Pomocy!
Pomóż mi!
YU YU HAKUSHO
Aby uratować Keiko i Yukinę,
ekipa przybyła na wyspę Kubikukuri.
Yusuke, nieświadomy śmierci Genkai, walczył z Toguro Młodszym.
No, pokaż ją.
Moc, którą ci dała.
Coś ty powiedział?
Tymczasem potworne robale wylewają się z dziury,
którą otwarto w leju.
Sakyo chce połączyć światy demonów i ludzi i przywołać yokai.
Czy
uda się
go powstrzymać?
Gnojek…
Pora potraktować to poważniej.
Nie! Nie!
Tu nie miało być bezpiecznie?!
Cóż,
kto to wie?
- „Kto to wie”? - Ja chcę żyć!
- Szybko! - Ruszaj się!
Pora cię poszatkować.
Yukimura!
Zaskoczyłaś mnie.
Tak bardzo chcesz umrzeć pierwsza?
W końcu się pojawił! Mój Duchowy Miecz!
Babciu!
Czemu nie użyłeś tego wcześniej?
Nieważne, pokonałem go.
Kuwabara…
Kuwabara!
Takiego głupka…
aż miło oszukiwać.
Koenma!
To nie wystarczy na długo.
O nie…
Otwór szybko się poszerza.
Ktoś za tym stoi…
Było blisko. Nieźle celujesz.
W końcu się pokazałeś.
Ty draniu…
Wiesz w ogóle, co ty robisz?
Jeśli poszerzysz tę dziurę, wyleją się z niej yokai.
Pewnie tak.
A wtedy
ludzie nie będą mieli szans.
Co chcesz tym osiągnąć?
Chcę zobaczyć większy świat.
Taki, jaki powinien być. Zanim rozdzieliliście
Świat Ludzi i Świat Demonów.
Ale nie z taką małą dziurą.
Musi być większa.
Chcę połączyć Świat Ludzi i Świat Demonów.
Usuńmy te nudne granice
i dążmy do uczciwszego świata.
Nie pozwolę ci na to!
Naprawdę?
Ta bariera…
Ciekawe, jak długo wytrzyma.
To, że tu przyszedłeś oznacza,
że raczej długo nie wytrwa.
Co wtedy zrobisz?
Chcesz kontynuować tę rywalizację?
Hiei!
Sorki.
Zaatakowali nas.
Kurama…
Dzięki.
Żeby było jasne.
Nie robię tego dla ciebie.
Mam pomysł.
Co powiesz na zakład?
Zakład?
Jeśli chłopcy wygrają, wyłączę maszynę.
Ale jeśli wygra Toguro,
zdejmiesz barierę.
Nawet jeśli wygramy,
możesz stworzyć drugą taką maszynę.
W takim razie
może postawię też moje życie?
Poświęciłem je osiągnięciu tego celu.
Na ten cel
mogę nim zaryzykować.
Pamiętaj,
co obiecałeś.
Toguro.
Proszę, walcz ze wszystkimi.
To znaczy, że plan się zmienił?
Tak. Zgadza się.
Tak jest.
Przykro mi, Yusuke…
Los Świata Ludzi jest teraz w twoich rękach.
Zwisa mi to.
Chcę załatwić tego typa i uratować Keiko.
Dawaj.
Bardzo ładnie.
Mam już tego dość!
Co…
Gdzie ona jest?!
Tylko na tyle cię stać?
Mój błąd. Spodziewałem się więcej.
Nie ma sensu walczyć z tobą na 100%.
Szlag, nie zdążymy.
Cholera!
Yusuke!
Odsuńcie się!
Ty gnido!
Ojej! Już ich załatwiłeś?
Biedactwa.
Tutaj też?
Właśnie tego po tobie oczekiwałem.
Wygląda na to, że Genkai zginęła na próżno!
Babcia?
Coś ty powiedział?
Co?
Poważnie?
Nie wiedzieliście?
W takim razie opowiem wam
w prostych słowach.
Jak w teatrze lalek.
Przestań…
Dawno, dawno temu
żyli sobie młody mężczyzna i młoda kobieta.
Przyjaźnili się
i chcieli razem opanować sztuki walki.
Ale
lata mijały,
kobieta postarzała się i zbrzydła,
a mężczyzna, chcąc pozostać mistrzem,
z pomocą Świata Demonów stał się yokai
i zachował młodość.
Toguro… był człowiekiem?
Kobieta, po przekazaniu mocy uczniowi,
bezmyślnie wyzwała mężczyznę na pojedynek
i została pokonana.
I tak oto Genkai
zginęła z ręki mojego brata
i poszła do nieba.
Cóż za szczęśliwe zakończenie.
Stoisz mi na drodze.
Hej.
Co ty robisz swojemu bratu?
Przecież też sprzedałeś duszę.
To bez znaczenia.
Honoru nie sprzedałem.
Ty gnoju!
Czemu…
Czemu zabiłeś babcię?!
Przekazała moc uczniowi i stała się bezwartościowa.
Ale
chyba powierzyła ją niewłaściwej osobie.
Chciała umożliwić wam ucieczkę.
Powierzam ci też moją nadzieję.
Twoje szkolenie dobiegło końca.
Możesz opuścić tę górę.
Bądź silniejszy, Yusuke.
Żebyś mógł wszystkich ochronić.
Ale czad…
Więc to jest moc Kuli Duchowej Fali…
Ma szansę wygrać.
Niestety.
Nie ma już takiej możliwości.
Co?
Cofam to, co powiedziałem.
Jesteś pierwszą osobą, którą mogę nazwać
przeciwnikiem.
Pierwotnie
Toguro miał przegrać tę walkę.
Chciałem wycisnąć forsę z nowobogackich.
Ustawiłeś to?
Tak.
Ale nie ma już takiej potrzeby.
Plan uległ zmianie
i zaczyna się prawdziwa zabawa.
Oto czysta siła.
Nawet ciśnienie z moich palców może być bronią.
Byłem kiedyś człowiekiem
i widzę, że czegoś ci brakuje.
Aury zagrożenia.
Czy to możliwe,
że wciąż wierzysz, że nie umrzesz?
Wygląda na to,
że postawiłem na niepewnego konia.
Koenma!
Znalazłam!
Wydarzenie, przez które Toguro stał się yokai!
Pół wieku temu
jego uczniów zabił yokai Kairen.
Yokai przybył tam, by walczyć z Toguro.
Gdy wygrał,
ten yokai
pożarł jego uczniów.
Czego potrzeba, żebyś uwolnił pełną moc?
Bólu?
Strachu przed śmiercią?
Żeby wydobyć z ciebie tę moc…
odrzucę nawet swój honor.
O tak.
Więcej nie spudłuję.
Jednak masz w sobie gniew.
Ale to wciąż za mało.
Sam gniew nie wystarczy.
Już ci mówiłem.
Nie…
Więcej nie spudłuję.
Przestań!
Z drogi.
Hiei!
Kurama!
Nadal mam u ciebie dług.
Kurama!
Nie skrzywdzisz ich.
Zabiję cię.
Żeby wyciągnąć moc z Urameshiego.
Czy to nie tragiczne, Urameshi?
Jesteś…
taki bezsilny.
Miałeś być silniejszy.
Niewybaczalne.
Choć głównie nie mogę wybaczyć sobie.
Duchowa energia Yusuke dogania moc Toguro.
Ale czy potrafi użyć tak chaotycznej energii?
Nie wiem.
W tej chwili duchowa energia Yusuke opiera się na wielkim smutku.
Jest bardzo potężna,
ale niepewna.
Ochronię wszystkich.
Obiecałem to babci.
Nie potrzebujesz już przyjaciół.
Jesteś taki jak ja.
Odrzuć wszystko i stań się silniejszy.
Nie jestem taki jak ty.
Nie odrzucę ich.
Będę ich chronił za wszelką cenę.
Naiwne.
Bardzo naiwne.
Jesteś tylko uczniem Genkai.
Gdy zabiję jeszcze kogoś, zrozumiesz? Czy mam zabić ich wszystkich?
W końcu rozumiem wagę tego, co odrzuciłeś.
Tak jak mówiła babcia.
To, co masz, to nie jest siła.
Nie pozwolę ci już nikogo zabić.
Dlatego cię pokonam.
Niezłe spojrzenie.
Wkładam całą swoją moc…
w ten strzał.
Teraz się okaże!
Toguro…
Dasz radę, Yusuke!
Yusuke…
Duchowy Pocisk!
Yusuke!
Jestem ci wdzięczny, Urameshi.
Pierwszy raz zużyłem
tyle mocy.
A więc to jest wasza siła?
Nieźle.
On…
On wygrał.
Yukina!
Dobrze… że nic ci nie jest.
To moja wina.
Tak mi przykro!
To ja powinienem przeprosić.
Ludzie bardzo cię skrzywdzili.
Ale…
nawet wśród ludzi
są dobrzy goście.
Nie gardź nami wszystkimi.
Ja…
lubię was.
- Au! - Nic ci nie jest?
Gdzie boli?
Dalej boli? Co?
Gdzie boli? Przepraszam. Nie ruszaj się.
Już go nie potrzebuję. Zrób z nim, co zechcesz.
Przegrałem zakład.
Przez to,
że nie dostrzegłem prawdziwej natury Toguro.
To chyba koniec.
Tunel łączący światy, który sprowadzi piekło na ludzi…
Chciałem to zobaczyć.
Przepraszam.
Ja…
Szukam zaginionego brata.
Nigdy go nie widziałam.
To…
Czy to znaczy…
Nie zrozum mnie źle.
To nie ja.
Rozumiem.
A mogę wiedzieć, kim jesteś?
Tylko kolegą.
Ich kolegą.
Możliwe, że właśnie tego chciał Toguro.
Być pokonanym przez kogoś naprawdę potężnego.
Może i tak,
ale wybrał najgorsze piekło ze wszystkich…
Dlaczego?
Chyba chce się ukarać.
Jak to?
Mówi, że wszystko odrzucił. Ale mu to odebrano.
I nie opuściło go poczucie winy, że nie potrafił ich ochronić.
Nie szedł
ścieżką odkupienia, a ścieżką tortur.
Mówił, że chce być silniejszy, ale okłamywał siebie.
Co za dziwny człowiek.
To ciekawe, że wiedziałaś, że wybiorę tę drogę.
Miałam przeczucie.
Naprawdę tam idziesz?
Nie dość już odpokutowałeś?
Nawet po dokonaniu zemsty
wciąż robiłeś sobie krzywdę i obwiniałeś się.
To wciąż za mało?
Mylisz się.
Po zemście zapomniałem o tym.
Skupiłem się na zdobywaniu mocy, więc jestem wdzięczny za to, co się stało.
- Kłamiesz! - Genkai.
Daj mi spokój.
Przekaż coś Koenmie.
Yusuke Urameshi…
Będzie coraz silniejszy.
Jeśli nie będzie uważał…
skończy jak ja.
Nawet teraz
martwisz się o tego, kto cię pokonał?
Naprawdę jesteś głupcem.
Śmierć cię nie uleczy.
Sprawiałem ci tylko kłopoty.
Sorki.
Że cię w to wciągnąłem.
Spoko.
Wiedziałam, że mnie uratujesz.
No i nie było tak źle.
Mam nową kumpelę.
Niesamowite, prawda?
Przyjaciółka yokai.
Fakt.
Ty też masz nowych kumpli, prawda?
Nie gadaj z nią. Skazisz ją.
Ty kutasie!
Coś ty powiedział?
Spokojnie. Olej go.
Hiei!
Dziękuję.
Za ochronę.
Babciu!
Dotrzymałem słowa!
Idź sobie!
Sio!
Napisy: Paweł Awdejuk