SERIAL NETFLIX
Niech to się skończy,
Hazy.
Gdyby diabeł na mnie czyhał
Podniesie się anieli śpiew
Tego dziecka nikt nie skrzywdzi…
Dziś ważny dzień.
Wstań, pani.
Wasza wysokość, to znowu hrabina.
Czy mam się tym zająć?
Nie, wpuść ją.
Mój cesarzu.
Hrabino.
To kiepska pora.
Nie miałam wyboru. Nie odpisujesz, panie.
Wszystko już wyjaśniliśmy.
Mnie nie można się tak pozbyć.
Przedstawiłem ci hojną ofertę.
Mówiłeś, panie, że mnie potrzebujesz.
Wasza wysokość? Niedługo przybędzie narzeczona cesarza.
To koniec.
Dziś wielki dzień, moje drogie. Księżniczka Elżbieta wkrótce tu będzie.
Cały świat będzie oglądał jutrzejszy ślub.
A wy jesteście tu,
żeby spełniać każde życzenie naszej przyszłej cesarzowej.
A cóż to za krój?
To Wiedeń, nie Wersal.
Zawsze biorę więcej, niż potrzebuję.
Wkrótce się przekonamy, które z was sobie radzą.
Zadbamy o jej potrzeby,
żebyśmy miały to, czego potrzebujemy.
Promienną cesarzową.
Chcę wiedzieć wszystko.
Co je, pije i myśli.
Kiedy ma okres. Wszystko.
Przyszła cesarzowa już prawie tu jest.
Drogie panie,
witajcie na wiedeńskim dworze.
Franciszek napisał jej 44 listy. Wyobrażasz sobie?
Zobaczymy, jak im się ułoży.
Jak to? Przecież się kochają.
Czy nie?
Sama miłość często nie wystarcza, Luzi.
Franciszek wie, że tak myślisz?
Wszyscy mamy swoje sekrety.
Prawda, Luzi-Wuzi?
Ustawcie się szybko! Powozy nadjeżdżają.
Jedzie!
W pierwszym rzędzie tylko piękni. Wszystko ma być idealne.
Nie będzie niespodzianek.
Nie ma niespodzianek. Jest tylko złe planowanie.
Elżbieto, wyświadczysz mi przysługę?
Tutaj, na dworze,
nie mów każdemu, co sobie myślisz.
Potrafię o siebie zadbać.
A Franciszek kocha mnie taką, jaka jestem.
Jesteś taka?
Witaj.
W końcu jesteś.
Cudownie.
Miło mi, wasza cesarska wysokość.
Chodź.
Czeka nas dużo pracy.
Heleno.
Witaj.
Ludwiko, miło cię widzieć.
Ludzie nie mogą się ciebie doczekać.
Na ślub pojedziesz szklanym powozem.
To tradycja.
Za dwie godziny masz lekcję tańca z cesarzem.
Johann Strauss skomponował ci walca. Ale najpierw przymiarki.
Jesteśmy.
W międzyczasie pokażcie ich wysokościom nowy ogród różany.
Oczywiście. Tędy, proszę.
Heleno?
Heleno, zaczekaj.
Już się do mnie nie odzywa.
Ani słowem.
Tylko Bóg musi nam wybaczyć, Elżbieto.
Cała reszta to próżność.
I strata czasu.
Wasza wysokość.
To twoje komnaty.
Ochmistrzyni, hrabina Esterhazy.
Zna protokół i dwór lepiej ode mnie.
Będzie zarządzać twoim dworem i wszystko zorganizuje.
To dla mnie zaszczyt, wasza cesarska wysokość.
Czy mogę przedstawić dwórki?
To córki znamienitych rodów. Zadbają o twój umysł i ducha, pani.
Spełnią każde życzenie.
Hrabina Amalia von Salm-Reifferscheidt.
Zna sześć języków, ma talent do haftu i rysunku.
Służy od lat.
To największy zaszczyt, wasza wysokość.
Wyglądałam tego dnia.
Hrabina Charlotte von Stubenberg.
Wybitna harfistka.
Wasza wysokość jest ładniejsza niż na obrazach.
- Przepraszam, jestem podekscytowana. - Hrabina Leontyna von Apafi.
Z odległej Transylwanii.
Świetnie mówi po francusku i znakomicie czyta na głos.
Wzięłam swoje ulubione książki.
Znasz Wertera?
Wasza wysokość.
Jestem Elżbieta.
Bez dotykania!
I nie mówimy po imieniu, wasza cesarska wysokość.
Tędy, proszę.
To najnowsze style. Z Paryża, Mediolanu, Sankt Petersburga.
Sama je wybrałam.
Tyle butów.
Nie twój rozmiar, Leontyno.
Cesarzowa nie może nosić butów dwa razy. Codziennie je wyrzucamy.
To marnotrawstwo.
To Schönbrunn.
Dziwne, że wciąż nie ma kufra z jej butami.
Dziś musimy przymierzyć stroje do tańca,
jutrzejszej kolacji i do ślubu.
Jest wiele do zrobienia, ale trochę dyscypliny i damy radę.
Podoba ci się?
Jest w posiadaniu naszej rodziny od stuleci.
Mamo, chodź!
Zaraz cię złapię.
Wasza cesarska wysokość.
Gabinet czeka.
W takim razie…
Zostawiam cię w rękach dwórek.
Oby to było ważne.
Wasza cesarska wysokość.
Francja i Anglia przystąpiły do wojny z Rosją.
Od wczoraj rosyjska armia pod Odessą jest pod ostrzałem.
Wasza cesarska mość musi wybrać stronę, inaczej ktoś wybierze za nas.
Musimy wysłać posiłki.
Jeśli mogę, tegoroczne wydatki na armię już i tak obciążyły budżet.
Przystąpienie do wojny oznaczałoby, że na nic innego nie będzie pieniędzy.
- Wiedziałem, że to powiesz, Bach. - Von Bach.
Na co teraz potrzebujesz pieniędzy? Na dom dla wdów?
Panowie.
Wasza cesarska mość, co jest ważniejsze od obrony naszego imperium?
Chcesz atakować, a nie bronić.
Radzę poczekać.
- Sprawa jest zbyt niejasna. - Niejasna?
Błagam.
Mogę?
Tu są Francuzi. Co najmniej dziesięć liniowców.
Trzypokładowych i czteropokładowych.
A pod Krymem mamy Brytyjczyków.
Dziewięć parowców,
sześć kanonierek i jedna fregata.
A tutaj…
Winogrona, proszę.
Rosyjska piechota i flota.
Francuzi porachują się carem. Z nami czy bez nas.
Moim zdaniem, wasza cesarska mość, powinniśmy patrzeć na Zachód.
Uczmy się od Francuzów i Anglików.
Nie denerwujmy cara Mikołaja.
Sojusz z Rosją zabezpiecza naszą pozycję w Europie.
Musimy sprzeciwić się Zachodowi.
Nie weźmiemy udziału w tej wojnie. Oto stanowisko Habsburgów.
Udział w niej byłby stratą pieniędzy i ludzi.
Planuję dla naszego imperium co innego.
Delegacje z Paryża i Sankt Petersburga przybyły na ślub.
Chcą wiedzieć, po czyjej stronie staną Habsburgowie.
Nalegam, żeby wasza cesarska mość rozważył tę kwestię.
Dałem ci odpowiedź.
A teraz wybaczcie.
Matka waszej wysokości mnie nienawidzi.
Nie schlebiaj sobie. Nienawidzi wielu ludzi.
Kiedy przedstawimy plany gabinetowi i arcyksiężnej?
Nic nie powiemy, póki nie będziemy gotowi. Umówiłeś spotkanie?
Tylko ten wieczór wchodzi w grę.
Mówiłem mu, że to w przeddzień ślubu.
Spotkamy się z nim.
Cesarzowa bierze dwugodzinne kąpiele każdego ranka i wieczora.
Codziennie trzeba czesać jej włosy i zaplatać warkocze.
Należy je myć
wyłącznie mieszanką oślego mleka i niepokalanka.
Pomaga również na płodność.
Proszę dokładnie wyczyścić jej paznokcie.
Wasza wysokość ma piękną skórę. Jak światło księżyca.
Myślę, że serce cesarza skradły oczy.
Albo usta.
Chciałabym mieć takie długie włosy.
Leontyno, co robisz?
To zadanie pokojówki.
Oczywiście.
Może powinna zrezygnować z grzywy.
Przymierzymy perukę.
Co ona robi?
Za ciasno.
Dość, proszę. Nie mogę oddychać.
Zatem pasuje idealnie.
Potrzebuję przerwy.
Chcę zobaczyć Franciszka. Cesarza.
Jeszcze nie pora.
Kontynuujcie.
Zatem pójdę na spacer. Po…
Potrzebuję odetchnąć.
Byle w odpowiedniej sukni.
Co ona robi?
Dokąd by nie szła, idziemy za nią.
Naprawdę część z nas odprawią?
To tylko takie gadanie.
Tradycyjnie cesarzowa ma sześć dam dworu.
Ale nas jest dziesięć.
Zostanie dokonana selekcja.
Które z nas zostaną?
Te niezbędne.
Fuj!
Widziałaś kiedyś takie zwierzę?
On patrzy na waszą wysokość.
Bo jestem tu nowa.
Nie ptak. Arcyksiążę.
To Maksymilian, brat cesarza!
Rety! Jest taki przystojny.
Miło cię znów widzieć.
I wzajemnie.
Zmieniłaś się od zaręczyn.
Rozkwitłaś niczym migdałowiec.
- Jak to robisz? - Co takiego?
Prawisz komplementy, które w istocie są zniewagami.
Chętnie cię nauczę.
Nie, dziękuję. Wolę ubliżać otwarcie.
Pięknie tu.
Na pierwszy rzut oka tak.
- Chcesz mnie nastraszyć? - Mówię prawdę.
Jak się miewa ta włoska baronowa?
Ponoć wspaniale.
Zaręczyła się z hrabią.
A ty?
Nie zaręczyłem się.
Elżbieto.
Jeśli mogę ci dać radę…
Trzymaj się mnie, a nic ci się nie stanie.
Mam przeczucie, że może być wprost przeciwnie.
- Czas na lekcję tańca. - Wybacz.
„Potężna rzeka, gdy się w swoim biegu wije Ma siłę serca, co w mej piersi bije”.
Będzie z nią dużo pracy.
To nie jej pisanina jest problemem.
Co jeszcze?
Te książki są w naszym kraju zakazane.
Przykro mi to mówić, ale brakuje jej zrozumienia i dyscypliny.
Słyszałam, jak przywitała cesarza.
No i odwołała przymiarkę.
Co proponujesz?
Ta młoda dama potrzebuje silnej ręki. Da się ją ułożyć.
Nie przestrasz jej, hrabino.
Wasza cesarska wysokość. Wasz mąż.
Jest tutaj?
Wasza wysokość.
Karolu! Jak miło.
Już jesteś.
Nasz syn ożeni się tylko raz.
Jak sprawy w zamku Auhof?
Znakomicie. W marcu ustrzeliłem dwunastaka.
Wybudowaliśmy też nową stajnię. Ma nawet toaletę.
Jak miło.
A jak tam sprawy w Wiedniu?
Rosyjska wojna jest pewnym problemem, ale nie przejmuj się nią.
Będziesz wiedziała, co robić.
Mogę ci jeszcze jakoś pomóc?
Moglibyśmy wieczorem spędzić trochę czasu razem.
Poznasz narzeczoną cesarza.
Miałem na myśli później.
Daj mi znać.
Pójdę odpocząć.
Spóźniłam się. Wybaczcie, panowie.
Wasza wysokość pozwoli, że się przedstawię.
Johann Strauss, kompozytor.
Skomponowałem walca na waszą cześć. Do weselnego tańca.
Pan Strauss wygląda, jakby bolał go brzuch.
Coś cię dręczy.
Wszyscy chcą, żebym wybrał stronę w tej wojnie.
Jak najszybciej.
A ty nie chcesz.
Mam inne plany.
Powiem ci później.
Dokąd prowadzą te drzwi?
Wasza wysokość…
Błagam o wybaczenie.
Narzeczona cesarza musi wrócić do przygotowań.
Oczywiście.
Proszę, wasza wysokość.
Bu!
Droga hrabino.
- Witaj. - Przyniosłeś buty?
Takie rzeczy trudno zdobyć. I nie są tanie.
Potrzebuję ich najpóźniej wieczorem. Ta Amalia nie daje mi spokoju.
Zdobędę je.
Obiecuję.
Jak tam jest?
Wszystkie chcą się zbliżyć do narzeczonej. Zdobyć pozycję. Jak rozszalałe wróble.
Trzęsiesz się.
Przecież jest ciepło.
Mnie jest zimno.
Pod tymi sukniami nie nosi się bielizny.
Nie wiem, jak one mogą tak żyć.
Długo nie pożyją.
Nie powiedziałaś, jaka ona jest.
Cesarzowa.
A jaka ma być?
To gnida.
Jak oni wszyscy.
Byle ufała ci bardziej niż wszystkim innym.
Wiem.
Co jeszcze trzeba zrobić?
Proszę za mną.
Wasza wysokość.
Moment…
Wasza wysokość.
Nalegam.
Możesz zostać w sukni, pani.
To nie potrwa długo.
Co nie potrwa długo?
Doktor Fritsch potwierdzi cnotę narzeczonej cesarza
i zdolność do wydania na świat dziedzica.
To zaszczyt, wasza wysokość.
Ostatecznie to Bóg zadecyduje.
Jak wiecie, to On decyduje, kto zasiada na tronie.
Od jutra będziesz, pani, narzędziem Jego woli.
Jego ekscelencja, arcybiskup Rauscher.
Proszę się położyć.
Rozłóżcie nogi jej wysokości.
Pan doktor już prawie skończył.
Wszystko wygląda w porządku.
Najważniejsze jest ustalenie dziewictwa.
Przestań!
Jestem dziewicą.
Doktor musi to potwierdzić.
Nie znalazłem dowodu.
To niemożliwe.
Wasza wysokość dużo jeździ konno?
Nie wie pan, co to znaczy?
- To możliwe. - Bez udowodnienia cnoty nie będzie ślubu.
Wierzę, że jest dziewicą.
Nawet jeśli jej błona dziewicza pękła.
Obyś wydała na świat cesarzy,
a cały świat był ci podległy.
Wasza wysokość,
wasz brat.
Chciałeś mnie widzieć?
Jutro popracuję nad dyplomatami.
- Nie zrozumieją tych planów. - Traktujesz to poważnie?
Co to ma znaczyć?
Doradzam ci od tygodni,
ale ty ciągle trzymasz z von Bachem.
Podczas rewolucji
porucznik Krall oddał rękę za imperium.
To chwalebne.
Ma dwie córki,
Agnes i Emilie.
Agnes była brzemienna
z mężczyzną, który nie zamierzał się z nią żenić.
Zmarła przy porodzie.
Emilie padła ofiarą tego samego człowieka.
Zrozpaczona, skoczyła z dachu stodoły. Od tej pory mieszka w sanatorium.
Ponieważ nie wiemy, kim był ten człowiek,
możemy tylko zadbać o rodzinę porucznika.
Tytuł szlachecki i coroczna pensja.
Zgadzasz się?
Tak.
Dzięki temu będzie mógł o tym zapomnieć
i nie będzie więcej o tym mówił.
Dziękuję, wasza wysokość.
- Nie wiedziałem, że to siostry. - Nie łam zasad.
Szkodzisz nam wszystkim.
Wyglądasz olśniewająco, pani.
Nie poznaliśmy się dotąd. Karol, twój przyszły teść.
Oczywiście. Miło mi poznać.
Wypuszcza mnie tylko przy ważnych okazjach.
Większość czasu mam spędzać na wsi.
To brzmi znajomo.
Wyglądasz cudownie.
Jak ci minął dzień?
Heleny tu nie ma?
Prosiła, by cię przeprosić.
Prawie cię nie poznałem.
To dobrze czy źle?
Ty mi powiedz.
Elżbieto, dołącz do nas.
Wojna może nadać znaczenie. Motłoch zniknąłby z ulic.
Wojna to ostateczność, a nie zabawa.
I tak nadamy ludziom znaczenie, prawda?
Wasza ekscelencja poznał już pannę młodą?
Mieliśmy już przyjemność.
Miałem zaszczyt
potwierdzić cnotę młodej damy.
Cudownie.
Z przyjemnością mogę powiedzieć, panie,
że z pewnością doczekasz się dziedzica.
Przynajmniej waszej ekscelencji było przyjemnie.
Elżbieto, to był obowiązek jego ekscelencji.
Przykro mi, że święty rytuał był dla ciebie krępujący, pani.
Święty rytuał.
Myślałam, że dwóch mężczyzn zagląda mi pod suknię.
Wybacz, maman. Przepraszam.
Jesteś poruszona,
moje dziecko.
Nie jestem.
Wszystko w porządku, Elżbieto?
Może panna młoda powinna odpocząć.
To nie będzie konieczne.
- Nie… - Franciszku.
Miała długi dzień.
Chcemy, żeby jutro wszystko poszło dobrze.
Odpoczynek dobrze ci zrobi, Elżbieto.
Nie. Proszę…
Może powinnaś odpocząć.
- Ale… - Nalegam.
Jeśli mogę coś powiedzieć…
Hrabina Esterhazy mianowała mnie twoją ochmistrzynią, pani,
bo znam się na ludziach.
Wiem, jak się zachowują i co komu można powiedzieć.
Zawsze jestem gotowa pomóc.
Dziękuję.
Wasza wysokość, wiele innych dam
tylko szuka tu dobrego męża.
Przychodzą i odchodzą.
Ten dwór jest moim życiem.
Jestem tu tylko po to, by ci służyć.
Czego tylko potrzebujesz, pani.
Wiesz, co to jest?
Znalazłam to na podłodze.
To jakiś śmieć.
Mam go wyrzucić?
Zobaczę, co się dzieje.
Wasza wysokość musi odpocząć.
O co chodzi?
Tam, skąd pochodzę, pali się takie lalki jako symbole śmiertelności.
Żeby zapewnić sobie łaskę Boga.
Wasza wysokość.
Zęby.
Sama to zrobię. Dziękuję.
Nie powinnaś, pani.
Rozejdą się plotki.
Więc ty to zrób.
Absolutnie nie.
W noc przed ślubem? To nieodpowiedzialne.
My mogłybyśmy pójść. Ona już śpi.
Co to takiego?
Arcyksiążę Maksymilian organizuje wieczorek.
Zaprosił cię, pani.
Nas też. My też jesteśmy zaproszone.
Hrabina mówiła, że panna młoda nie opuszcza swoich komnat
w noc przed ślubem.
Powinnyśmy iść.
To Franz!
Liszt?
Ponoć usłyszeć, jak gra, to jak umrzeć i narodzić się na nowo.
Absyntu, pani?
Co to?
Może lepiej herbatę, wasza wysokość?
Dobrze się bawisz?
Spokojnie. Nie zaprosiłem tego obleśnego Rauschera.
Nie ma tu Franciszka?
O ile wiem, nie.
- Opuścisz nas z tego powodu? - Nie.
To dobrze.
Mogę ci przedstawić mojego przyjaciela?
Właśnie przyjechał z Weimaru.
Maestro, oto przyszła cesarzowa.
To zaszczyt.
Dla waszej wysokości.
Spóźniliśmy się?
Miał tu być o północy.
I jestem.
Panie Stephenson.
Jego wysokość cesarz.
To zaszczyt.
Wracaj szybko, zanim zauważą.
Dla ludu.
Chcę, żebyś zbudował mi wielką kolej. Jak ta, którą zbudowałeś w Anglii.
I w Egipcie, a ostatnio w Norwegii.
Chcę połączyć mieszkańców mojego imperium.
Przynieść im dobrobyt.
To za mało.
Austria potrzebuje tej kolei.
Cały świat potrzebuje kolei. Dlatego jest droga.
Daj mi trzy dni. Dostaniesz całą sumę.
Ponoć wasza wysokość chce dołączyć do wojny.
To będzie bardzo kosztowne.
Nie dołączymy do wojny.
Dostanie pan pieniądze przed wyjazdem.
Usiądźmy.
Podoba ci się?
Twoja matka mi go dała.
Należał do mojej ciotecznej babci.
Marii Antoniny?
Miała go na szyi, kiedy szła na ścięcie.
Moja rodzina wykorzystuje ładne rzeczy do brzydkich celów.
Czemu tu jesteś, skoro nienawidzisz dworu?
Próbowałem odejść.
Elżbieto…
Kiedy się poznaliśmy, myślałem, że to życie będzie dla ciebie lepsze.
Że ja będę dla ciebie lepszy.
Ślub jest jutro.
Jeszcze nie jest za późno.
Nie.
Powinnaś zobaczyć swoją minę. Naprawdę mi uwierzyłaś?
Nigdy nie kochałeś prawdziwie.
Kocham twojego brata.
A jednak jesteś tutaj.
Już nigdy ze mną nie porozmawiasz?
Ile razy mam przepraszać?
Przepraszam.
- Przykro mi. - Jesteś pijana.
Wiem.
Cesarzowa się tak nie zachowuje.
Heleno…
To nie był łatwy dzień.
Przykro mi, że sądziłaś, że to będzie łatwe.
Zawsze uciekasz, gdy robi się trudno.
Dorośnij, Sisi.
Wiesz, kim się stałaś?
Naszą matką.
Daję tej ich miłości trzy miesiące. A ty?
Nie będę twoją nagrodą pocieszenia.
Mówiłam mężowi, że chcę być sama.
To nie twój mąż, pani.
Książę Waza?
Wasza cesarska wysokość, co mam mu powiedzieć?
Znasz go, pani?
Niech wejdzie.
Wasza cesarska wysokość.
Książę.
Ile to już? Dziesięć lat?
Trzynaście.
Wciąż nosisz lisa, książę.
Nie wyrzucam starych rzeczy tak łatwo, jak wasza wysokość.
Ostatni człowiek, który tak mówił, został powieszony.
Napijesz się, książę?
Czy on ją kocha?
Franciszek?
Niczym wróbel witający nowy dzień.
Małżeństwo z miłości.
To tak można?
Próbujemy czegoś nowego.
Czemu zaprosiłaś mnie na ten ślub, pani?
Zaproszono całą Europę.
Może to dlatego, że to mój syn się jutro żeni?
Tyle pytań, książę.
Poczekaj, odetchnij.
Wasza cesarska wysokość.
Dobrej nocy.
Czy zobaczę cię jutro, książę?
Czy dostanę odpowiedź?
Co to ma znaczyć, że nie ma jej w łóżku?
Zgubiłyście cesarzową?
A to co?
Wyprowadzić ją.
- Wszyscy czekają. - Nie obchodzi mnie to.
Rety.
Czy możemy zostać same?
Pewnie cieszy cię ten widok.
Myślałam, że tak będzie.
Ale nie.
Pachniesz starym szampanem.
Ty też.
Podobają mi się te krótkie włosy.
Pięknie wyglądasz.
Przepraszam za moje słowa.
Ja też.
Powiedz, że nie jestem jak matka.
Nie jesteś.
Oby był tego wart.
Przyzwyczaisz się do tego cyrku.
Ale straciłam ciebie.
Nie straciłaś mnie.
Naprawdę chcesz wrócić do Bawarii?
Nie chcesz tu na trochę zostać?
Nie wiem, komu mogę tu ufać.
O co chodzi, Theo?
Panie, ponoć twoja narzeczona pokłóciła się z twoim bratem.
Z moim bratem?
Wydawała się zaniepokojona.
Drogie panie, znakomicie.
Hrabino,
moje gratulacje.
Opiekuj się moją córeczką.
Elżbieto!
- Elżbieto! - Elżbieto!
Elżbieto!
Wasza wysokość!
Elżbieto! Proszę!
Elżbieto!
Napisy: Krzysiek Ceran