- Glory Days está morta. - Non fun eu.
- Mira este. - Séguea.
O home do chapeu era Neil Bishop.
Non teño nada que ver co teu caso.
O puto Sam Scales? Que fixeches desta vez?
Todos lle sacan tallada.
Hai que sacalo, non aguanta máis.
Julian está no hospital, agredírono.
Quen apuñalou o meu cliente quere anular o xuízo.
O que apuñalou a Julian
chámase Lalo Vasquez.
Probas da Fiscalía do caso de Lalo Vasquez.
James De Marco tenche controlada, non si?
Está aquí James De Marco.
Se está aquí, oiamos que quere dicir.
Boa tarde, axente De Marco. Coñece o señor Bishop?
Desde haberá dez anos. Coñecino nun dobre homicidio.
- Sóalle o nome de Peter Sterghos? - Non.
Bishop e De Marco foron á de Sterghos.
Irromperon na casa dunha testemuña potencial.
De Marco, pode retirarse, grazas.
Dime que está esperto.
Julian está esperto.
Señoría, dixéronme que está esperto.
Atrase a decisión da nulidade.
Tes que facer o que sexa para que o exculpen.
Teño unha exención firmada de La Cosse,
permítenos proceder sen estar presente.
Usa o vídeo da casa de Sterghos na refutación.
Teño unha idea mellor.
Non o ensines. Nin no xuízo nin a ninguén.
A defensa chama a Neil Bishop ao estrado.
BOB'S - O GRANDE HAMBURGUESA ORIXINAL DOBRE
Como que non podo ir ao partido?
Porque vas estar ti?
Son as semifinais, Linda.
Fun todas as semanas, chovese ou tronase, sempre.
Non. Non, Linda.
Non, escoita.
Non podes prohibirme ir por estares anoxada comigo.
Non funciona así.
Linda?
Ola?
Merda.
Arrea, ho!
Inspector Bishop?
Axente James De Marco, DEA.
- Podo? - Teño elección?
Ai.
De que vai isto, axente?
É polo dobre homicidio co que estades no lago Balboa.
O da avenida Montgomery?
Ese mesmo.
Estiveron alí algúns axentes da DEA.
Fisgaron e marcharon. Non sei nada deles.
Agora os da DEA queredes roubarnos o caso?
Non exactamente.
Podo preguntar como ides co caso?
Se hai pistas?
Ningunha.
Foi algo profesional. Penso que foi un cártel.
Os bandidos xa cruzarían a fronteira.
Dixéronche que coller comida do prato doutro é ser maleducado?
Non puiden evitar escoitar a conversa que tiveches.
Tes problemas coa muller?
Non é asunto teu, ho.
Tes razón.
Sei por experiencia persoal que estas cousas son complicadas
e caras.
Se cadra podo axudar.
Non necesito axuda, pero grazas igualmente.
Neil,
creo que non me entendes ben.
Interésache escoitarme.
Haller, chame a seguinte testemuña.
A defensa chama a Neil Bishop ao estrado.
Xura solemnemente que o seu testemuño ante este tribunal
é a verdade e nada máis que a verdade?
Xuro.
Letrado, a súa testemuña.
Grazas, señoría.
Señor Bishop, pode dicirlle ao xurado a que se dedica?
Son investigador da Fiscalía do condado dos Ánxeles.
E como acabou aí?
Estiven 18 anos na Policía dos Ánxeles e 13 como inspector de homicidios.
Cando iso acabou,
fun para a Fiscalía.
E este caso en concreto?
Como llo asignaron?
Ben,
normalmente asignan os casos de maneira aleatoria.
Neste caso, solicitei eu que mo asignasen.
E por que o solicitou?
Non tiña moitos casos
e dixéranme que era doado traballar co fiscal William Forsythe.
Ese é o motivo que dei.
Insinúa que tiña outro motivo para solicitalo?
Si.
E que motivo tiña?
Quería estar no caso para controlalo desde dentro.
Por que?
Porque me mandaron.
Un supervisor?
Non, non foi un supervisor.
Non exactamente.
Daquela quen?
O axente da DEA chamado James De Marco.
Podemos achegarnos?
Solicito un receso de 15 minutos para falar co meu investigador.
Non vai poder ser, señor Forsythe, é unha testemuña.
Enganáronme, xuíza. Isto é...
Quen?
O Sr. Haller ou o seu investigador?
Volvan aos seus postos.
Pode continuar coa testemuña.
Grazas, señoría.
Señor Haller.
Desculpe, señoría, consultaba as notas.
ESTOU NISO.
Xa te teño.
Sr. Bishop, antes dixo
que o axente De Marco lle mandou controlar o caso.
- É certo? - Si.
Díxolle por que?
Dixo que Gloria Dayton fora a súa informante
e quería saber todo sobre a investigación da súa morte.
Señor Bishop, retrocedamos.
Vira o vídeo de seguridade do hotel Roosevelt
que vimos hai uns días?
Vira, si.
O vídeo da noite en que asasinaron a Gloria?
Si.
O director do hotel dixo que cría que no vídeo
a Gloria Dayton seguíaa un home con chapeu.
Que opina diso?
Protesto, a testemuña non é experta nese tema.
Señoría, foi durante 13 anos inspector de homicidios da Policía.
Creo que está capacitado para analizalo.
Non ha lugar.
Preguntareillo de novo.
Cre que nese vídeo alguén segue a Gloria Dayton?
Si.
Por que?
Porque a seguía eu.
Orde. Xa.
Está dicindo que é o home do vídeo?
O do chapeu?
Si.
Por que seguía a Gloria Dayton?
Porque mo pediu De Marco.
O mesmo axente que lle pediu controlar o caso?
Si.
Pediume que a buscase e descubrise onde vivía.
E díxolle por que?
Protesto, infundado.
Intento descubrir
por que o señor Bishop seguía a vítima.
Non ha lugar, que conteste.
Dixo que Gloria Dayton fora a súa informante
e perdéralle o rastro.
Tiña que falar con ela sobre algo.
E como a atopou?
De Marco deume unha foto.
Sabía que era acompañante.
Atopeina en Internet na páxina de Julian La Cosse.
Utilizaba un nome diferente: Giselle Dallinger.
E que fixo logo?
Pedín unha cita con ela.
Primeiro fun ao hotel Roosevelt.
Rexistreime cun nome falso.
Cando entraba no cuarto
vin que había un mozo cun carriño petando na porta de en fronte.
Parecía que a xente marchaba do hotel?
Si.
Cando saíron, conseguín manter a porta aberta.
En canto marcharon, entrei no seu cuarto.
Por que entrou nese cuarto?
Antes de estar en Homicidios, traballei en Antivicio.
Sei como fan as prostitutas para que non as collan.
Supuxen que Giselle Dallinger mandaría que me chamasen ao hotel.
Era para confirmar que non era poli.
Decidín reservar a cita desde ese cuarto
e usar o seu nome.
Non o entendo.
Se o axente quería atopar a informante,
por que se molestou tanto en agocharse?
Porque todo se pode rastrexar.
E non quería que me salpicase nada.
Quería protexerme, nada máis.
Vale. E que pasou despois?
Reservei a cita para aquela noite.
Uns minutos despois chamáronme.
Como imaxinaba.
Diga?
Si, son Daniel Price.
Exacto, cuarto 837.
Logo saín do hotel.
Volvín sobre as 21:00.
E que fixo cando volveu?
Esperei por ela no recibidor.
Levaba un chapeu para que non lle visen a cara?
Si.
Señor Bishop, sospeitaba que aquela noite lle ía pasar algo malo
a Gloria Dayton?
É o motivo polo que agochou a cara e cubriu as súas pegadas?
Non, non sospeitaba nada en concreto.
Supoño que tiña un presentimento.
Quería tomar precaucións.
Ben. E esperou.
A señorita Dayton chegou á hora?
Si.
Entenda que nunca a vira en persoa.
Só tiña a foto.
Pero estaba claro: era a mesma muller.
Colleu o ascensor ata o cuarto 837,
pero sabía que non había ninguén.
Esperou no recibidor ata que baixou?
Si.
Ola. Pode dicirme se no cuarto 837 hai un tal Daniel Price?
Síntoo, non damos información dos hóspedes.
Xa, enténdoo, pero teño unha cita co señor Price.
Se cadra non me oíu petar.
Síntoo, pode usar o teléfono para chamar ao cuarto.
Vale, e pode dicirme polo menos se hai alguén nese cuarto?
Grazas.
Non hai ningún hóspede no cuarto 837.
Podo facer algo máis por vostede, señorita?
Non, grazas.
Xa fixo abondo.
Levanteime cando foi cara á porta,
pero deu media volta.
Necesito que me valide o aparcamento.
Boa noite.
Cando marchou, seguina.
E que fixo despois?
Tiña o coche aparcado na rúa.
Grazas.
Subín e esperei a que lle entregasen o coche.
E seguiuna ata onde vivía?
Si.
Ben, inspector...
Haller, un momento.
Xurado, desculpen.
Acabamos de empezar, pero debo atender un asunto.
Imos facer un pequeno receso.
Volvan á sala do xurado e lembren a súa amoestación.
Letrados e testemuña, queden na sala.
Señor Bishop, ten un avogado presente?
Non.
Quere deter o seu testemuño para buscar asesoramento dun avogado?
Non, señoría, quero facer isto.
Non cometín ningún delito.
Está seguro?
Si, gustaríame seguir declarando.
Alguacil.
Señor Bishop, póñase de pé.
Ten unha arma?
Teño, si.
Entréguelle a arma ao alguacil.
Custodiaraa ata que remate de declarar.
Señor Bishop, déalle a arma ao alguacil, por favor.
Grazas.
Tamén teño unha navalla, é un problema?
Non, non o é. Sente, por favor.
Pode traer o xurado.
Julian?
Estable, pero segue na UCI.
NOVIDADES?
Membros do xurado, grazas pola súa paciencia.
Haller, continúe.
Grazas, señoría.
Señor Bishop, hai uns minutos
dixo que a noite do asasinato de Gloria
seguiuna desde o hotel Roosevelt ata onde ela vivía.
Pode dicirnos que pasou?
Cando cheguei,
aparquei en fronte do seu piso.
E mandeille o enderezo a De Marco.
Esperou a que el chegase?
Si, pero levoulle tempo chegar. Máis dunha hora.
Mentres esperaba, viu entrar alguén máis?
Si, sobre as 22:45 apareceu Julian La Cosse.
Si?
Son Julian, déixame pasar.
Non sabía quen era, así que non prestei atención.
Saíu uns 15 minutos despois.
E cando chegou De Marco?
Uns dez minutos despois.
Preguntou se seguía dentro.
Díxenlle que, polo que sabía, si.
Entrou con el?
Non. Despois, marchei.
Viuno entrar?
- Non puiden. - Non puido?
Non entrou por diante para non chamar polo interfono.
Foi polo lado do edifico. Despois non puiden velo.
E sabe por que foi por un lado?
Protesto, especulación.
Señoría, pido a opinión da testemuña.
Non ha lugar.
Non sabía seguro,
pero había unha cámara
na porta principal. Ao ir polo lado, evitábala.
E unha hora despois atoparon morta a Gloria Dayton, correcto?
Si.
Señor Bishop, pregúntollo unha vez máis.
Tiña algunha idea de que Gloria Dayton ía morrer aquela noite?
Non.
De sabelo...
Que?
Non sei.
Non sei que tería feito.
Preguntareillo doutra maneira.
Que cre que pasou cando apareceu o axente De Marco?
Non o sei.
Cando chegou, pregunteille que pasaba.
Díxenlle...
que non quería ter nada que ver
se lle pasaba algo a esa rapaza.
Pero dixo...
Neil, só quero falar con ela. Xúrocho.
Falar de que? Arrisco o puto pescozo.
Chamoume hai unha semana dun número oculto.
- E? - Dixo que a citaron.
Un caso civil.
Un avogado intenta sacar do cárcere o cabrón dun cártel.
Asustouse e teño que calmala un pouco, nada máis.
Sabes como son os acusóns, téñenlles medo á súa sombra.
Mira, non te preocupes.
Grazas por axudarme.
Non o esquecerei.
Agora vai á casa e durme, si?
Tes moi mala pinta.
E marchei.
Non sei que pasou despois.
Merda.
Señor Bishop, necesito que aclare unha cousa.
Por que facía todo iso para o axente De Marco?
Porque...
me tiña controlado.
Tíñame pillado.
A que se refire?
Hai dez anos, cando era inspector,
traballei nun dobre homicidio.
Dous narcos mortos.
Sospeitabamos do cuartel de Juárez,
pero o caso non avanzaba, non tiñamos pistas.
Un día, o axente De Marco achegouse a min.
E cometín un erro.
Mira, hai xente...
disposta a pagar moitos cartos para que quede sen resolver.
Dous cabróns mortos nun caso que non vai a ningures.
E con eses...
problemas domésticos,
viríanche ben os cartos para un avogado.
Ganamos os dous, Neil.
Os dous.
E aceptou os cartos?
Si.
O meu fillo tiña nove anos.
Necesitaba o seu pai.
Non podía perdelo.
E o meu traballo na Policía estaba nas últimas.
Como lembrará.
E despois que pasou?
Quere que lle faga un puto debuxo?
Tíñame. Entende o que digo?
Tiña que facer o que mandaba.
O do hotel
non foi a primeira vez que me usou para algo.
Houbo outras veces. Moitas outras.
Tratoume coma un dos seus acusóns.
Unha última cousa, Bishop.
Preguntoulle a De Marco que lle pasou a Gloria Dayton?
Pregunteille directamente se a matara.
Porque non quería cargar con iso.
Dixo que cando entrou no seu piso xa estaba morta.
Dixo que provocou o incendio
porque non sabía se tiña algo que o relacionase
e non quería que o salpicase.
Creulle?
Quería crerlle.
Preguntareillo de novo, Bishop.
Creulle?
Non.
Non lle crin.
Iso é todo, señoría.
Hostia puta.
Que me perdoe o meu fillo.
Non!
Haller.
Ei, que fas aquí?
Buscarte.
Estás ben?
Que?
Fala comigo, Mickey. Que pasa por esa cabeza?
Non o sei.
- Se cadra forceino moito. - Non.
Era o teu traballo.
Nada máis.
E tiña outra arma agochada.
Tíñao planeado desde que subiu ao estrado.
- Púxeno eu alí. - Debías facelo, Mickey.
A Policía e os federais estaban metidos.
Empezo a pensar que...
tiñas razón.
Sobre que?
Todo o sistema está corrompido.
Non te podes culpar.
É o que me dixeches co de Deborah Glass.
Como vai iso?
Seica Vanessa está levando unha malleira.
O rival é desapiadado.
Non podo evitar querer que fracase.
Pero o que de verdade quero é ver a Scott Glass no cárcere.
Malia que a Suarez xa non lle importa.
Por que?
Non o sabes?
Bob Cardone é candidato a xuíz federal.
El renunciou e Suarez é fiscal do distrito.
Como dixeches, todo o sistema.
Ben, teño que ir á casa.
Mañá estou de garda pola mañá.
Grazas por vires.
Sempre.
Andy.
Que se foda o sistema.
Se queres encarcerar a Scott Glass, méteo alí.
Mira quen está esperto.
Como estás?
Fatal,
pero feliz.
Grazas polas flores.
De nada.
Teño algo que te poñerá aínda máis feliz.
Retiraron oficialmente todos os cargos.
Es libre, Julian.
Grazas, Mickey.
Déboche a vida.
Débeslla aos médicos.
Podemos recorrer tras todo o que lle pasou a Julian?
Ofrecerán cartos para que o esquezades,
pero non será suficiente, a non ser que os forcemos.
Unha demanda?
Se é necesario.
Ai, Mickey.
Non creo que poida.
Non quero volver a un xulgado.
Paso a paso.
Agora descansa, xa me ocupo eu do resto.
Vale.
- Tranquilo. - Xa.
Estou facendo o traslado.
Si. Vale, fareino.
Grazas, senador, cóidese.
Tes un minuto?
Pois non, Freemann.
Ando ocupado.
Só che roubarei un minuto do teu tempo.
Quero que saibas
que vou acabar a semana de garda, pero logo marcho.
Se non queres que o teu primeiro acto oficial
sexa perder o caso de Scott Glass, vasmo devolver.
- Andrea, xa... - Adam.
Son a mellor que tes, e sábelo.
Ben, fiscal do distrito,
vai ter que despedirme ou devolverme o caso,
porque estou farta deste purgatorio.
Ah, parabéns.
Bo día, Izzy.
Bo día.
Estou coas contas deste mes e hai moitos clientes que non pagaron.
Podemos deixar de pagar os Road Saints?
Ai, xa me afixera a Nick.
Sabe escoller ben a auga con gas.
Ata sabermos onde está De Marco,
é mellor contar cos Road Saints por se acaso. Quen non pagou?
Sam Scales.
Como non.
Canto leva aí?
Xa estaba cando cheguei.
Está co caso de Julian.
Afectoulle moito o que pasou.
Díxenlle que collese vacacións.
Dixo que se marcha, igual non volve.
Vaia.
Cisco está cunha pista que lle deu Andrea,
pero a saber se abonda.
Había moitísimo tempo que non o vía tan mal.
Desde o accidente.
Lévoo a unha reunión?
Non sei.
Algo ten que sacalo de aí.
Eh, rapaces.
Ola?
Hai alguén?
Papá?
Hayley? Tranquilos, é a miña filla.
Rula, que fas aquí?
Estrañeite moito.
Eu máis.
Estás ben?
Si, e ti?
Mamá dixo que apuñalaron o teu cliente e que é inocente.
E lin que buscan un axente da DEA.
É todo unha merda.
Si, é xusto o que é.
Síntoo, papá.
Por como te tratei.
Sigo triste por Eddie, pero non foi culpa túa.
Ven aquí.
Non tes que desculparte, rula.
Alégrome de que volveses.
E alegrarache saber que estou pensando en deixalo.
Deixalo?
Si, non sei se podo seguir con isto, Hayley.
O sistema nunca cambia.
Non sei se teño forzas para seguir loitando.
Non podes deixalo.
Se odias o meu traballo.
Non, papá, salvaches unha persoa inocente.
Iso é o máis importante.
O sistema non cambia se non o fas cambiar.
Vale, vaia reviravolta.
Estou pensando en seguir os teus pasos.
O meu titor pensa que teño boas notas para entrar nunha boa uni.
Podo empezar en outono porque teño moitos créditos.
Xa á universidade?
Si, quedará xenial no expediente.
E se cadra algún día entro nunha boa facultade de Dereito.
Rula, es brillante.
Seguro que entras na universidade que queiras.
Pero pode esperar o futuro? Estrañeite moito.
Quero que me contes o que che pasou. E teño fame.
Teño comida tailandesa.
Os nosos pratos favoritos. Podemos falar toda a noite.
- Teño que dicirche algo. - Que?
Creo que quero ser fiscal.
Oi, ho!
- Imos ter un problema. - Xa.
Vou coller os pratos, agora veño.
CATRO MESES DESPOIS
Con esta información
puiden conectar a cocaína
que Neil Bishop e James De Marco puxeron na casa de Peter Sterghos
coa cocaína que Amber Dell,
unha coñecida socia das Vegas do axente De Marco, intentou venderme.
Tamén puiden conectar esa cocaína coa cocaína mesturada con fentanilo
que encarcerou a Lalo Vasquez.
É o preso que apuñalou o señor La Cosse no cárcere.
E como puido conectar todo isto?
Nos tres casos
a cocaína viña en bolsiñas co logotipo dunha estrela azul.
Por que é relevante?
O logotipo da estrela azul
úsano exclusivamente membros do cártel de Juárez,
o mesmo cártel responsable do dobre homicidio
polo que De Marco lle pagou a Bishop para que non resolvese.
Tras investigar un pouco,
resulta que o axente De Marco tivo moito éxito
procesando casos relacionados co cártel de Tijuana,
mais non presentou nin un só caso
contra algún membro do cártel de Juárez.
Nin un.
Grazas, Wojciechowski.
Deunos moito en que pensar, señor Haller.
Chamarémolo en canto poidamos dixerilo todo.
Espera fóra.
Por que non deixamos de marear o peixe?
O que lle pasou ao meu cliente é culpa de todos vostedes.
Un momento, Haller.
É unha acusación moi grave.
Non, Adam, é un feito. Son moitos, a verdade.
Aquí vai un:
De Marco, un axente da DEA condecorado,
traballaba para o cártel máis perigoso de todo México.
Por iso meteu a Hector Moya,
o líder do cártel rival, no cárcere.
E para iso usou a Gloria Dayton.
E logo matouna cando ameazou con falar.
Este non foi un incidente de corrupción, foron décadas.
E tampouco foi só a DEA.
O investigador da Fiscalía era a marioneta de De Marco,
e todo empezou cando era policía nos Ánxeles.
E cando todo se derrubou, intentou asasinar o meu cliente
diante do Departamento do Shériff.
Todo este caso foi unha farsa.
Desde o comezo.
Non creo que vaian atopar a James De Marco.
Non creo que a DEA queira, é moi vergoñento.
É mellor varrer todo para debaixo da alfombra.
Polo tanto, ninguén pagará polo asasinato de Gloria Dayton
nin polo do meu chofer, Eddie Rojas, ou quen sabe que outros crimes.
Pero todos vostedes van pagar por isto.
Porque vou facer que paguen.
O certo é
que non quería levar isto a xuízo.
Non sabía se aínda era capaz, pero agora?
Agora estou desexando ir a xuízo.
E se cren que o meu cliente pide moitos cartos,
esperen a ver.
Esperen a ver que opina o xurado. Xa saben onde estou.
Grazas, Jess.
De nada.
Que pasa coa nova clienta?
Lembras o tipo que pensou que Eddie aparcaba coches?
O cabrón?
Non sabes nin a metade. A muller pediulle o divorcio.
El visitou todos os avogados de divorcios
para sabotala.
Non pode contratalos por conflitos de intereses, e veu aquí.
Tamén levamos divorcios?
Non te preocupes, porque vas quedar ti coa casa da praia.
Que quede co Lamborghini.
Espero que bata o coche mentres eu bebo margaritas en Malibú.
Fas ben. Xa te chamarei.
Moi ben.
O marido está forrado e vouno deixar sen branca.
Esa mirada asústame.
Bo día a todos.
Ei, boas, Mick.
Que pasa, Izzy?
Que pasa?
Estás ben?
OCULTO
Diga?
Señor Haller.
Recibiches o meu regalo?
Si.
De Marco xa non será un problema.
Para ningún.
Entendo, pero vou ter problemas
cos teus rivais de Juárez?
Ocúpome eu.
Confía en min.
Dareilles choio abondo que non terán tempo de preocuparse por ti.
Espero non verte.
Grazas pola axuda, señor Haller.
Cóidese.
Quen era?
Creo que xa podemos deixar de pagarlles aos Road Saints.
Perdoade.
- E ben? - Mira o correo.
Creo que vos vai gustar a cifra.
Tes o que querías.
De verdade foi así?
O sistema ten que seguir.
Vémonos.
NEGOCIACIÓN DO ACORDO DE JULIAN LA COSSE
Mickey, vasnos dicir que está a pasar?
O que pasa é que ganamos.
Hostia!
- Cara... - Que chea de ceros!
Mirade, imos coller o resto do día libre.
É certo.
Que che dixo Julian?
Tirou o móbil
e dixo que David mais el van ir comprar unha autocaravana.
Todos temos soños.
O meu inclúe hidromasaxes e cloro.
Se cadra é todo posible, porque ides recibir todos unha prima.
Toma!
Vaia. Grazas, Mick, que xeneroso.
Claro, merecédelo.
E dareille algo a Esperanza, a nai de Eddie.
Viralle ben.
Sigo o teu consello.
Vas cambiar toda a túa vida?
Non, vou coller vacacións.
Vou a Palm Springs ver un partido de tenis a fin de semana.
E despois non sei, se cadrou vou a Baja un tempiño.
Xa non pensas en deixalo?
Claro que non.
Necesito tempo para cargar as pilas.
Terás que ocuparte do bufete ata que eu volva.
Non hai problema.
Teño audiencias, casos de alcoholemia
e o divorcio dos Schwartz vai vento en popa.
É malo que me gusten os divorcios?
Tranquilo, só os frustrados.
Colle os casos que queiras. Non fagas o que eu non faría.
Logo podo facer de todo?
Vale, en serio. Por Julian.
- Por Julian. - Por el.
E polos deuses da culpa.
O xurado non.
Os que levamos connosco.
Os deuses da culpa.
Deuses da culpa.
Veña, a comer.
Que rico!
É confuso.
É froita da paixón?
Iso é, Lorna.
Ben, teño que marchar.
Quedade o que queirades e cargádeo na miña conta.
- Vereivos nunha semana ou así. - Vale.
- Divertídevos, quérovos. - Abur.
Ata logo, Mick.
Carné, permiso e seguro, por favor.
Claro, axente Collins, pero por que me mandou parar?
Non ía rápido e todos os semáforos estaban en verde.
Carné, permiso e seguro.
Claro.
Vaime dicir por que?
Baixe do vehículo, señor.
Anda, en serio?
Baixe do coche, por favor.
Moi ben.
Que saiba que levo tres anos sen beber.
Pode mandarme soprar se quere.
Moi ben, alégrome. Póñase detrás do coche.
Quere que camiñe recto ou conte cara a atrás?
Son avogado, coñezo os trucos.
Aí.
Ve por que lle mandei parar? Non ten matrícula.
Ai, merda.
Aparquei no centro e debéronma roubar.
Síntoo, axente, vale? Póñame unha multa pola matrícula.
Eh, señor, pare aí.
Que?
- É sangue? - Que?
Veña aquí.
- Sangue? De que fala? - Veña aquí.
Señor, abra o maleteiro.
Abra o maleteiro.
Non.
Póñame a multa pola matrícula.
Non o vou abrir, non ten causa probable.
- Queda detido. - Por que?
- Quede aí, xunte as mans. - Non pode... Que fai?
Non oíu que son avogado ou que?
Veña aquí, pola seguridade dos dous.
Vai sentar aquí, ao lado do meu coche.
Quede aí, non se mova.
Non pode abrir o maleteiro.
Non sabe se é sangue nin se vén do coche.
Se cadra atropelei algunha cousa. Eh, non pode facer iso!
- Veña, arriba. - Contento?
Xa lle dixen que non había nada, só...
BASEADO NAS NOVELAS DE MICHAEL CONNELLY
Subtítulos: María Suárez Seijas