Let op: dit programma bevat expliciete seksscènes
Shit, ik verga van de kou.
Je hebt alleen een super dun jasje aan.
- Het is niet super dun. - Wel waar.
Laat me je handen voelen.
Hoe kunnen je handen zo warm zijn?
Jij bent altijd degene die het koud heeft.
Je hebt zeker geen honger, hè?
Nee, maar jij zeker wel?
Ik zeg geen nee tegen een hamburger.
Dan halen we er een.
Smaakt het?
- Het is geen 'shrimp bao', maar... - Nee.
Ik heb helemaal verslaafd aan deze dingen.
Oké.
Heb je er weleens aan geroken?
- Wat? Nee. - Ze stinken een uur in de wind.
Je stopt 'm in je zak? Gooi je 'm niet weg?
Heb je enig idee hoeveel een doosje van die dingen kost?
Een kapitaal.
Wat?
Shit.
- Je hebt de sleutel. - O, ja.
- Welkom. - Dank je.
Wat?
Dit is een beetje een mindfuck.
Ik weet het.
Het idee was om een aparte ruimte voor het bed te creëren...
zodat het leek alsof het twee aparte kamers waren, maar...
Ik weet het niet.
- Nee, het ziet er leuk uit. - Vind je?
Het werkt. Hoewel...
Je zou de tv daar moeten neerzetten. En de tv-bank daar.
Nee.
Ja. Of wat...
Anders moet je zo kijken.
Niet als ik met m'n hoofd daar lig. Dan zie ik alles perfect.
Maar dan kan er niemand anders op de bank zitten.
Jawel, met m'n benen op hun schoot.
Dus je verwacht dat ze zo zitten en je benen vasthouden...
terwijl ze tv-kijken?
Nee. Nou, jij... Ja.
Waarom zet je de tv niet daar neer?
- Dat staat lelijk. - Lelijk?
Het ziet er lelijk uit als de tv daar staat.
Dus je hebt liever dat het er goed uitziet...
dan dat je lekker zit wanneer je tv-kijkt?
Ik wil daar niet tv-kijken omdat ik niet lekker zit...
en het hier lelijk uitziet.
Dan is de tv het eerste wat je ziet.
Het bevalt me als je de tv niet ziet.
Oké.
Het gaat eigenlijk wel.
O, ja.
Heb je een zak of zo?
Natuurlijk.
- Alsjeblieft. - Dank je.
Wat?
Niets.
Heb je zin om naar Studio 6 te gaan?
Geen idee. Jij?
Nee, niet echt.
Ik ook niet.
Ga je dan naar huis?
Je mag best even blijven als je wilt.
Oké, ik blijf nog wel even.
Oké.
- Heb je iets te drinken? - Ja.
- Geen alcohol, ben ik bang. - Alles is goed.
Ik heb alleen Zero, geen gewone limonade.
Dat is prima.
Klaar om tv te kijken?
Je bent zo dom. Schei uit.
Hoe gaat het met je hand?
Oké.
Moet je kijken.
Mooi.
Maar je krijgt een enorm litteken.
Dat is cool.
- Ze hebben me antibiotica gegeven. - Echt waar? Shit.
Hé...
Toen ik laatst bij je langskwam...
wist ik dat je niet alleen was.
En dat je me daarom niet binnen hebt gelaten.
Ik ben niet achterlijk, hoor.
Was het dat meisje van je werk?
Nee.
Wie was het dan wel?
Niemand die je kent.
Maar je hebt met haar geslapen?
Ja.
Meer dan één keer?
Ja.
Oké.
Omdat je je tijd en ruimte nodig had om na te denken.
Dus ik dacht dat we er zo voor stonden.
Ik heb het gedaan.
Maar zo voelt het niet.
Nee, maar zo is het nu.
Wat denk je nu?
Wil je weten wat ik denk?
Ja.
Ik denk...
dat ik degene ben die alles heeft verpest.
Dat weet ik.
En het spijt me vreselijk.
Je hebt er geen idee van. Ik bedoel...
Ik hou van je, David.
En ik weet zeker dat we het goed kunnen maken.
Dat weet ik zeker.
En ik wil alles doen om het te laten gebeuren.
Je moet me alleen de kans geven.
Dat is wat ik denk.
Ik mis je, David.
Zo erg.
Ik mis jou ook.
Maar... Verdomme, Siri.
Wat?
Ik bedoel...
Ik denk ook dat we het weer kunnen bijleggen.
Dat we het kunnen uitpraten en ons er overheen kunnen zetten.
Maar...
ik weet niet of ik dat wel wil.
Je denkt dat we het kunnen bijleggen maar je weet niet of je dat wilt?
Waarom wil je het niet, als je denkt dat we samen gelukkig kunnen worden?
Omdat ik... Ik weet niet of ik nog wel in een relatie wil zijn.
Is dat vanwege haar of...
Nee, het heeft niets met haar te maken.
En ook niet met jou.
Of met alle andere dingen die er gebeuren.
- Waar gaat het dan wel om? - Om mij.
Je weet toch dat je zei dat we onafscheidelijk waren?
En dat het misschien niet goed is...
om zo'n lange relatie te hebben als je nog zo jong bent?
Zo voel ik het niet.
Wel waar. Dat was niet iets wat ter plekke in je opkwam.
- Je voelde je al een tijdje zo. - Niet waar.
Wel waar, Siri.
Anders had je het niet gezegd. En ik begrijp het wel.
Ik begrijp het.
Toen begreep ik het niet, maar nu weet ik wat je bedoelt.
Hou je niet meer van me?
Jawel...
maar ik weet niet meer op welke manier.
Misschien het wel logisch dat je er nu zo over denkt.
We hebben elkaar de laatste tijd amper gezien.
We praten niet echt met elkaar.
Het is logisch dat we een beetje van elkaar vervreemd zijn.
Maar dat verandert wel als we weer bij elkaar zijn.
Dat wil ik niet, Siri.
Wil je het uitmaken?
Siri...
Siri.
Nee, David. Nee...
Je kunt dat niet zomaar in je eentje beslissen, David.
Weet je dat niet?
Je kunt dat niet zomaar voor ons beiden beslissen.
O, god. O, god. Verdomme, ik moet...
O, god. O, god.
Ik krijg geen lucht.
Nee, David. Nee. Verdomme.
Waarom kunnen we het niet proberen?
Waarom kunnen we geen poging wagen en gewoon...
We hebben het niet eens geprobeerd.
We zijn al zeven jaar samen, David.
En je geeft het gewoon op. Was het je niet meer waard dan dat?
Je geeft het gewoon op?
Je denkt dat we 't kunnen bijleggen, maar je geeft het liever op.
Dat is zo zwak.
Wat is dat nou?
Luister, ik heb het gevoel dat...
Wat voel je zo intens dat je ons geen kans meer wilt geven?
Er zijn duizenden manieren waarop we...
- We kunnen in therapie gaan. - Dat wil ik niet.
We kunnen apart blijven wonen en elkaar meer ruimte geven.
Dat hebben we gedaan en dat heeft me doen inzien...
dat ik wil...
Laten we alles maar vergeten.
Laten we weggaan. We gebruiken mijn spaargeld en vertrekken.
Laten we naar Azië gaan, of waar dan ook.
We proberen het en kijken hoe we ons voelen als we terugkomen.
We hoeven nu niet te beslissen.
We kunnen er meer tijd voor nemen.
Toe, David. Doe dit niet.
We zijn samen. Doe dit niet.
Waarom doe je dit?
Het is...
Ik wil alleen zijn.
Nee. Nee.
- Nee. - Siri...
Oké...
Dit is waanzin.
Echt waanzin.
Jij bent de persoon met wie ik het closest ben.
Vertaling: Scarlett Robles Iyuno