BİR NETFLIX DİZİSİ
Bu koku ne? Çok güzel.
-Günaydın. -Günaydın.
-Herkes kalktı mı? -Bilmiyorum.
Kalkan başka bir şey görüyorum…
Üzgünüm. Bir şey görmedim.
Artık bana böyle bakmamalısın.
-Gözümün önünde. -Sana yardım edeyim.
O ne?
Tanrım.
-Kalp krizi gibi kokuyor. -Evet.
Tanrım.
Neden çıplaksın?
-Selam. -Günaydın.
Sabah görmek istediğim manzara bu değil.
-Bunun için çok erken. -Nasıl yani?
Buna bakmak istemiyorum.
-Neye bakıyorsun? -Hiç. Bakmıyorum.
Fikrimi değiştirdim.
Hayır!
Hayır! İğrenç.
-Çok iğrenç. -Yapma!
-Ben… -Lütfen yapma.
At şunu.
-Tanrım! -Bir daha kullanma.
-Tamam. İyi. -Önlük giy. Biraz örtün.
-Şuna bakın. -Bir sürü pankek var.
-Büyük bir sevgi. -Bu kadar pankeki kim yiyecek?
Biz. Oturun.
Belki IHOP'ta iş bulursun. Çok profesyonel görünüyor.
-Gerçekten mi? -Evet.
Pekâlâ, hadi yiyelim.
Çok kalın.
Bekle. Bunlar sürekli duyduğum şu meşhur pankekler mi?
-Kızlar için yaptıkların. -Bunları mı yapıyorsun?
Sorarken niye bıçak doğrulttun?
-Sadece bir soru soruyorum. -Evet. Onlar.
-Öyle mi? -Evet.
Peki.
Bayağı iyi.
Aşçılık becerilerine şaşırdım.
Pankekler çok daha iyi olur diye düşünmüştüm
çünkü meşhur pankeklerinin çok uzun zamandır muhabbeti geçiyor.
Ama o kadar iyi görünmüyor.
Ama Kevin'ın şakalaştığını
ve mutlu olduğunu görmek güzel.
Tarifini verir misin?
Hepsini 5 dakikada yersen 100 dolar.
Cidden mi? Yerim.
-Beş dakika. Hadi! -Beş dakika.
30 saniye.
Siktir.
-Boğulma. -Saç var!
İğrenç.
-Senin. -Çok uzun.
Senin.
-Merhaba, nasılsın? -Merhaba! Güzel.
-Memnun oldum. -Ben de.
Şuraya gidelim.
-Kim? -Evet.
Kevin? Kane?
Şifa almaya hazır mısınız?
Hazırım. Şifalanalım.
-İkizler kraliçem! -Merhaba.
Nasılsın?
Son zamanlarda çok şifa alıyorum.
Ve Janice adında harika bir reiki şifacısı ile çalışıyorum.
Janice'le derin sohbetler yaptım ve çok yardımcı oldu.
Bence bu arkadaş grubunda
hâlâ çözülmesi gereken sorunlar var.
Umarım dördümüz aynı noktada buluşabiliriz.
-Kane. Memnun oldum. -Memnun oldum.
Sabırsızlanıyorum.
Seni uyarmak istiyorum. Bundan sonra hamile kalabilirsin.
-Tanrım! -Bu, Kevin.
-Doğru değil. Kıyafetlerimi çıkarırsam.
Memnun oldum Kevin.
-Janice'i tanıyor musun? -Hayır.
-Bana ondan bahsettin. -Instagram'da onu aradın.
-Google'da buldum. -Stalk'ladın mı?
Hayır, sadece anlattığı kişinin fotoğrafını gördüm.
Bilmediğimiz bir hikâye daha var.
-Şuraya gidelim. -Oturalım.
-Oturalım mı? -Evet, yere oturalım.
-Bunu sevdim. Bunu yapmak istiyorum. -Evet. Güzel. Rahat olun.
Şu andan itibaren güvenli bir alana girdiğimizi göstermek için
bu mumu yakacağım.
Burada amacımız empati hissetmek,
merhametli olmak ve ortak bir zemin bulmak.
Şiddetsiz iletişime odaklanacağız.
-Ne hakkında? -Duyguları.
-Grup hakkında mı?
Grup hakkında.
Belli bir şey hissediyorsanız bu alan, bunu paylaşmanız için.
Kimse sizi yargılamayacak. Sadece dinlemek istiyoruz.
Daha önce hiç yapmadığım şekilde,
bir kendimi iyileştirme ve keşfetme yolculuğuna çıktım.
Öncesinde kendimi hep ikinci plana atmışımdır.
Şimdiye kadarki en hızlı gelişimim bu oldu.
Her birinize ve dostluğumuza minnettarım.
Siz benim ailemsiniz.
Kelly, Andrew'la mücadeleni yıllarca izlemek kolay değildi.
Eminim bir gün çok harika birini bulacaksın.
Seninle gurur duyuyorum, çok iyisin.
-Sağ ol. -Sağ ol.
-Benim sıram. -Evet.
Bence hâlâ iyileşmeye ihtiyacım var.
Arkadaşlarıma karşı hâlâ bir duvar örüyorum,
buraya daha çok güvenmeliyim.
Güven.
Güven her ilişkinin temelidir.
-Evet. -Evet.
Kevin'la arkadaşlığımızın değerini daha çok bilmeyi öğrenmeye başladım.
Kim, sen benim yakın arkadaşlarımdan birisin ve birlikte çok şey yaşadık.
Her zaman yanındayım.
İkinizin de meselelerinin ortasındaydım.
Ama siz benim gerçek dostlarımsınız.
Arkadaşlık yapmaya çalışıyorum.
Deniyorum ve kolay değil.
Kevin, benim için çok değerlisin.
Bu yüzden incindim.
Bunu bilmelisin çünkü bu arkadaşlığın ömür boyu süreceğini biliyorum.
Evet.
Kevin'ı dinlemek istiyorum
çünkü bu seni çok etkilemiş görünüyor.
Kane'den bunu duyunca nasıl hissettin?
Hayır…
Sorun yok.
Ağla. Kendini bırak. Sorun yok.
Kendini salmak çok güzel. Gözyaşları harikadır.
Kane'e şaşırdım
çünkü bu arkadaşlığın onun için bir anlamı olmadığını sanıyordum.
Bittiğini, umursamadığını sanıyordum.
Kevin benim için çok iyi bir arkadaştı. Çok nazik biri.
-Teşekkürler. Benim için çok özelsin. -Rica ederim.
Haklı çıkarsam ayakkabılarından birini alırım.
-Aman Tanrım! -Hayır!
Aman Tanrım!
Onu duymak ve onun da arkadaşlığımızı özlediğini bilmek
beni çok duygulandırdı.
-Kolay değil. -Özlediğini…
-Kolay değil. -Bunu özledim. Biliyorum. Ben de özledim.
Evet.
Bunu ne kadar kafama taktığımı fark etmemiştim. Yani…
Büyürken insanlara karşı hep güven sorunum olmuştur.
İnsanları, beni etkilemeyecek kadar iyi silmeyi öğrendim.
Bu bazen iyi bir şey değil.
Kevin'ın zorlandığını görüyorum. İçten içe iyi biri, biliyorum.
Gerçek bir dost.
Onunla yeniden arkadaş olmayı öğreniyorum.
Pekâlâ çocuklar, ritüelimizi Budist çay töreniyle bitirmek istiyorum.
Bunun amacı, içerdiği sembolizm. Diğer kişinin bardağını doldururken
niyetinizi de o çayla birlikte iletiyorsunuz.
Niyetinizi o bardağa koyduğunuzu ve aldıklarını düşünün.
Başlayalım.
Kevin, şunu demek istiyorum…
Sana güveniyorum. Arkadaşlığımız için minnettarım.
Aramızda ne olursa olsun, her zaman arkadaş kalacağımızın sözünü verdim
ve bu sözümü tutuyorum. Bu konuda iyi hissediyorum.
Kevin'la arkadaşlığımız, sevgililiğimizden daha iyi.
Çok özel ve eşsiz bir şeye sahibiz.
Bunu anladığı ve hiç kin tutmadığı için mutluyum.
Kesinlikle uzun süre arkadaş kalacağız.
Grup sarılmasıyla bitirelim mi?
-Evet. -Evet.
-Öpüşme seansı gibi. -Öpüşme…
Onu yapalım.
-Teşekkürler. -Çok teşekkürler.
Çalışmalarıma ne kadar aşinasın?
Aslında ben bir hayranım.
-Müthiş. -Büyük hayranınım.
Tyler Shields, günümüzün en ikonik fotoğrafçılarından biri.
Eserleri Sotheby's'de satıldı ve tüm dünyadaki galerilerde sergileniyor.
Beni çekmek istemesi…
…inanılmaz.
Gerçekten ilginç, eşsiz bir şey yapmak istiyorum.
Sanırım sana sorum şu, ne kadar ileri gitmeye hazırsın?
Tanrım.
Çalışmalarınla ilgili daima konuşulur ve bu kalıcı.
Hep soru işaretleri çıkar. Diyaloglar açılır.
Buna bayıldım!
Her türlü duyguyu uyandırır.
Bunu evime asardım veya asmazdım dediğin var mı?
Birkin'leri yok ettiğin fotoğrafların hepsini asabilirim.
Peki.
-Yananlar olabilir… -Evet.
Ya da…
-Hiç Birkin'in var mı? -Evet.
Aralarından vazgeçebileceklerin var mı?
Çanta geri gelmeyebilir ama söz, geri gelen bir resim olacak.
Beni yakacak mısın?
-Hiç yakıldın mı? -Hayır.
Belki.
-Çok içe dönük ve utangacım. -Peki.
Hayatında "Bunu yapmaktan çok korkuyordum ve yaptım." dediğin ne var?
Geçenlerde Dancing with the Stars'ın
30. sezonuna katılmam istendi.
-İçine kapanıksın. -Evet.
Tamam. "Eğlenmek için bir şey yapayım" dediğinde aklına gelen,
"Milyonlarca insanın önünde dans edeceğim." Bu sence iyi bir fikir.
Şimdi sen böyle deyince, bir de çok açık giyineceğim aklıma geldi.
-Dancing With the Stars'da kostümler… -Resmen yarı çıplak.
-Üçte bir çıplak. -Peki.
-Evet. Ya da tamamen çıplak. Vücut bandı. -Yüzde 84 çıplak.
Bizim çekimimizde soyunmaya açık mısın?
Biraz daha açık giyinmem gerektiğinde
sanırım biraz kimlik sorunu yaşıyorum.
Benim kültürümde açık ve beyaz tenli olmak çok önemli.
Çünkü bu şeyin göstergesi… En azından çok eski zamanlarda,
zenginlik ve refah göstergesi.
İçeridesin. Dışarıda çalışmıyorsun.
Batı kültüründe tenin soluk renkli olunca sağlıksız olarak görülüyorsun.
İnsanlar hastalıklı olduğumu, sağlıksız olduğumu söylerdi.
Bu yüzden hep Doğu ile Batı'nın güzellik anlayışı arasında
sıkışıp kalmışımdır.
Kültürünle ilgili bildiğim şeyler var tabii
ama belli ki hiç bilmediğim şeyler de var.
Çekimde kültürle ilgili bir şey yapmayı çok isterim.
Doğu ve Batı'dan bahsediyoruz, değil mi?
Klasik Doğu denince, yapılı saçlar, tüm o tarz detaylar akla geliyor.
-Çok geleneksel, kadim, hanedanlık. -Evet.
Batı'yı düşününce, aklıma Western tarzı geliyor.
Değil mi? Eski bir Batı kasabası gibi.
Bilirsin, klasik salon gibi.
Yani gerçek anlamıyla Doğu,
gerçek anlamıyla Batı ve ortada da sen.
Gördüğüm şey, oturup konuştuğumuzda göreceğimi düşündüğümden çok farklı,
o yüzden çok heyecanlıyım.
-Nasıl hazırlanmalıyım? -Hiçbir şey yapmamalısın.
Tüm hayatın boyunca bu fotoğrafa hazırlandın.
-Tanrım. -Tek yapman gereken gelmek.
Gerisi bende.
Ama giyinik olacağım.
-Söylentiler öyle. -Aman Tanrım.
Kelly, çok evcimensin.
-Yemek yapmam ama temizlik yaparım. -Hiç sevmem.
Ağır iş gibi.
Beni rahatlatıyor. Bunu bir kenara koyayım.
-Sonra acıkırsak diye. -Kelly, pasta geldi.
Ben kuryeymişim falan gibi davran.
-Dışarı mı çıkacaksın? -Evet, kapıyı Kevin'a açtır.
-Pennsylvania'da rastgele bir yer. -Önemli bir konu mu?
Hayır, birden çıkan kuzenleri anlatıyorum.
-Kuzenlerin mi? -Evet.
Çok güzel.
Yemek nasıldı? Beğendiniz mi?
-Birlikte yedik ya. -Beğendin mi?
-Yemeği beğendin mi? -Evet. Bayıldım.
-Aynısını yemedin mi? -Biliyorum. Sadece sordum.
Kapıyı açar mısın lütfen?
Çok sabırsız.
-Tanrım! -Sipariş geldi!
Mutlu yıllar sana
Buraya koyayım.
Hatırlamışsınız.
Bir dilek tut.
-Dileğimi söyleyeyim mi? -Hayır.
-Yoksa gerçek olmaz. -Evrene yolla.
-Oley! -Doğum günüm kutlu olsun.
Hadi.
-İyi ki doğdun. -Teşekkürler.
İyi ki doğdun.
-Mutlu yıllar oppa! -Teşekkür ederim.
Sırtımı kütlet!
Unuttunuz sanıyordum.
Sana minnettarım.
Kane'e doğum günleri ve özür dilemek için bir sürü pasta verdim.
Sanırım o da bana pasta vererek
"Üzgünüm. Aramızı düzeltebiliriz" demek istiyor.
Ona verdiğim kaliteli pastalardan değil ama bu da bir başlangıç.
Buraya ilk geldiğimde biraz gergindim.
Çözülmemiş şeyler olduğunu hissediyordum. Ama şimdi…
Harika hissediyorum. Kendim gibi hissediyorum.
-Seni takipten çıkarmadım. -Çıkardın mı?
Hayır, sadece sessize aldım.
Bekle, dürüst olayım…
-Sessize aldım. -Ben de seni aldım.
-Normale çevirelim. -Evet, sessize almayı kaldıralım.
Takip edilenlere git.
-İstemiyorum. -Göreceğim!
Takip edilenlere git.
Hem hikâyeler hem gönderiler!
-Aman Tanrım, ikisini de sessize almışsın! -Yine de fotoğraflarını beğendim.
Merhaba!
-Aman Tanrım. Efsanenin ta kendisi. -Nasılsın?
-Çok teşekkürler. -Heyecanlıyım.
Bugün Mike'la buraya gelirken anlattım.
Yolda anlattım işte. Harika program, dedim.
Sonra da şey dedim, programdaki en büyük sorun
Anna'nın sana zorbalık yapması.
Artık içeriden haber alıyorum çünkü. "Asıl mesele ne?" yani.
Beni sevmiyor ve bir şeylerden bana kusur bulmaya çalışıyor.
Senin sahip olduğun ama onda eksik olan şeyden nefret ediyor gibi.
Mutsuz insanların, mutlu insanları sevmediğini gördüm hep.
Mutlu birine benziyorsun. Değil mi?
Bugünkü ani ölüm korkusu dışında.
-Evet, terapi seansı. Beni yazdır. -Doğru.
-Bunu atlatırsam… -Atlatırsan yaparız.
Fotoğrafını çektiklerin, modellerin ve kurbanların için
tipik moral konuşman nasıl?
-Kurbanlar. -Katılımcılar.
"Katılımcılar" daha iyi bir kelime.
Rahatsız edici anlar olsa da veya bir şeyi yapmaktan korksan da
o çizgiye, o eşiğe gitmeye niyetli ol.
Yani, bazen Neiman Marcus'ta indirime gidiyorum…
Bence kimse konfor alanından çıkmayı sevmez.
Ama artık yaşım ilerliyor.
Bir noktada her şeyi denesem iyi olur.
Hadi bakalım.
Bundan bir shot atmalıyız.
-Ne diyeceğim bak. -Biz…
Ben de içeceğim. Bu işe girelim artık. Hadi bakalım.
-Tamam. Aldım. -Hadi.
-Bu benim için yeni bir şey. -Şerefe.
-Bugünü atlatmana.
-Fena. Hadi. Işık kaybediyoruz. -Gidelim.
-Hadi. -Hazırım!
Şimdiden havaya girdi.
Hadi millet.
Tamam. Çok metîn durmanı istiyorum.
Peki.
-Her şey bu yöne esiyor. -Tamam.
Evet, böyle kal. Güzel.
Peki. Hazır mıyız? Ve motor.
Harika. Orada dur.
Kıpırdama. Evet, mükemmel. İşte böyle.
Rahatsız olmaya hazır mısın? Hepsini indir.
Bırakıyor muyuz?
Çıplak olmayan yok.
Mükemmel manzara. Mükemmel duruş.
Öyle kal. O uzun kısmı…
Evet.
Çok iyi.
Şimdi güçlüsün.
Evet. İşte bu.
Mükemmel.
Orada. Çok güzel.
Evet, tam böyle.
Şurada tut. Öyle kal.
Harika.
Şu tarafa bak. Evet, böyle. Dur.
En son ne zaman
duygusal ve fiziksel olarak bu kadar gerildiğimi hatırlamıyorum.
Varlığını bile bilmediğim
yeni yanlarımı keşfediyor gibiyim.
-Bitti! -Yaşasın!
Korktuğun kadar mıydı?
-Hayır. -Teşekkürler.
-Git, ısın.
Teşekkürler.
-Kullanmayı öğrenmek ister misin? -Tabii. Hadi.
Biraz gaz ver.
Şimdi debriyajı geri çek.
İşte!
Biraz daha gaz!
Sürüyoruz! Debriyaj!
-Başardın. -Yaşasın!
-Hayır. -Bu ne?
Çift göz kapağı bandı.
Nasıl oluyor?
-Bekle. Bir çözeyim. -Görmek istiyorum.
Japonya'da üretilmiş, güvenilir.
-Siktir! -"İdeal çift göz…"
"İdeal çift göz kapağı çizgine karar ver.
Bandı göz kapağına yapıştır.
-Dramatik değişim." -Bakayım.
Şunu hızlıca okuyayım. "Çubuğun ince tarafından yapıştır."
Ben öyle yapıştırınca bitiyor sanıyordum.
Dramatik bir…
Çok yamuk.
-Şimdi dramatik oldum mu? -Bakayım.
-Bana ne yaptın? -Başka bir tane dene.
Göz kapakların gerçek mi?
Şey, benim…
Küçükken gözlerim tek kapaklıydı.
Yaşım ilerledikçe bir gözüm çift kapaklı oldu.
Bu gözü düzelttirdim, aynı oldu.
Ameliyatla yaptırdığını söylemek için için çok uzun bir açıklama.
Travmatik çocukluk geçirsen de ameliyatla yaptırmışsın işte.
Kendimle gurur duydum resmen.
-Evet. -Çok iyi oldu.
Küçükken hep daha büyük gözlerim olsun isterdim.
Dengesiz gelirdi.
Merhaba. Göz kapağı ameliyatı düşünüyorum, yardımınız gerek.
Yakından bakınca buradaki kıvrımı görebilirsiniz.
Gözlerimi daha eşit yapmak istiyorum Bakın. Şey gibi…
Bakınca sol gözüm sağdan daha büyük.
"Baba, sorun ne? Annemle birlikte beni nasıl dengesiz yaptınız?" derdim.
-Bunu sevdim. -Kapa.
Şu an ikisini de yapmak istedim. Yaparsam beni hastaneden alır mısın?
-Daha iyi mi? -Daha büyük.
Asya'da kızların 13, 14 yaşına gelince bu ameliyatı yaptırmaları çok yaygın
ve aileleri de destekliyor.
Ama erkek olarak kimse yapmıyor. Bunu konuşmuyorlar. Tabu gibi.
Bizde de babam hep tüm bu tedavileri falan onaylamazdı.
Doğal olmadığını söylüyor ama ben,
vücudum için çok çalıştığım bir noktadayım.
Kilo falan verdim.
Doğru olan buymuş gibi geliyor.
Yapabileceğim son gelişme.
Ne zaman yeterli olacak? Ne zaman tamam diyeceksin?
Bu sonuncusu.
-Bilmiyorum… -Bunu biliyorum. Cidden…
Estetik konusunda çok kararsızım çünkü artık yaşım daha ilerlediğinden
"Kendini sevmelisin. Çok güzelsin" kafasındayım.
Benim de artık daha çok param var, yani yaptırabilirim.
Mesele para değil. Ama ikiyüzlü olmak istemiyorum.
Gençken çok öz güvensiz hissediyordum.
Pişman değilim. Ama estetik ameliyatı teşvik etmek de istemiyorum
çünkü artık yaşım ilerledi, kendini sevmelisin düşüncesindeyim.
Asya kültüründe çift göz kapağı ameliyatı çok yaygın.
Ama bence yeterince konuşulmuyor.
İnsanların saklamaya meyilli olduğu bir sır gibi.
Çift göz kapağı ameliyatı yaptıranlar
batılı gibi görünmek istiyor derler. Bunu hiç düşünmedim
çünkü tek göz kapağında da güzellik var, çift göz kapağında da.
Bence kişisel tercih.
Kararın ne olursa olsun, tabii ki seni destekleyeceğim.
Vazgeçersen de aynısı geçerli.
-Açıkçası fark çok küçük. -Her istediğimde yapıştırır mısın?
İstemiyorum. Bu işte çok kötüyüm. Makyajda kötüyüm.
Bu tarz bir kız değilim. Bu işte çok kötüyüm.
KEVIN'IN EVİ LOS ANGELES
-N'aber? -Merhaba.
Selam.
-Bu senin için. -Yok artık.
-Tanrım. -Daha yeni temizledim.
-Ayakkabılarını çıkarma. -Emin misin?
-Topuklular yakışıyor. -Cidden öyle.
-Çıkarmayayım. -Harika görünüyorsun.
Dur, bu da sana.
-Teşekkürler. -Umarım beğenirsin.
Bu çarşafla bir şey mi ima ediyorsun?
-Evet, yeni çarşafa ihtiyacın olduğunu. -Peki. Nereden çıktığını…
Kev! Şuraya koyalım. Buraya koymalıyız.
Malibu'dan sonra Kevin'la ilişkimiz çok daha iyi.
Birçok meseleyi çözdük.
Birbirimize daha açık sözlüyüz.
-Geçeyim. -Niye kaslarıma bakıyorsun?
Karın kaslarına bakmadım.
Yüzüme bak. Karnıma bakmayı kes.
Ama flört etmeyi nasıl bırakacağını bilmiyor.
Kendine mani olamıyor ama anlıyorum. Onu suçlamıyorum.
Yerinde ben olsam ve karşımda Kim olsa… Onu çok iyi anlıyorum.
O ne? Kore sitesi mi?
Evet, şey…
Biriyle buluştum
ve öz ailemi bulmam için
bana yardım edecek.
Yok artık.
Susan Cox. Evlat edinilen Koreliler dünyasının eskilerinden.
Evlat edinilenler arasında
öz ailesini bulan ilk insanlardan biri.
Şimdi diğer Korelilere aynı konuda yardım ediyor.
-Sonunda… -Yüz yüze!
-Seni görmek harika. -Seni de.
Susan Cox ile Kore Konsolosluğu aracılığıyla tanıştım.
Evlatlıkların, öz ailelerini bulmasına yardım etmeyi hayatının amacı yapmış.
Kevin, kendi öz ailemi ararken
gazeteye ilan verdim.
Yerinde olsam öyle yapardım.
Aldığın her bilgi, edindiğin her istihbarat
başka bir ipucuna yönlendirebilir.
Öz ailemi bulma konusundan vazgeçip artık istemediğimi düşünmüştüm.
Özellikle de hipnoterapi yapıp bu konudaki deneyimimi paylaştıktan sonra.
Ama bir süre sonra, Pandora'nın Kutusu açıldı ve ortaya yepyeni sorular çıktı.
Ve fark ettim ki bu daha başlangıçtı.
Bana yapabileceğim şeyler söyledi.
Kore gazetesine ilan vermek.
Sence ne yazmalıyım?
"Spor modeli Kevin Kreider, ailesini bulmaya…" Bilmiyorum.
"Kevin Kreider mı? Korece değil gibi" diyecekler.
-Beyaz gibi. -Soyadın Korece nasıldı?
Tae Jin Kim.
Göndermek istediğim şey…
-Bu sen misin? -Evet, ufaklık.
-Şu mantar saç kesimine bak. -Evet.
Kev!
Bundan nasıl vazgeçilir?
-Ben de öyle dedim. -Çok tatlı!
Pekâlâ…
"Kim Tae Jin,
Suwon'lu Kim Hwa-Jung'un torunu…"
Öz ailesini…
"…öz ailesini…
-…arıyor." -Öz ailen, yani herhangi biri.
Annen, baban, büyükbaban falan.
"Ya da yardım edebilecek herhangi…"
-Biri. -"…birini."
Açıkla. Sen kimsin?
Nerede doğdun? En son ne zaman…
"Ay takvimine göre 1983'ün
Temmuz ayında doğdu."
-Nerede evlat edinildin? -"Hunong Bebek Evi'nden evlat edinildi.
Üç yaşındayken Philadelphia'lı…"
İşte böyle.
"…bir aileye geldi."
Çok tatlı diyeyim mi?
Güzel görünüyorsun.
Biliyorum. Odaklan.
Deniyorum. Sadece öğrenmek istiyorum diyeyim mi sence?
Evet. Ne hissediyorsan yaz.
İşte. Bu, dünyaya ve dışarıdaki insanlara bir mesaj. Hiç belli olmaz.
Hissettiklerini anlıyorum. Bu bana yaşadıklarımı hatırlattı.
Aileni bulmana yardım etmek için elimden geleni yapacağım.
-Huzura ermen için. -Teşekkürler.
Ya kardeşlerin varsa?
-Biliyorum. Ben de… -Ya seksi bir erkek kardeşin varsa?
Vay be.
Pardon?
Hayır, hayal etsene.
GLENN VALLECILLOS PLASTİK CERRAHİ
-Doktor V. -Kane.
-Merhaba. -N'aber dostum?
-Baksana. -Seni görmek güzel.
Takımların hep harika. Tom Ford mu bu?
Lanvin.
Lanvin'lı doktoruma baksana.
-Tekrar gelmemin sebebi Dr. V… -Anlat.
Hep sevmediğim… Yani sevmediğim değil de beni rahatsız eden bir şey
çift göz kapaklarımdı.
Burada iki tane var,
bu tarata biri eksik.
-Göz kapakların çok iyi. -Sağ ol.
Yani bence biraz daha düzeltirsem
yüzüm iyi olur.
Yüzümü buradan seviyorum. Bu açıyı sevmiyorum.
Genel olarak Asyalı nüfusuna bakarsan
yaklaşık yarısında göz kapağı kıvrımı varken
diğer yarısında ise hiç yok.
Bu kişi mükemmel bir örnek. Kısmi kıvrım var.
-Burada bitiyor. -Benimki kısmi.
-Sende de öyle. -Acıyor mu?
Beni acıtmaz.
-Prosedür nasıl? -Uyanık veya narkozla yapılabiliyor.
Gözünde bir hafta dikiş olacak.
Şişkinliğin çoğu geçene kadar yaklaşık dört ay boyunca şişkinlik olacak.
Dört ay mı?
Ama kıvrımı hemen göreceksin.
-Asıl risk, kapakta asimetri. -Para iadesi oluyor mu?
Şaka yapıyorum! Sana güveniyorum.
-Yüzde 10 iade. -Ben…
-Düzeltilebilir, değil mi? -Düzeltilebiliyor.
Ama ilk seferinde doğru yapmaya çalışıyoruz.
Fiyat açısından Hermes çanta gibi mi? Chanel Jumbo 2,55 falan mı?
-Jessie gelsin, onunla fiyatı… -Dr. V, doğru tahmin edersem
yüzde 30 indirim istiyorum.
Listemden yapmak istediğim son şey bu.
Simetrik bir yüz istiyorum. Angelina Jolie'ye bakın.
Kusursuz, değil mi?
Mutluyum. Mükemmel görünmek için hevesliyim.
Jessie, bence 20.000.
-Anesteziyle 20 bin. -Yüzde 30 indirim!
-Nakit ödesem? -Nakit indirimi mi?
Hemen bir ATM bulayım.
Merhaba.
Merhaba!
Aman Tanrım. Şu an fark ettim,
Birkin getirmişim.
Lütfen Birkin'imi yakma.
-Bakayım. -Bugün olmaz.
Bir bakayım.
Vay canına.
Tanrım.
-Deve kuşu. -Bu su altında olsa…
-Hayır! Ona acı. -Okyanusun dibinde harika olurdu.
Düşünsene.
-Şeye bakacağız… -O kadar büyük mü?
Büyük yaptık.
Dur! Kendimi o büyüklükte görmek istemiyorum.
-Görmek üzeresin. -Hayır! İstemiyorum.
-Şimdi… -Kare şeklinde tercih ederim.
-Yani… -Yuh!
Bence Doğu ile Batı'yı bir araya getirmeyi başardık.
Çok delice çünkü arkadaki salon, Ferrari ve Doğu kültürü…
Dediğim gibi, cidden birlikte güzel oldu. Şimdi iki numaraya bakalım.
-İki numara mı? -Evet.
Jorge iki numarayı getirecek.
Güzel.
Tüylerim diken diken oldu.
Yüzüme bakmadan duramıyorum.
Bana çocukluğundan falan bahsettiğin
o konuşmayı yapmış olmasaydık…
Bilmiyorum, o konuşmanın bir kısmı bu fotoğrafın içinde gibi.
Bunu nasıl bulacağını merak ediyorum çünkü bu diğerlerinden farklı.
Bunu çektiğimi biliyor muydun, emin bile değilim.
-Aman Tanrım! -Değil mi?
Buna bayıldım.
Eğlenceli değil mi?
Çok çılgın bir zaman kapsülü gibi.
Evet, mikrofona da bayılıyorum. Şuradaki telsiz falan…
-Su. -Su, buradaki her şey.
Bu tarafta da ses ekipmanı ve diğer şeyler var.
Tüylerim diken diken, kalbim çarpıyor.
Maskesini takması da çok güzel.
Çünkü bu COVID döneminde çekildi.
Anlıyor musun? Maske sayesinde hep hatırlayabiliriz.
-Bu zaman diliminde çekildi. -Aman Tanrım. Evet!
Çok güzel.
-Çok eğlenceli. -Favorim bu.
Aralarında en az beğendiğin bu, değil mi?
-Ama yine de sevdim. -Yine de sevdin.
-Bana seçtiriyorsun. -Evet.
En az sevdiğin şeyler ne yazık ki…
Aman Tanrım! Ciddi misin sen?
-Yapma. -Yok edilirler.
Artık var olamazlar. Sadece küçük bir parça al.
-Hayır! -Hadi.
-Bu hastalıklı bir terapi mi? -Bir, iki, üç.
Hayır!
-İyi bir his. -Hayır.
Bitti.
-İnanılmaz. -Teşekkürler.
-Harikaydı. -Yeni projeye sabırsızlanıyorum.
-Sonra görüşürüz. -Hayır! Bu olmaz!
-Gittim ben! -Hayır!
Hayır!
KEVIN'IN EVİ LOS ANGELES
SELAM!
-Selam Kevin. -Nasıl gidiyor Janice?
Şahane. Sen nasılsın?
Güzel. Biraz yoga yapıyordum.
Enerjimi ve chi'mi dengelerken aklıma sen geldin.
Çok iyi bir his.
Muhteşem.
Kalçalarını açarak
vücudundaki negatif enerjiyi ve duyguları dışarı atıyorsun.
-Doğru. -Bence benzer bir dalga boyundayız.
Mod olarak, değil mi?
Evet.
Bunu yaptığımda hoşuna gitti mi?
Evet.
Yani…
Evet, boş vaktin var mı diye sormak istedim.
Bir randevuya falan çıkarız.
Ruhani açıdan ikimiz benzer şeyler yapıyoruz…
Evet, ilgi alanlarını öğrenmeyi çok isterim.
Öyle mi? O zaman sana yeri ve zamanı mesaj atarım. Ayarlayalım.
-Tamam. Harika Kevin. -Tamam, harika. Görüşürüz.
Reiki şifası budur. Kötü enerjiyi süpür at.
Yeni enerjiyi al.
Janice'in iyi enerjisini içeri al. Bence mükemmel bir başlangıç.
Evet!
Alt yazı çevirmeni: Oskay Demir