- Merhaba. - Merhaba.
- Bir kişi. - Tabii.
Bu taraftan.
Yoldan geçiyordum. İlginç göründü.
Evet.
Affedersin.
- Buyurun. - Teşekkürler.
İşte menümüz.
Merhaba.
Buraya ilk gelişim de acaba, şey... Şöyle dokunup mu seçiyorum?
Ne istiyorum ki? Ne önerirsiniz?
Acılı et suyu, karides, bok choy.
- Peki. Sizin dediğinizden. - İki tane seçin.
İki tane ne seçeyim?
Neye bastığımı hiç bilmiyorum.
Bu nedir?
Tommy Domates. Yalnızlık çekmeyin diye.
Kızken Ann Lowe'u hiç bilmediklerine inanmak zor.
Bir kölenin torunu olan Ann,
Jacqueline Kennedy'nin ikonik gelinliğini tasarlamıştı.
Sadece bir Afro-Amerikan
gelinlik tasarımcısı olarak konuşmuyorum.
Harika anlar yakalamışsın, Lisa.
D.C.'ye gittiğimize değdi.
Tamam.
Harika biri. Ve harika bir iş kadını.
Yayın iznini bile moda meraklısı arkadaşlarımı
New York'taki defilesine getireceğime söz verince imzaladı.
Gelinlik mafyası mı? Tamam.
Terry Kirk bu! Obama'ların prodüksiyon şirketinden arkadaşın.
Diyor ki "Michelle Obama,
dizin için fazla tanınmış biri."
Mayıstan beri ben de bunu diyorum.
Aman Tanrım.
Aman Tanrım!
"Ama kaba kurguyu Michelle'e iletecekmiş,
beğenirse diziyi seslendirmeyi düşünebilirmiş!"
Ha siktir! Yakaladık onu!
Belki! Belki yakaladık!
Bayılacak! Yakaladık, evet!
Çıkalım hadi!
Akşam yemeğinde bunu kutlamalıyız! Hadi!
Seninle yemeğe çıkamam.
Kayınvalidem bu akşam geliyor.
Peki, tamam. En azından bir içki içeriz, değil mi?
Evet. Vaktimiz var
ama biz ne içmeye, ne akşam yemeğine,
ne de bu kurgudan başka bir yere gidebiliriz.
Burada işten başka bir şey olmamalı.
Bu şey her neyse, adını koyamıyorum bitmeli.
Burada sadece iş olmalı.
Yani öyle olabilir mi? Çünkü başka yolu yok.
Anladım. Ben evliyim. Sen evlisin.
- Evet, evliyim. - Evet, ben de onu dedim.
Tamam.
Bak, Lisa, ben çok iyi bir kurgucuyum.
Eğer bu adlandıramadığımız sahneyi filme koyarsak
iyi olmaz.
Bu ikimizi de mahveder.
Halledeceğiz.
- Halledeceğiz. - Ben de bunu dedim.
İş.
- Ama sonra... - Aynen öyle.
Buraya enchilada Suiza, oraya enchilada roja.
- Teşekkürler. - Teşekkürler.
Şükran Günü'ne gelmeyecek misin cidden?
Evet. O ortamda bir ben eksiğim zaten.
Evet, şu kız... Nasıl biri?
Nasıl nazikçe söyleyebilirim... Aptal olabilir diye korkuyorum.
Brady'ye yanına gidip aurasını bozduğumu yazan intikamcı bir aptal.
Brady ona bipolar olduğumu söylemiş.
- Değil misin? - Yani, artık benimle de konuşmuyor.
Yok, bu tamamen doğru olmadı.
Hâlâ şöyle şeyler diyor çünkü. "Evde süt bitmiş"
ya da "Wi-Fi neydi?"
- Aman Tanrım. Bebekler bebek yapıyor. - Evet.
Öyle patlamamalıydım.
"Siktir" diye bağırmalar falan...
Onu arayıp mesaj bırakayım.
- Sahi mi? Ne diyeceksin? - Evet.
Alo, Brady, ben baban. Seni seviyorum.
Hayatını resmen sikip attığın için özür dilerim.
Steve.
- Nasıl geldik buraya? - Evet.
On dört yaşından beri her Noel çorabına
prezervatif koyuyorum.
Hatırlıyorum. Bir keresinde uygulama için muza bile geçirmiştin!
Ne muz israfı olmuştu!
- Ne yapacağız? - Bir şekilde halledeceğiz.
Torunumuz bizi tanımadan büyüyemez.
Asla.
- Güzel. - Evet.
Benim de hissim aynı.
Güzel.
Ben buna hazır değilim.
"Torunumuz" lafını duymaya hiç hazır değilim.
Evet.
Güzel mi bari?
Ne biçim soru bu?
Günaydın.
Duşu bensiz mi aldın?
- Ne yazık. - Fena yazık.
İyi bir haber var.
İşlerim açılıyor. Bugün erken gitmem lazım
çünkü yarın öğleden sonra gelinlik defilesindeyim.
Boşa giden bir zaman.
Neymiş boş zaman?
Düğünler.
Ne kadar saçma bir fikir. Değil mi?
"Bu kadını alıyor musun?" "O adamı alıyor musun?"
"Alıyor musun? Tamam, o zaman şunu imzala."
Kızlar! Yalnız yemek yiyen kadınlara erkek bebek getiriyorlar!
Utanç garnitürlü öğle yemeği.
Olamaz böyle bir şey.
İnan bana, gayet gerçek. Ve dün oradan sağ çıktım.
- Yok artık be... - Yelp'e yazalım mutlaka.
Robot garsonlar yanımdan fırlarken öylece kalakaldım.
Yani görünen o ki yalnız kadınlar sadece geçmişte değil,
gelecekte de trajik görülüyor.
O taraftan.
Adam resmen düğün fikrinin üstüne işemiş oldu.
Evliliğe inanmıyor. Hem de hiç.
Annesi hiç evlenmemiş ki, referansı olsun!
- Her şeyi saçma buluyor. - Peki ne düşünüyorsun?
Sanırım, evlenmeyecek bir adama resmen âşık oldum.
- Ama evlenmen gerekiyor mu? - Bilmiyorum. Yani... Gerekiyor mu?
Yoksa gerektiğini mi sanıyorum?
Küçüklüğümden beri bana öğretilen şey buydu.
Lafın gelişiydi.
Beyaz elbise için değil.
Yani, ben safran ve altın tercih ederim. Ama o seremoni, kutlama, romantizm...
Hep bunları hayal ettim.
Küçüklüğünden beri.
Aynen öyle.
Bu yaşta hâlâ istiyor muyum, yoksa sadece beynim mi öyle programlı?
- Şey, sen evliydin. - Evet.
Sen neden istedin?
Şey... Sanırım... Sanırım çünkü...
Seçildiğim anlamına geliyordu.
Bak. Ağlatacaksın beni şimdi.
- Adam seni seçmiş gibi hissetmiyor musun? - Hayır, Adam'a inanıyorum.
Kesinlikle diğer adamlara göre daha çok.
Ama seçilmiş hissediyor muyum?
Bu onun sorumluluğu mu ki? Yoksa bendeki bir kusur mu?
Biri şu tatlı, masum kızlara evliliğin
sadece güzel bir elbiseden ibaret olmadığını söylemeli.
Değil mi?
Kafa karışıklığı var, bazen çaresiz kalma...
Susmayı bilme...
Ve kanser. Kanseri unutma.
Harry, eskisi gibi cinsel hayatımız olmamasına çok üzülüyor.
Peki sen nasılsın?
Şu an konu ben değilim pek.
Konu biz oluyor muyuz ki?
Onların hisleri, onların hayal kırıklıkları.
Tanrım. Ne söylemeli, neyi söylememeli?
Herbert her gün
The Wall Street Journal okuyor gibi yapıp evde pinekliyor,
"İşe geri dön artık!" diye bağırasım geliyor.
Seçimi kaybetti, dünyanın sonu değil.
Bu güzelmiş.
Göründüğü gibi değil.
Yani şu anki aklın olsa, gerçekleri bilsen,
- yine evlenir miydin? - Kesinlikle.
Ben de.
Sana yeni koridorumu göstermek için çok heyecanlıyım.
Hayatımın geri kalanında yalnız olabilirim.
Ne? Hayır!
Hayatına yeni biri mutlaka girer!
Dün bir bebekle öğle yemeği yedim.
Ama cidden...
...böyle mi olacak?
Evet, çok kez yalnız yaşadım
ama ben hiçbir zaman
yalnız kalacağımı düşünerek yaşamamıştım.
Mesela Big öldüğünde, o anki şok
ve yıkım geçtikten sonra,
aklımın bir köşesinde şu vardı...
"Aidan. Belki Aidan."
Ve son zamanlarda, Duncan açıkça "Geri dönmeyeceğim"
demesine rağmen,
ben yine de "Belki." dedim.
Ama artık belki "bir adam" hayal etmeyi bırakıp
artık sadece "ben"i kabul etmem lazımdır.
Bu bir trajedi değil; bu bir gerçek.
Ve bunu kabul etmeye başlamalıyım. Nokta.
Sen muhteşem bir kadınsın.
Orası zaten tartışılmaz.
Selam.
O düğün işin nasıldı?
- Aydınlatıcı. - Öyle mi? Nasıl yani?
Elini ver.
Ben Lisa, seni Herbert,
Tom Ford takım elbisenle ya da eşofmanla,
ölüm bizi ayırana dek kabul ediyorum.
Bunu atlatacağım.
Biz beraber atlatacağız.
Biraz kahve?
Teşekkürler.
Evet... Ne tür soğanlar bunlar?
Söylemem. Baharda ne çıkacak şaşıracaksın.
Teşekkürler.
Şükran Günü sabahı
hala burada çalışmana şükredeyim.
- Bugün Perşembe. Özel bir şey yok. - Doğru.
Seema geleneklere inanmadığını söylemişti.
Daha doğrusu çoğuna.
Şu, evlilik meselesi.
- Soruların var. - Var.
Bir tane.
Seema senin için sadece bir Perşembe mi?
Seema kesinlikle sadece Perşembe değil.
O özel. O...
O... O bir ömür.
Yani, Adam.
Bu bahçe çok güzel
ama ben biraz daha vahşi,
daha özgür bir şey düşünüyordum.
Daha beni yansıtan.
Harika.
Hadi, sen olalım.
Charlotte.
- Sertleştim. - Ne?
- Kızarmaya hazırım bebeğim. - Gerçekten mi?
Nasıl? Neden şimdi?
Kim bilir? Bu fırsatı harcamayalım!
Tamam, tamam, hadi ama!
- Nereye gidiyorsunuz? - Şükran sunmaya.
PETITE TURTA YERİ
- Şükran Günün kutlu olsun, Shana! - Yorgunluktan resmen geberdim.
Taksi!
- Merhaba! - Taksi bekliyor. İşte turtan,
bir de iç harcı alacaktım.
Annem meşgul. Yatak odasındalar.
Tamam, iç harcını boş ver. Anladım.
Teşekkür ederiz!
Sana Petite Turta Yeri'nden elmalı çıtır turta sözü vermiştim.
İnanmıyorum, sen harikasın. İçeri gelsene!
- Taksi bekliyor. - Hey, kuryeci!
Sana 25 sent bahşişim var! Hoşça kal!
- Glütensiz üçkağıtçı turtan. - Teşekkürler, hayatım.
Bugün ne günüyse kutlu olsun.
Sen kot mu giydin?
Sadece Roma'da!
- Bir tane çikolatalı kremalı turta. - Sağ ol.
Miranda'ya özür dilediğimi tekrar söyle lütfen.
Giuseppe'ye nasıl hissettiğimi özel bir yemekte
- söylemem daha iyi olacak. O sadece... - Taksi.
Git, git, git!
Kapıyı nasıl çaldım tahmin et. Ayağımla.
Bu işte iyiyim artık.
Yemeğe Joy da gelmiyor!
- Şimdi mesaj attı. Köpeği hastaymış. - Köpeğine ne olmuş?
Belli değil, aniden hasta olmuş.
Niye tırnak kullandın?
Brady mutfakta da ondan...
Patates püresi! Bayılırım.
Harika, bir dünya püreyle eve döneceksin.
Misafir sayısı 13'ten altıya düştü.
- Şefi öpebilir miyim? - Riske girmek istiyorsan...
Merhaba.
Yani diyorsun ki
Joy'a pek inanmıyor musun?
Hadi ama.
Joy'un yanında Brady'yle büyük kavga ettik,
şimdi de köpeği hastalandı?
Ama ilişkinizi havadaki tırnaklarla asmadan önce
bir ara ve gerçekte ne olmuş öğren.
Bunu içimde tutup dönüşü olmayan noktaya getirsem olmaz mı?
Tamam. Arayacağım.
Birazdan...
Gerçekmiş.
Sappho keskin bir şey yutmuş.
Ameliyata giriyor. Klinikte buluşacağız.
- Ne? - Ne?
Biliyorum ama bir saate dönerim.
Sadece yanına gidip göreceğim.
O köpekler onun her şeyi
ve orada yalnız başına olacak.
Biz de siktirip gitsek mi?
- Merhaba. Hoş geldiniz. - Merhaba.
- Kızım hiç de deli gibi durmuyor. - Bu annesi değil.
Hayır, ben Carrie. Annesinin arkadaşıyım. O yüzden dikkatli konuşun.
- Gelin içeri. - Kusurumuza bakma.
Bizim Silvio böyle işte,
bazen olaydan kopuyor.
Kopuyor.
Bu da Epcot.
- Şey gibi... - Ailem Disney manyağıydı.
Merhaba, Mia.
Merhaba, Brady.
- Kızıl mıymış? Almayayım. Bay... - Yeter.
Size şarap ya da başka bir şey ikram etsem?
Yok, sağ ol. Ben şarap almayayım.
Ben içerim, Çilekli Pasta. Bir de açlıktan ölüyorum.
Şey, orta sehpada nefis bir peynir tabağı var,
oturmak isterseniz buyurun.
Laktoz intoleransım var.
Evet, ben de sadece salatalık, esmer pirinç ve deniz yosunu yiyorum.
Sorun olur mu?
Peki, sıkıntı yok ama elimde bunlar yok.
Kimse bana sormadı, yani senin hatan.
Şey, peki teklif geçerli! Buyurun.
Tamam.
Ben kapıya bakayım.
- Şarabın burada. - Sağ ol tatlım.
Merhaba, Carrie.
Merhaba, Mark.
İsmim kapıdaki listede yoktu
ama sanırım tehdit oluşturmadığıma karar verdiler.
Peki. Gel içeri lütfen.
Bu hiç beklediğim gibi değil.
- Şey, ben... Alayım mı? - Teşekkürler.
Şey, Charlotte geldi mi?
Charlotte!
Hayır, Charlotte gelemiyor.
Ailesi planları değiştirmiş.
- Peki. - Bugün için izin aldım ben.
- Gerçi işsizim ama protestoya gidecektim. - Sen buradasın, ben de öyle.
Ve o da burada.
Tanıştırayım, Brady. Bugünkü şefimiz.
Favori Pinot Noir şarabımı getirdim.
Dengeli, zarif, neredeyse hindiyi yenilebilir kılıyor.
Teşekkürler. Carrie teyze, yosun falan almaya gidiyorum.
Hindiyi gözleyin de yanmasın.
Resmen Martha Stewart gibi olmuş...
İçeri geçelim mi? Hadi.
Bu kim? Babası falan mı?
Mark, tanıştırayım. Mia, Silvio ve Epcot.
Epcot? Hani şu merkez gibi mi?
Ailem Disney manyağıydı.
Mia, canım. Bu adam bildiğin Whoville Belediye Başkanı gibi.
- Şarabı açabilir miyiz? - Tabii ki.
BOND VETERİNER
Ne işin var burada?
Seni çok merak ettim.
- Sappho nasıl? - Hâlâ ameliyatta.
Ama çok basit bir işlemmiş,
- hep yapıyorlarmış. - Tamam.
Ama sonra bana bir şey imzalattılar.
Olabilecek şeylerden sorumlu değiliz diye.
Canım, ama bu klasik bir önlem eğer bana sorarsan...
Kendilerini koruyorlar yani, değil mi?
Bu kötü bir şey olacak demek değil ki.
- Sadece önlem. - Tamam.
Ne yedi ki?
Parkta bir çocuk Lego parçası düşürmüş olmalı.
Bu yüzden çocuklardan pek hoşlanmıyorum.
Joy?
Sappho atlattı.
Gördün mü bak?
Sonbaharı severim.
Yılın bu zamanı East Hampton'daki ev harika olur
ama paylaşacak biri lazım işte...
Sence bu hindi olmuş mu?
Gayet kızarmış gözüküyor.
Peki, o zaman çıkarayım. Olmamışsa da tekrar fırına atar.
Hiç bilemedim.
- Sen ona bak, ben hallederim. - Tamam. Teşekkürler.
Şükran Günü kutlu olsun!
İç harcımı getirdim. Geciktim, pardon.
Harry sertleşti, seks yaptık!
- Seni gebertirim. - Seks yaptım diye mi?
Mark Kasabian.
Siktir! Onu iptal etmeyi unuttum.
- Merhaba! - Charlotte! Gelmişsin!
Kısa bir uğradım. İç harcı bırakmaya geldim.
Ailevi durum. Lütfen kusura bakma.
Gerek yok. Carrie ve ben birbirimize eşlik ederiz.
- Bir konuşabilir miyiz? - Tabii!
- Alabilir miyim? - Tabii ki.
Gel hadi. Gel, gel, gel.
- Merhaba! - Şurası iyi.
Mama Mia'nın yanındakiler kim?
- Onun vokalistleri. - Miranda nerede?
Burada değil. Joy'un köpeği hasta.
O bile burada değil mi?
Beni neden gelmediğim için bu kadar kötü hissettirdi peki?
Dur. Seni kötü hissettiren o değil.
Seni kötü hissettiren ben olacağım. Sen beni Mark'a mı yapmaya çalışıyorsun?
Oyunda bağınız oluştu diye düşündüm.
Bağımız mı? Küçük bir sohbetti!
Dışarıda adam kalmadığını düşünmen beni çok üzüyor.
Gayet de var! Bu adam akıllı ve kültürlü.
Adam üç kez evlenmiş.
Biliyorum ama uçağı da var.
Evet, kızım! Evet, kızım! Evet!
Merhaba. Merhaba.
Beklettiğim için özür dilerim.
Kız arkadaşımın köpeği acil ameliyata alındı
ve yanında olmak istedim.
Ne kadar güzel!
Ama her şey yolunda. Evde dinleniyorlar.
Köpeklere bayılırım.
Bir zamanlar yavrum vardı
ama biri kapıyı açık bırakınca kaçtı.
Tuvaletiniz nerede? Lazım oldu.
Merhaba. Ben Miranda.
- Brady'nin annesiyim. - Epcot.
Merhaba, Epcot.
Merkez gibi. Evet, ailesi büyük Disney hayranı.
- Anladım. - Evet.
Merhaba. Benim adım Miranda. Sen kimsin?
Çok açım, canım.
Müziği biraz kısabilir misin?
Teşekkürler.
Umarım herkes yosun ve salatalık seviyordur
çünkü hindi çiğ.
Hayır! Sahi mi?
- Bize olmuş gibi geldi, değil mi? - Kesinlikle.
Sanırım o koyu kestane tonuna kandık.
Peki, tekrar fırına atsan?
Tabii, iki saatiniz var mı?
Aman Tanrım. Özür dilerim.
Peynir mi yiyorsun?
Evet.
O zaman ben niye Şükran Günü'nde
Chinatown'da yosun aradım?
Kimse sana "git" demedi.
Yani bu yine senin sorumluluğun.
Sadece onu yediğini söyledin.
Şu an tam olarak ne oluyor bilmiyorum ama herkes derin bir nefes alsın.
O da deli gibi durmuyor.
Hayır, o bir deli. Bu olanlar da delilik.
Hey!
Kadın güzel bir şey yapmaya çalışıyor.
Ve ben asla anneme böyle saygısızlık etmem.
Seni Facebook'ta engelleyen annene mi?
Bunu sana gizli söylemiştim.
Kibriti olan var mı?
O peynirin şakası yok.
Hepsi yiyip kaçtı.
Mark hariç.
Yani, aklında ne vardı acaba?
Charlotte, Mark'ın uçağı olduğu için benimle anlaşacağına
kendini inandırmış.
Ve o tuvaletten çıkar çıkmaz,
şuraya yazıyorum beni kesinlikle eve bırakmayı teklif edecek.
- Uçağıyla mı? - Kabul etmeye de
mecburum. Sırf sen
ve koca sülalenin ona burada yaşattıkları için.
Tanrım. Yeni ilişkim çok yorucu.
Ben şahsen bugün herkesin tek tek gönlünü aldım.
Tuvalette takılan hariç diyebilirim ama.
Adı neydi onun?
- Epcot. Bunu nasıl unutursun? - Epcot. Evet ya.
Hayır. Hayır, hayır.
Hayır, hayır, hayır.
Git, git, git.
Hayır, lütfen!
Hayır! Hayır!
İyi haber?
Brady bana o kadar kızgın ki, bu gece Steve'de kalacak.
Araları düzeliyor.
Talihsiz bir durum.
Tesisatında bir sorun var.
Ve belirtmeliyim ki benim tesisatımdan olmadı.
Fransız peynirleriyle bir sorunum yok.
- Tuvalet mi taştı yoksa? - "Taştı mı" değil, taşıyor.
Hiç duracağı da yok!
Affedersin, Mark.
Aman Tanrım!
Evet. Ben en iyisi gideyim.
Hayatım ne hale geldi?
Yani altı ay önce özgürdüm, rahattım.
Yeni iş, yeni aşk... Kafam gayet rahattı.
Şu hâle bak!
Evet... Bir boklar oldu.
Evet ama benim bokum değil!
Bu yabancıların, Brady'nin ve Joy'un ailesinin hayatı.
Joy ailelerden rahatsız ve belki de...
Ama belki de hayatıma bir de bebek girecek.
Ama onu sen kazandın.
Mia sana çok ısındı.
Cephe kazandım, savaşı kaybettim.
Ben açarım. Kesin Mark, onurunu almaya geldi.
- Turta için geç mi? - Asla. Hayır.
Miranda tuvalette diz çöküyor.
İpucu vereyim, sebebi, çok kötü.
Hadi gel.
Ne işin var burada?
Sappho, Socrates'in yanına kıvrıldı, ben de dedim ki:
Sen tatili benim ailemle geçirmişken, neden ben de yapmayayım?
Sıra sende mi?
Gerçekten çok zavallıyız.
Geldiğin için teşekkür ederim.
Yani, onca zamandır beraberiz
ve sana kalkıp evlenme teklifi ediyorum
ve sence tek istediğim bir "anne" mi?
Evet.
Anladım.
Şöyle diyeyim...
Şey, buna İngilizcem yetmez, o yüzden...
Ben bunu temizlemem.
Gel buraya, bebeğim.
Anne, oyunda Carrie teyzeye çektirdiğim fotoğraf nerede?
Sildim ben onu.
Bunu yapmış olmama üzülürsün diye...
- O ben değildim. Bir roldü. - Ben çektim.
- Ama gerçek bu. - Evet.
Pek çok farklı insana dönüşeceğim.
- Tamam. - İşte.
- Milyon tane fotoğrafını çektim. - Bunlar harika.
Evet, bu işte çok iyisin.
- Bunu sevdim. Bana atsana. - Tamam.
Göz önünde olmamanın en iyi yanı ne biliyor musun?
Turtanın ikinci dilimi.
Yok, yok, yok. Hadi, ayaklarını uzat.
Tüm gün pişirdin.
Toplaması benden.
Toplaması senden.
Ne diyeceğim, glüteni özlemiyorum.
- Çay isteyen var mı? Anne? - Evet, lütfen.
Limonu severim ama...
- Hayır, bu güzel. - Gerçekten sevdim.
SONSÖZ
Kadın fark etti ki yalnız değildi, sadece kendi başınaydı.
Tercüme: Büşra Külahcı