Kafayı tut.
Başı kanıyor, nefes alışverişi zayıf.
-Evet! -Anlaşıldı!
-Şef, tehlikeli obje yok. -Tamam.
Dikkat edin! Çekilin!
-Acil ekibi geldi. -Bölge güvenli.
Onları kurtaralım.
25, 26, 27, 28, 29, 30.
Tamamdır!
EKG analizine geçiyorum.
VF'yi izleyin.
Geri çekilin.
-Çekilin. -Çekilin.
Defibrilatör.
Tamamdır.
Değişiklik yok.
-Ambulansa götürün. -Tamam.
Bir, iki, üç!
Neler oluyor?
Yusuke!
-Yusuke! -Lütfen geri çekilin!
-Yusuke! -Dur! Beni dinle!
Buradayım!
-Bu o. -Tamam.
-Hey! -Yusuke!
-Kurbanı tanıyor. -Bizimle gelin.
-Dur! Beni dinle! -Yusuke?
-Dinle! -Yusuke!
Kapıya dikkat!
SARAYASHIKI İTFAİYESİ
Baksana göt herif.
Ölü müyüm ben?
DÖRT SAAT ÖNCE
Tam da nihayet okula geleceğini sanırken neden dersten kaçıyorsun?
Kes sesini çirkin işgüzar. Ne istiyorsun?
Bana "çirkin" deme.
Öğretmen seni arıyor.
Yine nutuk atacaktır.
Görmezden gel.
Olmaz.
Çocukluk arkadaşıyız diye ben fırça yiyorum.
Peki, tamam. Gidiyorum, tamam mı?
Tanrı aşkına.
Kirino!
Selam.
Bu yeterli değil.
İşte. Dahası varmış.
Ne yapıyorsun?
Serseri seni. Gasba kadar düşmüşsün.
Ne?
Hayır, o...
Kamu ahlakını böyle hiçe sayanlar en aşağılık türdür.
Bu okulda senin gibilere ihtiyacımız yok!
Kapa çeneni. İstediğimi yaparım.
Urameshi!
Diğerleri, sınıfa dönün!
Bay Sakyo, galiba yeni bir iş planınız var.
Kumarhane kârını şehre geri kazandıracaksınız.
Doğru.
Bu bataklık yıllardır orada duruyor, onu iyi bir şekilde kullanacağım.
O büyük çukur Sarayashiki Şehri'nin sembolü oldu.
Bunu eğlence amaçlı kullanabilirsem
bu sıkıcı dünyayı biraz daha ilginç hâle getirebilirim.
Dünyaya yeni bir soluk getirecek…
Bu yeni girişimi uygulamak için nasıl ilerlemeyi düşünüyorsunuz?
Yusuke, okul ne oldu?
Sinirlenip çıktım.
Yaramazlığının cezası olarak bana kahve yap.
İyi, peki.
Gitmek istemiyorsan bırak.
Bekâr bir anne olarak okul paranı kazanmak kolay değil.
Şimdi de annem mi nutuk atacak?
Yok artık.
Azarlanmayı sevmiyorsan başının çaresine bak işe yaramaz beleşçi.
Tamam, peki.
Şanssız günümde miyim neyim? Öf be.
Urameshi!
Vazgeç artık Kuwabara. Bu işi dün halletmedik mi?
Kes sesini!
Dün formda değildim
ama bugün seni yeneceğim.
Şu an hiç keyfim yok.
Pişman olmazsın umarım.
Kuwabara, sakin ol!
Kes sesini! Bırakın beni!
Kuwabara! Bekle!
-Şimdilik bırakalım! -Sus!
Kuwa... Kuwabara!
Daha işim bitmedi.
Cidden pes etmiyorsun.
-Kuwabara! -İyi misin? Kuwabara!
-Şimdilik burada bırakalım. Olur mu? -Henüz kaybetmedim!
Kaybetmedin ki! Çok iyi dövüştün!
Bu kavga iki kişi arasında!
Kuwabara, rakibin gitti!
Kuwabara!
YUKIMURA'NIN YERİ'NE HOŞ GELDİNİZ
Teşekkürler!
-Hadi Masaru! -Tamam!
Hoş geldiniz!
-Hoş geldiniz! -Ramen!
-Bir ramen! -Hemen geliyor!
SARAYASHIKI ALIŞVERİŞ MERKEZİ YUKIMURA'NIN YERİ
-Üzgünüm. -Üzülmek bir işe yaramaz.
Üzgünüm ama insanları sırayla geçiriyoruz.
-Herkes burada mahsur kaldı. -Daha ne kadar sürer?
Tanrım, hadi.
Ne yapıyorlar? Hadi, ilerleyin! Aptallar.
Ne bekliyoruz böyle?
Ne yapıyor bunlar?
Hadi...
-Ben geldim! -Hoş geldin!
-Merhaba! -İzninizle.
-Merhaba! -Hoş geldiniz!
Dur, bekle.
Keiko. Biz eve gidiyoruz.
-Ama... -Kusura bakma. Yarın görüşürüz!
-Hoşça kal. -Ne? Durun...
-Baksana Yusuke. -Ne?
Bugün okulda zorbalara engel oluyordun, değil mi?
Açıklamıyorsun, herkes yanlış anlıyor!
Kes sesini. Açıklaması çok zahmetli.
-Neden hep böylesin? -Seninle alakası yok.
Bıktım artık. O hâlde umurumda değil.
Harika. Sevindim.
-Görüşürüz çirkin işgüzar. -Bana "çirkin" deme!
Serseri! Git de geber!
Bu da ne böyle?
İnsan Âlemi ve İblis Âlemi bir zamanlar birbirine bağlıydı.
İblis Âlemi'ne giren insanlar, yokai'ye kurban giderken
yokai de İnsan Âlemi'ne sızıp avlanırdı.
Daha sonra Ruhlar Âlemi, iki âlem arasına bir sınır çizerek
İnsan Âlemi'yle İblis Âlemi'ni birbirinden ayırdı.
Ya da en azından plan buydu…
-Yavaşça. -Evet.
Hayalet oldum galiba.
Şimdiki çocuklar her şeyi şıp diye anlıyor.
Bunun gibi ani kazalarda birçok insan öldüğüne inanmıyor.
Bu, işleri hızlandırır.
Sen de kimsin?
Ruhlar Âlemi'nin rehberiyim. Bana "Botan" de.
Batı dünyasının "Azrail" dediği şeyim.
-Memnun oldum! -Memnun olmuş!
-Moralin mi bozuk? -Tabii ki!
İyi görünebilirim ama şoktayım.
Daha kasvetli bir ifade takınamaz mısın, aptal şey?
Anlıyorum.
Kişiliğin verilerle uyuşuyor.
Yusuke Urameshi, 17 yaşında.
Sert, vahşi, asabi ve pervasız.
-Kapa çeneni! -Yaramaz ve pek de zeki değil.
Dövüşmek, sigara, içki, kumar…
-Bu doğru mu? -Beğenemedin mi?
-Âdeta şeytanın dölü. -Kapışalım mı?
Acaba ölmen iyi mi oldu?
-Beni rahat bırak! -Nereye gidiyorsun? Daha bitirmedim.
Alnında ve ellerinde sıyrıklar var
ama kırık yok ve beyni sağlam.
Şükürler olsun! Çok üzgünüm Masaru.
Hastanede kalmasına gerek yok, bugün eve gidebilir.
Tamam. Şey…
Masaru'yu kurtaran öğrenciye ne oldu?
Pekâlâ.
Bu kadar yeter.
Botan, değil mi?
Cehenneme ya da artık neresiyse, oraya götür beni.
Görünüş aldatıcı olabiliyor.
Ayrıca yanlış anladın.
Cehenneme, cennete ya da başka bir yere gitmiyorsun.
Ne? Ne diyorsun sen?
Doğrusu ölümün Ruhlar Âlemi'nde beklenmiyordu.
Senin gibi bir serserinin bir çocuğu kurtarmak için kendini feda edeceğini
Buda bile hayal edemezdi.
-Nadir bir anomali. -Anomali mi?
Daha konuşacak çok şeyimiz var.
Önce bir Ruhlar Âlemi'ne gidelim de.
Patronum açıklayacaktır.
-Ruhlar Âlemi'ne mi gidiyoruz? -Evet.
Şu anda.
Bu da ne?
Ruhlar Âlemi üçüncü boyuttan daha yüksek bir düzlemde.
O ne demek?
Garip ve gizemli bir dünya olarak düşün.
Patronum şurada çalışıyor.
Bu patron dediğin tam olarak kim?
Enma tabii ki.
Enma mı?
Cidden mi?
-Oynayalım mı? -Teşekkürler.
-Acıyor mu? -Bir şeyim yok.
Teşekkürler.
İşte.
Teşekkürler.
O zaman teşekkürler.
Çok teşekkür ederim.
İyi misin?
-Sağ olun. -Tabii.
-Çok naziksiniz. -Sağ olun.
-Ne demek. -Teşekkürler.
Benim, Botan. Yusuke Urameshi'yi getirdim.
Neredeyse bitti. Bir dakika.
Kapa çeneni moruk!
Koş, çabuk!
Çabuk, hadi!
Sizi veletler!
Ne yapıyor?
Ölülerin ruhlarını cennet ve cehennem arasında bölüyor.
Süreç benim duyduğumdan çok farklıymış.
Eski çağdan bahsediyor olmalısın.
Verimliliği artırmak için çok çalıştık ve sonuç bu oldu.
Kahretsin!
Hoş geldin.
Rahatına bak.
Sen
Enma mısın?
Ben Kral Enma Jr. Koenma olarak da bilinirim.
Laflarına dikkat et.
-Ne? -Sessiz ol!
Boş ver.
Gördüğün gibi işim başımdan aşkın. O yüzden kısa keseceğim.
Yusuke Urameshi.
Seni hayata döndürüyorum.
Karşılığında Ruh Dedektifi olacaksın.
O neymiş?
Asıl işin
İnsan Âlemi'ndeki yokai vakalarını çözmek olacak.
Senden önceki gittiğinden beri bu pozisyon açıktı.
Fakat can sıkıcı bir şey oldu.
Yuvarlak solucan canavarı denen bir yokai bu.
Genellikle İblis Âlemi'nde yaşarlar ama nedense İnsan Âlemi'ne girmişler.
Yuvarlak solucan canavarının
ne sebeple İnsan Âlemi'nde belirdiğini bul.
Seni dirilteceğiz, bunu reddetmezsin.
Yok, kalsın.
Ne?
Hayata döneceksin. Neden reddediyorsun?
Hayalet de olsam kimse bana emir veremez.
Ayrıca ölümüm herkesi rahatlatır.
Görüşürüz.
Bekle, bir saniye!
Ne?
Çok eğlenceliydi! İlk seferimdi.
-Sıradakini oynayalım. -Olur.
Bay Tarukane geldi.
İyi vakit geçiriyor musunuz Bay Tarukane?
İki yüz milyon yen kaybettim.
Kalan tüm fişlerinizi 22'ye koyun.
Son fırsat.
Bahisler kapandı.
Kazanan numara 22, siyah. Çift.
-Vay canına! -Harika!
Tebrikler.
Şike var yani.
İmkânsız.
Tamamen şans.
Bu arada, benden aldığın o bataklıkla yeni bir iş kurmaya çalıştığını duydum.
Evet. Doğru duymuşsunuz.
O koca çukurla ilgilenen tek ucube sensin.
Orada gömülü hazine falan mı var?
Hayır. Sadece bir delik.
Dipsiz bir delik.
Ta ki İblis Âlemi'ne kadar.
Turuncuya ödeme. Beş yüz yirmi bin.
Tebrikler!
-Vay canına! Kazandım! -Vay canına!
On yedi yaşında birine göre çok duygusalsın.
Yine mi sen?
Hayata dönmek istemiyor musun?
Bu işi uzun zamandır yapıyorum.
İnsanların birine dair ne düşündüğünü öğrenmenin en iyi yolu cenaze törenidir.
Hemen karar verme.
Önce kendi törenini gör.
Tamam, sıradaki.
-Aç mısın? -Bugün ramen yiyeceğim.
Evet! Ya da Çin eriştesi.
O da aynı şey.
Evet. Tam da beklediğim gibi.
Kirino! Mükemmel zamanlama!
Ne varmış orada?
Ver şunu.
Neden ölmüş adama para veresin ki?
Yine bu pislikler.
Taziye hediyesi.
-Eline koluna hâkim ol! -Geri ver!
Onu bana geri ver!
Seni pislik.
Yapma Kuwabara! Cenazedeyiz!
Durdurun onu! Dur!
Bırakın beni!
Urameshi, seni piç!
Kazandıktan hemen sonra ölmek adice bir hareket!
Geri gel lanet olası!
-Kuwabara! -Affedersin!
Geri gel ve benimle dövüş!
Aptala bak…
Teşekkürler Yusuke ağabey!
Anne.
Uyandığında yine gelelim.
Uyandığı zaman doğru düzgün teşekkür etmek istiyorum.
Bunu daha önce de yaptık.
Neyi?
Hatırlamıyor musun?
Yusuke üşüttüğünde.
Kışın ortasında nehre dalmıştı.
Şapkamı nehre düşürmüştüm.
Doğru.
Hayatı boyunca
sadece o zaman üşütmüştü.
O yüzden çok net hatırlıyorum.
Evet.
O zaman da
ona baktın, yanından ayrılmadın. Değil mi Keiko?
Çünkü benim hatamdı.
Bayan Atsuko,
Yusuke'ye korkunç bir şey söyledim.
Ona "Git de geber" dedim.
Öyle demek istemedim…
Hepsi benim suçum.
Özür dilerim!
Çok üzgünüm.
Bayan Atsuko.
Yusuke…
Geçti artık.
Yusuke böyle şeyleri asla ciddiye almazdı.
Bu kadar üzülme.
Seni böyle görmek istemezdi.
Tek seferde iki koca kadını ağlattı.
Çok sinir bozucu!
Güzel!
Yakalayın!
Biraz daha!
Tutun şunu!
-Evet! -Daha!
Bir tane daha!
Hadi!
Bize karşı gelmenin cezası olarak seni yaksam mı?
Bu çok tehlikeli! Çok yakın!
-Yürü! -Ne var?
Kaybolun.
Kimse seni kurtarmaya gelmeyecek salak.
Çok korkunç!
Yak onu! Kimin umurunda? Hadi!
Böyle bir şey nasıl olabilir?
Çok tehlikeli!
Kahretsin…
Neydi bu?
Bekle. Kuwabara? Dur!
Bekle Kuwabara!
Ateş!
Ateş! Koşun!
Çocuk kafayı yedi! Nasıl ya?
Dur! Ne oldu?
Bekle! Kuwabara!
O saçmalığı kafana takma.
Yusuke!
Baksana Botan…
Evet?
Hayata dönmek için
ne yapmam gerekiyordu?
Dürüst olsan ölürsün, değil mi?
Ama karar verdiysen hazırlık yapmamız gerekiyor.
Burada bekle.
Koenma, Yusuke'nin bedeni ne durumda?
Onu diriltebildik ama şu anda daha büyük bir sorunumuz var.
Ne?
Yusuke, beni duyuyor musun? Acil bir durum var.
Neler oluyor?
Yokai'nin ele geçirdiği insan kaos yaratıyor.
Devam ederse evin tehlikede demektir.
Yusuke!
Durun, Bayan Urameshi! Siz de öleceksiniz!
Bırak beni!
Yusuke yaşıyor! Ona yardım etmeliyim!
Ne hissettiğinizi anlıyorum ama Yusuke öldü!
Doğru söylüyorum! Bir anda yüzüne renk geldi!
Kalbi atıyordu!
Bu imkânsız! Yaklaşmayın!
Durun! Bırakın beni!
Bırakın beni! Lütfen!
-Bırakın dedim! -Güvenli değil!
-Aptal! -Keiko!
Seni aptal! Geri dön!
Bedenimi bırak, kaç! Çabuk!
Tamam, işte şimdi kapana kısıldık.
Keiko!
Vay canına.
Koenma, Keiko'yu kurtarmama izin ver.
O ölürse geri dönmek için bir sebebim kalmaz!
Ne dersen dinleyeceğim.
Dirilt beni.
Bu söylediklerini unutma.
-Yusuke? Ne? -Üzgünüm, sonra konuşalım.
Keiko'ya göz kulak ol.
Keiko…
Koenma, öfkeli yokai dediğin şey neydi?
Yuvarlak solucan canavarı.
Negatif duygular besleyen insanları ele geçirip güçlendiriyor.
Yani hepsi o şeyin suçu.
Yusuke, Ruh Dedektifi olarak ilk emrini veriyorum.
Ne olursa olsun, onu durdur!
Söylemesen de yapardım!
Sawamura, iyi misin?
-Geri çekil! -Bu adam normal değil.
-Bırak onu! -Seni piç!
Al sana!
-Çekil! -Bırak onu!
Sawamura!
Kahretsin!
Urameshi?
Neden…
Sen! Kendine gel!
Bu da ne…
Yusuke!
Yuvarlak solucan canavarı onu ele geçirmiş. İradesi yok olmuş.
Tam olarak ne demek bu?
Onu içinden çıkarmazsan yokai'ye dönüşecek!
-Onu nasıl defedeceğim? -Tek umudun Ruh Enerjisi'ni kullanmak.
Ruh Enerjisi de ne?
Hemen öğretebileceğim bir şey değil!
Ruh Enerjisi'ni derhâl öğret!
Tamam, iyi dinle.
Önce tüm Ruh Enerjini bedeninin bir yerine odakla.
Şimdi, en önemli kısım.
Ruh Enerjisi'nin kökeni…
Gevelemeyi bırak da söyle!
Kendi istedi…
Kullandın bile!
Kullanman gereken güç bu!
Bu da ne?
-Yusuke! -Sakin ol Botan.
Ona inanmalı ve onu kollamalıyız.
Acele et Yusuke.
Fazla zamanımız kalmadı.
Pis böcek, çık dışarı!
Kendine gel.
Önceden böyle değildin.
Cenaze töreninde
o zorbalara karşı koydun, değil mi?
Böceğin teki seni ele mi geçirecek? Kendine gel artık!
Yardım et…
O böceği şimdi içinden çıkaracağım!
Derhâl…
…çık oradan!
Piç kurusu!
Çocuklar…
Sawamura…
Sawamura!
Kuwabara.
Urameshi…
Diğerlerine sen göz kulak olursun.
Yusuke?
Gerçekten de…
Evet.
Sırf saçmaladın diye ölecek değilim.
Acıdı, aptal seni!
Hoş geldin.
Hoş bulduk.
Yusuke!
Ciddiyim, kes şunu!
Cidden! Yeter.
Anladık.
Anladık dedim!
Birçok açıdan kıl payı kurtulduk.
Ruh Dedektifi böyle dövüşüyorsa başımız belada demektir.
Ne?
Duyduğuma göre o şeyin peşindelermiş.
Onu onlarla mı dövüştüreceksiniz?
Yusuke'nin onlara karşı hiç şansı yok.
Biliyorum.
Ama bunlar
asla kötülük için kullanılmamalı.
Alt yazı çevirmeni: Ezgi Acar