Downloaded from YTS.MX
‎(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎ฉันจึงขอความจริง
‎และขอพลังความรู้สึกทางเพศของคุณ
‎รวมทั้งความปรารถนาอันงดงามนั้น
‎ฉันอยากให้คุณพยายามใช้มันจริงๆ
‎อย่าลืมสิ่งที่แสดงออกมาได้ยาก
‎ตรงนี้มันจะกระตุ้นคุณและทำให้คุณศิโรราบ
‎ขอบคุณนะ ขอบคุณที่เป็นคนแรก
‎ถ้าคุณคิดถึงสังคมที่เราอาศัยอยู่
‎ผู้หญิงติดอยู่ในวัฒนธรรมของความเป็นชาย
‎มีการล่วงละเมิดผู้หญิงมากมายทั่วโลก
‎การเหยียดหยามรูปร่าง ล่วงละเมิดทางเพศ ‎และทำลายอัตตา
‎มีความละอายหลายอย่างที่ผู้หญิงต้องแบกรับ
‎เพราะเรือนร่างของพวกเธอ ‎ไม่เหมือนเรือนร่างบนภาพปกนิตยสาร
‎ค้นหาเรือนร่างที่เร่าร้อนของคุณ
‎เร็วเข้า ฉันขออีก
‎เอาสะโพกฟาดพวกเขาเลย
‎แค่เพราะบางคนแต่งตัวบางอย่างหรือดูเซ็กซี่
‎ไม่ได้แปลว่าพวกเขากำลังเชิญชวน ‎ให้คุณมามีรู้สึกทางเพศกับพวกเขา
‎ที่ผ่านมาเราปิดกั้นเรือนร่างของผู้หญิง
‎ควบคุมความรู้สึกทางเพศของผู้หญิง
‎ได้เวลาแล้วที่ผู้หญิงจะใช้อำนาจของตน
‎และเวลานั้นก็คือตอนนี้
‎วิธีที่จะก้าวเข้าสู่อำนาจนั้นผ่านการเคลื่อนไหว
‎ฉันเชื่อว่าการกำหนดกรอบของเสาขึ้นใหม่
‎ทำให้เราเรียกคืนเรือนร่างของผู้หญิงกลับมาได้
‎เรามักคุยกันว่าพวกเราหัวก้าวหน้าเกินไปไหม
‎แต่ความจริงคือวินาทีที่คุณพูดคำว่า "เต้นรูดเสา"
‎พวกเขาคิดทันที
‎ถึงสถานที่ที่ผู้ชายสูบซิการ์ ดื่มเหล้า ‎และผู้หญิงเต้นยั่วบนตักแลกเงิน
‎นั่นเป็นแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น
‎มันคือโลกของเสา
‎มันคือการเต้นรูดเสาและศิลปะการเต้นรูดเสา
‎ฟิตเนสเต้นรูดเสา
‎กีฬาเต้นรูดเสา
‎ความหมายแตกต่างกันไปสำหรับแต่ละคน
‎มันคือการเดินทางของการเติบโตและพบตัวเอง
‎ฉันอยากได้ความมั่นใจกลับคืนมา
‎ฉันกำลังทำสงครามเพื่อช่วยให้ผู้หญิง ‎ยึดตัวเองคืนกลับมา
‎เมื่อคุณเข้ามาในโลกของฉัน
‎คุณจะรู้สึกเหมือนเข้าสู่ไฟต์คลับสำหรับเพศหญิง
‎และถ้าคุณตัดสินใครในนี้ ฉันจะขอให้คุณกลับ
‎ที่รัก ที่นี่คนไม่แกร่งอยู่ไม่ได้
‎(ฟอนทานา แคลิฟอร์เนีย)
‎(เอฟเวลิน)
‎อรุณสวัสดิ์
‎ฉันอายุ 50 ปี
‎เป็นแม่ลูกสอง
‎และฉันเป็นม่าย
‎กำลังจะครบหนึ่งปีกับอีกแปดเดือน
‎นับตั้งแต่สามีของฉันเสียชีวิตไป
‎ได้แล้ว
‎คนที่รู้จักฉันจะรู้ว่าฉันไม่เคยอยู่นิ่ง
‎ชอบไปโน่นมานี่
‎ทำให้ตัวเองงานยุ่งอยู่ตลอดเวลา
‎พอเสียสามีไป…
‎ฉันก็เหมือนตายไปกับเขาด้วย
‎ฉันไปทำงานได้
‎ฉันดูแลลูกค้าได้
‎ฉันดูแลจัดการร้านได้
‎ทันทีที่ฉันกลับมาขึ้นรถ
‎ไม่มีเสียงเพลง
‎ไม่มีชีวิตชีวา
‎ตอนนี้โต๊ะในครัวไม่ใช่โต๊ะในครัวอีกต่อไป
‎มีใบเรียกเก็บเงินกองเต็มไปหมด
‎มีความมืดมิดอยู่ทุกที่
‎เทอร์รี่ไม่ใช่แค่สามีแต่เป็นเพื่อนรักของฉัน
‎เขาเป็นพ่อเลี้ยงของลูกๆ ฉัน
‎ฉันเสียทุกอย่างไปภายใน…
‎สุดสัปดาห์เดียว
‎ฉันต้องยอมให้ตัวเองมีความสุขบ้าง
‎เหตุนี้ฉันถึงอยากลองเข้าร่วมเอสแฟกเตอร์
‎ฉันเปิดแอปพลิเคชัน
‎แล้วก็ปิด ปล่อยมันไว้อย่างนั้น
‎มีบางอย่างบอกฉันว่า "กลับไปดูซิว่ามันคืออะไร"
‎(ชีล่า ผู้ก่อตั้งเอสแฟกเตอร์)
‎ฉันเป็นกระบอกเสียงให้การเคลื่อนไหวนี้อยู่แล้ว
‎ก่อตั้งโดยนักแสดงหญิง ชีล่า เคลลีย์
‎เอสแฟกเตอร์เป็นเทรนด์ออกกำลังกาย ‎ที่มาแรงที่สุดในฮอลลีวูด
‎ฉันเขียนหนังสือ ‎ไปออกรายการเดอะโอปราห์โชว์กับเอส
‎ชีล่า เคลลีย์กลับมาสาธิตวิธีเต้นรูดเสาให้เราดู
‎มันเกิดขึ้นเพราะเทรี่ แฮตเชอร์ ซึ่งเป็นนักเรียน
‎ไปออกรายการโอปราห์และเต้นโชว์
‎มันเกี่ยวกับการเพิ่มพลัง
‎ผู้หญิงในชั้นเรียนมีทุกขนาดรูปร่าง
‎มันไม่เกี่ยวกับการมองตัวคุณเอง ‎หรือทำตัวให้เซ็กซี่
‎แต่อยู่ที่การค้นหาจุดที่คุณจะมั่นใจในรูปร่างตัวเอง
‎มาร์ธา ขึ้นมาสิ
‎ทำไมถึงเรียกว่าเอสแฟกเตอร์
‎ชื่อเอสแฟกเตอร์เพราะเทียบกับรูปร่างของผู้หญิง
‎ส่วนโค้งของตัวเอสเลียนแบบรูปร่างของผู้หญิงค่ะ
‎ตรงกับข้ามกับผู้ชายที่เหมือนตัวเอช
‎- ตัวเอชเหรอ ขอบคุณนะ ‎- คือว่า…
‎รูปร่างผู้หญิงเหมือนตัวเอส
‎รูปร่างผู้ชายเหมือนตัวเอช
‎ตายแล้ว
‎ฉันรู้ว่าต้องแยกมันจากสายตาผู้ชาย
‎ฉันพูดถึงมันในฐานะฟิตเนส
‎เป็นการออกกำลังให้ร่างกายแข็งแรง
‎เอสแฟกเตอร์ที่จริงแล้วก็คือ
‎วิถีชีวิตที่ออกแบบให้คนที่ถูกระบุว่าเป็นหญิง
‎ปลดล็อกร่างกายผ่านการเคลื่อนไหวที่เร้าอารมณ์
‎และเรียนรู้วิธีที่มันจะพาคุณไปสู่ที่ที่ดีกว่าบนโลกนี้
‎โอเค
‎พอฉันรู้แบบนั้นฉันก็คิดว่า
‎"ฉันต้องนำสิ่งนี้ไปให้ผู้หญิง ‎อยากนำมันไปให้ผู้หญิง"
‎(เอสแฟกเตอร์ สตูดิโอ แอลเอ)
‎กรอกข้อมูลแล้วเอามาให้ฉันนะคะ
‎ปากกาอยู่ตรงนั้นค่ะ
‎(ผู้หญิงจากทุกอาชีพและทุกเมือง ‎มาที่เอสแฟกเตอร์)
‎(เพื่อเริ่มการเดินทางหกเดือน)
‎เราพร้อมแล้ว เยี่ยมมาก ขอบคุณ
‎- คุณชื่ออะไร ‎- เอฟเวลิน
‎- เอฟเวลิน ฉันแพตตี้ ‎- แพตตี้
‎- ยินดีที่ได้รู้จัก ‎- ชื่อกลางของฉันก็เอฟเวลิน ฉันไวโอเลต
‎- ไวโอเลต ‎- ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‎- ฉันมาจากฟอนทานา ‎- ไกลหรือเปล่าคะ
‎เป้าหมายของฉันคือปีนเสาให้ได้
‎ฉันจะมีความสุขถ้าได้ขึ้นไปบนยอดเสา ‎และโบกมือให้ทุกคน
‎อาจไม่โบกมือแต่ว่าเป้าหมายฉันคือปีน
‎เอฟเวลิน
‎- ฉันชื่อเอวา ‎- เอวา
‎อลิซาเบธ
‎เซ็นตรงนี้ค่ะ เราต้องให้คุณเซ็นชื่อย่อตรงนี้
‎ร่างกายฉันประสานงานกันไม่ได้เลย
‎- ไม่จำเป็นหรอก ‎- ฉันเชยเฉิ่มมาก
‎ฉันไม่เคยเรียนเต้นตั้งแต่เกรดสามแล้ว
‎- เหมือนฉันเลย ‎- ทักษะเดียวกันค่ะ
‎ฉันไม่แน่ใจว่าจะได้เจอกับอะไร
‎- ใช่ ‎- เข้าใจใช่ไหม
‎มันจะต้องน่าสนใจ
‎สวัสดี
‎เป็นยังไงบ้าง
‎ก็ดีนะ
‎พวกคุณประหม่าหรือเปล่า
‎- ประหม่าสิ ‎- พวกคุณโคตรกล้าหาญเลย
‎ฉันจะขอให้คุณถอดรองเท้าทิ้งไว้ที่นี่
‎เข้ามาเลยค่ะ วางของบนม้านั่งตรงนี้
‎ปล่อยผม ถอดแว่นตาและเราจะนั่งล้อมวง
‎ดูกลุ่มนี้สิ
‎(ครั้งที่หนึ่ง ขั้นเริ่มต้น เอสแฟกเตอร์)
‎ฉันอยากแนะนำให้คุณรู้จักอาลี
‎ที่จะสอนร่วมกับฉัน
‎ฉันชื่อชีล่า ภารกิจแห่งชีวิตของฉัน
‎คือช่วยให้ผู้หญิงกลับมาสู่ความมีสุขภาพดี
‎เรากำลังจะเริ่มการเดินทางนานหกเดือน
‎ซึ่งเราจะกลับไปเชื่อมต่อกับร่างกายเรา ‎ผ่านทางการเคลื่อนไหว
‎และเราจะได้รู้จักกัน
‎ถึงแม้ตอนนี้เราจะรู้สึกเหมือนคนแปลกหน้า
‎มันต้องใช้ความรู้สึกปลอดภัย
‎เพราะอย่างนี้เราถึงไม่มีกระจกและการตัดสิน
‎ฉันอยากรู้จักชื่อคุณ คุณมาจากไหน ‎และต้องการอะไรจากที่นี่
‎ใครอยากพูดคนแรกคะ
‎สิ่งที่ฉันอยากได้จากที่นี่…
‎ฉันสังเกตว่าไม่นานมานี้ตัวเองเลิกดูกระจก
‎โดยเฉพาะส่วนนี้
‎ความละอายที่น้ำหนักตัวเพิ่มมากขึ้น
‎ชีวิตนี้ไม่มีวันไหนที่ฉันรู้สึกเซ็กซี่
‎หรือรู้สึกว่ายอมรับรูปร่างตัวเองในแบบที่มันเป็น
‎ฉันเป็นผู้หญิงห้าวมาตลอด
‎ไม่เคยเข้าใจความหมายที่แท้จริง ‎ของการเป็นผู้หญิง
‎ฉันหวังว่าชั้นเรียนนี้จะช่วยให้ฉันตกหลุมรักตัวเอง
‎เพราะฉันไม่รักตัวเองเลย
‎ไม่นานมานี้ฉันเพิ่งเสียสามีของฉันไป ‎ผ่านมาปีครึ่งแล้ว
‎ดังนั้นนี่คือเรื่องใหญ่
‎ฉันอยากจะโอบรับการได้ใกล้ชิดอีกครั้ง
‎ถึงแม้จะเป็นกับตัวเอง
‎เพราะฉันปล่อยหลายอย่างไป
‎และฉันอยากได้มันกลับคืนมา
‎- ใช่แล้ว ‎- มาลุยกันเลย
‎เรามาเคลื่อนไหวกันไหม
‎แฟนสาวของฉันมาที่นี่
‎แล้วเธอก็เปิดใจและการได้เห็นสิ่งดีๆ ในตัวเธอ
‎ฉันรู้สึกว่า "อยากได้อะไรแบบนั้นบ้าง"
‎ฉันมีลูกสามคนและลูกคนเล็กอายุ 21 ปี
‎ฉันเลยรู้สึกว่าฉันพอแล้ว
‎กับชีวิตความเป็นแม่คน
‎ถัาฉันไม่ทำตอนนี้ ฉันก็จะไม่สามารถทำได้
‎ขณะที่ศีรษะคุณดึงทั้งร่างกายไปทางซ้าย…
‎ผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ฉันเห็นดูสวยมากสำหรับฉัน
‎ฉันคิด "เธอสวยจัง" แต่ไม่เคยเห็นตัวเองสวย
‎และฉันอยากได้ความมั่นใจนั้น
‎และรู้สึกเซ็กซี่ ไม่เปรียบตัวเองในทางลบ ‎กับผู้หญิงคนอื่น
‎ฉันมองตรงนี้แล้วคิดว่า
‎"ตายแล้ว ทุกคนสวยมาก ‎แล้วตอนนี้หน้าตาฉันเป็นยังไง"
‎- ดังนั้น... ‎- เธอถามคำถามคุณ
‎- เธอดูเป็นยังไง ‎- ใช่ ตอนนี้เธอดูเป็นยังไงบ้าง
‎คุณเร่าร้อนมาก
‎ผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาในสตูดิโอ
‎มีด้านหนึ่งของตัวเองที่ถูกทำให้เงียบไว้
‎โลกนี้มีการตัดสินที่โหดร้ายกับคนที่น้ำหนักเกิน
‎(เอริน ครู)
‎ฉันได้ผ่านขั้นตอนของ
‎"คุณมีแบบนี้เกินไป แบบนั้นเกินไป ‎คุณยังมีแบบนี้ไม่พอ"
‎ตอนเด็กๆ
‎พ่อของฉัน
‎เคยเรียกฉันว่า "ฮอตด็อก" เป็นชื่อเล่น
‎เรื่องเล็กๆ เรื่องนั้นทำฉันใจสลาย
‎ฉันโตเร็วเกินตัวและทุกคนเริ่มสังเกตเห็น
‎และฉันถูกเรียกว่าผู้หญิงร่าน ‎เพราะสิ่งที่ฉันเกิดมาพร้อมกับมัน
‎ฉันแยกตัวออกจากมัน
‎เพราะฉันไม่อยากถูกตัดสิน ถูกด่าว่า
‎ทำไมการเป็นผู้หญิงอวบอั๋น ‎หรือผู้หญิงผอมมีเซลลูไลต์
‎ทำไมถึงเป็นสิ่งที่ถูกรักไม่ได้
‎และสวยงามไม่ได้
‎ฉันจะสอนคุณเดินแบบเอสแฟกเตอร์
‎(เดินแบบตัวเอส)
‎ก้าวแรกของการเดินคือ ‎เริ่มลากนิ้วเท้าจากด้านหน้ามาด้านหลัง
‎ข้ามเส้นกลางตัวของคุณ
‎ดังนั้นทั้งตัวของฉันก็จะเลื้อยตามไปด้วย
‎คุณจะยื่นหน้าอกออกไป หัวไหล่ยืดไปข้างหลัง
‎หดสะดือเข้าไปเพื่อยึดหลังส่วนล่าง
‎เพราะมันโค้ง
‎มันไม่สำคัญ
‎คุณอย่าเดินเป็นเส้นตรงไม่งั้นจะไปไหนไม่ได้
‎ขอแค่ให้คุณสนุกกับวิธีที่คุณจะไปถึงจุดนั้น
‎นั่นคือการเดินทาง
‎ถ้าผู้หญิงคนหนึ่งรู้สึกเหมือน
‎"ฉันเต้นไม่เป็น…
‎ฉันกระอักกระอ่วน ฉันเงอะงะเกินไป…"
‎ใช่เลย
‎ซึ่งมันน่าโมโหเพราะนี่ไม่ใช่การเต้นตามจังหวะ
‎ไม่ใช่ แต่มันคือการปลดปล่อยความเจ็บปวด
‎และความบอบช้ำที่ฝังลึกในร่างกายคุณ
‎ตอนนี้ส่วนเว้าส่วนโค้งของคุณอยู่ที่ไหน
‎ตรงไหน…
‎ขอแว่นตาคุณได้หรือเปล่า
‎ขอบคุณ
‎- ฉันมองไม่เห็น ‎- เยี่ยมเลย
‎สะบัดสะโพกออก แค่สะบัดสะโพก
‎ปล่อยผม ใช่แล้ว
‎คุณเหมือนแม่จิ้งจอกสาวที่ซ่อนอยู่ในนี้
‎ซึ่งเราไม่อยากให้คุณซ่อนมันไว้อีกต่อไป
‎เราจะทำยังไง
‎กลางปี 2015 ฉันได้รับวินิจฉัยว่าเป็นโรคลูปัส
‎(เจมี่)
‎ฉันจึงมีเหตุผลว่าทำไมตัวแข็งตลอดเวลา
‎การอยากเดินและเดินไม่ได้
‎การอยากหยิบแก้วและหยิบไม่ได้
‎ฉันกลายมาเป็นคนที่รับรู้ความเคลื่อนไหว ‎และอยากสำรวจตรงนั้นเพิ่ม
‎บอกตามตรงฉันไม่มีเรื่องบ้าๆ ‎ฉันแค่อยากลองเรียนเต้นรูดเสา
‎(แอมเบอร์)
‎และนั่นเป็นอะไรที่แตกต่าง เป็นเรื่องใหม่
‎ฉันอยากเต้น
‎- สำหรับฉันนี่คือการเดินทางที่เปลี่ยนตัวเอง ‎- ใช่ ฉันเข้าใจ
‎- โอเค ‎- ดังนั้นมันเข้มข้นมาก
‎ฉันคิดว่า "ตายแล้ว นี่ฉันพาตัวเองมาเจออะไร"
‎เยอะเลยล่ะ มาเจอด้านมืดแล้วว่ะ
‎ฉันไม่กลัวแต่ตอนนี้เริ่มกลัวนิดๆ แล้ว
‎พวกคุณต้องรับผิดชอบร่วมกันว่าจะไม่เลิกกลางคัน
‎จะต้องมีอารมณ์โผล่มา มีความกลัวโผล่มา
‎จะมีการตัดสินโผล่ขึ้นมา
‎คุณต้องสู้ฝ่ามันออกมา
‎- ฉันบอกทุกคนได้เลย คุณจะต้องอยากเลิก ‎- ใช่
‎พวกคุณจะพูดว่า ‎"นี่มันใกล้ชิดเกินไปว่ะ นี่มันน่ากลัว "
‎และจากนั้นถ้าคุณกล้าหาญพอ ‎คุณจะเดินทางไปต่อ
‎และยึดตัวเองคืนมาได้อย่างสมบูรณ์
‎ถ้าคุณยอมแพ้มัน
‎คุณจะล่องลอยไปและมีชีวิตอยู่ในสภาพ ‎"นี่ฉันอยู่ที่ไหนวะ"
‎ฟังนะ ฉันอยากให้คุณมองข้ามวง ‎ไปที่ใครสักคน
‎และจ้องตาใครสักคนแล้วชี้ไปที่เธอ
‎ทุกคนมีใครสักคนหรือยัง
‎ไม่เอาน่า พูดออกมาสิ ฉันมองไม่เห็น
‎มีใครมองเธออยู่หรือเปล่า
‎- คุณเป็นผู้หญิงของฉัน ‎- ยกมือขึ้น โอเค
‎นั่นคือกระจกของคุณสำหรับการเดินทางนี้
‎เธอจะช่วยดูแลคุณ ให้คุณรับผิดชอบ
‎และคุณจะสร้างความเป็นพี่สาวน้องสาว
‎(ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย)
‎ฉันไม่เคยมุ่งมั่นหรือตั้งใจจะเป็นผู้ก่อตั้ง
‎แบบปฏิบัติขบวนการขับเคลื่อนแนวคิดสตรีนิยม
‎ไหนดูซิ
‎สุกแล้ว
‎(แดนซิ่ง แอต เดอะ บลูอิกัวนา)
‎ตอนนั้นฉันกำลังเตรียมตัวเพื่อเล่นหนัง ‎ที่ฉันรับบทนักเต้นระบำเปลื้องผ้า
‎ฉันเลยหลงใหลในการเต้นรูดเสา
‎รู้สึกดีมากที่ได้มีความเป็นผู้หญิงขนาดนั้น
‎เมื่อคุณถูกทำให้ขุ่นเคืองอย่างต่อเนื่อง
‎และถูกสอนว่าใช้ร่างกายทำแบบไหนผิดหรือถูก
‎คุณเริ่มเก็บสิ่งนั้นไว้ข้างใน เริ่มขุ่นเคืองตัวเอง
‎ฉันเคยทำร้ายตัวเองมามาก
‎ฉันถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคอะนอเร็กเซีย
‎ชอบกรีดข้อมือ
‎วิถีชีวิตและแบบปฏิบัตินี้
‎ทำให้ฉันต้องเผชิญหน้า
‎ทุกอย่างที่ทำให้ฉันระแวดระวังตัวเอง
‎ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนถูกตัดสิน ‎รู้สึกว่าต้องปิดตัวเอง
‎วันหนึ่ง
‎ฉันไปส่งลูกชายที่โรงเรียนอนุบาล
‎แล้วมีเสียงเคาะหน้าต่างรถ
‎เป็นแม่คนหนึ่งที่ฉันไม่รู้จัก เธอพูดว่า
‎"ฉันได้ยินว่าคุณเต้นรูดเสา"
‎แล้วฉันก็แบบ "ได้เลย
‎หยิบรองเท้าส้นสูงหกนิ้วแล้วมาที่บ้านฉันสิ"
‎ฉันก็เริ่มสอนตอนนั้น
‎พร้อมแล้ว เราทุกคนไปนั่ง
‎ลูกๆ ของฉันต้องเจอความท้าทาย
‎การเป็นแม่ที่มีเสาอยู่ในบ้าน
‎แม่กับพ่อคนอื่นๆ ไม่ยอมให้ลูกสาวมาที่นี่
‎เพราะคนคิดว่านี่เป็นคลับเปลื้องผ้า
‎เราต้องการสิ่งนั้น
‎เราเริ่มด้วยเต้นแบบนั้นทุกครั้งที่เจอกันได้ไหม
‎(กรุงนิวยอร์ก นิวยอร์ก)
‎ในที่สุดฉันก็เปิดสตูดิโอที่ชิคาโก ซานฟรานซิสโก
‎ลอสแอนเจลิส ฮิวสตันและนิวยอร์ก
‎ตอนฉันเริ่มครั้งแรก มันรู้สึก…
‎(เอสแฟกเตอร์ สตูดิโอ นิวยอร์ก)
‎มีอิสระและได้ปลดปล่อย
‎ถึงฉันจะไม่ได้ร้องไห้
‎การเต้นทุกครั้งคือการที่ฉันร้องไห้
‎ฉันอยู่ในที่ที่มืดมนมาก
‎ความสัมพันธ์ของฉันจบลง
‎ฉันเสียใจมาก
‎รู้สึกเหมือน
‎ฉันอายุ 38 ไม่มีทางได้แต่งงานหรือมีลูก
‎(แพทริเซีย นักธุรกิจหญิง ‎นักเรียนขั้นก้าวหน้าของเอสแฟกเตอร์)
‎มันไม่มีวันเกิดขึ้นสำหรับฉัน
‎ฉันอยากกลับมาสานสัมพันธ์กับตัวเอง
‎ตอนนั้นฉันรู้สึกเศร้าผิดหวัง
‎ฉันแค่อยากรู้สึกว่ามีอารมณ์ ‎และมีความรู้สึกด้านเพศมากกว่านี้
‎ตอนที่ฉันเริ่มครั้งแรก
‎หลายสิ่งที่ฉันต้องเผชิญ ‎มันเกี่ยวกับความรู้สึกสบายใจกับเรือนร่างตัวเอง
‎รู้สึกถึงอารมณ์ที่เร่าร้อนในร่างกาย
‎ฉันไม่รู้ว่ามันคือการเดินทางที่ล้ำลึกกว่านั้น
‎มันมีการต่อสู้ระหว่างพลังงานด้านเพศสองอย่าง
‎ระหว่างความใคร่และไฟปรารถนาของคุณ
‎คือความกลัวของคุณ มันรั้งคุณไว้ใช่ไหม
‎และสิ่งที่จะเกิดขึ้นคือความหวังมากมาย
‎(การอ่านร่างกาย)
‎แต่ฉันอยากให้ความหวังนั้นนำความใคร่มาด้วย
‎อย่าทิ้งความใคร่ไว้ที่นั่น
‎ในฐานะผู้หญิงผิวดำคนหนึ่งในที่ทำงาน
‎คุณต้องเผชิญหลายอย่าง
‎ที่จะทำให้คุณโกรธ
‎มีความคิดตีตราเรื่องผู้หญิงผิวดำขี้โมโห
‎นั่นเป็นสิ่งที่ฉันพยายามจัดการให้ได้
‎เพราะคนเหล่านั้นมีการรับรู้แบบนั้น
‎และความโกรธของคุณนั้นมันไม่โอเคเลย
‎เอสแฟกเตอร์อาจเป็นสถานที่ที่ปลอดภัย ‎ที่จะสำรวจสิ่งนั้นและพยายามแสดงออกมา
‎ฉันเข้าร่วมเอสแฟกเตอร์มาแปดปีแล้ว
‎หลายอย่างเป็นเรื่องของความลึกล้ำ ‎เกี่ยวกับความสัมพันธ์
‎ที่ผู้หญิงเหล่านี้มีต่อกัน
‎ฉันเริ่มจากความเชื่อว่าการเต้นรูดเสา ‎เป็นสิ่งที่เราทำลำพัง
‎มาสู่การค้นพบครอบครัวใหญ่ ‎ของผู้คนที่อ้าแขนรับโอบอุ้มฉัน
‎(เอมี่ ผู้เข้าแข่งขันเต้นรูดเสา)
‎และจะฉลองชัยชนะทั้งหมดของฉันร่วมกับฉัน
‎เสาคือวงการที่แตกต่างไป ‎เพราะมันถูกสร้างโดยเพศหญิง
‎เจ้าของสตูดิโอเต้นรูดเสาคนดั้งเดิม ‎มาจากปูมหลังของเอสแฟกเตอร์
‎หรือเป็นนักเต้นเปลื้องผ้า ‎และคนที่อยากเรียนรู้ศิลปะด้านนี้
‎วงการที่เปี่ยมความคิดสร้างสรรค์นี้เติบโตมาก
‎เพราะเราสร้างธุรกิจของเราบนพื้นฐานที่ว่า
‎การเต้นรูดเสาช่วยเพิ่มพลังให้คุณ ‎ไปตลอดชีวิตที่เหลือได้อย่างไร
‎คุณรู้สึกว่าตัวเองตัวใหญ่กว่าและแกร่งกว่า ‎เมื่ออยู่นอกสตูดิโอได้อย่างไร
‎เพราะความมั่นใจของการเต้นรูดเสา ‎ที่ตกผลึกอยู่ภายในตัวคุณ
‎ตรงนั้นเองคือส่วนที่ทำให้เสาน่าหลงใหล
‎(ซานฟรานซิสโก แคลิฟอร์เนีย)
‎ฉันชอบแข่งขัน
‎ฉันอยากชนะมาตลอดและนั่นคือตัวตนของฉัน
‎ฉันยังเป็นทนายอีกด้วย
‎ตอนนี้ฉันเป็นทนายอาสาด้านกฎหมายครอบครัว
‎คุณเป็นนักเต้นรูดเสาและเป็นทนายได้ ‎เจ๋งแค่ไหนล่ะคะ
‎ทั่วไปแล้วคนรู้จักฉัน
‎ในวงการเต้นรูดเสา เราเรียกคนแบบฉันว่า ‎"นักเต้นท่าพลิกแพลง"
‎ฉันโพสต์ท่าพลิกแพลงลงโซเชียลเยอะมาก ‎ฉันชอบสอนท่าพลิกแพลง
‎อีกห้าสัปดาห์ฉันจะแข่งชิงแชมป์โกลเด้นเกตโพล
‎ฉันเข้าแข่งขันเพราะอยากเล่าเรื่องราว
‎ฉันเล่าเรื่องราวด้วยเรือนร่างที่ฉันเชื่อมั่นได้ไหม
‎อาจมีคนอื่นเข้าใจมันได้เช่นกัน
‎ฉันลงเรียนเต้นรูดเสาครั้งแรก
‎ฉันรู้เลยว่า "นี่จะเป็นงานอดิเรกที่ดีมาก"
‎ฉันไม่รู้
‎บางทีมันอาจเป็นเพราะแรงแม่เหล็ก ‎แรงไฟฟ้าบนเสาสแตนเลสนั่นก็ได้
‎แต่ทันทีที่ฉันแตะเสา ฉันรู้สึกว่า
‎"ฉันรักสิ่งนี้"
‎เรียกว่าฉันบินได้จริงๆ เมื่ออยู่บนเสา
‎ฉันกำลังบิน มันบ้ามาก
‎ฉันไม่มีวันเชื่อว่าตัวเองจะทำแบบนั้นได้ ‎เมื่อห้าปีที่แล้ว
‎- เอมี่ ล้างมือหรือยัง ‎- ล้างแล้วค่ะ
‎โอเค
‎เธออยู่นั่นไง คุยกับเขาสิ
‎สวัสดี นิก
‎ฉันเป็นพี่คนโตในจำนวนลูกเจ็ดคน
‎ฉันถูกเลี้ยงมาในโบสถ์มอร์มอน
‎การเป็นมอร์มอน
‎ผู้หญิงที่แสดงความรู้สึกเกี่ยวกับเพศ ‎เป็นสิ่งที่ถูกตำหนิ
‎คุณต้องเสแสร้งว่าไม่มีความรู้สึกเกี่ยวกับเพศ
‎และถ้าคุณไปเจอช่วงเวลาที่บังเอิญมันมี
‎คุณต้องภาวนาและขอให้ได้รับการยกโทษ
‎ฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนไม่ดี
‎เพราะความใคร่ที่ฉันมีอยู่ในร่างกาย
‎การที่ฉันอับอายในความรู้สึกทางเพศของฉัน
‎นี่มันจริงเหรอ นี่คือสิ่งที่ฉันเชื่อจริงเหรอ
‎ตอนฉันเริ่มเต้นรูดเสา ฉันไม่ได้บอกใคร
‎เพราะมันยังเป็นเรื่องแปลกแบบใต้ดิน
‎ฉันอยากสร้างโลก
‎ที่คุณพูดได้ว่าคุณเต้นรูดเสา
‎และคำถามแรกที่คนถามคุณ ‎ไม่ใช่ "คุณเป็นนักเต้นเปลื้องผ้าเหรอ"
‎แต่เป็น "มันเจ๋งมากนะ ได้ยินว่าเต้นยาก"
‎เก่งมาก เก่งๆ
‎(นักสิทธิสตรี นักเต้นรูดเสา มือแห้ง)
‎ฉันเป็นเจ้าของสตูดิโอเต้น ‎ซานฟรานซิสโก โพลแอนด์แดนซ์
‎ฉันอยากสร้างพื้นที่ที่ใครก็มาได้
‎และพวกเขาไม่อายที่จะเต้นรูดเสา
‎ไม่ว่านักเรียนของฉันจะใส่หัวโขนทำงานอะไร ‎พวกเขาถอดออกได้เมื่อมาที่นี่
‎ถ้าพวกเขามีหน้าท้อง ก็ปล่อยมันห้อยได้
‎เราไม่ใส่เสื้อผ้ารุงรัง ‎เพราะมันช่วยให้ตัวเราติดกับเสา
‎ยกขึ้นให้สุด
‎ฉันบอกนักเรียนของฉัน
‎"ฉันรู้ว่าคุณอายหุ่นของคุณมาตลอดชีวิต
‎แต่ฉันอยากให้คุณถอดเสื้อผ้าส่วนใหญ่ออก
‎ถอดให้เหลือแต่บิกินี่
‎ออกมาตรงนี้ต่อหน้ากระจกแบบเต็มตัว
‎และฉันอยากให้คุณลองทำสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน
‎และสิ่งที่คุณอาจทำไม่เก่ง"
‎ตรงนี้ขายกันแบบตรงๆ เลย
‎วันนี้ฉันจะแสดงท่าพลิกแพลงสามท่าให้ดู
‎เราจะนำมันเข้ามารวม
‎และชำแหละท่าพลิกแพลงที่เราเรียนรู้ ‎ด้วยการเต้นแบบอิสระ
‎และหน้า หน้าอก
‎หน้าท้อง สะโพก
‎จากนั้นเก็บสะโพก คุณจะนั่งลงด้วยสะโพก
‎ดึงหน้าคุณเข้าหาเสา
‎เอาจิ๋มลงไปที่พื้น
‎ผมลงเรียนท่าเต้นเซ็กซี่
‎เพราะผมไม่เคยมีรูปร่างดีหรือรู้สึกเซ็กซี่
‎ผมชอบทำสิ่งที่ผมกลัว ‎และสาบานได้ สิ่งนี้แหละที่ผมกลัว
‎เรามาเต้นท่านี้ด้วยกันนะ
‎หนึ่ง หลัง สอง หลัง
‎ติ๊ก ตัด
‎สุดยอด ทำได้สุดยอดเลยค่ะ ‎เยี่ยมมาก
‎การเต้นรูดเสามีความน่าตื่นเต้นตรงที่ ‎มันช่วยผู้คน โดยเฉพาะผู้หญิง
‎ให้ค้นพบความสัมพันธ์ของพวกเธอ ‎กับเรือนร่างของตัวเอง
‎พวกคุณต้องทำแบบนี้นะ
‎ใช้มือขวาหรือมือซ้าย แล้วแต่ว่าถนัดข้างไหน
‎คุณจะต้องเดินแบบยักย้ายส่ายสะโพก
‎และคุณจะต้องปิดประตู
‎จากนั้นหันหลังกลับ
‎(ท่าหิ่งห้อย)
‎ได้ไหม
‎ฉันอยากให้คุณคิดว่าเสาคือกรอบ ‎ของงานศิลปะเรือนร่างของคุณ
‎มันไม่เกี่ยวกับเสา
‎ฉันมาจากโอไฮโอ
‎ฉันโตมากับการเล่นยิมนาสติก ‎มันคือชีวิตของฉัน
‎(เมแกน)
‎ตอนยังเด็กฉันถูกคุกคามทางเพศซ้ำๆ
‎โดยอดีตแพทย์ยิมนาสติกโอลิมปิกที่มีชื่อเสียง ‎คุณหมอแลร์รี่ นาสซาร์
‎แต่มันเป็นหนึ่งในหลายสิ่งที่ฉันซ่อนไว้
‎ตลอดทั้งชีวิตฉันทำเหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้น
‎แต่มันอยู่ตรงนั้นมาตลอด
‎ฉันต้องขอตั้งสติแป๊บนะคะ
‎- แต่นี่… ‎- คุณไม่ต้องพูดตอนนี้ก็ได้
‎- แค่นั่งอยู่ตรงนี้ ‎- ค่ะ
‎ฉันเริ่มเล่นยิมนาสติกตอนอายุสองขวบ
‎และฉันตกหลุมรักมัน
‎ฉันอยากเป็นนักกีฬาโอลิมปิกทันที
‎ฉันจำโอลิมปิกปี 1996 ที่แอตแลนตาได้ ‎ตอนนี้เคอร์รี่ สตรักเท้าหัก
‎เป็นช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่มาก
‎เอาล่ะ เม็ก
‎ฉันยอมสละทุกอย่างเพื่อมัน
‎ฉันไม่มีเพื่อนหรือไปสังสรรค์กับใครที่ไหน
‎ใช่ เก่งมาก เม็ก
‎ตอนฉันอายุ 15 มีรอยร้าวที่หลังสามแห่ง
‎เป็นนักยิมนาสติก โค้ชของคุณจะบอกว่า
‎"ไม่เจ็บก็ไม่ได้ชัย อดทนผ่านไปให้ได้"
‎ฉันเลยอดทนและฉันฝึกต่อไป ‎ทั้งที่มีรอยร้าวอยู่หกเดือน
‎และฉันเดินไม่ได้เพราะมีอาการกระตุกรุนแรง
‎ร่างกายฉันหดเกร็งมาก พยายามป้องกันตัวเอง
‎เราไปหาหมอสองสามท่าน
‎พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรผิดปกติ
‎ดังนั้นพอเราค้นพบแลร์รี่ นาสซาร์ ‎ก็เหมือนพระเจ้าส่งมา
‎เขารู้ว่าผิดปกติตรงไหนและรักษาได้
‎หมอคนนี้มีชื่อเสียง
‎ฮีโร่ของฉันทุกคนเคยไปหาเขา
‎ตอนที่เคอร์รี่ สตรักเท้าหัก
‎มีไม่กี่คนที่รู้ว่าชายคนนั้นคือแลร์รี่ นาสซาร์
‎ที่ยื่นมือไปให้เธอจับ
‎เขาจะเริ่มนวดไล่ขึ้นมาเรื่อยๆ ‎ถึงต้นขาด้านใน
‎จากนั้นเขาจะบังด้วยการยืนระหว่างฉันกับแม่
‎และเขาจะใช้มือข้างหนึ่งนวด
‎มืออีกข้างจะรุกล้ำเข้ามา
‎และมันเจ็บปวดมาก มันเจ็บ
‎ฉันเดินออกมาจากที่นั่นโดยปวดมากทุกครั้ง
‎มันค่อนข้างเครียดมาก
‎ฉันรู้ตั้งแต่วันแรกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
‎แต่ฉันกลัวเกินไป
‎ฉันกลัวมาก
‎กลัวจนไม่กล้าจะพูดอะไร
‎ฉันยังไม่รู้จักส่วนนั้นของร่างกายด้วยซ้ำ
‎ปีที่ผ่านมานี้เลวร้ายมาก
‎ฉันเลิกใช้ชีวิตเพราะเริ่มรับมือกับปัญหานี้
‎ฉันไปบำบัด ฉันเริ่มรุกคุมสถานการณ์
‎แต่ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร
‎คุณถูกพามาสู่โลกนี้เพื่อเป็นพลังแห่งชีวิต
‎วัฒนธรรมที่เราอาศัยอยู่นี้ขโมยมันไป ‎จากเหล่าสตรี
‎และฉันไม่โอเคกับมันอีกต่อไป
‎ขอบคุณที่มาร่วมเดินทางอันน่าทึ่ง ‎เพื่อเรียกร้องมันกลับคืนมา
‎เราจะต้องไปถึงจุดนั้น
‎แค่อยากบอกคุณว่าสัปดาห์หน้า ‎คุณต้องนำอะไรมา
‎รองเท้าค่ะ รองเท้าส้นสูงหกนิ้วถึงแปดนิ้ว
‎รองเท้าคู่นี้จะเริ่มเล่าเรื่องราวของตัวคุณเอง
‎รองเท้าจะทำให้เชิงกรานคุณเอียงอีก 30 องศา
‎ทำให้ส่วนโค้งเว้าชัดขึ้นไปอีก
‎มันจะทำให้ร่างคุณมีความเย้ายวนทางเพศสูงขึ้น
‎เอฟเวลิน
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎สามีของฉัน เทอร์รี่…
‎วันที่ 6 มีนาคมจะครบหนึ่งปีครึ่งที่เขาจากไป
‎ประมาณช่วงนั้นฉันจะเอาแหวนแต่งงานมาใส่
‎เพราะฉันถอดมันออกไป
‎ร้องไห้ออกมาเถอะ ร้องไห้สักพัก
‎ที่นี่ไม่มีเรื่องอะไรต้องอาย
‎ห้ามปิดกั้นการร้องไห้ คุณกำลังเศร้า
‎แต่สิ่งที่ร่างกายคุณต้องการคือ ‎ปล่อยให้อารมณ์ผ่านไป
‎แต่มันเป็นการร้องไห้ที่น่าเกลียดมาก
‎พระเจ้า
‎ไม่ ฉันไม่ได้หมายความว่ามันน่าเกลียด
‎ใช่ หน้าอาจน่าเกลียดแต่ฉันหมายถึง ‎นี่คือการร้องไห้ที่ฉันไม่เคย…
‎ไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน
‎และฉันรู้ว่ามันแตกต่างออกไป ‎ฉันได้ยินเสียงมันสะท้อนก้องอยู่ในบ้าน
‎และมันเลวร้ายมาก
‎วางมือตรงจุดที่เขาอยู่ในเรือนร่างของคุณซิ
‎- ว่ายังไงนะคะ ‎- วางมือตรงจุดที่เขาอยู่ในตัวคุณ
‎จุดที่คุณสัมผัสได้ถึงเขามากที่สุด
‎- ตรงนี้ ‎- ตรงนี้เหรอ
‎ฉันอยากให้คุณเคลื่อนไหวมัน
‎ฉันไม่อยากให้คุณรู้สึกถึงมันหรือพูดถึงมันอีก
‎ฉันอยากให้คุณขยับร่างกายของคุณ
‎ฉันคงทำไม่ได้
‎ปล่อยให้มือและแขนนั้นปลอบประโลมคุณ
‎ถ้าเขาอยู่ตรงนั้น
‎ปล่อยให้แขนข้างนั้นปลอบคุณ
‎คุณรู้ว่าทำยังไง หายใจเข้า
‎หายใจ
‎ปล่อยให้มันพาคุณเคลื่อนไหว
‎เต้นเลยตอนนี้
‎เต้นสิ
‎เคลื่อนไหวมาทางฉันพร้อมลมหายใจ
‎อย่างนั้นแหละ สวยงามมาก เอฟเวลิน
‎และปล่อยมันไป
‎คลานมาหาฉัน
‎ช้าๆ คุณรู้ว่าต้องทำยังไง
‎ใช่แล้ว
‎ขยับตัวไปเรื่อยๆ วางแขนของเขา ‎บนแขนข้างนั้นของคุณ ใช่แล้ว
‎จงรู้สึกว่าเขาเต้นไปกับคุณนะ ที่รัก
‎ดีมาก
‎ตอนนี้คุณถอยกลับไปข้างหลังได้แล้ว
‎คนเรามีความสุขได้อีกครั้งนะ ไม่เป็นไร
‎ขอบคุณที่ไว้ใจพวกเรา
‎นานแล้วที่ฉันไม่มีความไว้วางใจนั้น
‎ขอบคุณค่ะ
‎ถึงคุณจะไม่ใช่นักบำบัดแต่ในฐานะครูสอน
‎คุณกำลังมอบประสบการณ์…
‎(ดร.เบอร์แมน นักจิตวิทยาและที่ปรึกษา)
‎ที่ถือว่ารักษาในแบบสุดยอดการบำบัด
‎แต่คุณยังต้องระวังให้มาก
‎เพราะถ้าคุณไปกระตุ้นปฏิกิริยา ‎โรคเครียดหลังเกิดเหตุบอบช้ำ
‎เรียกมาคุยหลังจบชั้นเรียนและเชื่อมโยงกับเธอ
‎"คุณไปพบจิตแพทย์บ้างไหม
‎เพื่อให้กำลังใจคุณในแบบที่เราไม่สามารถทำได้
‎แต่นั่นคือสิ่งที่คุณต้องการ ‎ไม่ใช่แค่เก็บเกี่ยวจากชั้นเรียนให้มากที่สุด
‎แต่ต้องรักษาตนเองด้วย"
‎ชีล่าขอให้ฉันเข้ามาแนะนำพวกคุณ
‎เพื่อให้แน่ใจว่าพวกคุณรู้สึกมั่นใจ
‎ที่จะทำงานร่วมกับผู้หญิงที่มีประวัติบอบช้ำ
‎หรืออาจค้นพบความบอบช้ำในตอนนี้
‎ฉันมีนักเรียนคนหนึ่งในห้อง ‎ที่มีปัญหาบอบช้ำทางเพศตั้งแต่อายุยังน้อย
‎คุณมองเห็นอะไรบ้าง
‎ความลังเล ร่างกายที่ถูกล็อกนิ่ง
‎กุญแจสำคัญในการฟื้นฟูความเจ็บปวด ‎คือการปลดปล่อยความอับอาย
‎ในกระบวนการของการยึดคืน
‎ความรู้สึกเรื่องเพศตามเงื่อนไข ‎และเวลาที่คุณเป็นผู้กำหนด
‎เพราะพลังนี้ถูกยึดไปจากพวกคุณ
‎และนำความอายเข้ามาแทนที่ตรงนั้น
‎ความอายจะกักขังคุณเอาไว้
‎แต่ที่จริงความอายนั้นอยากออกมาสู่แสงสว่าง ‎และได้รับการปลดปล่อย
‎"เธอไม่ได้รับใช้ฉันอีกต่อไปแล้ว"
‎การเคลื่อนไหวนี้จะนำคุณสู่ความสงบสุข
‎และมีความเป็นเจ้าของอีกครั้ง
‎มันน่าทึ่งมากที่เสาเป็นอะไรได้หลายอย่าง…
‎ให้กับคนมากมาย
‎คุณมีการแข่งขันเต้นรูดเสา ‎ที่เน้นเรื่องชัยชนะและความพ่ายแพ้
‎พวกเขาเน้นที่การแสดง
‎ผมจบปริญญาเอกสาขาฟิสิกส์ทฤษฎี ‎และประสาทวิทยาศาสตร์
‎ผมสนใจเต้นเพื่อซ่อมแซมสันหลัง
‎โรงเรียนของฉันเน้นที่การฝึกสร้างเทคนิคที่ดี
‎โดยมีจุดมุ่งหมายที่การแข่งขัน
‎มือที่กำลังทำแบบนั้นมันดูเจ๋งมาก
‎อย่าเสียคนดูไปนะ คุณกำลังเล่าเรื่องราว
‎- ต้องจ้องตาคนดูไว้ ‎- ได้
‎คุณมีนักแสดงมืออาชีพอย่างเจนีน บัตเตอร์ฟลาย
‎ที่เต้นรูดเสาให้การแสดงอย่างเซิร์กดูโซเลย์
‎สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เจนีน บัตเตอร์ฟลาย
‎ฉันชื่อเจนีนหรือรู้จักกันในชื่อบัตเตอร์ฟลาย
‎ฉันเป็นนักกายกรรม
‎เชี่ยวชาญด้านศิลปะการเต้นรูดเสา
‎ฉันเพิ่งแสดงกับเซิร์กดูโซเลย์มานานห้าปี
‎และฉันยังเป็นแม่คนด้วย
‎ตอนฉันอายุ 18 ‎ฉันถูกพามาที่คลับสุภาพบุรุษ
‎ที่นั่นมีนักเต้นรูดเสาที่เก่งที่สุดในประเทศ
‎(แพนเทร่า ผู้บุกเบิกการเต้นรูดเสา)
‎เธอชื่อแพนเทร่า
‎เธอน่ากลัวเกรงมาก
‎ฉันไม่เชื่อในภาพที่ฉันกำลังดู
‎เธอจะขึ้นไปบนเสา เอนนอนแล้วทำซิตอัป
‎แล้วเธอก็หมุนไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็ว
‎แล้วก็ปล่อยตัวลงมา
‎จากนั้นวิดพื้นมือเดียวบนเวที
‎ฉันหยุดคิดถึงมันไม่ได้เลย
‎ฉันเลยเริ่มทำงานที่คลับในฐานะเด็กเสิร์ฟ
‎ฉันวางถาดแล้วไปลองเต้นรูดเสา
‎แต่กลับทำอะไรไม่ได้
‎แล้วแพนเทร่าก็เดินผ่านมาเห็นฉัน
‎เธอบอกว่า "เธอต้องใช้รองเท้าบู๊ตเพื่อปีน"
‎ที่จริงเธอให้รองเท้าบู๊ตฉันมาคู่หนึ่ง
‎ฉันทำรองเท้าบู๊ตคู่นั้นขาด
‎จากนั้นฉันก็รู้ว่าต้องสร้างพละกำลัง
‎ฉันเรียนรู้ด้วยตัวเอง
‎ฉันพยายามใช้เวลาส่วนใหญ่กลางอากาศ ‎เพราะฉันซุ่มซ่ามมาก
‎ฉันดูสง่างามเฉพาะตอนอยู่กลางอากาศ
‎ฉันตัดสินใจเลิกเรียนมหาวิทยาลัย ‎และเน้นฝึกซ้อมอย่างจริงจัง
‎เสากลายเป็นสิ่งสำคัญอันดับหนึ่ง
‎ฉันลงเอยไปแข่งเต้นรูดเสาระดับโลกที่คิวบา
‎เป็นตัวแทนสหรัฐอเมริกา
‎ตอนนั้นเองที่อาชีพของฉันไปได้สวย
‎(เจนีน บัตเตอร์ฟลาย)
‎มีอิสระเสรีอยู่มากในเสา
‎วินาทีที่เท้าฉันพ้นจากพื้น
‎ฉันก็เข้าไปอยู่อีกโลก
‎ไม่มีถูกและผิดในเสา
‎มีแค่สมาธิและความเชื่อมโยงกับร่างกายของฉัน
‎มันคือการบำบัด
‎มันคือการปลดปล่อย
‎คุณปิดอย่างอื่นที่กำลังเกิดขึ้นกับชีวิตคุณตอนนั้น
‎และคุณสนใจตัวคุณเอง
‎มันช่วยให้คุณแข็งแรงขึ้น
‎มันทำให้คุณแข็งแกร่ง ‎และให้คุณมีความยืดหยุ่น
‎ดีมาก อย่างนั้นแหละ
‎ไม่สำคัญว่าคุณจะใช้เวลานานแค่ไหน
‎คุณจะพัฒนาทุกอย่าง ‎ที่คุณต้องการเพื่อยกตัวเองขึ้นไป
‎คุณเริ่มได้โดยลงเรียนหนึ่งครั้งต่อสัปดาห์
‎ลุกขึ้นมาจากโซฟา
‎ตอนที่ฉันเริ่มเต้นรูดเสา มันยังค่อนข้างใหม่
‎ตอนนั้นยังไม่มีครูสอนเต้นรูดเสา
‎ตอนฉันได้ยินว่ามันเป็นข่าว
‎ฉันพูดเลยว่า "อะไรเนี่ย มันน่าทึ่งมาก"
‎ข่าวคือชีล่า เคลลีย์
‎ฉันคิดว่า "มันน่าทึ่งจริงๆ
‎ที่เธอนำมันออกมา ‎และทำให้ผู้หญิงหลายคนเข้าถึงการเต้นรูดเสา
‎เธอนำมันมาทำสิ่งสวยงาม
‎ซึ่งฉันรู้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของการเต้นรูดเสา
‎แต่มันเป็นส่วนที่ฉันมองข้ามไป
‎ฉันรู้สึกเหมือนเรา เดินไปตามเ
‎แต่ตอนนั้นฉันกำลังเน้นการแสดง ‎และเธอเน้นที่การสอน
‎ฉันจะไม่สอนให้คุณทำสิ่งที่ฉันทำ
‎ฉันจะสอนให้คุณทำสิ่งที่ร่างกายคุณอยากให้ทำ
‎การที่ร่างกายของคุณเคลื่อนไหว ‎ไปสู่ความพอใจและความปรารถนาของคุณ
‎นั่นคือขอบเขตทั้งหมดของสิ่งที่ฉันสอน
‎ฉันอยากให้ผู้หญิงรู้สึกปลอดภัยเพียงพอ ‎ที่จะสำรวจส่วนนี้ด้วยตัวเอง
‎เพื่อให้พวกเธอได้ค้นพบ ได้นำกลับคืน ‎และกลับมาสมบูรณ์แบบ
‎และได้ส่องประกาย
‎(ฮอลลีวูด แคลิฟอร์เนีย)
‎ฉันต้องการรองเท้าส้นเข็มเพื่อสุขภาพ
‎รองเท้าส้นสูงแนวเรียบๆ
‎รองเท้าส้นเข็มคลาสสิก
‎รองเท้านี่ฆ่าคนได้เลยนะ
‎ฉันชอบใส่ผ้าใบคอนเวิร์สมากกว่า
‎ดูนี่สิ
‎- มีทุกแบบสำหรับทุกคน ‎- มีแบบสำหรับทุกคน
‎- เอาล่ะ ‎- ลุกขึ้น พร้อมนะ
‎อากาศข้างบนนี้แตกต่างนะ
‎ไชโย
‎- เดินแบบเอส ‎- ฉันไม่รู้ว่าจะทำได้ไหม
‎ฉันอยากจะ…
‎ฉันรู้สึกเหมือนกำลังเดินสู่แท่นพิธีแต่งงาน
‎ฉันเกือบจะเดินได้แล้ว
‎เดินตรงๆ หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง…
‎(ครั้งที่สาม ขั้นเริ่มต้น เอสแฟกเตอร์)
‎- สวัสดี ‎- รู้สึกใหญ่ขึ้นเยอะ
‎ฉันเอาถุงมือมาด้วย
‎- สวยมาก ‎- ฉันคิดว่า "จริงนะ ความคิดนี้ดี"
‎ฉันแปลกใจนะที่มันไม่มีใยแมงมุมเกาะ
‎ใช่
‎ไ่ม่
‎ถนนฮอลลีวูด บูเลอวาร์ดมีของขาย ‎เกี่ยวกับการเต้นรูดเสา เต้นเปลื้องผ้าเต็มเลย
‎ฉันไปมา 20 ร้านได้
‎ไม่มีอะไรที่ฉันใส่ได้เลย
‎ลองใส่กางเกงในแบบเตี่ยวก็ใส่ไม่ได้ ‎เพราะมันหายเข้าไปในร่องก้น
‎ฉันก็แบบ…
‎ฉันโคตรจะโกรธและโมโหมาก
‎ฉันคิดว่า "ไม่เอาแล้วโว้ยคลาสนี้ ‎ช่างแม่งมันทุกคนในคลาสเลย"
‎ไม่ได้ว่าอะไรพวกคุณนะแต่ฉันแบบ…
‎ฉันส่องกระจกแล้วเห็นแบบนี้
‎และฉันจะต้องปีนขึ้นไปบนเสา พันรอบเสาร
‎และฉันก็รู้สึก…
‎"ฉันไม่อยากทำแบบนี้ รู้สึกแหวะ
‎และฉันอยากรู้สึกเซ็กซี่แต่ก็รู้สึกขยะแขยง"
‎โคตรสวยเลย
‎นี่คุณเบื่อและเหนื่อยบ้างไหม
‎ใช่ ฉันถึงได้มาที่นี่
‎ตอนนี้คุณอยู่ในโลกที่มีสมองแบบผู้ชายช่างวิจารณ์
‎ความคิดช่างวิจารณ์แบบผู้ชาย ‎เห็นโลกจากการมองแบบผู้ชายช่างวิจารณ์
‎ที่วัดทุกอย่าง
‎ที่รัก เต้นไปเรื่อยๆ ไป
‎เครื่องมือที่ฉันจะให้กับคุณ ‎เป็นเครื่องมือที่สอนร่างกายคุณ
‎และร่างกายคุณจะสอนความคิดของคุณ ‎ถ้าคุณยอมให้มันสอน
‎มีหลายอย่างที่คุณจะได้เรียนรู้ ‎ในชั้นเรียนเริ่มแรกระดับที่หนึ่ง
‎ที่เกี่ยวกับการชื่นชมส่วนโค้งเว้าของคุณ
‎หลายอย่างที่เขาให้สัญญาณมาโดยบอกว่า
‎"ลูบพุงของคุณสิ"
‎และฉันไม่อยากทำ
‎ฉันเกลียดพุงของฉัน
‎และจากนั้นฉันก็ตระหนักว่า
‎"พระเจ้า ถ้าคุณแตะพุงตัวเองยังไม่ได้ ‎แล้วใครจะมาแตะได้"
‎เรากำลังเปลี่ยนรูปแบบในร่างกายคุณ
‎- มีใครรู้สึกแตกต่างไปทันทีบ้าง ‎- รู้สึก
‎อยากเห็นมือค่ะ ยกมือหน่อย
‎สำหรับฉันมันคล้ายกับ…
‎ฉันถึงกับพูดไม่ออกเลย
‎ลิสเซต เกิดอะไรขึ้น
‎อาทิตย์ที่ผ่านมาฉันอารมณ์อ่อนไหวมาก
‎ฉันมองหมาของฉันแล้วก็แบบ "แกรักฉันมาก"
‎ฉันรู้สึกว่าตัวเองเปิดใจเหมือนถูกผ่าออกมา
‎และรู้สึกได้ถึงทุกสิ่งและทุกคน
‎ฉันมีภาพภายนอกที่ดูแข็งแกร่ง
‎พอเคลื่อนไหวร่างกาย
‎มันทำให้ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างถูกกระตุ้น ‎และก็เริ่มร้องไห้
‎ฉันไม่เคยเกล้าผม ฉันปล่อยผมตลอดเวลา
‎ฉันรู้สึกว่ากำลังใช้มันเป็นเครื่องป้องกัน
‎ใช้เบี่ยงเบนความสนใจจากลักษณะหน้าตาของฉัน
‎แต่ที่ทำงาน ฉันเกล้าผมสองครั้ง
‎ฉันรู้ว่ามันดูตลกสำหรับคนที่เกล้าผมตลอด
‎ฉันรู้สึกมั่นใจมากพอที่จะเกล้า ขอโทษค่ะ
‎เป็นครั้งแรกในระยะเวลานานมาก
‎ช่วยตัวคุณเองหน่อย อย่าเช็ดน้ำตา
‎ขอโทษ
‎มันเป็นธรรมชาติ
‎- นี่คือรูปแบบ ‎- ใช่
‎- รูปแบบของการขอโทษ ‎- ใช่
‎ฉันดีใจที่มีพวกคุณทุกคนนะคะ
‎แอมเบอร์ คุณรู้สึกแตกต่างไป อย่าโกหกนะ
‎ฉันไม่รู้เลยว่าตัวเองเคร่งครัดขนาดไหน
‎ฉันหมายถึง…
‎ฉันวิ่งมาราธอน
‎ฉันเป็นนักกีฬามาตลอดชีวิต
‎ไม่มีอะไรที่ฉันยังไม่เคยลองเล่น
‎ฉันออกไปและรู้สึกว่า…
‎เริ่มพยายามทำและก็แบบว่า… ‎"ฉันห่วยกว่าที่คิดเยอะเลย"
‎สิ่งแรกที่ฉันคิดคือ "โอเค ฉันจะเลิก"
‎ใช่คุณเคยพูดว่า "คุณจะต้องอยากเลิก"
‎ฉันไม่ค่อยร้องไห้
‎ฉันไม่คิดว่าตัวเองจะร้องไห้หนักขนาดนั้นในรถ
‎บางทีน้ำตาอาจเป็นสิ่งที่สวยงาม
‎คุณไม่เห็นมันน่ะสิ มันไม่สวยเลย
‎มันไม่ใช่แบบ…
‎มีขี้มูกเข้ามาเกี่ยวข้องบ้าง
‎- มันไม่สวยเลย ‎- ฉันจะผลักดันคุณต่อไปเรื่อยๆ
‎ฉันไม่อยากร้องไห้ในนี้ แต่ไม่เป็นไร
‎แอมเบอร์ คุณแกร่งแบบผู้ชาย
‎- คุณคือชายหนุ่มตัวน้อย ‎- ใช่
‎แต่คุณจะไม่มีวันเป็นผู้ชายที่ดีได้เท่ากับผู้ชาย
‎แต่คุณจะเป็นผู้หญิงที่สุดยอด
‎คิดว่าอาทิตย์หน้าฉันจะมาที่นี่ไหม ‎เราจะต้องรอดู
‎โอเค ที่รัก
‎สิ่งที่ฉันรู้สึกลำบากใจมากคือ ‎การแยกตัวฉันออกมาจากร่างกายของฉัน
‎มันแค่รู้สึกว่าไม่เคยใช่ส่วนหนึ่งของฉันเลย
‎ส่วนไหนของร่างกายที่ทำให้คุณกลัวที่สุด
‎คิดว่าหัวใจของฉันและสิ่งที่หัวใจฉันต้องการ
‎และจุดที่บ่งบอกความเป็นผู้หญิง
‎ช่องคลอดของคุณเหรอ
‎ค่ะ ช่องคลอด
‎มีคนขโมยมันไปจากคุณ ‎และเราต้องนำมันกลับมา เป็นเจ้าของมันอีกครั้ง
‎ฉันคิดย้อนกลับไปถึงครั้งแรก ‎ที่ฉันเริ่มแยกตัวออกจากช่องคลอดของฉัน
‎และเรียนรู้เกี่ยวกับอวัยวะนั้นในร่างกายของฉัน
‎ฉันถูกสอนมาตั้งแต่อายุยังน้อยว่ามันเลวร้าย
‎เรื่องเพศเป็นเรื่องไม่ดี
‎และนั่นทำให้ฉันโมโห ‎เพราะฉันถูกสร้างเงื่อนไขมาให้คิดแบบนั้น
‎มันยิ่งทำให้ฉันโกรธมาก
‎และมันไม่เป็นไร ไม่ใช่แค่ไม่เป็นไรนะ ‎เราอยากปลดปล่อยปีศาจในตัวเราออกมา
‎ใช่
‎เรากำลังทำอะไรอยู่ เจ็นน์
‎เราจะเดินรอบเสา
‎ใช้การหมุนแบบฮาล์ฟไพนท์ ‎โดยหมุนขึ้นไปยืนบนเท้าซ้าย
‎ตวัดมือซ้ายข้ามมา
‎มาทางฝั่งขวาแล้วหมุนเอนไปข้างหลัง
‎พอคุณมาถึงจุดนี้ก็ถือว่าเสร็จงานไปครึ่งหนึ่ง
‎(ปีนเสา)
‎เหลืออย่างเดียวคือต้องจับให้แน่น
‎แล้วตวัดขาอีกข้างไปอยู่ข้างหลัง
‎- เศร้าจัง ‎- ไม่นะ เมื่อกี้ดีแล้ว
‎พยายามเข้า
‎ฉันไม่เคยทำแบบนั้นได้
‎สัปดาห์หน้าคุณจะปีนสูงขึ้นไปสองฟุต
‎อาทิตย์ต่อไปคุณจะขึ้นไปถึงยอดเลย
‎ใช่เลย
‎แรงของร่างกายส่วนบน ต้องทำให้ได้
‎ตอนฉันเริ่มเต้นครั้งแรก ฉันเป็นนักเรียน
‎ชีล่าชวนฉัน เธอบอกว่า "คุณควรมาเป็นครู"
‎ฉันแบบว่า "ให้ตายสิ เธอบ้าไปแล้ว ‎ฉันไม่มีทางสอนได้"
‎แต่ฉันหลงใหลมันมาก
‎กลับมา ฉันเลยลงชื่อฝึกเพื่อเป็นครูและสอน
‎จากนั้นก็เป็นผู้อำนวยการจัดงานอีเวนต์
‎และมันกลายเป็นภารกิจในชีวิตฉัน
‎ทำให้ผู้หญิงได้รับโอกาสอีกครั้งเหมือนที่ฉันได้รับ
‎- พร้อมนะ ‎- พร้อม
‎- ตาแม่หรือยัง ‎- ครับ เอาเลย
‎มันเครียดนะเนี่ย
‎(เจ็น ครูสอนที่เอสแฟกเตอร์)
‎เห็นไหม ไม่นะ
‎ตอนฉันอายุ 13
‎ชีวิตฉันเริ่มตกต่ำลงอย่างช้าๆ
‎- ไชโย ‎- แม่ต้องออก
‎ฉันใจร้อน บางคนเรียกฉันว่าปีศาจ
‎ฉันรู้สึกเหมือนคนเข้าใจฉันผิด
‎ฉันไม่สนใจร่างกายของตัวเอง
‎ฉันเลิกรักมัน
‎ฉันอยู่ในวังวนของความโกรธเกรี้ยว
‎น้ำหนักฉันเริ่มขึ้น
‎จากนั้นฉันจะลดน้ำหนัก
‎น้ำหนักขึ้นลง 40 ถึง 50 ปอนด์
‎แล้วฉันก็มีลูก น้ำหนักเลยเพิ่มอีก 60 ปอนด์
‎ตอนนี้น้ำหนักฉันเกินไปกว่า 100 ปอนด์
‎ฉันเลิกดูแลตัวเอง
‎คืนนี้มีเมนูอะไรคะ
‎เพราะเถาวัลย์เริ่มผลิดอกแล้ว
‎ผมเลยจะทำทามาลีส์
‎ผมรู้สึกไม่ดีไหมถ้าเธออ้วน
‎คือว่า…
‎(สตราตี้ สามีของเจ็นน์)
‎มันคือเรื่องสุขภาพ
‎ผมรู้ว่าเธอสวยและเธอก็รู้แต่…
‎สังคมภายนอกมีคนคิดลบเป็นปกติ
‎เวลามีคนน้ำหนักเกิน
‎ฉันสามารถไปสอนที่เอสแฟกเตอร์
‎แล้วหลังจากนั้นไปกินแม็คโดนัลด์ได้
‎หรือไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวัน ‎จากนั้นกลับมาบ้านนั่งกินแต่ขนมหวานๆ
‎ฉันไม่ได้ฝึกฝนสิ่งที่พร่ำสอนในชั้นเรียน
‎แนวคิดของการมองกระจก
‎ฉันรู้สึกเหมือนผู้หญิงคนนั้นในเรื่องโรเจอร์แรบบิต
‎เธอยั่วยวน เซ็กซี่และเร่าร้อน
‎และก็ส่งประกาย
‎จากนั้นฉันส่องกระจกแล้วก็แบบ
‎"นังอ้วน แกไปใคร ออกไปจากกระจกของฉัน"
‎ร่างกายฉันแค่กรีดร้องเพื่ออิสรภาพ
‎จนกระทั่งฉันเริ่มขยับร่างกายของฉัน ‎และเข้าใจความโกรธเกรี้ยวของฉัน
‎ฟังเสียงดนตรีที่กระตุ้นกล้ามเนื้อให้สั่นไหว
‎ทำให้ฉันได้ปลดปล่อยแทนที่จะวิ่งชนกำแพง
‎คุณกำลังปล่อยให้เธอชนะ
‎พวกเธอจะสู้กันอยู่ภายใน ‎และคุณอย่าปล่อยให้มันเกิดขึ้น
‎(เสียงกระซิบของเรือนร่าง)
‎ฉันไม่ได้ยิน
‎ตอนนั้นฉันมีแต่อารมณ์และความก้าวร้าว ‎และไม่รู้จะทำยังไงกับมัน
‎แต่ความโกรธเกรี้ยวอยู่กับฉันเสมอ
‎ใช่
‎ใช่ รู้สึกถึงการต่อสู้ภายในตัว
‎รู้สึกถึงการต่อสู้ภายในตัวของคุณสิ
‎ฉันพร้อมจะส่องกระจกและเห็นสิ่งที่คนอื่นเห็น
‎- มันสุดยอดมาก ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- สุดยอด ‎- ขอบคุณ
‎มันคือการเกิดใหม่
‎โอเค
‎ภายในชุมชนนี้
‎มีระดับความจริงอยู่สูงเพราะฉันเพิ่งเห็นคุณเต้น
‎ฉันรู้ว่าคุณกำลังไม่สบาย
‎ฉันเคยมีประสบการณ์ ‎ถูกเพื่อนของครอบครัวลวนลามทางเพศ
‎มันคือเรื่องยากเมื่อคุณรู้สึกว่าไม่มีใครปกป้องคุณ
‎ของขวัญที่ยิ่งใหญ่ของเอสแฟกเตอร์อย่างหนึ่ง
‎คือการหาวิธีเคลื่อนไหวผ่านความเศร้า
‎การรู้สึกถึงอารมณ์ของคุณ
‎แต่ไม่ปล่อยให้ตัวเองจมไปกับมัน
‎ตอนแรกที่ฉันคลำพบก้อนนั้น ‎ฉันรู้เลยว่าจะต้องเป็นมะเร็ง
‎อีกไม่นานฉันจะเป็นแม่ของลูกคนที่สอง
‎และความกลัวที่จะสูญเสียตัวเองไป ‎ในปีแรกของการเป็นแม่
‎(จาเนลล์ ครู)
‎มันรู้สึกน่ากลัวและโดดเดี่ยว
‎ฉันเคยผ่านความเศร้า
‎เคยผ่านความโกรธ
‎ฉันต้องตัดหน้าอกทิ้ง ผมร่วง
‎สำหรับผู้หญิงส่วนใหญ่ มันคือสองส่วนในร่างกาย
‎ที่เชื่อมโยงกับความเป็นผู้หญิงอย่างแน่นแฟ้น
‎การเต้นแสดงให้เห็นว่ามันรู้สึกโดดเดี่ยวแค่ไหน
‎และบางครั้งรู้สึกเหมือน
‎คุณจะต้องกรีดร้อง ทุบทำลายกำแพงและ…
‎ฉันไม่รู้สิ
‎ทำลายสิ่งต่างๆ เพื่อให้คนได้ยินเสียงเรา
‎ครูขอให้ฉันจับหัวของฉัน
‎และฉันขยะแขยง รู้สึกรังเกียจ จับไม่ได้
‎วินาทีที่เธอให้ฉันจับหัวของฉัน
‎นั่นคือช่วงเวลาที่ทรงพลังที่สุด ‎เท่าที่ฉันเคยแบ่งปันกับเพื่อน
‎มาตลอดชีวิตของฉัน
‎คุณทำได้
‎น่าอายชะมัด
‎มันคือการระบาย ปล่อยมันออกมาเรื่อยๆ ที่รัก
‎การมีสถานที่ที่สอนคำศัพท์ให้ฉัน
‎ให้ฉันเคลื่อนไหวผ่านอารมณ์มากมาย ‎ที่มาพร้อมการถูกผ่าออก
‎การได้รับของขวัญนั้นมีความหมายมาก
‎นั่นคือเหตุผลที่ฉันเชื่อว่า ‎ฉันได้เต้นรำผ่านมะเร็งออกมาได้
‎(ซานฟรานซิสโก แคลิฟอร์เนีย)
‎นี่
‎เวลาส่วนใหญ่ของฉันมุ่งที่การฝึกซ้อมเพื่อแข่งขัน
‎ฉันมีนักเรียน 32 คน
‎และครูฝึกอีกหกคนเข้าร่วมแข่งขัน
‎รายการชิงแชมป์เต้นรูดเสาโกลเดนเกต ‎รวมถึงตัวฉันด้วย
‎เอาล่ะ นั่งลงมาให้สุดเลยนะคะ
‎หายใจเข้า อีกนิด โอเค…
‎ฉันคิดว่าความมีวินัย ‎และความมุ่งมั่นอยากประสบความสำเร็จ
‎มาจากพ่อแม่ของฉัน
‎พ่อของฉันเป็นพันโทในนาวิกโยธิน
‎แม่ฉันเป็นผู้หญิงในชั้นเรียนแรก ‎ที่จบการศึกษาจากเวสต์พอยต์
‎ตอนฉันอายุ 19 ฉันหนีออกจากบ้าน
‎ย้ายมาอยู่ลอสแอนเจลิส
‎ฉันอยากเป็นนักแสดงมาก
‎ฉันแสดงไม่เป็น ร้องเพลงก็ไม่ได้
‎ฉันทำอะไรไม่เป็นสักอย่างแต่ฉันมั่นใจมาก
‎ว่าฉันจะต้องยอดเยี่ยม
‎และฉันจะต้องได้เดินเข้าไปคัดตัวนักแสดง ‎หรือมีแมวมองมาเจอฉันตามห้าง
‎ความคิดแบบเชยๆ
‎ฉันเก็บเงินได้ประมาณ 2,000 ดอลลาร์
‎และเงินก้อนนั้นหมดอย่างรวดเร็ว
‎ผมจ่าย 25 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง ‎ให้นางแบบเปลือย
‎นี่ต้องเป็นแบบเปลือยเหรอ
‎คุณไม่ต้องทำก็ได้
‎เป็นพี่เลี้ยงเด็กฉันได้แค่หกดอลลาร์ต่อชั่วโมง
‎เริ่มด้วยการถอดเสื้อออก
‎พอไม่มีเงินฉันต้องไปเป็นนางแบบภาพเปลือย
‎จากนางแบบภาพเปลือยนำฉันไปสู่วงการหนังโป๊
‎สาวหน้าสวยตรงหน้าเลนส์ผมนี่ใครกัน
‎ฉันชื่อเวนดี้ เจมส์
‎เวนดี้ เจมส์ บอกเราหน่อยสิ เวนดี้ ‎คุณอายุเท่าไร
‎ก็อายุมากพอ
‎อายุมากพอ
‎ฉันยังเป็นสาวพรหมจรรย์ตอนเริ่มแสดงหนังโป๊
‎จนฉันได้เข้ามาในวงการนั้นฉันถึงรู้
‎"อ๋อ เรื่องทางเพศเป็นอะไรที่โอเค"
‎- เพื่อนคุณรู้ไหมว่าคุณทำอะไรอยู่ ‎- ก็ต้องไม่รู้สิ พูดเป็นเล่น
‎ฉันโกหกคนมากมาย
‎และใช้ชีวิตแบบมีโลกสองใบมานานมาก
‎ฉันสิ้นหวังมากพอ
‎ฉันไม่อยากยอมรับกับคนที่ฉันรักว่าฉันล้มเหลว
‎ฉันอายมากกับสิ่งที่ฉันกำลังทำอยู่
‎เพราะฉันยังไปโบสถ์และถ่ายหนังโป๊
‎ฉันเอาเงินจากการถ่ายหนังโป๊ทำบุญ ‎เหมือนจะทำให้มันหายกัน
‎ฉันบอกตัวเองว่าฉันเหมือนโรบินฮูด
‎เอาเงินจากคนไม่ดีมาช่วยคนดี
‎ตลกสิ้นดี
‎โลกสองใบของฉันมาเจอกัน ‎เมื่อผู้อาวุโสชาวมอร์มอนสองคน
‎พวกเขาเรียกว่าผู้เป็นบิดา
‎พวกเขามาพบฉันที่ลานจอดรถก่อนเริ่มพิธี
‎พวกเขาบอกฉันว่ารู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่ ‎และฉันอายมาก
‎ฉันไม่เคยกลับไปที่โบสถ์อีกเลย
‎ฉันถูกลงโทษเพราะมีคนเห็นฉันในหนังโป๊
‎พวกเขาดูหนังโป๊ แต่ไม่โดนลงโทษ
‎หลังจากหกเดือนฉันก็เลิกเล่นหนังโป๊
‎โอเค
‎ฉันเริ่มทำงานเสิร์ฟ
‎และคนเริ่มรู้
‎ฉันเคยเป็นเวนดี้ เจมส์ในหนังโป๊
‎พวกเขาเรียกฉันว่าโสเภณี
‎และด่าว่าฉันเป็นถังขยะใส่น้ำอสุจิ
‎จะมีพวกผู้ชายที่มาที่ภัตตาคาร
‎ออกมาเที่ยวกับลูกและภรรยา
‎ฉันจะได้ใบเสร็จกลับมาโดยเขียนว่า
‎"ผมเคยเห็นคุณใช้ปากทำได้เด็ด"
‎"เจอกันที่ลานจอดรถตอนสี่ทุ่มนะ"
‎ฉันจะให้เพื่อนร่วมงานเดินไปส่งที่รถ ‎เพื่อความปลอดภัย
‎ฉันสงสัยว่าหลังจากเลิกเล่นหนังโป๊ ‎ฉันจะใช้ชีวิตได้ไหม
‎ฉันควรกลับไปเล่นหรือเปล่า ฉันเป็นได้แค่นี้เหรอ
‎เพราะฉันอยู่ในวงการเพียงแค่หกเดือน
‎ช่วงนั้นมืดมนมากและก็เศร้ามาก
‎ฉันใช้เวลาสี่ปีเรียนจบจากวิทยาลัยชุมชน
‎ย้ายไปเรียนต่อที่เบิร์กลีย์
‎พอฉันไปถึงที่นั่น
‎ฉันรู้สึกเหมือนได้เริ่มต้นใหม่
‎ฉันคิดว่า "โอเค นี่คือโลกใหม่"
‎"ฉันจะใช้สมอง ไม่เกี่ยวกับการใช้ร่างกายแล้ว"
‎คืนนั้นฉันไปที่ร้านราลฟส์เพื่อซื้อของชำ
‎สิ่งแรกที่พนักงานคิดเงินพูดก็คือ
‎"คุณคือเวนดี้ เจมส์ใช่ไหม"
‎แล้วฉันก็แบบ "ไม่นะ มันจะตามฉันไปตลอด"
‎คุณจะขึ้นชั้นปานกลางอีกหนึ่งหรือสองสัปดาห์
‎จากนั้นหลังเดือนกรกฎาคมเมื่อเราทำพิธี
‎ซึ่งเป็นพิธีกรรมเพื่อพาคุณไปสู่ ‎การเรียนระดับสูงของที่นี่
‎เราจะเอากลีบดอกไม้มา ‎เราจะเต้นกันนิดหน่อยที่ทะเล
‎เราจะมาทบทวนกันเร็วๆ นะคะ
‎มือขวายกขึ้น มือซ้ายอยู่ตรงนี้
‎คุณจะลากเท้ามาทางด้านนี้
‎นี่จะเป็นท่าใหม่เรียกว่าท่าคอร์กสกรูว์
‎ฉันจะสาธิตให้ดู
‎(ท่าคอร์กสกรูว์)
‎ใครอยากกลับหัว ให้มาตรงนี้เลยค่ะ
‎ท่าอินเวอร์ชั่นมันน่ากลัว
‎คุณจะต้องดึงเข่ามาตรงหน้าอก
‎ทิ้งหัวคุณไปข้างหลัง ยกสะโพกขึ้น…
‎(ท่าอินเวอร์ชั่น)
‎คืออย่างนี้นะ สาวๆ
‎คุณเพิ่งเริ่มปลุกสิ่งที่เราเรียก ‎ว่าสิ่งมีชีวิตทางเพศของคุณ
‎ดังนั้นคุณจะต้องเดิน
‎ตรงไปที่กำแพง
‎ฉันจะเอื้อมมือขึ้นไป
‎และจากนั้นฉันจะดันกำแพง
‎ไปจนสุดด้านหลัง
‎ใช่แล้ว เอฟเวลิน สวยมาก
‎ฉันเป็นผู้หญิงไซส์ใหญ่
‎มีการตัดสิน
‎แต่ในนี้
‎ฉันไม่รู้สึกแตกต่าง
‎ประตูปิด
‎เสียงเพลงดังขึ้น
‎และฉันรู้สึกว่าเราเหมือนกัน
‎นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากได้จากการเดินทางครั้งนี้
‎ฉันอยากพามันไป ดังนั้นทิ้งมันไว้กับฉัน
‎หายใจเข้าทางจมูก ออกทางปาก โอเคไหม
‎อะไรที่ทำให้อารมณ์ท่วมท้น
‎ฉันแค่รู้สึกอึดอัด
‎เหมือนฉันไม่เหมาะกับที่นี่ ‎และ "อะไรกันวะ ฉันมาที่นี่ทำไม "
‎"เธอยังสวยไม่พอ ไม่เป็นแบบนี้แบบนั้น ‎เธอจะต้องดูโง่"
‎และฉันเริ่มรู้สึก…
‎แต่คุณถูกเรียกให้ใส่สิ่งนี้ในร่างกายคุณ
‎ซึ่งแปลว่าเธออยากอยู่ที่นี่มาก ‎และอยากให้คนเห็นมาก
‎ฉันบินมาจากยูทาห์ทุกวันอาทิตย์
‎สนุกดีที่ได้อยู่ที่นี่
‎ได้รับแรงสั่นสะเทือนสูงๆ ที่ฉันต้องการมาก
‎รวมทั้งความรักและอยากได้เพิ่มมากขึ้น
‎แต่จากนั้นต้องกลับบ้านและ…
‎ฉันไม่เข้าใจว่าจะอธิบายสิ่งนี้ยังไง
‎ให้ครอบครัวหัวโบราณของฉันเข้าใจ
‎เวลาคนเห็นสิ่งนี้ เขาจะรับรู้ว่า ‎นี่คือตั๋วสู่นรกของฉันแบบไม่ได้กลับมาแน่นอน
‎และนั่นคือปัญหาของฉันตอนนี้
‎สามีคุณรู้หรือเปล่าว่าคุณทำอะไรอยู่
‎คิดว่าเขารู้บ้างนะคะแต่ว่า…
‎ฉันไม่รู้ว่าจะเล่าให้เขาฟังยังไง
‎ถ้าคุณจับเขานั่งเก้าอี้แล้วเต้นบนตักเขาล่ะ
‎บ้าเอ๊ย ไม่นะ
‎โอเค คุณมีการบ้านแล้วล่ะ
‎ใช่
‎ครั้งต่อไปที่ฉันเจอคุณ ‎คุณจะต้องเต้นบนตักเขาอย่างน้อยหนึ่งครั้ง
‎แบบนั้นจะอธิบายให้เขาเข้าใจเอง
‎ว่าฉันฝึกเต้นบนตักน่ะเหรอ
‎ถ้าคุณทำตามวิธีที่เรากำลังสอนคุณ ‎ซึ่งก็คือเพื่อความพอใจของคุณเอง
‎เขาก็จะรู้สึกถึงผู้หญิงที่เป็นอิสระ
‎ฉันก็มีปัญหาแบบเดียวกัน
‎แต่ประเด็นคือครอบครัวฉันไม่ดูเนตฟลิกซ์
‎ฉันไม่ต้องเล่าให้พวกเขาฟัง
‎มันคือความลับที่จะตายไปพร้อมกับฉัน
‎สามีฉันเป็นผู้บริหารที่ไมโครซอฟต์
‎เขาเรียกฉันว่าสาวน้อยมหัศจรรย์
‎เขาเชื่อว่าฉันทำได้ทุกอย่าง
‎เขาเป็นผู้นำเชียร์ที่ดีที่สุดของฉัน
‎การเป็นสามีนักเต้นบนเสาก็สนุกได้
‎อย่างแรก การเต้นบนเสาเป็นสิ่งแปลกใหม่
‎คุณต้องคิดว่า "ดูภรรยาผมทำตัวเซ็กซี่สิ"
‎มันจะมาถึงจุดหนึ่งเมื่อคุณพูดว่า ‎"ฉันไม่อยากดูการเต้นบนเสาแล้ว"
‎"ฉันเห็นทุกอย่างที่เห็นได้หมดแล้ว"
‎เยี่ยมมาก ดูนี่สิ
‎เธออยากตั้งเสาในออฟฟิศเล็กๆ ของผมหลังบ้าน
‎ผมบอกว่าไม่ได้ เพราะมันจะบังทีวี
‎แต่จากนั้นเราทั้งคู่เริ่มออกกำลังกายพร้อมกัน
‎ฉันกำลังก้าวขึ้นบนเสาและหลังพิงกำแพง
‎เขาไม่ได้สนใจทีมแยงกีส์แม้แต่นิดเดียว
‎เขาทำแบบ…
‎เราแต่งงานกันมา 28 ปีแล้ว
‎แต่เขาทำตัวน่าปวดหัว
‎เราหกคะเมนตีลังกามาด้วยกัน
‎มีอุปสรรคอยู่สักพัก
‎ถ้าฉันไม่มีการฝึกวิถีชีวิตแบบผู้หญิงนี้
‎ฉันคงหย่ากับคนที่ฉันแต่งงานด้วยไปแล้ว
‎ไม่ ผมไม่คิดว่าเราจะหย่ากัน
‎เธอว่ายังไงนะ ใช่ เราจะหย่ากันเหรอ
‎รู้อะไรไหม ตอนนี้ผมอยากหย่าแล้ว
‎ฉันตกหลุมรักเข้าอย่างจัง
‎ฉันล้มลงตรงนี้ได้เลย
‎เขาเป็นทุกอย่างของฉัน
‎ผมเป็นเสาของเธอ
‎ในแบบที่มากกว่าหนึ่งความหมาย
‎บางครั้งผมก็รำคาญครับ
‎เพราะผมเห็นสามีและแฟนหนุ่ม
‎ของนักเต้นรูดเสาคนอื่นๆ
‎และพวกเขาดูละอาย
‎ที่ภรรยาหรือแฟนสาวเต้นรูดเสา
‎ผมคิดว่าสาวๆ พวกนั้นควรทิ้งผู้ชายพวกนั้นไป
‎เพราะคุณไม่ต้องการสิ่งนั้นในชีวิต
‎ถ้าแฟนหนุ่มหรือสามีไม่ชอบที่คุณเต้นรูดเสา ‎ก็ไปหาคนใหม่แล้วกัน
‎โลกนี้มีอยู่ 3,500 ล้านคน
‎อาจสี่คน
‎การเต้นรูดเสาเปลี่ยนชีวิตฉันหลายทาง
‎หลังมีลูก น้ำหนักฉันขึ้นมา 60 ปอนด์
‎ฉันรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเอง ใส่เสื้อผ้าไม่ได้
‎ฉันลองลดน้ำหนักทุกวิธี
‎แต่ก็ไม่ลด
‎จากนั้นฉันก็ลองเต้นรูดเสา
‎น้ำหนักลดไปหมด 60 ปอนด์
‎มันเป็นวิธีออกกำลังกายที่สนุกมาก
‎ฉันเข้าใจว่าคนจะตัดสิน
‎ฉันอยากให้การรับรู้นั้นเปลี่ยนไป ‎เพราะมันไม่ใช่อย่างที่คนคิด
‎(อัลลิสัน ครูสอนเต้นรูดเสา)
‎สามีของฉันหัวโบราณมาก
‎ตอนฉันบอกเขาครั้งแรกว่าจะลงเรียนเต้นรูดเสา
‎เขาไม่เข้าใจ
‎เขานึกว่ามันจะเป็นแค่ช่วงเดียวก็หาย
‎ที่ฉันจะเต้นรูดเสาและจากนั้นก็เลิก
‎จากนั้นเมื่อคุณเกี่ยวไว้
‎คุณต้องดันแล้วก็ออกมา
‎แบบนี้ คุณเห็นไหม
‎ฉันรักเขามาก
‎แต่เขารู้สึกเป็นเจ้าของฉันและร่างกายฉัน
‎เขาไม่อยากให้คนอื่นมองฉัน
‎ฉันจึงไม่มีช่องทางโซเชียลมีเดียสำหรับสิ่งที่ฉันทำ
‎ฉันรู้สึกว่าสามีของฉันกำลังเอาบางสิ่งไปจากฉัน
‎ในแง่อาชีพแล้ว มันจำกัดฉัน
‎เพราะครูจะโพสต์ว่า "ฉันสอนสิ่งนี้ชั้นเรียน"
‎แต่ฉันทำไม่ได้
‎และฉันยังรู้สึกเหมือนมันคือร่างกายของฉัน
‎และถ้าเป็นร่างกายของฉัน ‎ฉันก็ควรทำอะไรกับมันก็ได้ตามที่ฉันต้องการ
‎คนประเภทฉันหายาก
‎มีนักเต้นรูดเสาไม่กี่คนที่ไปโบสถ์ด้วย
‎ฉันรู้แล้วว่าฉันจะเป็นภรรยาที่ยอมสามี
‎จากมุมมองของชาวคริสต์ เคารพให้เกียรติเขา
‎แต่ถ้าฉันโพสต์วิดีโอของตัวเองในอินสตาแกรม ‎ซึ่งฉันถูกสั่งไม่ให้ทำ
‎เขาคงจะโกรธฉัน
‎เขายังจะแต่งงานกับฉันต่อไปหรือไม่
‎ฉันมีลูกสองคน
‎ฉันมีครอบครัวและไม่อยากเสียมันไป
‎สิ่งหนึ่งที่ฉันถูกสอนบ่อยๆ ผ่านทางโบสถ์
‎คือคุณค่าของฉันขึ้นอยู่กับผู้ชายรอบตัว
‎และฉันจะมีค่าถ้าแต่งงานกับผู้ชายที่มีค่า
‎เหตุผลส่วนหนึ่งที่ฉันชอบเต้นรูดเสา ‎เพราะมันเหมือนถูกบ่อนทำลาย
‎ฉันรู้สึกเหมือนกำลังพูดว่า
‎"เอามาตรฐานที่ให้ชายเป็นใหญ่ในสังคมของคุณ ‎ไปไว้ที่ไกลๆ เลยไป"
‎"นี่คือสิ่งที่ฉันรักและมันทำให้ฉันรู้สึกมีชีวิต"
‎หงายศีรษะไปข้างหลัง เมแกน
‎ใช่เลย
‎ใช่แล้ว ที่รัก
‎ใช่ เป็นไงล่ะ
‎ฉันสอนผู้หญิงให้เคลื่อนไหว ‎เข้าสู่ความมีศักดิ์ศรีแบบผู้หญิงอย่างเต็มที่
‎ช้าๆ อยากให้คุณหมุนไปช้าๆ
‎เริ่มที่ส่วนโค้งส่วนเว้า ความรู้สึกทางเพศ
‎การเคลื่อนไหวของพวกเธอ
‎อยู่ตรงนั้นนะ
‎มันเร่าร้อนจนไหม้หรือเปล่า รู้สึกได้ไหม ‎มันทำให้คุณโกรธหรือเปล่า
‎อยู่ตรงนั้นไว้
‎และเมื่อร่างกายของพวกเธอเปล่งเสียง
‎แน่นอนมันคือเสียงน่ารำคาญสำหรับบางคน
‎ระบบนิยมชาย
‎"ควบคุมร่างนั้นไม่ได้ ร่างกายที่อันตราย
‎ยกเว้นฉันจะเป็นเจ้าของมัน
‎ยกเว้นมันมีไว้เพื่อฉัน
‎วินาทีที่ลูกชายฉันออกมาจากท้อง
‎"เป็นเด็กผู้ชายนะ เป็นผู้ชาย แข็งแกร่ง เป็น…"
‎"ใช้ชีวิตให้เต็มที่ที่สุดเท่าที่จะทำได้ ‎ด้วยความเป็นชายของคุณ "
‎และเราบอกลูกสาวของเรา ‎อย่าใช้ชีวิตแบบเต็มที่ในร่างกายของเธอ
‎มันอันตรายเกินไป
‎แต่การจะเท่าเทียมกันจริงๆ…
‎คุณต้องทะยานขึ้นมา ‎และต้องทวงคืนร่างกายนั้นกลับมา
‎(เมื่อมาได้ครึ่งทางของการเรียน)
‎(นักเรียนชั้นเบื้องต้นเริ่มงานปาร์ตี้เสา)
‎ฉันเข้ามาแบบเปิดใจกว้าง
‎ไม่รู้เลยว่าต้องคาดหวังอะไร
‎ไม่รู้เลยว่าฉันมาเจอกับอะไร
‎(แอมเบอร์ตัดสินใจเลิกเรียนเอสแฟกเตอร์)
‎เราหมดเวลาสองชั่วโมงไปกับผู้หญิง ‎ที่ร้องไห้และสะอึกสะอื้น
‎ฉันไม่รู้สึกว่าได้เพิ่มพลังให้ตัวเอง
‎ฉันรู้สึกเหมือนกำลังนั่งดูละครน้ำเน่า
‎เราเล่นวอตส์แอป และมีกลุ่มอยู่
‎หลังจากฉันเห็นรูปภาพ
‎มันไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะเลือก
‎เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย
‎ฉันไม่อยากให้ลูกชายอายุ 12 เห็นฉัน
‎ใส่กางเกงในตัวเดียวไม่ใส่เสื้อ
‎ชีล่าเลื้อยไปมาบนพื้น
‎และความรู้สึกของเธอที่ "ปล่อยมันออกมา"
‎มันไม่ใช่วิธีที่คนแบบของฉันและฉัน ‎ส่งมอบพลังให้แก่กัน
‎ฉันรู้สึกเหมือนกำลังแสดงทีท่า
‎เหมือนนางร้าย
‎แต่ฉันพยายามพูดความจริงให้มากที่สุด
‎เพราะฉันคิดว่าเป็นไปได้ว่ายังมีคนอื่น
‎ที่รู้สึกแบบเดียวกับฉัน
‎ฉันต้องต่อสู้ตลอดเวลา
‎มีการต่อสู้จากภายนอก
‎กับโลกที่ไม่เข้าใจสิ่งที่เราทำ
‎แถมยังมีการต่อสู้ภายในของความกลัว
‎(ครั้งที่ 13 ขั้นเริ่มต้น เอสแฟกเตอร์)
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดีเวลาฉันอยู่ที่นี่ ‎และฉันรู้สึกวิเศษมาก
‎และจากนั้น ทันทีที่ฉันกลับ ‎มันเหมือนกับว่าฉันกลับมาสู่เรื่องปกติ
‎ฉันชอบเรียนคลาสนี้และฉันต้องการมัน
‎ฉันอยากเติบโต รู้สึกแตกต่างออกไป ‎เหมือนฉันเปลี่ยนไปแล้ว
‎ฉันไม่รู้สึกเหมือนฉันเปลี่ยนไปเลย
‎ที่งานปาร์ตี้เมื่อวันศุกร์
‎ฉันเจอเรื่องลำบาก
‎ทุกคนเซ็กซี่
‎ทุกคนกำลังเต้นและเป็นอิสระ เป็นตัวของตัวเอง
‎มีอยู่ช่วงหนึ่งฉันออกไปนั่งอยู่คนเดียว
‎ฉันคิดว่า…
‎"ฉันไม่เซ็กซี่เลย"
‎ฉันมองตัวเองและเกลียดร่างกายตัวเอง
‎ฉันไม่รู้สึกเซ็กซี่ตรงไหนเลย
‎มันห่วยแตก
‎ที่รู้สึกแบบนั้น
‎ที่นี่คือที่ที่ปลอดภัยที่สุดในโลกสำหรับคุณ
‎เพราะเราจะปกป้องคุณ
‎และยอมให้คุณเป็นคนที่คุณอยากเป็น
‎อยากได้ยินคนอื่นพูดอยู่ตลอดเวลา "คุณสวย"
‎ได้ยินจากเขามันจะมีความหมายมากกว่า
‎และฉันไม่ได้ยินจากเขา
‎สามเดือนสุดท้ายตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่
‎ในที่สุดเราก็มาจุดที่เราอยากจะอยู่
‎และจากนั้นเขาก็ตาย
‎ฉันอยากได้ยินบางคนพูดว่า "คุณสวย"
‎ฉันอยากได้ยินมันจากเขาและไม่ได้ยิน
‎แต่ฉันไปเปิดเจอมัน
‎ในข้อความที่เขาส่งหาผู้หญิงอื่น
‎(จูบ คิดถึงคุณมาก)
‎และฉันคิดกับตัวเองว่า "คุณทำได้ยังไง"
‎สามีของคุณที่ตายไปเคยมีชู้เหรอ
‎อาจแค่ส่งข้อความหากัน ใครจะไปรู้
‎และฉันถามเขาไม่ได้
‎แค่คำนั้นคำเดียว "สวย"
‎แล้วฉันก็แบบว่า "พระเจ้าช่วย
‎กี่ครั้งแล้วที่ฉันอยากฟังคำคำนั้น
‎แล้วฉันก็คิดว่า "บางทีอาจดีที่ฉันมารู้เรื่องนี้
‎เพราะฉันกำลังจะแตกสลายเป็นชิ้นๆ
‎ฉันคิดว่า
‎"โอเค ฉันต้องกลับลงมาสัมผัสกับพื้นนี้
‎และอยู่ในห้องนี้
‎ฉันจะได้มีชีวิตอีกครั้ง
‎แค่ใช้ชีวิตต่อไป
‎ฉันมีเพศสัมพันธ์กับคนครั้งสุดท้ายหกปีก่อน
‎ฉันแค่รู้สึกว่าจำเป็นต้องพูด
‎ฉันคิดว่าเรื่องนี้สำคัญที่ต้องพูด
‎คิดว่ามันสำคัญในวงของการเล่าความจริง
‎ที่จะได้รู้ตัวว่าคุณอยู่ตรงไหน
‎ฉันจะพูดตรงๆ นะ
‎ร่างกายคุณยังไม่อยากมีเซ็กส์กับมนุษย์คนอื่น
‎- นั่นคือสิ่งที่ฉัน… ‎- ฉันไม่อยาก
‎ไม่ได้มีอะไรผิดเลย
‎คุณพร้อมจะตัดผมเร็วๆ นี้ไหม
‎ฉันไม่ได้ไว้ผมสั้นเหนือไหล่มา 20 ปีแล้ว
‎และฉันไม่มีความตั้งใจจะไว้ผมแบบนั้น
‎ผมของคุณอยากจะปลิวสยายกว่านี้
‎โอเคไหม เราจะทำอย่างนั้น
‎คุณจะต้องแปลงโฉม
‎บางคนมาเพื่อเรียนวิธีเต้นรูดเสา
‎และความคิดของเขาถูกเปิดกว้าง
‎จนมันไปสัมผัสกับส่วนหนึ่งของตัวตน ‎ที่พวกเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีอยู่
‎หายใจเข้า หายใจตรงนี้แล้วนั่งลง
‎ฉันต้องระบายอารมณ์มานานมากแล้ว ‎และดูเหมือนฉันจะทำไม่ได้
‎นี่คืออาการสั่นทางประสาท
‎มันแค่พยายามปล่อยเรื่องบ้าบอออกมา ‎ดังนั้นคุณกำลังยึดมันเอาไว้
‎- มันไม่… ‎- ฉันกำลังสู้กับมัน
‎ฉันรู้
‎คุณไม่อยากร้องไห้เฉยๆ เหรอ
‎- ไม่ ‎- ทำไมล่ะ
‎เพราะถ้าล้ม ไม่รู้ว่าฉันจะกลับมาได้ไหม
‎เราต้องเค้นเรื่องบ้านั้นออกมาจากคุณ
‎- ไม่เป็นไรนะ ‎- ค่ะ
‎ผู้หญิงทุกคนที่เดินเข้าประตูนั้นเข้ามาที่นี่
‎อย่างน้อยได้เข้าใจเรื่องทางเพศของเธอ ‎และร่างกายของเธอ
‎เธอจึงลงเรียนคลาสนี้
‎ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้อยากมีอารมณ์เจ็บปวด
‎แต่เธอพยายามจะก้าวข้ามมันไป
‎เมื่อคุณทำงานกับเธออย่างมีความรับผิดชอบ
‎คุณกำลังมอบของขวัญที่หาค่าไม่ได้ให้เธอ
‎มันเป็นอะไรที่ช่วยเยียวยา
‎มันเพิ่มพลังอำนาจ
‎แต่ฉันก็เข้าใจว่าอาจไปกระตุ้นบางอย่าง
‎ดังนั้นเวลาสอนก็เหมือนคุณเยียวยาตัวเอง ‎เพิ่มมากขึ้นไปอีก
‎เคาะประตูเลย
‎คุณกับฉันเคยคุยกันเรื่องลดน้ำหนัก
‎คุณอยากลดกี่ปอนด์
‎ฉันอยากลดน้ำหนัก 100 ปอนด์
‎โอเคค่ะ แล้วตอนนี้คุณหนักเท่าไร
‎- หนัก 265 ปอนด์ ‎- ใช่
‎ใช่ 100 ปอนด์ก็น่าจะดี
‎- มาทำให้ได้ ‎- ค่ะ
‎น่ากลัวนะ
‎- ถ้า 100 ปอนด์ก็ทำได้… ‎- ลด 14 ปอนด์ต่อเดือนจนได้ร้อย
‎จริงสิ
‎- เท่านั้นเองเหรอ ‎- ใช่
‎- จริงเหรอ ‎- จริงสิ
‎ฉันแค่คำนวณเอาเจ็ดเดือนไปหาร ‎หนึ่งร้อยปอนด์ ได้ 14.2 ปอนด์
‎เราตั้งเป้าหมายของเราเท่านี้ได้ไหม
‎- ได้สิ ‎- โอเคนะ
‎ทำไมมาลดตอนนี้ ช่วงเวลานี้
‎ฉันไม่อยากตายเร็ว
‎อยากมีชีวิตอยู่เพื่อลูกๆ
‎- อยากเห็นพวกเขาเติบโต ‎- ค่ะ
‎ฉันอยากมีชีวิตแต่งงานที่ดีมั่นคง
‎- แบบเซ็กซี่เร่าร้อน ‎- ใช่
‎- คุณขึ้นไปคร่อมด้านบนได้ ‎- ใช่
‎ได้ทำเรื่องสนุกทุกอย่างบนนั้น
‎- ใช่ ‎- ใช่
‎- และมันเจ็บ ร่างกายของฉันเจ็บ ‎- ฉันรู้ ฉันเข้าใจ
‎- เพิ่งตอนนี้เอง ‎- ใช่ ตอนนี้
‎ใช่
‎คุณใช้เวลาแปดปีกว่าจะบอกฉัน ‎ว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของคุณ
‎แล้วคุณก็พูดว่า "มันเกิดขึ้นแล้ว"
‎เราอยากสารภาพไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ‎กับร่างกายของคุณ
‎ฉันไม่รู้
‎ลืมมันไปเลยน่าจะง่ายกว่า
‎ไม่เลยนะ เพราะมันเป็นร่างกายของคุณ
‎ก่อนเหตุการณ์นั้น คุณน้ำหนักเกินหรือเปล่า
‎- เปล่า ‎- เปล่านะ
‎ฉันถูกลวนลาม
‎โดยพวกเด็กผู้ชาย
‎ตอนมัธยมต้นหรือมัธยมปลาย
‎คุณจะปล่อยให้พวกสารเลวทำลายชีวิตคุณเหรอ
‎- ไม่ค่ะ ‎- ไม่
‎- คุณจะปล่อยให้มันขโมยร่างคุณเหรอ ‎- ไม่
‎- ความสุขของคุณ ‎- ไ่ม่
‎โอเค งั้นก็ถึงเวลาแล้ว
‎- ค่ะ ‎- ถึงเวลาแล้ว
‎ก็แค่คำแก้ตัวว่ายังเด็กและโง่
‎ไม่เลย มันคือความโหดร้าย
‎ไม่ตระหนักถึงผลกระทบ
‎จากนั้นพอฉันมีลูกสาวและ…
‎ฉันไม่อยากให้เธอแค่…
‎ทำสิ่งที่ฉันทำและปล่อยไปเรื่อยๆ
‎คุณไม่ได้ทำอะไรผิด เข้าใจนะ
‎ยกเว้นอยู่บนโลกนี้ในฐานะสิ่งมีชีวิตเพศหญิง
‎ซึ่งไร้เดียงสาตอนอายุ 16 หรือ 15 ปี
‎ใช่
‎ดีดนิ้วแม่งมันทุกครั้งที่คุณอยากพูดอะไรแบบว่า ‎"ทำสิ่งที่ฉันเคยทำสิ"
‎และคุณต้องกลับไปเข้าคลาส
‎ต้องขยับร่างกาย โอเคไหม
‎(ครั้งที่ 16 ขั้นเริ่มต้น เอสแฟกเตอร์)
‎ตอนฉันอายุ 13 ฉันโดนข่มขืน
‎และนั่นเป็นประสบการณ์ทางเพศครั้งแรกของฉัน
‎ตอนนั้นฉันเป็นสาวพรหมจรรย์ไม่เคยมีเซ็กซ์
‎ฉันไม่มั่นใจในเรือนร่างของฉัน
‎และฉันเริ่มรู้สึกสบายใจกับตัวเอง
‎แต่จากนั้นฉันถูกวางยาและข่มขืนอย่างรุนแรง
‎และมันทำให้ชีวิตฉันพังเละ
‎มันเกิดขึ้นอีกสองครั้งตอนเรียนวิทยาลัย
‎สองครั้งสองเหตุการณ์
‎ตัวฉันถูกเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งข่มขืน
‎ฉันลงเอยปลอบใจผู้ชายที่ข่มขืนฉัน
‎ฉันรู้ค่ะ มันเป็นแบบนั้นได้ยังไงใช่ไหมล่ะ
‎ฉันอายุ 20 ปี ตอนที่ถูกข่มขืนครั้งแรก
‎และคนที่ข่มขืนฉันตอนนั้นคือแฟนของฉันเอง
‎ฉันถูกคุกคามทางเพศ
‎หลังจากนั้นก็ถูกรังเกียจและรังแกอย่างรุนแรง
‎จนฉันต้องลาออกจากโรงเรียน
‎หลายปีหลังจากนั้น
‎ฉันแบกรับความอับอายในเรือนร่างของฉัน
‎และรู้สึกอึดอัดที่จะพูดถึงเรื่องทางเพศของตัวเอง
‎รู้สึกว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของฉันที่พยายาม ‎ทำตัวน่าดึงดูดทางเพศและมั่นใจ
‎- และฉันเลยโทษตัวเอง ‎- ใช่
‎ฉันยังรู้สึกไม่ปลอดภัย
‎ไม่ปลอดภัยเมื่ออยู่ในสังคมโดยเฉพาะใกล้ผู้ชาย
‎ร่างกายฉันไม่รู้ว่าเป็นของฉันเอง
‎บางทีฉันรู้สึกเหมือนก้อนอะไรบางอย่าง ‎เชื่อมโยงกับมันไม่ได้เลย
‎ฉันอยู่ในความกลัวมาโดยตลอด
‎ความกลัวว่าผู้ชายคนไหนก็จะทำร้ายฉันได้
‎ความหวาดกลัวจริงๆ และมัน…
‎ใช่
‎ฉันอยากเรียนรู้วิธีที่จะเชื่อใจตัวเอง
‎เพราะอย่างนั้นฉันถึงได้มาที่นี่ ‎เพื่อให้ตัวเองมีความมั่นใจ
‎เพื่อเชื่อใจตัวตนภายในของฉัน ‎เพื่อเป็นคนที่ฉันรู้ว่าฉันควรจะเป็น
‎แม่คิดตาของลูกทีหลังแม่นะ
‎คิดว่าลูกข้ามแม่ไปนะ
‎ขอโทษนะ
‎ฉันตัดสินใจเปิดเผยงานที่ฉันทำ
‎ไบรซีย์ชนะ
‎สามีฉันมาเจอบัญชีผู้ใช้อินสตาแกรมของฉัน ‎ก่อนฉันจะบอกเขา
‎และเขาก็พูดทันทีว่า
‎"คุณทำสิ่งที่ผมสั่งไม่ให้คุณทำ"
‎ฉันตอบว่า "คุณล้ำเส้น ที่มาบอกฉันว่า
‎ฉันทำอะไรได้และทำอะไรไม่ได้ ‎กับชีวิตการเต้นรูดเสา"
‎"ถ้าฉันอยากโพสต์รูปภาพของตัวเอง ‎มันคือร่างกายของฉัน ฉันมีสิทธิ"
‎"นี่คือสิ่งที่ฉันทำ ถ้ารับไม่ได้ก็ไปซะ"
‎แล้วเขาก็พูดว่า "เราจบกัน"
‎เรากำลังจะหย่ากัน
‎ฉันไม่มีอะไรต้องละอายใจ ไม่มีอะไรต้องกลัว
‎นี่คือตัวตนของฉัน
‎ฉันยอมให้สามารถควบคุมฉันมานานมาก
‎จากนั้นฉันมาตระหนักว่าไม่เป็นอิสระ
‎มีคนที่ตั้งคำถามกับฉันว่า
‎"คุณจะทำความรุ่งโรจน์มาสู่พระเจ้าอย่างไร"
‎จากนั้นฉันก็มีคนอื่นที่พูดว่า
‎"คุณอายุ 40 ปี มีลูกสองคน
‎และคุณหุ่นดีมาก สร้างแรงบันดาลใจ"
‎มีผู้หญิงที่เปี่ยมสมบูรณ์และรวย
‎และส่องประกายดุจระเบิด
‎และความรักที่พวกเธอพบ ผู้ชายที่พวกเธออยู่ด้วย
‎รู้สึกท่วมท้นจนไม่รู้จะรับมือยังไง
‎จะหาพื้นที่ว่างให้มันได้ยังไง
‎หรือแม้แต่จะอยู่กับพลังแบบนั้นได้ยังไง
‎ผู้หญิงไม่เพียงแต่จะเติบโต
‎แต่ยังส่งผลต่อทุกสิ่งและทุกคน ‎ที่อยู่ในเส้นทางของเธอ
‎ฉันกำลังพูดถึงกระบวนทัศน์ที่เปลี่ยนไปหมด
‎ว่าเราจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างไร ‎ความเป็นชายและความเป็นหญิง
‎ฉันคิดว่าคุณทุกคนรู้ว่า ‎ฉันเชิญพลังความเป็นชายมาที่นี่ด้วย
‎คิดว่ามันจะมีประโยชน์สำหรับคุณ
‎ถ้าได้มีผู้ชายอยู่ด้วย
‎ผู้ชายเหล่านี้มีสติดีมาก
‎พวกเขามีความสามารถกันพื้นที่สำหรับ ‎ความเป็นผู้หญิง
‎และไม่ว่าจะเกิดอารมณ์อะไรก็ช่างมัน
‎ขอบคุณที่มา
‎สิ่งหนึ่งที่ฉันชอบเวลามีผู้ชายมานั่งด้วย
‎คือการที่คุณทำให้พวกเขามอง
‎ไม่ใช่แค่ความรักแต่เป็นความรู้สึกของ ‎"ฉันจะฆ่าคนเพื่อคุณ"
‎พร้อมเมื่อไหร่ได้เลยนะ
‎ฉันจะนำคุณเอง
‎และคุณแค่หาความลื่นไหล
‎เป้าหมายเดียวของพวกเขาคือ ‎ทำให้คุณรู้สึกว่าเป็นที่รักและมีคนเห็น
‎และได้รับการปกป้อง
‎ไม่ว่าคุณต้องการอะไรก็ตาม
‎พวกเขามีความเป็นชายอยู่ตรงนี้
‎ผู้ชายเหล่านี้มีอยู่จริง
‎พลังความเป็นชายนี้มีอยู่จริงๆ
‎- ขอฉันสัมผัสได้ไหม ‎- ถามเขาสิ
‎ฉันขอสัมผัสคุณได้หรือเปล่า
‎ได้หมดถ้าอยู่เหนือเข็มขัด
‎ถ้าคุณเลือกที่จะทำมันอาจเยียวยาได้อย่างน่าทึ่ง
‎รู้สึกว่ามันจะรู้สึกยังไงเวลามีคนมองเห็นคุณ
‎ในด้านที่งดงามของความเป็นผู้หญิง
‎แค่คิดถึงเขา
‎- ฉันคิดถึงเขามาก ‎- ใช่
‎มันไม่เป็นไร
‎คุณขอให้เขาแสดงความรักให้ได้ไหม
‎ฉันไม่ได้สารภาพกับพ่อว่าฉันเป็นเกย์ ‎ตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่
‎ส่วนใหญ่เป็นเพราะแม่ฉันไม่คิดว่า ‎พ่อจะยอมรับฉันได้
‎ฉันเลยอยากรู้สึกว่าเป็นที่ยอมรับ
‎โดยผู้ชายที่เป็นตัวแทนของพ่อ
‎ใช่ คุณรู้สึกถึงผู้ชายที่ปกป้องคุณได้ไหม
‎ผมคิดถึงผู้หญิงที่ผมเคยอยู่ด้วยในชีวิต
‎ก่อนที่ผมจะหายใจอย่างมีสติอย่างตอนนี้
‎ผู้หญิงที่ผมทำร้าย
‎ผมเสียใจมากกับวิธีที่ผมเคยปฏิบัติกับผู้หญิง
‎การได้อยู่กับคุณ…
‎สำหรับฉัน พื้นที่ของการถูกมองเห็น ‎ในจุดที่เปราะบาง
‎และการถูกกักไว้ในพื้นที่นั้น
‎โดยไม่คาดหวังสิ่งอื่นใด…
‎สิ่งที่ฉันไม่คาดว่าจะเห็นคือ ‎เราเกือบจะถูกคนเหมือนไม่ไหวติง
‎และคุณก็เหมือน "ผู้ชายทำเราเป็นแบบนี้"
‎มันรู้สึกเหมือนหัวใจเราได้รับการสัมผัส
‎ฉันรู้สึกได้ถึงตัวคุณและฉันรู้สึกปลอดภัย
‎และตอนที่ฉันเอื้อมมือไปด้านหลัง
‎และยอมจำนน มันคือการยอมจำนนจริงๆ
‎คิดว่าทั้งชีวิตฉันไม่เคยทำแบบนั้นกับใคร
‎ขอบคุณค่ะ
‎(เผชิญหน้าที่ศาล เหยื่อพบกับแลร์รี่ นาสซาร์)
‎ผู้รอดชีวิตคนต่อไปคือเมแกน ฮาลิเชค
‎แลร์รี่ นาสซาร์เคยเป็นเหมือนพระเจ้าสำหรับฉัน
‎แต่เขากลับกลายเป็นปีศาจร้าย
‎เขาเป็นผู้บุกรุกที่ไม่ได้รับอนุญาต
‎เข้ามาในสถานที่ที่เป็นส่วนตัว ‎ใกล้ชิดและไม่เคยถูกสัมผัสมาก่อนของฉัน
‎ตัวฉันในตอนเด็กรู้ว่ามีอะไรผิดปกติ
‎แต่เธอกลัวจนถึงจุดที่เป็นอัมพาต ‎ทั้งทางร่างกายและอารมณ์
‎ขณะที่เธอพยายามจะไว้ใจชายคนนี้ ‎ที่เธอคิดว่าเป็นผู้ที่ช่วยให้เธอรอด
‎ส่วนที่น่าสับสนที่สุดคือ
‎แม่ฉันอยู่ในห้องกับเราด้วยตอนที่เกิดเรื่อง
‎ตอนฉันได้ข่าวการลวนลามนี้
‎ฉันไม่อยากเชื่อ ฉันปล่อยให้เกิดขึ้นได้อย่างไร
‎คุณมีภาพว่าความปลอดภัยควรเป็นอย่างไร
‎และคุณอยู่ที่นั่นกับเธอแต่เธอยังไม่ปลอดภัย
‎เพราะแม่คิดว่าลูกปลอดภัย
‎ขอโทษ
‎ไม่เป็นไร
‎ตอนนั้นฉันเชื่อใจใครไม่ได้ ‎ว่าจะทำให้ฉันปลอดภัย
‎และวันนี้ฉันก็ยังเชื่อใจใครไม่ได้ ‎ว่าจะทำให้ฉันปลอดภัย
‎โลกนี้รู้สึกไม่ปลอดภัย
‎ผู้ชายรู้สึกไม่ปลอดภัย
‎ฉันระมัดระวังมากว่าจะมีใครสักคน ‎อยู่ที่ไหนสักแห่ง
‎กำลังจะเอาเปรียบฉัน มองฉันในแง่เซ็กซ์ ‎หรือทำร้ายฉัน
‎ฉันจะทำทุกอย่างที่ต้องทำ
‎ไม่ว่าจะยาวนานเท่าไรเพื่อเยียวยา
‎เพื่อไม่ให้สิ่งนี้มีพลังเหนือฉันอีกต่อไป
‎ในทวิตเตอร์
‎มีบางคนสร้างโพรไฟล์ปลอมขึ้นมา
‎มันคือแอตเว็นดี้เจมส์เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์
‎มันไม่ใช่บัญชีชื่อผู้ใช้ที่ฉันสร้างขึ้น
‎เขาจะส่งคลิปผู้ชายหลั่งใส่หน้าฉัน ‎ไปให้กับคนที่ฉันรู้จัก
‎นี่คือคลิปเต้นรูดเสาที่ฉันโพสต์ทางยูทูป
‎แน่นอนมีชื่อผู้ใช้อย่าง "บั๊กแมน" ‎จะต้องพูดออกมา
‎อย่างที่เขาทำอยู่เสมอ
‎"ดู ทำให้นายหลั่งหรือเธอหลั่ง ‎ผู้หญิงคนนี้ทำงานอย่างว่าเก่งมาก"
‎ทุกที่แม้แต่ตอนนี้ผ่านมา 15 ปี
‎ยังมีคนพูด "คุณรู้ไหมว่าเธอเคยเล่นหนังโป๊" ‎เหมือนนี่คือสิ่งเลวร้าย
‎และฉันไม่คิดว่ามันเลวร้าย
‎แต่อีกอย่าง
‎ทำไมคุณต้องสนด้วย ‎ทำไมต้องเอาเรื่องพวกนี้มากวนใจ
‎สิ่งที่ยากที่สุดหลังเราผ่านการถูกสังคมไม่ยอมรับ
‎การลุกขึ้น กลับไปและพูดว่า
‎"ฉันยังอยู่ที่นี่ เธอจะกดฉันลงไปไม่ได้"
‎ใช้เรื่องราวของฉันช่วยให้คนอื่น ‎ลืมเรื่องความอาย
‎ที่พวกเขารู้สึกในชีวิต ‎คือเหตุผลที่ฉันเชื่อว่าทำให้ฉันอยู่ตรงนี้
‎ฉันจะเช็กอินนะ
‎ฉันชื่อเอมี่ บอนด์
‎สวัสดี
‎- พระเจ้า มาแล้ว มาเร็ว ‎- เป็นยังไงบ้าง
‎ฉันสบายดี ฉันสนุกมาก
‎เป้าหมายเดียวของฉันในคืนนี้คือ ‎ทำให้ใครสักคนร้องไห้
‎และไม่ทำทุกอย่างพัง
‎ตายแล้ว
‎- ขอแตะได้ไหม ‎- ได้สิ
‎- อีกนานแค่ไหน ‎- เจ็ดเดือน
‎- และคุณใส่ส้นสูงนะ ‎- ใช่แล้ว
‎รองเท้าแบบไปโบสถ์
‎- เสาสำหรับหมุนเป็นไงบ้าง ‎- มันช้า
‎ฉันกังวลไปหมดว่าฉันจะทำท่าผิดพลาด
‎ห่วงเรื่องแรงขับและฉันจะเกาะเสาได้ไหม
‎ฉันไม่อยากตาย ขอเพียงเท่านี้
‎จับเสาไว้และฉันจะไม่ร่วงหล่น
‎ไม่เป็นแบบนั้นหรอก
‎พรุ่งนี้ฉันจะเริ่มการลดน้ำหนัก
‎ถ้าน้ำหนักเท่านี้ฉันกลัวว่าจะไม่ปลอดภัย
‎และกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันปล่อยตัว
‎ช่วง 12 ปีที่ผ่านมา
‎ฉันกำลังปล่อยเปลือกนอกแต่ละชั้น
‎ฉันเชื่อว่าวินาทีที่เริ่มการเยียวยา
‎คือตอนที่ฉันรับรู้ว่ามันคือการข่มขืน
‎และฉันไม่หาข้ออ้างอื่นๆ อีก
‎สวัสดี เป็นยังไงบ้าง
‎(พ่อแม่ของเจ็นน์)
‎- ดูดีมากเลย ‎- ขอบคุณ
‎ตกลงวันนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎การปลดปล่อย
‎ฉันไม่รู้เลยจนเมื่อเจ็ดถึงแปดปีที่แล้วว่าเธอ…
‎ถูกข่มขืน
‎ฉันได้แต่คิดว่าเธอผ่านอะไรมาบ้าง
‎และเธอปิดกั้นมันเอาไว้มาหลายปี
‎และฉันรู้ว่าการให้อภัยคนคนหนึ่งนั้น ‎มีความสำคัญแค่ไหน
‎และตรงนี้สำคัญสำหรับฉัน
‎เธอจะต้องยกโทษให้ฉันที่ไม่รู้เลยว่า ‎เกิดเรื่องพวกนี้ขึ้น
‎ไม่ได้อยู่ที่นั่นเมื่อเธอต้องการฉัน
‎ที่ฉันมัวแต่ยุ่งทำงาน ดูแลธุรกิจ
‎ทั้งที่ฉันควรจะลูกสาวของฉัน
‎เธอเปิดเผยชีวิตของเธอ
‎แต่ถ้าเธอพบความสงบในใจ
‎ถ้าเธออยากเป็นผู้หญิงแบบที่เธออยากเป็น
‎ฉันก็จะบอกว่าขอให้เธอมีพลังเพิ่ม
‎ฉันจะปลดปล่อยทุกอณูของการข่มขืนนั้น ‎ที่ไม่เป็นคุณต่อร่างกายของฉัน
‎และความคิดของฉันที่คิดว่าตัวเองไม่มีค่าพอ
‎(ครั้งที่ 22 ขั้นเริ่มต้น เอสแฟกเตอร์)
‎สองอาทิตย์ต่อจากนี้คือการทำความเข้าใจ ‎การเต้นอย่างอิสระ
‎เราจะไม่เต้นจากตรงนี้
‎แต่มันคือการค้นหาความสุข ‎และค้นหาเรื่องราว
‎และบทสนทนาที่ร่างกายคุณอยากมี
‎ฉันไม่รู้ว่าอะไรปลุกคุณขึ้นมาทุกเช้า
‎แต่เพลงของเคที่ เพอร์รี่ปลุกฉันตอนเช้าๆ
‎- ฉันเปลี่ยนเสียงปลุกเป็นเสียงเพลงอีโรติก ‎- ใช่
‎- เพลงที่มีอารมณ์ลึกล้ำ ‎- ใช่
‎ดังนั้นในตอนเช้าตอนที่ฉันตื่นขึ้นมา
‎ฉันจะนอนอยู่บนเตียงและยิ้ม
‎จากนั้นฉันหันไปแป๊บเดียว
‎แล้วก็คิดว่า "โอเค ฉันอยากเริ่มวันของฉันแล้ว"
‎ฉันไม่ได้โกหกนะ ฉันก็กดปุ่มนอนต่อ
‎ดนตรีกลับเข้ามาในชีวิตฉัน
‎และฉันซื้อกางเกงในแบบเตี่ยว
‎อยากเห็นกางเกงในเตี่ยวของฉันไหม ‎ฉันใส่กางเกงในแบบนั้น
‎ใครกัน ฉันแน่ใจว่าพวกคุณก็ทำนะ
‎แต่ฉันใส่กางเกงในแบบเตี่ยว
‎ตายแล้ว
‎เจมี่
‎ดูเธอสิ
‎อะไร
‎เรามอบความรักให้เธอได้ไหม
‎ดูเธอสิ
‎เอาอีก
‎อย่างนั้นแหละ หยุดคิด
‎การปล่อยผมทำให้ฉันได้รู้
‎ฉันมีความมั่นใจมากกว่านั้นเยอะ
‎มีประสบการณ์เดินทางกับผู้หญิงกลุ่มนี้ ‎และได้รับการสนับสนุนจากพวกเธอ
‎หายใจออก ดี ปล่อยมันไป ปล่อยมันไป
‎ช่วยสร้างบรรยากาศ
‎อะไรนะ เธอเป็นใคร
‎เกิดอะไรขึ้นกับลิสเซ็ต
‎คิดว่าครั้งสุดท้ายที่เธอคุณ ‎คุณใส่เสื้อยืดคอกลม
‎ฉันตกใจเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น ‎สาวน้อย คุณเร่าร้อนมาก
‎เราพาผู้หญิงกลุ่มเอสมาที่บ้าน ‎และมีงานเลี้ยงนักเต้นรูดเสา
‎ฉันจะนั่งที่มุมและพูดว่า "พวกเธอเซ็กซี่จัง"
‎แต่นั่นมัน…
‎นั่นไม่ใช่ฉัน
‎ส่งขาขวามาทับขาซ้าย
‎มันดูเปราะบางสำหรับคุณใช่ไหม ‎ถ้าจะปล่อยส่วนโค้งเว้าของผู้หญิงออกมา
‎คุณปกป้องตัวเองด้วยเรือนร่างแบบผู้ชาย
‎แต่ที่จริงคุณมีเรือนร่างแบบผู้หญิงมาก
‎นี่คือคุณใช่ไหม
‎ใช่
‎ฉันเริ่มเห็นแล้วว่าสิ่งนี้ล้นเข้าไป ‎ในชีวิตประจำวันได้อย่างไร
‎ฉันเต้นบนตักให้สามีดู
‎จ้องมองตากันตลอดเวลาที่ทำแบบนั้น
‎มันช่างมหัศจรรย์
‎ช่วยชีวิตคู่เราไว้
‎ฉันตื่นเต้นมาก
‎เพราะฉันเห็นความเปลี่ยนแปลง
‎ฉันเห็นคุณเผชิญหน้าปีศาจ
‎เห็นคุณกำลังเริ่มมีอารมณ์อยาก
‎ดูสิ คุณกำลังสยายปีก
‎ในโลกใบนี้ที่คุณคิดว่าไม่ใช่สำหรับคุณ
‎การเต้นของฉันวันนี้ไม่เกี่ยวกับความรู้สึกสวย
‎แต่เกี่ยวกับความรู้สึกทรงพลัง
‎ฉันอยู่ในชีวิตแต่งงานที่โดนคุกคาม ‎มานานเก้าปีครึ่ง
‎(เจ็น ผู้แข่งขันเต้นรูดเสา)
‎ฉันสามารถขอให้ศาลสั่งห้ามเข้าใกล้
‎เขาออกไปจากบ้านและฉันหายใจได้ในที่สุด
‎ฉันแค่อยากให้คนอื่นรู้ว่าไม่ได้อยู่ลำพัง
‎พวกเธอสวยงามและแข็งแกร่ง
‎และเมื่อคุณขึ้นไปบนเสา ‎และเห็นว่ากำลังทำสิ่งนี้เพื่อตัวคุณเอง
‎ก็จะทำให้พวกเขามั่นใจพอที่จะรู้ว่า
‎"ฉันเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่ง"
‎เอมี่ บอนด์ออกมาครับ
‎- เอมี่ บอนด์ ‎- ค่ะ
‎ยินดีต้อนรับเอมี่ บอนด์
‎มันเริ่มต้น
‎ในแบบวันพฤหัสบดีทั่วไป
‎("ทิปปิคัล เทิร์สเดย์" โดยรูปี คาร์)
‎แสงอาทิตย์จูบเปลือกตาฉัน ‎เพื่อกล่าวอรุณสวัสดิ์
‎ฉันได้ยินรูปี คาร์แสดงบทกวี ‎เกี่ยวกับการถูกลวนลามทางเพศที่เท็ดทอล์ก
‎เราลงเอยที่งานสังสรรค์กับเพื่อนๆ
‎ตอนท้ายคุณถามว่าอยากให้ไปส่งที่บ้านไหม
‎ฉันบอกว่าไปสิเพราะพ่อเราทำงานที่เดียวกัน
‎แต่ฉันน่าจะรู้
‎เมื่อแทนที่เธอจะขับรถไปส่งฉันที่บ้าน
‎เข้าไปยังจุดตัดแห่งแสงและชีวิตที่ส่องสว่าง
‎เธอกลับเลี้ยวซ้าย
‎เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการถูกข่มขืน
‎และการมีชีวิตอยู่ในร่างกายที่ถูกรุกล้ำ ‎หลังถูกคุกคามทางเพศ
‎ฉันเชื่อมโยงกับเรื่องนี้ได้ ‎เพราะฉันเคยถูกข่มขืนมาสองครั้ง
‎ชู้รักทุกคนที่แตะต้องฉันลงเอยรู้สึกเหมือนคุณ
‎พวกเขาไม่ใช่คนที่อยู่บนตัวฉันอีกต่อไปด้วยซ้ำ
‎มันคือคุณ
‎การแสดงนี้กับร่างกายเดิมที่ถูกล่วงล้ำ
‎รู้สึกเหมือนการอ้างสิทธิกลับคืน
‎มันคือการสร้างบ้านในเรือนร่างเราขึ้นใหม่ ‎หลังมีคนพยายามพรากมันไป
‎ฉันมาสู่โลกนี้พร้อมบ้านหลังนี้
‎คุณเอามันไปไม่ได้
‎ที่นี่ไม่มีที่ว่างสำหรับคุณ
‎ฉันวางแผนก้าวเข้าไปในอ่างน้ำ
‎ชำระล้างวันวานออกจากผมของฉัน
‎เปิดเพลง
‎นั่งเอนหลัง
‎ยกเท้าขึ้น
‎และสนุกกับวันพฤหัสบดีธรรมดาๆ
‎ฉันประหม่ามากตอนคนดูจะเริ่มปรบมือ
‎และจากนั้นคุณก็แทบไม่ได้ยินคำพูด
‎และมันเหมือนกับพวกเขาเข้าใจ
‎ฉันคิดว่าน่าจะกระโดดได้สำเร็จ
‎เพราะปีที่แล้วฉันกระโดดพลาด
‎และฉันก็พลาดอีกแล้ว บ้าจริง
‎คิดว่าคงต้องไปทำท่านั้นในการแข่งครั้งต่อไป
‎เพราะฉันอยากทำท่านั้นบนเวทีให้ได้
‎เหมือนที่ทำให้สตูดิโอ
‎เหรียญเงินของเรา
‎เอมี่ บอนด์
‎ขอบคุณ
‎(งานชุมนุมนักเต้นรูดเสา ลาสเวกัส)
‎ฉันรู้สึกขอบคุณในสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน
‎และฉันนึกไม่ออกเลยว่า
‎ฉันจะเป็นยังไงและทำอะไรถ้าฉันไม่ได้เห็น
‎แพนเทร่าเต้นรูดเสา
‎เมื่อไม่กี่ปีก่อนฉันเห็นแพนเทร่า ‎ที่งานชิงแชมป์โลก
‎ฉันบอกเธอว่า "ขอบคุณ"
‎ฉันมีความสุขมากที่ได้เห็นเธอแสดง ‎มันเปลี่ยนชีวิตฉัน
‎ทุกอย่างที่ฉันมีและทุกอย่างที่ฉันเป็น ‎รวมถึงทุกอย่างที่ฉันทำ
‎มันเป็นเพราะสิ่งนั้น
‎ฉันอายุ 35 แล้วและรู้สึกว่า ‎ฉันยังไม่ใช่นักเต้นรูดเสาที่ดีที่สุด
‎ฉันยังเติบโตได้ เป็นนักเรียนตลอดชีวิต
‎พร้อมจะลุยหรือยัง
‎(งานเต้นรำจบการศึกษา เรียนครั้งสุดท้าย)
‎ตายแล้ว
‎เต็มที่เลย
‎วันนี้ฉันรู้สึกมีหวัง
‎ฉันจะได้พบกับใครสักคนอีกครั้ง ‎และตกหลุมรัก
‎มันจะต้องยาก
‎ฉันกลัวว่าถ้าฉันทุ่มเททุกอย่างให้ใครอีกครั้ง
‎แล้วเขามาตายไปจากฉันล่ะ
‎แต่ฉันรู้ว่านั่นคือส่วนหนึ่งของชีวิต
‎ฉันแค่ต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับมัน
‎และถ้ามันเริ่มบ้าบอฉันก็แค่…
‎หายใจลึกๆ
‎ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นมาก่อน
‎ฉันป่วยมาได้ห้าปีแล้ว
‎ฉันรู้สึกดีที่สุดเท่าที่เคยรู้สึก ฉันทำได้ดีมาก
‎ฉันรู้ว่าการเต้นมีส่วนอะไรสักอย่าง
‎ฉันอยากสัมผัสประสบการณ์เพิ่มอีก
‎มีความเปลี่ยนแปลงทั้งใหญ่และเล็ก
‎มีความเปลี่ยนแปลงในเรื่องทางเพศ
‎หลายอย่างที่เราแค่เฉยชาไป
‎คุณรู้สึกถึงด้านหนึ่งของตัวคุณที่ไม่เคยรู้สึก
‎และมันสามารถครองโลกได้เลย
‎ฉันได้พัฒนาการตระหนักรู้ที่แท้จริง
‎ตอนนี้ร่างกายฉันพูดความจริงเสมอ ‎และฉันต้องปล่อยมันออกมา
‎ฉันเซ็กซี่
‎ฉันรู้สึกเหมือนมาอยู่ในที่ที่ฉันไม่ต้องเสแสร้ง
‎ว่าฉันไม่ได้ทำสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต
‎เพื่อที่จะได้รับการยอมรับจากโลกใบนี้
‎ฉันคิดว่าภายใต้จิตสำนึก
‎เหตุผลส่วนหนึ่งที่มันสำคัญมากกับฉัน ‎เพื่อสร้างพื้นที่นี้ขึ้นมา
‎คือเพราะฉันกลัวโลกนี้มานานมาก
‎แทนที่จะใช้ชีวิตในโลกใบใหญ่กว่า
‎ฉันตัดสินใจที่จะสร้างโลกของตัวเอง
‎โลกที่เราทุกคนมารวมกันในฐานะคนแปลกแยก
‎คนที่ถูกขับไล่และทำให้อับอายในเรื่องเพศ
‎ได้รับอนุญาตให้เต้นอย่างสุดกำลัง
‎และขณะที่คนพวกน้ันกำลังตัดสินเรา
‎เพราะพวกเขาคิดว่าการเต้นรูดเสาเลวร้ายมาก
‎เราจะอยู่ตรงนี้ กระเด้งก้นเราไปบนพื้น
‎สะบัดผมและโยกย้ายส่ายสะโพก ‎โดยมีความสุขที่สุดกับชีวิต
‎คนพวกนี้เป็นพวกเดียวกับที่นั่งล้อมวง ‎เพื่อเริ่มการเรียนหรือเปล่า
‎อะไรนะ รู้สึกหรือเปล่า
‎ความกล้าหาญเพื่อมาที่นี่ ‎และลองเดินทางครั้งนี้มันช่างสวยงาม
‎ฉันมีความรักสำหรับพวกคุณอย่างท่วมท้น
‎ตอนนี้เราเห็นพลังผู้หญิงสนับสนุนผู้หญิง
‎การเต้นรูดเสายืนหยัดเพื่อสิ่งนั้นมากว่าสิบปี
‎ถ้าเราไม่ต้องแบกความละอายเรือนร่างของเรา
‎โลกจะต้องน่าอยู่กว่านี้
‎และเราสามารถส่งพลังไปช่วยกันและกันได้
‎และทำสิ่งที่มีความหมายมากกว่านั้น
‎มันมีงานหนักที่ต้องทำให้เสร็จ
‎ผู้หญิงทุกคนต้องเดินทาง ‎เพื่ออ้างสิทธิในตัวตนของพวกเธออีกครั้ง
‎และนำสิ่งที่เป็นของเธอกลับคืนมา
‎อุปสรรคสำคัญคือสายตาของผู้ชาย
‎คุณจะเปลี่ยนมันได้อย่างไร
‎มันคือสงคราม คือการต่อสู้เพื่อเรือนร่างผู้หญิง
‎เราจะมีร่างกายนี้เพื่อร่างเดียว
‎เราจะไม่ยอมให้พวกเขาเอาไป
‎เราจะไม่ยอมเงียบอีกต่อไป
‎นั่นคือสิ่งที่ฉันช่วยให้ผู้หญิงทำ
‎(เอฟเวลินได้เลื่อนตำแหน่งเป็น ‎ผู้ช่วยผู้จัดการที่ซีส์แคนดี้ส์)
‎(เธอพบรักใหม่อีกครั้ง)
‎ฉันถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
‎ที่จะตัดสินโทษจำคุกคุณ 175 ปี
‎ฉันเพิ่งเซ็นใบประหารคุณ
‎โปรดลุกขึ้น
‎(เมแกนและผู้รอดจากการเป็นเหยื่อ ‎พูดเรื่องการถูกคุกคามทางเพศ)
‎(เกมจบแล้ว การไต่สวนคดี)
‎- เธอกำลังละลาย ‎- น่าทึ่งใช่ไหมล่ะ
‎หนักเท่าไรแล้วตอนนี้
‎พระเจ้า ฉันลดไป 35 ปอนด์
‎ไม่อยากจะเชื่อ
‎(ลิสเซ็ตเพิ่งหมั้นไม่นานมานี้)
‎(แพทริเซียกำลังจะแต่งงานในปีนี้)
‎(เอมี่เปิดสตูดิโอเต้นรูดเสาแห่งที่สอง)
‎(เธอกับอัลลิสันชนะการแข่งขันประเภทคู่)
‎(ชีล่ายังคงสอนต่อไป)
‎อะไรที่ต้องยืดเส้น อะไรที่ต้องเติบโต
‎(โดยสอนผู้หญิงไปทีละคน)
‎คำบรรยายโดย อริยาพร ซัลลิแวน