Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hej, do boju!
TURNIEJ BEZDOMNYCH JAKO JEDYNY KONKURS
POPRZEZ SPORT WALCZY Z PROBLEMEM BEZDOMNOŚCI I UPRZEDZENIAMI
TO FILM O TURNIEJU Z 2010 R., PIERWSZYM Z UDZIAŁEM KOREI
POSTACI, MIEJSCA, FIRMY, ORGANIZACJE, NAZWY, ZDARZENIA I DIALOGI SĄ FIKCYJNE,
A ZBIEŻNOŚĆ Z FAKTAMI JEST PRZYPADKOWA
YOON HONG-DAE
Blokuj go!
Zawróć!
Pytanie do Park Sung-chana.
Jako kapitan w tym sezonie…
- Park Sung-chan… - Park…
Co by pan powiedział kolegom z Red Champions…
Jaka jest pana znajomość języków obcych?
Żadna.
Pytanie do Park Sung-chana!
Słowo o meczu przed debiutem w pierwszej lidze?
Pierwsza liga jest ważna,
ale dzisiejszy mecz też jest dla mnie bardzo ważny,
więc chcę się dzisiaj na nim skupić.
- W końcu ma piłkę! - Tak!
Park, który był w defensywie, gna do przodu!
Yoon też biegnie!
Pytanie do Yoona Hong-dae.
Pana matka jest poszukiwana. Pomaga jej pan w ucieczce?
Proszę zadawać pytania dotyczące meczu.
Jest niewiarygodnie szybki! Wspaniale!
Spójrzcie na Yoona Hong-dae!
Idzie na całość. Niesamowite!
Pytanie do Yoona Hong-dae.
Coś grozi pana matce…
Proszę nie używać określenia: „grozi”.
- Pana matka to zbieg. - Hej!
Gdzie będzie oglądać mecz?
Decydująca szansa dla Red Champions!
Dwóch w obronie i trzech w ataku!
Yoon powinien zachować dystans!
Powinien się odsunąć.
Zostać z tyłu!
Nie zostanie w tyle!
Biegnie tuż obok!
- Pierwszy raz coś takiego widzę. - Ja też!
- Pierwszy raz! - Tak!
- A ty? - Pierwszy raz!
Ty kretynie!
Wynoś się!
- Co to jest, klub osiedlowy? - Błagam.
Pakuj się!
Masz już drużynę na przyszły rok?
Spokojnie!
Jak ci nie pasuje, to odejdź!
- To ma być piłka nożna? - Trenerze! Daj spokój!
Wiem, że ostatnio czujesz się do dupy,
ale i tak…
Czy kiedykolwiek widziano, by ktoś krył kolegę z własnej drużyny?
Ścigał pan kolegę z drużyny tylko dla zmyłki?
Przeciwnik był w szoku!
Co pan robił? Trener panu kazał?
Czy to był jakiś występ?
Nabijał się pan z głupoty policji, która nie może złapać pana matki?
Ładne oczy.
Zrobiłem je sobie rok temu.
Dzięki siostrze miałem zniżkę.
OTO YOON HONG-DAE
KURDE! DZIKI REPORTER!
ATAKUJE MAMĘ HONG-DAE!
CIOS W OCZY! BARDZO SKUTECZNY!
SUPER! POKONANY!
Przezabawne.
- Ile artykułów? - Wliczając lokalne media, 142.
Jest gwiazdą K-popu? Taka sława?
To pewnie ten oryginalny rodzaj ataku przyciągnął uwagę.
Zazwyczaj atakuje się pięściami,
ale cios w oczy to rzadkość.
Zaraz oberwiesz!
Będzie ugoda?
Tak, ale trwa postępowanie dyscyplinarne.
Mówiłem, że przestanę grać. O co tyle krzyku?
- To kiepski moment. - To jak wydalenie z wojska.
Co za różnica? Czy za honorowe zwolnienie są bonusy?
Nie traktuj beztrosko show-biznesu.
Hej!
„Beztroski”. Może to będzie jego pseudonim?
Radosny i beztroski. Ho-rak.
Czy inne agencje mają takie spotkania?
Oczyśćmy reputację Ho-raka i powitajmy go w show-biznesie.
Do 15.00 zbierzcie dziesięć propozycji od mediów.
- Jest 13.00. - Co?
To do 14.00. Przerwa.
Nie ma mowy!
Wracaj tu. Masz trzy sekundy.
Raz, dwa, trzy!
Wiadomo było, że nie wrócisz.
Słuchaj, póki winda jedzie.
No tak. Są tylko cztery piętra. Winda już jest.
Nie potrzebujesz kasy z ugody dla matki?
Prosiłem o program. Załatwiłeś turniej bezdomnych.
Jestem bezdomny?
Wszystko jedno. Interesuje mnie tylko, czy mogę na tobie zarobić.
Pieprzysz głupoty.
Bo jestem tym złym.
Źli ludzie pieprzą głupoty. Chodź do środka.
Przepraszam za spóźnienie!
Nie spóźniłaś się.
Na to wygląda.
Żyję w takim tempie, że ciągle czuję się spóźniona.
Tak to jest przy szybkim życiu.
Nie byłam fanką, ale lubiłam twoje mecze.
Ho-rak? Zmienił pan nazwisko?
To pseudonim.
Producentka dokumentów Lee So-min. Umie nakręcić wyciskacz łez.
Przyjęła niską stawkę.
Okazało się, że moja pasja nie popłaca,
więc zadowalam się najniższą krajową i nie narzekam.
Co za sumienna pracownica!
Przejdę do sedna i zapoznam cię z tematem.
Idźmy za ciosem.
Dobrze. Rzeczowa babka.
Upadł.
Nie rękami. Stopami, proszę.
Nie bierz czyjejś piłki!
Stop! Przestańcie!
Gol!
Bardzo dobrze!
Było tak blisko! Prawie trafił!
Świetnie wam dzisiaj poszło.
To był dobry trening.
Oby tak dalej.
Raz, dwa, trzy!
- Idziemy! - Idziemy!
Trudno powiedzieć, czy to futbol, czy sporty walki,
ale to jednak futbol.
Widzieliście sportowców, którzy za dwa miesiące zagrają na Węgrzech
w turnieju bezdomnych.
Reprezentują nasz kraj?
Czujesz ten dramat?
Dziękuję z całego serca.
Chociaż ten projekt skupia się na potrzebujących,
prawie go odwołano,
ale skoro Ho-rak poświęci swój talent tej sprawie…
Kto poświęci swój talent? Rzucam piłkę przez brak talentu.
Dobra, rzuć ją. I zadebiutuj w show-biznesie.
Twoja twarz to atut.
Zrób coś dobrego, dokończ sezon bez problemu i odejdź z twarzą.
Masz ogromny potencjał w show-biznesie.
- Wolę przekazać pieniądze. - Nie masz ich.
Nie masz grosza przy duszy?
Nie masz ochoty mnie słuchać?
Przyda ci się teraz wyciskacz łez.
Zapomnij.
- Stwórz pozytywny wizerunek. - Nie.
W porządku. Odmawiaj,
ale słaby musi ustąpić. Sam wiesz!
Wszystko jedno!
To nasz trener, który nas wyszkoli i pojedzie z nami na turniej.
- Przywitaj się. - Witam wszystkich.
Od dziś dołączę do was…
Kurde, nie mogę tego zrobić…
To nie ogłoszenie publiczne…
Cięcie!
- Cięcie! - Cięcie!
Przerwa.
To było trochę niezręczne.
Kolejne ujęcie.
Kolejne co?
Jaki dokument ma scenariusz?
Ma też zwrot akcji.
Jeszcze raz.
Wypadliście super.
Co się dzieje?
„Co się dzieje?”
Jeśli chcesz zrobić przekręt, zrób go z powagą.
Co to ma być?
- Możemy porozmawiać? - Tak!
Tam.
Moje mięśnie twarzy się starzeją. Trudno tak długo się uśmiechać.
Jestem młodsza. Powiem wprost.
To nie ma sensu.
- Ty też mów wprost. - Dobra.
Co to za ton?
- Stary. - Lepiej.
Czego nam potrzeba?
Wizerunku. A jak go zdobyć?
Uczuciami i łzami. Jak je wywołać?
Narracją. Mamy mało czasu.
Myślisz, że bez skryptu w dwa miesiące osiągniemy cel?
Kim jesteś? Czego chcesz?
Kim ja jestem?
Kogo to obchodzi?
Życie zrujnowały mi kredyty studenckie.
Ktoś mi kiedyś powiedział,
że życie jest jak przedstawienie.
Nie ma zakończenia. Wymyślam je na bieżąco. Super, co?
A jeśli spadniesz ze sceny?
Staniesz się pośmiewiskiem.
Co zrobić, żeby temu zapobiec?
Słuchaj ekspertów.
- A ty jesteś ekspertką? - Tak.
Rozumiem…
Uśmiechnij się.
Ho-rak. Uśmiechnij się, dobra?
Odbiło ci?
Jesteś nienormalna.
Być wariatem w zwariowanym świecie to normalna rzecz, nie?
Dziwne. Ma całkowitą rację.
Patrząc, jak biegniecie,
wstydziłem się rozpaczy, która we mnie wezbrała.
Moje serce znów zapragnęło być na boisku.
Rozpoczynamy selekcję!
Dyrektorze, odsłoń baner!
SELEKCJA DO TURNIEJU
TEST SPRINTU
Bum!
Selekcja to show. Wygrywają najsmutniejsze historie.
Tak powstaje dramat.
Udawaj, że się zastanawiasz, a potem wybierz tych ludzi.
Przygotować się!
Kim Hwan-dong, 55 lat.
Szef średniej firmy. Zostawił rodzinę dla alkoholu i lasek.
Firma nie przetrwała kryzysu. Typowa telenowela.
- To 9,87. - 30 metrów w dziewięć sekund?
TEST DRYBLINGU
Son Beom-su, 44 lata.
Nie ma wyjątkowego pochodzenia, ale kocha kobietę,
która ma niepełnosprawność umysłową.
To melodramat ponad biedą i niepełnosprawnością.
TEST ODBIORU PIŁKI
Jeon Hyo-bong, 44 lata. Ma nastoletnią córkę z byłą żoną,
ale jego była wyszła za Australijczyka, więc wkrótce wyjadą do Australii.
Nadciąga pożegnanie, łza się kręci.
Wal z całej siły.
Kopnij mocno!
Za mocno!
- Powodzenia! - Uda ci się!
Dawaj!
Jeon Moon-su, 39 lat.
Samozwańczy były gangster.
Mówi, że udaje bezdomnego, bo jest zbiegiem.
Ale przyćmiewa każdego.
Uważaj na piłkę!
Zaraz poślę ją prosto w bramkę!
Ma niezgłębiony charakter.
Gdy miałem siedem lat…
prosiłem mamę, żeby kupiła mi piłkę.
Odparła, że nie lubi futbolu.
Strzelaj już, stary!
Moje nogi rwały się do kopania,
więc zamiast piłki zacząłem kopać kolegów.
Tak zaczęła się przemoc.
Kumam. Kopnij tę piłkę!
Co się dzieje?
OSTATECZNY SKŁAD
W naszym dramacie jest wszystko. Nawet młody i głupi łobuz.
Bierzesz leki?
Nie mam na leki, więc robię to.
Jako trener wybierzesz ostatniego członka. Cieszysz się?
Jasne, dzięki.
Myślałam o nim.
Nie chce nam opowiedzieć o sobie.
Ciekawy i ironiczny optymizm.
Posiadanie domu nie oznacza, że będzie ci ciepło w zimie,
więc to nieważne. I tak nigdy niczego nie wygrałem.
Nie znam smaku wygranej, więc przegrana też nie ma znaczenia.
Może nie?
Jest świetnie zbudowany.
To tylko opinia.
Dzięki za opinię.
Nie mogłam jeść ze zmartwienia.
Ale zrobiłaś się pulchna.
Napychałaś się, uciekając?
Ciężko jest uciekać z pustym żołądkiem.
Słaby żart. Czemu chciałaś mnie widzieć?
Hej.
Czemu rezygnujesz z futbolu dla show-biznesu?
Nie ma umowy, nie ma kasy.
Szybko się uczysz.
Przestań prawić banały!
Nie złość się na mnie, bo się boję.
Ja ciebie bardziej!
Co zrobiłaś jako matka,
poza utratą mojej kasy i okradaniem przyjaciół?
To, co każda mama!
Zaszedłeś tak wysoko dzięki moim modlitwom!
Nie jesteś religijna!
Od dwóch miesięcy chodzę do kościoła.
Od dwóch.
Ktoś cię śledzi. Zajmę go. Uciekaj.
Jest z mojego kościoła.
Poznałaś faceta, teraz…
Dlaczego?
To dobry człowiek.
Ma silną wiarę, ale przede wszystkim…
dobrze mnie ukrywa.
Wiem, jak ci ciężko ostatnio.
Przykro mi.
Proszę. Jego wizytówka.
Schowaj ją.
Kiedy podpiszesz umowę, odezwij się. Dobrze, synu?
Pomodlę się za ciebie.
Jezu…
Pa.
Beom-su odszedł wczoraj z drużyny.
Dobry życiorys. Nie zatrzymałaś go?
Na nikogo nie naciskamy.
Wszystko ma sens wtedy, gdy jest dobrowolne.
Musimy go przekonać i sprowadzić z powrotem.
Daj scenariusz.
Pan Beom-su powiedział, że urodził się bezdomny.
Był zależny od swoich krewnych,
póki nie rozpoczął pracy na budowie w wieku 17 lat.
Marzył, by wpłacić zaliczkę na mały dom.
Powoli przybywało mu oszczędności, aż pewnego dnia…
Co się stało?
Ta mała suma została wydana
na leczenie następstw wypadku,
a jego chore ciało sprawiło, że stracił nadzieję.
Gdy choroba stała się przewlekła, zaczął mieszkać na ulicy.
Cholera…
Zróbmy trochę porządku na tym chaotycznym świecie.
Sukinsyny!
Nieuzasadniona przemoc wobec bezdomnych
jest powszechnym zjawiskiem.
Cierpiąc od wysokiej gorączki, żałował, że obudził się ze snu.
Czuł, że nic mu nie zostało na tym świecie.
Wtedy…
Aua…
To był pierwszy raz, gdy ktoś pomógł mu uśmierzyć ból.
Wciąż przenosi się z miejsca na miejsce,
ale by płacić za czynsz ukochanej Jin-ju…
Na razie.
…codziennie sprzedaje gazety na ulicy.
Big Issue! 3000 wonów!
Magazyn dla bezdomnych!
Big Issue!
Za głośno krzyczysz. Odstraszasz ludzi.
Bardzo dziwne. Odkąd przyszedłeś, nikt nic nie kupuje.
Nie trzeba mi twojej pomocy. Odejdź.
Daj spokój…
Big Issue!
Po 3000 wonów!
Big Issue!
Ciężko trenowałeś. Czemu rezygnujesz?
Nie tak ciężko.
Trudno było trafić do reprezentacji.
- Nie było trudno. - Chyba nie.
Nie jest ze mną dobrze…
Czułeś się lepiej, gdy grałeś w piłkę.
Czynsz Jin-ju wzrósł o 20 000 wonów.
Muszę sprzedać dziesięć sztuk.
Chyba mi się uda, jeśli odejdziesz.
Daj spokój!
Big Issue!
Tylko 3000 wonów!
Dam ci 20 000 wonów.
Masz mnie za żebraka?
Big Issue! Za 3000 wonów!
- Big Issue! - Big Issue!
Przestań! Idź sobie!
Chciałem pomóc. Nie zawstydzaj mnie.
Chcę sprzedać dziesięć. Ale masz sobie iść!
Czemu krzyczysz?
- Bo słabo słyszę! - Dobrze słyszysz!
Co mówiłeś?
- To taki luksus. - Boże…
Ale Jin-ju uwielbia jajka i chleb.
Pokochałaby to jedzenie.
Pokochałaby.
Zwykle nic nie mówi, ale mówi podczas jedzenia.
„Pycha”.
Robię to po to, by usłyszeć jej głos.
Jak mogłem ją zostawić na tydzień?
Zrobię kilka ujęć, jak jecie bułki z jajkiem. I krótki wywiad!
Nic nie powie. Naprawdę.
Piłkarz…
Przystojny…
Lubię
piłkarza.
Zbliżenie.
Podaj!
Proszę. Jestem wolny!
Daleko!
Jak to zrobiłeś?
Zjadłem pyszną bułkę z jajkiem…
Chodźcie na chwilę!
Chcesz się zabić?
Czemu to robisz?
Panie Hwan-dong.
Czemu napastnik zajmuje się obroną? I fauluje?
Bo on był zmęczony.
Faulowałeś, bo kolega z drużyny się zmęczył?
To ciekawe podejście.
A kopiesz w zbyt oczywisty sposób.
Ćwiczyliśmy podkręcanie przed kopnięciem.
Zapamiętam!
Dobra. Po siedmiominutowej pierwszej połowie przerwa jest krótka.
Jeśli przesadzicie jak on, umrzecie.
Oszczędzajcie energię. Wracajcie na pozycje!
Na pozycje!
Moon-su!
Traktujesz to tak poważnie, że wszystko się układa.
Czytam tylko scenariusz.
Hyo-bong, podaj! Dobrze!
- Zablokuj Hwan-donga! - Dalej! Zatrzymaj go!
Hwan-dong, stary!
Hwan-dong!
Wezwij pogotowie!
Już dobrze. To nie twoja wina.
Tylko czyja?
To twoja wina?
Jesteś…
jedynym zawodnikiem, który potrafił strzelić gola.
Wyleczę kości w ciągu miesiąca.
To tylko pęknięcie.
Nie wyrzucaj mnie.
Nie można biegać z ledwo zagojoną kością.
Może za rok…
Za rok? Jestem stary.
Mam prawie trzy miliony wonów.
Mogę zdobyć mieszkanie.
Jaki to ma związek…
Moja córka urodziła dziecko.
Wiadomo, że moja żona i córka nie chcą mnie widzieć.
Kiedy byłem na szczycie, mając w bród pieniędzy,
zaniedbałem rodzinę.
Hej! Czemu mnie tak wkurzasz, do cholery?
Gdy wychodziłem, trudno mi było oprzeć się pokusom.
Żeby wyjść z kryzysu walutowego,
Międzynarodowy Fundusz Walutowy…
Gdy nie masz się czego bać, robisz złe rzeczy.
Moja firma się nie rozrosła,
tylko moje zbrodnie.
Gdy wyszedłem, nie miałem nic.
Zasłużyłem na to.
Czemu przychodzisz tylko tutaj?
Rany…
Przez pięć lat błagałem o alkohol.
Hyun-joo ma okres dojrzewania.
Na co jej taki widok?
Nie proszę o litość,
ale po tamtym dniu nie wypiłem ani kropli.
Nie proszę o wybaczenie.
To będzie w telewizji,
więc chcę, by mnie zobaczyły.
Nie chcę, by się martwiły, że stanę się ciężarem.
Chcę, by wiedziały, że się zmieniłem.
Chcę, by odczuły jakąś ulgę.
Nie zgodzę się. Trzeba zapobiec dalszym urazom.
Ale on bardzo tego chce. Mógłby się oszczędzać.
I tak może mieć kontuzję.
Tak mało wiesz o futbolu.
Dlatego tu jesteś, trenerze Ho-rak.
Nie mamy nikogo, kto strzeliłby gola.
- Jeśli mamy to robić, miło byłoby wygrać. - Musimy wygrać.
Czyli rozumiesz.
Jest jeden młody napastnik, ale rzadko przychodzi na treningi.
Jest młody? Jaką ma historię? Jak został bezdomnym?
Ma zranione serce.
Dlaczego?
Big Issue!
Big Issue, 3000 wonów!
Big Issue, za 3000 wonów!
Co?
Zawsze jesteś tak cicho, gdy sprzedajesz to pismo?
To dziwne.
Co?
Nie mogę nic sprzedać, odkąd się pojawiłeś.
To dziwne.
Dziwne.
Zgadza się?
Pan Kim ma kontuzję przeze mnie…
To nie tak.
- Pomyślałem, że może go zastąpisz. - Zagram.
Przepraszam…
Tym razem nie opuszczę treningu…
To znaczy postaram się…
Cieszę się, że do ciebie przyszedłem!
Co?
Krzyżyk…
Krzyżyk.
Tak to się robi?
Jak długo?
ZAGINIONA OSOBA
Powoli.
Jeszcze, szybciej.
Nie przychodzi, mimo obietnic.
Ostatnio łatwo oszukały mnie dzieciaki udające niewinne.
Wyglądał, jakby kogoś szukał.
No cóż…
Gdy miał siedem lat, jego rodzice wspólnie popełnili samobójstwo,
ale tylko on zdołał przeżyć.
Było o tym we wszystkich wiadomościach.
To dyrektor!
Wy łobuzy!
Było mu ciężko, cierpiał nawet na afazję,
ale w sierocińcu znalazł przyjaciółkę,
zaczął mówić i chodził do szkoły.
Czemu wyszedłeś wcześniej?
Pracowałem przez weekend.
Mieli tylko siebie, ale to wystarczyło.
Jesteśmy bogaci.
Chciałbym, żebyś przestała pracować w fabryce i skończyła szkołę.
Chciałaś pracować w biurze.
Tak.
Będę pracować, aż dostanę premię. Dobrze?
Dobrze.
POLICJA
W ostatnim miesiącu fabryka miała wycieczkę firmową…
Nie odnaleziono jej ciała,
więc on wierzy, że ona wciąż żyje.
Miałeś tego nie wieszać!
To ostatnie ostrzeżenie.
Ostatnie ostrzeżenie od urzędnika państwowego to nie przelewki.
Jasne?
Kim In-sun.
Spójrz na mnie.
Spójrz na mnie!
Spójrz tam.
Widzisz tę kamerę?
Nasze treningi
i mecze podczas turnieju będą transmitowane w całym kraju.
Musisz dać jej znać, że jej szukasz,
że czekasz.
- Krzyżyk… - Krzyżyk!
- Dobrze cię widzieć. - Dość.
- Wystarczy. - Hwan-dong!
Hej!
- Jest i Hwan-dong. - Dobra.
Wszyscy tu są!
Będę tylko patrzył, dobra?
Do dwóch goli!
Kiedy miałem osiem lat…
błagałem ojca o piłkę do koszykówki…
Co mam z nim zrobić?
Pośpiesz się!
Hyo-bong, za wolno!
Beom-su, gdzie idziesz?
In-sun jest pierwszy!
Niskie i szybkie podania!
Kopcie mocniej!
Wystarczy!
- Bardzo dobrze! - Tak!
Tak jest. Dalej!
Moja łopatka!
- Moja łopatka! - Rany…
Tak!
Mieliśmy napierać razem. Boże.
Celowo chybiłeś?
Spróbuj kopnąć lekko. Bądź delikatny.
Hyo-bong, nie kop mocno. Kopnij prosto, rozumiesz?
Co…
Nie tocz! Musisz kopnąć!
Jaja sobie ze mnie robisz?
Nie szkodzi. Świetnie.
Brawo!
To było super.
Bardzo dobrze.
Ładnie!
Dobra!
Biegnij.
Dobra!
- Znowu. - Patrz na piłkę.
Biegnij.
Dobra!
Dobrze!
- Dobrze! - W porządku.
Umie kopać tylko piłkę, która stoi.
- OK! - Teraz Beom-su?
Skopię ci tyłek.
Jesteś taki uparty. Czemu ze mną rywalizujesz?
To taki absurd, że aż się nie gniewam.
Raz, dwa, raz, dwa, trzy, cztery.
Raz, dwa, raz, dwa…
Trenerze, zaczekaj!
Zróbmy przerwę.
Wyglądają, jakby zrobili 15 okrążeń.
Trochę ich nastrasz. Zróbmy z tego budującą historię.
Masz już dość materiału.
Zaufaj mi, Ho-rak.
Napij się wody.
Tak chcecie grać w piłkę?
Ledwo zaczęliśmy! Poddajecie się?
Kto wam pozwolił się poddać?
Nie jesteście tu, by zacząć od nowa?
I wasza wytrzymałość psychiczna, i fizyczna jest do dupy!
Ma rację, jesteśmy do dupy.
Czemu jesteś takim ważniakiem?
Pokaż, na co cię stać.
Nas pięciu przeciwko tobie!
Kto zdobędzie pięć goli, wygrywa!
- Za 20 000 wonów! - To as.
- Masz 20 000 wonów? - Tyle?
Potrzebuję bramkarza.
Nie!
Zatrzymać go!
Zablokuj go!
Hyo-bong, stanąłeś mi na drodze?
Miałeś go zatrzymać!
Dalej!
Zablokuj go!
In-sun, kop!
Do diabła! Daleko!
- Przewróć go! - Blokuj!
Spokojnie!
Co to jest?
Co?
Na tym polega różnica między nami!
Tato!
Eun-hye!
Nie. Tata jest spocony. Strasznie cuchnę.
Co z tego?
Przyszła Eun-hye. Skończyłaś szkołę?
Tak.
Znam go.
- Tak? Nie jest zbyt sławny. - To ten, co bije w oczy?
Cisza!
Znasz mnie?
Mam 13 lat i dobrze się uczę.
Jakim człowiekiem jest twój tata?
Mój tata jest zbyt miły, jakby był głupkiem.
Dlatego źli ludzie go wykorzystują.
Mama mówiła, że podpisał pożyczkę razem z przyjacielem.
To podobno rujnuje rodziny.
Tak też się stało.
Najpierw zjedzmy miskę gukbapu.
Nie jadłem od kilku dni.
Cholera…
Mama powiedziała, że nie może już z nim mieszkać.
Co mam zrobić?
Czemu tak krzyczycie?
Jesteście za głośno. Chodźmy do supermarketu.
- Hurra! - Supermarket.
Eun-hye, ty też. Chodźmy.
Ciocia kupi ci smakołyki.
Tędy?
Tata jest zbyt głupi, by wiedzieć,
że wiem, że przyszedł do mnie do szkoły.
Jesienią jadę do Australii.
Z Australijczykiem.
Dlatego mama pozwala mi tu przychodzić.
Chcesz coś zrobić z tatą przed wyjazdem?
Chcę z nim mieszkać do końca wakacji.
Mama ci nie pozwala?
Nie, tylko…
Tata nie ma domu.
A gdyby ktoś wynajął mu mieszkanie?
Naprawdę? Kto?
Jest ktoś taki.
Co? Chcesz? Nie ma mowy.
Jedz na zdrowie.
Naprawdę możemy tak zrobić?
Oczywiście, tylko szkoda…
że wujek ma taki mały dom.
Trener Yoon ma wielkie serce.
- Super, co? - Dzięki, Hong-dae.
Serce może i wielkie, ale dom mały.
Tak nagle?
Turniej jest za niecałe dwa miesiące.
Co mamy zrobić, jeśli tak późno wycofacie wsparcie?
Nie obwiniaj mnie, bo umowa nie została sfinalizowana.
Nie o to mi chodziło.
- Po prostu… - Cóż…
Bezdomni są znani z tego, że są brudni i obrzydliwie pachną,
więc nasza firma nie była pewna, jaka będzie reakcja
na nasz sponsoring.
Bardzo mi przykro.
Nie możecie dokonać anonimowej darowizny?
Po co mielibyśmy to zrobić?
Racja…
Prawda?
Swoją drogą,
tylko część bezdomnych cuchnie i jest brudna.
Po co mielibyście to robić?
Bo ktoś musi!
Masz gwarancję,
że nigdy nie wylądujesz na ulicy?
Jesteś pewien?
A jeśli tak się stanie, dobrze wiedzieć, że ktoś ci pomoże.
W pewnym sensie to dla nas samych, więc musimy pomóc!
Ale dałeś jasno do zrozumienia, że tego nie zrobisz,
więc rób, co chcesz.
Dziękuję za twój czas.
Miłego dnia.
Nie masz przyjaciół, co?
Wygląda pysznie!
Jedzmy.
Dobre?
Smakuje…
tak sobie.
Ale cieszę się, że jem tutaj razem z tobą.
Gdy wrócisz z Australii,
będę miał piękny dom.
Nie dbam o to. Po prostu chciałabym z tobą być.
Dobrze, że nie jesteś jak ja.
Dalej, jedz. Jedz, ile chcesz.
- Jesteś uroczy, chociaż gruby. - No.
Swoją drogą, gdzie śpi ten, co bije w oczy?
POKOJE EVERGREEN
Zjedz jajko.
Urośniesz.
Zjedz dwa, piłkarzu.
Lubisz piłkę nożną? Znasz jakichś zawodników?
Cristiano Ronaldo, urodzony w 1985 roku.
Real Madryt…
Messi, urodzony w 1987 roku. W tym roku wygrał Złotą Piłkę.
Czekaj.
Znasz Balotellego?
Łobuz…
Brzydal. Nie lubię go.
Zjedz je, ja chcę jedno.
Dalej, jedz.
Czyli interesuje cię Primeira Liga?
Premier League…
Tak! Premier League jest fajna. Jesteś fanatyczką piłki nożnej!
Jestem FF.
FF!
Zjedzmy razem!
Wyłoniono naszego przeciwnika w pierwszym meczu.
Kto to? Drużyna zawodowców?
Bylibyśmy w gorszej sytuacji, gdybyśmy grali z zawodowcami.
Przy odrobinie szczęścia możemy przegrać nawet dziś.
Brawa dla dzisiejszych gospodarzy!
Tato, powodzenia!
Dobra. Przywitajcie się!
Graba.
Zaczynajmy!
- Dalej! - Idziemy!
Patrz! Tu są!
Do diabła!
Trzeba było go zablokować!
Hyo-bong, co robisz? Zablokuj go!
Zablokuj chłopaka!
To wszystko wina Hyo-bonga!
Co wy robicie?
Gra przeciw dzieciom wam uwłacza?
Nie dacie rady? Pozwalacie im wygrać?
Dajcie spokój…
Są mali i słabi, ale pod względem techniki biją was na łeb.
Czemu nie chcecie wygrać?
Macie wygrać za wszelką cenę! Jasne?
Tak, idźcie wygrać.
Mecz się już zaczął. Musicie wygrać!
Zaraz druga połowa. Wstańcie.
Zbierzcie się.
Teraz okrzyk. Wyluzujcie. Ręka na rękę!
Na trzy: „Wygramy! Damy radę!”. Dobrze?
Raz, dwa, trzy! Wygramy! Czemu nie krzyczycie?
- Dalej! - Wygramy! Damy radę!
- Do boju! - Dobrze.
Brawo. Imponujące. Na pozycje!
- Hyo-bong, widzę cię. - Rób, co ćwiczyłeś.
- Uśmiech! - Dalej!
- Dasz radę, tato! - Już!
Chodźmy!
Co? Dlaczego?
Grasz coraz lepiej.
To się nazywa aktorstwo metodyczne.
- Ruszaj! - Tutaj!
Tutaj!
Jeden punkt dla Big Issue!
In-sun! To mój ziomek!
Krzyżyk…
Stój natychmiast!
Moje plecy…
Po co on je zawiesza?
- Tutaj! Masz! - Wysoko!
Drugi punkt dla Big Issue!
Young-jin! Niesamowite!
Przepraszam!
Trzy punkty!
Idźmy od tyłu i skończmy to!
Beom-su, stary!
Big Issue, cztery punkty!
Jeszcze jeden gol! Dalej!
Znalazłem to, wracając.
Premier League.
Pasuje ci.
Nie. Przestań.
Nie tutaj.
Później, dobra?
Beom-su!
Tutaj! Podaj!
Tato, dawaj!
Gol!
Tato!
Pięć do czterech. Big Issue wygrywa!
Co?!
- Miałam piękny sen. - Jaki?
Ocena filmu poszybowała w górę,
a ja zerwałam wykres i uderzyłam nim szefa.
Ale taki już mój los,
że zawsze, gdy mam dobre marzenie, towarzyszy mi pech.
DYREKTOR HWANG
Wycofanie się sponsora oznacza…
Udział w tegorocznym turnieju będzie trudny…
To był twój pomysł.
Masz rację. Mój.
Ryzykuję, kręcąc ten film.
Mogę stracić pracę, jeśli to nie wypali!
Postaram się, żeby w przyszłym roku…
- Posłuchaj! - Hej.
Czemu zawsze, kiedy jem lody, dzieją się dziwne rzeczy?
Ile trzeba, a ile brakuje?
Mówisz, że nie mamy kasy na wyjazd? Przepadła?
Nie, ale potrzebujemy pieniędzy na loty i sprzęt…
Podaj mi kwotę.
Trzeba nam około 30 milionów wonów…
A ile masz? Szczerze. Zero?
Nie. Jesteśmy na minusie.
Zawsze jesteśmy.
To było wielkie oszustwo?
Wciągnąłeś mnie w niepotwierdzony projekt?
- Nie… - Cicho…
Nabraliście mnie!
Nabraliśmy?
Jak to się nie uda, to ja wylecę na bruk!
Chyba zaraz kogoś zabiję!
Możesz być bezdomną i morderczynią. Ale czemu ja w tym siedzę?
Zdobędę sponsora!
- Skąd? - Odpuśćcie już!
Nie mogę!
- Skąd? - To organizacja społeczna…
Która organizacja społeczna?
Koreański Związek Wyścigowy, FLC…
Klub Fanów Futbolu. To grupa…
Zwykle jestem szybka, ale te suki przyprowadziły córkę, sprinterkę.
Też byłam sprinterką w szkole
i pędziłam jak szalona,
ale ona dogoniła mnie i wyszczerzyła się do mnie.
Miło widzieć twój uśmiech.
- Hong-dae, gdy pójdziemy na ugodę… - Mamo.
Co jest twoim priorytetem?
Największą wartością?
Co?
Czy inne matki nie stawiają dzieci na pierwszym miejscu?
Dużo matek stawia je na trzecim lub czwartym miejscu.
Tak?
Dzięki.
Chyba jestem skazany na drugie miejsce.
Mamo…
Nie mam pieniędzy. Zapłać tutaj za swoje zbrodnie.
Jak mogłeś to powiedzieć swojej mamie?
Nie stać mnie nawet na leczenie próchnicy!
Dlaczego mi to robisz?
Próchnica? Naprawdę?
Ty jesteś moją próchnicą!
Coś ci się stało?
Ciągle coś się dzieje. Ty jesteś tym czymś!
Cholera…
Żyjmy jak obcy.
TRENERZE, DZIĘKI ZA UGOSZCZENIE NAS HYO-BONG
Co? Co mówiłaś?
To koszulka piłkarska?
Nie rób tego.
Co mówiłaś?
Pchnąłem cię na huśtawkę!
Zdejmij to, paniusiu.
Zdejmij to!
Żyjesz?
Wstawaj.
To ja. Popatrz na mnie! Wstawaj!
Musimy iść.
Tacy dranie zawsze pojawiają się, gdy mam ochotę zrobić coś złego.
Skąd się wziąłeś?
Co za gówniany dzień…
Macie ostatnią szansę, by pójść.
Zmiażdżę każdego, kto zostanie.
Dajmy mu blender.
Mówi, że nas zmiażdży. Spróbuj, dupku.
Ty draniu!
Sukinsyn!
Łajdak!
Cholera!
Cholerny gnojek!
W niecałe dwa miesiące od napaści na reportera
Yoon Hong-dae ma kolejną sprawę o napaść.
Tym razem zaatakował licealistów po pijaku.
O dziwo, żadnego z nich nie uderzył w oczy.
Jako zawodowy piłkarz, skopał…
Wyłącz to.
Ho-rak…
Wyrzućcie go.
KOMISARIAT W SEOUL YEOUI
Chodzi o Yoona Hong-dae. Jak już pewnie wiesz…
Nie znam go dobrze.
Ci nastolatkowie nękali kobietę z niepełnosprawnością umysłową…
- Ona nie mówi. - Czasem mówi!
Naprawdę lubi Yoona.
Czy Yoon też nie oberwał?
Najwyraźniej nie.
Jakim cudem tak dobrze się bije?
Yoon Hong-dae nie zrobił nic złego!
Na co się gapisz?
Wie pan…
Yoon Hong-dae…
Czy to jest Yoon Hong-dae? Czemu mówisz do mojego członka?
Chodzi o Yoona Hong-dae. Był…
Jako Yoon Hong-dae,
zrobił to, co robi Yoon Hong-dae.
Yoon Hong-dae?
Szukam kogoś.
Zaczyna mnie boleć głowa.
Co się z wami dzieje?
Jak pan mógł nawet nie zbadać sprawy napaści?
Sprawca się przyznał. Co tu badać?
Świadek nie mówi i nie ma kamer!
Niech pójdzie na ugodę.
- Ale Yoon Hong-dae… - Yoon Hong-dae!
Yoon Hong-dae!
Dość!
- Dobra. - Przestań.
Yoon Hong-dae…
Mam dość!
Jako producentka, możesz pokazać światu, kim naprawdę jest Hong-dae?
Co? Nie jestem jeszcze na tym poziomie.
Rety, ten idiota.
Mówi, że zostanie celebrytą, jakby nie obchodził go futbol,
więc wszyscy myślą, że nie trenuje.
Ale trenował ciężej, niż ktokolwiek inny.
Mówią, że ciężka praca jest ważniejsza niż talent, ale to nieprawda.
Czasami sportowcy po prostu to czują.
Biegniesz jak głupi tylko po to, by zostać w tyle.
Nie nadążasz. Ale nie jesteś słaby.
Ci, co są w tyle, potrzebują tylko pomocy.
W futbol gra nie tylko zawodnik z przodu.
Jin-ju, to ja, So-min. Pamiętasz mnie?
Hong-dae naprawdę potrzebuje pomocy.
- Pamiętasz go? - Zawracanie gitary…
Mówiłem ci. To bez sensu.
Kim jestem dla ciebie?
Cholerny Yoon Hong-dae…
Ta huśtawka?
Dlaczego huśtałaś się po zmroku?
Tam dręczyli cię ci nastolatkowie?
Tak.
O co chodzi? O niebo?
Tamto mieszkanie?
Tam?
Komórka?
Ktoś nakręcił stamtąd filmik komórką?
14 SIERPNIA 2010 R., PLAC ZABAW NA OSIEDLU
CHŁOPAK ROBI KOPNIAKA Z WYSKOKU?
EKSPERT OD CIOSU W OCZY!
PIŁKARZ YOON!
UKRYWAŁ SIĘ, MYŚLĄC O SWYCH CZYNACH, A WIĘC DLACZEGO?
KOLEJNY INCYDENT?
Od dziś dołączę do was. Nazywam się Yoon Hong-dae.
TA DRUŻYNA REPREZENTUJE KOREĘ
W TURNIEJU PIŁKARSKIM BEZDOMNYCH
NIE BIJĄ SIĘ
ZASKOCZENIE?
TO MIŁY GOŚĆ?
HYO-BONG SPĘDZA CZAS Z CÓRKĄ W DOMU YOONA
JIN-JU Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ KOCHA PIŁKĘ. DAŁ JEJ KOSZULKĘ!
WRÓĆMY DO 14 SIERPNIA!
NĘKANA KOBIETA
TA KOBIETA W KOSZULCE
TO PRZYJACIÓŁKA YOONA!
JIN-JU!
CHCIAŁ JĄ URATOWAĆ
CZY ON NAPRAWDĘ MÓGŁ BYĆ NAPASTNIKIEM?
WYŚWIETLENIA LUBIĘ TO, NIE LUBIĘ
Zawołać Ho-raka.
Przyprowadźcie go tutaj.
Wycofaliśmy pozew.
A jeśli moich synów rozpoznają…
Viral z zeszłego tygodnia wciąż rozgrzewa ekrany.
To ten z piłkarzem Yoonem Hong-dae.
Nagle stał się bohaterem dzięki temu filmikowi.
Czy to prawda, że zadebiutuje w UFC?
Powitamy go z otwartymi ramionami.
Chcemy zrobić grę Yoon Hong-dae.
Grę, w której bije się łobuzów.
Uzależniającą.
Zaproponowano tak zwane prawo Yoona Hong-dae,
zakładające zaostrzone kary
dla tych, którzy atakują osoby z niepełnosprawnością,
nawet jeśli są nieletni.
Odmienił swoje życie, bijąc ludzi.
To nie ludzie!
Powinien był zabić tych gówniarzy.
Dzień dobry.
Świetna robota, So-min.
- Jak poszło? - Ty i reżyser to sprawiliście.
Jak idzie?
Spójrz. Trochę brakuje,
ale crowdfunding przyśpieszył po filmiku.
Mamy ponad pięć milionów wonów. Wkrótce osiągniemy cel!
- Hurra! - Hurra!
Też się dołożę. Może dam 50 000 wonów?
- A ja 30 000 wonów. - Zaokrąglij: 50 000 wonów!
- A ty Ile się dołożysz? - Co mówiłeś?
Ile się dołożysz?
Kurde, gdzie jest Hong-dae? Czemu milczy?
Czemu go tu nie ma?
Właściwie…
Noclegownia, w której mieszkam…
To tu.
Jesz wołowinę?
Prosto z kości.
To po to ludzie zostają pustelnikami. Co za wygoda.
Hej!
Prawo dżungli?
Łapanie jaszczurek w dżungli?
Tak.
- W dżungli? - Tak.
Wylot jest dzień przed turniejem.
Wiem. Nie idź tam.
- Co? - Co ci mówiłem?
Ci, co się nie cenią, umieją wzruszać.
Dała nam, czego chcieliśmy. Doceniam to.
Ale wreszcie jesteśmy gotowi na turniej…
Turniej bezdomnych czy włóczęgów… To nie prawdziwy turniej.
To impreza charytatywna.
Musimy utrzymać tempo.
Opinia publiczna nie ma serca. Rozumiesz?
Wszystko szybko przemija!
Zapomną o tobie.
Ale mimo to…
Wystarczy, dupku.
Spoko. Wiem, że dobry z ciebie gość. Ale nie błaźnij się.
Ludzie, którzy udają współczucie,
nie umiejąc żyć przykładnie, obrzydzają mnie.
Hong-dae, bądźmy złoczyńcami.
KONTRAKT NA WYŁĄCZNOŚĆ
Będę dla ciebie dobry.
Hej. Jak poszła rozmowa z twoim agentem?
Kto wie.
Nie jesteś mi wdzięczny?
Przechwalasz się? Mam ci kupić zestaw upominkowy z olejem?
Wolę z mydłem. Skończyło mi się.
Dobra.
In-sun, podaj do mnie!
Dobra, biegnij.
Niezły czas, ale patrz na piłkę do końca.
Dobra! Jeszcze raz.
Oczy na piłce.
In-sun, biegnij.
Dużo lepiej.
Jedna z nich powinna już wpaść, prawda?
Zdarza się.
Ale chyba nie powinno, co?
Dobrze ci idzie, In-sun.
- Bądź bardziej pewny siebie. - Dobra.
Hyo-bong, dobrze! Tylko schudnij.
Tato, świetnie ci idzie!
Moon-su, o to chodzi. Ale nie wpadaj w przygnębienie.
Dobra!
Świetna obrona. Tak trzymaj!
Przerwa.
Dobra, przerwa!
Jesteśmy tak blisko.
Jedzcie i słuchajcie.
Nie mogę jechać z wami na turniej.
Jak to?
Co masz na myśli, trenerze?
Mam problem.
Moja obecność nie zrobi różnicy.
Czemu tak nagle…
Co pan wtedy będzie robił?
Dobre pytanie.
Cóż…
- Będę łapać jaszczurki. - Jaszczurki?
Tak czy siak, trenujmy do samego końca.
Trenerze.
Zrobiliśmy coś złego?
Powinieneś zostać nowym trenerem. Wszyscy cię słuchają.
Bo nie słuchają ciebie?
To przez niego? Wywalmy go.
Opuszcza statek, bo jest sławny.
Trener Yoon na pewno ma plan.
Jaki plan? On nie planuje.
To prawda.
Dołączyłem do tej drużyny bez planu.
Czekaj…
Trenerze, skoro tak nagle…
Co się stało?
Masz rację. Rzuca nas, bo jest teraz sławny.
Nie mów tak. Szkolił was, jak mógł.
Nauczył mnie tylko biegać.
Nawet tego nie umiałeś.
- Co? - Przestań udawać głuchego!
Co? Co jest?
To przez twoją mamę, prawda?
Boże, jaki z ciebie dobry syn.
Wyglądasz teraz żałośnie. Wiesz o tym?
Podczepianie się do nich, by ich wykorzystać, też jest żałosne.
Wiesz o tym?
Jesteśmy żałośni. Zachowajmy dystans.
To podwójnie żałosne.
Ju-ri ma się tu potknąć o kamień.
Hong-dae może jej wtedy pomóc.
Ale super.
- Będziemy jeść jaszczurki. Macie alergię? - Ja nie! Zjem je.
Podoba mi się to.
Ja też zjem.
Z ryżem i zieloną herbatą, jak borigulbi.
Ja też je zjem.
Na surowo.
A ja jeszcze lepiej: zjem żywe.
Jedzenie żywych nie ma sensu.
A surowych?
Jedzenie ich jak borigulbi to kit.
Czemu to jedzenie przypomina napaść?
Chciałam ci tylko coś udowodnić.
Hong-dae, dziękuję.
Oddam ci, gdy tylko będę mogła.
Jak?
Jadę na wyspę Jeju z przyjacielem.
Na wyspę Jeju?
Chciałam zacząć od nowa w miejscu, gdzie nikt mnie nie zna.
Jasne.
W ten sposób możesz ich oszukać.
Naprawdę już tego nie robię.
Hej, Hong-dae!
Odwróć się!
Twój pierwszy i ostatni mecz w młodzieżowej reprezentacji.
Wyłącz. Nie chcę oglądać. Nie idziesz?
Daj mi chwilę popatrzeć, zanim pójdę.
Dobrze.
Tak, dalej. Tak jest.
Właśnie tutaj.
Biegnij!
Proszę! To jest to!
Strzelaj! Gol!
Chyba się starzeję.
Wybacz, że mnie tam nie było.
Na inne mecze też nie chodziłaś.
Rany, ty bachorze.
Zawsze musisz mieć ostatnie słowo. Całkiem jak ja.
Przystojniak.
Hong-dae.
Na pewno chcesz jechać do dżungli?
W szkole zawsze byłam druga w sprincie.
Chciałam być lepsza, ale urodziłam cię w wieku 18 lat.
To moja wina? Byłaś lekkomyślną nastolatką.
Hej! To dlatego, że twój tata…
Przepraszam.
To prawda.
Nie jesteśmy jak inne mamy i synowie.
Inni synowie wychowują się, słuchając swoich mam.
A ty zaszedłeś tak daleko, bo zrobiłeś coś przeciwnego.
Działasz instynktownie, jeśli masz taką mamę.
Tak, jedź do tej dżungli.
Chrzanić futbol.
Co jest fajnego w bieganiu i trafianiu piłką do siatki?
Nie rób tego. Bądź celebrytą.
Skoro ugotowałam, pozmywam naczynia.
Życie jest do bani.
To nie takie trudne.
Jeśli ktoś mówi do ciebie po angielsku, odpowiedz głośno po koreańsku.
Wtedy się zdenerwują.
Potem możemy odejść.
Co on mówi?
Jedziesz jako trener, więc nie możesz grać.
Rozumiem.
Jakoś mi tak dziwnie…
Nie wiedziałem, że trener był taki ważny.
Nie dla mnie.
- Tęsknię za nim. - Ja też, ale mnie zawiódł.
Ten zimny drań nas opuścił. Moje zimne serce go zapomni.
Dobrze się czujesz? Wyglądasz świetnie.
Ale się wystroiłeś.
Przebrał się do dżungli?
ODBIERZ TELEFON
BĄDŹ ZŁOCZYŃCĄ
Tylko on włożył garnitur.
Nawet skarpetki pasują.
Korea!
- Korea! - Korea!
JAPONIA
ARGENTYNA
GHANA
KOSTARYKA
KOREA POŁUDNIOWA
Jesteśmy w Budapeszcie na Węgrzech,
które są gospodarzem światowego turnieju piłkarskiego bezdomnych 2010.
Burmistrz Budapesztu Varadi Gabor
kopie piłkę, zaczynając ceremonię otwarcia.
Rozpoczynamy pierwszy mecz dzisiaj.
Niemcy bronią tytułu mistrza przed i najgroźniejszym oponentem, Litwą.
Jako oczekiwano, to starcie sił.
Żadna strona nie chce być bezpieczna.
Strzela. Gol!
Gol dla Niemiec!
Jeden zawodnik upadł na ziemię. Żadna ze stron nie ustępuje.
Imponująca technika.
Strzela! Niestety trafił w słupek.
Coś jest nie tak.
To nie miał być turniej bezdomnych?
Odwrót. Jedziemy do domu?
Nie bój się.
To tylko piłka. Nie zabije cię.
Uderzył go w twarz potężny strzał niemieckiego napastnika.
Chyba będzie go boleć głowa.
Mam nadzieję, że wyzdrowieje.
Trzy tysiące ri Pięknych gór i rzek
Pokrytych kwiatami ketmii syryjskiej
Wspaniali Koreańczycy
Pozostańcie wierni
Wielkiej koreańskiej tradycji!
Pierwszy mecz koreańskiej drużyny. Nie będzie łatwo.
W porównaniu z młodymi zawodnikami z Kostaryki
Koreańczycy są starsi.
Czy nadążą? Zobaczymy.
Dobra.
- Dobrze. Zbierzmy się! - Do dzieła!
- Dobra. Raz, dwa, trzy. - Do przodu, Koreo!
- Dasz radę! - Idziemy!
- Dalej! - Uwierzcie w siebie!
Rozpoczął się mecz między Kostaryką a Koreą.
Strzela! Gol! Kostaryka z łatwością zdobywa pierwszą bramkę.
Pewnie Koreańczycy mają coś wielkiego w zanadrzu.
Mogłeś go blokować, nim mnie dopadł!
Co ty wyprawiasz?
- Kręć stamtąd. - Hyo-bong!
Wstawaj, do diabła!
Dobra! Piłka wraca do gry. Korea podaje do członka drużyny.
Kostaryka przejmuje piłkę. Strzał. Gol!
KOREA, KOSTARYKA
Czemu dałeś sobie odebrać piłkę? To jakieś jaja?
Blokuj!
Hyo-bong chyba ma kontuzję.
Panie sędzio, zmiana.
- Tak… - Hyo-bong!
- Zejdź.
Chodź tu!
Dobrze ci poszło!
- Boli. Powodzenia. - Żyjesz?
Beom-su, z prawej!
Zablokuj go! Blokuj!
Gol!
Duża przewaga, sześć do zera.
Druga drużyna już się denerwuje.
Będą bać się grać.
W porządku.
Mam tylko jeden wniosek.
Są lepsi, niż myśleliśmy.
I co?
- I tyle. - To wszystko?
Hej!
„Lepsi, niż myśleliśmy”?
Na tyle cię stać? Może cię zastąpię?
Zastąp. Czy kiedyś ci zabroniłem?
Mogłeś zadzwonić z Korei!
Poziom miał być niższy!
Ty mały… Jako główny trener, powinieneś to wiedzieć!
- „Ty mały”? - Dobrze słyszałeś!
- Czy ona… - Puść.
- Skończyłaś gadać? - Nie!
Puszczaj!
Myślę, że bezdomni z innych krajów
dostają darmowe mięso od rządu.
W drugiej połowie sytuacja drużyny z Korei bez zmian.
Bramkarz broni!
Dobry strzał. Gol!
Zaczyna się. Kostaryka ma piłkę.
Kostaryka strzela! Gol!
Strzał lobem. Gol!
Blokuje. Gol!
Nie jest zadowolony.
Ile punktów już zdobyli?
Całkowite zwycięstwo Kostaryki z wynikiem 12 do zera.
Dobra robota!
Uczcijmy koreańską drużynę.
W pierwszym meczu bardzo się starali.
Dwanaście do zera. Cholera.
Nie zniechęcajcie się.
To część planu. Wszystko jest zgodne z planem.
Tak jest.
Misja zakończona.
- Widzisz? Przegraliśmy 12:0. - To nic.
Szukamy miejsca, żeby nagrać wywiad.
Jest tu takie miejsce?
Wyrzuć to. Czemu grzebiesz w śmieciach?
Dobra. Możemy już iść.
Czy ktoś widział In-suna?
W grupie zawsze jest ktoś, kto znika.
JAPONIA
Hej! Co tu się dzieje?
Chore.
Bardzo przepraszam.
Miał ciężkie życie. Przepraszamy.
Weź się w garść!
Kto cię uderzył? Powiedz mi!
Przestań. Bijesz go.
Który to drań? To on?
Dupku, czego nauczyli cię rodzice?
Nie jest z naszej drużyny.
To jakiś idiota, który przechodził.
Wiecie, kim jestem?
Z drogi!
„Idiota”?
Puszczaj!
Zostało dziesięć meczów. Głównie Europa.
Czemu nie strzelili żadnego gola?
Wybrałaś ich według życiorysu.
Nie muszą zdobyć pucharu. Proszę o jedną wygraną.
Po co filmować przegrane mecze?
To nasz pierwszy raz…
Hej, trenerze! Opracuj strategię!
Strategia jest tylko dla drużyny, która jest w stanie jej sprostać.
Admirał Yi odpierał ataki 330 okrętów, mając tylko 12 własnych.
To bez związku, wiesz?
Tak.
Chryste…
Tylko jedno zwycięstwo.
Nawet nie proszę o dwa.
Proszę, stary…
Może sama zagrasz?
Zasady pozwalają zawodniczkom…
Szczerze mówiąc,
ja też chcę wygrać.
Nawet jeśli nie wygramy,
może osiągniemy remis, jeśli się nie poddamy.
A może nawet wygramy.
Nie chcę, by bali się wejść na boisko.
Przebyliśmy długą drogę, więc jeśli osiągniemy choć tyle…
W porządku. To nie twoja wina.
Doznał kontuzji podczas tańca. Czyja to wina?
To twoja wina.
Ale nawet jeśli odpadnie, to nic nie zmieni.
- Ty draniu… - Nie mamy rezerwowych zawodników.
Mamy dziś dwa mecze.
Kretyn…
Możemy grać w tym samym czasie?
Tak, to możliwe.
Wyślesz dwóch zawodników do drużyny z Korei?
- Tak, zaraz ich wyślę. - Dziękuję.
Drużyny bez rezerwowych mogą pożyczyć dwóch piłkarzy z zagranicy.
Ale to Brazylijczycy.
- Brazylijczycy? - Tak.
To Armandinho i Átila.
- Cześć. - Cześć.
Jeśli będziemy ich wymieniać, osiągniemy remis.
Zostałaś trenerką.
Cześć!
Oto trenerka.
Zaraz…
Brazylijczyk strzelił już dwa gole dla koreańskiej drużyny.
Niesamowity strzał brazylijskiego zawodnika.
W Brazylii cały kraj gra w piłkę nożną.
Wszyscy dają radę!
In-sun!
W bok! Biegnij!
Podał do Brazylijczyka.
Podają piłkę w tę i z powrotem.
Niesamowita gra zespołowa brazylijskich graczy.
Strzela! Gol! Korea znowu zdobywa punkt.
Strzela! Gol!
Wynik sześć do jednego.
Tyle goli. Ale żadnego nie strzelił Koreańczyk…
Wygrywamy!
Jak to wygląda? Słabeusze wygrywają mecz?
Możemy ich zastępować pojedynczo!
Już druga połowa.
Piłkę przejęła Nowa Zelandia.
Nowa Zelandia w kontrataku! Idą na całość.
Strzela! Gol!
Korea ma piłkę.
Strzela! I gol! Brazylijczycy od razu kontratakują.
Nikt nie zaprzeczy, że są świetni.
Widzowie wiedzą. Wiedzą, że coś jest nie tak.
Przyjechali zobaczyć Koreę Południową. Nie to dostali.
Zatrzymaj go! Blokuj!
Brazylia kontra Nowa Zelandia!
Zmiana.
Nie, kontra Korea…
Nie, chwila! Kontra Nowa Zelandia.
Dalej!
Koreańczyk z numerem siedem strzela!
Gol dla Brazylii!
O to w tym chodzi. Końcowy wynik to osiem do trzech.
Drużyna Nowej Zelandii skarży się sędziemu.
Chodźcie. Świetnie wam poszło!
Bardzo dobrze.
- Brawo. - Niezłe podanie.
Jesteś ranny?
Przegramy, jeśli nie strzelimy gola?
- Następnym razem się uda. - Wygraliśmy. O co chodzi?
Wracajmy.
Nie wygraliśmy?
- Jest dobrze. - Brawo!
Ale wygraliśmy!
Teraz Niemcy. To oni są faworytami.
Widzieliście ich wczoraj. Zawodnik zemdlał, gdy oberwał.
Trudny wybór.
Mając tylko naszych, nie ukończymy turnieju.
Jeśli wygrana jest ważna, musimy użyć Brazylijczyków.
Ale ktoś tu przyjechał, by wygrać?
Jeśli wygramy, zapisze się wynik,
na przykład jedna lub dwie wygrane i ranking końcowy.
Ale co nam z tych liczb?
Dostaniecie za nie lepsze pensje?
Jesteście tu dla wyników czy dla wspomnień?
Tę decyzję zostawię graczom.
Ty mu to napisałaś?
Chcę spróbować.
Spróbować wygrać.
Dobrze.
Zabiorę piłkę za wszelką cenę i, In-sun,
podam ją tobie.
Krzyżyk…
Zróbmy to sami!
Hej! Mogę grać!
Zróbmy to!
Obronię każdego gola. Rozumiecie?
Do dzieła! Pokonamy tych słabeuszy.
Niemiecki Korpus Pancerny? Nieważne. Nie mamy nic do stracenia!
Nie ma się czym chwalić.
Czemu zawsze mnie wkurzasz?
Idziemy?
- Świetnie! - Do dzieła!
- Idziemy! - Tak!
- Chodźcie! - Dalej!
Chodźmy!
Spójrz na to, Kim In-sun.
Patrz dobrze.
Kopnąłeś, ale nie wyszło.
I co zrobiłeś?
Zobacz.
Nie zawsze się uda!
A jeśli piłka się odbije?
Leć po nią i strzelaj. To się nazywa odbicie.
Ci, którzy to opanowali, prowadzą w grze.
„Prowadzą…”.
Wszyscy to ćwiczyliście.
Nie bójcie się. Strzelajcie jako pierwsi, OK?
- OK! - OK!
OK…
Nie każę wam wstawać z ziemi!
Jeśli upadniecie, powalcie też ich.
Tak to się robi!
Chodźmy!
Koreańczycy rano odnieśli to kontrowersyjne zwycięstwo.
Według niektórych dzięki Brazylijczykom.
Ale gdy zaczynamy tę grę,
każdy gracz jest z własnego kraju.
Czy to się wkrótce zmieni? Dowiemy się, gdy mecz się zacznie.
Gwizdek sędziego. Korea ma piłkę.
Koreańczycy oddają pierwszy strzał od trzech meczów!
Zatrzymać go!
Nieźle.
Strzelaj!
Teraz!
- Young-jin, super! - Brawo!
Zablokuj go!
Oszukiwali!
Zatrzymaj go!
KOREA, NIEMCY
- Moon-su. - Nic ci nie jest?
- Jest OK! - Żyjesz?
Wciąż leży. Nic mu nie jest?
- Wstań. Już dobrze! - Spisałeś się!
Już nie żyjecie! Zabiję was!
Koreański bramkarz znów jest dziś wściekły.
To początek gry, ale czy Korea przetrwa?
Niemcy mają piłkę! Strzał!
To musiało boleć!
Pośladki gracza numer trzy to podstawa koreańskiej obrony.
Co za wspaniałe mięśnie pośladków!
Wywróć go, skoro upadłeś!
Dupek nadepnął mu na stopę!
Gol! Dla Niemiec.
Jesteś cały?
Obrona!
Bramkarz z Korei Południowej dostaje tam łomot.
Używa całego ciała, by zatrzymać potężne strzały Niemców.
Bramkarz wyraźnie cierpi,
ale już od trzech minut zachował czyste konto.
Wreszcie widzę koreańskiego napastnika!
- Właśnie tak! - Dobra robota!
Niemcy mają piłkę!
Strzela! Gol!
Jednostronny atak Niemiec.
- Zrób kilka ujęć z góry. - Dobra.
Jest dobrze. Świetnie wam idzie. Super!
Moon-su, super!
Rany! Drużyna z Korei. Coś się dzisiaj zmieniło.
Widziałeś to? Ich oczy.
Obrona! Ruszamy!
Ci Koreańczycy! Powinniśmy zrobić przerwę. Już ledwo stoją.
Dalej, In-sun! Tutaj!
Trzeba go zastąpić. Nie może biegać.
Korea wciąż ma w gotowości dwóch Brazylijczyków.
Zawsze mogą zrobić zmianę.
Jesteś wytrwały.
Dobra, idź.
Panie sędzio! Zmiana!
Hyo-bong, chodź!
- Brawo. - Powodzenia.
Beom-su! Idź!
Dasz radę!
Mimo że jedenastkę bolał nadgarstek, gra bardzo agresywnie.
Właśnie! Bardzo dobrze.
Strzela!
- Nieźle! - Przewróciłem go!
Brawo! Dobra robota!
Wiem, że nie powinno, ale podoba mi się to.
Jedenastko, spokojnie.
Uspokój się.
Co powiedziałeś? Co?
Jest mi dziwnie, ale dobrze! Koreańska obrona przeraża!
Nieźle!
Korea podaje. Numer 13 odbiera.
Strzela! Brakarz obronił.
Strzela! Znów pudłował.
Niemcy wykopują piłkę daleko.
Strzela! Gniewny koreański bramkarz mocno uderza w słupek.
Koniec pierwszej połowy!
Naprawdę się o niego martwię.
Wszystko gra?
Oby to nie było nic poważnego.
Chciałabym, żebyśmy wygrali choć raz,
ale musimy wytrwać do końca turnieju.
Nie musicie tak grać, jasne?
Tak, graliście świetnie.
- Już pokazaliście klasę. - Tak.
Trenerze, weźmy rezerwowych.
- A więc… - Kyung-jin patrzy.
Nie chcę zejść z boiska.
Ja też udowodnić córce,
że jej tatuś da radę.
Chcę zapewnić komuś ciepły kąt do spania.
A ona lubi futbol.
Kiedyś byłem łotrem. Biłem ludzi, zniszczyłem swoją rodzinę.
Od teraz będę kopał tylko piłkę, więc chodźcie na mnie!
Jestem gejem.
Tak, lubię facetów.
- Tak! - Moja łopatka!
Mój ojciec zemdlał z szoku i już nie wstał.
Bałem się i czułem się winny, więc zmarnowałem sobie życie,
ale to nie ja jestem problemem.
To świat, który uważa to za problem, jest winny.
Prawda?
- Nie śmiejcie się! - Ale super!
Każdy ma powód, by grać.
Zgadza się!
Jesteśmy reprezentacją! Po co nam Brazylijczycy?
- Do boju! - Tak!
- Ruszamy! - Chodźmy!
Moon-su, odpocznij.
Nic mi nie jest!
Ty gnojku! Cholera!
Byłeś niesamowity. To był twój najlepszy mecz.
Trenerze.
Pozwól mi grać.
Hwan-dong, nie możesz.
Nic mi nie jest. Wszystko się zagoiło. Spójrz na to.
Mogę przynajmniej być bramkarzem.
Uda mi się.
Bramkarze nie stoją bezczynnie.
To najtrudniejsza pozycja.
Musimy coś zrobić. Spróbujmy!
Zbierzcie się.
- Dobra! - Szybko, zbiórka!
Moje ramię…
Było ciężko i dalej tak będzie, kiedy wrócimy na boisko.
Może nawet ciężej.
Ale musimy im pokazać,
dlaczego chcemy tam być.
Niech wiedzą, że umiemy grać!
Że tu jesteśmy. Pokażmy im to!
Pokażmy im!
Nie ma nagrody za wygraną.
Wasze ciała oberwą. Pasuje wam to?
Pasuje nam to!
Choćbyście ledwo szli, nie zastąpię was.
Pasuje nam to!
- Dłonie razem! - Już!
Dobra. Raz, dwa, trzy!
Korea, do przodu!
Chodźmy!
Dacie radę!
Tak! Dalej!
W drugiej połowie drużyna Koreańczyków wyjdzie na boisko
bez graczy z innego kraju!
To czysto koreański skład.
Pewnie są bardzo zmęczeni, ale wygląda na to,
że mają jeszcze więcej ducha walki.
Teraz chyba będzie jeszcze ciekawiej!
Rozpoczyna się druga połowa!
Ruszamy!
Nie! Gniewnego bramkarza zastąpiono.
Oby jego kontuzja nie była poważna.
Wciąż wali i upada!
Ale Koreańczycy wstają bez zwłoki!
Dalej!
Strzał!
Niestety nie trafił.
Strzał!
Nie szkodzi!
W porządku! Damy radę.
In-sun, wracaj tu!
Dasz radę!
Dobra robota.
Ruszajmy!
Zablokuj go!
Niemcy strzelają! Staruszek zastąpił wściekłego bramkarza!
Co za duch walki!
- Hwan-dong! - Tak?
Nic mi nie jest!
Piłkę ma Korea. Zawodnik numer 13.
Strzał!
Znowu strzał!
Piłka poszybowała w górę, tak jak serce tłumu!
Najwyraźniej wszyscy kibicują koreańskiej drużynie!
Rany. Niewiarygodne!
Niewiarygodne! To inna koreańska drużyna
niż ta z dwóch pierwszych meczów.
Super! Robi się coraz ciekawiej.
In-sun!
Chodź tu.
Uwierz w siebie i skup się na piłce.
Nawet jeśli się nie uda, to tylko piłka.
To od Yumi.
Panie sędzio!
Beom-su, leć!
W końcu król faulowania zostaje zastąpiony.
Dasz radę!
In-sun, dasz radę!
Poradzisz sobie! Pokaż, co potrafisz!
Co to było? Ryczący koreański tygrys?
Albo Tarzan? Rany! Król dżungli, Tarzan,
tygrys, wściekły bramkarz i staruszek.
Król faulowania i niesamowity tyłek.
Oto koreańska drużyna!
Koreańczycy przegrywają pięć do zera,
ale nie umieją się poddać.
Niemcy przejmują piłkę!
Korea ją odbiera!
Podanie trzynastki.
Siódemka. Strzela!
Leć po nią!
To właśnie sport!
Niesamowite zaangażowanie ze strony koreańskiej drużyny!
Prawdziwy mecz zaczyna się teraz!
Drużyna z Korei jest niesamowita!
Nie musi posuwać się tak daleko…
Dacie radę!
Hwan-dong, do boju!
- Uda nam się! - Damy radę!
- Uda nam się! - Uda nam się!
To niewiarygodne.
Koreańscy gracze są nieustraszeni!
Od ponad czterech minut nie strzelono im gola!
To… To szaleństwo.
O nie! Tarzan ma chyba skurcz w nodze.
Sędzia sprawdza.
Skurcze!
Wzywają trenera.
Jesteś cały?
- O nie! - To skurcz. Jest OK.
Beom-su, wychodzisz!
Wstaje! Nic mu nie jest!
Rozwal ich!
- Dasz radę! - Uda ci się!
Niemcy rozpoczynają serię ataków!
I koreańscy, i niemieccy zawodnicy
są bardzo agresywni.
Niemcy strzelają!
Strzał! Koreański bramkarz zatrzymuje piłkę całym ciałem.
Strzał!
I wstaje raz za razem!
Naprawdę wszystko w porządku?
Przestań. Umrzesz!
Young-jin, chodź!
Nie! Nic mi nie jest! Zupełnie nic!
Korea!
Tak! Dopingują!
Korea!
Tłum zaczął skandować i dopingować drużynę koreańską!
Wynik meczu już się nie zmieni,
ale Koreańczycy nie poddają się z prostego powodu.
Mecz jeszcze się nie skończył.
Widzowie o tym wiedzą i ich wspierają, ale zostało im niewiele czasu.
Cała publiczność czeka, aż Koreańczycy strzelą gola.
Ja też!
Dobra, ja też będę dopingował!
Korea!
Ostatnia akcja!
Beom-su!
To już prawie koniec meczu.
To będzie ostatni atak drużyny koreańskiej.
Czy Koreańczycy strzelą gola?
In-sun, leć!
In-sun!
Strzelaj!
Jest gol!
Mecz kończy się wygraną Niemiec, pięć do jednego!
Ale w drugiej połowie remis jeden do jednego! Niesamowite!
Nie do wiary!
Co to był za niesamowity mecz!
Po prostu wspaniały!
Korea!
Dobra robota!
Nie piłka. Piłkarz!
REPREZENTACJA ROZEGRAŁA WSZYSTKIE MECZE
CHOĆ WYGRALI RAZ, A PRZEGRALI DZIESIĘĆ RAZY,
BYLI NAJBARDZIEJ POPULARNĄ DRUŻYNĄ
I ZDOBYLI NAGRODĘ DLA NAJLEPSZEGO DEBIUTANTA W 2010 ROKU
Ocena…
to 5,6%! To hit!
So-min!
To nic takiego.
Nie było tak trudno.
Kiedy jest się mną.
Mogę ją potrzymać?
Dziękuję.
Dziękuję…
Jaka śliczna…
Dobrze się odżywiaj.
Widziałem wielu obcokrajowców na turnieju
i byli za grubi.
Dokuczaliby ci, więc jedz zdrowo.
Tato, ty też powinieneś.
Nie jedz tylko kimchi. Jedz też trochę mięsa.
Wieprzowina nie jest droga.
Dobrze.
Nie martw się o mnie. Widziałaś, jak gram w piłkę?
Widziałam.
Nie martwię się.
Gdy cię znów zobaczę, będziesz dorosła.
Będziesz taka piękna.
Tylko poczekaj.
Eun-hye, już późno. Wsiądź do auta.
Tato!
W porządku. Idź już.
Wskakuj.
Chodź.
Uwaga na nogi. Proszę.
Tato.
Jedź. Jedź już.
Nie, zaczekaj. Zaczekaj. Stój!
Eun-hye, teraz umiem o siebie zadbać.
Będę czekał. Tak bardzo cię kocham!
Też cię kocham, tato.
Tatuś cię kocha jak stąd do księżyca.
Moje maleństwo. Pa.
Kocham cię, tato.
Tak. Pa.
Jedź już.
Big Issue!
Przepraszam.
Mogę jedną?
Chwileczkę, reszta…
Przepraszam…
Bądź szczęśliwa.
Big Issue!
Piłkarz…
Przystojny…
Panie Choi, nie przyjmujemy już datków.
Mamy dość sponsorów.
Nie potrzebujemy. Przecież nie mogę tym opłacić kaucji za mieszkanie.
Przepraszam. Zadzwonię później.
Cześć, So-min!
Przepraszam!
Cześć!
Co to jest? Co przyniósł?
YOON HONG-DAE
Yoon Hong-dae!
Co jest?
Synu, dasz radę!
Życz swojemu bratu powodzenia!
Ale przystojniak!
Za nim!
Hong-dae! Biegnij!
TURNIEJ MARZEŃ
W 2010 R. W KOREI MÓWIONO: „LUDZIE Z ULICY”
DZIŚ MÓWI SIĘ: „BEZDOMNI”, BY NIE MINIMALIZOWAĆ TEGO PROBLEMU
Napisy: Joanna Rychlik