SERIAL NETFLIX
PRZYJACIÓŁKA KANE’A I CELEBRYTKA
- Heart! - Co u ciebie? Miło cię widzieć.
Wejdź. Zjedzmy coś.
Dziś dania inspirowane kuchnią filipińską.
- Mój Boże. - Na twoją cześć.
Heart Evangelista to bardzo popularna filipińska aktorka.
Ma spory dorobek.
Jest jedną z najbardziej wpływowych influencerek na świecie.
Chcę zrobić dla niej coś epickiego. Może tęskni za filipińskim jedzeniem.
Kelly! Cześć!
- Jak się masz? - Miło cię widzieć.
- To prezent dla ciebie. - Nie mogę tego przyjąć.
- Musisz. - Nie. Nie mogę. Ukryję się.
Musisz. Inaczej spotka cię coś złego.
To nic takiego.
Czerwone pudełko. Pewnie było drogie.
Boże, nie!
Nie mogę. Są prawdziwe. Czuję, ile ważą.
Dobra.
- Sporo ważą. To na pewno nie cyrkonie. - Mogę to zabrać.
Dziękuję.
Zjedzmy coś.
- Boże, jakie to piękne. - Prawda?
Jak to jest umawiać się z Filipińczykiem?
- Opowiedz mi o Filipińczykach. - Są najlepsi.
Traktują cię jak księżniczkę i są bardzo uroczy.
A seks? Kelly bardzo to interesuje.
Wiem!
- Potrzebny mi jeden dobry numerek. - W czym problem?
Jason jest gotowy.
- Jason, jesteś gotowy na seks? - Myśli.
Nie chcę was już znać. Wracam do domu.
Nie chcę już nigdzie wychodzić z Kane’em.
- To… - Bardzo mi miło.
Jason Stu.
Daj telefon.
- Kelly, jaki masz numer? - Ale wstyd.
Wszędzie cię znajdzie.
- Masz jaguara? - Mają tam jaguara.
Serio?
Mam maserati.
Kelly, on ma maserati!
Jak szybko zapisała numer.
- Nie zdążyłeś powiedzieć „maserati”. - Boże.
- Cieszę się, że zobaczę tego artystę. - Nie znam go.
Boże, ale to urocze.
Rany.
- To tapeta? - Tak.
- Cześć, Greg. - Dzięki, że przyszłaś. Miło cię widzieć.
- Ale czad. - To Kane.
- Kevin. - Miło mi.
Co jest dla ciebie inspiracją?
Rozmyślałem o moich pradziadkach w obozach podczas II wojny światowej.
O tym, jak budowali życie w Ameryce,
a odebrano im je w czasie wojny, bo byli Japończykami.
Mówię o równowadze między zyskiem
a stratą.
To mi przypomina twój związek z Andrew.
- Uwięziona przez pięć lat. - Wyjdź.
Byłaś w kiepskim związku?
Nie było źle. Dużo się nauczyłam.
Budziłam się obok kogoś prawie codziennie przez ostatnie pięć i pół roku.
Randkowanie z Johnem nie wyszło.
Tym razem chcę, by było dobrze.
- Byłam na kilku randkach. - Naprawdę?
Na ilu?
- Na trzech i miałam już dość. - Gdzie ich poznałaś?
Poprosiłam znajomych o zorganizowanie randek w ciemno.
- Czuję, że muszę potrenować. - Tak.
- Co się stało? - Jak bardzo źle było?
Pierwszy opowiadał suchary.
Ulubiona litera motomaniaka?
- Alfa. - Beta.
A tak naprawdę, to omega.
Ale sprytne.
Świetnie odgrywa się to w parach.
To bardzo satysfakcjonujące.
Drugi miał 23 lata.
- Z kobietą w jakim wieku byś się umówił? - Myślę, że do 40.
- Naprawdę? - Tak.
Takie mają więcej doświadczenia z różnymi partnerami.
- Są dobre w łóżku. - Tak.
To nie tak, że szukam drugiej matki.
Najmłodsza osoba, z którą byłam na randce, miała 30 lat.
- Rozumiem. - Tak.
A i tak czułam, że jest za młody.
Trzeci miał obsesję na punkcie tatuaży.
Mam tu mały tatuaż. Jest po chińsku.
- Widzę. - „Chun”. Ogień, żar, wojna.
- Nie, to znaczy „głupi”. - Serio?
Poważnie? Wkręciłaś mnie.
Żartujesz, co?
- Tak, ale byłoby zabawnie. - Wiem.
Tylko zmarnowałam kosmetyki.
Następnym razem sprawdzę dla ciebie ich historię kredytową.
- Sprawdzę raporty kryminalne. - Jeśli kogoś znajdę,
nie powiem tobie ani Kim.
- Kim zatrudni detektywa. - Dlatego nas potrzebujesz.
Wiesz, na ilu kiepskich randkach byłem? Na wielu.
- Może to ty jesteś kiepski? - Wierz mi, jestem świetny.
- Jestem bardzo dobry. - Akurat.
A ty, Kane?
Jestem elitarnym modelem.
Jestem też twarzą Fenty. Nie mam czasu na randki.
Przepraszam. Nie mam czasu, żeby tu z wami być. Żartuję.
REZYDENCJA CHIU W LOS ANGELES
Baby G, pocałujesz mamę w rękę?
Ja też mogę?
Jednak nie chcę. To zły pomysł.
Pa, skarbie.
Kochanie.
Mogę dostać więcej gotówki?
Mam euro, ale czy mogę dostać amerykańskie dolary?
Myślałam, że zabrałaś już plik.
To za mało.
Cieszę się, że pokażę Kevinowi Paryż, ucieknę od tego gówna w LA
i odetchnę świeżym paryskim powietrzem, przesiąkniętym dymem papierosowym.
Twoje walizki już chcą lecieć.
No dobrze.
- Jest tu Kevin? - Czeka w salonie.
- Mamy go poprosić? - Tak, dziękuję.
Te chipsy są pyszne.
Pan Kreider.
- Lecimy do Paryża! - O Boże!
- Sporo spakowałaś. - O co ci chodzi?
To wszystko twoje?
- Tak. - Wystarczyłoby mi to na całe życie.
To moje rzeczy.
Elegancka walizka.
Prezent od Anny Shay.
- Ale miło. - Na urodziny. Kręci się.
Masz coś jeszcze?
Nie, tylko to.
Rany!
- Kawior. - Możesz się częstować. Śmiało.
- Dobra. - Pokażę ci łazienkę.
Można się tu ogolić.
Możesz wziąć, co chcesz. Chyba są też prezerwatywy.
- Nie będę ich potrzebował. - Nie.
W tej chwili po prostu nic się nie dzieje.
Zawsze chciałem podróżować z Christine, bo ma wszystko zaplanowane.
Lata pierwszą klasą, a w saloniku może liczyć na gratisy.
Poczułem się jak minicelebryta.
Dosłownie pakuję jedzenie, Christine.
Pyszności. Wezmę te keto chrupki.
Proszę.
Uwielbiam to. Uwielbiam te darmowe rzeczy, Christine.
Masaż dla par.
Gabe by tego nie pochwalił.
Byłem już na takich masażach. Zwykle są do bani.
- Jasne. - Ale przyjemnie.
Nie.
Przestań jęczeć.
Dobrze.
O Boże.
Wiem, że mieliście z Kim wzloty i upadki.
- Chcę, żebyś był szczęśliwy. - Ale miło. Dzięki, Christine.
Duchowe paluchy.
STREFA ZASTRZEŻONA
Jakbyś była prezydentem.
Seksi, prawda?
- Nie wierzę, że lecimy. - Podoba ci się od tyłu.
STREFA ZASTRZEŻONA
To niedorzeczne.
Normalni ludzie tak nie podróżują.
Ludzie nie jeżdżą za samolotem,
żeby zakraść się do osobnych drzwi
i wejść do niego,
jakby byli jego właścicielami. To za wiele.
Paluszki!
Poważnie, nie wiem, jak po czymś takim można wrócić do niższego standardu.
Jak teraz wrócę do latania klasą ekonomiczną?
Czy coś w Paryżu stanowi dla ciebie zagadkę?
Czy kobiety naprawdę nie golą tam pach?
Chcę sprawdzić, czy te piękne kobiety z owłosionymi pachami to prawda.
Będziesz chodził tak?
- „Bonjour. Bon voyage”. Zapytam o pokazanie czegoś.
Wskaż w górę.
Cześć.
Bonjour.
Będą kłopoty. Dobrze, że mam kierowcę w Paryżu.
- Cześć, Kane. - Te są dopasowane.
Urocze. Mam dla ciebie niespodziankę.
Co takiego?
Poćwiczymy jogę. Która mata do jogi jest najdroższa?
- Są w tej samej cenie. - Dobrze.
Najpierw muszę pomyśleć nad strojem.
Dopasujemy do niego matę.
Zacznijmy od początku.
Ubrania treningowe powinny być zabawne i kolorowe.
Uwielbiam liliowy kolor.
- Urocze. - Widzę cię w tym.
Patrzysz w ogóle na metki?
Nie do końca.
Nie do końca. Świetnie.
- To twoja najlepsza klientka. - Kupuję wszystko, od Zary po Chanel.
Masz jakiś limit na karcie?
Nie jestem pewna.
Mam obecnie ograniczony budżet. Czasem to dobrze.
Ale fajnie jest być z kimś takim jak Jaime,
bo nic dotyczące jej nie może być tanie. Chcę być tego częścią.
Zarabiasz sześciocyfrówkę miesięcznie?
- Nie. - Zdarzało ci się.
Widziałem twój unboxing.
Ale niektóre z tych rzeczy to prezenty. Nie wszystko kupuję.
Nowe marki nie są tak drogie.
Myślę, że mnie oszukujesz.
- Z łatwością osiągasz sześciocyfrówkę. - Nie!
Teraz jestem pewnie biedniejsza od Kevina.
- Nie jesteś. - Tak.
Moja rodzina nie, ale ponieważ zarabiam,
muszę pokrywać wszystkie własne wydatki. Zakupy, mieszkanie, sprawy zawodowe.
Twój czynsz wynosi 20 tysięcy.
- Tak, mój czynsz… - To obłęd.
Muszę pokrywać wydatki zawodowe, czego wcześniej nie robiłam.
Tata nałożył na ciebie ten obowiązek?
- Tak. - Azjatyccy rodzice.
Mój tata zbudował całą swoją firmę od podstaw.
Gdy zaczęłam zarabiać wystarczająco, by się utrzymać,
rodzice powiedzieli, że muszę pokryć wszystkie wydatki,
nie tylko zakupy, z czym mam niemały problem.
Zwłaszcza że za tydzień jadę do Paryża na Tydzień Mody.
Moda jest dla mnie wszystkim, a będę musiała za wszystko zapłacić.
Wiesz, jacy są moi rodzice?
Wydają wszystko, żeby nie zostawić mi spadku.
Taka jest prawda.
- Wydają nasz spadek. - Wiem.
PARYŻ
Już nie wrócę do starych podróży.
- Rozpieściłam cię. - Mega przeżycie.
Częścią doświadczenia, jakie zapewniają domy mody,
są luksusowe hotele.
Oczywiście przysyłają po ciebie samochody.
Zabierają cię na kolację i zapewniają wyjątkowe przeżycia
w całym mieście.
- Masz dwa auta. - Tak.
Jeden z Fendi, a drugi z Chanel.
Chanel czy Fendi?
- Chanel to twoje dziecko. - Chanel.
Mogłam pokazać Kevinowi, jak ja to robię. Świetna sprawa.
Bonjour.
Nieźle, pani Chiu.
Nieźle.
Jak jakiś prezydent.
Moje pierwsze pięć gwiazdek.
Spójrz na to. Odpocznę w łazience. Będę tu cały dzień.
Nawet nie wiedziałem, że są pięciogwiazdkowe hotele.
Bonjour, Paris!
Kevin chce sprawdzić, czy paryżanki mają włosy pod pachami.
Spytałam, jak chce to zrobić.
Powiedział: „Spytam je, gdzie jest niebo”.
O Boże.
Albo wieża Eiffla.
- Tam. - To zadziała.
Oglądanie przymiarek Christine na Tydzień Mody
to zupełnie nowe doświadczenie.
Ma ludzi od włosów, makijażu, zdjęć, strojów, a nawet ma asystentów.
Szaleństwo.
Kevin, to Franc z Jeana Paula Gaultiera. A to Kevin.
- Miło mi. - To mój przyjaciel.
Pokaz Gaultiera będzie jego pierwszym pokazem mody.
- Dobra. - To mój pierwszy pokaz.
- Fajnie. - Chciałabym podarować Kevinowi
całą stylizację na ten pokaz.
Niewielu ludzi na świecie zaprasza się na pokaz haute couture.
Nie pozwolę Kevinowi pójść na pokaz
Jeana Paula Gaultiera w ciuchach Anny Dior.
Musimy ubrać go w garnitur Jeana Paula Gaultiera.
Co to znaczy?
To 89 centymetrów.
Nie!
- Kevin, co się stało? - Miałem 81.
Już po karierze modela.
Mon Dieu.
Zmierzymy jeszcze raz?
To wina paska.
Wyszło 86 centymetrów.
Tyle samo ma mój tata.
Na lotnisku w LA…
Czyli to jednak woda gazowana.
A nie niegazowana.
Dobrze.
Pijesz gazowaną?
- Uwielbiam ją. - Tak?
Dobrze, że jestem na czarno.
Nie mogę połykać gazowanych rzeczy. Nie spływają mi przez gardło.
Nie wiem dlaczego.
Wypicie tego zajęłoby mi tydzień.
Fausto właśnie napisał.
„Ciao, siostra. Możesz przyjść wcześniej z ekipą”.
A co z sukienką? Alex może wiedzieć.
No dobrze.
Hej, skarbie. Mam małe pytanko. Przymierzaliśmy sukienkę Jaime
i próbowaliśmy ją zapiąć, ale zamek się zepsuł i odpadł.
Możesz polecić jakiegoś krawca?
Próbuję nie panikować, ale pokaz już wkrótce.
Kończy nam się czas.
Sukienka nie trzyma się bez zamka.
W sukience, którą przysłałaś, zepsuł się zamek.
- Załatwione. - Zjadłam za dużo słodyczy.
Naprawimy ją przed pokazem, będą tam.
Pojadę w tym szlafroku. Nie ma problemu.
Na pewno?
Poznałam Posha jakieś pół roku temu i od razu między nami zaskoczyło.
Nie wiem, skąd się wzięła ksywka Posh, ale uwielbiam ją.
Victoria Beckham miała taką.
Dla niektórych Tydzień Mody jest spokojniejszy, bo mają wielki zespół,
ale ja lubię płynąć z prądem. Będzie, co ma być.
Mam nadzieję, że nie będzie paparazzi. Nie chcesz zdjęcia w szlafroku.
Mój asystent Posh panikuje. Ma zawał serca, bo jeszcze siedzę.
- Byłoby niedobrze. - To byłoby straszne.
Ja się nie przejmuję.
Jest 7.13. Musimy już lecieć.
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
- Zestresowany! Robimy to? - Tak, robimy.
- Fajnie. - Jedźmy.
Weź ładowarkę.
- Mam jedną w torbie. Żadnych zdjęć. - Cześć, przepraszam.
Bardzo przepraszamy. Nicholas?
- Nicholas? - Jesteś tutaj. Chodźmy.
To szaleństwo.
Musimy ją szybko naprawić.
- Sukienka gotowa. - Naprawdę?
Tak.
- Jest tam. - Dziękuję.
- Fajnie. - Przebiorę się tam.
- Ale tu ścisk. - Dziękuję.
O Boże.
- Świetnie wyglądasz. - Dziękuję.
Na pokazach pojawiają się różne grupy ludzi.
Ja podpadam pod kategorię celebryci, prasa, influencerzy.
Jest też specjalna sekcja dla klientów.
Christine do nich należy,
bo kupuje niedorzeczną ilość ubrań,
by zapewnić sobie zaproszenie.
To trochę wiocha.
- Co to za miejsce? - Robią tu tapety na zamówienie.
- Tapety na zamówienie? - To jak haute couture.
- Jak couture? - Jasne.
Dzień dobry.
- Carmony, miło cię poznać. - Jestem Kelly. Też mi miło.
Urządzam nowe mieszkanie na tej ulicy.
Chcę zrobić coś fajnego i wyjątkowego. Wiem, że się tym zajmujecie.
Jasne, zacznijmy tutaj. Wszystko jest ręcznie wyszywane.
Widać tu kwiaty wiśni.
- A mogą być diamenty? - Oczywiście.
Christine będzie zazdrosna.
To kosztowałoby około 35 tysięcy za panel.
- W porządku. - I dodasz swoje różowe diamenty.
- Rany. - Przejrzyjcie sobie.
Jestem do dyspozycji.
- Dzięki. - Miłej zabawy.
Kim do mnie dzwoni. Kim?
Tak.
Żyjesz?
- Żyjesz, Kim? - Jesteś w ciąży?
Dlaczego miałabym być w ciąży?
Lewis jest taki miły. Musisz go usidlić.
- Już pora na to, Kim. - Co?
To on musi usidlić ją.
Usidlij go jak najszybciej.
Kim, skoro już rozmawiamy, co stało się z Kevinem?
Gapił się na ciebie. Poprosił cię na osobności.
Cały czas się na ciebie gapił. Co się stało?
Co się dzieje, Kev? Porozmawiaj ze mną.
Pogadajmy gdzie indziej.
Myślisz, że Lewis go onieśmiela?
Zdecydowanie. Ma to wypisane na twarzy.
Przyzwyczaił się do skupiania uwagi. Wszyscy zawsze na niego patrzą.
Z drugim przystojniakiem w pomieszczeniu czuje się niekomfortowo.
Jest jak jest.
Znowu mnie wkurzył, mówiąc, że go okłamywałam.
Powiedział, że mówiłam, że nie jestem gotowa na randki.
Tłumaczyłam mu, że to mój gość.
„W czym problem?
Nie moja sprawa, jeśli czujesz się zagrożony albo zazdrosny.
Sam musisz to przepracować”.
Mam mętlik w głowie. Nie chcę się w to mieszać.
Jak najdalej od jego życia miłosnego, bo to totalny bajzel.
Muszę kupić tapetę, Kim. Nie mogę teraz rozmawiać. Oddzwonię.
Oszalałeś. Kocham was.
- Kocham cię. - Do zobaczenia.
- Nie wiedziałem o tym. - Obłęd.
Wiem tylko, że wyszedł.
Brak mi słów.
Bonjour, monsieur.
- Co tam? - Bonjour.
- Bonjour. Jestem nagi. - Możesz przykryć swój sprzęt?
- Dobra. - Mogę wejść?
- Cóż… - Opuszczę wzrok.
Rany.
- Naprawdę jesteś nagi? - Naprawdę.
- Mam iść tyłem? - Może lepiej.
- Zostań tam. - Możesz założyć spodnie?
Christine?
Naprawdę tak sypiasz? Straszny masz tu bajzel.
Dziękuję. Co słychać?
- Masz coś na sobie? - Teraz tak.
Czemu tyle spałeś? Przegapiłeś wszystko.
Mam jet lag.
W końcu poznałam influencerkę z Nowego Jorku o imieniu Tina.
Przyjaźni się z Dorothy.
Myślę, że jest singielką. Mam cię przedstawić?
Brzmi nieźle.
Ale to kiepski moment.
Ja…
ostatnio sporo rozmawiałem z moją byłą, Devon.
Dużo rozmawialiśmy i pisaliśmy do siebie.
Słuchaj…
Ja wciąż do niej coś czuję.
Dlaczego w ogóle zerwaliście?
Zerwaliśmy w 2016 roku.
Skończyło się nieprzyjemnie.
To były pierwsze miesiące wychodzenia z alkoholizmu.
Byłem po prostu…
w za wielkiej rozsypce na związek.
Ale czułem, że to ta jedyna.
To była pierwsza dziewczyna, z którą się spotykałem
i nie przerażała mnie myśl, że będę tylko z nią do końca życia.
Ale to był kiepski czas.
Devon była jedyną dziewczyną w moim życiu, z którą mógłbym się ożenić,
zamieszkać i mieć dzieci.
Z tą dziewczyną miałem się przeprowadzić do LA.
Ale zerwaliśmy i przyjechałem tu sam dla siebie.
Devon była mi przeznaczona, ale w tamtym czasie
ja nie byłem przeznaczony jej.
Przechodzę przez to gówno z uzdrowicielką Reiki, Kim i Kelly.
Myślę…
że Devon zawsze była tą jedyną
i szukam jej w innych.
Chcę ją znowu zobaczyć.
Uwielbiam patrzeć na twoją miękką i wrażliwą stronę.
Jak się ona nazywa? Zastanawiam się, czy skądś ją znam.
Devon Diep.
- Diep? - Diep.
Seksownie, prawda?
Usłyszałam za wcześnie za dużo.
Nadeszła wielka chwila.
Odwróć się przez ramię.
- Super. - Wspaniale.
INFLUENCERKA I STYLISTKA
Przez ramię!
Tak.
Pięknie.
Jak było na pokazie?
- Spektakularnie. - Było pięknie?
Spotkałaś Jaime?
To dziwne, ale nie widziałam jej w środku. Ciekawe, gdzie siedziała.
Zwykle siedzisz z przodu.
- Tak. - Nie widzisz ludzi za sobą.
Jaime twierdzi, że kłamię, choć nie ma dowodów.
To frustrujące, że muszę ją znosić również w Paryżu.
Wciśnijcie przycisk.
- Cześć. - Cześć.
- O mój Boże.
Chyba…
Nie zmieścimy się.
- Zaczekacie? - Tak.
Jesteśmy za ciężcy.
Przywitała się ze mną,
a potem zabrakło jej języka w gębie.
Okazało się, że mieszkamy na tym samym piętrze.
Ja zawsze zatrzymuję się w Bristolu.
Christine nigdy tego nie robiła. Zawsze wybiera hotel Plaza Athénée.
Nie spodziewałam się jej tam.
Teraz ją zobaczyłaś.
Co ona miała na sobie?
- Jakby szła do marketu. - Przestań.
- Jedziecie na siódme? - Tak.
Wczoraj też się tam nie zatrzymywała.
To jeden z tych niezręcznych momentów,
kiedy mówisz, że przytrzymasz windę,
ale udajesz, że nie możesz dosięgnąć guzika, i drzwi się zamykają.
Tak mi przykro.
- Byłaś tu już? - Nigdy.
- Ja też nie. - Uroczo.
- Zdrowie. - Zdrowie.
- No dobrze. - Bon appétit.
Bon appétit. Mam pytanie.
Słucham.
Zastanawiam się, czy oddać Kilo Andrew.
Naprawdę?
Choć bardzo mnie to boli,
oddanie Kilo Andrew jest bardziej dojrzałe i odpowiedzialne.
Wiem, że niełatwo będzie spotkać się z Andrew
i odstawić do niego psa.
Ale wiem, że muszę to zrobić.
Wiem, że zaopiekuje się Kilo. Czuję, że ja nie daję sobie z nim rady.
Od naszego zerwania jest jakiś rozkapryszony.
Umówiłaś się kiedyś z psią terapeutką Reiki?
Co?
Reiki dla zwierząt.
- Nie wiedziałam, że takie są. - Załatwiłam Kilo taką sesję.
Zwierzęta są naszym odbiciem. Twoje obawy niepokoją również Kilo.
Wiesz, jak można go uspokoić, na przykład podczas spacerów?
Wyczuwam coś dotyczącego bezpieczeństwa.
Gdy sytuacja jest niestabilna, on też będzie
czuł niepewność.
Rozumiesz, Kilo?
Tak, słucha.
- Serio? - Tak.
Nie pomogło.
Dalej wariuje.
Czyli oddaje Kilo Drew.
Czy to wymówka, żeby go zobaczyć? A może naprawdę zerwała z nim kontakty?
Gdybym chciała oddać kota byłemu, postawiłabym na niechlujną seksowność.
To jej dziecko, więc nie pójdzie gładko.
Jeśli naprawdę chcesz jechać do Drew,
proponuję ci zabrać kogoś ze sobą.
- Ja? Dlaczego ja? Nie! - Ty to zasugerowałaś.
Kogoś, ale nie mnie.
Cześć, Haley.
Wyświadczysz mi przysługę? Muszę znaleźć kobietę
o nazwisku Devon Diep. Nie pamiętam, jak się to pisze.
Albo „Deip”,
albo „Diep”.
Ale ma na imię Devon.
Muszę ją szybko znaleźć,
więc postaraj się zdobyć na nią jakieś namiary.
Napisy: Tomasz Suchoń