Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪พ่อ!
‪- พ่อ! ‪- หยุด ไอ้หนู
‪ปล่อยผมนะ! พ่อ!
‪ไม่ต้องกลัว ลูก ไม่เป็นไร เดี๋ยวพ่อกลับมา
‪ขึ้นรถ
‪พ่อ!
‪โชคร้ายที่เกิดการฆาตกรรม ‪300 ถึง 400 คดีทุกปี
‪ในอิสตันบูล มหานครอันเป็นที่รักของเรา
‪แปลว่ามีคนถูกฆ่าทุกวัน
‪ในสังคมของเรา ประชาชนกลายเป็นเหยื่อ
‪และประชาชนอีกคนกลายเป็นฆาตกร ทุกวัน
‪และมีคนบางกลุ่มที่คอยตามจับ ‪ฆาตกรพวกนั้น ทั้งวันทั้งคืน
‪และหนึ่งในคนเหล่านั้นจะได้รับรางวัล ‪ตำรวจดีเด่นแห่งปี
‪ทีมที่น่านับถือของเราทำภารกิจสุดท้าทาย ‪ให้เสร็จสมบูรณ์ได้ในเวลาอันสั้น
‪รางวัลตำรวจดีเด่นแห่งปีนี้ขอมอบให้กับ ‪ฮารุน เชลิกตัน
‪ขอให้เขาและทีม ‪ประสบความสำเร็จต่อไปในอนาคต
‪ขอบคุณครับ
‪ขอบคุณครับ ท่าน
‪โอ้โฮ
‪ฉันว่าทางกรมคงไม่มีใครให้มอบรางวัลแล้วมั้ง
‪ถ้าฮารุนได้เป็นตำรวจแห่งปี ‪แปลว่าเราจบเห่แล้ว
‪- ฉันภูมิใจในตัวนายมาก ‪- ขอบคุณมาก พี่ชาย
‪แต่ก็ไม่ประหลาดใจ ที่คนที่ฉันฝึกได้รับรางวัลนี้
‪ครับ
‪แต่น่าแปลกนะ ศิษย์เอกคนอื่นของฉัน ‪ไม่มีใครได้รางวัลนี้เลย
‪ฉันก็สอนทุกคนเหมือนๆ กัน
‪นี่รู้ใช่ไหมว่าผมได้รางวัลแต่เรากลับมาชมพี่เนี่ย
‪- ยินดีด้วย พ่อคนกล้า ‪- ขอบคุณ
‪แปลว่าอีกไม่นานก็จะได้เป็นผู้กำกับ ‪อย่าทำท่าเหมือนไม่รู้
‪ผมทำงั้นเหรอ
‪แล้วนั่นยากระเพาะอาหารนะ ไม่ใช่ลูกอม
‪- ฟังอยู่หรือเปล่า ‪- ฟัง
‪ที่บอกให้นี่ก็เพราะเห็นแก่นายนะ
‪ที่ผมบอกก็…
‪ทำตัวเงียบๆ ไว้
‪อย่าดึงดูดความสนใจ ‪ใจเย็นๆ ค่อยเป็นค่อยไป
‪เข้าใจไหม
‪ผมรู้ พี่ชาย ไม่ต้องห่วง
‪ฮารุน
‪ครับ ผมเข้าใจ
‪- บราโว่! ‪- บราโว่!
‪เก่งมาก ผู้กอง ยินดีด้วย
‪- มาฉลองความภูมิใจกันเถอะ ‪- ยินดีด้วย ผู้กอง
‪- ยินดีด้วยค่ะ ผู้กอง ‪- เดี๋ยว กล่าวอะไรหน่อยครับ ผู้กอง
‪- พูดเรื่องอะไรกัน ‪- เงียบไปเลย
‪ถ่ายรูปให้เราหน่อย ฮายริ ‪ขอสวยๆ สักรูป ให้เห็นรางวัลด้วย
‪- พร้อมนะ ‪- เราภูมิใจในตัวคุณนะ ผู้กอง
‪- มาถ่ายรูปด้วยกัน เร็ว ‪- ยิ้ม ทุกคน ยิ้ม!
‪เข้ามา
‪ผมรู้ว่าวันนี้เราไม่ควรทำงานกัน แต่ช่วยไม่ได้
‪ครับ ผู้กอง
‪- ให้ทูนจายเข้ามาที ‪- ครับผม
‪เรียกพบผมเหรอครับ ผู้กอง
‪ทูนจาย นายบันทึกคำให้การของผู้ต้องสงสัยเหรอ
‪ครับ สารวัตรยาดิการ์ให้ผมทำ ‪เพราะว่าเป็นคดีง่ายๆ
‪เขาให้โอกาสผม
‪แล้วนายก็ทำโอกาสนั้นเสียไปเฉยๆ
‪- ยังไงนะครับ ‪- นายไม่ได้สอบสวนเขา นายคุยเล่นกัน
‪ผู้ต้องสงสัยเชื่อนาย นายเชื่อเขา
‪นายคุยเล่นกับเขาแบบเพื่อนกัน
‪ทำงั้นไม่ได้
‪ทุกคนคือผู้บริสุทธิ์จนกว่าจะพิสูจน์ได้ว่ามีความผิด
‪นั่นคือหลักการของกฎหมาย
‪หลักการของเราคือทุกคนมีความผิด ‪จนกว่าเราจะตอบคำถามได้ เข้าใจนะ
‪ครับ ผู้กอง
‪ที่แย่กว่านั้นคือนายทำผิดกฎเหล็ก ‪ระหว่างการสอบสวน
‪- ข้อไหนครับ ‪- นายเอาชาให้เขา ทันทีเลย
‪นายต้องรอ เขาจะขอชากับบุหรี่ตอนที่จะสารภาพ
‪- ผู้กองพูดถูกครับ ‪- ดูที่เขาพูดสิ
‪เขาแค่จะปล้นเหยื่อ ‪เขาฆ่าเหยื่อโดยไม่ได้ตั้งใจ
‪เขาบุกเข้าไปพร้อมมีดในมือ
‪หลังจากนั้นมันไม่มีอะไรที่ไม่ตั้งใจแล้ว
‪เข้าใจไหม
‪นายเป็นเด็กดี อย่าเปลี่ยนตัวเอง
‪แต่อย่าให้คนอื่นรู้ว่านายมีจิตใจดี
‪อย่าลืมนะ เป็นคนดีน่ะเป็นง่าย
‪เป็นคนยุติธรรมสิยาก
‪ไปได้แล้ว
‪เมื่อวานผมต้องสอนอัสลานขี่จักรยาน ‪แต่ว่าไปไม่ได้
‪ขอทายว่าเขาคงโกรธผมแน่
‪ใช่ มีจักรยานอยู่ในกล่องในห้องนั่งเล่น
‪และอัสลานคิดว่านายเป็นคนทรยศ
‪โธ่ ไม่นะ
‪- วันหยุดแวะมาสิ ‪- ได้ครับ ผู้กอง
‪เขามีถุงผ้ากำมะหยี่
‪เราได้ยินเสียงเขาในร้านกาแฟ
‪เขานั่งลง เสี่ยงโชค
‪โอ เขาคือสุดที่รักของฉัน
‪- ผู้กองคะ ฉันกับเพื่อนๆ คิดกันว่า… ‪- ที่จริงเมลด้าคิดคนเดียว
‪- คิดอะไร ‪- ไม่เป็นไร นั่นไม่สำคัญ
‪เราคิดว่าจากนี้ไปคุณคงได้สวมเนคไทบ่อยขึ้น
‪เราซื้อนี่มาให้
‪- ว้าว อะไรเนี่ย ไอ้นี่… ‪- ฉันติดให้นะคะ
‪แบบนี้ค่ะ
‪- สวยไหม ‪- เหมาะดีนะ
‪- ใช้เลยครับ ‪- ขอบใจ
‪- หวังว่าผู้กองจะชอบนะคะ ‪- ขอบใจ
‪รางวัลนี้ไม่ใช่ของฉันหรอก
‪แต่เป็นของเรา ของทีมนี้
‪เราทุกคนช่วยชีวิตกันและกันไว้ ใช่ไหม
‪เราช่วยหมอนี่ไว้เยอะกว่าคนอื่นเลย
‪ฉันเองก็ช่วยพวกนายไว้หลายต่อหลายครั้ง
‪แต่ฉันไม่เก่งเรื่องงานฉลอง
‪ไม่รู้สิ คนรุ่นฉันคงเป็นแบบนี้เอง
‪การฉลองทำให้เราอาย เพราะอะไรก็ไม่รู้
‪โดยเฉพาะพวกพิธีทางการ
‪แต่ดีที่ได้มาอยู่ตรงนี้กับทุกคน ‪ทำให้ฉันมีความสุข
‪ถ้างั้นก็ ขอแสดงความยินดีกับทีมดีเด่นแห่งปี
‪- ขอบคุณ ‪- ขอบคุณครับ ผู้กอง
‪ขอบคุณ
‪- เอาล่ะ ‪- ขอให้ประสบความสำเร็จต่อไปครับ
‪- ขอให้เราพบความสำเร็จด้วยกัน ‪- ขอบคุณ น้องชาย
‪- ไม่กอดเราด้วยเหรอ ‪- มานี่ ไอ้แสบ
‪- แล้วไอ้แสบคนอื่นล่ะคะ ‪- มานี่มา มาให้หมด
‪เอาล่ะ กลับบ้านนะ อย่าไปที่ไหนต่อ โอเคไหม
‪ผมจะดูแลพวกเขาเอง ผู้กอง
‪- อัสลาน ‪- พ่อครับ
‪- ลูกทำอะไรอยู่ ‪- นั่งเฉยๆ ก็ดีครับ
‪- ไม่ไปนอนเหรอ ‪- พ่อได้รางวัลนี่ ผมรอพ่ออยู่
‪ใช่ พ่อของลูกได้รางวัล
‪พ่อกำลังกลับบ้านเหรอครับ
‪- ไม่ พ่อจะกลับดึก ไปนอนเถอะ ‪- กลับบ้านเถอะนะ!
‪คนอื่นเขาเลี้ยงให้เกียรติพ่อ ‪พ่อต้องไปอีกที่หนึ่งก่อน
‪ลูกไปนอนเถอะ เดี๋ยวพ่อไปนอนกอด ‪ตอนที่ลูกหลับแล้วนะ โอเคไหม
‪ลูกควรต้องเข้านอน ‪ตั้งแต่เมื่อชั่วโมงก่อนแล้วค่ะ ผู้กอง
‪นี่คุณแจ้งความลูกผมกับตำรวจเหรอ
‪ลูกไม่ยอมไปนอนค่ะ ที่รัก ‪เรารอคุณอยู่
‪ไปนอนกันเถอะ อย่ารอเลย ที่รัก
‪ยินดีด้วยนะคะ ที่รัก ฉันรักคุณนะ
‪เหมือนกัน ที่รัก ผมก็รักคุณ
‪เราอยู่ที่ไหน
‪ผมว่าเราไปผิดทางนะ
‪คุณ เรากำลังไปผิดทาง นี่มัน…
‪นี่ หูหนวกเหรอ
‪คุณ!
‪จอดรถ ผมเป็นตำรวจ
‪แกพูดมากเกินไป หุบปากซะ!
‪บอกให้จอดไง!
‪อย่าแตะนะ!
‪อย่าขยับ!
‪- ต้องการอะไรไอ้หนู ‪- หุบปากเถอะโว้ย!
‪ถ้าแกสงสัย ฉันจะบอกให้ ‪ว่าทำไมแกถึงกำลังจะตาย ผู้กองฮารุน
‪- แกพูดเรื่องอะไร ‪- หุบปาก!
‪เดี๋ยวได้รู้กัน
‪เดี๋ยวได้รู้
‪แกจะได้ชดใช้สิ่งที่ทำไว้ ไอ้คุณฮารุน ‪แกจะได้ตายคืนนี้แหละ!
‪(ผู้กำกับเจวัต)
‪- ฮัลโหล ‪- ฮารุน
‪นายรู้จักคุณอะรีฟจากที่กระทรวงไหม
‪รู้จัก
‪วันนี้ฉันคุยกับเขาเรื่องนาย
‪พวกเขากำลังพิจารณานายจริงจังทีเดียว ‪เดี๋ยวได้ข่าวดีเร็วๆ นี้แน่
‪อะไร ไม่ดีใจกับเรื่องนี้เหรอ
‪ดีใจสิ พี่ชาย แน่นอน
‪ตอนนี้รอก่อน นายได้เลื่อนขั้นแน่
‪ได้ พี่ชาย เข้าใจแล้ว
‪เจอกันพรุ่งนี้ ราตรีสวัสดิ์นะ
‪เจอกัน
‪อย่าให้ไหม้มือนะ ระวังนะจ๊ะ
‪อย่ากินกับแต่ช็อกโกแลตนะ
‪ฮัลโหล ยาดิการ์ เป็นไงบ้าง
‪ใช่ เขายังหลับอยู่
‪แม่ครับ ขอนมหน่อย
‪เดาว่าเมื่อคืนพวกคุณสนุกกันมากล่ะสิ
‪ฉันจะไปปลุกเขาให้ ได้เลย
‪- ผมจะไปปลุกพ่อ! ‪- หยุดนะ อัสลาน! อย่าวิ่งนะ! อัสลาน!
‪อรุณสวัสดิ์ครับ พ่อ
‪- อรุณสวัสดิ์ อัสลานของพ่อ ‪- ฮารุน ที่รัก
‪ยาดิการ์โทรมาค่ะ
‪ไปกันเถอะจ๊ะ ลูกยังกินข้าวเช้าไม่เสร็จเลย
‪ว่าไง
‪ถอยไปนะ ให้เราทำงานของเรา
‪มีข้อมูลอะไรไหม ‪ช่วยบอกเราทีว่าเกิดอะไรขึ้น!
‪- อรุณสวัสดิ์ พี่ชาย ‪- อรุณสวัสดิ์
‪เรามีไอ้บ้าหน้าใหม่แล้ว
‪แถลงกับเราหน่อยได้ไหม
‪- คอไปโดนอะไรมาครับ ‪- หา
‪อ๋อ บาดตอนโกนหนวดน่ะ
‪เอาล่ะ มาดูกัน
‪มีอะไรเหรอครับ
‪ไม่มีอะไร
‪ยาดิการ์ ตรวจสอบทุกอย่างให้ละเอียด ‪ดูรายละเอียดทุกอย่าง
‪เข้าใจแล้วครับ พาเขาไป
‪ทูนจาย!
‪- มานี่หน่อย ‪- ครับ
‪- มีเบาะแสไหม ‪- ไม่มีครับ สารวัตร
‪มาดูท้ายรถกัน
‪- อาห์เม็ต! ‪- ครับผม
‪- มาดูนี่หน่อย ‪- ครับผม
‪- โอเค ‪- เอมีร์ ทาริก!
‪ทาริก เอากล้องมา ‪ผมอยากให้คุณถ่ายไว้ทุกรายละเอียด
‪คุณผู้ชมคะ ทั้งประเทศต่างพากันพูดถึง ‪ผู้เคราะห์ร้ายเพศชาย
‪ที่ถูกแขวนคอไว้กับปั้นจั่น ในอาจิบาดัม
‪ตำรวจกำลังดำเนินการ ‪สอบสวนอย่างละเอียดซึ่งจะ...
‪มีคนก่อคดีฆาตกรรม
‪แล้วก็แขวนศพเอาไว้ ตรงข้ามกับกรมตำรวจพอดี
‪หมายความว่ายังไง
‪ดูสิ นี่มันเป็นเรื่องของเกียรติแล้ว
‪ทุกคนต้องช่วยกันตามล่ามัน!
‪นายพักเรื่องอื่นที่กำลังทำไว้ก่อน ‪แล้วเอาตัวหมอนี่มา!
‪แกเป็นใครกันวะ แน่มาจากไหน ‪ถึงมาแขวนศพใส่หน้าฉัน
‪เฮ้ย! ผู้กองฮารุน ได้ยินที่พูดไหม
‪ได้ยินครับ ท่าน
‪รออะไรอยู่ล่ะ ไปสิ
‪ไม่อยากจะเชื่อ
‪กล้าดียังไงวะ
‪เหยื่อของเราเป็นคนขับแท็กซี่ ‪ที่ขับรถของคนอื่นอีกที
‪อายุ 35 ปี ยังไม่แต่งงาน ชื่อเจย์ฮุน อาริก
‪เป็นคนลักษณะน่าสงสัย
‪มีประวัติอาชญากรรมทำร้ายร่างกาย ‪ค้ายาเสพติด และอื่นๆ อีกเพียบ
‪เขาไปทำงานตอนบ่ายและถูกฆ่าในคืนนั้น
‪จากนั้นก็ถูกยัดใส่ท้ายรถเขาเอง ‪พาไปที่เขตก่อสร้าง
‪เจออะไรในรถบ้างไหม
‪ตรวจสอบแล้วค่ะ ผู้กอง ‪สะอาดหมดจด
‪ไม่มีรอยนิ้วมือหรือหลักฐานทิ้งไว้เลย
‪ประวัติอาชญากรรมเขาอาจให้เบาะแสเราได้
‪เริ่มจากทำรายชื่อผู้ต้องสงสัยดีไหม
‪เราขอภาพกล้องวงจรปิดจากเขตก่อสร้างไปแล้ว
‪- ตรวจสอบเส้นทางของรถด้วยนะ ‪- ได้เลย
‪เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย
‪อย่าลืมคติของเรา
‪- ไม่มีคำว่ารายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ‪- เพราะรายละเอียดเล็กน้อยเสมอ
‪เก่งมาก ไอ้หนูคนกล้า
‪แขวนคอคนไว้กับปั้นจั่นที่อยู่ตรงข้ามกับเรา
‪สงสัยจังว่าคนชอบเสี่ยงคนนี้เป็นใคร
‪ว่าไหม
‪งั้น เราต้องพาเขาขึ้นรถตำรวจให้ได้ทันที
‪- โอเคนะ ‪- ครับ สารวัตร
‪- เข้าใจไหม ‪- เข้าใจครับ
‪แล้วรออะไรอยู่ละ ทำงานสิ ‪เราต้องจับไอ้สารเลวนี่ให้ได้เดี๋ยวนี้!
‪เหมือนรถคันเดียวกันเลย
‪ดูสิว่ามีที่อยู่ไหม เอาเลย ไอ้หนู เร็วๆ!
‪นิติเวชพบบางอย่างที่ศพครับ
‪เราได้ตัวอย่างเนื้อเยื่อของฆาตกร ‪จากเล็บมือของเหยื่อค่ะ
‪เห็นได้ชัดว่ามีการต่อสู้
‪เนื้อเยื่อชิ้นใหญ่แค่ไหน ‪ใหญ่พอจะทิ้งแผลเป็นไว้ไหม
‪ก็อาจจะ
‪พอคุณได้ตัวผู้ต้องสงสัย ‪เราก็สามารถเทียบดีเอ็นเอและแจ้งข่าวดีให้ได้
‪- เยี่ยมไปเลย ขอบคุณครับ หมอ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪จะว่าไป ยินดีด้วยนะคะ
‪ครับ
‪สารวัตรยาดิการ์บอกฉันเรื่องที่คุณได้รางวัล
‪อ๋อ! ขอบคุณ คุณใจดีมากเลย
‪งั้นคุณก็จะได้เลื่อนตำแหน่งเร็ว ๆ นี้สิคะ
‪- ได้แล้ว ‪- ขอบใจ
‪เจอแล้วค่ะ สารวัตร
‪ป้ายทะเบียนเหรอ
‪สามสี่ ทีเจอี หกหก ตรงกันเลย
‪เขามุ่งหน้าไปเบย์คอซเวลา 02,05 น. ‪แล้วจากนั้นล่ะ
‪จากนั้น…
‪สารวัตรยาดิการ์!
‪คุณต้องมาดูนี่ พี่ชาย
‪เราย้อนเส้นทางของแท็กซี่จากเขตก่อสร้าง
‪เราเห็นรถครั้งแรกที่นี่
‪มีแค่คนขับอยู่ในนั้น
‪ภาพต่อไปนี้น่าสนใจมาก ‪เพราะเราเห็นลูกค้านั่งอยู่เบาะหลัง
‪น่าเสียดายที่มองไม่เห็นหน้า
‪แต่ชัดเจนเลย มีคนสองคน หนึ่งในนั้นตาย
‪เป็นไปได้สูงว่า ลูกค้าคนนั้นจะเป็นฆาตกร
‪เราจะหาตัวฆาตกรได้ ‪ถ้าตรวจสอบดูเส้นทางสุดท้ายของแท็กซี่
‪ไม่รู้สิ เส้นทางนั้นไม่มีกล้องวงจรปิดตั้งหลายจุด
‪และภาพที่ได้ก็คุณภาพไม่ดี
‪ลูกค้าอาจจะลงจากรถตรงไหนก็ได้ ‪แล้วก็มีคนอื่นขึ้นรถ
‪- บริเวณนั้นเป็นป่า ทำไมเขาถึงจะลงรถ… ‪- อ๋อเหรอ ไม่รู้เลยนะเนี่ย ขอบใจ
‪หาให้ดี ถ้าเจออะไรที่แน่นอน ก็ช่วยบอกฉันด้วย
‪ครับ ผู้กอง
‪ได้ยินเขาบอกแล้วนะ หากันต่อไป
‪ทูนจาย
‪มาทำอะไรที่นี่คนเดียว
‪ไม่มีอะไร นั่งเล่นน่ะ
‪คิดอะไรอยู่เหรอ
‪ไม่มีอะไร
‪ถ้าฉันจับโกหกไม่เป็น จะทำงานนี้ได้ไง
‪บอกมา เป็นอะไรไป
‪รอฟังอยู่
‪นายได้ทำคดีใหญ่ขนาดนี้เป็นครั้งแรก
‪- มันเครียด ฉันเข้าใจ ‪- ไม่ใช่อย่างนั้นครับ สารวัตร
‪ไม่ต้องห่วง เราจะหาคำตอบให้ได้
‪เราจะหาคำตอบให้ได้
‪แต่ข้างนอกนี่หนาววะ ‪เข้าไปข้างในกันเถอะ ให้ตาย
‪- ไม่ทันสังเกตเลยว่าหนาว ‪- ไปกันเถอะ
‪เอาล่ะ
‪- อะไรเนี่ย ‪- ครับ
‪- พักนี้ออกกำลังกายเหรอ ‪- เพิ่งเริ่มเมื่อเร็วๆ นี้เอง
‪จริงเหรอ ดี อย่างนั้นแหละถูกแล้ว
‪แล้วชีวิตรักล่ะเป็นไง
‪หัวเราะทำไม บอกมาเถอะ ‪นี่พี่ชายนะ คบกับใครอยู่ไหม
‪ขอบใจนะ อิซเซต
‪- ยินดีครับ ผู้กอง ‪- วันนี้ขอให้โชคดีนะ
‪- เป็นยังไงบ้าง ‪- เรายังหากันอยู่ครับ ผู้กอง
‪ครับ ถูกต้อง
‪สักครู่นะครับ
‪- ตรวจดูข้างทางให้ดีนะ ‪- ครับผม
‪- เธอดูเส้นทางไหน ‪- บริเวณบาห์เชโคย์ค่ะ ผู้กอง
‪ซูมเข้าไป
‪ผู้กอง!
‪ผมว่าผมเจออะไรแล้วครับ
‪เรามองเห็นฆาตกรจากกล้องชัดเจน ‪บนเส้นทางไปเขตก่อสร้าง
‪หยุดตรงนี้ ซูมเข้าไป
‪- มีศพอยู่ด้วยเหรอ ‪- ครับ
‪ไปกันเถอะ เร็ว เร็วเข้า
‪- เขาหนีไปทางด้านหลัง ‪- เจ้าหน้าที่สองคนต่อถนนหนึ่งเส้น
‪เร็วเข้า นายไปทางนั้น ‪เร็ว ยาดิการ์ ไปกันเถอะ
‪- ไม่เจอใครที่นี่ เรายังตามหาอยู่ ‪- รับทราบ
‪- พูดมา! ‪- เขาตายอยู่ก่อนแล้ว พี่ชาย
‪เขาถูกแทงที่หน้าอก ‪สาบานได้ ผมแค่ทำตามที่คนนั้นบอก
‪คนไหน
‪ผมไม่รู้เรื่องศพเลย เขาบอกผมว่า ‪ต้องไปเอารถแท็กซี่ที่ไหน
‪- เขาเป็นใคร ‪- ผมไม่รู้ สาบานให้แม่ผมตาย
‪- ไอ้เลวนั่นทำชีวิตผมพังด้วยเงิน 250 ลีรา ‪- ไอ้เลวไหน
‪มีใครเห็นผู้ต้องสงสัยไหม เปลี่ยน
‪หยุด!
‪วิ่ง!
‪ไง ฮารุน เกิดอะไรขึ้นล่ะ
‪ผมเล็งที่ขาเขา
‪ตอนที่เขาวิ่งอยู่บนดาดฟ้าเหรอ
‪ไม่ว่าเขาจะเป็นฆาตกรหรือไม่ ‪เขาก็ถูกวิสามัญระหว่างการสืบสวน
‪ใครเห็นบ้างว่าเกิดอะไรขึ้นบนดาดฟ้า
‪ผมขอรับผิดชอบคนเดียว
‪ผมอยู่ข้างหลังผู้กองพอดี ‪ผู้ต้องสงสัยอาจกระโดดไปที่ดาดฟ้าข้างๆ ได้
‪มันมืดมาก
‪แล้วเขาก็จู่โจมด้วยมีด ‪ผมสามารถรับรองให้ผู้กองได้ครับท่าน
‪เห็นด้วยกับสารวัตรยาดิการ์ครับ ‪ผมก็เห็นเหมือนกัน
‪- ฉันด้วยค่ะ ‪- ผมก็เห็นพวกเขา
‪ผมด้วยครับ! ‪เราวิ่งไปที่นั่นและเห็นพวกเขาครับท่าน
‪เขาวิ่งไปที่นั่นและเห็นนาย
‪ดูเข้าสิ!
‪ถ้าเขาเป็นฆาตกร เราก็รอดไป
‪นายคิดว่าไง
‪เขาใช่ฆาตกรไหม
‪ดูจากประวัติแล้ว เขาต้องใช่ครับ ‪เขาไม่มีครอบครัว
‪อารมณ์ไม่มั่นคง ‪มีประวัติอาชญากรรมมากมาย
‪จากบันทึกการใช้โทรศัพท์ ‪เขาไม่ได้รับการติดต่อโดยตรง
‪เราพบหมายเลขเดียวกัน ‪ในบันทึกของผู้ตายทั้งสอง
‪หมายเลขนั้นเปิดใช้เมื่อสามปีก่อน
‪- เป็นของนีร์เอเจนซี่ ‪- บริษัทคัดเลือกนักแสดงชื่อ นีร์เอเจนซี่
‪และคืนนั้นทั้งสองอยู่ภายใต้อิทธิพลยาเสพติด
‪ผลเลือดของพวกเขาบอกว่ามี ‪สารที่เรียกว่าเมทอพอน
‪คืออะไร
‪เมทอพอนครับท่าน ทำมาจากมอร์ฟีน
‪แล้วเราไม่เคยรู้มาก่อนเลยเหรอ
‪มันไม่เป็นที่รู้จักในตลาดครับ ‪หน่วยต่อต้านยาเสพติดต้องรู้จักแน่
‪นิติเวชบอกว่าสารนี้เป็นพิษร้ายแรงครับ ผู้กำกับ
‪มีความต้องการน้อย เพราะพอมันเข้าสู่ตลาดแล้ว ‪การตายก็สูงขึ้น
‪ยากที่จะได้ยาตัวนี้มา
‪อืม หาได้ยาก
‪แล้วพวกนี้หาได้ยังไง
‪แปลว่าพวกมันทะเลาะกันเรื่องยาเสพติด
‪คนหนึ่งฆ่าอีกคน
‪แล้วก็เอาศพมาแขวนใส่หน้าเราจากเขตก่อสร้าง
‪อย่างนั้นเหรอ
‪เราจะได้รู้หลังการทดสอบเนื้อเยื่อครับ
‪ถ้านื้อเยื่อตรงกัน เราก็จะปิดคดีได้ ‪ใช่ไหมครับ ผู้กอง
‪ใช่ แน่นอน
‪ทางนั้นรู้ไหมว่าด่วน
‪นิติเวชรู้ไหมว่าเป็นเรื่องด่วน
‪ครับ พวกเขาจะแจ้งผลตรวจพรุ่งนี้
‪พรุ่งนี้
‪เขาวิ่งไปที่นั่นและเห็นนาย! โอ้โฮ
‪(กรมตำรวจอิสตันบูล)
‪เราอยู่หน้ากรมตำรวจอิสตันบูลค่ะ
‪ผู้ต้องสงสัยที่ถูกจับตาย
‪เชื่อกันว่าเป็นนักฆ่าปั้นจั่น
‪เรากำลังรอแถลงการณ์จากทางกรมตำรวจ
‪ผู้กำกับการตำรวจประจำภูมิภาคมาถึงแล้วค่ะ
‪- บันทึกอยู่ไหม ‪- ใช่ เสียงพร้อม
‪- จะออกแถลงการณ์ไหมคะ ‪- มีความคืบหน้าไหม
‪- มีพยานไหมครับ ‪- จะออกแถลงการณ์เมื่อไหร่
‪เรากำลังรอรายงานจากห้องแล็บ ‪ตอนนี้ยังไม่มีข้อสรุป
‪ช่วยออกแถลงการณ์ด้วยครับ
‪เพื่อประโยชน์ในการสืบสวน
‪ผมจะออกแถลงการณ์ทันทีที่เราได้รับรายงาน
‪(ยุติธรรมทุกหมู่เหล่า)
‪เราจะออกไปกินข้าวครับ มาด้วยกันไหมครับ
‪ขอบใจ กินกันตามสบายเถอะ ฉันจะทำงาน
‪คงไม่ได้โทษตัวเองใช่ไหมครับ
‪เดี๋ยวเจอกันครับ
‪ทั้งสองอยู่ภายใต้อิทธิพลของยาเสพติด
‪ผลเลือดของพวกเขาบอกว่ามี ‪สารที่เรียกว่าเมทอพอน
‪อะไรล่ะเนี่ย
‪ว่าไงพวก
‪นายสองคนออกไป
‪หา พูดเรื่องอะไร
‪ให้เวลาไสหัวไปสามวินาที
‪ฮะ
‪เอาล่ะ พวก ออกไปก่อน ‪ขอเวลาส่วนตัวให้ฉันกับผู้กองหน่อย
‪ทำไมไม่บอกว่าเป็นตำรวจตั้งแต่แรก
‪หวังว่าอะไรๆ เรียบร้อยดีนะ พี่ฮารุน
‪"หวังว่าอะไรๆ เรียบร้อยดีนะ พี่ฮารุน" ‪ประโยคเดียวผิดตั้งหลายที่
‪อย่างแรก ฉันจะมาหานายทำไม ‪ถ้าอะไรๆ เรียบร้อยดี
‪อย่างที่สอง…
‪ฉันอธิษฐานต่อพระเจ้าว่าไม่ขอเป็นพี่คนอย่างนาย
‪ฉันมีอะไรจะถาม
‪ตอบมาแล้วฉันจะไป
‪เมทอพอน ใครเอามา และใครจำหน่าย
‪เราไม่ได้ทำแล้ว ผู้กอง
‪คุณให้เราชดใช้แล้ว เราก็เลยไม่ทำอีก ผู้กอง
‪สาบานให้ลูกผมตาย
‪ฉันโมโหมาก เชรัต
‪ทุกวันนี้ เรื่องหนึ่งพาไปหาอีกเรื่อง ‪และฉันก็หาคำตอบไม่ได้
‪มีคนทำอะไรลับหลังฉันและฉันไม่เข้าใจ
‪ฉันโกรธไปหมด
‪ฉันก็เลยต้องการคนแบบนาย
‪ไอ้สวะ ไอ้ชั่วที่เอาไว้ระบายความโกรธ
‪ผมสาบาน เราไม่ได้ทำแล้ว
‪สาบานให้ลูกผมตาย จะให้ผมพูดอะไรอีก
‪ผู้กอง
‪สัญญากับฉันว่า ‪นายจะไม่สาบานให้ลูกตายอีก เชรัต
‪ได้
‪ทีนี้ เมทอพอน
‪ไม่มีใครอยากได้เมทอพอนอีกแล้ว พี่ชาย
‪ผมแน่ใจว่ามีพวกบ้าๆ อยู่บ้าง ‪แต่ก็แค่ไม่กี่คน
‪เลิกพล่ามสักที บอกชื่อผู้ซื้อมา
‪- พี่ชาย จะให้ผม… ‪- เฮ้ย!
‪พี่ชาย คืองี้…
‪พวกเขาเรียกกันว่าเม็ท โอเคนะ
‪ปีที่แล้วมีเป็นขบวนการใหญ่
‪พวกเขาจับพวกสร้างหนัง ‪กับนักแสดงไปด้วยสองสามคน
‪- นักแสดงเหรอ ‪- ใช่
‪แล้วก็ออกข่าวทั่วเลย มีแค่ไม่กี่คนที่ยังใช้อยู่
‪แต่มันก็อันตรายมาก จะให้ผมพูดยังไงล่ะ ‪มันทำคนตายได้
‪อ๋อ จริงเหรอ และนั่นทำนายใจสลายเหรอ
‪นักแสดงที่ว่าคือใคร
‪เป็นผู้หญิง ผู้หญิง
‪กูล… กูล จางเคอร์
‪เราได้ผลมาแล้ว
‪แล้ว
‪ไม่ตรงกัน เขาไม่ใช่ฆาตกร
‪- คนที่ดาดฟ้านั่นไม่ได้ทำ ‪- เข้าใจแล้ว
‪นายบอกว่าหมอนี่เป็นฆาตกร
‪ฉันบอกให้นายอยู่ห่างๆ เรื่องยุ่งยากไม่ใช่หรือไง
‪เรื่องยุ่งยากตามผมไปทุกที่ตั้งแต่พี่พูดแบบนั้น
‪งั้นเหรอ หรือนายตามเรื่องยุ่งยากกันแน่
‪จะปล่อยไอ้เวรนั่นไปก็ได้ ยิงมันทำไม
‪- ผมแค่อยากจับเขา… ‪- ฮารุน
‪ได้เลื่อนตำแหน่งแล้วจะทำอะไรก็ค่อยทำ
‪เกิดขึ้นได้ยังไง
‪บอกมา
‪ผมบอกไปในรายงานแล้ว
‪แค่นั้นแหละ
‪แค่นั้นเหรอ
‪ครับ
‪ฮารุน
‪นี่คือปัญหาของฉันแล้ว
‪ฉันกำลังจะตกงาน ‪เพราะพยายามดันให้นายได้เลื่อนขั้น
‪ทางอังการาโทรหาฉันวันละสามครั้ง
‪ทุกวัน ตั้งแต่ที่ศพนั่นถูกแขวนใส่หน้าเรา
‪ฉันบอกทุกคนว่า "ถูกแล้วครับท่าน ‪ไม่ต้องห่วงครับท่าน "
‪และฉันไม่ชอบเรียกคนอื่นว่า "ท่าน"
‪ฉันสัญญาว่าจะแก้ปัญหานี้ แต่ฉันยังไม่ได้อะไรเลย
‪ฮารุน
‪หาคำตอบให้ได้เดี๋ยวนี้
‪เราจะไขคดีให้ได้ครับท่าน ไม่ต้องห่วง
‪ไสหัวไป
‪จิตใจฉันปกติดีนะที่คิดจะแขวนคอไอ้เวรนั่น ‪ไว้ที่ปั้นจั่นเดียวกัน
‪ช่วงนี้เราไม่มีการก่อการร้าย
‪แล้วใครจะทำแบบนั้น
‪หา
‪นายจะหาคำตอบยังไง
‪ผมจะหาให้ได้
‪เร็วๆ
‪หาคำตอบให้ได้เร็วๆ
‪เขาเป็นเด็กฉลาด มีพรสวรรค์จริงๆ
‪แต่ชอบมีปัญหา ชอบสร้างปัญหาในทุกกองเลย
‪เราตัดขาดการติดต่อไป ‪ตอนที่เขามีข่าวลือเรื่องยาเสพติด
‪และไม่ได้ข่าวจากเขาอีกเลย
‪- คุณมีที่อยู่หรือเบอร์โทรไหม ‪- ไม่รู้สิ แต่ผมจะตรวจสอบดู
‪ถ้าไม่ถือ ผมขอถามหน่อย ‪กูลก่อเรื่องอะไรอีกแล้วเหรอครับ ผู้กอง
‪เปล่า ชื่อเขาโผล่ขึ้นมาในคดี ‪เราแค่จะถามว่าเขารู้อะไรบ้าง
‪อย่างที่บอก ผมจะตรวจสอบดู ‪และจะแจ้งไปถ้าเจออะไร
‪ขอบคุณ
‪- ชาอีกแก้วไหมครับ ‪- ไม่ล่ะ ขอบคุณ
‪- โอเค ‪- ขอตัวก่อนนะครับ
‪นี่เบอร์โทรผม
‪- โชคดีนะ ‪- ขอบคุณ
‪(ศูนย์เฝ้าระวังภัยอิสตันบูล)
‪- เป็นยังไงบ้าง พี่ออซเลม ‪- ก็ดี ทูนจาย ขอบคุณนะ สบายดีไหม
‪สบายดี
‪เราขาดภาพอยู่บางส่วน พี่ดึงให้ผมอีกทีได้ไหม
‪ได้เลย บอกวันมาสิ
‪วันที่ 21 ธันวาคม
‪- โอเค แต่ต้องรอหน่อยนะ ‪- ได้ครับ
‪หาอะไรอยู่เหรอ
‪ผมผู้กองฮารุน ฮารุน เชลิกตัน
‪ส่วนผมเป็นตาแก่
‪คุณต้องการอะไร
‪- คุณคือ… ‪- พ่อของผู้ตาย
‪เสียใจด้วยครับ
‪เราเชื่อว่ามีคนส่งเขาไปที่นั่น
‪คุณพอจะรู้อะไรบ้างไหม
‪ก็เหมือนจะอย่างนั้น
‪ผมกับลูกชายถูกคนอื่นส่งไปทำนั่นนี่ประจำ
‪เราจะเคยทำเรื่องของตัวเองเมื่อไหร่ล่ะ
‪เขาทำอะไรด้วยตัวเองยังไม่…
‪คุณยิงลูกผมใช่ไหม
‪เขาจู่โจมใส่ผม
‪ที่จริงผมยิงเขาที่ขา
‪- ที่รัก ขอต้อนรับกลับบ้านค่ะ ‪- ขอบใจนะ ที่รัก
‪พ่อ ดูสิว่าพี่ทูนจายเอาอะไรมาให้ผม
‪- พี่ทูนจายเหรอ ยินดีต้อนรับนะ ทูนจาย ‪- ขอบคุณครับ ผู้กอง
‪- ไหนดูหน่อย ‪- ดูสิ
‪- ลูกไม่เข้านอนเหรอ ‪- ไม่ แกตื่นเต้นรอคุณอยู่ค่ะ
‪- พ่ออยู่นี่แล้ว มาเถอะ ‪- ไปเข้านอน!
‪- ราตรีสวัสดิ์ พี่ชาย ‪- ราตรีสวัสดิ์
‪- ราตรีสวัสดิ์ครับ พ่อ ‪- ราตรีสวัสดิ์ ลูกรัก
‪เป็นอะไรไป
‪- เราคุยกันหน่อยได้ไหมครับ ผู้กอง ‪- ได้สิ
‪คุยข้างนอกได้ไหมครับ
‪ผู้กอง…
‪ว่ามา ไอ้ลูกชาย
‪ผมมีเรื่องต้องปรึกษาผู้กอง เพราะผมคิดไม่ออก
‪ว่ามาเลย
‪ที่ทำงาน ผมมีหัวหน้าที่ผมเคารพและชื่นชม
‪และผมเจอสิ่งของของหัวหน้าผม ‪ในที่เกิดเหตุคดีฆาตกรรม
‪ตอนแรกก็คิดว่าเป็นแค่เรื่องบังเอิญ
‪แต่แล้วผมก็เห็นหัวหน้าผม ‪ซ่อนหลักฐานสำคัญของคดีไว้
‪เป็นภาพจากกล้องวงจรปิด
‪ผมไม่รู้จะทำยังไง
‪หัวหน้าผมยิงคนคนเดียวที่อาจไขคดีนี้ได้
‪ผู้กองครับ ผมอยากเห็นภาพจากกล้องไฟล์นั้น
‪ผมเลยไปหามา และเปิดดู
‪ผมเห็นพวกเราส่งเขาขึ้นแท็กซี่คืนนั้น
‪โดยที่รู้สึกภูมิใจมาก
‪คุณคิดว่าผมควรทำยังไงครับ
‪ผมอยากถามคุณ
‪เพราะคุณเป็นที่ปรึกษาของเรา คุณรู้ดี
‪ผมว่าคงมีอีกด้านที่พวกเราไม่รู้
‪ผมตัดสินใจแล้วครับ ผู้กอง
‪ผมมั่นใจว่าที่ปรึกษาผมรู้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่ ‪และเขาจะหาคำตอบได้สักทาง
‪และผมคิดว่าจะเรียนรู้จากเขาต่อไป
‪ขอตัวก่อนนะครับ ผู้กอง
‪ผมใช้อำนาจโดยไม่เหมาะสม
‪และไม่แจ้งความฆาตกรรมที่ผมก่อ ‪ต่อหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย
‪ผมทำลายหลักฐาน
‪ผมจงใจขัดขวางการสืบสวน
‪โปรดยอมรับการลาออกและออกหมายจับผมด้วย
‪- ฮัลโหล ‪- ฮัลโหล ผู้กอง ผมซูฮาครับ จากนีร์เอเจนซี่
‪ผมฟังอยู่ คุณซูฮา
‪ในที่สุดคุณกูลก็โทรมาครับ ‪เราคุยกันเรื่องคุณ
‪ไม่รู้ว่าเขารู้ได้ไง แต่เขาโทรหาผม
‪บอกว่าตั้งใจจะคุยกับคุณอยู่แล้ว เร็วๆ นี้
‪- คุยกับผมเหรอ หมายความว่าไง ‪- เขาบอกว่ารู้จักคุณดี
‪ยังไง
‪เขาพูดแบบนั้นครับ อีกไม่นานเขาจะไปคุยด้วย
‪แล้วก็เหมือนว่ากูลกับเพื่อนๆ ‪ได้เปิดไนท์คลับชื่อ มัชชาคลับ
‪ที่คาดิโคย์ คิดว่าข้อมูลนี้น่าจะเป็นประโยชน์
‪ขอบคุณ โชคดีครับ
‪(วันที่ 11 พ.ค. เกบเซ)
‪(วันที่ 6 มิ.ย. กุนโกเรน ‪วันที่ 2 ก.ค. คุชุกเชกเมเจ)
‪ครับ ผู้กอง
‪ฉันจะบอกวันที่นะ ยาดิการ์
‪ตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้นในวันนั้น
‪ได้ครับ สักครู่
‪วันที่ 11 พฤษภาคม เกบเซ
‪ครับ
‪วันที่ 6 มิถุนายน กุนโกเรน
‪วันที่ 2 กรกฎาคม คุชุกเชกเมเจ
‪ผมกำลังตรวจสอบให้ครับ
‪มีการฆาตกรรมในสามที่นี้
‪และ…
‪และอะไร บอกมา
‪เหยื่อทั้งสามคนเป็นตำรวจ
‪บูนยามิน บาเบากลู ‪ฮาซัน กูเรลิโอกลู กับ เอเรน โอยลัม
‪โอเค
‪เราต้องไปกันเดี๋ยวนี้เลย ผู้กอง
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ที่เซย์เรก มีคนตายหลายศพ
‪พวกเขาเป็นขาประจำที่นี่ ถูกฆ่าในคืนเดียวกัน
‪ด้วยการวางยาพิษ
‪- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ‪- นั่งลงก่อน
‪- ลุกขึ้น! มานี่ ‪- ผมบริสุทธิ์
‪- ผมไม่ใช่ฆาตกร ‪- เขาเป็นใคร
‪ฉันต้องอ่านความสิ้นหวังของเรา ‪ในหนังสือพิมพ์เช้าทุกวันเลยเหรอ
‪หาตัวฆาตกรให้เจอ! นายมีเวลาสองวัน!
‪ชายคนนี้ทำงานที่ร้านอาหารที่เกิดเหตุฆาตกรรม
‪มีหลักฐานชี้ว่าเขาเป็นคนร้าย
‪เรายังพบสารพิษที่อยู่ในซุปที่บ้านเขาด้วย
‪เหมือนว่าเขาถูกรังแกและถูกทำร้ายที่ร้านอาหาร
‪ความแค้นของเขานำไปสู่การแก้แค้น
‪เขาฆ่าคนเจ็ดคนด้วยการวางยา ‪ในซุปที่เสิร์ฟตอนกลางคืน
‪พยานสองคนให้ปากคำถึงเรื่องที่เกิดขึ้น
‪ผู้กอง คนที่เราจับมา… ผมไม่แน่ใจว่าเขาผิด
‪- เรามีหลักฐานแน่นหนา ‪ - ก็อาจใช่ แต่…
‪- อัยการว่ายังไง ‪- ไม่ว่าอะไรครับ
‪ก็เท่านั้นแหละ ไปได้
‪มองตาฉันสิ!
‪(เจ็ดศพตายสยองในอิสตันบูล)
‪รามาซาน ทูเรลมีลูกไหม
‪มีใครเปลี่ยนคดีนี้เป็น ‪ความอาฆาตทางสายเลือดเหรอ แต่ใครล่ะ
‪มีอะไรให้เราช่วยครับ คุณผู้หญิง
‪ฉันมาที่นี่เพื่อมอบตัว
‪ข้อหาอะไร
‪ไม่นานมานี้ฉันฆ่าคนไปสองสามคน
‪แขวนคนสุดท้ายไว้กับปั้นจั่นในเขตก่อสร้างตรงนั้น
‪นักฆ่าปั้นจั่นที่ใครๆ เรียกกัน
‪คือฉันเอง
‪เชิญทางนี้
‪กูล จางเคอร์ เกิดในอิสตันบูล
‪ยังไม่มีคำให้การ อายุ 23 ปี เป็นนักแสดง
‪มีประวัติใช้ยาเสพติด และ…
‪และอะไร
‪เขาจะคุยกับผู้กองฮารุนเท่านั้น
‪เขาพูดแบบนั้น และขอคุยเป็นการส่วนตัว
‪- ทำไม ‪- ผมไม่รู้
‪งั้นก็ไปเลย
‪พูดมาสิ ผมฟังอยู่
‪ปิดเสียงไมค์ในห้องนี้ยังไงเหรอ
‪ขออภัยนะคะ คุณผู้ชม
‪มันเป็นเรื่องส่วนตัว
‪เรียบร้อย
‪เราเริ่มกันได้
‪ว่าไง คุณฮารุน
‪ทำไมคุณถึงอยากคุยกับผมเป็นการส่วนตัว
‪คุณไม่อยากให้คนอื่นได้ยินบทสนทนานี้หรอก
‪เชื่อฉันสิ
‪- ผมไม่เชื่อ ‪- ใช่สิ คุณไม่เชื่อ
‪น่าสนใจ
‪โอเค บอกมา
‪คุณฆ่าคนขับแท็กซี่ยังไง
‪ฉันบอกไม่ได้
‪- ทำไม ‪- เพราะฉันไม่ได้ฆ่าเขา
‪แล้วใครฆ่าล่ะ
‪คุณไง
‪คุณฆ่าเขา
‪เธอพยายามจะทำอะไร แม่หนู
‪ฉันไม่ใช่แม่หนู แต่เราเคยเจอกันมาก่อน
‪แบบไม่เป็นทางการ
‪เราอยู่ที่เดียวกัน เมื่อหลายปีก่อน
‪วันนั้นฝนตกหนักมาก
‪อยากสูบบุหรี่ตอนพูดเรื่องนี้จัง
‪เอาเถอะ…
‪ก่อนวันนั้นฉันไม่เคยเห็น ‪คนเยอะขนาดนั้นมาก่อนในย่านของเรา
‪คุณเป็นหนึ่งในนั้น
‪เราถูกล้อมรอบด้วยแสงสีฟ้า
‪และแสงสีฟ้านั้นก็ตามเรามาทั้งชีวิต
‪ยังไงก็เถอะ…
‪แขกที่มากับแสงสีฟ้าพาตัวพ่อฉันไป
‪เขาไม่เคยกลับมาเลย
‪เขาเข้าคุกข้อหาฆาตกรรมคนเจ็ดคน
‪และไม่มีชีวิตรอดออกมา
‪พี่ชายเธอ เธอมีพี่ชายไม่ใช่เหรอ
‪เคยมี
‪เขาอาจจะมีชีวิตอยู่ที่ไหนสักแห่ง
‪ในดินแดนแห่งการอุปถัมภ์ ‪เด็ก ๆ ไม่รู้จักกันหรอก
‪บางคนตามหาพี่น้องตัวเอง แต่ฉันไม่ได้สนใจ
‪ฉันจะตามหาเขาไปทำไม
‪เธอทำเรื่องทั้งหมดนี่เหรอ
‪แขวนศพไว้ที่ปั้นจั่น
‪เธอ ผู้หญิงคนเดียว
‪ถ้าได้รับโอกาส ‪ผู้หญิงเราก็ทำเรื่องน่าอัศจรรย์ได้
‪ใช่ ตรงปั้นจั่นก็ยากอยู่
‪ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันวางแผนไว้ ‪คนขับแท็กซี่คงฆ่าคุณไปแล้ว
‪นั่นก็คงเป็นตอนจบของเรื่อง
‪แต่เรื่องกลับซับซ้อนขึ้นตอนที่คุณฆ่าเขา
‪แต่ก็ยังดำเนินไปได้ดี
‪เพราะสุดท้ายแล้วคุณฆ่าคนสองคน ‪ที่เป็นพยานในคดีพ่อฉัน
‪นี่ดีกว่าแผนเดิมซะอีก
‪ฉันทำให้คุณสับสนเหรอ
‪บอกมาว่าต้องการอะไรจากฉัน
‪ได้เลย
‪ชายสองคนที่ช่วยฉันทำตามแผนฆาตกรรมถูกฆ่า
‪ฉันเลยต้องขอให้คุณมอบบริการให้ฉัน ‪แทนพวกเขาหน่อย
‪บริการอะไร
‪ฆ่าเพิ่มให้ฉันอีกคน
‪ไม่งั้น ฉันมีวิดีโอเจ๋งๆ ของการฆาตกรรมที่คุณก่อ
‪ใช่!
‪คุณมีภารกิจใหม่แล้ว ผู้กอง
‪ถ้าคุณยอมรับน่ะนะ
‪คุณคงเดาได้ว่าคนนั้นเป็นใคร
‪ทีมที่ทำลายชีวิตเรา เหลือแค่คุณสองคน
‪คุณกับ…
‪เลือกเองได้เลย
‪จะฆาตกรรมอีกคดีหนึ่ง ‪หรือจะชดใช้ให้กับคดีอื่นๆ ที่ก่อไปแล้ว
‪- นี่ แม่หนู… ‪- ฉันไม่ใช่แม่หนู
‪ฉันเข้าใจ เธอไม่ใช่แม่หนู! ‪ขอบคุณพระเจ้าที่ไม่ใช่!
‪พ่อเธอวางยาคนเจ็ดคน
‪พ่อฉันไม่ได้ทำ คุณหาคนร้ายไม่เจอ
‪รับข้อเสนอของฉันไหม
‪- พ่อเธอไม่ได้ถูกตัดสินผิดนะ ถึงเขาจะ… ‪- ขอคำตอบด้วย
‪คุณ… รับข้อเสนอฉันไหม
‪คุณมีเวลาถึงคืนนี้
‪ถ้าคุณไม่ทำตามที่ฉันต้องการ
‪วิดีโอของคุณจะดังในโซเชียลมีเดียคืนนี้
‪อย่าลืมกดไลค์ให้ด้วยนะ
‪ว่าไง เขาผิดจริงไหม
‪ไม่รู้สิ คำให้การเขาไม่ต่อเนื่อง
‪พูดแต่เรื่องไร้สาระ
‪ผมเดาว่าเขาพยายามจะดัง
‪ให้เขาอยู่ที่นี่ไปก่อนและดูว่านี่มันเรื่องอะไร
‪ทำไมเขาถึงคุยกับนายเป็นการส่วนตัว
‪ผมไม่รู้ ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
‪เขารู้จักชื่อนายได้ยังไง
‪ชื่อผม…
‪ไม่ได้ถามมาเหรอ
‪ถาม แต่เขาพูดไร้สาระ
‪ก็เลย…
‪ก็ได้ ให้เขารอไปก่อน
‪ยาดิการ์ มานี่
‪ครับ ผู้กำกับ
‪ลองคุยกับเขาดูหน่อย ไปสิ
‪ครับท่าน
‪เข้ามา
‪เขาว่ายังไงบ้าง
‪เขาสติไม่ดีครับ พูดจาเหมือนคนบ้า ‪เอาแต่ขอโยเกิร์ตผลไม้
‪- โยเกิร์ตผลไม้เหรอ ‪- ต้องแยกผลไม้กับโยเกิร์ตด้วย
‪เขาอยากให้งานแถลงข่าวเป็นเหมือน ‪หนังรอบปฐมทัศน์
‪ผมไม่รู้ว่าควรหัวเราะหรือร้องไห้ดี
‪ปล่อยตัวเขา
‪ใช้ประตูหลังนะ ข้างหน้าอาจมีกล้อง
‪- ครับ ผู้กำกับ จะไปไหนเหรอครับ ‪- ไปสระว่ายน้ำ เชื่อไหมล่ะ
‪- สระว่ายน้ำเหรอครับ ‪- ใช่ ที่ปวดหลังน่ะ
‪หมอบอกให้ว่ายน้ำ สัญญากับภรรยาไว้แล้วด้วย
‪ฉันไม่ติดอะไรกับการว่ายน้ำหรอก ‪แต่ที่นั่นมันหนาว
‪บอกฝ่ายสถานสันทนาการ ‪ให้ทำความอุ่นห้องโถงไว้ที
‪ครับ ผู้กำกับ
‪ให้คนขับรถฉันกลับบ้าน ฉันจะขับเอง
‪ขอยากระเพาะให้ฉันหน่อย ยานั่นน่ะ
‪- นี่ครับ ผมถือให้ไหมครับ ‪- ไม่เป็นไร เปิดประตูที
‪โอ้โฮ ต้องมาว่ายน้ำตอนแก่
‪ยาดิ ผู้หญิงคนนั้นล่ะ
‪ผู้กำกับเจวัตบอกให้ปล่อยตัวครับ ‪เผื่อนักข่าวจะจุกจิก
‪ตามเขาไป หาว่าเขาอยู่ไหน
‪คุณก็รู้ว่าเขาบ้า จะตามไปทำไมครับ
‪แค่อยากรู้ว่าเขาอยู่ไหน ‪ฉันไม่รู้ว่าเขามีแผนอะไร
‪- ได้ครับ ‪- ไปได้
‪อิลยาส พาทูนจายไปด้วย
‪- ได้ ‪- เร็วๆ วางกาแฟลง
‪- ไปเอาเสื้อคลุมมา ทูนจาย! ‪- ได้เลย
‪เขาไปไหนแล้ว
‪บอกให้จับตาดูเขาไว้ไง!
‪- ขอโทษครับ เขาเลี้ยวกะทันหัน ‪- "เลี้ยวกะทันหัน"
‪ได้ไง สมองทึบกันเหรอ คลาดไปได้ยังไง
‪เกิดอะไรขึ้น
‪- คลาดกันแล้วครับ ‪- ที่ไหน
‪นายอยู่ไหน
‪ในอะตาเชฮีร์ ใกล้สถานสันทนาการ
‪พวกเขาอยู่ใกล้สถานสันทนาการครับ
‪- ผู้กำกับเจวัตอยู่ไหน ‪- เขาบอกว่าจะว่ายน้ำที่สระ
‪สระเหรอ
‪หาผู้หญิงคนนั้นให้เจอเดี๋ยวนี้ ยาดิการ์ เดี๋ยวนี้!
‪หาผู้หญิงคนนั้นให้เจอ เดี๋ยวนี้!
‪พี่เจวัต รับโทรศัพท์สิ
‪รับโทรศัพท์สิ พี่ชาย
‪ฮัลโหล
‪ผู้กอง นี่ฉันเอง กูล
‪หวังว่าไม่ได้โทรมารบกวนนะ
‪ฉันแค่โทรมาบอกว่า…
‪เวลาคุณใกล้หมดแล้วนะ
‪ตัดสินใจหรือยัง
‪- หยุดนะ จบเรื่องนี้ ไม่งั้นฉันจะ… ‪- อย่างที่คิดเลย
‪เอาเถอะ
‪ฉันคงต้องทำเอง
‪แม่หนู ฟังนะ…
‪- ฮัลโหล ‪- คุณมาได้เวลาพอดีเลย
‪ไปผิดทางแล้ว
‪อย่างที่บอก ฉันคิดแล้วว่าคุณจะไม่ทำ ผู้กอง
‪ฉันเลยเอาของกล่องเล็กๆ ไปไว้ในรถ
‪ไม่รู้ว่ามันจะระเบิดเหมือนในหนังไหม ‪แต่ฉันทำเต็มที่เลยนะ
‪พี่เจวัต!
‪ลงมาจากรถ!
‪พี่เจวัต
‪เจวัต…
‪ทีนี้ก็มีแค่เราที่จำเรื่องวันนั้นได้
‪ฉันจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆ
‪ฉันจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆ!
‪ฉันดีใจนะ ที่คุณตายเป็นคนสุดท้าย
‪เพราะคุณยังมีงานที่ต้องทำให้เสร็จ
‪หาฆาตกรตัวจริงในคดีของพ่อฉัน
‪ทูนจาย ตามเขาไป!
‪ผู้กอง เป็นอะไรไหมครับ
‪- เขาอยู่ไหน ‪- ทูนจายตามไปอยู่ครับ ผู้กอง
‪- รถระเบิด! เรียกรถพยาบาล! ‪- หน่วยดับเพลิงกำลังมา!
‪วิ่ง เร็ว!
‪คดีนี้นำสืบโดยผู้กำกับเจวัตและผู้กองฮารุน
‪เจ้าหน้าที่ที่ถูกฆาตกรรมได้ทำคดีนี้ด้วย
‪พยานคนหนึ่งคือคนขับแท็กซี่ ‪ที่ถูกแขวนคอไว้กับปั้นจั่น
‪พยานอีกคนคือคนที่กัปตันฮารุนยิงบนดาดฟ้า
‪อะไรวะเนี่ย
‪(หนึ่งข้อความใหม่)
‪สารวัตรยาดิการ์
‪สารวัตรยาดิการ์!
‪ผู้กำกับเจวัต… เกิดการระเบิดขึ้น
‪ทูนจาย เขาอยู่ที่ไหน
‪กำลังมุ่งหน้าไปคาดิโคย์ครับ ผู้กอง
‪ทูนจาย นายรู้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับฉัน
‪เป็นเรื่องยาวทีเดียว
‪แต่นายจะได้เห็น ฉันจะหาคำตอบให้ได้
‪แต่ก่อนอื่นฉันต้องการตัวเขา ‪นายต้องตามหาเขาเดี๋ยวนี้
‪เขาอันตราย อย่าพยายามติดต่อ ‪แค่อย่าให้คลาดไป
‪ครับ ผู้กอง
‪ผมโทรมาเรื่องคดีของรามาซาน ทูเรลครับ
‪ผมอยากได้ข้อมูลเกี่ยวกับลูก ๆ ของเขา
‪ช่วยยืนยันชื่อ ‪กับหมายเลขบัตรประชาชนก่อนได้ไหม
‪โอเค
‪เอ็มเร
‪เขาเปลี่ยนชื่อเป็นอะไรครับ หลังจากอุปถัมภ์
‪คืนสุดท้ายของเรามาถึงแล้ว
‪คืนที่เราคุยกันมาตลอด โดยที่ไม่รู้ว่าจะมาถึงไหม
‪พี่ชายที่รัก
‪ฉันไม่รู้ว่าพี่จะคิดยังไง
‪แต่ฉันคิดว่าฉันทำหน้าที่ตัวเองได้ดี
‪ฉันเตรียมของขวัญแรงกว่าปกติไว้ให้ตัวเอง
‪ฉันเหนื่อยมาทั้งชีวิต
‪ฉันควรได้พักผ่อนบ้างนะ ว่าไหม
‪พี่จะเป็นคนเดียวที่ฉันรักในชีวิตนี้
‪ถ้าฉันรู้จักรักคนอื่นน่ะนะ
‪ลาก่อนนะ
‪สารวัตร
‪ทูนจาย ฉันอยากให้นายช่วยเรื่องฉุกเฉินหน่อย
‪- ผมกำลังไล่ตามคนอยู่ ‪- หยุด แล้วมาตามที่ที่ฉันจะแชร์ให้
‪ครับผม
‪ทูนจาย
‪มาสักทีนะ พี่ชาย
‪ชื่อจริงนายคือเอ็มเร ทูเรล
‪นายได้รับอุปถัมภ์หลังจากที่พ่อตาย
‪แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นทูนจาย เคิร์กเดเมียร์
‪บราโว่
‪ทำงานหนักขึ้นอีกนิด ‪พี่ก็อาจได้รางวัลเหมือนกันนะ ยาดิการ์
‪ไอ้เวรเอ๊ย!
‪ไอ้หนู
‪เราเห็นนายเป็นน้อง
‪แล้วตลอดเวลาที่ผ่านมา ที่เรารักและปกป้องนาย
‪นายเป็นปีศาจมาจากไหน
‪โชคร้ายจริงๆ เลย
‪หาตัวฆาตกรเจอ
‪อยากจะฆ่าเขา
‪แต่เขากำลังเดินทางไปยมโลกซะแล้ว
‪ฉันคุยกับพี่ถึงเรื่องนี้เสมอเลยนะ รู้ไหม
‪กับเอ็มเร พี่ชายฉัน
‪คุณรู้จักเขาในชื่อทูนจาย
‪ทูนจายเหรอ
‪ทูนจาย
‪คุณถามฉันว่า…
‪"เธอมีพี่ชายไม่ใช่เหรอ"
‪และฉันแทบจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่
‪เกือบพูดว่า "เขาอยู่ใต้จมูกคุณนี่เอง"
‪ฉันชื่อกูเลนดัม
‪พวกเขาเปลี่ยนเป็นกูล
‪เอาส่วนหนึ่งของฉันโยนทิ้งไป
‪นี่คือวิธีจัดการของนายเหรอ
‪- นี่คือวิธีเรียกร้องความยุติธรรมเหรอ ‪- พี่จัดการกับความอยุติธรรมยังไงล่ะ
‪เอาะเถอะ มันจบแล้ว พอแค่นี้แหละ
‪นายถูกจับแล้ว ทูนจาย
‪ไปตายไป
‪ฉันบอกว่า นายถูกจับแล้ว ทูนจาย!
‪พี่จะฆ่าผมเหรอ หา
‪จะใส่กุญแจมือผมโดยไม่บอกว่า ‪ผมจะทวงความยุติธรรมให้พ่อยังไงเหรอ
‪แล้วยังเรื่องที่ผมต้องเจอหลังจากนั้นอีก ‪ไอ้หน้าตัวเมียเอ๊ย
‪เฮ้ย
‪หยุด หยุดนะ ไอ้หนู
‪หยุด ไอ้หนู!
‪หยุด!
‪ฉันบอกให้หยุด! ทำไมไม่หยุด หา
‪ทำไมต้องบังคับให้ฉันชกน้องตัวเอง ‪หยุดเถอะน่า!
‪- พี่… ‪- นายเป็นศัตรูกับฉันได้ยังไง
‪นายกลายเป็นคนทรยศได้ยังไง ‪หา ตอบฉันมา!
‪ผมมีสิ่งที่ต้องทำอีกอย่าง แต่พี่ขวางทางผมอยู่
‪นายไม่ได้ตกนรกหรอก ไอ้หนูคนกล้า
‪นายมันเกิดมาในนรกตั้งแต่แรก
‪ฉันกับพี่คิดว่า
‪ไม่มีใครรู้ว่าเราเกิดมายังไง
‪แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ลง ‪เรื่องการตายของเราในข่าวได้
‪ทูนจาย! ทูนจาย นาย…
‪พ่อ
‪อัสลาน ลูกพ่อ
‪เมื่อไหร่พ่อจะมาครับ พี่ทูนจายอยู่นี่แล้ว
‪- เราอยู่กันที่สวน ‪- ที่ไหน
‪- ฮัลโหล ผู้กอง ‪- ทูนจาย อย่าแตะต้องเขานะ ฟังนะ
‪ฉันจะเปิดเผยความอยุติธรรมที่พ่อนายได้รับ
‪ฉันจะหาฆาตกรตัวจริงให้เจอ ‪แค่อย่าทำร้ายลูกฉัน
‪สัญญาว่าพอหาฆาตกรเจอแล้วจะฆ่ามันให้ผมไหม
‪ได้ ฉันสัญญา นายอยู่ไหน
‪เราอยู่ที่สวนใกล้อะพาร์ตเมนต์คุณ ผู้กอง
‪ฉันกำลังไป อย่าทำร้ายเขา!
‪ลงมาจากรถ!
‪ฉันคิดว่าฉันทำหน้าที่ตัวเองได้ดี
‪พี่จะเป็นคนเดียวที่ฉันรักในชีวิตนี้ ‪ถ้าฉันรู้จักรักคนอื่นน่ะนะ
‪ลาก่อนนะ
‪อัสลาน! ลูกพ่อ!
‪ลูกอยู่ไหน
‪ลูกชายฉันอยู่ไหน
‪- มาถึงสักทีนะ ผู้กอง ‪- ฉันถามว่าลูกชายฉันอยู่ไหน
‪ตอนนั้นผมอายุเท่าเขา
‪ผม พ่อ กับน้องสาว
‪เราไม่เหลือใครอีก
‪พ่อขา หนูหิวมากเลย!
‪พ่อมาแล้ว กับไข่แสนอร่อย ‪ขอขนมปังให้หน่อย ลูก
‪พ่อผมต้องรับใช้ไอ้เวรพวกนั้นเพื่อหาเลี้ยงเรา
‪คนพวกนั้นก็แค่หนู ‪ที่อาศัยอยู่ในท่อระบายน้ำของเมืองนี้
‪- ไม่เย็นเลย ไอ้หนู! ‪- ก็เย็นอยู่นะ
‪คืนหนึ่ง พ่อผมไม่กลับบ้านครับ ผู้กอง
‪ผมไปที่ร้านอาหารเพื่อดูเขา
‪ผมเห็นสิ่งที่พวกมันทำกับเขา
‪พวกมันหาว่าพ่อขโมยเงินไปจากโต๊ะพนัน
‪ไม่มีใครห้ามให้พวกมันหยุดเลย
‪ที่จริง พวกมันหัวเราะและเยาะเย้ยเขา
‪วันนั้นผมหามนุษยธรรมไม่เจอเลย
‪ย่านที่เราอยู่ไม่เคยมีมนุษยธรรม
‪พี่ชาย!
‪พี่ชาย เกิดอะไรขึ้น พี่ชาย!
‪พี่ชาย!
‪นายเองเหรอ
‪ผมเอง
‪ผมบอกคุณแล้ว
‪ทั้งร้องทั้งตะโกน แต่ไม่มีใครสนใจผมเลย
‪ผมบอกคุณว่าเขาบริสุทธิ์ แต่คุณไม่ฟัง
‪ผมขอโทษ! พ่อบริสุทธิ์นะ!
‪โอเค ไอ้ลูกชาย ข้างนอกนี่หนาวนะ ‪เข้าไปข้างในเถอะ
‪ไปกัน เร็ว!
‪ตอนที่พ่อผมถูกฆ่าในคุก ผมกับน้องได้สัญญากันไว้
‪แล้วเราก็มาอยู่ที่นี่
‪ใช่ ผู้กอง
‪คุณเจอฆาตกรตัวจริงแล้ว จะทำยังไงล่ะ
‪- ทูนจาย ‪- คุณสัญญาแล้ว
‪พ่อ!
‪- อัสลานมานี่ ‪- อย่ากลัวไปเลยลูก
‪- พ่อ! ‪- ไม่เป็นไร
‪ผู้กองฮารุน เชลิกตัน วางปืนลงแล้วมอบตัวซะ
‪ตอนนี้คุณอยู่ในสถานะเดียวกันกับพ่อผม
‪พวกเขาจะจับคุณในฐานะฆาตกรต่อหน้าลูกคุณ
‪คุณสัญญาแล้ว
‪คุณต้องยิงผม
‪แล้วพวกเขาก็จะยิงคุณ
‪อย่าทำแบบนี้เลย ทูนจาย
‪ทำลายชีวิตทุกคนไปก็แก้ไขอะไรไม่ได้
‪ใครอยากแก้ไขอะไรล่ะ
‪ผมจะแก้ไขชีวิตตัวเองได้ยังไง
‪นายจบเรื่องราวความแค้นนี้ได้นะ
‪ฮารุน!
‪วางปืนแล้วมอบตัวซะ!
‪เธอต้องเป็นคนซื่อสัตย์นะ เข้าใจไหม
‪เข้าไปข้างในเถอะ เดี๋ยวเป็นหวัด
‪คุณพูดถูก ผู้กอง
‪ผมจบมันได้
‪ทูนจาย!
‪พ่อ
‪พ่อ!
‪- สอบได้ที่เท่าไหร่ล่ะ ‪- ที่ 29 ครับ ผู้กอง
‪ดี เก่งกว่าที่ 30 ดีมาก
‪ลำดับที่ 29 จากทั้งโรงเรียนตำรวจ ‪ดี ดีมาก ไอ้หนู
‪- ขอบคุณครับ ผู้กอง ‪- ฉันภูมิใจในตัวนาย
‪ครูออร์ชุนเป็นยังไงบ้าง
‪ยังแข็งแรงอยู่ครับ
‪ยังอารมณ์ร้อนอยู่ เขาเอาแต่พูดถึงคุณ
‪จริงเหรอ
‪เขาพูดว่าไง
‪เขาภูมิใจในตัวคุณครับ ‪เรียกคุณว่าเป็นแบบอย่างความซื่อสัตย์
‪แบบอย่างเหรอ
‪ชมกันเกินไป
‪ฉันพยายามเต็มที่
‪(คำบรรยายโดย Acharya Suksai)