YU YU HAKUSHO
Yusuke, Detektyw Zaświatów, odebrał Gokiemu Żarłoczną Kulę.
Potem, gdy poznał życzenie Kuramy…
- Weź połowę mojego życia. - Nie!
…oddał połowę swojego życia i odzyskał Zwierciadło Mroku.
Hiei ma ostatni niebezpieczny przedmiot, Zaklinające Ostrze.
Yusuke musi je odzyskać,
wkradł się więc na teren pewnej posiadłości.
Ej, Koenma.
Na pewno tu będzie?
Hiei atakuje tylko podwładnych jubilera Tarukane.
Prawdopodobnie zaatakuje szefa w jego rezydencji.
Nie jesteś pewny?
Na tym polega „śledztwo”!
Zamknij się i odzyskaj Zaklinające Ostrze.
Ej, dupku ty.
To podpada pod nękanie w miejscu pracy.
Słuchasz mnie?
Zaklinające Ostrze daje posiadaczowi pożądaną zdolność.
Nie wiemy, jaką zdobył moc.
Bądź ostrożny, dobra?
Dobra, czaję.
- Patrzcie! - Tam!
Widzisz?
Dobrze przewidziałem!
Nie szpanuj tak.
Nie wiem!
Korime już tu nie ma!
Ty jesteś Hiei, nie?
Nie wygląda na to, że oddasz Zaklinające Ostrze bez walki.
Sługus Świata Duchów.
Nie wchodź mi w drogę.
Ty kutasie!
Strata czasu.
Na człowieka nawet nie wyciągnę miecza.
WYSPA KUBIKUKURI DOM SAKYO
Dziękuję za przybycie.
Sakyo!
Na moich podwładnych napadł yokai!
Było blisko, tak?
Ale się udało.
Chodzi mu o Korime. Co zamierzasz z tym zrobić?
Bez obaw.
Będzie pan tu bezpieczny.
Proszę bardzo.
Pan Tarukane!
Też został pan członkiem klubu?
Co?
Zapewniam tu rozrywkę bogatym, którym sprzykrzyły się inne przyjemności.
- Nie przyszedłem się tu bawić. - Oczywiście.
Ale myślę, że jeśli zobaczy to pan na własne oczy,
będzie pan bardziej skłonny mi zaufać.
Co ty kombinujesz?
Yokai walczą u nas ze sobą.
Chyba trzydzieści procent.
Co za rozczarowanie!
Tak łatwo cię pokonać? Cienias!
Tak to jest, gdy robisz ryzykowne zakłady.
Postawimy go na warcie.
- Jakiś problem? - Nie…
Bynajmniej.
Cieszę się, że mi pan zaufał.
A teraz
przenieśmy Korime w bezpieczne miejsce.
Proszę użyć tej.
Do środka z nią.
Co?!
Pospiesz się!
Uciekniemy śmigłowcem!
Ale wtedy ciebie też będą ścigać!
Nie martw się o mnie!
Ma rację.
Powinnaś martwić się o siebie.
Ale
martwienie się nie zmieni faktu, że umrzesz.
Dobra robota!
Bardzo dobra!
Spełniliśmy pana oczekiwania?
Zakładam, że tymi dwoma też się zajmiecie.
To chyba człowiek,
a ten drugi to yokai.
Tak czy inaczej,
aby mógł pan spokojnie wrócić do domu,
musimy się tym zająć.
Mówią, że to jak zabrać dziecku lizaka,
ale jeśli wróg jest słaby, nie zechcesz nic brać.
Nie ma się czym dołować.
Rozchmurz się!
To przez ciebie się dołuję!
Przestań już marudzić.
Koenma załatwił ci mentorkę.
Mentorkę?
Genkai, słynną mistrzynię sztuk walki.
Wykorzystuje Duchową Falę, która używa energii ludzkiego ciała.
Wciąż nie panujesz nad energią duchową. Nada się w sam raz.
Co?
Nie ma mowy.
Umiem używać Duchowego Pocisku.
Przede wszystkim muszę dogonić tego złamasa.
Przestań wreszcie!
Zamknij japę i trenuj.
Wstrzymajcie tę gadkę!
Też dołączam do treningu!
- Co? - Co?
Mistrzyni Genkai.
To dla mnie zaszczyt.
Miał być tylko jeden uczeń.
Wybacz, pani.
Przyczepił się do nas jak rzep…
Pani!
Jestem Kazuma Kuwabara i nie mogę się doczekać treningu!
Dobre nastawienie.
Ale czemu tak bardzo chcesz trenować?
Chcę być silny.
Na razie nie mogę z dumą nazywać siebie rywalem tego gościa.
Co?
- Kto jest czyim rywalem? - Co?
Ty miękka fajo.
Będziesz drwić z mojej determinacji?
Nie jesteś moim rywalem!
- Dość… - Jestem nim od zawsze!
Co ty chrzanisz?
- Zawsze byliśmy rywalami! - Od kiedy?
- A od kiedy nie jesteśmy? - Od zawsze!
Dość!
Hałaśliwa z was parka, co?
Nie leżcie tak. Za mną.
Zaczynamy trening!
- Tak jest! - Tak jest!
No już!
Ruchy!
Au!
Kurna!
Utrzymaj tę pozycję
jeszcze 12 godzin.
Pogięło cię?!
To niemożliwe…
Dzisiejszym bandziorom brakuje zacięcia.
Pięć minut przerwy. Potem zaczynamy od nowa.
Ej.
Po co mi w ogóle to ćwiczenie?
Taki głupiec jak ty nie musi myśleć o powodach.
Pracuj nad ciałem.
To niech to będzie bardziej praktyczne.
Muszę szybko stać się silniejszy.
Nie rozumiesz, co do ciebie mówię? Niech i tak będzie.
Śmiało. Zaatakuj mnie.
Chętnie, ty stara torbo!
Niecierpliwy z ciebie chłopiec, co?
- Pewnie słabo ci idzie z kobietami. - Zamknij się!
Za dużo zbędnych ruchów.
Szlag!
Ten styl walki…
Naśladujesz Hieia?
Po co przeciwstawiać prędkości prędkość?
Z marszu skopiowałeś moją technikę?
Masz!
Nie bądź taki pewny siebie.
Zanim zaczniesz narzekać, skup się na treningu.
Demon czy co?
Najwyraźniej trening Kuwabary to przecięcie tej skały.
Drewnianym mieczem?
Zgadza się.
To niemożliwe.
Szlag!
Jeszcze nie skończyłem!
Kolejny bandzior, ale ten ma zacięcie.
Uważaj, bo cię prześcignie.
Co?
Nie ma bata!
No to lepiej traktuj to poważnie.
Już dawno po przerwie!
Au! Puszczaj, ty stara torbo!
Powodzenia!
Znalazłeś młodszą siostrę?
Otworzyłeś już oko Jagan?
To nie twoja sprawa.
Ten miecz…
Dasz mi go?
Po co?
Chcę go dać człowiekowi.
Temu detektywowi?
Tak.
W zamian
mogę zdobyć informacje o twojej siostrze.
Przestań się wygłupiać.
Bratanie się z ludźmi…
Dzięki tej maszynie
udało nam się wytworzyć ogromną ilość energii.
Ale w obiekcie tej wielkości
możemy zrobić dziurę w wymiarze wielkości co najwyżej pięści.
Nic mi to nie daje.
Dziura musi być większa.
W takim razie potrzebujemy kolejnego potężnego zastrzyku gotówki.
Coś wymyślimy.
W sprawie pieniędzy.
Rzadko tu przychodzisz.
Łączenie Świata Ludzi ze Światem Demonów…
Czy to szaleństwo?
Nie wiem, czy to szaleństwo, ale pomogę ci.
W Świecie Ludzi stałem się zbyt silny.
Muszę dostać się do Świata Demonów.
Tu nie mam już z kim walczyć.
CZTERNASTY DZIEŃ TRENINGU
Co się stało?
Jeśli nie potrafisz nawet tyle, jak chcesz go pokonać?
Odwal się!
Podobno chciałeś stać się silniejszy.
- Zgadza się. - Dlaczego?
Jak to „dlaczego”?
Bo nie pokonam Hieia.
A czemu musisz go pokonać?
Co?
Nawet jeśli pozostaniesz taki słaby, na nikogo to nie wpłynie.
Jeśli ty nie będziesz walczył, zrobi to ktoś inny.
Ja albo ten Kuwabara.
O czym ty gadasz?
To był warunek mojego zmartwychwstania!
„Warunek”?
Jeśli zrobisz to bez przekonania, znowu zginiesz.
Przecież
Koenma nie odbierze ci życia,
bo przestałeś być Detektywem Zaświatów.
Zastanów się nad tym.
Mistrzyni Genkai!
Jak sobie radzi Yusuke?
Jest beznadziejny.
To by się zgadzało.
Powiedz Koenmie,
że to strata czasu.
Dołączenie Kuwabary do treningu było nieoczekiwane.
Tak…
Przepraszam.
Nie ma za co.
Trochę już tam trenują. Jak tam Yusuke?
Jest gotowy?
Chyba niedługo skończy mu się cierpliwość.
Co?
Kurna…
Cholera!
Jeszcze to robi?
Szlag!
Nie mogę więcej przegrać…
Mężczyzna, który nie umie obronić rzeczy mu bliskich,
nie jest mężczyzną.
Stanę się silniejszy od tego palanta!
Udało się…
Udało się.
Naprawdę się udało!
DWUDZIESTY DZIEŃ TRENINGU
Co za niespodzianka.
Stoi tak od zeszłej nocy.
Nie chce, by Kuwabara go pokonał.
Rozumiem.
Wyglądasz dziś dużo lepiej.
Serio?
Chodź na zewnątrz.
Brawo!
Przezwyciężyłeś słabość w sercu
i zwiększyłeś energię duchową.
Dzięki głupiej potrzebie rywalizacji.
Nie jest taka głupia.
Ale nadal marnujesz energię.
Jesteś jak niezakręcony szlauch.
Możesz skondensować duchową energię, ściskając wylot węża.
Spróbuj.
Kolejne mądrości od czapy…
Nie są od czapy.
Myślisz, że po co stałeś na tym kolcu?
To ćwiczenie było właśnie po to.
Czaję.
Niesamowita energia duchowa!
Yusuke!
Nie powstrzymuj się!
Jedziemy.
Dawno nie widziałem, żeby mój brat tak wyglądał.
Wydarzy się coś ciekawego.
Czyli już tu idzie…
Co tam, babciu?
Yusuke.
Chcę ci coś dać.
To pragnienie, by być silniejszym…
Nadal je czujesz?
No raczej.
Bardziej niż wcześniej.
Teraz na pewno staniesz się silniejszy.
Umiejętności rosną z wiekiem.
Będziesz też lepiej planował.
Ale
nadejdzie dzień,
gdy nie powstrzymasz już mocy.
I dobrze.
Żyjemy z jej prądem
i umieramy.
Ważne, by nadzieja przeszła do następnych pokoleń.
Co to za dołująca gadka?
Milcz i słuchaj.
Poświęcenie czegoś, by zdobyć potęgę, to nie siła.
To słabość serca.
Zdołasz
nosić w sobie tę lekcję do końca?
Tak szczerze,
to gdybyśmy gadali wcześniej, nie wiem, czy bym zdołał.
Ale po śmierci coś zrozumiałem.
Są ludzie, którzy we mnie wierzą.
Nie ma bata,
że zawiodę ich zaufanie.
Nigdy
nie zapominaj tych słów.
Powierzam ci to.
Oto Kula Duchowej Fali,
tajemnica Duchowej Fali.
Weź.
Powierzam ci też moją nadzieję.
Twoje szkolenie dobiegło końca.
Możesz opuścić tę górę.
Jeszcze wrócimy na trening.
Nawet jeśli masz coś przeciwko!
Uważajcie na siebie.
Dobra!
Postarzałaś się, Genkai.
Ty się nie zmieniłeś.
Jesteś taki sam jak 50 lat temu.
Pewnie przekazałaś już Kulę Duchowej Fali.
Tak.
Przykro mi, już jej tu nie ma.
Rozumiem.
No to już mi się nie przydasz.
Nie.
Po prostu nie mogę znieść twego widoku.
Widoku starej kobiety.
Nie chcę na to patrzeć.
Ja też nie mogę na ciebie patrzeć.
Sprzedałeś duszę.
Desperacko trzymasz się swej ulotnej siły.
W takim razie
jedno z nas będzie musiało zniknąć.
Naprawdę się nie zmieniłeś.
Masz w głowie
tylko walkę.
Pycha.
Wróciłam!
- Witaj w domu. - Witaj w domu.
Gdzie ty byłeś? Nie dzwoniłeś!
Na obozie treningowym z Kuwabarą.
Na obozie treningowym?
Z Kuwabarą?
Przecież wy macie kosę.
O co ci chodzi? Sporo się zmieniło.
Keiko, zdejmij zasłonę.
Dobrze.
Ale się nażarłem!
Dziękuję!
- Dziękuję! - Dziękuję!
Dobrze, że się w końcu dogadujecie.
To nie tak.
Co? Nie rozumiem.
Dzięki za jedzenie.
Przyjdź jutro do szkoły.
Dobra, dobra.
Ty gnoju!
Hej! Keiko!
Czekaj!
Dziękuję.
Narka.
Uważaj na siebie.
Spoko.
Kuwabara! Nagły wypadek!
- Co? - Porwano Keiko!
Znowu ty?
Gdzie Keiko?
Ta moc…
- Puść mnie! - Nie ruszaj się!
Puszczaj!
Nie szarp się!
Hej!
Zadziorna jesteś, co?
Co ty robisz?
Oddawaj Keiko!
O czym ty gadasz?
Nie udawaj idioty!
Nie macie powodu do walki.
Kurama?
Nie wtrącaj się!
To nie on porwał twoją kumpelę.
Bzdura.
Wyraźnie widziałem.
Lepiej się dogadajcie.
Namierzyłem twoją siostrę.
To ma być „ciekawe”?
Tak.
Przygotowałem scenę
dla mojego brata.
W takim razie
przekażmy najserdeczniejsze zaproszenie.
Czyli Keiko i jego siostra
są zakładniczkami w tym samym miejscu?
Prawdopodobnie.
W jakim celu?
Wiem, dlaczego porwano młodszą siostrę Hieia.
Ale
nie mam pojęcia, czemu porwano twoją dziewczynę.
Nie jest moją dziewczyną.
- Kogo to obchodzi? - Mówiłeś coś, frajerze?
W każdym razie
mam wrażenie, że wabią nas w pułapkę.
To zbyt skomplikowane, jak na zwykłe porwanie.
Mnie to pasuje.
Jeśli przyjmiemy zaproszenie, dotrzemy do Keiko.
Prowadź.
Hiei.
Pomyliłem się. Sorki.
Chodźmy razem.
Chcesz uratować siostrę?
Płyniemy na wyspę Kubikukuri.
Urameshi!
Kuwabara?
Jak mogłeś zostawić swojego rywala?
Idziesz po Yukimurę, prawda?
- Tak. - No to ja też idę.
Kim ty jesteś?
Chcesz umrzeć?
Że jak?
Pyskaty jesteś, jak na takiego mikrusa.
Przestańcie.
Hiei jest z nami.
Nie jestem.
Pewnie, że nie jest!
Nie mam czasu na takiego idiotę.
Ty gnojku! Robisz beznadziejne pierwsze wrażenie!
Czekaliśmy na was.
Szef zaprasza was
na wyspę Kubikukuri.
Napisy: Paweł Awdejuk