SERIAL NETFLIX
Kiedy pisałam o Clarku Thompsonie, człowieku, który świeci,
czerpałam inspirację z artykułu „Tak, Virginio, Święty Mikołaj istnieje”.
Miałam tysiąc wymówek, dlaczego Clark nie mógł być posłańcem Boga,
zanim go poznałam.
Bo choć osobiście wierzę w Boga i Świętego Mikołaja,
prawdziwe dowody wydawały się niemożliwe.
Ale gdy poznałam Clarka i poznałam jego moc,
szczerze przyznaję, że wierzę w Boga.
I wierzę, że Clark jest jego najnowszym posłańcem.
To, czy ktokolwiek mi uwierzy w obliczu przytłaczających dowodów,
łącznie z przybyciem Czterech Jeźdźców Apokalipsy, to ich sprawa.
Nieważne, ile osób to przeczyta, wiem, że to prawda.
POST OPUBLIKOWANY!
Teraz nawet przyjaciele tego Clarka Thompsona
udają Czterech Jeźdźców Apokalipsy.
Czworo Jeźdźców, kutasie!
To szaleństwo musi się skończyć.
Ostatnio wymyśliłem powiedzonko. Może słyszeliście.
Tylko prawi mają rację.
- Zgadza się! - To prawda.
Tylko ci, którzy wierzą w Chrystusa w prawidłowy sposób, mają rację.
Bazując na tej logice,
co powie pan buddystom, muzułmanom, hindusom
i wyznawcom judaizmu?
Radzę im, by każdy jeden natychmiast nawrócił się na chrześcijaństwo.
Chyba że chcą płonąć w piekle przez wieki
w wiecznej męce i cierpieniu.
Z Bogiem.
To było ostre.
To było świetne. Mam dreszcze.
Dziękuję, Szatalindo.
Tylko ktoś silny wygłosi taką prawdę, nie uważasz?
Bardzo silny. Świetna prezencja. Zaufaj mi.
Ufam ci.
We wszystkim.
- I świetny dla oglądalności. - Tak.
Niedługo będziemy robić więcej wywiadów.
Teraz muszę ugasić kilka pożarów. Może też kilka rozniecę.
Trzymaj się, Margie.
Jestem Maggie.
Boże, lubię ją. To dobry człowiek.
- Patrzysz mi w karty? - Nie, ale musisz…
- Wiem. - Mam kolejne. Cztery w dół.
„Kura” na cztery litery.
- Kura. - Pasuje.
Puk, puk. Kto tam?
- To my. - Cześć.
Nie wiedziałem, że przyjdziecie.
Tak, to ja ich zaprosiłam.
Pomyślałam, że kiedy Szatan grozi przez FaceTime-a waszemu kumplowi śmiercią
i wiecznym torturowaniem naszych dusz, czas wezwać wsparcie.
Co więcej, nie co dzień można skopać Szatanowi tyłek.
Kto jest ze mną?
- Tom. - Nie zrób sobie krzywdy.
Wyluzuj.
Raczej nie chcesz walczyć z Szatanem.
Prawdę mówiąc, nie. To walka z bossem, tryb trudny.
A ja nie jestem aż tak dobry. Ona to wie.
Nie jesteś świetny.
Mam nadzieję, że Bóg słucha
i widzi, że staram się być bardzo dzielna, choć to jest straszne.
To musi się jakoś liczyć.
- Mam nadzieję… - Cześć.
- Frisbee! - Czekaj. Ten gość to anioł?
W rzeczy samej.
Jesteś aniołem średniego szczebla, prawda?
- Skąd to wiesz? - Krawat.
Zauważyłeś.
Potrafisz w ogóle fruwać z tymi małymi skrzydełkami?
Tak. Ale ktoś musi mnie pchnąć w konkretnym kierunku.
- W porządku, Frisbee? - Chyba tak.
A Chamuel? Szatan powiedział, że go zabiła.
Nie wiem. Gdy wróciłem, był tam Szatan.
I trzymała zakrwawiony miecz.
- O Boże. - Och, nie.
Ale nie widziałem Chamuela ani jego ciała.
A ona uwielbia kłamać.
Ale nie dlatego tu jestem.
Zaklęcie, które trzyma Szatana z dala od tego szpitala…
wygasa o świcie.
Co? Dlaczego?
Będę szczery.
- Oby nie biurokracja! - Niestety tak.
- O Boże. - Daj spokój!
O nie. Coś złego. Muszę lecieć.
Czekaj.
- Do licha! - Co?
Muszę iść do toalety.
- Rozumiem. Pójdę z tobą. - Nie, dziękuję.
SZPITAL ŚW. JÓZEFA – WEJŚCIE
Zobacz, co mam. Kto chce kawy?
O rany. Dziękuję.
- Bezkofeinowa. Nieźle. - Zdrowie.
Pączek?
To jeden z twoich żartów, prawda? Jestem Głód.
Przerwa na pączusia i kawusię, co?
- Nie macie jakiejś roboty? - Nie odpowiadamy na pytania laleczek.
Teraz już tak, pyskaczu.
- Wiesz, z kim rozmawiasz? - Wybacz, Szatanie.
Nie poznałem cię w tej postaci.
Zawrzyj tę brudną gębę. Nie przyjmuję przeprosin.
Czemu nie rozpoczynasz apokalipsy? Jesteś tu, prawda?
Więc zaczynaj dzieło zniszczenia.
Dostaliśmy rozkaz, by tu przybyć i zacząć.
Ale teraz mamy rozkaz czekać na dalsze instrukcje.
- Kto wydaje rozkazy? - Cóż… ja…
Odpowiedz na pytanie.
Obie strony.
Jesteśmy tu zgodnie z rozkazem Lucyfera.
Sprowadził nas tu.
Ale teraz druga strona kazała nam się wycofać.
Więc kogo posłuchacie?
Nie wiemy.
Wojna jest nierozstrzygnięta.
I zupełnie nie wiadomo, kto tu teraz rządzi.
Jesteśmy tu głównie dla widowiska.
Widowiska!
Posłuchaj siebie, Miss Ameryki.
Widowisko!
No dobra!
No proszę.
Masz na imię Wojna!
Więc który z was, dupki, sfajczy Ziemię?
Ktoś może mi pomóc wejść do budynku?
Z tego, co wiem, budynek został zpotterowany.
- Masz pecha. - Zamknij się.
Dobrze. Sama zabiję Clarka.
Dlatego nie randkuję z demonami.
CLARK TO BÓG
Hej, co robisz?
Nerwowa z niej suka, co nie?
Zajmę się tym. Spokojnie.
Cześć. Jak się masz? Jestem Śmierć.
Nie zostało ci wiele czasu. Nie żyjesz. Dobrze. Nie żyje.
To naprawdę może być koniec.
- Cześć! - Och, skarbie.
- Żyjesz! - Tak.
Chamuel także. Choć bywał w lepszej formie.
Szatan skłamał.
Wiesz, że kiedyś była po naszej stronie? Idealny anioł.
A potem się odwróciła.
Teraz jest naprawdę złą kaczuszką.
Cieszę się, że cię widzę. Po pierwsze, bez ciebie nie ma nic.
Naprawdę żałuję, że lepiej się nie postarałem.
Mogłeś zrobić to lepiej, ale także gorzej.
- Ten napis powietrzny był źle napisany. - Wiem.
Ale nie w tym problem.
Problem w tym, że obecnie
wielu ludzi nie dba o to, czy Bóg w ogóle istnieje.
Sądziłem, że znasz się na tym.
Nie radzę sobie na planie fizycznym.
Tak.
Clark, wojna w niebie nie idzie w dobrym kierunku.
To jeszcze nie koniec, ale jeśli nie skupię się na tym zupełnie,
Lucyfer może wygrać.
Mogę nie mieć nic do powiedzenia, czy się z tym zgadzam, czy nie.
Dlatego będę przez jakiś czas nieosiągalna.
Radzisz sobie sam.
To nie jest idealne.
Jest jak jest, wiesz?
Musisz zabrać swoją dziewczynę, Amily,
i uciekać stąd, bo mogę cię później potrzebować.
Dobrze.
Czy Amily też została wybrana?
Tak.
Sprowadziłam ją do ciebie, a ciebie do niej. To dobra osoba.
Musicie uciekać, póki możecie.
A potem wymyśl, jak lepiej przekazać moje przesłanie. Dobrze?
Tak.
Gdybyś chciała mi powiedzieć jak, to byłaby świetna chwila.
Dowiesz się, gdy będziesz wiedział.
- Zrobimy coś fajnego? - Jasne.
Powiem ci, gdzie masz się teraz udać.
Ale super!
- Zabawne, prawda? - Mam to w głowie!
Tak czy inaczej, muszę śmigać
i uratować świat albo nie.
- Nara! - Nara!
Tym razem bez kawy. Dobra.
Cześć.
Hej. Gdzie…
Byłeś w łazience trzy i pół godziny.
Zajrzałem tam kilka razy. Nikogo nie było.
Byłem tam. Rozmawiałem z Bogiem.
- Co? Rany. - Dobra.
Gdy za tobą tam nie idę, gadasz z szefem.
Czemu Bóg nie zabije Szatana i wszyscy wrócimy do domu?
- To nie takie proste. - Rety. Dobra.
Pan pomaga tym, którzy sami sobie pomagają, tak słyszałem…
Bóg kazał mi uciekać.
- Och. - Tak, muszę iść.
Chcesz uciec ze mną?
Tak. Pewnie.
Naprawdę?
Nie mam nic do roboty.
Dzięki. Niesamowite.
I pomocne, bo ty też zostałaś wybrana.
Bóg tak o mnie mówił?
- Co? - Super.
Wiedziałam, że masz to w sobie. Super.
Co za piękna chwila.
Gdzie mój telefon?
Proszę. Proszę bardzo.
Przez jakiś czas mogę was nie widzieć, więc zrobię to zdjęcie.
- Dobra. - Tak.
- Jestem z ciebie dumny. - Ale będę w kontakcie.
Wiem. Musisz zrobić to, co musisz, prawda?
- Za nisko. Podnieś kamerę. - Dobra, poza.
- Poza. - Za nisko.
- Z piękną Amily. - Unieś.
- Przestań mówić „poza”. Będzie łatwiej. - Klikaj.
Widzę tylko siebie.
- Co? Odwrócić? - Wciśnij środkowy przycisk.
- Nie. - Odwrócić i dotknij ten środkowy.
Mój uśmiech robi się dziwny. Za długo to trzymam.
- Szybko. - I klikasz.
Wiem, jak używać telefonu.
- Przepraszam. - Podnieś wyżej i klikaj.
Zrobione.
Możesz mi to wysłać?
To pański telefon.
Ach, racja.
Chwila. Nie możemy iść wszyscy?
Nie. Bóg wspomniał tylko o Amily.
W oczach Boga jesteśmy niegodni, prawda?
- Nie. - Tak.
Bóg chyba chce, żebyście byli bezpieczni.
To miłe.
Co o tym myślisz?
Gotowa? Chyba wiem, dokąd mamy iść.
- Bóg wszczepił ci to do głowy? - Znam nawet trasę.
Co jest fajne.
- Totalny odjazd. - Dokąd idziesz?
Nie mogę powiedzieć. To niebezpieczne.
- Boże. Mówisz to tak fajnie. - Bardzo dziękuję.
Jeśli to niebezpieczne, nie pozwolę ci tam iść. Nie beze mnie.
- Musisz zrobić dla mnie coś ważnego. - Oczywiście. Wszystko.
Zajmij się moimi kotami. Wiele dla mnie znaczą.
Gwoli informacji, Skittles uwielbia piwo, a Honey uwielbia tequilę.
Dajesz moim kotom dużo alkoholu, czy…
Ile uważasz za dużo?
Dla kota każda ilość to dużo.
- Nie dawaj im alkoholu. - Cholera. Słońce wschodzi.
O świcie tracimy osłonę.
Kto ogranicza czas zpotterowania?
- To nie może być dobre. - Nie.
- Chodźmy tędy. - Dobra.
- Te się ciągnie! - Tak.
Chodźmy.
Przepraszam.
- Wybacz! - Przepraszamy.
Chodź. Szybciej!
Wygląda na to, że szarlatan zawsze będzie uciekał przed światłem.
Nie odwrócisz spojrzenia AOHN od zła.
Naprawdę wierzycie w te swoje bzdury?
Amily.
Przykro mi, że tak wcześnie straciłeś rodziców.
I że twoja ciotka była dla ciebie taka okropna,
mówiąc, że nigdy nie będziesz nic wart.
Dlatego zbierasz kłaczki z koszuli, bo mówiła, że jesteś brudny.
Bardzo mi przykro.
Skąd to wiesz? Nikomu o tym nie mówiłem.
Bóg mi wybacza?
Tak, mówisz innym językiem. Tłumaczę twoją łacinę?
Jak to zrobiłeś?
Nie wiem.
Zapamiętałem wyjścia. Jest ich siedem.
Którym wyjdziemy?
Drzwi frontowe. To oczywiste. Nigdy by nie pomyślała, że je wybierzemy.
Chyba. Albo nie jestem pewien.
Jeśli mogę, pocałuję cię teraz.
- Cóż, to doskonały… - Dobrze.
Dzieciaki.
Musimy iść.
Tak. Nieuchronna śmierć. Chodźmy.
Przepraszam! Tak przy okazji, bardzo dziękuję.
Cześć, kolego.
Miło cię znowu widzieć.
Jesteś gotowy do nas dołączyć?
Nie.
Przyszedłem tu pilnować Clarka. I to właśnie zamierzam zrobić.
Nawet jeśli cię nie szanują?
Nasza strona może ci coś dać. Różne rzeczy.
Jak pokój
pełen akt,
które nigdy się nie kończą.
Cóż…
To brzmi nieźle, ale jesteś też panem kłamstw.
Dlatego skupię się na zadaniu.
Nie chcę cię skrzywdzić, ale jestem znany z…
Mówiłem…
- Rety, Frisbee. - To bolało.
Jak sobie radzisz z takim łomotem? Imponujące.
Zabawna historia. Zamiast walczyć, możemy o tym porozmawiać.
Mam mało czasu.
Ale mogę o coś zapytać?
Możemy zostać przyjaciółmi?
Jesteś taka ładna.
Wiem.
To frisbee nie poleciało.
O Boże.
Throp, posłuchaj mnie.
Ten człowiek, który spadł na karetkę, to anioł.
To prawdziwy anioł Boga.
Nie możemy tu zostać. To niebezpieczne dla Clarka. Pomożesz mu?
Pomożesz mu?
Niech ktoś mi pomoże!
Szybciej!
Myślę, że nam się uda.
Mnie się udało.
Zabiję was wszystkich,
a potem wyssę szpik z waszych dusz.
Żal mi ciebie.
Naprawdę jest ci mnie żal?
Zajrzałam w twoje serce.
Chcesz, by inne demony cię szanowały.
Chcesz, żeby cię podziwiały.
Nie powinnaś wykańczać słabych śmiertelników.
Powinnaś brać udział w wielkiej bitwie w niebie i zdobywać chwałę.
Zasługujesz na to, by rządzić.
Zgadza się.
Ja też to widzę.
Na to właśnie zasługuję.
I to właśnie dostanę.
Dalej, Jeźdźcy!
Chyba nie damy rady. Nie chciałem być stratowany.
Chyba nikt tego nie chce. Ruchy!
Zmanipulowałaś właśnie Szatana?
Zajrzałam w jej złe serce, zobaczyłam próżność, która tam była,
i kazałam jej robić to, czego naprawdę chce.
- To było niesamowite! - Dzięki.
Stój! Nie mieliśmy się spotkać z Tomem?
Nie przejdziecie!
Są zdezorientowani moją półnagością.
- Wynoście się stąd! Dalej! - Dzięki, Tom!
Masz. Możesz prowadzić?
Prr.
O Boże!
Gdzie jego spodnie?
Dobra, demony.
Ten miecz jest oczywiście fałszywy.
Nie przejdziecie.
Mówiłem…
Dobra.
Dlaczego się rozebrałem?
Oby Frisbee przeżył.
Przeżyje. Przecież jest aniołem. To…
musi się jakoś liczyć.
Tak.
- Obyś miała rację. - Tak.
Ciekawe, gdzie jest Szatan.
Nie wiem. Zupełnie nic nie czuję. Zwykle…
Liczyłem, że będę mieć jakieś przeczucie.
- A nie mam. - Nic?
Nic.
Ale nie sądzę, żeby Bóg słał nas samych do walki z nią.
Oby nie.
Chcę tylko, żeby wszyscy byli cali.
Ja chcę, żeby Bóg był cały.
Tak.
I Chamuel.
Dziwne to czasy, kiedy trzeba się modlić za anioły.
Tak.
W kółko widzę tylko Toma w tych jego malutkich gaciach, więc…
Naprawdę się pojawił.
- Oni wszyscy. - Tak.
Dziękuję, że jedziesz ze mną.
Oczywiście.
Gwiazdy świecą jasno nad…
The Mamas and the Papas. Uwielbiam ich.
Mój ulubiony zespół, po Rush.
Wiem.
Skąd? Mówiłam ci to?
Nie.
Wyśnij o mnie mały sen
Powiedz „dobranoc” i pocałuj mnie
Przytul mnie mocno…
Kocham cię.
…powiedz, że będziesz za mną tęsknić
Póki jestem sama i smutna…
Ja ciebie też.
- Choć ty to już wiesz. - Wiem.
Wiesz co?
Może wszystko będzie dobrze.
Może.
Napisy: Grzegorz Marczyk