SERIAL NETFLIX
Jesteś pewien, że tak chcesz iść?
Nie wiem, czy to jest jeszcze modne.
Tata mówi, że dzieciaki na TikToku za tym szaleją.
Dobra. Nikt nie zna się na mediach w sieci lepiej niż starsi ludzie, więc spoko.
- Dobra. - Dobrze.
Więc…
robimy na trzy, dwa, jeden.
Kto teraz?
Clark…
Bóg!
…tańczy na TikToku.
Myśli?
Co?
Widzę, że nie wiecie, dlaczego zwołałem pierwsze spotkanie Rady Clarka.
Na pewno zastanawiam się, dlaczego trzymasz nas tu tak późno.
I czym jest Rada Clarka?
To my.
Na pewno nie dołączyłbym do grupy o nazwie Rada Clarka.
Zdecydowanie.
Nie kłóćmy się o nazwę rady,
która ma wyczesaną, niezapomnianą nazwę, która…
Rety! Tomothy!
Aktualnie wyobrażam sobie duży kieliszek czerwonego wina.
Podaj jeden powód, dla którego nie powinienem uciec
w stronę kieliszka rojo w dobrej cenie i z mnóstwem charakteru.
Dobra. Chciałbyś, bo widzę tu poważne sygnały ostrzegawcze. Pomyśl.
Wychodzi z biura
na długie godziny z Amily i robi Bóg wie co.
Coś przed nami ukrywa.
Uważasz, że niby co dokładnie przed nami ukrywa?
- Czy to nie oczywiste? - Nie.
Clark jest chorobliwie szczery.
Pamiętasz, jak znalazł te dziesięć dolarów?
Wydał siedem dolarów na wydrukowanie ulotek.
Zgłosiło się sześć osób, a on dał dychę każdemu.
Znalezienie dychy kosztowało go 67 dolarów.
Właśnie.
Ale gdyby znalazł dziesięć i wydał siedem…
Kwestionuję tę kwotę.
Wnoszę o rozwiązanie Rady Clarka.
Jeśli to możliwe, chętnie dołączę na kieliszek rohio w rozsądnej cenie.
Rojo. Ale jasne, chodźmy.
Nie. Wniosek odrzucono. Rada obraduje.
Nie ma opcji. Ta nazwa jest do bani.
Nie podoba mi się. W życiu.
Nie. Wytrwamy w tym.
- Pa. - Ludzie.
Zapomnijcie o nazwie Rady Clarka.
Mówię „zapomnijcie o nazwie”, bo już ją nazwałem.
Nie musicie nic robić. I dostaniecie coś
z tą nazwą w waszym rozmiarze.
Martwię się o Clarka!
Jeśli coś ukrywa, nie możemy mu pomóc.
Jestem pewien, że Clark nie miałby przed nami tajemnic,
zwłaszcza gdyby było źle.
Stoję przed domem
Clarka Thompsona, znanego jako świecący człowiek.
Kto by pomyślał, że ta historia będzie znana w całym kraju?
Historia zupełnie przeciętnego człowieka, który został prorokiem
i który, jak się zdaje, dzieli opinię publiczną na pół.
Wiem, że oni oszaleli, ale spójrz na dobrą stronę.
Robisz świetne guacamole. Tak dobre,
że mógłbyś je sprzedawać.
A to jest za darmo. Możesz je nazwać „Święte Guacamole”.
Dobre. Podoba mi się.
Hej. Wiesz…
myślałem o czymś.
O Janet Jackson? Gdzie była przez sześć, siedem, osiem lat?
Ja też!
SZATAN
Też przyjechałaś do Clarka? Czyż nie jest niesamowity?
Boże, jesteś taki spięty.
- Wyluzuj. - Jasne.
Gówniana kanapa.
Mama mi ją kupiła. „Wygoda jest dla słabych”.
Chryste.
Trudno się odprężyć, bo szatan chce mnie zabić?
Tak.
- Wszyscy się tobą interesują, prawda? - Tak.
Spójrz na to.
Chips z dipem. Czas na przekąskę.
Ale się podzielę.
Dziękuję.
Paluszki tu i tam.
Paluszki tu i… Może.
Masz dużo na głowie. Lubisz to?
Wiesz, co musisz przestać robić?
Musisz przestać myśleć, że to koniec świata.
Przyszedł Szatan, suki.
Co to było?
Nie wiem.
Co cię tak bawi, idioto?
Mogłem ci powiedzieć, że nie możesz wejść do środka.
Dlaczego?
Bo użyłem swoich mocy, żebyś nie mogła. Dlatego.
A ty to niby kto, jebany Harry Potter?
To nie jest w stylu Harry’ego Pottera.
To jest bardzo podobne, ale to czysty przypadek.
Ach, Amily, Clark.
To jest Szatan. Szatan, Amily, Clark.
Daj mi chwilę z tą dwójką.
Nie!
Wybacz, nie słyszy cię.
Nie ufajcie jej. Nie może cię skrzywdzić, gdy jesteś za progiem.
W biurze też jesteś bezpieczny.
Idąc chodnikiem prosto do pracy i z pracy,
drogą, którą zwykle idziesz, będzie dobrze.
Zpotterowaliśmy te trasy, więc będąc w trybie podróży
z miejsca do miejsca, jest okej.
Wybacz, że to takie techniczne. To wina Frisbee!
Czemu nie możesz zpotterować świata, żebyśmy wszędzie byli bezpieczni?
To tak nie działa. Czekajcie.
I nienawidzę twojej głupiej miny!
Żebyś wiedziała, będę chronił tych ludzi do ostatniego tchnienia.
Nigdy ich nie opuszczę.
Przepraszam, muszę iść. Szef wzywa. To pilne.
Nie rób niczego, co ona każe. Jest zła i chce cię zabić.
- Nie możesz! - Nie!
- Nie zostawiaj nas. - Nie teraz!
Cześć.
Zdaje się, że chyba źle zaczęliśmy.
A może, no nie wiem, wpadnę na kieliszek białego wina
i sobie to obgadamy?
Nie.
- Czemu nie? - Bo jesteś Szatanem.
A ja nie piję soku z marchwi.
Nie lubi białego wina.
Boże!
Muszę wam coś powiedzieć.
To niesprawiedliwe. Czuję, że mam złą reputację.
Demony jako całość są oczerniane, ale…
Słuchajcie, tak, to prawda.
Toczy się bitwa. Lucyfer i Bóg toczą walkę
o królestwo niebieskie.
Ale Lucyfer chce tylko, żeby było fajniej.
Bóg jest nudny.
To znaczy…
Teraz wszystko…
idzie świetnie, a my nie chcielibyśmy tego popsuć.
To znaczy, gdyby co roku był rok 2020!
Więc to, czego bym chciała, my byśmy chcieli, nasza strona by chciała,
to gdybyś ty, Clark, mógł
pomóc nam?
Co ty na to?
Mogłabym ci to naprawdę wynagrodzić.
Mogłabym ci coś dać.
Na przykład co?
Na przykład…
To jest niestosowne.
To, że to niestosowne,
nie znaczy, że jest złe.
Złe.
Lubię ją. Lubię cię.
Bo twoja stopa jest za progiem. To dlatego.
O Boże.
Co się dzieje?
Wiesz co? Chyba poproszę cię o opuszczenie mojej werandy.
Nie.
- Dobra, wypędzam cię. - Och.
- Oto wypędzam cię. - Wygnanie.
Och. Precz!
Wiecie, co sobie myślę?
Nie jesteś dość mądry,
by wykonywać wolę Boga.
I myślę, że o tym wiesz.
Muszę dołączyć do walki na górze.
Ale niedługo wrócę, by cię zabić.
Więc pierdol się, pierdol się i jebać twoje cenne drzewo cytrynowe.
Papatki!
Suka spaliła twoje drzewo cytrynowe.
Jak ty to robisz, że jesteś taka spokojna. Serce mi wali.
Tętno mi nieziemsko skoczyło.
Nic nie czuję.
- Bo to po tej… - Cholera.
- Dobra, coś odbieram. - Dobrze.
Jeśli to cię pocieszy, mogłabym tu zostać na noc.
Byłoby super. Znaczy, myślałem o twoim bezpieczeństwie.
- Dla bezpieczeństwa. - Dziękuję.
Czujesz to?
Co takiego?
Pachnie… Boże, to chyba…
- od ciebie. - Co?
- Cholera jasna. - Coś…
Pachniesz jak ciastka czekoladowe, które robiła moja babcia.
Naprawdę?
Przyjaciele.
Clark Thompson lub „człowiek, który świeci”.
Próbuje zachwiać naszą wiarą, kłamiąc.
Próbuje nas zbałamucić, żebyśmy poszli za nim!
Pozwolimy na to?
- Nie! - Pozwolimy na to?
- Nie! - Zaiste!
Bo tylko ci, którzy rozumieją Boga,
mogą Go prawdziwie poznać
jak my.
Tylko prawi
mają rację.
- Amen. - Nie słyszę.
Tylko prawi mają rację!
Bóg głosi pokój, a ja głoszę słowo Boże.
Ale gdybym miał walnąć kogoś w twarz,
byłby to Clark Thompson!
Wytłukłbym z niego ten blask!
Czekaj. Czy to bezpieczne?
Chamuel powiedział, że zpotterował wszystkie trasy, więc powinno być.
Hej, Clark! Tylko prawi mają rację!
DIABEŁ
Ty zasrańcu!
Tak!
Mam nadzieję, że to boli!
A ty źle napisałaś „wierzę”!
- Hej! Stój! Nawet nie! - Przepraszam!
Dalej. Chciałbyś!
Nie zmienię zdania.
Nie przesunę cię bliżej biurka Clarka.
Czemu nie?
Bo układ piętra ustalono dwa miesiące temu,
a ja wysłałem tuzin e-maili, potwierdzając to z wami,
by zwiększyć produktywność.
Nie słuchasz mnie. Nie obchodzi mnie to.
Clark ukrywa przede mną informacje. Wie coś, czego nie mówi.
- Nic o tym nie wiem. - Do bani. Chcę przenieść biurko.
Będę tutaj codziennie, by domagać się przeniesienia.
Codzienna narada, tylko ty i ja?
- Nie, co? - Super.
- Nie rób tego. - Mam codziennie czas od 12.45 do 13.15.
- Ja nie mam czasu. - Wpiszę to sobie tylko.
Nie wpisuj. Wyszedłem.
- W piątki musi być później. 19.30. - Boże, nie!
Możemy posiedzieć godzinę. Masz czas.
Cześć.
- Hej. - Cześć.
Cześć. Tak sobie myślałem
o tym, co wtedy powiedziałaś.
Co? Że uważam, że jesteś miły?
Tak, o tym.
Wiesz, można to interpretować
na wiele różnych sposobów.
Chciałam powiedzieć, że jeśli świat miałby się skończyć…
że jesteś miły, bo jesteś.
A co będzie potem, może być tym, co będzie potem.
W porządku, że jestem taki stary?
Tak.
Chwila. Nie jesteś przystojnym, napakowanym 55-latkiem, prawda?
Mam 37 lat.
Tak. 37 jest super!
- Dobrze. - Świetnie.
W porządku.
Nadal jestem daleko od ułożenia tej niezwykle trudnej kostki.
Pięciokątna Kostka Dwunastościenna.
- To ta. Znasz się. - Tak.
- Jesteś taka mądra. - Dziękuję.
Stać. Moja sprawa jest ważniejsza. Słowo.
Ten kutas Frisbee nie pozwala mi przenieść biurka.
- Zachowajmy klasę, Tom. - Mam przerwę, Frisbee!
Coś trzeba zrobić. Jeśli mam przydać się Clarkowi, muszę być blisko.
Skupię się na pozytywach, czyli chęci bycia użytecznym dla Clarka.
To najmniej samolubne, co kiedykolwiek powiedziałeś.
Czujecie coś?
Tak.
Pachnie jak zabytkowa żaglówka.
- Kołdra mojej babci! - Zawijasy.
- Co tak ładnie pachnie? - Cześć!
Przeszedłeś przez starą stocznię?
- Co? - O rety.
- To ty. - Wendy.
Pachniesz jak niebo.
Mylicie się. To Zawijasy z pepperoni.
- Co się dzieje? - Boże!
- Amily. - Co wy robicie?
Boże, wy wszyscy. Co się dzieje? Jesteście jak dzikie koty.
Nie. Ty powiedz nam, co się dzieje.
Nie wiemy o wszystkim, a ty tak dobrze teraz pachniesz?
- Świetnie. - Nie ochronię cię, jeśli nic nie wiem.
- Rada Clarka się z tym zgadza. - Co to jest?
- Nic. - Zupełnie nic.
Dobra, gadaj. Co się dzieje?
Cóż, skoro musisz wiedzieć, to znaczy…
Jakiś gość rzucił cegłą w moje okno.
- Wariat. - Po drodze.
I ostatnio czuję się trochę przytłoczony.
Kocham Rush.
- Zagrałeś to dla mnie? - Nie jestem pewien.
Pójdę do łazienki.
Spoko. Wszyscy robią kupę.
- Nie, dziękuję. - Dzięki za to!
To chyba flet.
Dajcie spokój! Co… Nie, Frisbee, wyjdź.
- Wyłączyłaś muzykę. - Ja nie…
- Wynocha! - Chciałem zobaczyć, co to za zabawa.
Tom?
Potrzebuję prywatności.
Nie, Clark. To ja. Bóg.
O rety.
Nie zemdlejesz. Wyjdź i porozmawiajmy.
Oboje wiemy, że grasz w Candy Crush. Nie opuściłeś spodni.
Dobra.
Cześć.
Zawsze sądziłem, że będziesz kobietą.
Mam wiele postaci. To pielęgniarka z dzieciństwa, pani Rowbotham.
Kochałem ją.
Boska litera. Super.
Zabawny jesteś. Lubię cię.
Dlatego wybrałam ciebie. Jesteś uroczy i prosty jak ciasto orzechowe.
Dziękuję. Mam alergię na orzechy.
Wiem.
- Super. - Clark.
Wezwałam Chamuela, bo byliśmy w trudnej sytuacji
podczas bitwy w niebie.
Lucyfer i jego siły atakują mnie nawet teraz
w wielu miejscach i na różnych płaszczyznach.
- Nie ma cię tu? - Tak.
Wszechświat jest jak wielka baklawa.
Wszystko może się zdarzyć w wielu miejscach i w wielu czasobrazach.
Mówisz, że walczysz z Lucyferem w niebie,
a jednocześnie rozmawiasz ze mną tutaj.
Jak baklawa.
Chyba nie rozumiem odniesienia do baklawy.
Czy ja myślę o spanakopitcie?
Nie, kochanie. Wszechświat nie przypomina spanakopity.
Clark, przyszłam tu, bo chcę ci powiedzieć,
że musisz zacząć głosić wieść.
Chamuel kazał ci to robić, prawda?
Tak. Zgadza się.
Wybacz, próbowałem kilku rzeczy, ale kiepsko wyszło.
Ktoś rzucił we mnie latarką.
Co właściwie mam głosić?
Chamuel nie zdradził szczegółów.
Chcę, żebyś mówił ludziom, że Bóg istnieje
i że jest dobry.
A wszyscy, czyli wszystkie religie, mają rację co do Boga.
A także nikt się zbytnio nie myli.
Pasują mi wszystkie smaki, z wyjątkiem szaleńców
lub tych, którzy krzywdzą w moje imię.
Powiedz to wszystkim, a ja chcę wiedzieć, co ludzie mówią.
Świetnie. Mogę spróbować.
Dobrze.
Świat jest w punkcie zwrotnym.
Jest za dużo złych wibracji, a mój akumulator się wyczerpuje.
Albo przekażemy wieść i ludzie się pokochają
i bardziej będą się szanować,
i ja spuszczę Lucyferowi łomot
albo tego nie zrobimy i on spuści łomot mnie.
Co?
Nie, możemy zrobić to pierwsze?
Jeśli ludzie nie chcą już mojej pomocy, może przestanę jej udzielać.
Nie ma sensu gasić pożaru, jeśli właściciel wciąż zapala zapałkę.
Jezu.
Dobra. Jak najlepiej przekazać wiadomość?
O rety.
Dziennikarka. Przysłałaś mi ją, a ja przed nią uciekłem.
Dziennikarze są przed domem od tygodni!
Jeśli utkniesz, poproś o pomoc swoją dziewczynę. To kobieta czynu.
Dziewczyna. Powiedziałaś „dziewczyna”. To jest dekret?
Masz ochotę na Starbucksa?
Na każdą kawę przypada szklanka wody. Nawodnienie jest ważne.
No tak. Do zobaczenia.
Albo nigdy więcej.
Ale dobre.
Nic ci nie jest? Byłeś w łazience przez cztery godziny.
Próbowałam sprawdzić, ale było zamknięte.
Naprawdę? Cóż, poznałem Boga.
- W łazience? - Tak.
- Dał mi Starbucksa. - Starbucksa?
- Chcesz spróbować? Dobre. - Mogę?
Tak.
- Pyszne. - Dobre, prawda?
- Pyszne. - To ma sens.
Ale Bóg powiedział, że muszę porozmawiać z tą dziennikarką.
Muszę do niej zadzwonić. Wszystko psuję.
- Halo? - Cześć, Judy. To ja, Clark Thompson.
Zastanawiałem się, czy moglibyśmy przeprowadzić ten wywiad teraz?
Jestem teraz zajęta. Może jutro rano?
Jutro byłoby w porządku dla kogoś innego w innym czasie, gdyby to nie było pilne.
Bo to tak pilne, że nie umiem wyrazić, jak pilna jest ta pilna sprawa.
- Mocno. - Jestem na randce.
I psuję ją, rozmawiając przez telefon. Może jutro rano?
Jutro jest super
i życzę ci dobrej zabawy.
Oficjalnie próbowałem.
Ustalmy, że napiszę ci szczegóły.
Miłej randki. Pa.
Tak mi przykro.
Kim jest Clark?
Oby to nie była konkurencja.
Jestem taki wolny.
Bóg chce, żebym się spieszył, a jestem taki wolny.
Wyszedłeś i natychmiast zadzwoniłeś do dziennikarki.
Natychmiast wykonałeś polecenia.
- Masz rację. - Pewnie, że mam.
To zabrzmi trochę dziwnie.
Wątpię. Jeśli połączysz wszystko… to sam wiesz.
Myślałem o tym, jak cenny jest czas w tym życiu.
Więc skoro nie mogę zrobić tego, co powinienem…
Chcesz spędzić trochę czasu sam na sam z…
- Skąd wiesz? - Ty jesteś wolny, ja szybka.
Wtedy przysięgłam sobie, że nigdy więcej w to nie zagram.
Muszę lecieć.
To przez tę żałosną historię?
Właściwie, Judy, nie czuję tego.
- Jesteś głupia i brzydka. - Co?
Słyszałaś.
To takie piękne miejsce.
Co nie?
Fajnie, że ci się podoba.
Pomyślałam, że Frisbee zpotterował auto…
To jedno z niewielu miejsc, w których możemy spędzić wieczór we dwoje.
Pomyślałam, że przyda nam się miejsce, w którym Szatan nas nie zabije.
- Tak. - Do tyłu, Clark.
- Co? Co jest grane? - Ruchy!
Ratuję twój tyłek.
Co się dzieje?
- Cholera! Jazda! - Szatan się dzieje.
Tęskniliście za mną?
Jedź! Dalej!
- Cholera. - Dlaczego moje auto jest tak wolne?
Nie chcę nikogo narażać,
ale to Frisbee miał zpotterować samochód.
Jebany Frisbee! Gdyby od czasu do czasu pracował,
zamiast pisać papierki o pracy, wszystkim byłoby lepiej!
Wiem coś o tym.
- Rozmawiałeś z dziennikarką? - Była na randce.
- Jutro rano. - Bogu się to nie spodoba.
Cholera.
Dlaczego Szatan potrzebuje broni?
Nie potrzebuje. Uwielbia je. Powinna. Wymyśliła je.
Nawet jeśli oberwiesz, jesteś aniołem, prawda?
Jesteś archaniołem. Nie możesz umrzeć.
Z takim wielkim demonem jak Lucyfer i Szatan, tak, mogę.
- I ty też. - Ale nie Clark, prawda?
Clark jest jednym z tych dobrych. Został wybrany przez Boga.
Jeśli go zastrzelą, ale cię nie zastrzelą,
ale jeśli tak, pójdzie do nieba, prawda?
Nie wiem, przez restrukturyzację,
ale możliwe, że pójdzie do piekła albo gdzieś indziej.
Dlaczego jeździsz starym, poobijanym volvo? W ogóle nie ma mocy.
Nigdy jej nie zgubimy.
Zniszczyłeś mi motor, fiucie.
Kurwa.
Tutaj chociaż jesteśmy tu bezpieczni. Chamuel zpotterował dom.
Oby nic mu nie było.
Czuję, że nic mu nie jest.
Myślałam, że wypiłam całą tequilę.
Możesz uzupełnić tequilę?
Nie, prosiłem tatę, żeby ją przyniósł, jak przyjdzie naprawić okno.
To miłe z twojej strony. I jego.
Zostawił liścik.
„Ciesz się nowym oknem. Czekam na kolejną przyjemność w saunie.
Pozdrawiam, tata”.
Kłopoty ze stylistyką.
- Uwielbia saunę. - Tak.
Nie miałem okazji ci powiedzieć,
ale kiedy spotkałem Boga, wspomniał o tobie.
Ja nie…
wiem, czy to było…
- Bóg raczej by o mnie nie wspomniał. - I nazwał cię moją dziewczyną.
Nie byłem pewien, czy to cię interesuje, czy nie.
Ale przedstawiam to w taki łagodny sposób,
bo gdybyś chciała potwierdzić to oficjalnie,
jest to coś, co moglibyśmy… Ale…
- Tak. - No wiesz, cokolwiek.
Dobrze, cóż.
Chciałbyś to oficjalnie ogłosić?
Tak. Ale czy za szybko odpowiedziałem?
Bo mogę trochę to przeciągnąć.
Ale to nie jest kwestia presji.
Poruszono to dziś po prostu w niecodziennej sytuacji.
Jeśli cię to interesuje, to mnie to bardzo interesuje.
- Jeśli to nie jest coś… - Też chcę to ogłosić oficjalnie.
Ale super.
- Boże. - Zrobiłem coś?
Znowu to robisz.
Pachniesz jak Marco Chevrolati.
Mój pierwszy chłopak. Kiepsko całował, ale miał świetną wodę kolońską.
Przykro mi, Lewiatanie. Ja…
dopadłabym ich, ale ten jebany aniołek stanął mi na drodze.
Następnym razem się postaram.
Szefowi się to nie spodoba.
Idź.
To moja łazienka.
To moja druga łazienka.
Napisy: Grzegorz Marczyk