‎ผมว่าความมืดมันงดงาม
‎มันสอดประสานกับจิตวิญญาณของผม
‎ดนตรีที่ผมทำเรียกว่าแบล็กเมทัล
‎มันคือนรกและหายนะ
‎มอร์บิดเป็นชื่อในวงการของผม
‎มันเป็นตัวแทนทางกายภาพ ‎ของจิตใต้สำนึกด้านมืดของผม
‎ทุกคนมีเงาอยู่ในตัวเอง
‎ทุกคนมีความลับที่ปกปิดไม่ให้ใครรู้
‎ผมเชื่อในการโอบกอดปีศาจในตัวเอง
‎เมื่อผมเป็น "มอร์บิด" ‎ผมก็ทำทุกอย่างได้ตามต้องการ
‎เรารอดตัวเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร
‎ถ้ามันต้องนองเลือด ก็ให้มันนองเลือด
‎และบางครั้งผมก็ทำเกินเหตุไปบ้าง
‎(มอร์บิด โรงแรมเซซิล)
‎อีตามอร์บิดนี่ต้องฆ่าเอลิซ่า แลมแน่ๆ
‎(โพสต์)
‎เขาพักอยู่ที่โรงแรมนี้
‎เธอเหมือนหมูในอวย ‎ที่ถูกไอ้ฆาตกรนี่เชือดได้สบาย
‎ทุกคนสงสัยเขา
‎ผู้คนคิดว่าจุดเชื่อมโยงทั้งหมด ‎ระหว่างตามอร์บิดคนนี้…
‎ฉันอยู่ที่โรงแรมเซซิล
‎และเอลิซ่า แลม
‎ไม่น่าจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญทั่วไป
‎มันเลยกลายเป็นเสียงเรียกร้องให้ ‎ลงมือทำอะไรสักอย่างกับมอร์บิดคนนี้
‎เราต้องตามล่าเขา
‎หมอนี่เป็นใคร
‎พวกเขาพบว่าชื่อจริงของเขา ‎คือพาโบล เวอร์การา
‎พวกเขาเริ่มเขียนข้อความส่งไปหาเขา
‎นายฆ่าเอลิซ่า แลมใช่ไหม
‎ไอ้ฆาตกรชั่วช้า!
‎บอกความจริงมานะเว้ย!
‎พวกเขาประหลาดใจมาก ‎เพราะเขาตอบโต้ด้วยการโพสต์วิดีโอ
‎นี่คือมอร์บิด
‎ฉันอยากบอกทุกคนว่าฉันบริสุทธิ์
‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎ผลการชันสูตรเบื้องต้นเสร็จสิ้นแล้ว
‎แต่มันยังอีกไกลกว่าเราจะรู้ว่าเกิด ‎อะไรขึ้นกับเอลิซ่า แลม
‎จีน่ามาอยู่กับเราแล้วครับ
‎หลายคนหวังว่า ‎ผลการชันสูตรจะมีคำตอบให้เราได้
‎คำตอบนั้นคงยังไม่ออกมาในเร็วๆ นี้ค่ะ
‎วันนี้สำนักงานชันสูตรศพแอลเอบอกเราว่า
‎ยังสรุปสาเหตุการตายไม่ได้
‎และจำเป็นต้องทดสอบเพิ่มอีก ‎เพื่อหาสาเหตุการตายของเอลิซ่า แลม
‎เมืองลอสแอนเจลิส สำนักงานชันสูตรศพ
‎(งานชันสูตรพลิกศพ)
‎สำนักงานชันสูตรพลิกศพ ‎เป็นหน่วยงานที่จะตัดสินเด็ดขาด
‎ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนคนนั้น
‎พวกเขามีเรื่องราว และท้ายที่สุด
‎เราอยากให้มันมอบตอนจบให้กับเรื่องนี้ได้
‎และในกรณีของเอลิซ่า แลมนั้น ‎หลังจากการชันสูตรศพ
‎เรายังไม่รู้ว่ามันเป็นการฆาตกรรม ‎ฆ่าตัวตาย หรือตายด้วยอุบัติเหตุ
‎เราเลยต้องรออีกหลายอาทิตย์ ‎กว่าผลการตรวจทั้งหมดจะออกมา
‎ในที่สุดผมก็ได้รับผลตรวจพิษวิทยา
‎ดูจากพฤติกรรมแปลกๆ ของเธอที่เห็นในลิฟต์
‎มีความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง ‎ว่าเธอเสพยาที่ทำให้เกิดภาพหลอน
‎แต่ผมไม่พบหลักฐาน
‎ที่ระบุว่าเธอดื่มแอลกอฮอล์หรือเสพยาผิดกฎหมาย
‎ในกรณีที่คุณมีประวัติโรคซึมเศร้า ‎หรือโรคไบโพลาร์
‎สิ่งหนึ่งที่คุณพอจะคาดการณ์ได้
‎คือเธออาจจะกินยาจำนวนมาก ‎เพื่อพยายามฆ่าตัวตาย…
‎แต่เราก็ไม่เจออะไรพวกนั้นเลย
‎ยาชนิดเดียวที่ระบุได้ ‎คือยาที่ได้รับจากใบสั่งแพทย์
‎เพื่อรักษาโรคไบโพลาร์ที่เธอควรกินเป็นปกติ
‎แต่ระดับยาอยู่ในระดับต่ำมาก
‎น่าสนใจดีนะครับ
‎เมื่อดูรายละเอียดของยา
‎ที่พบในขวดยาในที่เกิดเหตุ
‎มีปริมาณยาในขวดเยอะกว่า
‎ปริมาณที่ควรจะเป็น เมื่อนับจากวันที่จ่ายยา
‎ตอนที่เราย้อนกลับไปดู ‎ระดับยาในผลตรวจพิษวิทยา
‎เมื่อเทียบกับใบสั่งยาที่พบในที่เกิดเหตุ
‎ทั้งหมดแสดงให้เห็นว่า ‎เธอได้รับยาน้อยกว่าที่ควรจะเป็น
‎แล้วทำไมคนถึงทำอะไรแบบนั้น
‎มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎การจะมองหาคำตอบเหล่านั้น ‎สิ่งสำคัญคือเราต้องเข้าใจชีวิตของเธอ
‎ก่อนที่เธอจะมาที่แอลเอ
‎และอะไรที่อาจมีบทบาทในช่วงสุดท้ายของเธอ
‎ก่อนที่เธอจะลงไปอยู่ในถังเก็บน้ำ
‎ฉันจะอยู่ที่ไหนถ้าไม่มีอินเทอร์เน็ต
‎ฉันว่าพวกเราต่างท่องอินเทอร์เน็ต
‎เพราะเราไม่อาจจะหาสายสัมพันธ์กับมนุษย์
‎ที่เราต้องการเพื่อมีชีวิตรอดได้ในชีวิตจริง
‎เราจึงค้นหามันในอินเทอร์เน็ตเพียงลำพัง ‎อย่างไม่รู้จบ
‎ตอนที่พยายามไขปริศนาว่า ‎เกิดอะไรขึ้นกับเอลิซ่า
‎มันเป็นเรื่องของการปะติดปะต่อเรื่องราว
‎และทำความเข้าใจ
‎ถึงสิ่งทีเกิดขึ้นในใจเธอให้มากขึ้น
‎ที่นี่เราเห็นอกเห็นใจกันได้
‎เตือนผู้คนว่าคุณเป็นมนุษย์และพวกเขาก็เป็นมนุษย์
‎แค่คุณฟัง คุณจะเข้าใจมากขึ้น
‎เอลิซ่าเป็นนักคิดลึกซึ้ง คนฉลาด
‎และอย่างที่คุณเห็นในทัมเบลอร์ของเธอ
‎คุณจะเข้าใจเธอ เพราะเธอเปลือยจิตใจตัวเอง ‎ออกมาในโพสต์เหล่านั้น
‎จากที่บางคนบอกมา ‎เห็นว่าฉันมีอาการ "สารเคมีไม่สมดุล"
‎ฉันขออาศัยในสมองคนอื่นได้ไหม
‎ฉันแค่อยากให้คนรอบตัวฉันเข้าใจ
‎โรคไบโพลาร์ยังคงเป็นเรื่องน่ารังเกียจ ‎สำหรับบางคน
‎และคนส่วนใหญ่ก็ไม่เข้าใจมัน
‎มันแค่แปลว่าคนคนหนึ่งมีอารมณ์แปรปรวน
‎พวกเขามีอาการซึมเศร้าและก็มีอาการตื่นตัว
‎ซึ่งพวกเขาจะไม่ค่อยนอน คิดอะไรเร็ว ‎และกล้าเสี่ยงมากขึ้น
‎และโดยทั่วไปวิธีการรักษาที่ดีที่สุดคือการกินยา
‎บวกกับการบำบัดทางความคิดและพฤติกรรม
‎ในบางโพสต์ของเธอ เอลิซ่ากำลังมีปัญหา
‎กับความคิดที่ว่า ‎อาการป่วยทางจิตและยาของเธอนั้นมากเกินไป
‎กินยาพวกนี้ ‎ฉันเรียกมันว่าอาหารเช้าของแชมเปี้ยน
‎และฉันเกลียดที่ต้องกินมันทุกวัน
‎ดูเหมือนเธอต้องกินยาตามใบสั่งแพทย์ ‎อย่างน้อยสี่อย่าง
‎ยาต้านอาการซึมเศร้า ยารักษาระดับอารมณ์ ‎และยาระงับอาการทางจิต
‎ฉันต้องตั้งสติ
‎ฉันเสียเวลาไปเปล่าๆ เมื่อเทียบกับเพื่อนคนอื่น
‎ฉันต้องหาจุดหมายปลายทางและหาแรงจูงใจ
‎ฉันคิดว่าเอลิซ่ากดดันตัวเองมาก
‎เพื่อพิสูจน์ว่าเธอก็เป็นเหมือนคนอื่นๆ ได้
‎เธออาจคิดว่าถ้าเธอได้เดินทาง ได้ผจญภัยแบบนี้
‎แปลว่าเธอเป็นคนธรรมดาที่พึ่งพาตัวเองได้
‎เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในตัวเอง
‎จุดหมายต่อไปของการผจญภัย ‎อันน่าตื่นเต้นของฉัน เวสต์โคสต์
‎เอลิซ่า แลมเดินทางไปซานดิเอโก
‎แล้วเธอก็เดินทางขึ้นมาทางชายฝั่ง
‎มาถึงลาลาแลนด์แล้ว
‎วันที่ 28 มกราคม เอลิซ่ามาถึงลอสแอนเจลิส
‎และเช็กอินที่โรงแรม
‎เธอใช้เวลาสองสามวัน ‎ในการสำรวจเมืองลอสแอนเจลิส
‎มันยากที่จะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎แต่จากรายงานด้านพิษวิทยา
‎เมื่อเธอเดินทางไปเรื่อยๆ เอลิซ่าก็หยุดกินยาไป
‎และเมื่อเธอหยุดกินยา
‎มันก็มีความเสี่ยงที่อารมณ์เธอจะพลุ่งพล่าน
‎ระหว่างที่เธออยู่ที่ลอสแอนเจลิส
‎เธอไปที่เบอร์แบงก์เพื่อเข้าร่วมการแสดงสด ‎ต่อหน้าผู้ชมในบ่ายวันหนึ่ง
‎แต่ระหว่างที่เธออยู่ที่นั่น เธอก็เริ่มทำตัวแปลกๆ
‎และเธอก็เขียนจดหมายสะเปะสะปะยาวเหยียด
‎และขอให้ส่งจดหมายนั้นให้พิธีกร ‎ในการแสดงสดนั้น
‎ซึ่งทำให้เกิดความกังวลด้านความปลอดภัย
‎แล้วรปภ.ที่นั่นก็พาเธอออกจากงาน
‎เพราะพวกเขาคิดว่า ‎เธออาจทำอะไรไม่สมควรได้
‎ตอนอยู่ที่เซซิล
‎เอลิซ่าเคยอยู่ห้องเดียวกับผู้หญิงอีกสองสามคน
‎สาวๆ พวกนั้นเริ่มบ่นเรื่อง ‎พฤติกรรมที่ผิดปกติและแปลกๆ ของเธอ
‎ฉันไม่เคยพูดเรื่องนี้ต่อสาธารณะ ‎แต่เธอทำตัวก่อกวน
‎เธอทิ้งโน้ตพวกนี้ไว้บนเตียงแขกคนอื่น
‎เป็นโน้ตกระดาษเลย
‎เธอเขียนว่า "ไปให้พ้น กลับบ้านไป ออกไปซะ"
‎แล้วพอแขกคนอื่นพยายามจะเข้าห้อง
‎เธอก็ไม่ยอมเปิดประตู
‎และถามหารหัสผ่าน
‎คืนก่อนที่เธอจะเช็กเอาต์ ‎เราย้ายเธอไปอยู่ห้องส่วนตัว
‎ดูเหมือนจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่าสำหรับเธอ
‎แล้วหลังจากนั้นเธอก็เดินลงไปที่ล็อบบี้ ‎แล้วก็ทำ…
‎ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรนะ แต่เธอพูดว่า…
‎"ฉันบ้า แต่แอลเอก็บ้าเหมือนกัน"
‎ตอนนั้นเราไม่ค่อยสนใจ
‎คือแบบ ก็ที่นี่คือโรงแรมเซซิล
‎มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นทุกวัน
‎ก็แค่เดินหน้าต่อไป
‎ตอนนี้เราเริ่มเห็นภาพสภาพจิตใจของเธอ
‎จากข้อเท็จจริงที่ว่าเอลิซ่าไม่ได้กินยา
‎และเราให้น้ำหนักกับ ‎ความจริงที่ว่าในสภาพนี้…
‎เธออาจกลายเป็นเหยื่อ ‎อาชญากรรมบางอย่างได้ง่ายๆ
‎และตอนนี้การสืบสวนของเราจึงมุ่งเน้นไปที่
‎การหาคำตอบว่า ‎เธอไปลงเอยที่ถังเก็บน้ำได้ยังไง
‎ผมรู้สึกว่ามันจำเป็นต้องดู ‎สภาพแวดล้อมตอนที่เธอถูกพบด้วย
‎(โรงแรมเซซิล)
‎เราอยากย้อนรอย ‎รอยเท้าของเธอให้มากที่สุด
‎และเมื่อคุณขึ้นไปบนถังเก็บน้ำ
‎คุณจะต้องเดินไต่บนท่อ
‎และแทรกตัวผ่านถังเก็บน้ำอื่น ‎เพื่อไปยังถังที่เธออยู่
‎เท่ากับว่าคุณต้องแบกศพขึ้นบันได
‎แล้วทิ้งศพไว้ในรูที่ด้านบนของถัง
‎ความเป็นไปได้อีกอย่างคือ ‎ศพของเอลิซ่าถูกแบกขึ้นไปทางโครงสร้างติดกัน
‎แต่คุณก็ยังต้องแบกศพขึ้นบันไดมาอยู่ดี
‎ถ้าเธอถูกฆ่าหรือหมดสติจากที่อื่น
‎และถึงเธอจะตัวเบา
‎แต่การแบกศพขึ้นบันไดสูงชัน ‎โดยไม่ทำให้ศพเสียหายเนี่ย
‎มันเป็นไปไม่ได้เลย
‎มันจะต้องมีรอยช้ำ รอยบาด
‎บาดแผลบนร่างเธอที่จะตรวจพบในการชันสูตรศพ
‎แต่ไม่มีอะไรพวกนั้นเลย
‎ในกรณีคนจมน้ำส่วนใหญ่
‎พวกเขามักจะถูกพบในสภาพคว่ำหน้า ‎แขนขาห้อยลง
‎แต่ตอนที่พบศพมีรายงานว่าเธอลอยหงายหน้าขึ้น
‎มันเป็นการพบศพจมน้ำที่แปลก ‎จึงอาจจะเป็นการฆาตกรรม
‎แต่ถ้ามองว่าน้ำในถังเก็บน้ำถูกใช้ไป
‎ระดับน้ำก็อาจจะเพิ่มขึ้นและลดลงได้
‎ผมก็คิดว่ากระแสน้ำ
‎อาจพลิกตัวเธอให้มาอยู่ในสภาพที่เราพบเธอได้
‎จากการตรวจสอบที่เกิดเหตุ
‎เราไม่พบอะไรน่าสงสัย
‎ที่น่าจะเป็นสาเหตุทางอาชญากรรม ‎ที่ทำให้เธอตายเลย
‎ตอนนั้นเราเลยมี
‎ข้อเท็จจริง สถานการณ์แวดล้อม ‎และข้อมูลทั้งหมด
‎เพื่อรวบรวมเป็นรายงานฉบับสุดท้าย
‎(สี่เดือนหลังจากเอลิซ่าเสียชีวิต)
‎ช่วงเวลาอันยาวนานที่ไม่มีข้อมูลอะไรเลย
‎คือในสายตาของประชาชน ‎คดีนี้เหมือนหยุดชะงักไป
‎ทุกคนกำลังรอผลชันสูตรอยู่
‎ในที่สุดวันที่ 21 มิถุนายน 2013 ผลก็ออกมาซะที
‎(นิวส์รูม)
‎การตายของเอลิซ่า แลม ‎นักท่องเที่ยวชาวแคนาดา อายุ 21 ปี
‎ถูกวินิจฉัยว่าเป็นอุบัติเหตุจากการจมน้ำ
‎(การตายของแลมถูกวินิจฉัยว่าเป็นอุบัติเหตุ)
‎ทางการยังบอกว่า ‎โรคไบโพลาร์ของแลมเป็นปัจจัยสำคัญ
‎พวกเขาบอกว่าสาเหตุการตายของเธอคือ ‎ประสบอุบัติเหตุจมน้ำ
‎และโรคไบโพลาร์เป็นปัจจัยสนับสนุน
‎มันไม่สมเหตุสมผลเลย
‎ทั้งชุมชนกำลังช็อก
‎"ประสบอุบัติเหตุจมน้ำ"
‎"จมน้ำตายโดยอุบัติเหตุ"
‎พวกเขาคิดว่ามันเป็นอุบัติเหตุ ใช่จริงเรอะ
‎เป็นไปไม่ได้หรอก
‎ผมใช้เวลาหลายชั่วโมงในการสืบสวนเรื่องนี้
‎และผมก็ไม่เห็นด้วยกับเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพสุดๆ
‎มันไม่สมเหตุสมผลเลย
‎โดยเฉพาะที่กรมตำรวจบอกว่า
‎ฝาถังเก็บน้ำมันอยู่ด้านบน และมันก็ปิดอยู่
‎ผมเข้าใจว่าฝาปิดอยู่ ตอนที่เจ้าหน้าที่ขึ้นไป
‎มีคนเอาเธอใส่ลงไปแล้วปิดฝา ‎นั่นก็แปลได้อย่างเดียวว่าเธอถูกฆ่า
‎ผมคิดว่าทุกคนรู้สึกว่า ‎มันจะถูกตัดสินว่าเป็นการฆาตกรรม
‎มันทำให้คุณอยากเจาะลึกการชันสูตร
‎เพื่อดูว่าเราจะทำความเข้าใจเรื่องนี้ได้ยังไง
‎ผมพบความเชื่อมโยง ‎ในรายงานการชันสูตรของเอลิซ่า…
‎ซึ่งผมอ่านไปทีละหน้า
‎สิ่งที่น่าสงสัยจริงๆ คือ…
‎(ชุดตรวจสอบการข่มขืน)
‎มีการใช้ชุดตรวจการข่มขืน แต่ไม่พบอะไรเลย
‎แต่ถ้าไม่มีการข่มขืน
‎ทำไมเธอถึงแก้ผ้าล่ะ
‎ผลชันสูตรยังบอกอีกว่าไม่มีร่องรอย ‎การบาดเจ็บทั้งภายในและภายนอก
‎แค่เพราะไม่มีรอยแผลบนร่างเธอ
‎ไม่ได้แปลว่าจะตัดเหตุฆาตกรรมออกได้นะ
‎เธออาจโดนปืนจ่อหัวให้เดินไปที่นั่น
‎ถูกบังคับให้ลงไปในถังแล้วทิ้งให้ตายในนั้น
‎ผมว่ามันฟังดูเหมือนการฆาตกรรมนะ
‎เจ้าหน้าที่ชันสูตรบอกว่าสาเหตุการตายของเธอ ‎มาจากการที่เธอไม่ได้กินยา
‎แต่ผมไม่เชื่อเลย
‎ผมไม่เคยอ่านเจออะไรที่บ่งบอกว่า
‎คนที่อยู่ในภาวะ ‎ไบโพลาร์จะทำอะไรแบบนี้เลย
‎ฉันไม่คิดว่าสภาพจิตใจของเธอ ‎เป็นสาเหตุการตาย
‎ฉันดูรายงานชันสูตรศพมาเยอะ
‎และมีบางอย่างที่น่าสงสัยเกิดขึ้นที่นี่
‎ดูเหมือนผลการชันสูตรจะมีความย้อนแย้งอยู่นะ
‎โทวาร์ดูจะยังสองจิตสองใจที่จะสรุป
‎ให้สาเหตุการตายของแลมเป็นอุบัติเหตุ
‎มีส่วนหนึ่งในรายงานการชันสูตร ‎ที่ระบุถึงลักษณะการตาย
‎(ระบุไม่ได้)
‎มันมีช่องฆาตกรรม ฆ่าตัวตาย อุบัติเหตุ ‎และระบุไม่ได้ให้เลือก
‎ตอนแรกดูเหมือน ‎พวกเขาจะเลือกเป็นระบุไม่ได้
‎แต่ก็มีรอยขีดฆ่าทับ และกาที่ช่องอุบัติเหตุแทน
‎ยิ่งไปกว่านั้นดูเหมือนว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ ‎จะห่างกันถึงสามวัน
‎(15 มิถุนายน 2013 ‎18 มิถุนายน 2013)
‎พวกเขาเปลี่ยนจาก ‎"ระบุไม่ได้" เป็น "อุบัติเหตุ" ได้ยังไง
‎ทำไมถึงเปลี่ยนล่ะ
‎เหมือนมีเจ้านายของใครบางคน ‎เข้ามาแล้วบอกว่า
‎"ไม่ๆ เราต้องเปลี่ยนมัน ‎เปลี่ยนให้มันเป็นอุบัติเหตุซะ"
‎นั่นอาจเป็นฝีมือของกรมตำรวจแอลเอ ‎ใช้เส้นสายในแผนกชันสูตรพลิกศพ
‎ให้ระบุว่ามันเป็นอุบัติเหตุเพื่อปิดบังความจริง
‎มันเป็นทางออกที่ง่ายดีในการจะปิดคดี
‎พวกเขาแค่อยากปิดเรื่องให้เงียบ ‎เพราะมีอะไรต้องปิดบัง
‎ผมไปหาข้อมูลเกี่ยวกับการสืบสวน
‎แต่ผมยังไม่เห็นเอกสารของทางตำรวจ
‎และนั่นทำให้ผมตั้งคำถาม
‎มีคนมากมายแจ้งความต้องการ ‎จะดูบันทึกของทางตำรวจ
‎แต่ไม่มีใครได้รับมันเลย
‎ผมก็คิดว่า "นี่เป็นสิ่งที่ยืนยันได้ว่า ‎มีการสมรู้ร่วมคิดเกิดขึ้นแน่นอน"
‎สำหรับสังคมออนไลน์
‎มันแสดงให้เห็นว่า ‎นี่เป็นการทุจริตในระดับที่สูงกว่ามาก
‎การสมรู้ร่วมคิดนี้ถูกจัดทำขึ้น ‎และมีคนหลายคนกำลังร่วมมือกัน
‎คนที่เกี่ยวข้องกับการปกปิดเรื่องนี้…
‎คือกรมตำรวจลอสแอนเจลิส
‎เจ้าหน้าที่ชันสูตรพลิกศพ…
‎ผู้จัดการทั่วไปของเซซิล…
‎พนักงานที่พบศพเธอ…
‎แล้วก็มีคนที่พักที่เซซิล
‎ซึ่งเป็นคนที่ผู้คนคิดว่าฆ่าเอลิซ่า
‎ขอบคุณที่สละเวลาคุยกับเรานะครับ
‎ผมรู้ว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะพูดเรื่องนี้
‎ผมไม่ได้พูดเรื่องนี้มาเจ็ดปีแล้ว
‎แต่ผมรู้แล้วว่าคุณแก้ปัญหา
‎ด้วยการหนีปัญหาไปไม่ได้ ‎คุณจะต้องเผชิญหน้ากับมัน
‎ไม่ว่ามันจะหนักหนาแค่ไหน
‎(25 กุมภาพันธ์ 2013 ‎หกวันหลังจากพบศพเอลิซ่า)
‎เหตุการณ์นี้เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ปี 2013
‎ผมตื่นขึ้นมาและเพื่อนของผมก็ส่งข้อความมาหา
‎(นี่พวก)
‎(- ไปทำอะไรมา ‎- ทำไมถึงไปอยู่ในข่าวได้เนี่ย)
‎(สถานีโทรทัศน์ไต้หวัน)
‎ลิงก์พาผมไปยังช่องทีวีไต้หวัน
‎มอร์บิดนักร้องนำวงไดนาสตี้ออฟดาร์กเนส ‎บูชาซาตาน
‎เพลงของเขาพูดถึงเรื่องศพและความตาย
‎ตอนนี้เขาถูกเพ่งเล็งว่าเป็นคนฆ่าเอลิซ่า แลม
‎ผมเห็นรูปตัวเองในนั้น
‎และพวกเขาบอกว่า ‎ผมเป็นผู้ต้องสงสัยว่าฆาตกรรมเธอ
‎ฆาตกรรมเอลิซ่า แลม
‎นักร้องนำคนนี้เขียนข้อความออนไลน์ไว้
‎หลายวันก่อนเกิดคดีว่าเขาฆ่าใครบางคนไป
‎จู่ๆ ผมก็เริ่มได้รับข้อความเป็นร้อยๆ
‎จากคนทั่วทุกมุมโลก
‎นายฆ่าเอลิซ่า แลมเหรอ
‎แกฆ่าเอลิซ่า แลมใช่ไหม
‎"เราเกลียดนาย ไอ้ฆาตกรบัดซบ!
‎แกทำไปทำไม"
‎เราจะเอาแกมาชดใช้กรรมที่ทำลงไป!
‎ผมตกใจ สับสน
‎เพราะก่อนหน้านั้น ‎ผมไม่เคยได้ยินเรื่องเอลิซ่า แลมมาก่อน
‎หลังจากนั้นทีมพีจีอาร์ ‎ซึ่งเป็นเอฟบีไอของเม็กซิโก
‎ก็มาที่บ้านผม
‎พวกเขาถามว่าผมได้บูชายัญเลือดสัตว์
‎ให้กับปีศาจหรือเปล่า
‎แต่ผมไม่เคยถูกตั้งข้อหา ไม่มีอะไรทั้งนั้น
‎หลังจากนั้นผมก็รู้ว่าผมถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกร
‎แค่เพราะพวกนักสืบเว็บสลูธเจอวิดีโอของผม
‎ที่ผมโพสต์ไว้ตอนที่ไปพักที่โรงแรมเซซิล
‎ไง สวัสดี
‎ฉันอยู่ที่โรงแรมเซซิลในใจกลางเมืองแอลเอ
‎ผมพักที่นั่นในเดือนกุมภาพันธ์ปี 2012 ‎เป็นเวลาสามวัน
‎แค่นั้นแหละ
‎ฉันทำแบบนั้นตลอด
‎ฉันสงสัยว่าคนจะเริ่มคลั่งเรื่องนี้หรือเปล่า
‎นั่นคือหนึ่งปีก่อนที่เอลิซ่า แลมจะเช็กอิน
‎(จองห้องพัก: พาโบล เวอร์การา)
‎(เช็กอิน: 4 กุมภาพันธ์ 2012 ‎เช็กเอาต์: 7 กุมภาพันธ์ 2012)
‎และตอนที่เธอตาย ผมไม่ได้อยู่ในประเทศด้วยซ้ำ
‎ผมไปทำอัลบั้มที่เม็กซิโก
‎ผมมีสัญญาของสตูดิโออัดเสียง
‎ผมมีตราประทับบนพาสปอร์ต ‎และถึงแม้ผมจะมีของทั้งหมดนี้
‎แต่พวกคนเว็บสลูธ พวกนั้นเห็นผม… ‎แบบลักษณะของผม…
‎มันกระตุ้นพวกเขา
‎(หิวกระหาย)
‎ใช่ เนื้อเพลงบางท่อนพูดถึง ‎ความตายและการฆาตกรรมหรืออะไรก็ตาม
‎แต่มันก็แค่เนื้อเพลง ‎มันก็แค่ดนตรี มันคือศิลปะ
‎แต่นั่นไม่ได้ทำให้ผมเป็นฆาตกร
‎ผมแค่อยากแก้ไขข้อเข้าใจผิดและป้องกันตัวเอง
‎เลยอัดวิดีโอที่บอกว่าตัวผมบริสุทธิ์
‎นี่คือมอร์บิด
‎ฉันอยากบอกทุกคนว่า ฉันไม่ได้ฆ่าเอลิซ่า แลม
‎ฉันบริสุทธิ์
‎ผมตัดสินใจแปลงเสียง ‎ใส่หน้ากากเพราะผมแค่หวาดระแวง
‎แต่พวกเว็บสลูธนั่นก็กัดไม่ยอมปล่อย
‎พวกเขารายงานแอคเคาต์ช่องยูทูบผม ‎จนท้ายที่สุด…
‎บัญชีเฟซบุ๊กและบัญชีอีเมลของผมถูกยกเลิก
‎การบอกความจริงไม่สำคัญกับพวกเขา
‎พวกเขาอยากทำลายคุณ พวกเขาเกลียดคุณ
‎(มาแอลเอสิ เราจะฆ่าแกเอง)
‎(- แกฆ่าเอลิซ่า แลม ‎- อยากฆ่าฉันด้วยหรือเปล่า)
‎มีแค่ข้อกล่าวหาเท็จ การขู่ฆ่า
‎ทุกวัน ทุกอาทิตย์
‎ไม่มีทางออก
‎เมื่อถึงจุดที่คุณได้รับความเกลียดท่วมท้น ‎และมีแต่พลังด้านลบ
‎ในใจคุณก็เหมือนมีอะไรแตกหัก
‎มันเหมือนดังติ๊กเลย
‎เหมือนว่าพอผ่านไปสักพัก ‎เหมือนแบบคุณโดนกระทำมาถึงจุดนึง
‎เหมือนคุณปกป้องชีวิต ‎ดนตรีและศิลปะของตัวเองไว้ไม่ได้เลย
‎และไม่ว่าคุณจะแข็งแกร่งแค่ไหน ‎คุณก็รู้สึกไร้พลัง
‎ผมอยู่ในสภาพที่แย่มาก
‎เหมือนกับสติแตกไป
‎และผมก็พยายามฆ่าตัวตาย
‎แล้วผมก็ตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลจิตเวช
‎พวกเว็บสลูธใช้ชีวิตต่อไป ‎เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‎แต่พวกเขาทำให้ชีวิตผมกลับตาลปัตร
‎ผมรู้สึกเหมือนสูญเสียอิสรภาพในการแสดงออก
‎ผมไม่ได้ทำเพลงอีกเลย
‎แล้วพอลองทำ มันก็ไม่เหมือนเดิม
‎ผมพยายามสร้างชีวิตใหม่และอะไรต่างๆ
‎แต่มันแย่ลงทุกวัน
‎มันไม่เคยหายไปไหน
‎และผมก็ต้องอยู่กับมันไปตลอดชีวิต
‎มันจะอยู่กับผมไปตลอดชีวิต
‎(กรมตำรวจลอสแองเจลิส)
‎ผมจำเรื่องแปลกๆ นั่นได้อยู่
‎ที่พวกเว็บสลูธพยายามเชื่อมโยงคดีของเอลิซ่า
‎กับนักร้องในเม็กซิโก
‎แต่ผมบอกได้แค่ว่าเขาไม่เกี่ยว
‎พวกเว็บสลูธพยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง
‎เหมือนกับเรา
‎คุณจะเสพติดมัน
‎ความท้าทายของการประกอบชิ้นส่วนเข้าด้วยกัน
‎ความตื่นเต้นของการไล่ล่า
‎แต่ในคดีนี้
‎พวกเขาออกห่างจากหลักฐานไปเรื่อยๆ
‎ข้อมูลภูมิหลังทั้งหมด ‎ที่ใช้ตัดสินว่าคดีนี้เป็นอุบัติเหตุ
‎ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยต่อสาธารณชน
‎ผมเลยคิดว่านั่นทำให้คนในอินเทอร์เน็ต
‎มองไม่เห็นเรื่องราวครบทั้งหมด
‎คุณไม่มีข้อเท็จจริงทั้งหมด
‎ในช่วงแรกของการสืบสวน ‎ตอนที่เราคุยกับทางครอบครัว
‎พวกเขาไม่ได้เปิดเผยว่า ‎อาการทางจิตของเธอรุนแรงแค่ไหน
‎เมื่อเวลาผ่านไป ‎เราได้รู้จากพี่สาวของเอลิซ่า
‎ว่าเอลิซ่าเคยมีประวัติไม่ได้กินยา
‎และในหลายครั้งก่อนหน้านี้…
‎มันทำให้เธอมีภาวะสติแตก
‎จากคำบอกเล่าของครอบครัวเธอ ‎เธอจะมีอาการประสาทหลอน
‎เหมือนว่าเธอเห็นภาพหลอน
‎อันที่จริงอาการมันแย่มาก ‎จนเคยมีอย่างน้อยครั้งหนึ่ง…
‎ที่เธอต้องเข้าโรงพยาบาล
‎จากหลักฐานที่เรามีนั้น ‎เอลิซ่าดูจะมีอาการไบโพลาร์วัน
‎ซึ่งนั่นเป็นอาการไบโพลาร์ชนิดที่รุนแรงกว่า
‎นั่นคือในบางครั้งอาจมีอาการโรคจิตร่วมด้วยได้
‎ในภาวะนั้นคุณจะมีความคิดสับสนขั้นรุนแรง
‎ในชนิดที่ไม่สามารถใช้เหตุและผลได้
‎และยากจะแยกระหว่าง ‎จินตนาการกับความเป็นจริง
‎ฉันคิดว่าหากคุณดู ‎ในรายงานพฤติกรรมของเธอที่โรงแรม
‎ไปจนถึงการอัดรายการทีวี ‎และแม้แต่คลิปในลิฟต์อันโด่งดัง
‎สำหรับฉันแล้วมันดูคล้ายกับอาการโรคจิตค่ะ
‎คืนที่เธอหายตัวไปนั้น เธออยู่คนเดียวในโรงแรม
‎แล้วเธอก็เข้าไปในลิฟต์
‎ในวิดีโอลิฟต์นั่น ‎พฤติกรรมของเธอสอดคล้องกับ
‎คนที่มีอาการหวาดระแวงและคิดว่าถูกปองร้าย ‎อย่างชัดเจนค่ะ
‎เธอดูเหมือนจะเห็นภาพหลอน
‎และพี่สาวเธอบอกว่านี่เป็นรูปแบบอาการของเธอ
‎เราได้รู้มาว่าก่อนหน้านี้ ‎ระหว่างที่เธออาการกำเริบ
‎เธอจะหวาดกลัวว่ามีคนมาตามล่าเธอ
‎เธออาจเห็นภาพหลอนหรือหูแว่ว
‎เสียงนั้นอาจจะพูดเรื่องอะไรที่น่าหวาดกลัว
‎เช่นว่ามีคนจะทำร้ายคุณ ‎หรือคุณควรฆ่าตัวตายไปซะ
‎มันไม่มีทางหยุดเสียงพวกนั้นได้
‎เอลิซ่า แลมอยู่ในภาวะสิ้นหวัง
‎พยายามหนีจากสิ่งที่เห็นในหัวตัวเอง
‎ในสภาพนั้นความรู้สึกว่าเธอถูกล่าอยู่ ‎มันรู้สึกเหมือนจริงมาก
‎เธอเชื่อว่าชีวิตเธอตกอยู่ในอันตราย ‎ไม่มีที่ไหนปลอดภัย
‎เธอวิ่งไปทั่ว พยายามช่วยชีวิตตัวเอง
‎พี่สาวของเอลิซาบอกว่าในอดีต
‎เธอจะกลัวและเห็นภาพหลอน
‎เธอจะหนีไปซ่อนตัว เธอจะไปซ่อนอยู่ใต้เตียง
‎ในตอนนั้น เธอขึ้นไปถึงบนดาดฟ้า
‎และมันก็สมเหตุสมผลดี
‎ที่เธอมองว่าถังเก็บน้ำเป็นที่ซ่อนของเธอ
‎เธอปีนบันไดขึ้นไป
‎เปิดฝาออก
‎แล้วกระโดดลงถังเก็บน้ำ
‎พอเธออยู่ในนั้นก็มีทางออกทางเดียว
‎ฝาด้านบนถัง
‎ถ้าถังมีน้ำอยู่เต็ม คุณก็คงพาตัวเองออกมาได้
‎แต่ถ้าน้ำถูกใช้ไปเรื่อยๆ มันจะลดต่ำลง
‎และทำให้ขึ้นไปถึงด้านบนได้ยากขึ้น
‎ผมว่าเธอคงติดกับ
‎และทางเดียวที่จะมีชีวิตอยู่ได้ ‎คือต้องลอยตัวให้ได้นานที่สุด
‎เธอถอดเสื้อผ้าตอนอยู่ในนั้น
‎เพราะเธออาจจะพยายามลอยตัว ‎และอยากปลดน้ำหนักตัวให้เบาลงอีกนิด
‎มีความเป็นไปได้ ‎ที่จะเกิดภาวะอุณหภูมิร่างกายต่ำกว่าปกติ
‎น้ำอาจมีอุณหภูมิลดต่ำลงมาก
‎ในสถานการณ์นั้น คนเราจะเริ่มถอดเสื้อผ้าออก
‎เพราะการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในร่างกาย
‎แต่สุดท้ายเธอก็ยอมจมน้ำ
‎เรื่องนี้จบลงอย่างน่าเศร้า
‎พอมองย้อนกลับไป
‎มันก็ไม่มีหลักฐานแน่ชัดบ่งชี้เลยว่า ‎นี่เป็นการฆาตกรรม
‎ไม่มีทางพิสูจน์ได้ว่าเธอตั้งใจจะทำร้ายตัวเอง
‎ในภาวะสภาพจิตใจนั้น…
‎ผมเลยไม่คิดว่าเธอฆ่าตัวตาย
‎ผมมั่นใจในการตัดสินใจของผม
‎ที่ตัดสินว่าการจมน้ำนี้เป็นอุบัติเหตุ
‎ซึ่งมีสาเหตุหลักจากอาการไบโพลาร์
‎มันสำคัญมากที่ผู้คนจะต้องทำความเข้าใจ ‎โรคไบโพลาร์
‎มันเป็นโรคที่พร้อมจะทำอันตรายคุณได้ทุกเมื่อ
‎ผมรู้ว่ามีข้อกังวล
‎เกี่ยวกับการลงวันที่ในแบบฟอร์มรายงาน
‎ในกรณีนี้เราต่างเป็นมนุษย์ ‎มีข้อผิดพลาดกันได้
‎เราเล็งเห็นข้อผิดพลาด ‎แล้วย้ายมันกลับไปอยู่ในที่ที่ควรจะเป็น
‎ถ้าคุณซูมดูวันที่พวกนั้น
‎จะเห็นว่าทั้งสองที่ลงเป็นวันที่ 18 ‎ไม่ใช่วันที่ 15 และ 18
‎เป็นแค่การอ่านผิด
‎บางคนยังรู้สึกว่ามีการสมคบคิด
‎ในการตัดต่อวิดีโอบางส่วนออก ‎เพื่อปกป้องตัวตนของฆาตกร
‎คุณจะเห็นการตัดต่อตอนที่ประตูกำลังจะปิด
‎วิดีโอถูกทำให้ช้าลง
‎รอยประทับเวลาดูเหมือนถูกเบลอหรือถูกดัดแปลง
‎ในการสืบสวนแบบนี้
‎บางครั้งคุณก็ต้องปิดบัง ‎รายละเอียดบางอย่างจากประชาชน…
‎อย่างเช่นเวลาที่เธออยู่ในลิฟต์
‎ซึ่งอาจเป็นเหตุผล ‎ที่รอยประทับเวลาในวิดีโออาจถูกเปลี่ยนแปลงไป
‎หนึ่งในเหตุผลที่คุณอาจจะทำให้วิดีโอช้าลง
‎ก็เพราะหวังว่าจะมีใครบางคนจำเธอได้
‎ฟังนะผมให้คำตอบที่ชัดเจนไม่ได้หรอก
‎ว่าฝ่ายประชาสัมพันธ์ของเรา ‎หรือว่าสื่ออิสระเจ้าไหน
‎จะตัดต่อคลิปนั่นด้วยเหตุผลใดก็ตาม
‎แต่ผมรู้ว่าการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในคลิปนั้น
‎ไม่ได้เป็นฝีมือคนในโรงแรม
‎หลักฐานจะบอกคุณเอง
‎และในวิดีโอต้นฉบับที่เราเก็บรักษาเอาไว้
‎ก็ไม่มีอะไรน่าสงสัยเลยครับ
‎แล้วก็มีคำถามมากมาย
‎ว่านี่เป็นความผิดพลาด ‎ของกรมตำรวจลอสแอนเจลิส
‎เพราะตอนนั้นพวกเขาไม่ได้ไปค้นที่ถังเก็บน้ำ
‎และผมรู้ดีว่าทีมสายสืบต่างเสียใจ ‎ที่ไม่ได้ไปพบเธอในถังเก็บน้ำ
‎เธออยู่ในนั้น เราพลาดไป
‎มันห่วยแตก
‎และผมเดาว่าคุณคงเห็นว่า ‎อารมณ์ผมอ่อนไหวแค่ไหน
‎เพราะคุณไม่มีทางลืม
‎และในกรณีนี้เรารู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
‎แต่คำตอบมันเจ็บปวด
‎โชคร้ายที่บางคนคิดว่ามีการสมคบคิด
‎แต่มันไม่มีครับ
‎เราใช้เวลาเยอะมาก
‎ไปกับการหมกมุ่นในความลึกลับ ‎ความน่าสนใจ และความแปลกของเรื่องนี้
‎จนลืมครอบครัวและเพื่อนๆ
‎ที่ห่วงใยเอลิซ่า ที่รู้จักและรักเธอ
‎สำหรับพวกเขามันคงต่างกันมาก
‎มันคงจะเหมือนกับนรก ‎มันกระทบกระเทือนจิตใจ ใจสลาย
‎ด้านนอกร้านอาหารของครอบครัวใกล้แวนคูเวอร์
‎เป็นการรำลึกถึงชีวิตวัยเยาว์ที่ด่วนจากไป
‎ในแบบที่ไม่อาจลืมเลือน
‎เมื่อวันที่ 19 กันยายน ปี 2013
‎พ่อแม่ของเอลิซ่ายื่นฟ้องโรงแรมเซซิล
‎ดูเหมือนพวกเขาจะเชื่อว่านี่เป็นอุบัติเหตุจมน้ำ
‎แต่คดีนี้ฟ้องร้องว่าเป็นการเสียชีวิต ‎ที่เกิดจากความประมาทของทางโรงแรม
‎ผมไปฟังการพิจารณาคดีด้วยตัวเอง
‎เพื่อดูว่าจะพอหาข้อมูลเพิ่มเติมได้ไหม
‎หนึ่งในประเด็น ‎ที่ทนายของครอบครัวแลมพูดขึ้นมาคือ
‎บนดาดฟ้านั้นมีความเสี่ยง
‎และพวกเขาควรจะทำอะไรได้มากกว่านั้น
‎เพื่อหยุดไม่ให้คนขึ้นไปบนนั้นได้
‎ที่ปรึกษาทางกฎหมายของเราโต้กลับว่า ‎เราใช้มาตรการรักษาความปลอดภัยแล้ว
‎ชั้นดาดฟ้าให้แต่พนักงานเข้าไปได้เท่านั้น
‎และประตูที่จะเข้าสู่ดาดฟ้า ‎ก็มีสัญญาณเตือนติดไว้เสมอ
‎แต่ทุกคนเข้าถึงทางหนีไฟด้านนอกได้
‎เพราะในกรณีฉุกเฉิน คุณจะต้องออกมาให้ได้
‎ในแง่ของตัวถังเก็บน้ำเอง
‎นอกจากความเสี่ยงที่จะมีคนตกลงไปได้แล้ว
‎ยังมีความเสี่ยงว่า ‎น้ำอาจจะมีการปนเปื้อนโดยคนอื่นได้ง่ายๆ
‎มันง่ายดายมากครับ
‎แค่ล็อกฝาไว้
‎ตอนนั้นมันไม่มีกฎระเบียบระบุว่า ‎ต้องล็อกถังเก็บน้ำ
‎ฉันมั่นใจว่าตอนนี้คนล็อกถังเก็บน้ำกันแล้ว ‎แต่ตอนนั้นพวกเขาไม่ล็อกหรอก
‎สิ่งที่ผมอยากทำความเข้าใจ
‎คือสถานะจริงๆ ของตัวฝาถังเก็บน้ำ
‎ทางฝั่งตำรวจบอกว่าฝาปิดอยู่
‎แล้วเอลิซ่าจะปิดฝาเองได้ยังไง
‎พนักงานที่เจอเธอชื่อซานเตียโก โลเปซ
‎เขารายงานต่อศาลว่าเขาปีนขึ้นไปบนถัง
‎และฝาถัง
‎ก็เปิดอยู่
‎มันเป็นข้อมูลใหม่ที่น่าตกใจ
‎สิ่งนี้เปลี่ยนขอบเขตความเป็นไปได้ ‎ของการตายของเธอไปสิ้นเชิง
‎(ซานเตียโก โลเปซ ‎อดีตพนักงานโรงแรมเซซิล)
‎ถังเก็บน้ำมีฝาเล็กๆ อยู่ใช่ไหมครับ
‎มีฝาเล็กๆ แบบนี้ครับ
‎และตอนผมไปถึง ฝามันก็เปิดอยู่
‎- นั่นคือตอนที่ผมเห็นเธอ ‎- มันเปิดอยู่แล้วเหรอ
‎ในส่วนของการพบศพของเอลิซ่า
‎เราได้รับรายงานว่า
‎พนักงานโรงแรมปีนบันไดขึ้นไป
‎และฝาก็เปิดอยู่
‎แต่เราไม่ได้รายงานกับสื่อไปแบบนั้น
‎ผมเข้าใจว่ามันปิดอยู่ตอนเจ้าหน้าที่ขึ้นไป
‎นี่คือความผิดพลาดในการสื่อสาร
‎มีคนบอกว่ามันปิดอยู่ ‎ทั้งที่ตั้งใจจะบอกว่ามันเปิดอยู่
‎เป็นความผิดพลาดโดยไม่ได้ตั้งใจ
‎นอกเหนือไปจากนั้น
‎ทนายของครอบครัวแลม ‎ยังบอกว่านี่เป็นความรับผิดชอบของทางโรงแรม
‎และพวกเขาน่าจะช่วยเอลิซ่าไว้ได้
‎เพราะเอลิซ่า แลมเป็นแขกของสเตย์ออนเมน ‎ในโรงแรมเซซิล
‎พอเธอเริ่มแสดงพฤติกรรมที่ผิดปกติ
‎มันหน้าที่ของผู้รับผิดชอบที่จะต้องรับทราบ
‎ว่าคนที่อยู่ในความดูแลของพวกเขา ‎ไม่ได้อยู่ในภาวะทางจิตปกติ
‎และเธอต้องการความช่วยเหลือ
‎ถ้ามีคนถามเธอว่า "คุณโอเคไหม
‎ครอบครัวคุณอยู่ไหน ‎ให้เราติดต่อพวกเขาได้ไหม"
‎มันอาจช่วยให้อะไรๆ ดีขึ้นได้
‎ในฐานะผู้จัดการ คุณต้องเข้าไปมีส่วนร่วมแค่ไหน
‎ถึงจะรับรู้สัญญาณเตือนว่าใครบางคนไม่โอเคแล้ว
‎พฤติกรรมของเธอแปลกประหลาดจริง ‎แต่ไม่มากพอที่จะเรียกตำรวจ
‎และฉันต้องถามตัวเองว่า
‎"ถ้าฉันโทรหา 911 จะมีใครมาไหม"
‎หลายครั้งที่คุณโทรไป พวกเขาก็ไม่รับสาย
‎ย่านนี้มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย
‎มีปัญหาใหญ่กว่า
‎มันหนักหนาสำหรับทั้งตำรวจ ‎และทุกคนที่เกี่ยวข้อง
‎สิ่งที่เกิดขึ้นกับเอลิซ่า แลมมันน่ากลัว ‎แต่มันไม่ใช่เพราะโรงแรม
‎ความตายของเธอไม่ใช่ความผิดของเรา
‎ไม่ใช่ความผิดของเรา
‎ในที่สุดผู้พิพากษาก็ตัดสินเข้าข้างฝั่งโรงแรม ‎และคดีก็ถูกยกฟ้อง
‎การได้รู้ว่าฝาถังเปิดอยู่
‎เป็นเรื่องใหญ่มาก
‎นั่นคือจุดที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปสำหรับผม
‎มันตัดความเป็นไปได้สุดท้าย
‎ว่านี่อาจเป็นการฆาตกรรมออกไป
‎และผมก็เพิ่งมาตระหนักทีหลังว่า
‎นี่เป็นโศกนาฏกรรม ‎เกี่ยวกับผู้หญิงที่กำลังทุกข์ทรมาน
‎เราได้เห็นลิฟต์ขึ้นและลงในวิดีโอนั่น
‎นี่คือชั้นที่เธออยู่
‎ผมเชื่อว่านี่เป็นการฆาตกรรมอยู่นานทีเดียว
‎และผมมั่นใจเกือบ 100 เปอร์เซ็นต์เลยด้วย
‎การพยายามทำความเข้าใจเรื่องนี้
‎ผมรู้สึกว่าการได้เห็นหลุมศพของเธอ ‎จะช่วยให้ผมทำใจได้มากขึ้น
‎และผมก็รู้จักคนที่ใจดีพอที่จะไปถ่ายคลิปให้
‎แล้วเขาก็เอามือวางบนป้ายหลุมศพแทนผม
‎ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าวิธีที่จะให้เกียรติเธอ ‎คือการยอมรับความจริง
‎ว่านี่เป็นโศกนาฏกรรมของการตายโดยอุบัติเหตุ
‎ผมคิดว่ามันชัดเจนแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
‎เมื่อคุณตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้น ‎มันก็อธิบายได้ทั้งหมดเลย…
‎แต่มันก็ยังเป็นเรื่องลึกลับชื่อดังในอินเทอร์เน็ต
‎ตำนานเมืองยุคใหม่ และเรื่องปริศนาลี้ลับ
‎(วิดีโอในลิฟต์ คุณคิดว่ายังไง)
‎เมื่อผู้คนได้ยินเรื่องราวคดีเอลิซ่า แลม…
‎คุณมีปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม
‎ที่ทำให้เกิดกระแสความเห็นอันท่วมท้น
‎หยุดคิดเรื่องนี้ไม่ได้เลย ‎ผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ฉันดูเป็นพันรอบแล้ว
‎ผมคิดว่าผู้คนหวังว่าจะมีฆาตกร
‎หรือไม่พวกเขาก็หวังว่าทฤษฎีสมคบคิด ‎ของพวกเขาจะเป็นจริง
‎เพราะความจริงมันน่าเศร้ากว่ามาก
‎(สาวน้อยผู้น่าสงสาร)
‎เอาล่ะ
‎ก่อนจะมาให้สัมภาษณ์นี่ ‎ผมไล่ดูคลิปของตัวเองใหม่ทั้งหมด
‎และผมก็เห็นว่าตอนนั้น ‎ผมเชื่อเรื่องทฤษฎีสมคบคิดมากแค่ไหน
‎สัญชาตญาณของผม เอนเอียงไปทาง‎...
‎ผมติดอยู่ในโลกคู่ขนานอันแปลกประหลาด
‎ที่เราเห็นได้ในคดีนี้
‎(เดอะลาสต์บุ๊กสโตร์)
‎สุดท้ายแล้วมันก็มีเรื่องบังเอิญเกิดขึ้นมากมาย
‎และมันถูกป้อนเข้าไปในทฤษฎีพวกนั้น
‎แต่เมื่อคุณลงลึกกับอะไรเกินไป ‎คุณจะสูญเสียมุมมอง
‎ฉันคิดว่าคนที่ข้ามเส้นนั้นไป ‎โดยไม่มีข้อเท็จจริงหรือหลักฐานนั้น
‎นั่นคือตอนที่คุณเสียการควบคุม
‎และคุณจะทำอะไรที่เป็นการทำร้ายคนอื่น
‎พอมีข่าวออกมาว่าเธอตายเพราะอุบัติเหตุ
‎ไม่มีใครขอโทษผมและไม่มีใครติดต่อผมมาเลย
‎ไม่มีอะไรเปลี่ยน
‎มันผิดมากจริงๆ
‎คนเราไม่ควรรอดตัวไปง่ายๆ แบบนั้นสิ
‎และเราต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่เราพูด ‎และทำมากกว่านี้
‎เรื่องที่เกิดขึ้นกับผม อาจจะเกิดขึ้นกับใครก็ได้
‎เรื่องนี้มันร้ายแรงนะ
‎ผมรอดมาได้ แต่...
‎มีคนมากมายที่ถูกรังแกทางไซเบอร์ ‎และพวกเขาก็ไม่รอด
‎ในความคิดของผม ที่นั่นเป็นประตูสู่นรก
‎เมื่อคุณก้าวเข้าไปในนั้น ‎เรื่องร้ายๆ ก็จะเกิดขึ้น
‎ผมเพิ่งรู้ว่าผมเองก็เป็นเหยื่ออีกคนของที่นั่น
‎แค่คนละแบบกันเท่านั้น
‎เราปิดทำการในวันที่ 1 มกราคม 2017
‎โรงแรมถูกขายให้กลุ่มหนึ่งในนิวยอร์ก
‎ตอนนี้มันมีราคา 80 ล้านแล้ว บ้ามากเลย
‎ทุกอย่างถูกตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว
‎ครึ่งหนึ่งจะเป็นบ้านเอื้ออาทร
‎และครึ่งหนึ่งของอาคารจะเป็นโรงแรมหรู
‎ฉันหวังว่ามันจะที่ที่ปลอดภัย ‎สำหรับทุกคนที่เกี่ยวข้อง
‎ตามรายงาน
‎เจ้าของคนใหม่อยากให้มีพื้นที่บาร์บนดาดฟ้า
‎รวมทั้งสระน้ำตื้นๆ
‎ขอให้โรงแรมนั้นประสบความสำเร็จ
‎จริงๆ นะคะ
‎ฉันว่าเซซิลสมควรได้รับโอกาสอีกครั้ง
‎ฉันรู้ว่าเธอจะต้องโดดเด่นได้อีกครั้ง
‎และฉันหมายถึงในแง่ดีนะ
‎คือมันถึงเวลาแล้ว
‎วันนี้สิ่งที่เราเห็น ‎ในเมืองลอสแอนเจลิสที่ถูกจินตนาการขึ้นใหม่…
‎คือที่ที่มีกลุ่มคนเร่ร่อนและความยากจน
‎ความรุนแรง
‎การท่องเที่ยว
‎และคนชนชั้นสูงที่อาศัย ‎อยู่ในโรงแรมหรูๆ และลอฟต์
‎ประชากรทั้งหมดนี้อยู่รวมกัน
‎ตอนนี้เมื่อมีคนอยากทำเงินจากย่านนี้
‎ก็เลยมีถ้อยคำสวยหรูอย่าง
‎"เราจะทำความสะอาดถนนในสคิดโรว์"
‎ด้วยการพยายามกำจัดมนุษย์
‎มีคนมากมายที่มาที่นี่
‎แล้วก็บ่นเรื่องคนไร้บ้าน
‎คนพวกนี้จะไปไหนได้
‎พวกเขาอยู่ที่นั่นมาตลอด
‎คุณคือคนที่มาที่นี่เองนะ ‎แล้วทำไมถึงมาดูถูกคนอื่น
‎แต่พวกเขาก็ทำแบบนั้น
‎เรากำลังพูดถึงคนไร้บ้าน ‎เหมือนพวกเขาเป็นปัญหา
‎คนพวกนั้นสมควรได้พื้นที่ที่ดีกว่า ‎ส่วนที่เราสร้างไว้ให้พวกเขา
‎เพราะในพื้นที่นี้
‎โรคทางจิตกลายเป็นเรื่องปกติ
‎มีเรื่องราวอย่างเอลิซ่า แลมอีกกี่เรื่อง
‎ที่เราพลาดไปกันนะ
‎(ที่อยู่สุดท้ายที่ทราบ: 640 ถนนเมนใต้ ‎ในใจกลางเมืองลอสแอนเจลิส)
‎(ชื่อ: เอลิซ่า แลม)
‎โรคซึมเศร้ามันห่วยแตก ห้ามเถียง
‎ถ้ามีคนบอกว่าพวกเขาเป็นโรคซึมเศร้า ‎อย่าไปถามว่าเพราะอะไร
‎มันไม่มีเหตุผล
‎บอกพวกเขาทุกวันว่าคุณรักพวกเขา
‎เตือนพวกเขาทุกวันว่ามันจะดีขึ้น
‎คุณทำอะไรนอกจากนี้ไม่ได้แล้ว
‎เอลิซ่าเป็นหญิงสาวสดใสที่มีอนาคตสดใส
‎และพยายามเต็มที่ที่จะรับมือ ‎กับโรคเรื้อรังของตัวเอง
‎ฉันไม่ใช่คนซึมเศร้ามืออาชีพ
‎ฉันเป็นมากกว่านั้นเยอะ
‎ฉันเป็นคนโชคดีเหลือเกิน
‎ฉันมีสิ่งสวยงามที่น่าทึ่งในชีวิต
‎ฉันเปี่ยมไปด้วยความรัก
‎เอลิซ่ามีหลายมิติ หลายมุมในฐานะมนุษย์
‎เธอมองหาความสุข
‎และโหยหาความเบิกบานใจ
‎เธอรู้จักตัวเองในแบบที่เธออยากเป็น
‎นั่นคือเรื่องของศักยภาพ
‎ฉันเกือบทำได้แล้ว
‎สิ่งที่อาจเป็นไปได้ แต่ไม่เป็นไปตามนั้น ‎มันทำให้ใจคุณสลาย
‎(นั่นคือเรื่องของศักยภาพ ฉันเกือบทำได้แล้ว ‎สิ่งที่อาจเป็นไปได้…)
‎ผมว่าเราถูกพรากอนาคตนักเขียนชั้นดีไป
‎ดูงานเขียนของเธอ ดูความซื่อสัตย์ของเธอ ‎มันเป็นความสูญเสียของเรา
‎ความสูญเสียสำหรับเราทุกคน
‎(นูเวลล์-นูโว)
‎ผู้คนยังคงอ่านบล็อกของเธอ ‎และแสดงความคิดเห็นในบล็อกของเธอ
‎เธอสร้างผลกระทบมาจนถึงทุกวันนี้
‎ไม่ต้องสงสัยเลย คุณทิ้งร่องรอยไว้ที่นี่
‎คุณได้ทำให้คนมากมายประทับใจ เอลิซ่า ‎อาจจะช่วยคนได้เยอะเลยด้วย
‎คุณทำให้ฉันมีความหวัง
‎พอได้รู้จักคุณ ฉันถึงได้รู้ว่ามีคนเข้าใจฉันจริงๆ
‎ผมเสียใจอย่างเดียวที่ไม่ได้เจอคุณให้เร็วกว่านี้
‎ฉันจะไม่มีทางลืมเรื่องของคุณ ฉันสัญญา
‎เอลิซ่า แลมพาเรามาเจอกัน
‎และเพราะเอลิซ่า ‎ผมถึงได้รู้ว่าเราไม่ได้โดดเดี่ยว
‎เราไม่ได้โดดเดี่ยว
‎มีเรื่องราวที่ติดอยู่ในหัวคุณ ‎จนคุณหยุดคิดถึงมันไม่ได้
‎และเรื่องนี้เป็นหนึ่งในนั้นแน่นอน
‎คุณลืมเอลิซ่า แลมไม่ได้
‎เธอเป็นคนสำคัญก่อนตาย ‎และยังเป็นคนสำคัญอยู่
‎คุณเห็นว่าชีวิตเธอสำคัญ
‎มรดกของเธอยังมีชีวิตต่อไป
‎และอยู่ที่นี่กับทุกคน เธอไม่ได้หายไปไหน
‎ฉันว่านั่นคือสถานะของมนุษย์
‎รู้สึกแสนยิ่งใหญ่ แสนสำคัญ แต่…
‎เป็นแค่การสั่นไหวแผ่วเบาในจักรวาล
‎และการต่อสู้เพื่อยอมรับความจริงสองข้อนั้น
‎(ถ้าคุณมีปัญหาด้านสุขภาพจิต)
‎(หรือรู้จักใครที่ต้องการความช่วยเหลือ ‎แวะไปที่เว็บไซต์ วันนาอล์กอะเบาต์อิตดอตคอม)
‎(เพื่อศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมและวิธีรับมือ)
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร