SERIAL NETFLIX
Panie.
Wyprowadź nas z ciemności
i powiedź do światła.
Pokaż nam, kto jest prawy,
a kogo wiedzie do złego.
Wasza wysokość.
Już czas.
Cesarz
walczy za nas
i za nasze ukochane cesarstwo.
Wskazuje nam drogę.
Dzięki swej sile
i mądrości
cesarz chroni nas
i nasze cesarstwo przed mrocznymi siłami,
które chcą je zniszczyć.
A teraz
wszechmogący Bóg zesłał mu pannę młodą.
Elżbietę.
Będzie niczym wyspa
pośród szalejącej burzy.
Na jej łonie boski cesarz znajdzie ukojenie.
Gdzieś tam spiskują demoniczne siły,
które chcą pożreć nasze ukochane cesarstwo.
Ale ten sojusz,
Franciszek i Elżbieta,
oni nas ochronią.
Ich blask będzie jaśnieć
na wieczność.
Z łaski Bożej
ogłaszam was
mężem i żoną.
Elżbieta!
Para cesarska!
- Spokojnie! - Cofnąć się!
Spokojnie, mówię!
Cofnąć się!
Potrzebujemy więcej ludzi!
Cofnąć się!
Nie słyszycie? Cofnijcie się!
Cofnąć się!
Gość waszej wysokości.
Spóźniłaś się, pani.
Dziękuję za zaproszenie.
Wasza wysokość.
Zawsze dodajesz kolorytu w ponure wieczory takie jak ten.
Ale dalej musisz sobie radzić sama.
Poradzę sobie.
Zdradzisz mi swe zamiary?
Poznać nowych przyjaciół. Znowu zobaczyć starych.
Skąd te nerwy? Nigdy nie byłaś na balu?
Byłam, ale nie jestem nimi tak znudzona jak niektórzy.
Czego ci brak, Leontyno?
Dama z tak szlachetnego rodu w kwiecie wieku.
Czemu nie masz męża?
Rodzice kazali mi tu kogoś poznać.
Mam siedem sióstr.
Ojciec mówi, że piątka ma wyjść za mąż, bo się powiesi.
Nie szukam męża.
To czego tu szukasz?
Ponoć miałaś wczoraj gościa, pani.
Wasza wysokość, minister spraw zagranicznych.
O tej porze? Dziś?
Błagam o wybaczenie. To pilna sprawa.
Mów.
Rosjanie bardzo zwiększyli liczbę wojsk na naszej granicy.
Mamy raporty, że ją przekraczają. To groźba.
Rosyjska armia na habsburskiej ziemi?
Wiem, że łączy cię, pani, przyjaźń z carem…
Stare przyjaźnie też się kończą. Naruszenie granicy jest niewybaczalne.
Musimy powiadomić cesarza.
Co teraz?
Dwór zatańczy na naszą cześć. My zatańczymy na koniec.
Nie powiedzieli ci? Odwołali to.
Żebyś nie najadł się wstydu.
Wygląda jak prawdziwa cesarzowa. Jak to zrobiłaś, matko?
Widziałeś? Ludzie od razu ją pokochali.
Mieli się uspokoić, a nie rozochocić jak zwierzęta.
- Przesadzasz. - Mówię, co widziałem.
Nie, Maksymilianie.
Widzisz to, co drzemie w twoim sercu.
Znasz tę kobietę?
Którą?
Kto to?
Nie znam jej.
Problemy na granicy. Musimy natychmiast je omówić.
Wybacz.
Dokąd tak pobiegł cesarz?
Dajcie jej owoce. Jest taka blada.
Zawsze wiedziałam, że Elżbieta jest wyjątkowa.
Teraz musimy znaleźć kogoś tobie, Heleno.
Hrabino?
- Mam prośbę. - Oczywiście, wasza wysokość.
Chcę, żeby moja siostra została na dworze.
Chcesz zostać?
Masz już wspaniałe towarzystwo, pani.
To moja siostra. Nikomu tak nie ufam jak jej.
Tak?
A ja chciałabym zostać.
Powierzę jej mój dwór.
Czy to problem?
To jawna prowokacja.
Zwodzenie cara Mikołaja było błędem.
Jeszcze gorzej byłoby się teraz ugiąć.
Nie wciągnie mnie do tej wojny.
Wasza wysokość, nalegam,
żebyśmy poinformowali Francuzów i Rosjan, kogo wesprzemy.
Proszę też pamiętać o mieszkańcach pogranicznych regionów.
Płaczesz nad losem rumuńskich wieśniaków?
Błagam.
Wasza wysokość wie, że mam kontakty z Francuzami.
Mogę z nimi porozmawiać o sojuszu.
Nie, teraz najważniejsze jest wzmocnienie wojsk na granicy.
Należy wysłać co najmniej 250 000 ludzi.
Powiedz ambasadorom, że podejmę decyzję.
Dziś wieczorem.
Porozmawiamy na osobności, wasza wysokość?
Zostawcie mnie samego.
Maksymilianie, zostań.
Zaprosiłeś hrabinę Gundemann?
Luiza? Jest tutaj?
Przestań.
To w złym guście, nawet jak na ciebie.
Nic o tym nie wiem. Naprawdę.
Theo, niech hrabina zostanie wyprowadzona.
Nie.
Po prostu miej na nią oko.
Nie chcę skandalu.
Co cię obchodzi ta stara historia?
Luiza to przeszłość.
A może nie?
Chcesz być moim powiernikiem, a robisz podchody do mojej żony.
To nie tak.
Przyjęła moje zaproszenie. Ciebie też zapraszałem.
Od teraz nie wtrącaj się w moje sprawy.
Trzymaj się od niej z dala. Od wszystkiego.
Sprowadzenie cię do Wiednia było błędem.
Potrafisz tylko niszczyć.
Proszę.
Wasza wysokość?
Panowie właśnie przybyli.
Szukałem pani.
Zastanawiałam się, kiedy znajdzie mnie niańka.
Czy mogę coś dla pani zrobić?
Skoro pytasz, Theo,
powiedz mi,
kto jest najpotężniejszą osobą na tym balu?
Jego wysokość, oczywiście.
Nawet cesarz czegoś potrzebuje.
Nie wiem, o czym mówisz, pani.
Nie udawaj niewiniątka. Przecież wiesz o wszystkim.
Nikt nie zna go lepiej od ciebie.
Co się stało w kościele?
Nie kontrolowałeś sytuacji.
Aresztowaliśmy parę osób.
Ale w niektórych dzielnicach robi się niespokojnie.
Są bary, w których szerzy się liberalna propaganda
i gromadzą się rebelianci.
Daj rozkaz, pani, a jeszcze dzisiaj podejmę działania.
W taki radosny dzień?
Jak by to wyglądało?
Hrabino, jakiś problem?
Chce, żeby jej siostra tu została.
I zarządzała jej dworem.
Moim zdaniem to byłby ogromny błąd.
Wasza wysokość?
Coś wymyślę.
A ty…
aresztuj, ilu chcesz,
ale jutro rano ułaskawisz 50 osób, które aresztowaliśmy dawno temu.
Jako prezent ślubny dla cesarza.
Tak jest, wasza wysokość.
Mówią, że przed kościołem doszło do aresztowań.
- Aresztowań? Z jakiego powodu? - Ktoś obraził wasze wysokości.
Nie mówmy o takich rzeczach w ten szczęśliwy dzień.
Mówią, że warunki w Wiedniu są złe.
Wielu głoduje.
To plotki.
Skoro o głodowaniu mowa, trzy miesiące jadłam tylko marchew,
żeby wcisnąć się w tę suknię, ale było warto.
To dlatego szampan tak szybko uderza ci do głowy.
Nie masz pojęcia, panie.
Pokazałeś, co myślisz o małżeństwie. Dość.
Nie robię tego na znak protestu.
Nie?
To dlaczego gonisz za każdą kobietą?
Bo ty mnie nie chcesz.
Nie ośmieszaj się.
Kto to?
Cały czas się na mnie patrzy.
Znacie tę kobietę?
Nie, przykro mi.
Ależ oczywiście.
Czy to nie hrabina Gundemann, którą jego wys…
To nieporozumienie, pani.
Wybaczcie, chcę porozmawiać z cesarzem.
- Pójdziemy z tobą, pani. - Chce być sama.
Cesarzowa nigdy nie jest sama. Nie może.
- Franz Liszt wrócił. - Liszt?
- Gdzie jest? - Nie widzę go.
Franciszku?
Jesteś tu?
Wasza wysokość.
Gratuluję.
Czemu tak mi się przyglądałaś, pani?
- Zawsze jesteś tak bezpośrednia, pani? - Kiedy mogę.
Jak to jest?
Być tuż po ślubie?
Tak jak wczoraj,
tylko w bieli.
Wiedziałam, że się polubimy.
Masz męża, hrabino?
- Dotąd udało mi się tego uniknąć. - Znasz cesarza?
Wiesz, pani,
na tym dworze każdy ma swoją powinność.
Swoje zadanie.
Jakie jest twoje zadanie, pani?
Mam dostarczać rozrywki.
Teraz ja tu jestem.
Cokolwiek było kiedyś, skończyło się.
Ten pałac ma zamiary również wobec ciebie, pani.
Zmienia ludzi.
Sączy się w ich serca.
Aż nawet ty zaczniesz spełniać swoją powinność.
Wasza wysokość.
Wasza wysokość chce kredytu na kolej?
Mamy już kolej.
Jego wysokość jest przekonany, że lepsza komunikacja
poprawi nastroje w odległych regionach.
- Cesarz chce zjednoczyć poddanych. - Wybacz mi, panie. Kto to jest?
Alexander von Bach, mój minister spraw wewnętrznych i doradca.
Warunki w wielu regionach są straszne.
Stąd ten sprzeciw. Rozwój kolei to więcej niż tylko handel i bogactwo.
Gdzie matka waszej wysokości? Chciałbym jej przedstawić syna.
Pewnego dnia Simon przejmie moje interesy.
Tak jak kiedyś syn waszej wysokości.
Panowie, sytuacja jest poważna.
Reszta Europy pozostawia nas w tyle.
To nie tylko inwestycja w kolej, to…
Tak jest.
To inwestycja w lepszą przyszłość poddanych cesarstwa.
Wasza wysokość planuje rozwijać wojsko? Jako sojusznik Anglii i Francji?
- Interesowałaby nas inwestycja w wojsko. - A jak wojsko dotrze na granicę?
A ich racje żywnościowe?
Wschodnia granica jest ponad 1000 km stąd.
Kolej przyda się do wszystkiego.
W tym do wojny.
Wasza wysokość, cesarzowa.
Przepraszam.
Wasza wysokość, co za niespodzianka.
I jaki wielki zaszczyt.
Możemy porozmawiać, Franci… Wasza wysokość?
To musi poczekać.
To bardzo ważne.
Później.
Oczywiście.
Wasza wysokość, dziękujemy za te wyborne cygara,
ale obawiam się, że nasz bank nie może ci pomóc.
Za pozwoleniem.
Chodź, Simonie.
Jeżdżąc koleją zawsze mam mdłości.
Cholera.
Zgubiłyście swoją cesarzową? Znowu?
Jej wysokość jest na spacerze.
Wasza wysokość, jestem Charlotte von Stubenberg.
Mój kuzyn służył z tobą w marynarce.
Może go pamiętasz? Ma tylko jedno ucho.
A ty…?
A ja nie chcę być kolejną, która straci przez ciebie pracę, panie.
Może warto.
Doświadczenie uczy, że nie.
Co to za mężczyzna?
Wygląda interesująco.
To ambasador Francji.
Dobry wieczór.
Wasza wysokość.
Miło cię znowu widzieć.
Cała przyjemność po mojej stronie. To czarujące przyjęcie.
Nie dorównuje twojemu zeszłorocznemu balowi kostiumowemu.
Wiem, że masz pilną rozmowę z moim bratem.
Z całym szacunkiem, cesarz Napoleon był bardzo cierpliwy.
Ale teraz nadszedł czas, by jego wysokość,
twój cesarz, zdecydował, po czyjej jest stronie.
Jego pokój słono go kosztuje.
Błagam.
Nie chodzi mu o pokój.
Jak to?
Jeśli Francja i Rosja rozszarpią się nawzajem,
kto będzie największą potęgą Europy?
Mój brat nazywa to pokojem,
ale zyskuje na waszej wojnie, nie mieszając się w nią.
Tęskniłaś za mną, pani?
Powiedz to.
Chciałam, żebyś go zobaczył, książę.
Mężczyznę, jakim się stał.
Ta młoda kobieta, dla której ten wielki pałac był za mały,
która chciała wszystko zmienić, czy ona wciąż tu jest?
Nie wiem.
Co teraz?
Macie nową cesarzową. Co będzie z tobą, pani?
Może zrobię coś, co zawsze chciałam zrobić.
Chodź więc.
Pojedziemy daleko stąd. O poranku.
Co ja mówię?
Zostaniesz tu na zawsze.
Habsburgowie.
To twoja wielka miłość, pani.
Ale cesarzowa może być tylko jedna.
Baczność!
Cesarzowa!
Mógłbyś choć raz zachowywać się normalnie?
Co to znaczy „normalnie”?
Ci ludzie tutaj są normalni?
Wiesz, o co mi chodzi.
Wskakuj.
Prawie jak w domu.
Ale nie jesteśmy w domu.
Błagam o wybaczenie, wasza nadobna wysokość, ale…
wiesz, jaki jestem.
Zachowujesz się jak psubrat i nazywasz to wolnością.
A więc to tak.
Już cię zmienili.
Niech mi ktoś poda strzelbę!
Musimy ukrócić twoje męki.
- Nie możesz cieszyć się moim szczęściem? - Cieszyć się?
Z czego?
Zapytamy twoją siostrę, co myśli o tym wszystkim?
A teraz ma się tobą opiekować,
a przecież ona też go kocha.
Masz wyjechać.
Zabierz matkę. Nie chcę was tu widzieć.
Już nigdy nie będziesz sobą, jeśli tu zostaniesz.
Ale masz swojego cesarza, tak?
Nie możesz mieć wszystkiego, Elżbieto!
Wasza wysokość.
Gratuluję małżeństwa.
Czy my się znamy, panie?
Nie.
Znam twoją matkę, panie. Gustaw, książę Waza.
Waza?
Jesteś Szwedem?
Tak, ale opuściłem ojczyznę wiele lat temu.
- Przez wojnę z Napoleonem? - Gorzej. Problemy rodzinne.
Coś takiego.
Moja siostra…
Powiedzmy, że powinien nas dzielić co najmniej jeden łańcuch górski.
Mam tak z bratem.
Żaden pałac nie jest teraz dość duży dla nas obu.
Nie wyobrażam sobie tego.
Gdy byliście mali, siedziałeś przy nim, gdy nie mógł spać.
Żeby nie dręczyły go potwory.
Proszę o wybaczenie.
Proszę poczekać.
Skąd to wiesz, książę?
Matka waszej wysokości mi mówiła.
Wasza wysokość?
Baron von Sina pilnie prosi o audiencję.
Spodziewałeś się mojego ojca, panie?
Owszem.
Nie pogodził się z tym,
ale ja już decyduję o inwestycjach i pożyczkach.
Plany waszej wysokości są słuszne.
Rewolucja przemysłowa już dawno powinna tu zawitać.
Miło mi to słyszeć.
Jednakże…
z całym szacunkiem,
twój ród, panie, słynie z wydawania więcej, niż posiada.
Wspaniałe przyjęcie, tak przy okazji.
Jak wiesz, nie marnuję pieniędzy na wojny ani zamki.
Każdy w końcu stawia sobie pomnik.
Masz moje słowo.
A to nie wystarczy.
Tak mi się wydawało.
Ale jest ktoś, kto mógłby mnie przekonać, bym ci zaufał, panie.
Tak się składa,
że ponoć już się znacie.
Moje gratulacje, wasza wysokość.
Miło cię widzieć.
Dziękuję, hrabino.
W poniedziałek otrzymasz wstępną umowę, panie.
Pójdziemy?
Tak.
To cudownie.
Fantastycznie.
Mamy pieniądze!
- No, ty masz pieniądze, panie. - Jakie pieniądze?
Powiedz ambasadorom, że nie sprzymierzę się z nikim.
A co zrobisz?
Odnowię nasze imperium.
Najpierw zbuduję kolej.
Nie mówisz poważnie.
Panie, to błąd.
Nie możesz oddać naszego imperium tym psom w zastaw!
Żeby kupić zabawkę!
Skąd nagle taki pomysł?
Wybaczcie, czas na mój taniec z żoną.
Jeśli cesarstwo upadnie,
ciebie pierwszego powieszę.
Wasza wysokość, au revoir.
Ruszam do Paryża.
Napoleon musi poznać stanowisko cesarza.
Pozdrów Napoleona ode mnie.
Liczę, że nasze kraje wkrótce zawrą sojusz.
To wymagałoby nowego cesarza.
Masz kogoś na myśli, wasza wysokość?
Wszędzie cię szukałyśmy, pani. Cały dwór się martwił.
Myślałyśmy, że ktoś cię porwał.
Cesarz musiał tyle czekać. Goście również.
Wasza wysokość.
Heleno.
Wasza wysokość.
Gratulacje.
Dziękuję.
Wyglądasz olśniewająco.
Jeśli mogę zauważyć.
Dziękuję.
Pewnie szepczą, że powinnam ci wydrapać oczy, panie.
Niech szepczą.
Cieszę się, że chcesz zostać z Elżbietą.
Tu jesteś.
Coś nie w porządku?
Arcyksiężna przecież wie.
Powiedz słowo, a hrabina już nigdy się tu nie pojawi.
Dziękuję. Nie trzeba.
Każdy czegoś od ciebie chce. Nie pozwól, żeby cię to wzburzało.
Dowiedz się, komu możesz ufać.
Czy Helena powinna zostać na dworze?
Czy to mój egoizm?
Nie ma na to prostej odpowiedzi.
Proszę.
Jeśli pytasz, czy jest ci lojalna, to tak.
A czy wciąż jest zraniona…
Jak ty byś się czuła, moja droga?
Mamy kuzynkę w Czechach. Zorganizujemy jej wycieczkę.
Chyba zasłużyła na odpoczynek od waszych rodziców?
Tak.
Jak ci minął wieczór?
Wszystko w porządku?
Ty żałosny zdrajco!
Ty wydrukowałeś te ulotki?
Wasze wysokości, teraz najważniejsza część wieczoru.
Noc poślubna.
Małżeństwo musi zostać skonsumowane, inaczej będzie nieważne.
Musi dojść do aktu.
Wasza wysokość będzie cały czas ubrana w tę halkę.
Proszę jej nie zdejmować.
Ból jest normalny.
Najlepiej się nie ruszać i pozwolić, żeby sprawy same się potoczyły.
Ten związek nie jest dla przyjemności.
Ten związek jest dla Boga.
Dla Świętego Cesarstwa Habsburgów.
Okłamałem cię.
Znam tę kobietę.
Powiedziała mi.
Już dawno to zakończyłem.
Ona tego nie akceptuje.
Cały wieczór czułam się jak idiotka.
Przepraszam.
Traktują mnie, jakbym nie umiała liczyć do trzech.
Wszyscy mnie do czegoś nakłaniają.
Tak jak mój brat?
Po prostu uważaj na niego.
Coś jeszcze?
Nie.
Ta halka…
Nie mogę jej zdjąć, bo pójdę do piekła.
Co robisz?
To uspokajające.
Damy sobie radę.
Razem.
Więc nie zostawiaj mnie już.
Daję słowo.
Odpocznę chwilę.
Przykro mi, że tak szybko odprawiono nas z dworu.
Nie mają pojęcia, jaka ona jest.
Nikt tam nie wie, jaka ona naprawdę jest.
Zawsze mówiłaś, że jest obłąkana.
Jak ja.
Ale ona jest silniejsza ode mnie.
Ma to po tobie.
Nie smuć się, Heleno.
Nie smucę się, matko.
Od teraz to jej podróż.
Słyszałam, że książę Waza wyjechał.
Tak jest lepiej. Przecież wiesz, pani.
- Narobił nam tylu kłopotów. Pamiętasz? - A jeśli to prawda?
Że mój czas dobiegł końca?
Co robisz?
Dobranoc, wasza wysokość.
Napisy: Krzysiek Ceran