SERIAL NETFLIX
O mój Boże.
Wiesz co? Nie musi tak być. Wiesz to, prawda?
Przyjaźnimy się. To nie jest dobry początek.
Tak jak to, kiedy przestałaś mi ufać
i podpięłaś mnie do poligrafu…
To dobrze, to zdrowe.
- Test z wykrywaczem kłamstw? - Nie było źle. Przeżyłeś gorsze rzeczy.
- Zdałem. Jestem czysty. - Dokładnie!
- Ty nie zdałaś. - Tak.
I sama się z tym uporam. Ty nie musisz. Możesz dziś spać spokojnie.
- Ale czemu mnie nie chcesz? - Tego nie powiedziałam.
Przyjaźnimy się. Niech to się toczy naturalnie.
Teraz czuję dużą presję. Pieprzone muchy wciąż za mną lecą!
Czemu jesteś zły?
- Jestem rozczarowany. - Mam dużo na głowie.
- Czuję się okłamany. - Rozczarowany? Nie bądź ekstra.
- Nie jestem ekstra. - Dramatyzujesz.
„Zaufam ci po teście z wykrywaczem kłamstw”.
- Ufam ci. - Nieprawda!
- Mówiłaś, że mi nie ufasz. - To trochę potrwa. Ufam ci po teście.
Dziękuję, że się mu poddałeś. To miło z twojej strony.
Ale to trochę potrwa.
- Niewiarygodne. - Ale ta cała twoja złość…
- To nie złość, tylko ból. - Przestań.
- Kurewsko mnie zraniłaś. - Nie podnoś na mnie głosu.
Masz do wyboru to albo płacz! Co wolisz zobaczyć?
Dobra. Gdzieś tam chyba prowadzą zajęcia z kontroli gniewu.
Może warto tam pojechać?
Tego właśnie nie mogę znieść.
Przestań dramatyzować.
- Mam dość. - Nie będę cię gonić.
Nie oczekuję tego.
GOJENIE
Cześć, Kelly.
- Cześć. - Hej.
- Cześć. - Gotowa?
Będę. O rety.
- Cieszysz się? - Tak.
Musimy zrobić szybką próbę.
Modelki się ustawiają.
- Teraz? - Tak.
- Zaczynamy. - Chodź.
Co słychać? Kelly jest singielką!
Moja przyjaciółka Skye ma swoją markę House of Skye
i poprosiła, żebym otworzyła jej pokaz na Tygodniu Mody LA.
To dla mnie ważne wydarzenie, bo stawiam sobie nowe wyzwania.
Chcę być bardziej pewna siebie i szczęśliwa.
Poświęć chwilę, rozejrzyj się. Nie musisz chodzić jak wredna modelka.
Ale je uwielbiam! Chcę być wredny.
Nie spiesz się, głowa do góry.
Doskonale.
Uznałam, że będzie fajnie, jeśli Kane do mnie dołączy.
Robimy tyle rzeczy razem. I Kane ma świetny chód.
- Jako pierwsza… - Nie schizuj mnie!
otwierasz czterodniowy Tydzień Mody.
Presja rośnie.
Nie myślałem o karierze modela, ale to może być fajna fucha na boku.
W dzisiejszych czasach nie musisz…
Być stereotypem. Metr osiemdziesiąt…
- Rozmiar zero. - Tak.
Spójrz na mnie. Brzydkie kaczątko!
- Przestań! - Mam grube zdjęcia. Pokażę ci.
To obłęd, bo dorastając, czułem się niepewnie.
Przezywali mnie rybią kulką.
A teraz rybia kulka otwiera Tydzień Mody w LA.
Dajcie spokój!
Szlag! Lepiej, żebym dał czadu.
Wyglądam tak grubo.
Raczej uroczo.
- Jestem rybią kulką. - Wyglądasz uroczo.
Puk, puk.
O rety!
- Super styl. Świetnie wyglądasz. - Cześć, Kim!
- Fajna ta dzika stylówa. - Co tam?
- Jest ekstra. - Serio.
- Z pazurem? - Ekstra.
- Podobno Christine tu jest. - Zaprosiłam wszystkich.
Christine się zgodziła, co mnie w sumie zaskoczyło.
Myślę, że to dobry moment, by z nią szczerze pogadać. Nie sądzisz?
Oczywiście. Otwarcie z nią pogadam.
Christine przekonała mnie, że Anna próbuje ją wykończyć.
Anna mówi ludziom na mieście, że zamierza mnie zniszczyć.
Czy skrzywdziłabym Christine? To niedorzeczne.
Rzeczywiście.
W tym momencie samo imię Christine mnie drażni.
Strasznie namieszała w mojej relacji z Anną.
Czuję się przez nią zmanipulowany.
Kane, a może kiedy będziemy szli,
popchnę cię na nią, a ty…?
Zwolniłabym was.
PREZESKA ELITE WORLD GROUP
Cześć.
Poznaję was.
- Ja was też. - Cześć.
- Jak leci? Kevin - Batsheva.
Miło mi.
Julia Haart jest prezeską Elite Models.
Modele marzą, by się tam dostać, nieważne – faceci czy kobiety.
Cieszę się, że ją spotkałem.
Cześć. O rety!
Znasz moje nowe przyjaciółki? Julię…
Nie, nie znamy się, ale śledzę was na Instagramie.
Ja ciebie też.
- Jesteś legendą. - Dziękuję.
- Świetnie wyglądasz. - Wy też.
- Wyglądasz tak seksownie! - Masz cudowne włosy.
Reprezentujesz kogoś tak napakowanego jak ja?
Byłbym świetnym modelem bielizny.
Co daje ci radość?
Moje mięśnie brzucha.
Jeśli dają ci radość, to śmiało.
- Idziemy po jakieś drinki? - Tak.
Więc chcesz, żebym tam stała przez kilka sekund?
Policz do dziesięciu. Ale nie ruszaj ustami.
Uśmiechnij się. To twoja chwila.
To zwykły spacer po parku.
Próbuję zaimponować mamie, zdobyć jej aprobatę.
Pani córka jest super.
Okej.
Powinna być z niej pani dumna.
Tak, Kelly!
Daj czadu!
- Hurra! - Tak, Kane!
Dalej. Nie spiesz się.
Co?
Hej!
Skye! To dla ciebie.
Dziękuję.
- Gdzie moje kwiaty? - Dzięki. Doceniam to.
Są tylko dla projektantki.
- Kupiłeś je? - Świetnie ci poszło!
- Dziękuję. - Jak się czułeś?
Dobrze. Nie denerwowałem się.
- Ani trochę? - Nie.
Jakie to urocze.
Ale hajp.
Szczerze? Ostatnie lata były trudne. Czuję, jakbym wyrósł z modelingu.
Nie dostałem żadnej fuchy. Może się do tego nie nadaję?
Powiem ci prawdę.
Moim zdaniem nie chodzi o twój brzuch ani wiek. Jasne?
Chodzi o to, jaką historię prezentujesz światu
i co ludzi w tobie fascynuje.
Chciałem być modelem, bo dorastając nie widywałem azjatyckich twarzy.
Nie czułem się atrakcyjny ani seksowny.
Ale to bardzo ważne przesłanie.
- Tak… - Na tym się skup.
Musisz wymyślić, jak rozpowszechnić to przesłanie.
Kevin jest najmądrzejszą znaną mi osobą, która nie wygląda na mądrą.
Cóż za komplement.
Jest niesamowicie inteligentny.
Christine, masz czas? Możemy usiąść z boku?
- Chodź. - Czy mam czas?
Przyjaźnimy się, pogadajmy.
Powodzenia.
Nie lubię obmawiać ludzi.
Czuję, że dziś muszę otwarcie pogadać z Christine
i być wobec niej szczery.
Nie lubię być okłamywany, oszukiwany ani manipulowany.
Nie dam się wkręcić, suko.
Świetnie ci poszło.
Bardzo ci dziękuję. Co u ciebie słychać?
W porządku.
Pamiętasz naszą rozmowę w twoim ogrodzie?
- Tak. - Niemal ci uwierzyłem, bo…
- Co? Nie dosłyszałam. - Niemal ci uwierzyłem.
Zrozum, że chciałem cię wspierać po stracie mamy.
Ale wyskoczyłaś z Anną i byłem skonfundowany.
Zmagałam się ze śmiercią mamy. Myślałam o jej prochach.
Odebrałam telefon. Byłam przerażona i wstrząśnięta.
Próbowałam to ukryć, ale mi się wymsknęło.
Nie próbowałam plotkować.
To nie było: „Wpadnij, napijemy się wina i obgadamy Annę”.
Myślisz, że zadzierałabym z Anną dla zabawy?
- Wyglądam, jakbym chciała to robić? - Zrobiłaś to niebezpośrednio.
Czuję się zmanipulowany. Nie wiem, w co wierzyć.
Mój mózg tak nie działa. Mówi mi, żeby się trzymać z daleka.
Nie zamierzam drażnić tego niedźwiedzia.
Wydawał się taki współczujący i empatyczny, gdy przy mnie był.
Fakt, że oskarża mnie o kłamstwo, jest naprawdę do bani.
Sądziłam, że Kane jest moim przyjacielem.
To było tak, że Kim zmusiła mnie,
żebym poszedł do Anny.
Zapytałem ją: „Czy powiedziałaś coś takiego?”.
Bo mówiłaś, że ktoś przekazał ci jej słowa.
- Ale to nie ona. - A skąd Kim wiedziała?
- Mówiła, że jej też wygadałaś. - To nieprawda.
No cóż…
Nie lubię plotek i zabawy w głuchy telefon.
Byłem mi w sytuacji, w której nie wiedziałem, komu wierzyć.
Ciężko mi wspierać ciebie
w takich sytuacjach, jeśli spotykasz się z ludźmi,
którzy mnie atakują i są dla mnie niemili. Tak jak Dorothy.
Okej, chwileczkę.
Jak myślisz, co czułam, gdy Anna mnie gnoiła,
poniżała i traktowała jak gówno,
a ty ciągle spędzałeś z nią czas i odwiedzałeś ją w domu?
„Anno, tak bardzo cię kocham. Anna to, Anna tamto.
Och, Christine. Och, Anno!”.
Wiesz, że obgadywała mnie jak szalona.
Ale czy się za mną wstawiłeś? Po czyjej ty jesteś stronie?
Masz rację.
- Próbowałem być neutralny… - Ale wybrałeś stronę?
Ja…
Tak, wybrałeś.
Tak czy siak,
zastanawiałem się, czy Anna naprawdę to powiedziała.
Bo nie wiem, od kogo to wiesz. A ty mi nie powiesz.
Nie chcę mieszać w to osoby, która mi powiedziała. Ale ją znasz.
To redaktorka czasopisma, którą znamy.
Skąd ona zna Annę?
Przyjaźnią się?
Nie wiem.
Bo pamiętam…
Znaczy wiem, ale nie chcę nikogo pogrążać.
Teraz jeszcze bardziej w to wątpię, bo ona w ogóle nie zna Anny.
Znam tylko jedną osobę, która jest powiązana z Anną…
Przez…
Jaime?
- Może to uzasadnić? - Nie kwestionujmy jej pobudek.
Ty nie chciałeś, by kwestionować twoje, gdy pomagałeś Kim.
To sprawa między tobą a Anną.
Mam nadzieję, że się dogadacie, ale ona twierdzi, że nic nie mówiła.
Nie skłamałam.
Najlepiej będzie, jeśli zachowam się dorośle
i pójdę do Anny.
NOWY JORK
- Jesteśmy. - Nieźle.
Fajnie, prawda?
Bezpieczne, prywatne wejście.
To miejsce na samochód.
Garaż jest na dole, więc każdy apartament ma swoje miejsce.
Jest ekstra.
Nieźle.
Chwytam byka za rogi i przenoszę się do Nowego Jorku.
Mój przyjaciel i agent nieruchomości Steve Gold
oprowadza mnie po mieszkaniach.
Jest najlepszy. Bardzo miły.
- Cześć. - Dzień dobry.
- Co słychać? - Kopę lat.
- Cześć. - Co u ciebie?
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
- Steve. - Jak leci?
- Jaime. - Poznaliście się na FaceTime.
- Racja. - Kiedy spacerowałem po SoHo.
- Jesteś popularny. - Miło cię poznać na żywo.
- Ciebie też. - Gotowe na zwiedzanie?
- Tak. - Wiem, że lubisz zakupy.
Uwielbiam kupować meble, mieszkania,
jedzenie, ubrania.
Proszę bardzo. Zapraszam.
Mówiłaś, że chcesz coś w centrum, fajnego i modnego.
Sądzę, że to dobry lokal, bo jest w SoHo.
Jest całodobowy odźwierny, więc jest bezpiecznie i prywatnie.
To luksusowy budynek. Nie ma tu wielu sąsiadów.
To zajebiste mieszkanie.
Nie podoba mi się ten dywan, ale krzesła są urocze. Kanapa też.
Nie chcę nic zbyt wymyślnego.
Mówiłam ci o tym. Moje życie w LA było takie…
To dziwne. Ciężko pracowałam na różne wygody,
ale się tym znudziłam.
Słuchaj, myślisz, że nie potrzebujesz sofy Kagan.
Masz świetny kominek,
dwie ściany okien, trzymetrowe sufity.
Kręcisz nosem na odźwiernego, dopóki nie przywiozą ci jedzenia
albo zakupów…
Chcesz sama wystawiać śmieci na ulicę? To Nowy Jork.
Wyrzucacie je na ulicę?
Uwielbiam to mieszkanie.
Ma taras dookoła dziedzińca.
- To trochę straszne. - Straszne?
Nie wiem. Myślisz, że ludzie się upijają i wypadają?
Jak w Seksie w wielkim mieście? Laska pali i wyskakuje przez okno.
Szczerze mówiąc, nie oglądałem Seksu w wielkim mieście.
Dobra, następnym razem oglądamy Seks w wielkim mieście.
Uwielbiam to. Masz pokój multimedialny.
Wszystko jest na zamówienie, włącznie z tapetami.
Fajne miejsce na Netflix i relaks.
- Tak. - Na wieczorki filmowe.
Świetny jest ten widok z łóżka.
Klasyczna architektura SoHo. Żeliwne schody pożarowe.
Przepiękna. Masz korony budynków, a wyżej niebo.
Bardzo nowojorsko.
Ładne światło. Uznałem, że ci się spodoba.
Fajne są te okna od podłogi do sufitu.
Sorry, nie zrobiłam dziś zdjęcia stroju.
Swojego stroju dnia?
Nie wrzuciłam zdjęcia stylówy.
To dobre miejsce na początek.
- Ile? - Siedem i dziewięć.
Myślałam, że będzie droższe.
Mówisz o tym od dwóch lat.
Zastanawiałam się nad tym,
ale nigdy podjęłam tego ryzyka.
Chyba nie lubię zobowiązań. To dziwne.
Może dlatego masz problemy w związkach.
A właśnie, kogo masz na liście?
Wiesz, że znam…
- Znasz wszystkich. - …wiele osób.
Potrzebuje nowej sadzawki.
To coś więcej niż sadzawka.
Tak, jesteśmy w oceanie.
- Hej. - Jak leci?
- Peter. - Jak się masz?
Dobrze wyglądasz.
No wiesz.
- Tak się żyje w LA. - Tak?
- Kawy? - Z chęcią.
Powiedz, co sądzisz.
- Dobrze znów tu być. - Zdrówko.
- Miło cię widzieć. - Kopę lat.
Ale pyszna. Jeszcze jedną!
Dolewka, a potem może spacer?
Weźmy kawę na przechadzkę.
- Nie byłeś tu, prawda? - Nie.
Pokażę ci.
Popatrz na widok.
- To jest coś! - Pnę się w górę.
Świetnie wygląda.
Co słychać, Kev?
Trzeźwość,
życie, wszystko.
Emocjonalnie mam wrażenie,
że wracam do tego, jaki byłem,
zanim wytrzeźwiałem. Do wściekłego Hulka.
- Serio? - Tak.
Stary Kevin to zły Kevin?
To wściekły Kevin. I czułem, że się budzi.
Prawie stwierdziłem „jebać to”, gdy…
- Było blisko, ale wyhamowałem. - Jasne.
Na imprezie kumpla miałem tę akcję z Kim,
kiedy się pokłóciliśmy.
I miałem takie…
wiesz co?
Powiem „jebać to” i się uwalę.
Kane i Kim byli moimi przyjaciółmi na śmierć i życie.
Po cholerę jej cokolwiek mówisz?
- Czemu? - To moja przyjaciółka.
- Musiałem jej powiedzieć. - Musiałeś!
I zrobiłbym to jeszcze raz! To moja przyjaciółka.
Czekaj!
Mam wrażenie, że czeka nas śmierć.
Mówiłem ci, do czego mnie zmusiła?
Nie.
- Bo ma problem z zaufaniem. - A, racja!
Wykrywacz kłamstw?
Tak. Powiedziałem jej, że chcę być z kimś,
kto zechce być ze mną, a nie sprawdzać, czy kłamię.
Znając ją, tak by to było.
„Hej, Kev. To nasz comiesięczny test z wykrywaczem kłamstw.
Wciąż mnie kochasz? Zdradziłeś mnie?”
- Boże. - Tego właśnie by chciała.
Nie chcę jej obrażać, to urocza dama…
Totalnie.
Ale przykro mi, stary.
Test z poligrafem na początku związku to jak intercyza przed ślubem.
Wiem.
Daje sygnał: „Nie ufam ci. Liczę, że nam się uda”.
Coś mogłoby między nami być, ale źle się to dla mnie skończy.
Osobiście uważam, że ona nic do mnie nie czuje,
więc staram się z całych sił
stłumić swoje uczucia i ruszyć dalej.
Przywykłem do bycia odrzucanym.
Jako jedyny Azjata w mojej okolicy.
W branży modeli.
Mierzyłam się z wieloma przeszkodami
i zawsze to akceptowałem.
Ale uczę się walczyć o swoje i o to, na co zasługuję.
Wiem, ile jestem wart.
Wiem, że przy właściwej dziewczynie nie będę chciał pić.
Oby tylko była seksowna. To bardzo pomaga.
Oto, co widzę z zewnątrz, Kev.
Za każdym razem, gdy mówisz o Kim, masz w oczach zauroczenie
albo cierpienie.
Nie ma nic pomiędzy.
Moim zdaniem miłość rozkwita w stabilnym środowisku.
Inaczej to tylko pasja i emocje. A one przemijają.
Nie wierzę, że to mówię.
- To z poradnika? - Brzmi nieźle.
- Brzmi świetnie. - Kurwa!
MIESZKANIE DOROTHY WANG
Witam.
Wszystko jest tekturowych szafach,
gotowe do zabrania.
Jest więcej pudeł, kosz.
Wszystko jest spakowane poza barem i kuchnią.
Oficjalnie wyprowadzam się z mojego mieszkania w The Century.
Jestem tu od siedmiu lat, ale czuję, jakby to było całe moje życie.
Mam tu tyle rzeczy.
- Gdzie są pudła? - O nie! Nie możemy wyjść!
- Boże! Jesteśmy w pułapce. - Nie ma mowy!
Uwięzione przez twoje rzeczy.
Nie wiesz, ile masz swetrów i koszulek z koncertów,
dopóki nie wyrzucisz ich z szuflad
i nie przejrzysz.
Moja wielka twarz.
Na razie!
Zabezpieczają wszystko o wiele lepiej niż ja.
Wrzuciłabym to do auta, zawaliła rzeczami i nie dbała o to.
Co?
Dlatego jesteście profesjonalistami.
Ostrożnie z moimi plakatami. W życiu lepiej nie wyglądałam.
Nie sądziłam, że będę się tak wzruszać,
bo miałam już dosyć i byłam gotowa się przeprowadzić.
Ale lubię wygody i swoje nawyki.
Próbuję zmuszać się do poznawania nowych ludzi,
więc czuję się nieco przytłoczona i zagubiona.
Nie wiem, gdzie teraz wyląduję.
Pa, sypialnio.
Pa, łazienko z przeuroczą tapetą.
I super oświetleniem do selfies.
Pa, mieszkanko.
Dziękuję za wspomnienia.
Żegnaj, LA.
Na wszelki wypadek spotykamy się w miejscu publicznym.
Anna jest nieprzewidywalna,
więc po co ryzykować?
Nie wstawaj. Nie witaj się.
Wybacz, mam zesztywniałe nogi.
Dlaczego?
Siedzę tu od godziny.
Słuchaj, Christine,
to oczywiste, że masz jakiś problem, czy jak chcesz to nazwać.
Przejdźmy do sedna.
Jeśli chcesz plotkować lub cokolwiek o mnie gadać –
proszę, śmiało.
Nie lubię plotkować…
Czekaj, nie skończyłam. A niegrzecznie komuś przerywać.
Więc kiedy bierzesz oddech, muszę czekać?
Oczywiście.
Bo inaczej co? Wszyscy oddychają.
To rozmowa.
Zapytaj męża, który jest lekarzem, przez ile sekund człowiek oddycha.
To rozmowa, Anno. Ty mówisz, ja mówię.
Tak, ale nie przestałam.
Dasz mi pałeczkę, żebym mogła mówić?
Weź spierdalaj, serio.
Jesteś taka nudna.
Szczerze.
Dobra.
Czy masz mi dawać pałeczkę? Nie, suko, nie musisz.
W porządku?
Ale chcę wiedzieć jedno.
Kim ty, kurwa, jesteś,
panno pozerko,
żeby wciskać ludziom, że tak się boisz?
„Anna chce mi coś zrobić”.
Dostałam telefon od zaufanej osoby, która przekazała mi,
że powiedziałaś, że chcesz mnie wykończyć.
Albo że cię wkurzyłam
i jeśli zrobię coś jeszcze, to mnie wykończysz.
To mnie zaskoczyło i mną wstrząsnęło,
bo jestem człowiekiem.
Bo mam emocje.
I mam rodzinę, więc to mnie przeraziło.
Gdybym cię skrzywdziła, poszłabym siedzieć.
Myślisz, że jesteś tego warta? Nie sądzę.
Świetnie. To dobra wiadomość.
Gdybym cię pozwała za twoje słowa, moi prawnicy przeciwko twoim,
zrobiłabym to dla zabawy. Tak więc śmiało.
Mam to w dupie.
- Chcesz fikać? - Chcesz sprawdzić fakty?
- Sprawdź fakty. - Śmiało.
Idź do prawników, oskarż mnie o oszczerstwo i zniesławienie…
Nie, zniesławienie i oszczerstwo najtrudniej udowodnić.
To utrapienie.
Chcesz fikać? Zróbmy to.
Byłoby fajnie.
Co jeszcze masz? Co jeszcze chcesz mi rzucić w twarz?
Wiesz co? Żal mi ciebie.
Nie jestem warta twojego czasu,
ale się nade mną litujesz?
- Nie trać na to czasu. - Nie.
Zemsta to suka. Chcesz ze mną zadrzeć? Dawaj.
Ale jeśli zadrzesz z moją rodziną
albo z kimś, kto jest mi bliski,
zadrę z tobą dziesięć razy mocniej.
Skończyłaś?
Wyrzuciłaś to z siebie?
Christine, koniec końców, gdy wszyscy umrzemy, to koniec.
Ale najważniejsze…
Nie, błagam, żadnych frazesów.
Ale to prawda. Wszystko w tobie jest fałszywe.
Nie marnuj oddechu, ani myśli, ani niczego.
- Bo jesteś tego warta. - Nie jestem. Wyraziłaś się jasno.
Co ty nie powiesz?
Postaraj się opuścić gardę. Tylko na chwilę.
Robiłam to przy tobie wiele razy.
Niby jak? Nigdy nie spędzamy razem czasu.
W twoim domu.
- Wtedy, gdy przyszłam… - Raz?
…z koszem warzyw.
No i?
Trzymałaś ostry przedmiot. Czułam się bezbronna.
Ostry przedmiot? Jaki?
Blender.
Co, wsadzę ci głowę do blendera?
Głupia jesteś?
Jesteś dobra w te gierki.
Nikt nie bawi się w żadne gierki.
Uwielbiam, że nie powiesz, od kogo masz informacje.
Czemu nie powiesz, kto to jest?
Bo nie lubię, gdy zabija się posłańca.
Naprawdę nie chcesz wziąć winy na siebie.
Wziąć winy za co?
Otrzymałam telefon.
Stwierdzam fakt.
Otrzymałam telefon.
To dlaczego podnosisz głos?
Bo nie sądzę, by moje słowa do ciebie docierały.
Dobrze.
Ale mogę też szeptać, jeśli chcesz.
- Więc wygadałaś to komuś, kto… - Powiedziałam to jednej osobie.
Później się dowiedziałam, że zrobił coś, czego nie powinien,
czyli rozpowiedział to dalej.
To mi się nie podoba, bo mu ufałam.
Byłam poruszona i myślałam, że jest moim przyjacielem.
Powierzyłam mu poufne informacje,
nie dlatego, że chciałam kogoś oczernić, tylko dlatego, że to były moje emocje,
do których mam prawo.
- Oczywiście. - Bo nie jestem płytka,
choć mi to zarzucasz.
Mów, co chcesz,
bo według Kane’a wiedziałaś, że on to rozpowie dalej.
To nieprawda.
Nie sądziłam, że powie komukolwiek, a już na pewno nie tobie.
W życiu nie wpadłabym na to, że pobiegnie do ciebie
i przekaże ci to, co chciał ci przekazać.
Więc fakt, że on i Kim przyszli razem…
Nie wiedziałam, że do tego dojdzie.
Rozumiem.
Mówię to z głębi serca.
Jestem w stanie w to uwierzyć.
Plotki nie różnią się niczym od zdrady.
Kane już to robił.
Mam dość jego pieprzonych bzdur.
Powinnyśmy iść do Kane’a.
Mówiłam, żebyś się nie jeżyła. Wystarczyła chwila rozmowy, prawda?
Sądzę, że muszę mądrzej dobierać przyjaciół.
Na pozór wydawało się, że Kane’owi na mnie zależy.
Ale fakt, że za moimi plecami nazwał mnie kłamczuchą,
jest okropnie krzywdzący.
Nie jeżę się.
Po prostu niespiesznie
przetwarzam informacje i robię rzeczy
w sposób, który mi odpowiada.
Cała sprawa została rozdmuchana i teraz wszyscy są zamieszani.
Wszystkich w to wciągnął.
Zadzwonię do… Jeśli się mylę, to pierwsza przeproszę.
Nie wiedziałam o tym. I nie wiedziałam, że to się tak rozwinie.
Życie jest zbyt krótkie, by być dwulicowym.
Kathy Hilton. Chcesz się przywitać?
Co myślisz o tym, żebyśmy porozmawiały z Kane’em?
Dobrze.
O Boże.
To dla mnie?
Co zaszło podczas twojego lunchu z Christine?
Zadam ci pytanie.
Pamiętasz, jak tu przyszła?
Tak.
Myślała, że włożę jej głowę do blendera.
Przecież by się nie zmieściła.
Jesteś taka urocza!
- Ktoś tu jest. Mario. - Drzwi?
Mario, kto to?
Drew.
Andrew od Kelly? Co on tu robi?
Witaj.
BYŁY CHŁOPAK KELLY
Hej. Jak się masz, Anno?
Napisy: Anna Piotrowska