SERIAL NETFLIX
Wasza wysokość.
Już czas.
Sisi!
Gdzie jesteś?
Sisi!
Oszaleję przez tę dziewczynę!
Chodź, ukryj się ze mną.
Szukałaś w piwnicy?
Na strychu?
Wciąż jest nieubrana?
Tak być nie może. Książę za moment tu będzie.
Matka mówi, że książę chce ci się oświadczyć.
Ale ja go nie chcę.
Czemu?
Widziałaś, jak się ubiera?
Źle się czujesz, pani?
Coś we mnie umiera.
„Wszystko przez to dziecko. Nalej mi sznapsa”.
- Jest z tobą? - Nie, matko.
Nie tym razem.
Trzeba ją wykąpać, ubrać, przyozdobić i rozczesać jej włosy.
To się musi udać.
Sisi!
Ostrzegam cię.
Chcę kogoś, kto zaspokoi moją duszę.
Rozumiesz?
Sisi!
Gdzie ona jest?
Mówiła, że chce kogoś, kto zaspokoi jej duszę.
Sisi!
Puk, spokojnie.
Wasza wysokość?
Już czas.
Wasza cesarska wysokość. Życzę miłego poranka.
- Wasza cesarska wysokość. - Wasza cesarska wysokość.
Po śniadaniu krótkie spotkanie z czeską delegacją,
a potem przymiarki do zimowych strojów.
Ale najpierw egzekucja.
Tylko nie kolejne przymiarki.
- Przełóż je. - Oczywiście.
Wasza wysokość.
Matko.
Ponoć codziennie bardzo wcześnie wstajesz. Kładłeś się w ogóle?
To nie jest przyjemny poranek.
Przyzwyczaisz się.
Myślę, że do pewnych rzeczy nie da się przyzwyczaić.
Chodź. Cicho, Puk.
Wszystko będzie dobrze.
Ojcze.
Zbudź się.
Potrzebuję pomocy.
Sisi zaraz przyjdzie.
Poranna modlitwa jest dla niej bardzo ważna.
Bardzo dojrzała tego lata.
Jest gotowa do małżeństwa.
Jeszcze herbaty? Marie.
Spłoszył się i upadł.
Ale chyba nie jest z nim źle.
Nie ma dnia, żebyś nie robiła kłopotów.
Co ty tu robisz?
Powinnaś przyjmować zaręczyny w domu.
Nie chcę tego życia, którego ona dla mnie chce.
Musi istnieć jakaś inna możliwość.
Co robisz?
Nie.
Noga jest złamana.
Nigdy się nie zrośnie.
Ty to zrób.
Dojdzie do siebie.
Już nigdy nie będzie normalnie chodził. Co to za życie?
Nie przestrzegasz zasad. Robisz, co chcesz.
To jest tego cena.
„Śmierć nas nie dzieli, lecz łączy.
To życie nas dzieli”.
Jak powiedział Heine.
Muszą zobaczyć twarz cesarza.
W takich chwilach władca pokazuje swoją siłę.
Daj nam chleba!
Jesteśmy głodni!
Morderca!
Pętle!
Skazani na śmierć za spisek,
działania rewolucyjne, obrazę majestatu i zdradę.
Tylko jego cesarska mość
ma prawo was ułaskawić.
- Przebacz im! - Przebacz!
Okaż litość!
Łaski!
Czy macie coś do powiedzenia?
Siedzisz w pałacu, a my gnijemy w brudzie,
panie.
Dobrze mówi!
Możesz nas zabić,
ale to nic nie da.
- Ludzie powstaną przeciwko tobie. - Tak!
Umieram za lud!
Tak!
Za lu…
Zamknij drzwi.
Zniechęciłaś dwóch hrabiów i dwóch książąt.
Samych dobrych ludzi.
Mój wrzód.
Lekarz mówi, że może pęknąć.
Umrę przez ciebie, Sisi.
Nazywam się Elżbieta.
Ty…
Matko.
Nie możesz być jak siostra?
Co robi, kiedy jest nieszczęśliwa?
Nie wiem.
Ja też nie. I tak powinno być.
Chcę o sobie decydować.
Co jest w tym złego?
A co chcesz robić?
Pisać wiersze?
Czemu nie?
Nie wiesz, jaki jest ten świat.
Nikt tam na ciebie nie czeka.
Nie zmusisz mnie.
Istnieją zakłady dla młodych kobiet, które postradały zmysły.
Zakład dla obłąkanych? Matko, nie.
Dość tego!
Helena ma świetlaną przyszłość.
Wyjątkowe małżeństwo.
Nie zepsujesz nam tego, rozumiesz?
Matko, proszę. Nie jestem szalona.
Udowodnij to.
A to co?
Władca, który się rani. Źle to wygląda.
Nie lubię wieszać ludzi.
Myślisz, że ja lubię? Chcieli cię zabić.
To nie byli oni.
Ale zostaliby zabójcami.
Musi być inny sposób.
Inny sposób?
Mroźna zima, złe plony. Ludzie są głodni, chorują.
Stąd te zamieszki i nienawiść.
Nie możemy powiesić wszystkich.
Pewnych rzeczy nie zmienimy.
Gniew ludu
jest jak choroba.
Jak wrzód.
A wrzody się wypala.
Co to?
Dar cara Mikołaja dla waszej wysokości.
Przeczytaj na głos.
„Ukochany przyjacielu.
Niech ten dar da ci siłę.
Nawet potężne imperia stają się łatwym celem, gdy zachorują.
Twój lud potrzebuje wizji. Celu.
Czekam na twoją zgodę.
Zyskasz imperium, nad którym nigdy nie zajdzie słońce”.
Jak miło.
Chce, żebyśmy wraz z nim walczyli z sułtanem.
Imperium Osmańskie upadnie. To odpowiedni moment.
Wojna to ostatnie, czego potrzebuje nasz lud.
Wiem, czego potrzebuje nasz lud.
Wasza cesarska wysokość.
Proszę.
Helena Bawarska.
To twoje rozwiązanie?
Mam ją poślubić?
Lud znów ci zaufa, jeśli dasz mu cesarzową.
Uwierz mi.
Cesarzową i dziedzica tronu.
Przyjrzyj się jej.
Helena jest pobożna.
- I piękna. - To za mało.
Nie chodzi o ciebie.
Prusacy chcą naszego tronu.
Napoleon to oszust. Nie będziemy się z nim wiązać.
A wymogi estetyki dyskwalifikują belgijskie księżniczki.
Ślub z Bawarią
umocni nasze roszczenia do państw niemieckich.
I wyda się szczery.
Nie po to odparłam rewolucję, żebyś kręcił nosem na wybór narzeczonej.
Poznacie się za cztery tygodnie na twoich urodzinach w Ischl.
Potem ogłosimy zaręczyny.
Mamy trudne czasy.
Niech lud ma coś, o czym będzie mógł marzyć.
Znowu wiersze. To dlatego matka ma cię za obłąkaną.
Jeśli zaczniesz go słyszeć, obie trafimy do zakładu.
Miło, że jedziesz z nami.
Matka chce mnie mieć na oku. To dlatego.
To ja chciałam, żebyś pojechała.
Naprawdę?
Obawiam się, że…
zagubisz się.
Nie martw się o mnie. Znasz mnie. Mam grubą skórę.
Wcale nie.
Pokaż.
Nie skończyłam.
„Jaskółko, użycz mi swych skrzydeł i do odległych krain zabierz.
Gdybym wraz z tobą przecinała
- błękitny firmament”… - …„firmament”…
…„wniebogłosy chwaliłabym Pana
za wolność, którą mi dał”.
Oby tego nie zobaczyła.
Będę niewidzialna.
Daję słowo. Będę grzeczna.
Od teraz.
Witamy, wasza wysokość.
Cesarz już jest?
Jego cesarska mość przybędzie dopiero jutro.
Przygotujcie coś do jedzenia, bo umrę z głodu.
Cesarz nie przyjedzie rozmawiać.
Nie zadawajcie osobistych pytań. Nie emocjonujcie się.
Żadnych kobiecych opinii czy uwag.
Sisi!
Żadnych emocji. Rozumiem.
Bracia cesarza też tu będą.
Nie robię sobie nadziei,
ale czasem coś psu ze stołu spadnie.
Chodźmy. Szybko.
Powinnyście wziąć kąpiel przed snem.
Ostrożnie.
Przepraszam. Niedługo będziesz miała od tego służącą.
A jeśli będzie nieznośny?
Słyszałam,
że jest owłosiony na całym ciele.
Jak dzik.
I uwielbia, kiedy damy czochrają jego futro.
Na pewno jest dobry.
A jeśli mnie nie polubi?
Jeśli…
Uzna mnie za nudną?
Będziesz wspaniałą cesarzową.
Jesteś elegancka, przychodzi ci to naturalnie.
Wiesz, co powiedzieć, a czego nie.
W przeciwieństwie do ciebie.
Czasami chciałabym być trochę bardziej jak ty.
Chodź tu.
Będzie mi cię brakowało.
Dobry wieczór, mój cesarzu.
To twoja skryta fantazja, panie?
Wasza wysokość jako niedźwiedź,
ja jako bezbronna wiewiórka?
A gdyby tak było?
Cokolwiek budzi w tobie żar, panie…
Nic nie jest mi obce.
Nie mamy dużo czasu.
Krążą plotki,
że wasza wysokość się zaręczy.
To ona?
Wygląda na pokorną.
Podoba ci się, panie?
Coś z nią jest nie tak. Ale co?
Chodź tu.
Może ma wąsy?
Od miesięcy nie widziałam, jak wasza wysokość się śmieje.
Co się musi stać, żebyś się roześmiał, panie?
Mój ślub to kwestia polityki.
I dziedziczenia tronu.
A my to kwestia czego?
Chyba nie miłości?
Dzień dobry, wasza wysokość.
Mam nadzieję, że podróż była przyjemna.
Wasza wysokość. Witamy w Ischl.
Przed śniadaniem przejadę się konno.
Nie!
To niemożliwe.
Miałyśmy jeszcze jeden kufer.
Wasza wysokość, to jest kufer z powozu.
Może ten drugi przyjedzie później?
Niemożliwe.
Wzięłaś strój żałobny? Czemu?
Wujek Georg zmarł.
Jaki wujek Georg?
Czy to teraz ważne?
Mamy do wyboru to albo stroje z wczoraj?
Strój nie ma znaczenia.
Oczywiście, że ma!
To cesarz, a jutro są jego urodziny!
Bądź tak miła i nalej mi sherry.
Czytałam, że w Londynie i Paryżu artyści noszą tylko czerń.
Nic nie rozumiesz!
Możesz nas zostawić same?
- Dzień dobry, wasza wysokość. - Dzień dobry.
Dzień dobry, wasza wysokość.
Uważaj, co robisz.
Dziękuję.
Na litość boską.
Chodź.
Czemu się chowasz, pani?
Nie chowam się.
Często obserwujesz ludzi z ukrycia?
Nie, wasza wysokość.
Czemu jesteś boso?
Lubię chodzić boso.
Czemu niesiesz ptaka?
Czemu zadajesz tyle pytań, panie?
Był w pałacu i nie mógł się wydostać.
Znam to uczucie.
Jesteś siostrą Heleny?
Tak, panie.
Piękny poranek na przejażdżkę.
Tak. Pomaga mi jasno myśleć.
Znam to uczucie.
Wybacz, pani.
Oczywiście.
Wasza wysokość.
Rodzina waszej wysokości będzie zachwycona.
To się okaże.
W Wenecji umrą z zazdrości,
kiedy powiem, że byłam na urodzinach cesarza.
Maksymilianie, co za niespodzianka.
Jednak tu dotarłeś.
Mój piękny chłopcze.
A to kto?
Czarująca Francesca, baronowa czegoś tam.
Myślałam, że Włosi nas nie cierpią.
Ta mnie znosi.
To zaszczyt cię poznać, pani.
Ponoć folgowałeś swoim żądzom podczas tej podróży.
Ponoć znalazłaś nową cesarzową.
To mój młodszy brat.
Mój braciszek Ludwik Wiktor.
Witaj, chłopcze.
Nie było czasu, by poinformować, że mi towarzyszy.
Maksymilianie.
To, co robisz, nie ma znaczenia.
Goście czekają w salonie.
Jej wysokość arcyksiężna
i ich wysokości, arcyksiążęta Austrii.
Moja droga siostro.
Zofio.
Musisz nam wybaczyć. Zaszła pomyłka z ubraniami.
Jego cesarska mość.
Moje panie.
Wasza wysokość.
A oto i ona.
Niech cię zobaczy, Heleno.
Cała przyjemność po mojej stronie.
A to jest…?
- Sisi. - Elżbieta.
Jak się ma ptak?
Wasza wysokość, podano do stołu.
Cudownie. Pójdziemy?
Car chce, żebyśmy mu pomogli.
Obalili sułtana i podzielili imperium osmańskie.
- Ale to zły pomysł. - Czemu?
Anglicy i Francuzi na to nie pozwolą. Będzie niepotrzebna wojna.
Czy nasze imperium nie jest niezwyciężone?
Każdego da się pokonać, Luzi.
Twoje włosy, Heleno, są pięknie zaplecione.
Prawda, Franciszku?
Prawda.
Sama je zaplatam.
Helena nigdy nie musiała pracować.
A pani?
Którą jesteś siostrą, pani?
Tą nudną czy niegrzeczną?
Jak książę sądzi?
Tak myślałem.
A Helena?
Nada się dla mojego brata?
To sprawa cesarza i mojej siostry.
Oceniam wszystkie kandydatki.
- To chyba ważne zadanie. - Owszem.
Ktoś powinien się z panią ożenić.
Przepraszam?
Nigdy nie utyjesz, pani. Widać po nadgarstkach.
Nie to, co ona. Wkrótce będziemy musieli się rozstać.
Spokojnie, ona nie rozumie.
Jesteś piękna jak kwiat.
Dziękuję, mój drogi.
Później.
Luzi-Wuzi.
Psujesz mi apetyt.
Pobaw się swoją lalką u siebie.
To zabawne.
Miałam prosić cię o to samo, książę.
Przepraszam, książę.
Racz mi wybaczyć.
Helena świetnie mówi po czesku.
Czyni również postępy we francuskim.
Prawda, Heleno?
Tak, mamo.
Zatem…
Może pójdziemy na spacer?
Młodzi będą mogli się lepiej poznać.
Nieniepokojeni.
Popołudniowy spacer w słońcu.
Świetny pomysł.
Mamo.
Kukułka.
Byłaś bardzo śmiała, pani.
Jeszcze raz przepraszam.
Nie musisz.
Byłaś ze mną szczera. To mi się podoba.
Miło mi.
Nie martw się.
Poprosi Helenę o rękę.
Bo wszyscy mężczyźni w rodzinie robią, co powiesz?
Bo wie, że tak należy.
Przygotuj muzykę na wieczór, moja droga Margarete.
Coś skocznego, wasza wysokość?
Wprost przeciwnie. Jestem w nastroju na coś rzewnego.
Dziękuję, że zostawiłaś tego wagabundę w domu.
Błagam. Mój mąż gryzie, gdy musi założyć ładne spodnie.
Mówiłam ci, mógłby zamieszkać z moim Karolem w Auhof.
Mam prezent dla waszej wysokości.
Urodzinowy.
Sama to zrobiłaś?
Tak, wasza wysokość.
Dziękuję.
Proszę.
Przekonasz się, pani, że nie jestem złym człowiekiem.
Wierzę.
Po prostu jestem czarną owcą, tak jak ty.
Baronowo.
Arcyksiążę cię szukał. Zobacz, co dla ciebie ma.
Dziękuję.
- Idź. - Tak, idę.
Wznieśmy toast.
Dziękuję za przybycie na urodziny Franciszka Józefa,
które będziemy jutro wspólnie świętować.
Nowy rok,
nowy rozdział.
A tobie, droga Heleno,
życzę, żebyśmy wkrótce mieli coś ważnego do ogłoszenia.
Oddał mi chusteczkę.
I o co chodziło z tym ptakiem?
Co miał na myśli?
Nic. Widział mnie rano w parku.
Rozmawialiście?
Nie.
Ostatnie ostrzeżenie.
Zobaczmy, może kufer jest tutaj.
Nie chciał nic o mnie wiedzieć. O nic mnie nie pytał.
Chce wiedzieć tylko, czy jesteś ładna i uprzejma.
Jak będzie chciał coś wiedzieć, pójdzie do biblioteki.
Miło cię widzieć. Bałem się, że nie zdążysz.
Więc chcesz poślubić tę bawarską owieczkę?
To zły pomysł?
Nie. Idealnie ci pasuje.
- Nie w moim typie. Zbyt… - Cnotliwa?
…przewidywalna.
Opowiedz o podróży.
Wojsko jest w należytym porządku.
A nasze imperium, Franciszku, jest takie ekscytujące.
- Poddani są bardzo różnorodni. - Cieszę się.
Ciekawa sprawa, jedno tylko ich łączy.
Nie lubią cię.
Żartuję, Franciszku.
Ale mówiąc poważnie, niepokoję się.
Nie jesteśmy popularni.
No, ty nie jesteś.
Panuje przekonanie, że to mama decyduje,
a ty srasz po gaciach na widok Francuzów i Prusaków.
Mówiłem: „Nie robił tego od lat”.
Dziękuję, wystarczy.
Mówią, że brak ci wizji.
Ale co ja tam wiem.
Daj znać, kiedy mam otworzyć kolejną stodołę w twoim imieniu.
Wróć ze mną do Wiednia.
Jako mój doradca.
Potrzebuję kogoś, komu mogę zaufać.
Zastanowię się.
Zasłabłaś, pani?
Nie, nic mi nie jest.
Co robisz?
Było tak gorąco, a podłoga jest przyjemnie chłodna.
Kojąca.
Masz rację, pani.
To przyjemne.
Słyszałem, co powiedziałaś mojemu bratu.
Przepraszam.
Czasem mówię wprost, co myślę.
Może mnie tego nauczysz?
A to co?
To nie moje.
Wplotłam je sobie.
A czyje?
Puka.
Żebym go zapamiętała.
To mój koń.
Nie mów, że postradałam zmysły, panie.
Często to słyszę, ale tak nie jest.
Kiedy byliśmy mali, wybiłem mojemu bratu ząb.
Zachowałem go w tajemnicy.
To akurat jest szalone.
Czy to nadal boli?
Nie.
Dziękuję.
To było interesujące.
Zakładam, że będziemy mogli ogłosić zaręczyny przed powrotem.
Możesz zacząć wybierać damy dworu.
Sporządziłam już listę kandydatek, wasza cesarska wysokość.
Byle to nie były same ptasie móżdżki.
Myślę, że znajdzie się wśród nich jedna z nas.
Ktoś doświadczony.
Sprytnie, hrabino.
Ale nie ty, Margarete. Nadal cię potrzebuję.
Nie mogę się doczekać twojego występu.
- Kończmy już. - Oczywiście, wasza cesarska wysokość.
Myślę, że wygląda dużo lepiej niż na tym portrecie, prawda?
Co z tobą jest?
Słuchasz mnie?
Tak, oczywiście.
Nie mogę się doczekać jutra.
Wasza wysokość. Proszę za mną.
Ja?
Jej wysokość księżniczka.
Wezwałeś mnie, żebyśmy się napili, panie?
To moje urodziny.
Wszystkiego najlepszego, wasza wysokość.
Muszę wrócić, zanim się zorientuje.
Zostań.
Proszę.
Obiecałam, że nie będę wprowadzała zamieszania.
Za późno.
Może zapomnimy o protokole?
Elżbieto?
Tak ci na imię, prawda?
Tak.
Ale od dawna go nie słyszałam.
Przypomniałaś mi dziś o czymś.
O tym, jaki byłem, zanim zostałem cesarzem.
Jaki wtedy byłeś?
Żywy.
Nie.
Żenisz się z Heleną.
Tak postanowiono.
Ale chcę ciebie.
Wszyscy mówili mi, co robić, przez całe moje życie.
Dłużej tak nie mogę.
Od miesięcy czułem się martwy…
Z tobą…
chcę świętować urodziny.
Ale nie znasz mnie.
Mówisz prawdę, gdy nikt tego nie robi.
I…
masz inne spojrzenie na świat.
Potrzebuję kogoś takiego jak ty.
Niech nam żyje Niech nam żyje
Żyje, żyje
Niech nam żyje Niech nam żyje
Niech żyje nam
Jakie to szczęście, że dotarły nasze stroje.
Dziękuję bardzo.
Dziękuję, że tu jesteście. Bardzo mi miło.
Chciałbym coś ogłosić.
Chciałbym prosić młodą damę o rękę.
Księżniczkę bawarską…
Elżbietę.
Nie.
Gratulacje.
Na zdrowie.
Poczekaj, proszę.
Heleno, nie chciałam tego.
Musisz mu odmówić, słyszysz?
Proszę.
Proszę, odmów.
Nigdy nie czułam czegoś podobnego.
Zakradłaś się do jego łóżka, żeby wybrał ciebie?
- To nie tak. - A jak?
Czemu chce ciebie?
Nie zdołasz być cesarzową.
Zniszczysz go.
Ta kobieta będzie cesarzową drugiego imperium w Europie.
Dość tej zabawy.
To nie zabawa.
Przemyślałam to, która z nich się nadaje.
Helena jest dobrze przygotowana.
Nie będzie sprawiać żadnych problemów, wasza wysokość.
Sisi jest wciąż taka…
niedojrzała.
Albo Elżbieta, albo żadna.
Jego cesarska mość.
Jej cesarska wysokość arcyksiężna.
Powiedz ciotce, że to nieporozumienie.
Natychmiast.
Dość.
Nie interesuje mnie, co mówią inni.
Chcę usłyszeć, co sama mówisz.
Chcesz zostać cesarzową Habsburgów?
Tak.
Póki się znów nie zobaczymy.
Wasza wysokość, gratuluję zaręczyn.
To wielka zmiana.
Zmieni się dużo więcej, Theo.
Ty, cesarzową? Kto by pomyślał?
Czeka cię dużo pracy.
Masz szczęście, że wiem, co się liczy.
Sisi, słuchasz mnie?
Mów mi Elżbieto.
Proszę się nie martwić, wasza cesarska wysokość.
Każda w końcu się ugnie.
Nie martwię się.
Jeśli się nie ugnie, trzeba ją złamać.
Wstawaj!
Zostaw mnie!
Cesarz zakazał żebrania.
Będziemy mieć cesarzową.
ŚLUB FRANCISZKA JÓZEFA I Z ELŻBIETĄ
To okazja, na którą czekaliśmy.
Dla ludu.
Napisy: Krzysiek Ceran