SERIAL NETFLIX
Patrz. Zły dzień? Kawa. Dobry? Kawa.
Stres? Kawa. Zmęczona? Kawa. Napalona? Kawa.
Kłopoty w związku? Alkohol.
- Podoba mi się to. - Zabawne.
- Cześć. - Dzień dobry.
Udało ci się.
- Oczywiście. - Jesteś.
Co u ciebie?
Stary, masz nowe błyskotki!
- Podobają ci się? - No raczej.
- Mam osiem rodzajów błyskotek. - Skąd to wszystko?
Kupuję teraz więcej rzeczy.
Kupujesz więcej rzeczy? Dlaczego?
Powiem wam, bo się kumplujemy, ale to tajemnica.
Nie chcę, żeby ktoś o tym wiedział.
Pokażę wam.
Przeczytajcie.
„Shine bright like…”, a to jest diament.
- Z jakiej to piosenki? - Shine…
Kto to śpiewa?
Shine?
Van Halen.
Kto to Van Halen? Boże!
- Nie. - „Umbrella”.
- Rihanna. - Tak, Rihanna!
Nie gram z nim w kalambury.
- Lubi Azjatów? - Zawsze lubiła Azjatów.
Rihanna i Fenty zaproponowali mi, żebym został twarzą marki.
Zostaniesz ich twarzą?
Tak! Fenty!
To wielka sprawa.
Ostatnio dostałem wiadomość od Bad Girl Riri.
Dla niewtajemniczonych, to Rihanna.
To, że Rihanna chce ze mną pracować…
Szaleństwo. Chcę powiedzieć tacie,
bo zawsze chciałem wyjść z cienia rodziców.
To moja droga do niezależności. To może być to.
To może być szansa na współpracę z innymi w przyszłości.
- Rany. - Sam w to nie wierzę.
Byłbym jednym z ambasadorów kampanii.
- Czemu ja, prawda? - Czemu ty?
- Też się zastanawiam. - Kevin!
Wciąż się zastanawiam. Mam botoks i wypełniacze.
Chcą mnie, bo reprezentuję azjatycką społeczność.
Rihanna mnie lubi.
To dla mnie surrealistyczne. Wciąż w to nie wierzę.
Nie wiem, co powiedzieć.
Robisz coś, czego ja nie byłem w stanie osiągnąć jako model.
Też ci się uda. Nie jestem modelem.
O to mi właśnie chodzi.
Nie trzeba być modelem. Społeczeństwo bardzo się zmieniło.
Gdy zaczynałem w social mediach, miałem nadwagę.
Bałem się wrzucać posty. Miałem wielu hejterów.
Pytali, czemu noszę Gucci albo Versace.
Jeśli jesteś wierny sobie, to osiągniesz wszystko jako model.
Świetnie. Muszę być twarzą czegoś.
Na przykład
Pornhuba.
Tak czy siak, to niesamowite i chciałem się tym z wami podzielić.
- To naprawdę nie do wiary. - Tak.
Przez ponad dziesięć lat byłem modelem.
Przeprowadziłem się do Nowego Jorku. Zatrudniłem się w największych agencjach.
Zrobiłem wszystko, by osiągnąć sukces.
A ten koleś bez kiwnięcia palcem dostaje kampanię Fenty.
Rihanna, tu jestem. Nie widziałaś mojego Instagrama?
Nie rozumiem. To niesprawiedliwe.
Cieszmy się swoimi sukcesami.
Nie ma mowy.
- Do zobaczenia. - Co?
Wkurzył się.
O co?
Nie bierzmy tego do siebie. Niech się uspokoi.
Dzień dobry.
Cześć.
- Wielki Ptak. Proszę. - Jestem Wielkim Ptakiem.
Świetnie wyglądasz.
- Byłaś tu kiedyś? - Nie, ale tu jest jak w niebie.
To mój ulubiony sklep.
Większość czasu spędzam tu i w Erewhon.
- Mogę się rozejrzeć? - Jasne.
To dla mnie przytłaczające.
Tak.
- To chyba w twoim stylu. - Zdecydowanie.
- Mogę założyć pod to majtki? - Tak, ale nie każde się nadają.
- Urocza. - Będzie ci pasowała.
- Przymierzę. - Jaime, musisz to założyć.
Jaime, wyglądasz przesłodko!
Nie wchodzi na moją głowę.
To może być twój kostium na Halloween.
Nie interesuję się za bardzo najnowszą modą,
ale chyba w tym sezonie króluje Wielki Ptak.
Przepraszam.
Słyszałam, że spędzasz sporo czasu z Anną.
Tak. Robimy różne rzeczy.
Byłyśmy na zakupach i na sesji zdjęciowej. Zafarbowałyśmy sobie włosy.
Robimy dużo fajnych rzeczy.
- Kłamiesz? - Nie kłamię.
Anna Shay mnie przeraża.
Co? Ma pompkę do penisa pod prysznicem!
Jak ją znalazłaś?
To był Guy!
Nie węszy się po cudzych domach.
- Poszedł do twojej łazienki. - Nie obwiniaj go.
Nie obwiniam!
Czuję, że mimo że przeprosiłam ją za tę pompkę do penisa,
wciąż ma do mnie o to żal.
Jakby wyssała moją duszę i wszystko, co mam w środku.
Miała w sobie całą masę ciężkiej energii.
- Masz ją za diabła? - Tak.
Każdy ma w sobie pierwiastek zła.
Wyprała ci mózg.
- Co ona ci zrobiła? - Słucham?
Anna jest fajna. To dobra przyjaciółka.
Każdy, kto uważa inaczej,
pewnie źle ocenia sytuację.
Może Kim za bardzo związała się z Christine.
Moim zdaniem Anna na pewno nikogo nie udaje.
Myślę, że powinnaś się z nią spotkać.
Wyjaśnić pewne sprawy.
- Te dobre i te złe. - Zgadzam się.
REZYDENCJA CHIU W LOS ANGELES
- Cześć, Christine. - Cześć.
Wyglądasz perliście.
Wejdź do środka.
- Co tam? - Dobrze, a u ciebie?
- Świetnie. - Kapcie?
- Jasne. - Fajne buty.
Dziękuję. Dziś ubrałem się na niebiesko.
- Subtelnie. - O właśnie.
Niech zgadują.
- Co to za projektant? - Ubrałaś się lepiej ode mnie.
- Po prostu mi zimno. - Słucham?
Mam dla ciebie wegańskie smakołyki i wegańskie napoje.
Dziękuję.
Pamiętasz, że jestem weganinem.
Wiem.
- Czasem pamiętam, czasem zapominam. - Czasem nie.
Kane naprawdę zrobił mi pod górkę.
Jeśli mam coś sobie z nim wyjaśnić, to chętnie to zrobię.
Jeśli zrobiłam coś, co wymaga naprawienia z mojej strony,
to chcę to zrobić.
Jeśli tylko dla rozrywki plotkuje i oczernia mnie za moimi plecami,
powinien się do tego przyznać.
Nie potrzebuję tych negatywnych emocji.
- Jak ci się układa w życiu? - Świetnie.
- Tak? - Wszystko gra.
Mam dużo pracy.
Jestem zajęty nieruchomościami, domami i tak dalej.
Skupiłem się na pracy.
Nieźle.
Skupiłem się na pracy.
To dobrze.
Przeprowadziliśmy ważną rozmowę na Tygodniu Mody w Los Angeles.
Cieszyłem się, że tak wyszło.
Myślałam, że uzgodniliśmy, że nie będziesz o mnie plotkował.
Kiedy poszedłeś pogadać z Jaime,
tylko dolałeś oliwy do ognia.
Ona twierdzi, że tego nie powiedziała. To sprawa między wami.
Zamierzasz porozmawiać o tym z Anną?
Tak, rozmawiałam z Anną. Jak na ironię, ustaliłyśmy tylko,
że jesteś w środku tego wszystkiego.
To błahostka, więc może robimy z igły widły.
Ciekawe, kto to zaczął.
- No kto? - Na pewno nie ja.
Podsumowując, Jaime jest teraz w to zamieszana.
Anna jest wściekła. Prawda? Słusznie. Rozumiem ją.
I do tego jeszcze Mimi.
- Było dobrze… - Nie wiedziałem, że masz z nią problem.
Ja też nie, póki się nie wtrąciłeś.
Chciałabym wiedzieć, co się stało podczas waszego lunchu.
Gdy mnie zaprosiła, powiedziałam, że nie dam rady,
bo muszę odebrać Baby G.
Nie wiedziałem o tym.
- Nie podpuściłeś jej? - Czemu miałbym to robić?
Mówiłam ci, że muszę odebrać Baby G z przedszkola.
Dobra. Pa. Ale kłamie. Wierzysz jej?
Szczerze mówiąc, ja jej nie wierzę.
Kiepska z niej przyjaciółka. Chyba też tak uważasz.
Po waszym lunchu wszystko się zmieniło.
Chciałabym cię prosić…
żebyś z nikim nie rozmawiał na mój temat.
Może powinieneś skupić się na swoich nieruchomościach.
W życiu zależy mi na tym,
by inni byli szczęśliwi, zadowoleni
i zajęci na tyle, by nie wpierdalali się w moje życie.
Ale nie liczę na to.
I co teraz?
Muszę uważać na to, co ci mówię, i pilnować się w twoim towarzystwie.
Nie musimy się przyjaźnić.
To prawda, nie musimy.
Ale jesteśmy dorośli i powinniśmy być w stanie rozmawiać
bez uwłaczania innym.
Tak. Doceniam to.
APARTAMENT KANE’A W WEST HOLLYWOOD
- Hej. - Cześć, Kane.
- Cześć. - Co tam?
Dobrze wyglądasz.
- Schudłam? - Wyglądasz tak samo.
Ciężko trenuję.
Nie jestem kłamcą jak niektórzy.
Jak kto? Kogo tym razem sobie upatrzyłeś?
Nikogo! Napijmy się herbaty.
Ładowałaś już torebkę?
Brzmi sprośnie.
- Pytam poważnie. - Nie wiem, co to znaczy.
- Wiesz, co to znaczy! - To sprośne określenie.
Wcale nie.
- Kane, jestem taka niewinna. - Nie.
- Spójrz tylko na mnie. - Przestań kłamać.
- Nie wiem, o czym mówisz. - To twój pierwszy raz?
Widziałem się z Christine.
Dlaczego?
Anna chce ją zniszczyć, pamiętasz?
Powiedziała mi o tym.
Rozpytałem po ludziach, kto tak twierdzi.
Powiedziała Annie, że ja to wymyśliłem.
Zrzuca winę na mnie.
Obwinia mnie o wszystko. Widziałaś, co było na imprezie Mimi.
Tak. Co to miało być?
Obwinia mnie, kurwa, o wszystko!
- Nie krzycz. Nie warto. - Nie krzyczę. Ale wiesz co?
Nie mam czasu, żeby się bronić i tłumaczyć.
Nawet ta rozmowa to strata czasu.
Nawet teraz marnuję jebany czas.
- Tak mnie traktujesz? - Wybacz, że marnuję twój jebany czas.
- Chcesz jechać do Meksyku? - Serio?
- Zajmę się tym. - Boże.
Jedźmy, muszę odreagować.
- Nie żartuj. - Nie żartuję.
Potrzebuję wakacji.
Zmarnowałem 20 minut twojego życia, tłumacząc ci te głupoty.
- Tak. - Nie piję, ale potrzebuję tequili.
Ja też.
- Dzwoń. Zróbmy to. - Jebać tę herbatę.
- Co założymy? - Nic. To Meksyk.
Nie rozbiorę się przy tobie.
POSIADŁOŚĆ ANNY SHAY W BEVERLY HILLS
W szpilkach pod górę.
Nie najlepszy pomysł.
- Cześć. - Słucham?
- Ja do Anny. - Jak się pani nazywa?
Kim Lee.
Proszę zaczekać.
Miałam wiele zatargów z Anną, ale Jaime twierdzi,
że świetnie się z nią bawi.
Wierzę jej, spędzałam czas z Anną, zanim Jaime ją poznała.
Chcę jak najszybciej naprawić nasze relacje.
Trzymam kciuki, żeby wszystko poszło gładko.
Ducati! Ducati jest zajęty.
Dalej, Abuelito!
Cześć, Kim.
- Cześć, Anno. - Co u ciebie?
- Miło was widzieć. - Ciebie też.
Co słychać?
Słuchaj, dużo się ostatnio działo…
Odkąd się poznałyśmy, zobaczyłam w tobie coś,
co mi się spodobało. Cała ta sytuacja z pompką do penisa…
Wielokrotnie cię przepraszałam, ale czuję, że wciąż masz do mnie żal.
Trzymasz mnie na dystans.
Dziś chcę cię przeprosić jeszcze raz.
Znowu?
Nie, żartuję. Chciałabym cię prosić, byśmy o tym zapomniały.
Myślisz, że w moim wieku pompka do penisa albo do cipki
jest w stanie zaburzyć moją równowagę?
- Nie. - Tak właśnie myślałam.
Bałam się, że ktoś może nią oberwać.
Wyobraź to sobie tylko.
- Nie pomyślałam o tym. - Zastanów się.
Rozumiem, że mi wybaczasz?
- Nie ma czego wybaczać. - Naprawdę?
- Bądź sobą. - Jestem sobą.
Dlatego jestem tu sama, bez ochrony.
Anno.
- Tak? - Po co ci tylu ochroniarzy?
Wyobraź sobie, ilu miał mój tata.
Moja mama i moi bracia.
Ochrona towarzyszy ci przez całe życie.
- Tak. - Szaleństwo.
Gdy idę do domu Anny, zawsze spotykam ochroniarzy.
Jest ich mnóstwo.
Naprawdę potrzebuje ochrony w toalecie?
Żartuję. Ale ma ochronę na każdym kroku.
Ona to dopiero ma problemy z zaufaniem.
Nie ufa nikomu.
Rodzina załatwiła ci ochronę, bo bała się, że ktoś cię porwie?
Tak.
Obłęd.
Mój ojciec był bardzo opiekuńczy, gdy dorastałam.
Pamiętam, że kiedyś Patty Hearst,
córka Randolpha Hearsta, została porwana.
Nauczyłam się, że dzieci,
które pochodzą z bogatych rodzin, automatycznie stają się celami.
Porwania, wymuszenia…
Po śmierci ojca ciągle towarzyszyła mi ochrona.
Brzmi okropnie, ale to prawda.
Będziesz miała ochronę do końca życia?
Było bardzo duszno. Byli na każdym kroku.
Wymyśliliśmy, jak przed nimi uciec.
Pewnego dnia nie chcieliśmy ich w pobliżu.
Poszliśmy do klubu. Wiesz, jak wyglądają japońskie kluby.
Są świetne.
W łazienkach są okna.
- Wymykałaś się przez okna w klubach? - Tak.
Co?
Przepraszam.
Tata dowiedział się, że ochrona się nie spisała, i…
- Nie mówię oczywiście o nas. - Czyli oni mieli kłopoty?
- Nie wy. - Jasne. Zgubili nas.
Boże. Przez was ich zwolnili.
- Spróbujmy się wymknąć. - Chcesz się wymknąć?
- Tak. - Ożywić wspomnienia?
- Okej. - Czemu nie?
- Mówiłaś, że mamy jedno życie. - Chcesz?
- Nauczę cię. - Pokaż, jak się to robi.
Jak to zrobimy? Nie spuszcza nas z oczu.
Cholera, on tam jest.
- Jest tam. - Jest taki seksowny.
- Co? - Robisz to celowo?
- Wynajmujesz przystojniaków? - Muszę.
W końcu cały czas są w pobliżu.
- Musisz mieć ładny widok. - Tak.
Wciąż na mnie patrzy.
Dobra. Musisz odwrócić jego uwagę.
- Ja z nim porozmawiam, a wy uciekniecie? - Tak.
Wkurz się na niego.
- Mogę zobaczyć raport? - Tak.
Daj mi go.
Mam ochroniarzy, ale cenię sobie swoją wolność.
Kiedy Kim zasugerowała, żebyśmy im uciekły…
nie posiadałam się z radości.
Z przodu jest ochrona.
- Tak. - To okno?
- Tak. - Zrobimy to?
Anna!
- Gotowa? - Pomogę ci.
To mi się podoba. Jestem za ciężka.
- Czekaj, Kim. Ważę więcej niż ty. - Jestem napakowana.
Spokojnie, Kim. Co ty robisz?
Pomagam ci.
Przez to okno nigdy nie uciekałam.
A tamten facet…
- Skocz za mną. - Mam skakać w szpilkach?
- Zejdę pierwsza. - Co?
Ja pierwsza.
- A kto mi pomoże zejść? - Ja.
Anna. Boże!
No dobrze.
Nigdy wcześniej nie wymykałam się przez okno.
Ale to bardzo ekscytujące, poczułam, że żyję.
To Anna, którą kocham.
- Już to robiłaś. - Raz czy dwa.
Cholera.
Masz wodę?
Tak, skarbie. Słuchajcie, chłopaki.
Chodźcie ze mną.
Słuchajcie.
Anna poszła się zdrzemnąć.
Jest w łóżku.
- Jest na górze? - Tak.
Dziękuję. Podwieziesz mnie.
- Nie ma sprawy. - Ale dżentelmen.
Dziękuję. Pa.
- Dobranoc. - Masz piękne oczy.
Widać mnie, mogłam wejść do bagażnika.
Dam sobie radę.
Udało nam się!
Maria, ty powinnaś prowadzić. Albo niech Anna prowadzi.
Moje buty.
O Boże.
W końcu będą próbowali cię znaleźć. I co potem?
Tylko jednej osobie się to udało.
Tylko jednej?
Tak.
Co powiedziałaś?
Nic ważnego.
CABO SAN LUCAS, MEKSYK
Niesamowite.
Boże, tu jest jak w jebanym raju.
- Ciesz się teraźniejszością. - Tak.
Inaczej cię to ominie.
Stresują mnie sprawy osobiste.
Mówię o moich relacjach,
na przykład z Kevinem, wciąż próbuję to rozgryźć.
Nie wiem, czy jest moim przyjacielem.
Wykańcza mnie to.
Tak. Czasem warto się zdystansować.
Musisz na chłodno zastanowić się, co robić dalej.
Muszę odpocząć od wszystkich poza tobą.
Andrew odezwał się po imprezie?
Wysłał mi dodatkowe 400 dolarów za psa.
Twierdzi, że chciałby być obecny w życiu naszych dzieci.
Nie!
Jeszcze mu nie odpowiedziałam, Kane.
Próbuje się wśliznąć do twojego życia.
Musisz być ostrożna, bo stąpasz po cienkim lodzie.
Zgadzam się z tobą.
Jesteśmy na urlopie, odpuść na razie temat.
Nie odpisuj. Baw się dobrze.
A co z Johnem?
Za wcześnie, żeby coś powiedzieć.
- Jest bardzo miły. - To dobrze.
- Wydaje się porządny. - Co cię w nim pociąga?
Nie znam go jeszcze na tyle.
SYMPATIA KELLY
Zadzwonił do mnie John i powiedział, że chce zrobić Kelly niespodziankę.
Myślę, że to świetny pomysł, bo najbardziej boję się tego,
że Kelly znów skończy z Andrew, a tego chyba bym nie przeżył.
Zwłaszcza przy tym całym zamieszaniu w moim życiu.
Kelly, daj mi więcej informacji. Nie rzucaj ogólnikami.
Co myślisz o jego twarzy, szczęce i klacie?
Ma sześciopak czy ośmiopak?
- Patrzysz na powierzchnię. - Od czegoś trzeba zacząć.
Nie chcę się śpieszyć, a wygląd z czasem się zmienia.
Dla mnie ważne jest…
Chcę to zrobić tak jak należy.
Tylko nie myśl za dużo, bo wtedy nic z tego nie wyjdzie.
Nastawisz się na rozczarowanie.
Nie śpiesz się. Wyglądacie razem uroczo.
Wasze dzieci będą supermodelami.
Wiecie, gdzie jest lobby?
- Hej! - Co?
- Cześć. - Co tutaj robisz?
Że co?
- Tak! - No dobra…
- Chwila. - Co tam, John?
- Hej. - Witamy w Cabo Nobu.
Kane, to twoja sprawka?
- Przyznaj się. - Ten człowiek…
- Tak! - Zwykle za dużo myślę o takich rzeczach.
Przytul mnie! Jestem dobrym przyjacielem.
Że co?
Zaraz sobie pójdę.
Co?
- Jak leci? - Dobrze.
Napijesz się? Guacamole?
- To Meksyk. - Cyknijmy fotkę.
- Jestem w szoku. - Dobra.
Oto, co się stało.
Miło było cię poznać. Nasza randka była bardzo udana.
Postanowiłem zaprosić cię na kolację, a jesteś tutaj.
Przyleciałeś do Meksyku, by zabrać mnie na drugą randkę?
- Tak. - O Boże.
- Tak było. - Cieszę się, że tu jesteś.
Szaleństwo. Nie wierzę, że John tu jest.
Przyleciał tu, by mnie zaskoczyć.
To odważne posunięcie.
Jednocześnie uwielbiam romantyczne gesty.
Jestem beznadziejną romantyczką. Zobaczymy, co się stanie.
Wskoczę do basenu.
Patrzcie na to.
- Miłej zabawy. - Gdzie idziesz?
- Po więcej kremu z filtrem. - Przynieś mi trochę.
- Co myślisz? Dokąd to zmierza? - Jest bardzo bystra.
Odniosła sukces. Jest seksowna. Czego chcieć więcej.
Zabawiaj ją, tego teraz potrzebuje.
Jest skupiona. W pracy idzie jej świetnie. Musi się odprężyć.
Weź to na luzie.
Dzięki za radę. Doceniam to.
Jebać uprzejmość.
Rzuć ją do łóżka, czasem lubi się zabawić.
O Boże! Ty suko!
- Co to, kurwa, jest? - O czym rozmawiacie?
Usiądź.
- Rozmawiamy o tym… - Siedziałam tu.
Nie. Nie ma miejsca, Kelly. Może usiądź mu na kolanach?
John jest bardzo stabilny.
Jest wysoki i przystojny. Na tej wycieczce Kelly skupi się na nim.
Będą mieli piękne dzieci.
KWIACIARNIA W CENTRUM MIASTA
Nie musisz się stresować. To ja się stresuję, kiedy cofasz.
Powiedz, kiedy walnę w krawężnik.
- Dasz radę. - Piszczy, Anno.
- Nie, Mario. - Świetnie ci idzie!
- Spójrz na kamerę. - Wszystko na niej widać.
Kurwa. Ona za bardzo mnie stresuje.
- Spójrz na obraz z kamery. - Na nic nie patrzę.
- Tu masz obraz z kamery. - Nie.
Nie wiem, jak tego użyć.
- Udało się. - Pada?
Pada deszcz!
Nadchodzi burza.
Dotarłyśmy całe do centrum Los Angeles.
Czuję, że muszę być twoim ochroniarzem.
Będę twoim gorylem.
Rany. Co to za miejsce?
- Sklep z kwiatami. - Otwarte?
- Otworzą dla ciebie? - Przestaniesz już?
Cześć.
Dzień dobry.
To tutaj zwykle kupujesz kwiaty?
Rany. To kawał drogi.
Czasem przyjeżdżam o drugiej w nocy, kiedy otwierają.
To mi się właśnie podoba. Świetny pomysł.
To zabawa.
Ile wytrzymają?
Od półtora do dwóch tygodni.
- Dobra. - Są bardzo wytrzymałe.
Bardziej niż większość związków w LA.
Świetnie się z wami bawiłam.
To nasz pierwszy wspólny wypad.
- To nasza pierwsza randka. - Tak.
Rozdziewiczyłyście mnie.
Zawsze właśnie o tym wszystkim mówiłam.
Przywykłam do takich akcji, kiedy poznałam Annę.
To Anna, za którą tęskniłam. Wiesz?
Naprawdę. Nie chcę niczego rozdrapywać, ale myślisz, że ty i Christine…
- Czy będziemy… - Czy możecie się zaprzyjaźnić?
Co o tym myślisz?
Wiem, że to martwi Christine, choć twierdzi inaczej.
Wiem, że jej to przeszkadza.
Czy gdyby przyszła do ciebie i szczerze przeprosiła…
Naprawdę szczerze?
- Nie ma sprawy. - Tak?
Jasne.
- Naprawdę? - Czemu nie?
- Nikt nie jest ponad innymi. - Tak.
Ludzie popełniają błędy, a inni muszą nauczyć się wybaczać.
Tu jesteście.
Ochrona.
Jak nas znaleźliście? Mówiłaś im coś?
- Maria? - Nie!
Nadajnik w pojeździe.
Ile zajęło wam zorientowanie się, że mnie nie ma?
Mogłam już nie żyć.
Bardzo dziękuję.
- Rany. Ta kuchnia jest naprawdę fajna. - Lubię otwarte kuchnie.
- Podoba mi się. - Spójrz na to.
Dzięki. Wygląda ślicznie. Nie chcę tego zepsuć.
Cudownie pachnie.
I jest pyszne.
Za drugą randkę.
Bardzo smaczne.
Byłeś w innych krajach? Dużo podróżowałeś?
Byłeś w Europie?
- Nigdy nie byłem w Europie. - Rozumiem.
Facet musi być niesamowity, żebym się z nim ustatkowała.
Marzę o świetnym rozmówcy,
który jest stabilny życiowo i szczery.
To tyle?
Chcę kogoś, kto nie osądza innych, jest dojrzały
i twardo stąpa po ziemi. Musi też mnie wspierać.
Nie muszę spotykać się z kimś, kto…
Fajnie, jeśli facet odnosi sukcesy…
Może dla mnie gotować, musi być kulturalny i świadomy siebie.
No wiesz, podstawowe sprawy.
Gdzie widzisz się za pięć lat?
Pytam poważnie.
Nie wiem. Płynę z prądem.
Jestem artystą. Mam kilka działalności, dzięki którym opłacam rachunki.
Dla takiego życia rzuciłem karierę w finansach.
Porzuciłem stabilizację, starając się, by moje życie
było ciągłym próbowaniem czegoś nowego, rzeczy, które kocham.
- To się nie kłóci. - Prawda?
Staram się, jak mogę.
- Co tam, Jaime? - Cześć.
Już zacząłeś. Ogarnij się.
Przez chwilę myślałem, że zjem sam.
Przyszła Shay!
Dziękuję.
Przyszłyście. Bardzo się cieszę.
- Podoba mi się to. To vintage? - Tak.
To też jest vintage.
Rozpakuj prezent.
To dla mnie?
Takiej walizki potrzebowałem!
- Bardzo dziękuję. - Wszystkiego najlepszego.
Pijesz wodę na moich urodzinach?
Nie ma tu nic, co mogłabym zjeść.
Szefie.
Moglibyśmy dostać coś dla mojej przyjaciółki weganki?
- Może być brukselka. - O jakiej diecie mówimy?
Mam sama sobie coś zrobić?
- Chce pani gotować? - Si. Certo.
Proszę bardzo.
- Grazie. - Kevin, ugotujemy dla ciebie.
- Teraz? - Tak. Wejdziemy tam i ugotujemy.
To dozwolone?
Przychodzę tu od 15 roku życia.
To druga rodzina Anny.
Dobrze, chodźmy.
Do dzieła.
Spójrz, jedną ręką!
- Nie gadaj z nim! - Dobrze.
Nie gotowałam tam pierwszy raz.
Jest tam bardzo rodzinna atmosfera. Wszyscy się znają.
Znamy ich. Ja ich znam, a oni mnie.
Nie pierwszy raz gotuję w tej kuchni.
Mówi się, że kuchnia to najlepsze miejsce w domu.
Co to jest?
- Kevin, nie! Nie dodawaj tego! - Czemu nie? To takie świeże!
- To moje najlepsze urodziny. - Nieźle.
Proszę bardzo!
Zjedzmy coś.
Dobra.
- Bon appétit. - Vamonos!
Kiedyś zrobimy pizzę.
Dzięki za wspólne świętowanie.
Kane i Kelly tylko wysłali mi życzenia.
- Masz niewłaściwych przyjaciół. - Na to wygląda.
- Kane pojechał z Kelly do Meksyku. - Dlaczego?
Zrobili sobie wakacje.
Nie wiedziałem o tym.
Tak.
O co chodzi?
Co jest?
Podróżują. Są w Meksyku.
- Nie zaprosili cię? - Nic mi nie powiedzieli.
- Wszędzie jeździliśmy razem. - Wiem, wszędzie.
- Tak. - Byliście nierozłączni.
Napisy: Tomasz Suchoń