SERIAL NETFLIX
Coś się pali.
PRZYJACIÓŁKA ANNY
Pali się!
Cześć.
Wyglądasz uroczo.
Ty też. Świetna bluza.
- Przyniosłam to. - Dobra.
Zrobimy mały unboxing.
No dobrze.
- Gdzie to zrobimy? - Tu?
- Tutaj? - Tak.
Najbardziej w życiu zależy mi na modzie.
Pojawiłam się w Vogue, Harper’s Bazaar i w Elle.
To na pewno nie jest tradycyjna ścieżka kariery,
na której azjatyccy rodzice chcą widzieć swoje dzieci.
Nie nazwałabym się influencerką.
Jestem osobą,
która lubi modę i robi różne rzeczy.
To kosztowało 2700 dolarów.
Tylko za koszulki Chanel płacimy prawie trzy tysiące dolarów.
Moja największa torebka Birkin ma 30 cm, ale ich nie używam.
Leżą sobie w pokrowcach.
Muszę się upewnić, że nie widać mojej waginy.
Nogi w tę stronę.
Nie chcę, żeby było widać coś, czego nie powinno być widać.
Dobra. Witajcie na nowym filmiku.
Na dzisiejszym unboxingu mamy gościa specjalnego.
- To jedyna w swoim rodzaju Anna Shay. - Nie.
Anno, cieszysz się na swój pierwszy unboxing?
Jestem zdezorientowana, ale podekscytowana.
Anno, mam tu swój nóż i pozwolę ci zacząć.
W pierwszej paczce są chusteczki.
O Boże!
To najmniejsza torebka na świecie.
Jak dziecko i mama.
Urocze.
Udałoby się do niej wcisnąć banknot studolarowy.
Jest całkiem praktyczna. Pomieści dwa cukierki.
- Czy to niedźwiedź? - Tak, dla ciebie to będzie sukienka.
- To worek marynarski. - Racja.
- A to co? - Niesamowite.
No dobrze.
Ostatnie pudełko.
Napijesz się wody?
- Nie chcesz? - Ograniczam.
Wodę też?
- Anna już się przebrała. - Trochę za szeroka w ramionach.
Rzeczywiście.
Pewnie musisz coś przerobić, ale mamy dobrych krawców.
Doskonale. Mamy to. Tak się to robi.
Uroczo w tym wyglądasz.
Podoba mi się, jak różnie się ubieramy.
Uważam, że to ważne, by ludzie tworzyli własny styl.
Tak, trzeba umieć nosić ubrania.
Ubrania nie mogą nosić ciebie.
Ludzie często pozwalają ubraniom nosić siebie.
To ubrania trzeba nosić.
Myślę, że w tej chwili te naramienniki noszą mnie.
Joel, dziś robimy przyjęcie przedofertowe.
Cieszę się, że Chrishell zobaczy ten dom.
Powie mi, czy sprzeda się za tyle, ile bym chciał.
- Oby. - Mógłbym kupić nowy zegarek.
Mógłbyś kupić ich kilka.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem.
- Cześć. - Chrishell!
- O rety! - Mówiłem ci.
Nie wierzyła, że to kociołkowa impreza.
- Miło cię widzieć. - Hej.
Chłopaki, ale cudowne miejsce!
Zapraszamy.
Rany. Naprawdę wspaniale tutaj.
- Cześć! - Jak się masz?
Co tam, ślicznotko?
Wyglądasz świetnie.
- Wszyscy są dziś na czerwono? - Tak.
- Jasne. - Czy nie tak mieliśmy się ubrać?
- Tak! - Cześć, drogie panie!
Zaraz do ciebie dojdę, Kane.
- Spójrz na to. - Hej.
Co u ciebie? Dzięki, że przyszłaś.
Czekaj. Nie patrz na dziewczyny. Co myślisz o domu?
- Nie widziałeś go. - Dziewczyny pasują do tego domu.
- Co ty na to? - Kupiłbym go.
- Dobra. - Chcesz?
- Kupiłbym. - Nie ma sprawy.
Wystawiamy wspólną ofertę z Chrishell.
Pracujemy razem.
- Chcecie zobaczyć resztę domu? - Tak!
Zobaczmy sypialnię.
Niezła.
Kane, to większy dom, niż myślałem.
Tu jest inaczej.
Uroczo.
Ale to będzie dobre zdjęcie.
Teraz na pewno sprzedasz ten dom. Zobaczysz.
Chodźcie ze mną.
Mam dla was niespodziankę. Zamknijcie oczy.
No dobrze.
Chodźcie. Otwórzcie oczy. Mam coś dla was!
Niespodzianka!
Nie będę musiała już korzystać z twojego fotela do masażu.
- Tak, to bardzo relaksujące. - Zdrzemnę się.
Zawsze chciałem to zrobić jak Oprah.
Ty dostaniesz!
Ty też i ty. A ty nic nie dostaniesz. Żartuję.
Mogę wybrać swój?
Zaraz przyjdzie Christine. Nie mam dla niej fotela.
Ja się nie wtrącam.
Cześć.
Christine?
Jak się masz? Uwielbiam te pączki.
- Dobrze. - Świetnie.
Zaprosiłem dziś Christine, bo może lepiej poznać swoich wrogów.
Chcę jakoś zachować spokój, nie chcę żadnych złych wibracji.
Oby Christine ich nie wprowadziła.
- Dzięki za zaproszenie. - Daj spokój.
Czekaliśmy na ciebie.
Siadaj.
Rany między mną a Kane’em jeszcze się nie zabliźniły.
Nie lubię dramatów, więc gdy Kane wyciągnął do mnie rękę,
nie odtrąciłam jej.
Mamy dziś kociołek.
Kelly, wyjaśnisz, co to znaczy?
Kociołek to popularne danie z Syczuanu na południu Chin.
Chodzi o wspólnotę. Dzielimy się. Gotujemy w tym mięso i warzywa.
- Jedzenie i zabawa. - Dobra. Nie jestem kucharzem.
- Ale dałabym radę. - To prosty przepis.
- Nigdy tego nie robiłaś? - Nie.
- Naprawdę jesteś Azjatką? - Wiem!
Ale to nie fair, bo nie wychowywał mnie mój ojciec pół-Japończyk.
- Jesteś Azjatką? - W 25 procentach.
- Tata jest. - Liczy się.
Mnie wychowali biali, a to znam.
Muszę spędzać z wami więcej czasu, nic o tym nie wiem.
- Spotkam się z nim w przyszłym tygodniu. - Z kim?
- Poznam mojego biologicznego ojca. - Nie gadaj!
- Rany! - Tak, we wtorek.
O co go zapytasz najpierw?
Gdzie był całe moje życie?
Musisz mi opowiedzieć o Tańcu z Gwiazdami.
O rety, nie miałyśmy jeszcze okazji pogadać.
- Co z tym zrobić? - Świetnie ci poszło.
Tańczysz o wiele lepiej ode mnie.
Jesteś naprawdę dobra.
Christine, rozmawiałaś z Anną?
Już wszystko gra?
Nie, nie jest dobrze.
Chrishell, nie znasz całej tej sytuacji.
Zadzwoniła do mnie zaufana przyjaciółka,
która powiedziała mi, że Anna twierdzi, że ją wkurzam.
I że jeśli nie przestanę, to mnie zniszczy.
Gabe był wtedy przy mnie i usłyszał całą tę rozmowę.
Wygadałam się Kane’owi.
- Tak. - Nie wiedziałam, że to się rozejdzie.
Nie wiedziałam, że komuś o tym powie.
- Rozniosło się. - Wcale nie.
Byłem tam, słyszałem to przez głośnik.
Usłyszałem kogoś po drugiej stronie telefonu.
Usłyszałam, że Anna chce mnie zniszczyć.
Miałam cię wtedy za zaufanego przyjaciela.
Nie wiedziałam, że rozmawiam z najlepszym przyjacielem Anny.
Odsuńmy to od Anny.
- Nie wiemy, czy Anna to powiedziała. - Tak.
Naprawdę nie wiemy. Wiemy, że powiedziano to mnie.
Przekazano mi tę informację, a ja jej nie zmyśliłam.
Powiedziałam tylko Kane’owi i nagle wszyscy wiedzieli.
To nie tak.
Jaime cię okłamała.
Gdy mleko się już wylało,
Jaime zmusiła tę redaktorkę do podpisania klauzuli poufności.
- Nie mogła tego dalej komentować. - Co, kurwa?
Może nie powinnaś mi o tym mówić,
bo wiedziałaś, że przyjaźnię się z Anną.
W tym sensie mnie zmanipulowałaś.
Wcale nie.
Nie możesz twierdzić, że to ja plotkuję.
Skup się na sprzedaży, nie mieszaj się w to.
Tak zrobię.
Powiem to za ciebie.
- Jaime kłamie, a Anna chce cię zniszczyć. - Nie. Przestań. Odpuść.
Przygotowałem dla was wyjątkowy pokaz. To taniec z makaronem.
Tak!
Flirtuje.
Czy ktoś chce ciągnąć makaron?
- Spróbujemy? - Do roboty.
Wygląda jak obwisłe jaja.
- Dobra. - Patrz, obwisły.
- Kevin? - Tak.
Bardzo dziękuję.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Nasze zdrowie.
PRZYJACIEL KEVINA
- Smaczne. - Prawda?
Tak.
Co słychać?
Nie wiem, od czego zacząć.
Pamiętasz, jak rozmawialiśmy o Janice?
- Tak. - Poradziłeś mi dać jej szansę.
Nic z tego nie wyszło.
Może lepiej,
żebyśmy zostali przyjaciółmi.
Widząc reakcję Kim, zdałem sobie sprawę,
że randka z Janice była błędem.
Nie chcę ingerować w jej proces uzdrawiania się.
Przynajmniej tyle mogę zrobić. Uszanować wyznaczone granice.
Spójrzmy na pozytywy.
Przekonałeś się, że ten związek się nie uda.
- Mam pytanie. - Tak?
Wielu ludzi chce być z kimś w związku,
bo nie czują się komfortowo sami ze sobą.
Miałem z tym problem.
Zanim wytrzeźwiałem, myślałem, że potrzebuję dziewczyny albo kogoś,
kto zapewni mi emocjonalną stabilność.
Ale teraz wiem, że mogę ją osiągnąć sam.
Moje życie jest pełne. Chyba nie muszę z nikim być.
Dojrzałeś, prawda?
Chyba tak. Czuję to. Tak.
Jesteś abstynentem. Zbliża się już szósta rocznica?
- Tak. - To naprawdę robi wrażenie.
Pomiędzy piątym a dziesiątym rokiem dokonuje się wielka zmiana.
Zdajesz sobie sprawę, że świat należy do ciebie.
Spodziewaj się fajerwerków. Pojawią się nowe możliwości.
Racja. W moim życiu dzieje się wiele dobrych rzeczy.
W końcu się ustatkowałem.
Nawiązuję nowe znajomości poza gronem starych przyjaciół.
Wkrótce kupię swój pierwszy samochód.
- Pierwszy? - Tak. Kupuję auto.
- Widzisz? To dary trzeźwości. - Wiem.
To wielka sprawa. A potem jadę z Kane’em do Nowego Jorku.
Zobaczę swoją kuzynkę pierwszy raz w życiu.
Zobaczyła mój test DNA i odezwała się, twierdząc,
że jesteśmy kuzynami.
Obłęd.
Szukam biologicznych rodziców, więc zrobiłem test DNA.
- Rozumiem. - Mam kuzynkę w Nowym Jorku.
To niesamowite.
Wiem.
Pierwszy raz w życiu zobaczę kogoś spokrewnionego ze mną.
Pięknie. To wzruszające.
Adopcja i azjatyckie korzenie sprawiły, że ciekawi mnie moja tożsamość.
Gdzie jest moje miejsce na świecie? Jak to wszystko rozgryźć?
Nawet jeśli to tylko kuzynka, możemy pogadać o tropach, które mamy,
i być może odkryć więcej członków rodziny rozsianych po USA.
Najpierw kuzyni, potem szalony wujaszek,
nieżyjący dziadek, żyjący dziadek i w końcu rodzice.
Kładziemy ręce na kierownicy, prawa to strach, a lewa to ego.
Czasem trzymamy kierownicę małymi palcami,
ale wciąż możemy sterować.
To chyba kiepski pomysł.
Chyba że to samochód autonomiczny.
- Chyba że to tesla. - Właśnie.
REZYDENCJA CHIU W LOS ANGELES
Jak ci się tańczy?
Cieszysz się, że Baby G zobaczy twój występ?
To trochę dziwne, tańczyć uwodzicielskie i namiętne tango
z jakimś obcym facetem.
Rozumiem.
Nie chcę namieszać Baby G w głowie.
Wychowujemy go w przeświadczeniu, że mama nie tańczy tylko z tatą.
Tak.
Masz przyjaciół do tańca.
Zrozumie, gdy dorośnie. Rób swoje.
Baw się dobrze. Nie przejmuj się resztą.
Muszę się bardziej rozciągnąć,
to o wiele trudniejsze, niż się spodziewałam.
- Na pewno. - I te wielogodzinne próby.
Czuję, jakbym miała ciało staruszki.
- Oszalałaś? Widziałaś swój brzuch? - Nie mogę nawet dotknąć palców u stóp.
Świetnie się bawię w Tańcu z gwiazdami.
Marzyłam o tym.
Nie chcę sobie narobić obciachu, bo zaprosiłam wszystkich.
Zaprosiłam dosłownie wszystkich, żeby przyszli na nagrania.
Właśnie dostałam się do Tańca z Gwiazdami.
- Naprawdę? - Tak.
Christine, to super!
Wiele by dla mnie znaczyło, gdybyś wpadła.
Muszę zobaczyć cię na parkiecie!
O rany, jakie to ekscytujące. Oczywiście, skarbie.
- Dziękuję. - Jasne, że będę.
- Nie gadaj! - To prawda.
To wielka sprawa.
Będę bił brawo, nawet jeśli upadniesz na twarz.
Wszyscy są tacy mili i wspierający. To takie orzeźwiające.
Chętnie przyjdę, ale muszę sprawdzić grafik.
Ostatnio mam sporo pracy i dużo podróżuję.
Nawet jeśli mnie tam nie będzie, będę trzymała za ciebie kciuki.
Było między nami wiele niepotrzebnych sprzeczek.
Byłoby miło zostawić to za sobą.
TELEWIZJA CBS
TANIEC Z GWIAZDAMI, TYDZIEŃ DRUGI
TANECZNY PARTNER CHRISTINE
Cześć.
Dzień dobry.
- Jak się czujesz? - Pytasz o zakwasy?
Boli cię coś?
- W jakiej skali? - Mentalnie.
Mentalnie?
Mentalnie.
Skopiemy dziś innym tyłki.
Prawda?
Odwróć się!
Dziękuję!
Za chwilę Christine Chiu i jej partner Pasha zatańczą salsę.
Christine, świetnie pracujesz biodrami.
Wiesz, jak to wykorzystać.
Momentami byłaś jednak zesztywniała.
Głosujmy.
Sześć!
To oznacza, że Christine i Pasha trafiają do ostatniej dwójki.
Gotowi? Czas na głosowanie jurorów.
Uratuję…
- Christine i Pashę. - Dobra.
Christine i Pasha są bezpieczni.
HRABSTWO LANCASTER W PENSYLWANII
SALON SAMOCHODOWY
- Dobra. - Dziękuję.
Tak!
- Koniec z Uberem. - Tak jest.
- Kevin? - Co?
- Zrób zdjęcie. - Złaź z tego auta!
- Rób zdjęcie. - Złaź z auta.
- Cykaj. - Muszą sprzedać to auto.
Boże, Kane. To tak jakbym nie zdjął butów w domu twojego taty.
Teraz jest wart więcej.
Jestem w Filadelfii z moim kumplem Kane’em.
Witaj w imperium mojego ojca.
Cześć, tato.
Kupię swój pierwszy samochód i to w dodatku od rodziny.
Później pojedziemy do Nowego Jorku,
by spotkać się z moją kuzynką.
Z Nowego Jorku pojedziemy na kumpelską wycieczkę
i odstawimy auto do LA do mojego nowego domu.
- To Kane. To mój tata. - Dzień dobry.
- To mój brat, Luke. - Co słychać?
- Miło cię poznać. - Dla jasności, to nasze imperium.
- To Luke i moje imperium. - Ich imperium.
Ich imperium samochodowe.
Jesteście podobni. Żartuję.
O czym ty mówisz?
Świetnie. Od jak dawna prowadzicie ten salon?
Od 1979 roku.
Zaczynał jako mechanik.
- Nieźle. - Tak.
Pamiętam, że tata codziennie woził mnie do szkoły innym autem.
- Mieli nas za bogaczy. - Nieźle.
Ciągle powtarzałem, że tata musi sprzedać to auto.
Poszukamy czegoś, co mieści się w moim budżecie.
O jakiej kwocie mówimy?
Gdy zobaczę idealne auto, będę wiedział.
Większość ludzi najpierw sprawdza stan konta.
Zwykle tak się to odbywa.
- Pokażecie nam kilka? - Jasne.
Auta dla staruszków.
- Nie. - Bezpieczeństwo!
- Wrócimy nim do LA? - Tak.
- Nie. - Tak.
- Jeździłem po kraju kamperem. - No tak.
- Wrócił po dwóch miesiącach. - Słucham?
Obiecuję, że wrócimy szybciej.
Wynajmę samolot.
Chodźmy na zakupy.
- Ten jest fajny. - Spoko samochód.
- Wiem, że chciałeś mustanga. - Zobaczmy go.
Zobaczę, jak to jest.
- Cholera. Jak mruczy! - Zaraz.
Hamulec!
Wcisnąć hamulec? Rozumiem.
Nie wiedziałem, że jadę.
- Cholera! - Możesz ruszyć?
Jezu.
Pasuje mu.
Mimo że moja rodzina pracuje w branży samochodowej,
nie wiem, co robię w aucie.
- Jest dobrym kierowcą? - Nie.
Auto ma mnie po prostu zabrać do celu. Tylko tyle.
- Boże. - Nie wierzę, że znalazłeś wsteczny!
Co teraz?
Chcesz zobaczyć więcej?
Ten jest dla ciebie za szybki. Niebieska tesla.
- Niezła. - Weź ją. Ma spory zasięg.
- Ten mi się podoba. - Elektryk?
- Tak. - Minimalistyczny.
Jak sprzed dekady. Jest w ogóle włączony?
Jest włączony?
- Masz wrzucony bieg? - Ale cichy.
To auto cię wybrało.
Przyciągnęła mnie biała tesla. Wyglądała sportowo.
Jak iPhone na kołach. Super sprawa.
Ale super. Wezmę ją.
- Jak ją nazwiesz? - Od razu pomyślałem o Sheili.
- Nienawidzę imienia Sheila. - Czemu?
Brzmi jak kiepska sekretarka.
To nazwę ją Taejun.
- Świetnie. - Tak mam na drugie imię.
Zróbmy to. Chcę to zrobić z tobą.
- Zróbmy to. - Gratki.
- Doceniam to. - Tak, mamy dil!
Załatwmy papiery.
Dziwnie to brzmi, ale nowy samochód to dla mnie nowy początek.
Pierwsze auto w życiu.
Będę parł do przodu.
Dam z siebie wszystko. Nic nie powstrzyma mnie i Taejuna.
Bezpiecznej drogi. Do zobaczenia. Uważajcie.
Boże, ale szybko. Nie, hamulec!
DZIESIĘĆ MINUT PÓŹNIEJ
Kurwa, stary. Stary, kurwa.
- Jakieś bóle głowy? - Niedobrze mi.
O rety.
- Nikt nie odbiera. - Nie szkodzi.
Musisz nauczyć się jeździć.
Przecież się zatrzymałem.
Nie moja wina, że on zapieprzał i go nie widziałem.
Dobra. Co jest?
O rety.
Dostanie pan wezwanie do sądu.
Nie będzie wycieczki.
Ważne, że jesteśmy cali.
- Nie biczuj się za bardzo. - Nic nie poradzę.
Wiesz, jak się cieszyłem, że będę jeździł po Los Angeles?
- Wizyty u znajomych… - Wiem.
Źle się czuję.
NIEWIDZIALNY DOMEK W PARKU NARODOWYM JOSHUA TREE
Mimi zaplanowała babski weekend.
Dziękuję, Argo.
Zabukowała Niewidzialny Domek w parku narodowym.
Ten domek to 21-piętrowy wieżowiec, ale położony na boku.
- Cześć. - O Boże. Gdzie my jesteśmy?
- O rany, ale pięknie. - Prawda?
Jak w Breaking Bad. Zróbmy metamfetaminę.
Cześć.
- Hej. - Rany.
Ale będzie impreza.
Czuję, że potrzebujemy wakacji.
Ale miło. Jesteśmy na totalnym zadupiu.
Ale super.
- Patrz, kto przyjechał. - Poważnie?
Coś w tym stylu.
Podjedź tam.
Już wychodzę. Tak będzie dobrze.
Zatrzymaj się.
- Cześć. - Cześć.
Po przyjęciu urodzinowym Skylera pogadałyśmy z Mimi od serca.
Nie mogę się doczekać wycieczki.
- Co tu się dzieje? - Wyglądasz uroczo.
Dziwne, że Christine tu jest.
Co robicie? To jakaś pustynna drzemka?
Podobno w zeszłym tygodniu prawie odpadła, więc chyba właśnie powinna trenować.
Ale mam nadzieję, że to będzie spokojny weekend bez dramatów.
Chodźmy.
Co mam zrobić z bagażem? Mam tam dwie walizki.
FILADELFIA
- Byłeś tu już? - Tak, to Chinatown, stary.
- Co można tu robić? - Jeść.
Dzisiaj będę zajadał moje emocje.
- Zasłużyłeś na to. - Wiem.
- Są po twój samochód. - Ale trauma.
Gdy usłyszysz syrenę…
Dobrze sypiasz?
Okropnie. Od wczoraj nie zmrużyłem oka.
Masz jakiś uraz?
- Wszystko gra? - Naciągnąłem kark.
Czuję się, jakbym nieźle oberwał.
W zasadzie to nieźle oberwałem.
Ten samochód był dla mnie symbolem ciężkiej pracy i poświęceń.
Myślałem, że przyjadę tu nowym autem i pokażę, że nieźle sobie radzę w życiu.
Rozumiesz? Czuję, że zawiodłem rodzinę.
Mama zapytała cię tylko,
czy jesteś cały. Nie interesowało jej auto.
Technicznie rzecz biorąc, miałeś auto. Zapłaciłeś za nie.
I je rozwaliłem.
Ale widzisz, że to dla ciebie osiągalne.
Stary, mieliśmy jechać na wycieczkę.
Zjebałem nam to.
Pomyśl o pozytywach. Zobaczysz rodzinę. To najważniejsze.
Jutro spotkasz się ze swoją kuzynką.
Nie jesteśmy jeszcze najlepszymi przyjaciółmi, ale…
Nie jesteśmy?
Zbliżamy się do siebie. Może zmienię zdanie, gdy spróbujesz tego.
Nie jest rozcięty.
Możesz go rozciąć? Ile kosztuje jeden?
Są jakieś mniejsze? Może ten?
Zdaję się na pana.
Jeśli to zjesz, zostaniemy przyjaciółmi.
Durian jest nazywany królem wszystkich owoców Azji.
To jeden z najtrudniejszych owoców do zdobycia.
Naprawdę śmierdzi, ale w smaku jest jak najdelikatniejszy krem ptysiowy.
Jest cudowny.
No dobrze. Bon appétit.
Nie podoba mi się to uczucie.
Powąchaj.
Spróbuj.
Nie wkładaj całego do ust.
Ugryź.
Spróbuj.
Dobre. Prawda? Poczuj ten smak.
Jest dobry.
Nie! Kosztował 60 dolarów.
Jedz.
To dla pana.
Udaje pan?
Gdzie on z tym idzie? Czemu sobie poszedł?
- On tu w ogóle pracuje? - Nie sądzę.
Też mi się tak wydaje.
- Kelly. - Wyglądasz uroczo.
Wyczułam jedzenie, gdy się szykowałam.
- Zgłodniałam. - Dobrze. Mamy mnóstwo jedzenia.
Kotku.
Mimi.
Jestem głodna.
Cześć, Mimi.
Christine, kolacja gotowa.
Rety, naprawdę długo musiałam tu iść.
- Prawda? - Zaostrzyło to mój apetyt.
- Napijesz się czegoś? - Nie. Na stole mam szprycer.
Kelly wypije za nas wszystkie.
- No dobrze. - Gotowe?
- Usiądziemy? - Siadajmy.
Co chcemy osiągnąć na tej wycieczce?
Żadnych chłopaków, mężów i dzieci.
Oto pierwsze danie.
- Dziękuję. - Jagnięce klopsiki z pastą paprykową.
Mam alergię na jagnięcinę.
Przepraszam. Następne danie wygląda obiecująco.
- W takim razie to zabiorę. - Dziękuję.
Gratulacje dla Christine.
Taniec z gwiazdami.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Widziałam twój drugi taniec. Jesteś naprawdę dobra.
- Poruszasz się bardziej miękko. - Dobra.
- Robisz postępy. - Dziękuję.
Jesteś coraz lepsza.
Miałam kiepski wynik, ale to salsa. Trzeba się sporo ruszać.
- Tango tańczy się inaczej. - Seksi.
- Musisz mnie tego nauczyć. - Jasne.
Ledwo się utrzymałam w programie. Mogłybyście na mnie głosować.
Byłam w ostatniej dwójce. Potrzebuję wsparcia.
Pójdę po drinki. Macie ochotę?
Zastanawiałam się, czy tu przyjechać.
Tylko Kevin i Mimi przyszli na nagrania do Tańca z Gwiazdami.
Kelly była tak zajęta, że nie mogła poświęcić mi chwili,
ale na ten wyjazd jakoś udało jej się wyczarować czas.
Ale oto jestem.
Na jakimś pustkowiu
z tak zwanymi przyjaciółkami.
Cieszę się, że się przyjaźnimy.
Przyjaźń to najważniejsza rzecz w życiu.
Będziemy przy tobie, na dobre i na złe.
Tylko to się liczy.
Ciężko znaleźć przyjaciół w Los Angeles.
Gdy odnosisz sukces, kto zaczyna się koło ciebie kręcić?
Jakie są ich intencje? Co ci dają, a co zabierają?
- To bardzo trudne. - Tak.
Kane powiedział mi, że Christine nas okłamała.
Christine kontra Anna,
Christine kontra Kaine, Christine kontra Jaime.
Christine kontra Mimi.
Sprawiła nam sporo problemów, a ja bardzo przyjaźnię się z Kane’em.
Nie chcę wspierać kogoś, kto szerzy kłamstwa i krzywdzi Kane’a.
Zdrowie Leah.
NOWY JORK
Denerwuję się przed pierwszym spotkaniem z kuzynką,
bo być może w ogóle się nie pojawi.
Może mnie wkręcono.
Ale być może będzie mogła mi pomóc odnaleźć rodzinę.
Sarah?
O Boże.
- Cześć. - Co tam?
- O Boże. - Cześć.
To naprawdę dziwne.
Ale w dobrym znaczeniu.
- Boże. - Rany.
O Boże.
- Jesteś. - Ty też.
- Mogę dotknąć? - Tak.
Masz takie same włosy jak ja.
O Boże. Szaleństwo.
- Obłęd. - Jesteś moją pierwszą krewną.
A ty moim pierwszym, którego nie urodziłam.
To jak zobaczenie przyszłości. Jakbym widziała swoje dorosłe dzieci.
Nie wiem, czy wiesz…
Trudno było znaleźć jakikolwiek ślad.
Wiem.
- Nie do wiary. - Też nie wierzę.
- Chcę się na ciebie gapić. - Wiem.
Nie znam wystarczająco wielu angielskich słów,
by opisać, jakie to dziwnie ekscytujące, spotkać się z moją kuzynką.
Myślałem, że porozmawiam z nią o odnalezieniu rodziców.
To takie uczucie, jakby ktoś zapalił światło w ciemnym pokoju.
Nie czujesz się już samotny.
Można coś zobaczyć. Jest tuż przed tobą.
To uczucie, jakby tak właśnie miało być.
Moi przyjaciele z LA bardzo pomogli mi poczuć się dobrze jako Azjacie.
Ale przez ostatnie lata zmagałem się ze swoją tożsamością.
Rozumiem.
Długo nie chciałem tego zaakceptować.
Ja też nie chciałam przyjąć do wiadomości,
że różnię się od innych. Chciałam przemknąć niezauważona.
- Teraz jestem dumna. - Tak.
Ale mam 46 lat.
Zajęło mi to 46 lat.
- To dopiero początek. - Też tak myślę.
Czuję, że jesteśmy rodziną.
- To brzmi dziwnie. - Tak.
- To nic dziwnego. - To bardzo dziwne.
- Moje dzieci i mąż chcą cię poznać. - Z miłą chęcią ich poznam.
- Nie będzie zazdrosny? - Nie, jesteś kuzynem!
- Wiem, ale może o tym zapomnieć. - Nie.
- Może być pod wrażeniem mojego uroku. - Na pewno będzie.
Przyznaję się do winy. Raz całowałem się z kuzynką.
- Ja też. - Ty też?
- To naprawdę krępujące. - Jesteśmy kuzynami.
Wiedziałam!
- Bardzo mi wstyd. - Tak.
- Też to robiłem. - Już znasz mój mroczny sekret.
- Wiem. - Szybko poszło.
- Myślałem, że nikomu nie powiem. - Ja też.
Nigdy o tym nie mówiłam.
Nie spodziewałem się, że coś poczuję, gdy się z tobą spotkam.
- Myślałem, że będzie miałko. - Że to po prostu odhaczysz?
Że wymienimy się informacjami i może dowiem się czegoś o rodzicach.
Ale okazało się…
że jest inaczej.
- Te włosy. - Wiem!
- Bardzo wieje. - Racja.
- To symboliczne. - Mówisz o naszym życiu?
- Tak. - Zawsze wieje nam w oczy?
Idziemy pod prąd.
Muszę…
dalej…
szukać…
rodziny!
Napisy: Tomasz Suchoń