KLUB PIĘŚCIARSKI TYLKO DLA CZŁONKÓW
Nie ruszaj się.
Proszę, nie.
Starałem się streszczać.
- Doceniam to. - Jasna sprawa.
Opowiedz o tej kumpeli.
Nazywa się Sun Mai. Widziałeś te klipy ode mnie?
Tak, bardzo imponujące.
Kurczę, była na fali.
Obserwowali ją najlepsi trenerzy.
Pomagam jej ze stroną. Nagrywam i montuję filmiki.
Jesteście razem?
- Nie, to nie tak. - Jak się poznaliście?
Spotkaliśmy się w sklepie i złapaliśmy więź.
Namówiła mnie nawet na siłownię.
Kiedy ostatni raz ją widziano?
W poniedziałek po treningu.
- Gadałeś z nią wcześniej? - Nie, tylko SMS-y.
Mieliśmy się spotkać we wtorek,
żeby mogła ocenić stronę.
Zadzwoniłem, gdy się nie pojawiła.
Nie odebrała, więc przyszedłem tutaj.
Właściciel powiedział, że wyszła wczoraj tylnym wyjściem.
Polica już wie?
Jej matka nie chciała ich angażować.
Dlaczego?
Chyba im nie ufa. Więc zadzwoniłem do ciebie.
Poważnie, martwię się.
Tak.
- Wyszła tylnym wyjściem? - Tak jest.
- Pokażesz mi? - Pewnie.
- Nie ma tu kamer. - Nie ma.
Wierz mi, sprawdziłem.
Czemu Sun miałaby wyjść tyłem, skoro mogła iść frontem?
Tędy jest krócej na przystanek,
ale zwykle nie jeździ autobusem.
Ostatnio robiła coś niezwykłego?
Miała spinę z innym bokserem.
- Z gościem imieniem Dake. - Tak? A o co?
- Nie wiem. - Pytałeś go?
- Próbowałem, ale poszło słabo. - Dlaczego?
Potrzeba czasu i wysiłku, by zdobyć szacunek tutejszych.
Dake jest... Zobaczysz.
- Sun się go boi? - Sun nikogo się nie boi.
Właśnie ćwiczy, więc możemy iść i go zapytać.
Albo możesz iść sam.
Może za chwilę.
Jakiego telefonu używa Sun?
Jednorazówek, są tanie i nie trzeba używać prawdziwego nazwiska.
To nas łączyło.
Była bardzo nieufna w kwestii ingerencji rządu.
Zadzwoń do niej.
Czy to...
Krew.
TROPICIEL
Kilka nieodebranych połączeń z zablokowanego numeru.
Możesz go namierzyć?
Zablokowany numer na jednorazówce.
Zobaczymy, co da się zrobić.
Chodźmy porozmawiać z Dakiem.
Uważaj!
Który to Dake?
Cycuś, twój koleżka szuka tu kogoś na randkę?
- Jestem Bobby. - Jak chcesz.
- Nie chcę kłopotów. - To zejdź mi z drogi.
- Chcę tylko pogadać. - Jak skończę.
Jak nie chcesz się bić, to spadaj stąd.
Mam kilka pytań.
A ja jestem zajęty!
Spokojnie, co tu się dzieje?
Wszystko gra, Art.
Colter, to jest Art. Jest właścicielem tego miejsca.
Art, jak się masz? Colter Shaw. Mam kilka pytań o Sun.
Oczywiście, żaden problem. Znalazła się już?
Nie, dlatego jest tu mój kolega.
Sądzisz, że Dake ma związek ze zniknięciem Sun?
Daj spokój, Bobby.
Powiedz im, D.
Nie mam nic wspólnego z tym, co się jej stało.
- Pokłóciliście się? - Kto ci to powiedział?
Ja, wspomniała mi o tym.
Chcę wiedzieć, co powiedziano.
Zniknęła i martwię się o nią.
Naprawdę?
Widziałeś ją jako ostatni.
Jeden z ostatnich, prawda?
- Co się stało tamtej nocy? - Sun to dobra babka.
Jeśli coś wiesz, powiedz im.
Tu troszczymy się o swoich.
Tak.
- Mów. - Dobra.
Oto co zaszło.
Poszło o pierdołę.
Waliła w worek. Też chciałem. Ale mnie skarciła.
Trochę się wkurzyłem. Ale to nic, wyjaśniliśmy sprawę.
Mam nadzieję, że się znajdzie.
A teraz muszę wracać do pracy.
Jasne, idź.
- Naprawdę tak było? - Tak, byłem tu.
To nic takiego.
Dake to dobry dzieciak, ale porywczy.
Dwie alfy pożarły się o sprzęt.
On nie ma nic wspólnego z tym,
co wyrabia się z Sun.
A działo się coś jeszcze?
Nie wiem. Ostatnio żyła w stresie.
Naprawdę? Dlaczego?
To nie moja sprawa, ale jej wiza wygasła.
Tak samo jej mamy. Może to ma jakiś związek.
Widziałem, jak wyciągali gości z ringu.
Bez nakazów ani niczego.
Myślisz, że ją deportowali?
Mówię tylko, że to się zdarza.
Jeśli to coś innego, znajdzie się.
Miło było cię poznać. Muszę spadać. Narka, Bobby.
Dake, idziemy.
Sun wspominała coś o jej statusie imigracyjnym?
Mogła coś napomknąć, gdy pytałem o jej dane kontaktowe na stronę.
Zadzwonię do Reenie.
Poproszę, żeby sprawdziła, czy ma ją Imigracyjny.
Może dlatego jej matka nie chciała mieszać w to policji.
- Kto tam? - Pani Mai, tu Bobby.
Jest ze mną facet, o którym mówiłem.
Witam, jestem Colter Shaw.
- Córka się odzywała? - Nie.
Nie potrzebuję pomocy.
Nie jestem policjantem ani urzędnikiem imigracyjnym.
Nie mogę panu zapłacić.
Jeśli coś grozi pani córce, chyba mogę pomóc.
Wejdźcie.
Urząd Imigracyjny się odzywał?
Nie.
Właściciel sali twierdzi, że mówiła o wizie.
Jeśli Sun została deportowana, nie wiem, co zrobię.
Już to sprawdzamy, ale może nie o to tu chodzi.
To znaczy?
Znaleźliśmy jej telefon w alejce za salą treningową.
Przypuszczamy, że Sun miała się tam z kimś spotkać
w poniedziałek po treningu i coś poszło nie tak.
- Przychodzi pani ktoś na myśl? - Nie.
Miała chłopaka czy coś?
Nic o tym nie wiem. Sun skupiała się na treningach.
Na początku się martwiłam.
Aż zobaczyłam ją na turnieju. Była taka dobra.
Moja córka była taka dobra.
Pojęłam, czemu to dla niej takie ważne.
Miała jakieś inne urządzenia? Laptopa albo tablet?
Laptopa.
Proszę.
Mogę zerknąć?
Czy Sun próbowała zdobyć zieloną kartę?
Na czarnym rynku albo przez prawnika?
Przez prawnika, George'a Prine'a.
Obiecał przepchnąć nasze podania.
Mówił, że może zdziałać cuda.
Ale tak się nie stało.
Płacimy mu z góry, a potem słyszymy:
„Przykro mi, zasady się zmieniły. Żadnych zwrotów”.
- To rozgniewało Sun. - Oszukał nas.
Ale powiedziałam jej, że złość nie ma sensu.
Kazałam jej odpuścić. Nic nie mogłyśmy zrobić.
Sądzi pani, że posłuchała?
Powiedziała, że odpuści.
Ale zawsze była uparta.
Zobacz.
Co znalazłeś?
Chyba nie odpuściła.
Cudowny wybór, Jonathanie.
Zaskoczyłaś mnie telefonem, Reenie.
W przeszłości nie było nam po drodze.
Parę sporów w sądzie nie oznacza,
że nie mogę zabrać ulubionego prawnika na lunch.
Nie ma darmowych lunchy.
Dobra, masz mnie.
Pytaj, o co chcesz spytać.
Urząd Imigracyjny. Zatrzymania.
To moja specjalność. Mów dalej.
Pracuję dla rodziny zaginionej kobiety, Sun Mai.
Sądzimy, że mogli ją zgarnąć.
Ale muszę mieć pewność.
Wiesz, że nie mogę tego zrobić.
Możesz.
- Reenie... - Rodzina miała pecha.
Matka i córka, obie urodzone w Wietnamie.
Mama wychodzi za Amerykanina,
a ona i jej córka mają prawo do wizy.
Potem amerykański mąż umiera, umieszczając ich w prawnej otchłani.
To trudne, współczuję im, Reenie.
- Ale... - Dobrze.
Stawiasz twarde warunki, więc pójdźmy na układ.
Sprawa kolumbijskiego biznesmena z podejrzanym importem?
Mam klienta, który może coś wiedzieć.
- Jestem zainteresowany. - Oczywiście.
Ale nie mogę obiecać cofnięcia nakazu deportacji.
Wszystko po kolei. Muszę wiedzieć, gdzie jest Sun.
- Zobaczę, co znajdę. - Świetnie.
Siekana sałatka wygląda nieźle.
Cześć, Colter.
Jedziesz do kancelarii tego Prine'a?
Wykiwał rodzinę Sun, a ona nie może się z tym pogodzić.
Oto ciekawostka, która może ci się spodobać.
Wcale nie jest prawnikiem.
No oczywiście.
Naprawdę nazywa się Marv Johnson.
W 1988 roku oblał studia prawnicze w DePaul.
Działał pod pseudonimami i od tamtej pory oferował potrzebującym
oszukańczą pomoc prawną.
Pod przynajmniej jednym z tych aliasów
„Pan Prine” został skazany za napaść i pobicie.
Po spotkaniu
- zamelduj się nam. - Jak zawsze.
PRINE I PARTNERZY – KANCELARIA
- W czym mogę pomóc? - Zastałem pana Prine'a?
- Tak, a o co chodzi? - O Sun Mai.
Proszę wybaczyć. Poszczę.
Jestem trochę roztrzepana.
Pan Prine jest teraz w sądzie.
W sądzie? A nawet nie jest prawnikiem. To imponujące.
Przepraszam, mówiłam, że go nie ma.
Gdy Marv wróci, to jego prawdziwe imię,
proszę zapytać go o Sun Mai.
Co myślisz? Tajniak? Ktoś z miasta?
- Może prywatny detektyw? - Zaraz się przekonamy.
Utniemy sobie pogawędkę, George.
- Czy może Marv? - Zostaw mnie!
Co zrobiłeś z Sun?
Nic, przysięgam.
Prosiła cię o pomoc prawną.
Zwodziłeś ją pół roku, obiecując wizę.
Dobra, spokojnie.
- Czego chcesz? - Wiedzieć, gdzie jest.
Nie mam pojęcia.
Ktoś ją porwał.
Odkryła twój przekręt i ci groziła?
Nie było tak.
Coś wiesz. Lepiej mi powiedz.
Wyświadczę społeczeństwu przysługę.
- Szukasz gości od kasy. - Jakich gości?
Ludzi, z którymi czasem pracuję.
To finansiści.
Udzielają nielicencjonowanych pożyczek.
Lichwiarze.
- Moi klienci zwykle są biedni. - Ofiary. Twoje ofiary.
Mówię im, gdzie mogą pójść, by zdobyć kasę na moje honorarium.
Daję numer, pod który mogą dzwonić.
Wystawiasz ich tym szakalom?
Powtarzam, nie ja jestem tym złym.
Ja to ocenię. Mów dalej.
W poniedziałek rano dostałem telefon od tych gości.
Powiedzieli, że Sun im zalega.
Kazali ci umówić z nią spotkanie?
Tak, zadzwoniłem do niej.
Powiedziałem, że chodzi o jej wizę.
Umówiliśmy się pod salą.
Myślałem, że ją trochę nastraszą.
- Gdzie ich znajdę? - Nie wiem.
Działamy poprzez pośredników, anonimowe połączenia.
Nie wiem, czy mają biuro.
Musisz się bardziej postarać, Marv.
Jeżdżą takim starym, gównianym vanem.
Widziałem tablice rejestracyjne.
Mogę go opisać. Na pewno go znajdziesz.
Jeśli mi ściemniasz, wrócę tutaj.
Rozumiemy się?
Furgonetka. Nawijaj.
Bobby, dobrze cię widzieć.
- Kopę lat. - Dzięki za pomoc.
Zawsze. Gdzie moja klientka?
Pani Mai, to Reenie Greene.
- Ta prawniczka. - Pani Mai.
Dzień dobry.
Nie jesteś Wietnamką.
Nie, ale mój tata miał przydział
w ambasadzie USA w Hanoi, gdy miałam 12 lat.
Dzieciak z sił powietrznych.
Tak ciężko pracowałyśmy.
A teraz wszystko jest zagrożone.
Jeśli ma ją Urząd Imigracyjny,
- ja... - Nie ma.
Co odkryłaś?
Sun nie ma w areszcie
i nie została deportowana. Możemy to wykluczyć.
- Ale ulga. - Tak.
Ale gdzie ona jest?
- Colter się tym zajmuje. - Jest najlepszy.
W międzyczasie chciałabym uzyskać więcej informacji.
Informacji? Dlaczego?
Żeby wyprostować sprawy z wizą.
Gdy Sun wróci do domu, wrócicie na właściwe tory.
Ile to będzie kosztować?
- Wydaliśmy już tysiące na pana Prine'a. - Nic.
Zupełnie nic.
- Dobrze? - Naprawdę?
Tak.
Taka hojność zapewni ci wiele błogosławieństw.
Damy radę, ciociu. Przejdziemy przez to razem.
Jest pani w dobrych rękach, pani Mai.
W razie czego proszę dzwonić.
Do widzenia.
Co tam, C?
Sun próbowała spłacić pożyczkę.
Od kogo pożyczała?
Na pewno nie od banku JPMorgan Chase.
- Lichwiarze. - Tak.
Prine zwabił ją do alejki, żeby się z nimi spotkała.
Broniła się, zabrali ją.
Dokąd ją zabrali i dlaczego?
Nie mam pojęcia. Mam część rejestracji vana.
Daj mi pięć minut.
Już ci wysyłam.
Biała furgonetka CENTRUM OBSŁUGI WSZECHSTRONNEJ
Masz coś?
- Znalazłem furgonetkę. - Świetnie.
- Już tam jadę. - Dam sobie radę.
Daj spokój, C. To moja scena. Znam się na tym, pomogę ci.
Pomogłeś, znalazłeś furgonetkę. Rozłączam się i idę za nimi.
Dobrze, ale znam Sun. I nie będę przeszkadzać.
Co dwie głowy, to nie jedna.
Na razie nie trzeba, dam ci znać.
Muszę działać szybko.
Kończę.
Musimy się pospieszyć.
Wiecznie gdzieś się spieszysz. To bez sensu, weź mi to wytłumacz.
Co jest bez sensu?
- Mamy konkretne instrukcje. - Wyluzuj.
Będzie dobrze.
Co tak długo?
Musiałem się odlać. Odwal się.
Wkurzysz go. Pchasz się w gips.
Skończyłeś? Wszystko gra.
Nie gra. Mieliśmy być przed 19.
Może nie wyraziłam się jasno, bo dobrze rozumiem,
że praktyką biura nie jest certyfikowanie I-130,
jeśli sponsor następnie umiera.
Tyle że ustawa mówi inaczej.
Z drugiej strony, jeśli wasze biuro chce pozwu
o prawa obywatelskie, z przyjemnością go wytoczę.
Świetnie, cudownie. Nie mogę się doczekać maila.
Do usłyszenia.
- Ktoś ci kiedyś odmówił? - Tak, Colter.
Znam to uczucie. Ten człowiek to same granice.
Rozumiem i szanuję tę całą samowystarczalność.
Ale Sun to moja przyjaciółka, powinienem pomóc jej szukać.
Facet mieszka w kamperze. Myślisz, że będzie inkluzywny?
- Właściwie to Airstream. - Racja.
Opowiadał ci kiedyś o swojej rodzinie?
Nie.
To grubszy temat.
Teraz to już musisz mi powiedzieć.
- Cały ten czas i nie węszyłeś? - Nie.
Mam swoje zasady. Nie sprawdzam znajomych.
To gratuluję.
Przez to nie wiesz, że jego ojciec zmarł, gdy był mały.
Okoliczności są skomplikowane, delikatnie mówiąc.
Nie mnie o tym mówić.
Ale gdybym była hazardzistką, którą akurat jestem,
obstawiłabym, że to dlatego bawi się w samotnika.
Ta rozmowa na pewno by mu się nie spodobała.
Owszem.
Ale kiedyś to będzie go prześladować.
Uwierz mi, widziałam to.
Na razie samotny wilk będzie samotnym wilkiem.
Jestem jego dłużnikiem. Wyciągnął mnie z tarapatów.
Powiedzmy, że za bardzo zaangażowałem się w hakerstwo.
Skąd miałem wiedzieć, że to rosyjska mafia?
- Nie powiedział mi. - No raczej.
Znasz C. Silosy w silosach.
- Co jest? - O co chodzi?
To wóz Coltera. Cały czas stoi w tym miejscu.
A to sygnał jego komórki, który szybko gdzieś podąża.
Pisałem do niego, ale bez odpowiedzi.
Typowe.
Mam nadzieję, że wie, co robi.
Tak.
Tak, przyjąłem.
Zmiana planów. Musimy się gdzieś zatrzymać.
Szef chce, żebyśmy podrzucili forsę. Skręć na lewo w Kellera.
Jedź przez tę alejkę.
W porządku.
- Jest wszystko? - Tak, chodź do środka.
- Upewniam się, bo... - Zawsze musisz...
Sun Mai – komórka
- Słucham? - Potrzebuję transportu.
Czemu dzwonisz z telefonu Sun?
Wyjaśnię ci na miejscu.
Dobra, jedziemy. Musimy się zbliżyć do furgonetki.
Zobaczymy, dokąd zabrali Sun.
Uznam to za „dzięki za podwózkę” w mowie Coltera.
Wiesz, dokąd jadą?
- Nie, ale ty tak. - Co?
Dlatego dzwoniłem z telefonu Sun. Swój ukryłem w vanie,
- podążaj za sygnałem. - Dobra, ruszajmy.
Ja też idę.
Zaczekaj tu, aż wyjdę z Sun.
Colter, to moja przyjaciółka.
Lepiej pójdę sam, bo ciebie pewnie kojarzą.
Musieli cię z nią widzieć.
Będzie problem, jeśli cię zobaczą.
Dobra, ale nie podoba mi się to.
Nie gaś silnika.
WYPRZEDANE!
Chrzanić to.
Dawaj!
Walcz, laska!
Do boju!
Brawa dla Sun!
Co to ma być?
To najlepsze show na świecie.
Jak MMA, tyle że bez zasad.
- Płacisz, żeby to oglądać? - Ja i wiele innych osób.
Kojarzysz niejaką Sun?
No raczej. Minęliście się. Ale jeszcze wróci.
- Wygrała? - Ledwo.
Mogą ją wyciągnąć za kilka minut i zmusić do kolejnej walki.
Ale te zestawienia to obłęd.
Stary, to porąbane.
Poważnie porąbane.
Sun Mai?
Zabiorę cię do domu.
- Kim jesteś? - Przyjacielem Bobby'ego Exleya.
Przysłał mnie, żebym cię zabrał.
Nie mogę.
- Możesz. - Nie rozumiesz.
Jeśli odejdę, zanim spłacę dług, zabije moją matkę.
Kto ją zabije?
- Zostały mi dwa tygodnie. - Dwa tygodnie?
Spłacę dług i będę mogła stąd odejść.
Nie musisz tego robić.
- To jedyne wyjście. - Wcale nie.
Prine kłamał, że może ci pomóc,
a oni nigdy cię nie wypuszczą.
To moja wina.
Wzięłam pieniądze.
- Muszę załatwić nam wizy. - To nie twoja wina.
Zostaniesz tu i zginiesz. To proste.
Obserwują. Nie mogę wyjść, kiedy mi się zamarzy.
Ty nie, ale my możemy.
Chodź. Bobby czeka na zewnątrz.
- Bobby tu jest? - Tak.
Sun, musisz mi zaufać.
Chodź. Już czas.
- Dobrze. - Idziemy.
Uważaj!
Nie ruszaj się!
Spokojnie, twardzielu.
Spluwa. Dawaj.
Idziemy, mój szef będzie chciał z tobą pomówić.
Jesteś cała, Sun?
Tak.
- Tak. - Kto za to odpowiada?
Chcesz mnie zastrzelić? Śmiało. Ale i tak nic ci nie powiem.
Miałeś zaczekać w samochodzie.
Myślałem, że potrzebujesz pomocy.
Dziękuję. Wynośmy się stąd.
Już prawie. Chodźmy.
Nie robiłbym tego.
Art?
Przykro mi, moi drodzy.
To nic osobistego. To biznes.
A teraz odsuń się od mojej gwiazdy.
Z życiem.
Ty prowadzisz nielegalne walki?
Jasne. Uwielbiam moją salę, ale w tym sporcie jest więcej pieniędzy.
Więc zmuszasz ją do walki w ramach spłaty długu?
Do niczego jej nie zmuszam.
Te walki to dla mnie ważny interes.
A Sun może wykręcić się z długów, pomagając mi zebrać tłumy.
Wszyscy na tym korzystają.
Nie, pozwolisz jej odejść.
Nie ustalasz tu zasad, kolego.
Z bronią jesteś hardy, co?
A jak ci idzie bez niej?
Może 20 lat i dziesięć kilogramów temu.
Teraz mam ludzi, którzy za mnie walczą.
Prawda, Scotty?
Rzuć to.
Dzięki, Bobby.
Powinieneś już iść.
Zabierzesz ją stąd.
- Cześć. - Dzień dobry.
Jak się ma Sun?
O wiele lepiej. Dzięki Bogu.
Już mówi o powrocie na salę.
Cześć, Bobby.
Musisz jeść więcej. Za chudy. Moja córka lubi silnych mężczyzn.
Właśnie, Bobby.
Ty przodem.
O Boże, pachnie niesamowicie.
I taka jest. Chcesz miskę?
Chętnie.
Zanim to zrobimy,
mam dobre i lepsze wieści.
Dobre są takie, że George Prine, czy jak się on tam nazywa,
odpowie za serię oszustw i innych zarzutów.
To bardzo dobra wiadomość.
A lepsza jest taka, że jego aresztowanie
uprawnia was do wydania wizy U
zarezerwowanej dla ofiar przestępstw.
Co? To niesamowite.
- Jak ty... - Sprawa jest w toku,
ale przesłuchanie jest we wtorek o 10.00.
Wprowadziłam trochę magii w grafik
i będę mogła was reprezentować.
Dziękuję, nie wiem, jak mam ci się odwdzięczyć.
Możesz miską tej zupy.
Dwie miski zupy, robi się.
Ciociu, pomogę ci.
Dziękuję za to, co zrobiłeś.
To nic takiego. Serio.
Kiedy wyszedłeś zza szafki i pomogłeś rozbroić tego gościa,
byłam pod wrażeniem.
Jesteś lepszym wojownikiem, niż ci się wydaje.
Dobra.
Rozumiem, nie doceniłaś mnie.
Może trochę.
Może skoczymy na drinka i pogadamy o twojej stronie?
Jeśli nadal potrzebujesz moich usług.
Chętnie.
Fajnie.
Były profesor z Berkeley ginie wskutek upadku
LOKALNE WIADOMOŚCI Miejscowy ginie w wypadku na klifie
- Cześć, Teddi. - Sun jest cała i zdrowa?
Niedługo wróci na ring, ale tylko ten legalny.
A co z Artem Arfano i jego podejrzanym biznesem?
Idzie na dno.
Ma zarzuty za lichwiarstwo,
porwanie i prowadzenie nielicencjonowanego miejsca rozrywki.
- Dobrze. A Sun? - A więc...
Reenie upewniła się, że jej nazwiska nie ma w papierach
nielegalnych walk.
Nigdy jej tam nie było.
Doskonale.
Muszę kończyć. Bobby i Reenie idą w moją stronę.
Zadzwonię z trasy.
Jak chcesz dostać zapłatę? Bitcoin może być?
Nie rozmawiajmy o tym teraz. Załatwimy to przy okazji.
- Na pewno? - Tak.
Uznaj to za zniżkę dla przyjaciela.
Mam nadzieję, że to nie dług, który wypłynie później.
Lubię być na czysto.
To nic z tych rzeczy.
Prawda jest taka, że bez ciebie nie dałbym rady.
Dobrze, że nie posłuchałeś, gdy kazałem ci zostać w aucie.
Poszedłem za przeczuciem.
Serio, jesteśmy kwita.
To rzadkość, że spotykamy się w jednym miejscu we troje.
Mój lot jest za kilka godzin.
- Skoczymy coś zjeść? - Znam zabójcze miejsce.
Nie chcesz forsy za uratowanie Sun,
to chociaż postawię ci lunch.
Wiesz co? Innym razem.
Daj spokój, stary. Mają koreańskie burgery z żeberkami.
Brzmi nieźle, ale następnym razem.
Czyli? Kiedy będziesz w Chicago?
Serio, co jest takie ważne?
Sioux City, mam robotę. To kawał drogi, więc następnym razem.
Zaczekaj.
Doceniam, że mi pomogłeś.
Nie ma za co.
Bobby.
- Reenie. - Do zobaczenia.
- No co? - Samotny wilk będzie samotnym wilkiem.
Napisy: Marcin Kędzierski