- Raz, dwa, trzy, cztery. - Raz, dwa, trzy, cztery.
- Raz, dwa. - Raz, dwa.
- Gotowi? - Gotowi?
Proszę pana, co to jest?
Chodzi ci o to?
To coś niesamowitego.
Sho!
Naoya, co się stało?
Widzisz?
Niesamowite, prawda?
Yusuke Urameshi został Detektywem Zaświatów, by znów żyć.
Co to ma być?
Ma chwytać yokai, czyniące zło w Świecie Ludzi.
Naucz mnie używać duchowej energii!
Ale nie opanował jeszcze tej energii.
Tymczasem niebezpieczne przedmioty,
które były pod opieką Świata Duchów, ukradli trzej yokai.
Czy Yusuke zdoła je odzyskać?
YU YU HAKUSHO
Do niczego.
Nie rozumiesz powagi sytuacji?
Goki, Kurama, Hiei.
Zabrali trzy niebezpieczne przedmioty, które mają ogromną moc.
Odzyskajmy je, bo Świat Ludzi będzie miał kłopoty.
Z łatwością pokonali złodziei, których się spodziewaliśmy.
Dlatego uczę cię strzelać Duchowym Pociskiem. No dalej!
Nie sądziłem, że będziesz taki oporny.
Nie skupiasz się.
- I jesteś głupi. - Zamknijcie się!
- Nie mogę się skupić przez was! - Co?
Tu nie chodzi o bycie głupim!
Nie drzyj się!
Nie chcesz słyszeć narzekań? To zbierz duchową energię i wystrzel ją!
Dobra, kurde!
- Strzelę! - Dobrze, strzelaj.
Wykaż się.
Posłuchaj.
Ten Duchowy Pocisk
to jedyna broń, jaką masz przeciwko yokai.
Zbierz energię w sercu
i pociągnij sercem za spust.
Nie próbuj strzelać tylko palcami!
No dawaj. Jeszcze raz.
- Koenma. - Już!
- Koenma! - Co?
Nic ci nie jest?
- Hayato! - Mao!
Naoya!
Nie możemy pomóc tym dzieciakom?
Jeśli pożarto ich dusze, to nie.
Goki zrobił to za pomocą niebezpiecznego przedmiotu.
Jak mogę im pomóc?
Musimy odzyskać ich dusze od Gokiego.
Łatwizna.
Znajdziemy go i rozwalimy.
Co? Co za bzdura!
Nie wygrasz bez Duchowego Pocisku!
Walić go!
Powinny wystarczyć mi pięści.
Takie urazy to dla nas nic nowego, nie?
Pewnie!
To czemu leżysz w szpitalu?
Daj spokój!
Gili, gili!
- Kuwabara, obczaj jego szyję! - Przepraszam!
Byłem za słaby.
Nie.
Nie mów tak!
To dzięki tobie wyszliśmy z tego cało.
Przepraszam…
Urameshi!
- Czekaj! - Kuwabara!
Hej, Kuwabara. Co tam?
Jak to co?
Jak pokonałeś tamtego młodego?
Nie był normalny.
Chyba opętał go yokai.
Yokai?
Wypędziłem go za pomocą duchowej energii.
Cicho!
Czy tobie
całkiem już odbiło?
Mówię prawdę.
Jasne.
Wziąłeś dziś leki?
Nie wierzysz mi?
- Chodź, idziemy! - Hej!
Przestań gadać o Świecie Duchów i yokai!
Co z nim nie tak?
I ta dziwna laska.
O czym ty mówisz?
Ta w kimonie.
Ciągnie Urameshiego.
Nie.
Nikogo tam nie ma.
Kuwabara, znowu masz zwidy?
O nie!
- Straszne. - Boję się!
Czyli mówił prawdę…
Spośród trzech złodziei yokai
Goki jest najgroźniejszy dla Świata Ludzi.
Bo żywi się ludzkimi duszami.
Sama egzystencja jego gatunku szkodzi ludzkości.
A Goki najbardziej lubi dusze dzieci.
Jego Żarłoczna Kula wysysa dusze
i przechowuje je.
Kula trafiła do najgorszej możliwej osoby.
Szukamy na głodnego od wielu godzin. I nic!
Pewnie maskuje się, tłumiąc swoje moce.
Taka mała sztuczka yokai w Świecie Ludzi.
W Świecie Ludzi jest wiele yokai?
Nie. Nie tak dużo jak kiedyś.
Świat Duchów stworzył barierę.
Barierę?
Barierę między światami ludzi i demonów.
Teraz silniejsze yokai nie mogą się przedostać
i Świat Ludzi jest względnie spokojny.
A jak wytłumaczysz potwornego robala?
Jak trafił do Świata Ludzi?
Cóż…
No?!
Nie wiem! Ty masz się tego dowiedzieć!
O co się tak wściekasz? Chodź.
Czekaj!
- Gdzie idziesz? - Po żarcie!
Jak możesz tak to olewać?
Słuchaj.
Nie ma sensu szukać go na ślepo.
Poza tym myślisz, że wygram z nim, umierając z głodu?
Jak na idiotę, czasem ma mocne argumenty…
- Witamy! - Witamy!
- Jest nareszcie. - Hej!
Cześć, młody.
Dziękuję panu za wcześniej!
Nie bądź taki formalny.
Dziękuję bardzo.
Nie wiem, jak dziękować.
Niech to…
Wczoraj też tu byli, żeby ci podziękować.
Czaję.
Dzięki. Co tam u ciebie?
Co?
Tego…
Dobrze, ale…
Ostatnio dużo dzieci traci przytomność na naszym osiedlu.
Masaru się tym martwi.
To wasze osiedle…
Gdzie ono jest?
- Papier, nożyce, kamień. Już! - Papier, nożyce, kamień. Już!
Za wolno!
- Kazu! - Haru?
- Hej, Go! - Haru!
- Kazuo! - Haru, co ci?
Słyszysz mnie?
- Ocknij się! Proszę! - Hej!
- Hej! Trzymaj się! - Haru!
- Proszę cię! - Kazuto!
Kim ty, kurna, jesteś?
Zwykły człowieczek!
Przestań!
Nie rób mu krzywdy!
Jaki zdrowy, apetyczny dzieciak.
Uciekaj, Masaru…
- Uciekaj! - Nie przerywaj mi posiłku!
Przestań!
Zamknij się.
Nie!
Niech cię szlag!
Haru, nie śpisz?
Nic ci nie jest?
- Poznajesz mnie? To ja, mama! - Możesz wstać?
Wszystko gra?
- Dziękuję. - Co za ulga!
Nic ci nie jest, Yusuke?
Dzięki za wcześniej.
Spoko.
Chodźmy.
Dasz radę wstać?
Wracajmy do domu.
No weź! Chociaż jedną.
- Dalej. - Wyduś to z siebie.
Jesteście zbyt pobłażliwi!
Musicie być okrutniejsi. O tak.
Inaczej nie będzie płakać.
Widzicie? Patrzcie!
Dawno nie mieliśmy lodowej łzy!
Jeszcze.
Płacz jeszcze!
Co to za spojrzenie?
Twój opór jest daremny, potworze!
Następnym razem będzie jeszcze gorzej.
Przeklęty Sakyo.
Jak mógł dać mi coś tak wadliwego w zamian za lej?
- Ty! - Tak?
Sprzedaj tę lodową łzę za dobrą stawkę!
- Tak jest. - Jasne?!
Tak.
Wytrzymaj jeszcze trochę.
Poszukam okazji, żeby cię stąd wydostać.
Dlaczego?
Mam młodszą siostrę w twoim wieku.
Dzień dobry.
Siemka.
Kurama nas obserwował?
Co on tam robił?
Mówiłem ci. Po prostu patrzył.
I nie pomagał Gokiemu.
Nie wiem, co on tam kombinował,
ale przechodziły mnie ciary.
Kurama to yokai w ludzkiej skórze.
Niewiele o nim wiemy, bo chyba jest dość sprytny.
To kumpel Gokiego.
Zwierciadło Mroku, które ma Kurama,
to niebezpieczny przedmiot, który spełnia życzenia.
Nieważne, jak złe jest życzenie, i tak się spełni.
Każde życzenie?
Tak.
Masowe zabójstwa, klęski żywiołowe…
Wszystko.
Serio, serio?
Zwierciadło Mroku zyskuje moc podczas pełni.
Musimy mu je wcześniej odebrać.
Luz.
Rany…
Nie działa.
Czekaj…
- Dziękuję za cierpliwość. - Witam!
Witam i zapraszam!
Zapraszamy, mamy wolny stolik.
Dzień dobry, już jest gotowy. Chwileczkę.
To miło, że pan do nas wraca.
Koenma,
to chyba…
Tak. Wygląda na zaproszenie od Kuramy.
To może być pułapka.
SZPITAL OGÓLNY W SARAYASHIKI
Nie martw się.
Gdy osiągnę swój cel,
obiecuję zwrócić Zwierciadło Mroku.
Shuichi?
Przyszedłeś?
Tak.
Nie, powinnaś leżeć.
W porządku.
Twój kolega przyszedł w odwiedziny, więc wypada się przywitać.
Jestem matką Shuichiego.
Przepraszam za mój wygląd.
Ale cieszę się.
Ulżyło mi.
Miło mi, że codziennie mnie odwiedzasz,
ale martwiłam się, że nie masz przez to czasu na spotkania ze znajomymi.
Mamo?
Wszystko w porządku?
Już dobrze.
W porządku…
Byłeś zaskoczony?
W sumie tak.
Shuichi to imię, którego używam w Świecie Ludzi.
To moja tymczasowa matka.
Oszukiwałem ją przez cały ten czas.
Co to znaczy?
Siedemnaście lat temu
ciężko ranił mnie potężny łowca.
Aby się przed nim ukryć,
przejąłem zapłodnione ludzkie jajo.
Chciałem podrosnąć pod jej opieką
i zniknąć, gdy odzyskam pełnię sił.
I co się stało?
Myślisz, że yokai
mogą odczuwać współczucie?
Ja też nie sądziłem, że mogą.
A potem mama zachorowała…
Powiedzieli, że nie przeżyje miesiąca.
Chcę użyć zwierciadła,
żeby pomóc mamie.
Tylko tego pragnę.
Potem zwrócę Zwierciadło Mroku.
Czemu mi to mówisz?
Chyba chciałem, żeby ktoś wysłuchał mojej spowiedzi.
A przede wszystkim
czuję, że mogę ci zaufać.
Szlag…
Nie wiedziałam, w jakiej jest sytuacji.
Mam nadzieję, że Kurama i jego mama będą szczęśliwi.
Będzie z tym problem.
Co?
Zaczynamy. To może trochę boleć.
Jadę dalej, dobra?
Jeszcze trochę.
O tak. Dobrze.
Jeszcze chwilę.
Bardzo dobrze…
Wytrzymaj.
- Dziękuję! - Bardzo dziękujemy!
- Do zobaczenia. - Zapraszamy ponownie.
Makaron ci rozmięknie.
Ej, Keiko.
No?
Yokai…
Znaczy…
Myślisz, że wśród złych gości
są też dobrzy?
Co masz na myśli?
Tak sobie pomyślałem.
Hmm.
Myślę, że tak.
Na przykład
ci, którzy cię nie znają,
myślą, że jesteś buntownikiem i łobuzem.
No raczej.
Ale ja wiem, że to nieprawda.
Sama podejmuję decyzje.
Nieważne, ile osób mówi, że ktoś jest zły.
Jeśli ja uważam, że jest dobry, to jest dobry.
I nawet jeśli wszyscy mówią, że ktoś jest dobry,
a ja uważam, że jest dupkiem, to jest dupkiem.
Nauczyłam się tego
od ciebie, Yusuke.
Co?
Żartuję.
Keiko.
- Daj mi piwo. - Już!
Yusuke! Mamy kłopoty!
Co ty wyprawiasz? Ruszaj się!
Szybciej! Na co czekasz?
Co do cholery? Nie dojadłem ramenu!
Nieważne!
Koenma nie powiedział ci czegoś ważnego o Zwierciadle Mroku!
Czego?
Gdy zwierciadło spełnia życzenie,
odbiera coś ważnego!
Coś ważnego?
Życie wypowiadającego życzenie!
Mamy pełnię. Zwierciadło Mroku pokaże dziś swoją moc.
- Nie mamy czasu. - Urameshi!
Czego ty chcesz?
To ja się pytam.
Co?
Pomożesz mu, tak? Temu yokai.
Skąd o tym wiesz?
Yokai potrafią beztrosko spalić miasto.
Nie musisz nic dla nich robić!
Złaź z drogi, Kuwabara.
Czekaj!
Cholera!
Życzę sobie…
szczęśliwego życia dla mojej matki.
- Kurde! - Urameshi!
Cholera jasna!
Nie daj się wkręcić! To yokai!
Puszczaj! To nie twoja brocha!
Moja!
Nie pokonałem cię!
Nie daruję ci, jeśli znów umrzesz.
Kuwabara.
Szlag!
Urameshi!
Co ty robisz?
Przyszedłem cię powstrzymać!
Odczep się!
Mówiłem, że chcę pomóc mamie!
Widziałeś kiedyś, jak matka przez ciebie płacze?
Co?
Nie ma nic gorszego.
To nie ma sensu, jeśli zginiesz.
Zwierciadło Mroku!
Weź połowę mojego życia.
Nie!
Ty…
Ej, Urameshi!
Urameshi!
No weź. Urameshi.
Wstawaj.
Mamo?
Mamo.
Shuichi.
Byłeś tu cały czas?
Już zawsze…
przy tobie będę.
Mamo.
Urameshi.
Przepraszam.
Myliłem się.
Wiesz,
nie zdążyłem dojeść ramenu.
Kup mi, co?
Spoko.
Lodowa łza została skradziona?
Kto ją ukradł?
Wygląda na to, że to robota yokai…
Yokai?!
Cholera jasna!
Dzwoń do Sakyo!
Dobrze.
Ty!
Mam przez ciebie kłopoty!
Jakiś dziwny yokai szuka lodowych łez!
Nie potrzebuję kłopotów.
Oddam ci więc Korime.
I możesz zapomnieć o leju.
Przepraszam za niedogodności.
Uważam jednak,
że decyzja o unieważnieniu umowy jest zbyt pochopna.
Co?
Może zrobimy tak.
Proszę do mnie przyjechać.
Skłonię ją do produkcji łez.
I ochronię pana przed złodziejami.
Oczekuję na pana przybycie.
Toguro.
Mam dla ciebie nowe zadanie.
Mam nadzieję,
że to coś ciekawego.
Napisy: Paweł Awdejuk