NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W porządku?
Dasz sobie radę.
To Connor?
Mój szef obstawy.
- Powiedziałaś mu o Benie? - Ufam mu.
Wyleciał z policji za korupcję.
Zakochał się w niewłaściwej osobie.
Nie lubisz go, bo spał z laską, która ci się podobała.
Nie. Nie lubię go, bo to dupek.
Miło cię widzieć.
Niezły syf.
Policja zgłosi się do ciebie.
Co im powiesz?
Nie mam zbytniego wyboru, co?
Powinniśmy byli od razu to zgłosić.
Nie mogłem.
Czujesz się winny?
Oczywiście.
Wciąż pamiętam, jak okładałeś go pięściami.
Tyle krwi.
Nie powinienem był ci ufać. To twoja wina.
Łapy przy sobie!
Dobra. Chcesz mnie wrobić.
Możliwe, że podczas zeznań
wsypałbyś mnie, by chronić własną skórę.
To w twoim stylu.
Właśnie. Nie rób głupot.
Nie, no weź. Serio?
Wciąż chuj z ciebie.
Kurwa.
PÓŁTORA ROKU WCZEŚNIEJ
Co robicie?
Marny z niego tancerz, za to świetny naukowiec.
Racja.
- Nie powiemy mu? - O czym?
- No co? - Udało nam się.
Znaleźliśmy sposób na dobieranie ludzi w pary.
Poważnie?
- Rany, muszę to zrobić. - Co?
- Króla świata. - Tylko nie to.
- Dawaj. - Nie na zawołanie.
Król świata!
Debil.
Król świata!
Gratulacje.
Król świata przytula posadzkę w łazience.
Nic mu nie jest?
Udało mu się.
Jeśli to działa,
pytanie „jak się poznaliście?” stanie się zbędne.
Przepadną tego typu opowieści.
„Upiliśmy się i poszliśmy się pieprzyć”.
Moja mama ma inną wersję.
Pamiętasz, jak się poznaliśmy?
Jasne.
Co o mnie pomyślałeś?
Obiecuję, że się nie obrażę.
Że jesteś mądra.
- Mądra? - Bystra.
- A ja, że jesteś słodki. - Słodki?
- Jak szczenię. - Super!
Nieźle. Szczenię.
- Wszyscy je lubią. - Ale nikt nie chce ich pieprzyć.
No co?
Potrzebujemy testów.
No wiem. Ale skąd je wziąć?
Potrzeba milionów próbek DNA, by mieć szansę wygenerować dopasowanie.
Jak kura i jajko.
Mogłem wziąć dziś wolne.
Przespałam się z Benem.
Po pijaku. To był błąd.
Jak idiotka.
I jak było?
Seks był w porządku. Tylko jakoś mnie nie kręci.
Na bank będzie chciał to powtórzyć.
Pewnie wciąż mu stoi.
Zamknij się.
Muszę iść do pracy.
Cześć.
Mamy wyciąg z telefonu Bena.
Tamtego wieczoru dziewięć razy dzwonił do Rebekki.
Chyba zależało mu na rozmowie.
O 21.58 wysłał jej SMS-a.
Co pisał?
Spójrz tu. „Okłamałaś mnie”.
Oddzwoniła o 22.09, a potem jeszcze pięć razy.
- Kiedy się z nią widzimy? - Jutro o 13.
Zjemy razem lunch?
Nie mogę. Przesunęli mi zmianę.
Dobra.
Do później.
Jak się masz?
- Flat white? - Super.
- Tak? - Dzięki.
Co u ciebie?
To co zwykle.
Praca. Nic szczególnego.
Chciałam cię zapytać…
Jak to robisz, że masz takie ładne, błyszczące włosy?
Chodzę czasem do gościa w Soho. Dam ci numer.
Szczęściara.
Co masz na myśli?
Nie musisz się wysilać, żeby świetnie wyglądać.
Hannah…
podrywasz mnie?
No… ja tylko…
- Żartuję! - Wybacz. Wiem.
Hannah. Tak myślałam, że to ty.
Co ty tu robisz?
Mam wizytę u klienta.
- Cześć. Lucy. - Megan. Przysiądź się.
Wybacz, ale muszę lecieć.
Lepiej wrócę do pracy.
- Miło cię poznać. - Nawzajem. Pa.
- Zadzwonię. - Już idziesz?
Tak. Przesunęli mi zmianę.
- Jutro kolacja u mnie? - Tak. Pewnie. Do zobaczenia. Pa.
Pa.
Lucy!
To było super niezręczne. I dziwne. Kto to?
Znajoma.
- Wstydziłaś się mnie. - Nie. Wcale nie.
Nie chciałaś, bym się przysiadła.
Pójdę już.
Lucy!
To druga połówka Marka.
Twojego Marka?
To jego druga połówka?
Coś ty narobiła?
- Zrobiłam test za niego. - Boże…
Nie dawało mi to spokoju, zżerała mnie zazdrość.
Znalazłam ją na fejsie.
To kobieta, w której na sto procent miał się zakochać.
A ona nie wie, kim jesteś?
- Musiałam sprawdzić, jaka jest. - No i? Jaka jest?
Widziałaś. Jest piękna. Zabawna, inteligentna…
Spodobałaby się Markowi.
„Megan i Mark”. Nawet brzmią jak para.
Odbiło ci. Kompletnie ci odbiło.
Czyżby? A ty i Rob?
To nie znaczy, że Mark też by ci to zrobił.
Kochacie się aż do obrzydzenia. Wszyscy to wiedzą.
A jeśli to za mało?
- Jeśli ją kochałby bardziej? - Nawet jej nie zna!
A co ona pomyśli o swojej połówce?
Udostępniła swoje dane.
A jej para nie, więc uznała, że nie jest zainteresowany.
Było jej przykro.
Ale co, ma rozbić moje małżeństwo?
Nie dopuszczę do tego.
Tak nie można!
Pracuje w Londynie.
Co jeśli zobaczy ją w metrze albo w Starbucksie?
Nie gadaj bzdur.
Mark cię kocha. Kocha cię.
Nie jestem jego połówką.
Ona jest.
Super.
Dziękuję.
Dobra kawa?
Tak.
Mogę w czymś pomóc?
Rebecca Webb prosi na słówko.
O co chodzi?
Ma dla ciebie materiał.
Weź kawę ze sobą.
Cześć, Mark.
Jak się masz?
Dobrze. Tylko nie wiem, co tu robię.
Ciekawa jestem,
czemu zostałeś dziennikarzem?
Nie wiem.
Lubię pisać. Tak się jakoś złożyło.
Zawsze myślałam, że dziennikarze
to niedoszli pisarze, którym brakło talentu.
- Może się myliłam. - Może.
- Starcza mi na rachunki. - Ledwo, jak się domyślam.
Nie narzekam.
Chcę wspomóc twoją karierę.
Od czasu do czasu
trafiają mi się interesujące kąski.
A czemu właśnie ja?
„Konto Rebekki Webb przerasta jedynie jej ego”.
Chyba tak mnie podsumowałeś.
Zgadza się.
Nie lubisz mnie.
Nikt nie będzie podejrzewać, że jestem twoim źródłem.
Pytanie tylko, czy mogę ci zaufać.
Nie wydaję swoich źródeł.
Spróbuj, a nie wezmą cię nawet do osiedlowej gazetki.
Spraw sobie kubek wielorazowy.
- Miałem zamiar, ale… - Nie wymiguj się, zrób to.
Mark, mylisz się.
Żadne ego nie przerosłoby mojego konta.
Wybacz, mamy sporo zamieszania z nabożeństwem.
Oczywiście.
Może lepiej było zaczekać i urządzić prawdziwy pogrzeb.
Ale rodzicom zależało.
Jak się trzymasz?
Czasem lepiej, czasem gorzej.
Wczoraj poryczałam się w supermarkecie.
Nie mogłam zeskanować bananów w kasie.
Łzy mi poleciały.
Za mną kolejka ludzi. Wyglądałam jak wariatka.
A jak rodzice?
Mama…
A tata… Dotąd przy mnie nie płakał.
Trudno uwierzyć, że to naprawdę Ben.
Jeśli jest coś…
Jeśli mogę coś zrobić…
Dziękuję. Usiądź.
- Mleka? - Nie.
To od Rebekki.
Była tu wczoraj.
Widziałaś się z nią?
Tak. Okazała nam tyle pomocy.
Opłaciła nabożeństwo i tak dalej.
Rozmawiałeś z nią?
Tak, zadzwoniła.
Nie wiem, co między wami zaszło.
Pokłóciliście się?
Po tym, jak Ben zaginął…
Do tego sprawy w firmie. Musiałem się wyrwać.
Na początku ją winiłam.
Gdyby byli razem, Ben byłby szczęśliwy.
Teraz mam wyrzuty.
Po tym wszystkim, co dla nas zrobiła.
Co masz na myśli?
Kupiła nam dom.
Ten dom?
Podobno Ben pożyczał jej pieniądze na czynsz.
Mówiła też, że bez niego nie powstałaby jej firma.
A co?
To niezwykle hojny gest.
Bardzo nam pomogła.
Czy Ben…
Mówił ci kiedyś o tym…
że chce się zabić?
Nie.
Myślisz o Benie.
Nie rób sobie wyrzutów. Tyle zrobiłaś dla jego rodziny.
Muszę o czymś wiedzieć?
O czym?
O tym, co się stało.
Nie.
To się na nas nie odbije. Obiecuję.
Pójść z tobą na nabożeństwo?
Lepiej nie.
Ben się we mnie bujał. To może źle wyglądać.
Strasznie to przeżywasz.
Powiedz, jeśli mogę coś zrobić.
Cokolwiek.
NSB.
No co?
Mają jedną z największych baz danych DNA.
Raczej jej nam nie udostępnią.
Ściągniemy ją, używając dostępu z laptopa Bena.
- Żartujesz? - Nie.
- Chcesz wykraść bazę danych DNA? - Pożyczyć i użyć do testów.
Jasne. A Ben?
Lepiej, żeby się nie dowiedział.
Tak myślisz?
- Zrobiłabyś mu to? - Tylko tak możemy to przetestować.
To może lepiej sobie odpuścić.
Jesteśmy tak blisko. Chcesz zrezygnować?
Nie. Ale nie chcę wrobić przyjaciela i pójść za kratki.
Nauka wymaga testów.
- Wiem, że tego chcesz. - Jasne, kurwa.
To tylko dane, nikomu nie zaszkodzimy.
- Nikt nie musi wiedzieć. - Poza nami.
Nie zrobię mu tego.
Na pewno nie chcesz pójść dziś do kina?
Naparzający się faceci w lycrze? Wyrosłam z tego.
Lycra, nie lycra, mnie to się nigdy nie znudzi.
Pora zaszaleć!
Baw się dobrze.
Na razie!
Wykradłam bazę danych.
- Nie wierzę. - Wiedziałeś, że to zrobię.
Możesz zwalić to na mnie. Jestem wredna.
Pierdol się. Nikt cię nie zmuszał.
Wrzuciłam próbki do algorytmu. Są dopasowania.
To działa.
Pokaż.
Do testu wstępnego
użyłam 100 000 próbek i 98 miało odpowiedniki w CCDC25.
Chromosom 8? Chryste…
- A jeśli nigdy się nie ocknie? - Nie myśl tak.
Co jeśli ma uszkodzony mózg? Mam się nią opiekować?
Nie. To nie twoja odpowiedzialność. Co z jej rodziną?
Jej rodzice nie żyją. Nie ma rodziny.
Powiedziałaś rodzicom?
Że moją parą jest kobieta?
Czy że jest w śpiączce, czy że…
kiedy ją pocałowałam, okropnie się podjarałam.
Lepiej im tego nie mów.
Hej, daj spokój.
Nie wiem, jak mam się czuć.
- Żałuję, że zrobiłam test. - Nie mówisz serio.
Owszem.
Chodźmy na drinka.
Nie mogę.
Jedziesz do szpitala?
Muszę.
I jak?
Myślę…
że obcisłe jeansy nie pasują ludziom o twojej sylwetce.
Ale na tobie leżą dobrze.
Bez sensu, nie?
Mark dobrze się spisał.
Gotowa?
Ilu ich tam jest?
Wystarczająco.
Rebecca!
Cofnąć się!
Cholera!
PRZYJACIEL ZAŁOŻYCIELKI DOPASOWANYCH WYŁOWIONY Z TAMIZY
Charlotte.
Media namierzyły twoje powiązania z Benem.
Internet huczy.
Oblegają mój dom. Jak się dowiedzieli?
Pewnie przeciek z policji.
Musimy wydać oświadczenie.
Przygotuję coś, zanim tu dotrzesz.
Dobrze.
DOPASOWANI W PIEKLE
WITAMY DOPASOWANI
Rebecca!
Mam to oświadczenie dla prasy.
Później zerknę.
Jest coś jeszcze?
Niby co?
By cię chronić, muszę wszystko wiedzieć.
Wiesz wszystko.
A co z policją?
Zajmę się tym.
Rada cię oczekuje.
Idź. Zostaw to mnie.
Cześć.
- Hej. - Wszystko w porządku?
Tak. Ale nie wychodź z domu.
Muszę kończyć. Później zadzwonię. Pa.
Co to za afera?
Wpłynie to na firmę?
- Ben nie miał z nią nic wspólnego. - Mieszkałaś z nim.
- Pytasz, czy z nim sypiałam. - To jak?
Nie.
Niepotrzebny nam taki skandal.
Wybacz, że akurat teraz
znaleziono ciało mojego przyjaciela.
Witam. Przepraszam za spóźnienie.
Zaczynajmy.
Ten raczej ich nie lubi.
- Detektyw Kate Saunders. - Witam.
- Charlotte Driscoll, radca prawny. - Spodziewaliśmy się pani Webb.
- Nie ma teraz czasu. - Byliśmy umówieni.
Zanim nastąpił przeciek do prasy.
Ustalamy okoliczności śmierci.
Mamy parę pytań.
Rebecca chętnie pomoże.
Proszę złożyć pytania na piśmie. Odpowiemy pisemnie.
Czyżby miała coś do ukrycia?
Nie ma niczego do ukrycia.
Ale ma prawo do prywatności.
Prawo, którego nie zdołaliście ochronić.
To nie my.
Zrobił to ktoś, kto ma dostęp do szczegółów śledztwa.
Wniesiemy oficjalną skargę.
Za kolejne naruszenia prywatności i poufności mojej klientki
wystąpimy na drogę sądową.
Rozumiem.
Skoro nam nie wolno,
to proszę zapytać panią Webb
o SMS-a od Bena Nasera, którego wysłał jej tamtego wieczora.
A jego treść?
Pewnie sama pamięta.
Nieźle nam przysrała, co?
Ty to zrobiłeś?
- Serio? - Wygadałeś się?
Nie, a ty?
Nie. Wiem, co robię.
Ja też.
Zasłoni się przed nami prawnikami.
Pytali o SMS-a, który Ben przysłał ci w dniu, w którym zaginął.
Rebecca?
Przysyłał mi mnóstwo SMS-ów.
Kto tam?
Hannah.
Cześć! Wpuszczę cię.
- Hej! - Cześć.
Wejdź. Od razu trafiłaś?
Tak. To dla ciebie.
Dziękuję. Napijesz się czegoś?
Tak. Poproszę kieliszek czerwonego wina.
Super. Właśnie otworzyłam.
Rozgość się.
Niezła chata.
Josh. Znajdź mi listę gości z imprezy na cześć milionowego dopasowania.
Gdzieś ją mam. Jutro jej poszukam.
Teraz.
- Dobra. Jasne. - Super. Dzięki.
- Hej. - Cześć. Proszę.
Dzięki. Drinka?
Nie, muszę lecieć.
Wpadłam tylko oddać wiertarkę.
Rob miał to zrobić,
ale jest zbyt zajęty pieprzeniem nowej laski.
Dzięki. Udało mu się przymocować półki?
Półki przymocował.
Spoko. Nie musimy o tym mówić.
Dobrze. Jak się czujesz?
Okropnie. Przynajmniej mam półki.
Jeśli potrzebujesz fachowca, daj mi znać.
Poważnie?
- Wybacz. Słabe to było. - Fakt.
Bardzo słabe.
Jak idą przygotowania do urodzin Hannah?
Świetnie. Niczego się nie domyśla.
- Gdzie jest? - Znasz jej kumpelę Megan?
Chodzą na jogę.
Poszła do niej na kolację.
Spotkałaś ją?
- Raz. - Jaka ona jest?
Miła. Pójdę już.
- Dzięki za wiertarkę. - Nie ma sprawy.
Cały wieczór flirtował z kelnerką.
Niezła laska, ale… No weź.
I co zrobiłaś?
Poszliśmy do niego i… no wiesz.
Serio?
Może nieco mniej politowania i obrzydzenia.
- Wybacz. - Masz rację.
To było żałosne i obrzydliwe.
Każdy znajduje drugą połówkę,
a ja wciąż randkuję online jak dinozaur.
Wybacz. Więc nadal
się nie odezwał?
Nie.
- Pewnie ma żonę. - Możliwe.
Tylko po co robić test, skoro potem wymiękasz?
Może kocha swoją żonę?
Powinien kochać mnie.
Jak poznaliście się z Markiem?
- Przez znajomego. - A kto zrobił pierwszy krok?
Dałam mu do zrozumienia, że mi się podoba.
- Zaprosił mnie na randkę. - Miło.
A ty? Z kim się spotykałaś?
Masz jakiś typ?
Jak powinien wyglądać?
Nie może być zbyt gruby. To nie dla mnie.
Wysportowany?
Lubię krótkie włosy.
Kojarzysz gościa z jogi z kokiem? Zdecydowanie odpada.
Dobra, wysportowany z krótkimi włosami. Co jeszcze?
Obrzezany wacek.
Cholera. Skończyło mi się chili. Skoczę do sklepu.
Mogę cię zostawić na kilka minut?
Jasne.
Dolej sobie wina. Zaraz wracam.
Kurwa.
Hannah?
Cześć!
Lubisz ostre jedzenie?
Tak. Super.
Ładnie pachnie.
Prawie gotowe.
Kim pani jest?
Żoną Sophii.
A pani?
Jestem z policji.
W sprawie tego wypadku?
Tak.
Te kwiaty są dla niej?
Dziękuję.
Ktoś został aresztowany?
Nadal prowadzimy dochodzenie.
Sophia pani w tym nie pomoże.
Nie wiem, co tu pani robi.
Kim jesteś?
Skąd znasz Sophię?
To moja druga połówka.
- Wyjdź. - Przykro mi.
Wynoś się stąd!
MILION ZAKOCHANYCH PAR! #DOPASOWANI
#DOPASOWANI POŁĄCZYLI 1 000 000 PAR!
Idę do sklepu. Chcesz coś?
- Po co idziesz? - Po czekoladę.
Może być.
Nie wejdziesz?
Nie pogadamy przy Benie.
O co chodzi?
- Mam więcej dopasowań. - Świetnie.
Nie wiemy, czy to działa. Nie mogą się spotkać.
- Nie powiemy, skąd mamy ich DNA. - To dowód, że to możliwe.
Dodałem nasze DNA do bazy.
Masz dopasowanie.
Sama tego chciałaś. Ściągnąłem zdjęcie z Facebooka.
To on.
- Trzymaj. - Długo ci zeszło.
Była kolejka.
Wysłałam ci listę gości z imprezy.
Twój człowiek ma przejrzeć profile
i usunąć wszystkie zdjęcia z Benem.
Przekażę mu.
Nie wiem, czy dam radę.
Nie przejmuj się. Będzie dobrze.
To mnie właśnie przeraża.
Nie mów mu, że zostaliście dobrani.
Coś podać?
Piwo. Dzięki.
Piwo. Dobra.
Surfujesz?
Większość po to tu przyjeżdża.
Nie ja.
To co cię kręci? Co lubisz robić?
Pracować.
- A kim jesteś? - Genetykiem.
Genetykiem?
Sporo takich tu bywa. Upijają się i wszczynają burdy.
- Będziesz rozrabiać? - Będę grzeczna, obiecuję.
Najgorsi są ci od rakiet.
- Czyżby? - Każdy jeden to dupek.
Wydaje mi się, że skądś cię znam.
Raczej nie. Zapamiętałabym cię.
A ten to pewnie astrofizyk.
To dopiero dupki. Chodziłam z takim.
Nadal z nim chodzisz?
Nie.
Pójdę mu pomóc, zanim zapoda mi Einsteina.
- Tak się mówi? - Jak najbardziej.
Wybacz.
I jak?
Czujesz, że spadasz.
Jakbyś przeskakiwała wodospad.
Gdy zderzasz się z falą, ścina cię z nóg.
Musisz się rozluźnić.
W końcu fala cię wyniesie.
A gdy tylko to się stanie,
kolejna fala znów cię zmywa.
I to ma być rozrywka?
Tak.
Zadziałało?
Wywiady i sesję zdjęciową mamy 10.,
a premierę filmu 11.
Co to za film?
Nie mam pojęcia.
Mogę wyjechać na parę dni pod koniec miesiąca?
- Jasne. - Super.
- To chyba wszystko. Dobranoc. - Dobranoc.
FACECI DO WZIĘCIA
NA PODSTAWIE POWIEŚCI „DOPASOWANI” JOHNA MARRSA
Napisy: Ewa Nowicka