Estudaches moito, cando sabes os resultados?
En tres meses.
Estás neste caso?
Ímonos ver moi a miúdo, coma nos vellos tempos.
Quince mil? De que é isto?
Subarrendei o estudio.
Chamo a Deborah Glass.
Debe saber que o seu ex estará libre,
aínda que sexa un día.
A vítima estaba paseando o can polo parque.
Un home estábaa esperando. É o exmarido.
Se a avisase, tería tomado precaucións.
Somos avogados, non superheroes.
Chamaches a Mickey.
Hoxe non podo ir. Xa cho explicarei cando te vexa.
Estivemos buscando unha conexión entre Bishop e Moya.
Se cadra hai que buscala entre Bishop e De Marco.
Pode ser este. Dous presuntos narcos que alugaban unha casa.
- E mira o inspector. - Ola, señor Bishop.
Que queres, De Marco?
Axudarche.
É unha guerra, e tes que escoller un bando.
Imos ter un novo cliente, Hector Moya.
Vas xunta o xefe dun cártel...
Eddie, non fagas plans. Imos a Victorville.
Sabes que hai riscos?
Sei que quen che fixo isto
fará o que sexa para ocultar a verdade.
Temos un trato?
Conseguino, Hector Moya aceptou.
- Sr. Haller! - Que?
Eddie!
É todo culpa túa!
O de defender os indefensos é unha trola!
- Preocúpaste por ti! - Hayley.
- Todos morren. - Rula.
Ódiote, non quero falar contigo nunca máis!
Non o di en serio.
Está doída.
Dálle tempo.
Mickey.
Protéxete de quen fixo isto.
- En serio. - Xa.
Cre que tamén te vai perder, que non teña razón.
Non é culpa túa, Mickey.
É culpa miña, Lorna.
Todo. E vouno arranxar.
Atoparei ese fillo de puta.
Vouno atopar e vouno enterrar.
PODEMOS QUEDAR?
Ola.
Xa sei que pasou, Mickey.
Síntoo moito.
Mira, Andy...
Xa sei que vas dicir.
Viñan por min, pero pagouno Eddie.
Non é a primeira vez que alguén acaba mal
pola miña culpa.
- De que falas? - Digo que o entendo, vale?
Tes que facer o que debes.
Se cadra... non sei.
Se cadra agora o mellor é distanciarse.
Isto é un luxo que non podemos permitir.
Cres que vou romper contigo?
Si.
Non.
Non ía dicir iso. Nada parecido.
Xa che dixen que non son Maggie.
Non te vou apartar cando as cousas se complican.
Créalo ou non, enténdoo.
En parte facemos o que facemos porque loitamos polo mesmo.
E serei a primeira en dicirche que ás veces o sistema cágaa.
Moito.
E...
tiñas razón,
por moito que me custe admitilo.
O caso Glass?
Desfíxome.
Quedei paralizada no xuízo.
Debín coller uns días, como dixeches ti.
E collinos.
Marchei da cidade, aclarei as ideas
e pensei en que ía facer.
E volvín.
E quería verte.
Nada máis.
Así que... non me apartes.
Vale?
Envieiche a apelación de Schaffer.
A conferencia en Pinkerton é o venres.
Temos a mañá para centrarnos en La Cosse.
Excelente.
Viches a Andrea onte?
Iso é relevante para o horario?
Para min é relevante quen está na túa vida.
- Lorna... - Que?
Quero asegurarme que desta vez non a cagas.
Aínda que non o creas, cáeme ben.
Vaia, non che cae ben ninguén.
Xa.
Creo que é boa para ti.
Mantenche á raia. Alguén ten que facelo.
Creo que iso xa o fas ti ben, Lorna.
Teño que saber algo máis antes de ir á oficina?
Eu necesito saber algo.
Gústache o regalo?
Que regalo?
Que hostia é isto?
Cortesía de Hector Moya. Cisco comprobou que é antibalas.
Éo?
E blindado.
É coma o coche do presidente, a Besta.
Pero sen gas lacrimóxeno nin unha neveira con sangue.
Querías unha neveira con sangue?
Hai alguén.
Si, vén co coche. Moya quere que esteas protexido.
Pensándoo ben,
e non podo crer que o diga,
estou de acordo co cártel.
- Déixote, Lorna. - Ata logo.
Ou iso espero.
Son Omar.
O xefe di que aló onde vaias, debo seguirte.
Dáme un segundo.
Que fas? Díxenche que podía conducir eu ata atoparmos alguén.
Non vou deixar que te divirtas ti só.
Esta porta é coma unha caixa forte.
Izzy, non é un xogo. Ese tipo é do puto cártel.
Necesitas un chofer e non me fío de ninguén.
- É moi perigoso. - Xa.
Por iso o tanque e o soldado. Cala e sube.
- Izzy... - Mickey, sube ao puto coche.
Vin a mensaxe, que necesitas?
Entra e pecha a porta.
Que pasa, Freemann?
Non a chamei.
A quen?
A Deborah Glass.
Non a chamei, Adam.
- O caso de violencia doméstica? - Si.
Non sabía da exención Cruz?
Non.
Sei que me vas rifar.
Sácame do caso Shelby se queres.
Se me despides, entenderíao.
Pero non o fagas aínda.
Alguén ten que encarcerar
o cabrón que matou a Deborah Glass.
Non hai quen se esforce máis ca min para que así sexa.
Pecha ben o caso cun laciño.
Ata entón...
non tivemos esta conversa.
Ola.
Non te podo perder de vista.
As paredes son de cristal.
E isto?
O que puideron recuperar do coche tras o...
Hai unhas semanas díxome que me estaba tecendo algo.
Rinme del e dos seus gustos en cores.
A traballar.
O xuízo é en dous meses.
Vale.
Primeiro,
hai que pensar en como a acusación o vai abordar.
Non fai falla. Sei exactamente que vai facer Forsythe.
Podo escribir a súa defensa inicial.
É a profesión máis antiga. Gloria Dayton era unha prostituta...
...que se xuntou con quen non debía.
E Julian La Cosse
era o seu chulo.
Así de fácil.
Un home que gaña a vida
aproveitándose de mulleres desesperadas.
Sen compaixón. E, se fai falla, con violencia.
A única pregunta é:
ata onde estaba disposto a chegar para cobrar a súa parte?
Xa ten o caso preparado.
Primeiro fará que a forense lle diga ao xurado que...
...tiña o óso hioide roto.
É un óso flotante no alto do pescozo,
debaixo da mandíbula.
Estaba fracturado por dous sitios.
É unha lesión común?
Non, é insólita.
Cando aparece, case sempre é causada por estrangulación ou asfixia.
Logo o inspector Whitten mostrará o interrogatorio onde...
...o acusado confesou ter un altercado violento
coa vítima esa noite.
Un altercado en que é evidente que a agarrou polo pescozo.
Baseándonos nisto, decidimos que había causa probable para detelo.
Logo ten a veciña, que pode falar dos berros...
...e gritos do piso do lado.
Foi unha pelexa longuísima.
Un pelexa violenta?
A min pareceumo.
- Aí é onde entramos nós. - Como?
Srta. Stevens, vimos as imaxes
do vestíbulo do edificio que mostran como entra e sae o señor La Cosse.
Hai cámaras de seguridade na entrada traseira do edificio?
Non, non hai.
E queixeime, pero ninguén tomou medidas.
Non nos dá moito.
Non, pero suxire a idea
de que alguén máis puido entrar.
Forsythe segue o manual ao pé da letra.
Ten unha historia convincente, non necesita reinventar a roda.
Vai ser todo predicible.
Ata o punto
de que intentará ganar pillándonos por sorpresa.
Señor Miller, de que coñece o acusado?
Traballaba con el.
En calidade de que?
Era acompañante. Usaba a súa web para atopar clientes.
E xa non traballa para el?
Non, xa hai uns anos que non.
Por que?
Unha vez un cliente tardou en pagarme.
Julian pensou que llo ocultaba.
Como non tiña os cartos, púxose violento.
Atacouno?
Veu por min, si. Estaba furioso.
De veras? Pode contarnos como foi?
Pois era un domingo pola noite.
Os domingos son tranquilos, pero chamoume un cliente fixo.
Un comercial farmacéutico de Denver que viña cada dous meses ver os clientes.
Non tiña os cartos,
pero sempre me pagara,
así que deixei que me pagase a próxima vez.
- Cando Julian... - Que che pasa?
É dicir, veu onda min...
Ah, hoxe danche os resultados do exame.
Como dicía,
despois de que o señor La Cosse intentase golpearme, lisquei.
Logo diso busquei outro provedor.
Non quería volver a pasar polo mesmo.
Grazas, señor Miller, iso é todo.
Sr. Miller, non foi un boxeador afeccionado?
Fago eu as preguntas, non o señor Forsythe.
Boxeaba algo, si.
É un bo exercicio, pero non diría que fun boxeador.
Non?
Proba D, señoría.
Non é vostede o desa foto?
Ganador do campionato Inland Empire de peso cruceiro hai catro anos.
Era a nivel local...
Cambio a pregunta.
É ou non é campión de boxeo afeccionado?
Son, si.
E está a dicir que o intimidaba o señor La Cosse?
Calquera boxeador lle dirá que o tamaño non importa.
Seguro. Señor Miller, detivérono por prostitución?
Protesto, señoría.
A testemuña admitiu que é acompañante.
Por iso son relevantes os antecedentes
para a impugnación, señoría.
Non ha lugar.
Responda a pregunta, señor Miller.
Por prostitución?
Si.
Cantas veces?
- Tres. - Detivérono tres veces.
E pode dicirnos como acabaron esas detencións? Condenárono?
Non, as dúas primeiras desestimáronse e fun a rehabilitación.
Tratamento antidrogas. Non se chama así?
Coido que si.
Entendo. E o terceiro cargo segue pendente?
Si.
Interesante.
Nos Ánxeles,
se xa estivo en tratamento antidrogas dúas veces,
non sería elixible unha terceira.
Ese cargo é no condado dos Ánxeles?
Non.
É en Riverside.
En Riverside?
Fíxolle o fiscal unha oferta por ese cargo
a cambio do seu testemuño?
Non! Desde logo que non.
Non? Porque ata hai pouco,
o señor Forsythe era fiscal en Riverside e...
Protesto, señoría.
Que conste, non se lle ofreceu ningún acordo á testemuña
a cambio do seu testemuño.
Ha lugar.
Desculpe, señoría. Non intentaba ofender a ninguén.
Iso é todo.
Pensei que no xulgado quedaría fóra.
Mira, antes tiven que dicirlle que non entrase ao baño comigo.
Cres que intentarían algo tan pronto?
Cisco dixo que De Marco ou quen sexa vaise reprimir.
É moi recente.
Espero que teña razón.
Avariado, claro.
Funciona algo neste edificio?
Ah.
Comprámoslle algo de comer?
Un Happy Meal.
Que é?
Gústache algunha?
Importa?
A non ser que traballes cos Road Saints,
e prefiro non sabelo, non podemos compralas.
Querías empezar a mirar e teño o fondo da xubilación gardado.
Entre iso mais o posible aumento cando aprobes o exame...
Non! Non quero gafalo.
E sobreestimas a xenerosidade de Mickey
se cres que podemos pagar estas casas.
Miña nai, mira que cociña.
Moi ben.
Veña, vamos. Teño fame.
Vamos!
Xa vou.
A onde?
Á casa?
Non, vamos ó parque.
Supuxen que estarías aquí.
É o máximo que podo achegarme a ela.
Xa.
Estou niso.
Un amigo teu?
Non, é a protección da que falabas.
Onde o atopaches?
É mellor non sabelo. Sequera tómalo en serio.
Alégrame que siga coas clases. Mellorou moito.
Vénlle de familia. Ou iso me dixeches.
Tomei algo con Andy o outro día.
Se non querías que preguntase, a próxima busca máis lonxe.
Tes razón.
Ben, e que che dixo?
Parece que vai ben.
Sei que non sempre aceptei certos aspectos do teu traballo.
Alguén coma Andy pode que estea disposta.
Mereces estar con alguén que se adapte a ti.
Non hai moita xente.
Acabaraslle gustando.
Cambiará de opinión, Mickey.
Vouno arranxar por ela. Asegúrate de que o saiba.
Non.
Non se pode arranxar.
Nunca.
Deixa que cure.
Logo vai acabar, debo volver.
Xa.
Sigue coidándote.
Débesllo.
Oe, Maggie.
Grazas.
Moi ben.
Eu deixei de falar con meu pai a esa idade tamén.
Adolescentes.
Agora levádesvos?
Falamos.
Chámoo no aniversario.
Unha vez ao ano?
E el chámame no meu.
Grazas, Izzy.
Foi un mal exemplo.
Só digo que sempre hai problemas entre pais e fillas.
Sobre todo a esa idade.
Esfórzaste moito. Veo calquera.
Menos ela.
Ela tamén.
Aínda non, pero verao.
Teu pai esforzábase?
Non es meu pai.
ALARMA DETER
- Miraches o correo? - Cando chegue á oficina.
Que... Pero que dis?
Vale.
Vale, mirarémolo cando chegues á oficina.
Miraches o correo?
Quería miralo na oficina.
Que? Lorna, por Deus, mírao xa.
Esa planta non está algo caída?
Regámola?
Lorna.
- Bo día a todos. - Bo día.
Bo día.
Miraches xa o correo?
Miña nai!
Por que estades tan obsesionados co meu correo?
Vale, mirarei o puto correo. Sodes uns entremetidos.
Vale.
COLEXIO DE AVOGADOS RESULTADOS
Ostras.
Suspendín.
- Ai, amor. - Lorna.
Síntoo moito.
Tranquila, non pasa nada, podes volver intentalo.
A ver, que...?
Que carallo é isto?
Claro que non suspendín.
- Sabías que ía aprobar. - Arrea, Lorna!
Mi ma, mira que cara! Mira que cara!
Winston, mamá é avogada!
E aínda sabe enganar estes papáns!
- Parabéns, amor. - Grazas!
Estou moi orgulloso.
- Parabéns, Lorna. - Grazas!
- Parabéns. Á noite celebrámolo. - Si, por favor.
Vou reservar. Así fago algo en vez de berrarche.
- Parabéns. - Grazas!
Ata che invito a sobremesa
porque a empresa de produción paga a tempo.
- Para ti. - É a nova lista de testemuñas?
Non, é esta. Iso é o novo contrato que me vas facer.
Adianteime e xa o escribín.
- Seguro de mascotas? - É todo negociable. Ou non.
Podes firmalo e darmo.
Tereino en consideración. Dásme a lista de testemuñas?
Vale, rosmón.
Quere que che pague eu a dentadura.
Ben.
Forsythe xa rematou a súa alegación, agora ímolo atacar con iso.
Comprobamos todos os nomes menos un. Quen é Peter Sterghos?
É o nome que apareceu
ao conectar a Neil Bishop con De Marco.
Xa temos unha conexión: o caso que atopamos Lorna e eu.
- Estaban os dous. - Iso foi hai dez anos.
Hai que demostrar que aínda hai esa conexión.
E é Peter Sterghos?
A ver, aínda non.
É unha trampa.
Sterghos é o cebo.
E isto... é o que nos vai dar vantaxe.
- Señor Sterghos, alégrome de velo. - Boas.
- O asesor técnico, Dennis. - Ola, Dennis.
Grazas por deixarnos usar a súa casa.
É broma?
A miña casa vai saír na tele?
Miña nai nunca o vai crer.
Necesito que firme o contrato.
- Aí tes. - Grazas.
Isto é o que necesitades:
o código da alarma e as chaves da casa.
Grazas.
Apagade o aire acondicionado de noite.
Non quero aumentar a factura sen necesidade.
Encargarémonos de todo. Vaia, que rápido fixo as maletas.
- A onde vai? - A Grecia.
Miña nai vive aló.
Grazas a vós podo ir un par de semanas con ela.
Dúas semanas en Grecia.
Vaia, iso sería marabilloso.
Chegou o taxi, marcho. Moitas grazas de novo.
Non, grazas a vostede. Axúdanos máis do que pensa.
Espero que a rodaxe vaia ben.
Nós tamén.
Vou traballar.
Grazas, señor.
Abonda. Silencio na sala, por favor.
É a vista preliminar
no caso do pobo contra Scott Glass.
Antes de empezar, hai algunha moción das partes?
Sra. Freemann?
Sra. Freemann, oíu?
Non, señoría. A Fiscalía está lista para proceder.
E a defensa?
Algo máis antes de continuar?
Si, señoría.
A defensa quere mostrarlles
ao tribunal e á acusación a lista modificada de testemuñas.
É broma, non?
Señoría, estamos nun xuízo e a defensa quere engadir
uns 20... ou 33 nomes novos á lista de testemuñas?
Desculpe, señoría,
pero descubrimos 33 novas persoas
relevantes para o caso.
Isto é absurdo.
E como imos establecer a suposta relevancia
en metade dun xuízo?
Nunca vira a maioría dos nomes.
E o resto...
A ver, ten medio Departamento do Shériff aquí.
Tamén está o meu investigador.
Señoría, non estou preparado para valorar estes nomes
ata que poida investigalos.
Xuíza, teño unha posible idea.
Estou disposto a comezar a defensa
coas testemuñas que aprobou da lista inicial.
Iso daralle tempo ao señor Forsythe
para investigar o que precise.
A min paréceme razoable.
Señor Forsythe, doulle ata a fin de semana
para investigar estes nomes.
- Están ambas partes de acordo? - A defensa está, señoría.
Farei o que poida.
Moi ben.
Retomaremos este tema o luns á mañá.
Namentres, chamo o xurado.
Letrados, cinco minutos antes de empezar.
Grazas, señoría.
Por que carallo estou nesa lista?
Non podemos vernos así, Bishop.
Chamaríache "inspector", pero...
Faiche graza, Haller?
- Cres que é todo un xogo? - Asegúroche que non.
Non teño nada que ver co teu caso.
Daquela non tes nada de que preocuparte.
Pero o meu cliente é inocente,
así que alguén matou a Gloria Dayton.
E a mellor defensa que teño é revelar quen o fixo.
Fago o meu traballo, nada máis. Coma ti.
Non podes evitalo, eh.
Vives a gusto meténdote cos bos.
Aínda cres que es dos bos, Neil?
Que riquiño.
Eu si admito cando paso da raia.
Vai rañala, letrado.
Mellor acompáñame a próxima vez.
Membros do xurado, se se lembran, ao comezo do xuízo,
a defensa decidiu reservar a súa alegación inicial
para cando a acusación acabase a súa.
É un dereito da defensa.
E agora escoitarán o señor Haller.
Pero a alegación é só iso.
Unha alegación.
Nada máis nin nada menos.
Non deben darlle máis nin menos importancia
que a alegación do señor Forsythe.
Entendido?
- Si. - Moi ben.
- Señor Haller. - Grazas, señoría.
Xurado,
a persoa que está na pantalla é Gloria Dayton,
a vítima deste caso.
Normalmente, un avogado defensor faría todo o posible
para evitar mostrar unha foto da vítima.
Iso faríao a acusación.
Queren que empaticen coa vítima
e castigar a persoa acusada de asasinala.
Normalmente.
Pero nada deste caso é normal.
Gloria Dayton foi unha clienta miña.
Eu coñecíaa.
E importábame.
Igual que ao señor La Cosse, tamén lle importaba.
Traballaban xuntos.
Pero non só iso.
Eran amigos.
Perdeuse unha vida.
Arrebatáronnos unha moza moi pronto e de forma moi violenta.
Gloria Dayton foi brutalmente asasinada
e daba igual como ganase a vida, non o merecía.
Ninguén o merece.
Nisto estou de acordo co fiscal.
Creo que é imperioso
procesar a quen cometeu esta atrocidade.
Pero as probas do caso amosarán que Julian La Cosse non é esa persoa.
De feito, as probas demostrarán
que Julian La Cosse é outra vítima dunha misteriosa serie de crimes
que van máis aló do alcance limitado da acusación.
A historia do señor Forsythe é que Gloria se relacionou con quen non debía.
Voulles dicir algo: é certo.
Pero non sabe nin a metade.
Verán que o asasinato de Gloria Dayton non foi aleatorio,
senón orquestrado.
Julian La Cosse, por desgraza,
estaba no sitio equivocado á hora equivocada,
e iso fixo que se vise atrapado nunha rede de sucesos
dos que nin el nin a acusación sabían nada.
E non só llelo vou contar, vóullelo demostrar.
Unha conspiración?
Dixeches que ías sinalar outro sospeitoso,
non unha teoría conspiradora.
Arrisco o pescozo.
Así salvaraste, Julian.
Non é unha teoría, hai unha conspiración.
Aínda que a haxa, case non falou de Julian na súa alegación.
Entendo que é confuso, pero cando llo expoñamos ao xurado...
...será doado.
Mataron a Glory Days porque un axente da DEA e un expoli
querían corromper o sistema e cubrir o seu rastro.
Ensinareilles como e por que.
O plan está en marcha, David.
Se non crésemos nel, non o levariamos a cabo.
Xúroche que é a mellor maneira para que o declaren non culpable.
Tes que...
...fiarte de min.
Gloria díxoche que podías contar comigo, non?
Non foi o que dixo?
Pois fíate de min.
Fíate de min.
Como o tomou?
Creo que acepta, pero tívenllo que explicar.
David igual.
A verdade, é unha tolería de plan.
De tolos.
Ah, non te preocupes.
Vai funcionar de marabilla!
E o resto?
Á parte de que a miña filla non me fala?
Que tal con Andy?
Vai ben, a verdade.
Que ben.
Porque esta noite só imos falar de min.
Estouno desexando, letrada.
Letrada.
Grazas.
Entendo que non dorme, pero pestanexa?
Acabas colléndolle cariño.
Ola!
- Ola! - Ola!
E ben?
Listo. Agora, a esperar.
Ola, amor.
- Que tal no xuízo? - Como esperabamos.
Temos que esperar a ver que pasa coa lista modificada.
Vale, xa que estamos todos, un brinde por Lorna.
E polo meu incrible e magnífico logro.
De verdade, é incrible, Lorna. Parabéns.
- Grazas. - Grazas.
Por certo, teño algo para ti.
- Que é isto? - A miña Constitución.
Lévoa comigo desde que aprobei o exame.
Agora doucha a ti.
Estou moi orgulloso.
Sempre quixen unha Constitución para levar no peto.
- Abre o libro, ho. - Vale, vou.
É un detalle, grazas.
Le ben os cambios antes de firmar.
Si, vexo que tomaches en serio o de que era todo negociable.
- Equivocácheste coa cifra? - Non.
Coñezo as túas contas mellor que ninguén. Fóiseche a cabeza?
Si, pode ser, pero neste caso non.
Camareiro! Déixasme un boli? Rápido.
Veña, rápido, para firmar antes de que saiba o que fixo.
Aínda tes esas casas?
Igual teño un par delas.
Ai, grazas! Grazas.
- Merécelo. - Un brinde!
Por ti.
Mickey, algo pasa.
Merda, queda aquí.
- Seguridade Nacional! - Eh!
- Baixa do coche! - Que pasa?
Aquí.
Eh, son o seu avogado. Por que o deteñen?
Temos unha denuncia dun inmigrante ilegal que rolda pola rúa.
- Que denuncia? - Está na lista de deportacións.
De que fala? Nin o identificou.
Agora si.
Fale con Seguridade Nacional.
Tremendo disparate.
É cousa de De Marco, non? Mandoulles el.
Atrás, hostia, ou es o seguinte!
Vamos!
Merda.
Que hostia foi iso?
O poder de De Marco.
Seguridade Nacional esperaba por nós. É máis que iso.
Menos mal que ían acalmar.
Veña, lévote a un hotel.
Non podes quedar aquí sen escolta.
Mickey, vamos!
BASEADO NAS NOVELAS DE MICHAEL CONNELLY
Subtítulos: María Suárez Seijas