To mój numer. - Dziękuję.
Było mi bardzo miło.
Brzmi nieźle.
- Miło cię poznać. - Do zobaczenia.
- Na razie. - Pa!
Zobacz, jakie to urocze. „Dobrze razem wyglądamy”.
Totalnie się zgadzam!
Wiedziałam. Zobaczyłam go i pomyślałam: „Ale ciacho”.
Nie zaszkodzi spróbować.
Właśnie.
Fajnie się w kimś zabujać.
- Podjarać się. - Zabawić.
- Co nie? - Tak.
Połóż go na wierzchu.
Cześć, Anno.
- Cześć. - Jak się masz?
Dobrze. Ty?
Pięknie tu wszystko urządziłaś.
- Cześć, Mario. - Co u ciebie?
- Wybacz. - Cześć, Anno. Co u ciebie?
Daje mi klapsa ogonem.
Tak!
Przywiozłem ciasteczka księżycowe. Z Singapuru.
Wejdziemy do środka? Skończyłyście?
- Jeszcze nie. - Nie?
Odwiedzamy Annę, by odkryć prawdę, bo krąży sporo plotek.
Bardzo się denerwuję,
bo chociaż przeprosiłam ją
w kwestii incydentu z pompką do penisa,
wciąż jest wobec mnie uprzedzona.
To pompka do penisa!
Jakim cudem ją znalazłaś?
To nie ja ją znalazłam.
On wszedł do twojej łazienki.
- Nie obwiniaj go! - Nie robię tego.
Anna wygląda na osobę, która mając zły dzień, zabiłaby posłańca.
Na wszelki wypadek mam palo santo.
- Co? - Na wszelki wypadek.
Nie dawaj mi tego.
Włóż do…
- Po co? - Na wszelki wypadek.
- Od kiedy je nosisz? - Nie lubię oczyszczać powietrza.
Ciastko jest pyszne. Ile ma kalorii? Przypomnij mi.
Tysiąc kalorii, ale jest tego warte.
O mój Boże.
O rety! Idzie!
Nie chcę umierać!
Zabije mnie. Ja tego nie zrobiłam.
- Nie szkodzi. - Wcale nie.
Boję się o swoje życie. Nie chcę umierać.
Nigdy nas nie zaprasza.
- Ciebie. - Nie.
Ja tego nie zrobiłam. To twoje ciastko!
Kane! Nie tak! O Boże.
Teraz jest na dywanie.
Dawaj tu tego psa.
Każ to zjeść psu, zanim ona przyjdzie.
Apollo, Arrow!
Chodź do mnie.
- Ciastko księżycowe! - Chodź tu.
Ciastko księżycowe.
Chodźmy zjeść ciastko księżycowe. Idziemy!
Nie chce. Apollo, chodź tu! Apollo!
Bierzesz za to odpowiedzialność.
- To niczyja wina. - Niczyja?
Zwalisz winę na mnie?
Znam cię. Zwalisz ją na mnie?
- Nieprawda. - Zrzucisz winę na mnie.
Anno.
Co się stało?
Mały wypadek. Ciastko przepadło.
To jego wina, przysięgam.
Gówno prawda.
- Sprawdź nagranie! To był Kane. - Tak, jest kamera.
Ciastko zniknęło.
Przepadło.
O co chodzi?
Jak się masz?
- Dobrze, a ty? - Dobrze.
Na imprezie z diamentami i truflami
pokłóciłem się z Kevinem na dworze. I to poważnie.
Takie awantury są niestosowne.
Może nie chodziłaś do szkoły etykiety. A warto.
Ale ty mnie bardziej rozczarowałeś.
Nie chcę się z tobą poróżnić.
Jesteś kimś, kogo szanuję i lubię.
Przyszedłem tu, bo Christine zaprosiła mnie do siebie
i opowiadała mi o swojej mamie.
Przez łzy wyznała mi też, że niedawno odebrała telefon
i podobno „Anna chce ją wykończyć”.
Christine była poruszona. Bardzo tęskni za mamą.
Ciągle płakała. Zapytałem: „Kto to powiedział?”.
Naturalnie nie chciała mi wyznać, kto jej to przekazał,
więc odpuściłem temat.
Teraz krążą pogłoski, że Anna Shay chce wykończyć Christine.
Wszyscy się boją.
- Uznałam, że… - Ty się mnie boisz?
Na początku nie wiedziałam, w co wierzyć.
Ale dlatego tu jestem. Słyszałam wersję Christine.
My chcemy dojść do sedna sprawy.
Do tego, kto to powiedział i dlaczego?
Dlaczego to się dzieje?
Chcecie coś zjeść?
- Nie. - Żadnego jedzenia.
Posłuchajcie. Proszę.
Chcecie pogadać o Christine? Powiedz, jak ty to interpretujesz.
Nijak.
To mógł być żart, głupi tekst. „Wykończę cię. Zabiję cię”.
No wiecie…
Ale tak się nie żartuje.
Dlatego w to nie wierzyłem.
Nie bagatelizuję tego,
bo nie można tak kogoś bezpodstawnie oskarżać.
W tej grupie
usłyszałam, że Christine mnie obmawia,
kryjąc się za kimś, żeby mnie zranić,
zrujnować moją reputację, moje dobre imię.
Czy to ktoś z naszej grupy?
Właśnie to mówię – to ktoś z nas.
Sabotuje nas i robi to, by nas skrzywdzić.
Chcecie się bawić z Christine i z nią spotykać? Proszę bardzo.
Jeśli słuchacie Christine – wasza wola.
Nie słucham. W tym rzecz.
Jeśli chce mnie oczerniać,
bo ma problem z poczuciem własnej wartości,
czy mnie to martwi?
Nie.
- Bo to głupie. - To wprost żałosne.
Czy skrzywdziłabym Christine?
A co mnie ona obchodzi?
- Właśnie. - No tak.
Anna jest na Rodeo Drive, jej to nie obchodzi.
- Nie, to niedorzeczne. - Rzeczywiście.
O mój Boże.
Słusznie przeczuwałem, że Anna tego nie powiedziała.
Przyznałaby się. A nie ma powodu, by kłamać.
Ale jednocześnie Christine nie chce wyjawić, kto jest jej źródłem,
więc nie wiemy, skąd to się wzięło.
Rada dla Christine: gdy znów spotkasz Annę Shay,
lepiej uważaj, bo nie zamierza cię oszczędzać.
To dobrze, że ci wytłumaczył, co czuje i jaki ma punkt widzenia.
Chciał odświeżyć waszą relację.
Był z tobą szczery. Należy mu się za to uznanie.
- Dziękuję, Mario. - Nie ma za co.
- Ją pierwszą przytulisz? - Jasne.
Dziękuję. Doceniam to.
Nie musisz wstawać.
Ale mogę.
Imprezka! Bawmy się!
Pojedziemy do Paryża?
- Możemy? - Tak.
- Pojedźmy. - Super.
Chcecie coś zjeść?
- Nie. - Nie, Mario.
- Odpuść już ten temat. - Może kanapkę? Lubisz jeść.
- Cześć, Jaime. - Cześć. Wybacz.
- Co tam? Przytul się. - Jak się masz?
- Wyglądasz odlotowo. - Dzięki.
- Jak zawsze. - Ty też.
- Fajne trampki. - Dzięki. Pasujemy do siebie.
Rzeczywiście.
Zamówmy sobie lody.
Jestem weganką, więc…
Jesteś weganką.
To trochę ogranicza moje opcje.
Zobaczmy.
Dawno nie byłam na randce,
ale Dorothy bardzo chce,
żebym się umówiła z Adamem i zobaczyła, jak nam pójdzie.
W sumie mam wolne. Nie zaszkodzi spróbować.
Wszystko się stopiło.
To tyle z jedzenia.
Opowiedz mi coś o sobie.
Jesteś z Los Angeles?
- Ja nie. - Nie?
Pochodzę z okolic Zatoki.
- Naprawdę? - Tak.
Ja też.
Poważnie?
- Żartujesz. - Tak. Pochodzę z Sacramento.
Brałam tam udział w zawodach konnych.
Jeździsz konno?
Nie w wyścigach. Tylko skaczę.
Więc za młodu robiłaś sporo…
Potem zajęłam się modą, bo zawsze wiedziałam…
- Ekstra. - …że chcę się tym zajmować.
Był taki okres, kiedy myślałam,
że pojadę skakać konno na Olimpiadzie.
- To ciekawe. - Ale mama powiedziała:
„Wykluczone. Nie zrobisz kariery w sporcie”.
Wiem, że byłeś modelem, prawda?
Tak, no więc…
Moja mama tak reagowała na początku.
Miała nadzieję… Bo jak byłam mała…
Jasne.
W paru rzeczach jestem kiepska. Jedną z nich jest flirtowanie.
Nie wiem, co robię.
Jako niemowlę byłam mało wymagająca.
Spoko.
Mam wrażenie, że Adam siedzi i się nudzi,
więc próbuję wymyślić temat do rozmowy.
- Masz rodzeństwo? - Tak. Mam…
Czekaj, o co pytałeś?
Nie widzę w tym problemu.
Jeździsz w tę i z powrotem,
skoro twój tata tam jest, czy jesteś bliżej z mamą?
Ja jestem blisko z mamą,
bo tata zawsze pracował, ale nie mam nic przeciwko niemu.
- Jest całkiem spoko. - To fajnie.
Kiedyś miałam kurczaki.
- Okej… - Mama nie pozwalała na psa.
Za dzieciaka ubóstwiałam psy.
Jest… tak jakby nad oceanem.
Bliżej wybrzeża.
Raz podczas Tygodnia Mody w lutym
było fatalnie, bo miałam na sobie szpilki, a wokół był śnieg i lód, totalna śnieżyca.
Muszę lecieć.
Umówiłem się z kumplem.
- Dzisiaj? - Tak, zaraz po tym.
- Wybacz, że muszę uciekać. - Nie, wszystko gra.
Powinniśmy pójść razem na zakupy czy coś.
Zdecydowanie.
Szczerze mówiąc, Adam jest bardzo…
niezręczny.
Chcę być otwarta na randkowanie,
ale myślę, że właściwa osoba pojawi się we właściwym czasie.
Nie pozwolę Dorothy wymusić na mnie kolejnej randki.
Nie, dzięki.
Zacznijmy od tego. Czegoś z przytupem.
Nie mogę się doczekać tej sesji.
V to jeden z najlepszych magazynów na świecie.
Sami poprosili, żebyś pojawiła się w czasopiśmie.
- Byli pijani? - Skądże!
To twoja pieprzona okładka, Anno!
No weź…
Nareszcie!
Jest tylko twoja. Będzie niesamowita.
Nicola jest geniuszem w tym, co robi.
Jest dyrektorem kreatywnym dla Lady Gagi.
A Damonowi ufam bezgranicznie.
To perfekcjonista.
Jest niesamowity.
Jesteś jebaną gwiazdą.
Ciekawe, czego potem od niej oczekują fani.
Pewnie nudesów.
Nudesów?
Zaczynajmy.
Skarbie, gdzie jest…? Obniż to na maksa!
Jesteś pieprzoną ikoną!
Wdech, wydech.
Kultowa!
Cieszę się, że się zgodziłam,
bo to było absolutnie niesamowite doświadczenie.
Moim zdaniem ważne jest, żeby dobrze się w życiu bawić.
Lepiej spróbować wszystkiego.
Skończyliśmy!
- Otworzę. - Nie!
Otworzę.
- Sama otworzę. - Pozwól mi.
- Cześć. - Mają tu żarcie?
- Jak leci? - Dobrze.
- Jak tam? - Witamy.
Przyszliśmy coś porozwalać!
- Super! - W drobny mak.
Tylko nie łam mi serca.
- Jasne. - Pleców też mi nie połam.
Słyszałem o was… Tego nie mogę obiecać.
Kim zaprosiła mnie na randkę.
To dobry dzień.
Dobra, wszystko wam wyjaśnię.
To osłona na twarz i rękawiczki.
Najpierw foliowe, potem te drugie.
Dobra.
Widziałem to kiedyś w filmie.
Właśnie tak!
- Nauczyłam się od ciebie. - Ekstra, nie? To osłona?
- Ja chcę tę. - Jak z Gwiezdnych wojen.
- Ale odlot. - Jak szturmowiec.
Tak.
- Ale nic nie widzę. - Super!
To nie Echo Park, idiotko.
To, kurwa, żart?
- To pułapka? - Jak to?
- Czemu to zrobiłaś? - Podwójna randka.
Podwójna randka?
- To niedorzeczne. - Musicie się dogadać.
- Mam z nim teraz gadać? - Tak!
Kelly i ja uznałyśmy, że zmusimy Kevina i Kane’a, żeby się pogodzili.
Są bardzo zgraną parą.
Kevin i Kane są jak Pinky i Mózg.
To takie urocze!
Kane!
Poczekaj!
Nie.
Myślałem, że idziemy na randkę.
Nie wiedziałam, jak to zorganizować.
Bo wiem, że obaj byście odmówili.
Tak! O to chodzi!
Nie, to nie powinno tak być!
Nie wierzę, że Kim nadużyła mojego zaufania, mówiąc, że to randka,
a chodzi o spotkanie z Kane’em.
Daj mu szansę. Musimy umieć wyrażać swoje uczucia.
To niedorzeczne.
- To trwa już za… - Zgadzam się.
Nie może się do mnie odezwać?
Serio, chcesz zakończyć waszą przyjaźń?
- Nie chcę. - No właśnie.
- Dawaj, Kevinie Kreiderze. - Masz rację, Kim Lee.
Czyli co?
- Przyprowadź go. - Tak?
Czemu mam rękawiczki?
Kane! Pando!
Wszystko gra?
Tak. Ale nie chcę się w to teraz zagłębiać.
Nie skontaktował się ze mną, żeby mnie przeprosić.
- Może chce to zrobić teraz? - Nie, bo to wasz plan.
Ale on chce z tobą porozmawiać.
Mieszkamy w Los Angeles. Wiesz, jak ciężko znaleźć przyjaciół?
Daj mu szansę. Jeśli się rozmyślisz, wyjdziemy.
Dobra. Co to jest?
- Witaj. - Będzie fajnie.
- Byłaś tu? - Ja nie.
To jest The Break Room.
- Wygląda niebezpiecznie. - Cześć.
Wybacz, że się wpraszam.
- Właśnie. - Można rozwalić auto?
- Po co ci rękawiczkami? - Musimy je mieć.
To nie Dior ani Louis Vuitton…
- Cześć, Kane. - Cześć, co słychać?
Po pierwsze, chcę…
przeprosić cię za to, jak się wtedy zachowywałem.
Wynikało to ze złości
i narosłej frustracji.
Ale Kim to moja przyjaciółka.
Czekaj!
Jaja sobie robisz?
Nie powinienem był stłuc tej szklanki,
ani tak na ciebie krzyczeć.
Sądzę, że mogłem inaczej omówić z tobą tę kwestię.
Ostatnio mam dużo na głowie i sercu.
Czułem, że chcesz…
Nie w negatywnym sensie…
Chociaż w sumie tak.
Czuję, że coś się między nami popsuło. Zawiodłeś moje zaufanie.
Czułem się zdradzony. Bolało mnie, że stanąłeś przeciwko mnie
i nie chciałeś wpierw pogadać o tym ze mną.
Dobra. Od czego by tu zacząć…
Po pierwsze, musisz zrozumieć,
że gdyby Kim coś takiego zrobiła –
przespała się z kimś – też bym ci powiedział.
Jeśli ona coś zrobi…
porozmawiaj z nią i daj jej wybór.
Możemy ustalić…
- Nie chcę… - Na przyszłość…
Nie chcę, żebyś był moim mediatorem.
Nie mam takiego zamiaru. Powiedziałem jej prawdę.
Co się stało, to się stało.
To nie prawda, tylko twoja opinia. Przedstaw jej fakty.
- Fakty… - To twoja opinia jej namieszała.
- To nie była opinia. - Ty nie chciałbyś wiedzieć?
Dodatkowo to, co powiedział, niesłusznie cię zraniło.
Mogłem ci sam powiedzieć. A teraz mniej mi ufasz.
Nie jestem jak inni goście, z którymi się umawiałaś.
Moim zdaniem się nie zmieniłeś.
Czuję, że moje życie jest kontrolowane…
- Przez Kane’a? - Tak.
Nigdy tak nie mów. Przecież żyjesz własnym życiem.
Nie mów tak. To największe kłamstwo, jakie słyszałem.
- Nie da się z tobą rozmawiać. - Nie kontroluję cię.
Jestem zmęczony.
Jestem wykończony,
bo przez ostatnie lata przyjaźni z Kevinem
wiele z siebie dałem. I tak mi się odwdzięcza?
Nie oczekuję niczego w zamian, ale nie pozwolę się tak traktować.
Chcę być w otoczeniu ludzi, którzy mnie doceniają i kochają.
A nie wiem, czy Kevin potrafi być lojalny.
Mam dość.
Rozwiążmy to w środku. To super…
Na przyszłość mnie w to nie mieszajcie.
Powiedziałem, co chciałem. Co ma być, to będzie.
Przynajmniej teraz wiecie, na czym stoicie.
Życzę wam samych sukcesów, niezależnie, czego się podejmiecie.
Ale być może pewnego dnia odkryjesz,
że lojalność też jest ważna.
Zawiodłem cię w jakiś sposób?
Od czego zacząć?
Myślę, że warto to szerzej obgadać.
Skończmy najpierw z Kim.
- Nie. - Nie.
Nie zamiatajmy tego pod dywan. Chcę pogadać.
Zastanawiam się, co… Mam dość tego tematu.
Chcę mieć to za sobą. Chcę się dziś dobrze bawić.
Kane twierdzi, że jestem nielojalny? Bzdura.
Znam jego sekrety i zachowuję je dla siebie.
Nigdy bym go nie naraził.
A gość ma wiele sekretów.
Kocham cię jako przyjaciela
i taka jest prawda. Chcę tylko twojej przyjaźni.
Nie musisz się mną opiekować.
Nie musisz kupować mojej przyjaźni.
Wiem, że w azjatyckiej kulturze rodzice często ignorują starania dzieci.
Być może ja też się tak wobec ciebie zachowałem.
Chcę ci podziękować i podkreślić, że byłeś…
Wciąż jesteś wspaniałym przyjacielem, który mi pomaga.
Jeśli nie czujesz się doceniany, to moja wina.
Mogę ci pokazać, że cię doceniam.
Dobrze. Dziękuję.
- Wiem to. - Jasne.
Nie chcę, żebyś czuł się niedoceniany.
- Wiele dla mnie znaczysz. - Tak.
I wiele dla mnie robisz.
Wiedz tylko, że nie musisz się mną opiekować.
Przestańcie, wariatki.
- Chodź do mnie. - Taki był plan?
- O, nie! - Gorzko!
Hurra!
Kevin i Kane znów razem!
Super.
Chodźmy coś rozwalić.
Doceniam słowa Kevina i rozumiem, co czuje,
ale urodziłem się w roku węża.
A Kevin urodził się w roku świni.
Ludzie spod znaku świni, kiedy przyjaźnią się z wężami
początkowo mają wesołą relację
i świetnie się dogadują.
Ale według zodiaku, ostatecznie takie związki nie mają przyszłości.
Boże! Uwielbiam to!
Boże, oni to mają problemy.
- Czekaj. Dosyć! - Mogliśmy tu zabrać Andrew!
Jestem, kurwa, zmęczony!
Napisy: Anna Piotrowska