NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie idź tam.
Muszę.
Tylko nie strać nad sobą panowania.
Tak mi przykro.
Wiedziałem, że ćpał.
Powinienem był go powstrzymać.
Zrobiłeś, co w twojej mocy.
Kazali mi
zidentyfikować jego ciało.
Żałuję, że nie mogę pójść z tobą.
Nie możesz.
Byłeś dobrym bratem.
Troszczyłeś się o niego. To nie twoja wina.
Kate?
Sophia się odezwała?
Nie rozmawiałem z nią.
Wypisała się ze szpitala. Nie wiem, gdzie jest.
- Hej. - Cześć.
Zamówiłam ci kawę.
Dzięki.
Co u mamy?
Działa mi na nerwy. Ale ma dobre intencje.
Denerwuję się. Jak na pierwszej randce.
Niepotrzebnie.
Chciałeś porozmawiać.
Dostałem wyniki biopsji.
- Masz raka? - Nie.
- Złośliwego? - Nie, wynik był negatywny.
- Naprawdę? - To tylko cysta.
Gdy siedziałem sam w mieszkaniu…
najbardziej chciałem się tym podzielić…
właśnie z tobą.
Nie wyobrażam sobie
zmagać się z czymś takim bez ciebie.
Chciałem mieć cię obok.
Bez ciebie było mi bardzo źle.
Wybacz…
Tęsknię za tobą.
A ja za tobą.
Wróć do domu.
Serio mówisz?
Tak. Chcę, by było jak dawniej.
A co z Megan? Widziałeś się z nią?
Co? Nie.
Po prostu wróć.
Dobija mnie to, że cię nie ma.
Matheus?
Detektyw Kate Saunders. Rozmawialiśmy przez telefon.
Witam.
Przykro mi z powodu brata.
Miałem nadzieję, że to pomyłka.
Że jednak to nie on.
Muszę zadać parę pytań na temat Fabia.
Co robił w Londynie?
Nie wiem.
Nie powiedział mi.
Jego telefon…
Nie ma go tu.
Może nie miał go przy sobie.
Dam znać, jak się czegoś dowiem.
Był już wcześniej w Londynie?
Raz. W zeszłym roku.
Byłeś tu z nim?
Po co te pytania?
Badamy sprawę śmierci Bena Nasera.
Byłeś u niego w dniu, w którym zniknął.
Mamy nagranie z kamery. Odwiedziłeś go z bratem.
Czego chcieliście?
Przyszedłem zidentyfikować ciało brata.
Wiesz, co oznacza strata ukochanej osoby.
Rodzina Bena powinna wiedzieć, jak umarł.
Nie będę rozmawiał bez adwokata.
Rebecca Webb pewnie ma dobrego.
O czym rozmawialiście z Benem?
Skoro mnie nie aresztujesz…
to wychodzę.
Rzeczy brata.
Zapytaj Rebeccę, co się stało, gdy Ben zjawił się na imprezie.
Matheus.
Spotkajmy się.
Natychmiast.
Poszedłem zidentyfikować ciało Fabia.
Tak mi przykro, że musiałeś pójść sam.
Była tam policjantka, która mnie powiadomiła.
Zaczęła mnie wypytywać o Bena.
Wie, że go odwiedziliśmy.
Kamera nas nagrała.
Co powiedziałeś?
Nic.
Ale kazała mi cię spytać,
co się stało, gdy Ben zjawił się na imprezie.
Nie mówiłaś, że tam był.
Bo to prawda.
Czemu ona twierdzi inaczej?
Matheus, wsiadaj do auta.
O co chodzi? Czemu mnie śledzi?
Wsiadaj.
Dlaczego mnie śledzi?
Policja chce mnie wrobić w śmierć Bena.
- Mówiłaś, że się zabił. - Tak było.
Czemu cię podejrzewają?
Chcą mnie zdyskredytować.
Proszę, wsiądź do samochodu.
Wejdziesz?
Nie mogę.
Możecie nas zostawić?
Nie wiem już, w co wierzyć.
Wierz mi.
Już raz mnie okłamałaś.
Musiałam. Żeby nas chronić.
Żeby chronić siebie.
To jedno i to samo.
Mówisz, że robisz to dla nas?
Nie możemy być razem.
Potrzebuję trochę czasu.
Po co?
By kłamać policji?
Mnie?
Proszę, byś mi zaufał. Musisz.
Jak chcesz pochować Fabia?
Nie myślałem o tym.
Zlecę komuś, by się tym zajął.
Nie chcę, byś komuś cokolwiek zlecała.
Mój brat nie żyje.
Bądź ze mną.
I bądź ze mną uczciwa.
Przykro mi.
Policja mnie obserwuje.
Matheus…
Co robili?
Był załamany, a Rebecca go przytulała.
Gdy mnie zobaczyła, odsunęła się, jakby nie chciała, bym ich zobaczyła.
Bzykają się?
Ma swoją drugą połówkę.
Obciach, gdyby sypiała z kimś innym.
Wyciągnęłaś coś z Matheusa?
Nie. Na wzmiankę o Benie poszedł w zaparte.
Pytał o telefon brata. Nie było go pośród jego rzeczy.
Sprawdzę w magazynie.
Ściągnij dane z komórki Fabia Silvy.
Po co?
Przyleciał tu dwa tygodnie po wyłowieniu ciała Bena.
Może jest jakiś związek.
Rebecca raczej już mi nie ufa.
Czekam tylko, aż ochrona wyprowadzi mnie z budynku.
Dam ci pracę.
Nie pracuję u tych, z którymi spałam.
Słusznie.
Narobiła mi syfu tym przeciekiem.
Przyznam, że moje ego nieco ucierpiało.
Tak myślałam.
Może jakoś je podreperujesz.
Kto to?
Prowadzi śledztwo w sprawie śmierci Bena Nasera.
Może chciałbyś z nią porozmawiać.
Zatem Rebecca jest zamieszana w jego śmierć?
Naprawdę nie wiem.
Czasem myślę, że stać ją na wszystko.
Mark?
- Hej. - Cześć.
Miło znów być w domu.
Miło znów cię tu mieć.
Co tu robisz?
Chciałem przeprosić za swoje zachowanie.
No to przeprosiłeś.
Zaprosisz mnie?
To kiepski pomysł.
Sophia się odezwała?
Nie.
Martwię się.
Idź już.
Nigdy nikogo nie zdradziłem.
To żadna zdrada.
Pocałowałem cię. Nie sądziłem, że mógłbym być niewierny wobec Alicii.
Kocham ją. Przynajmniej tak myślałem.
Teraz myślę tylko o tobie.
Podobno tak się czują dopasowani.
Nic nie mogę na to poradzić.
Powiedz, że nic do mnie nie czujesz.
Nic do ciebie nie czuję.
Cześć.
Gdzie Matheus?
Musiał wyjechać.
Przykro mi.
Co teraz zrobisz?
Naprawdę nie wiem.
Głupek.
Seksowna deseczka.
Ja pierdolę…
Pełno tu wosku.
Luzik…
- Przynieś mydło. - Spokojnie.
PRACA
Halo?
Gdzie?
Cześć.
Jak mnie znalazłaś?
Twój telefon.
Co zamierzałaś zrobić?
Wyjść ze szpitala i już mnie nie zobaczyć?
Może tak byłoby lepiej.
Czemu tak mówisz?
Mogę wejść?
Chcę ci pomóc.
Cokolwiek to jest, nie musisz borykać się z tym sama.
Jeśli ci powiem…
zmienisz o mnie zdanie.
To niemożliwe.
Wiem, że to ma związek z twoją rodziną.
Twój ojciec. Co on zrobił?
Nic.
Powiedz mi. Co ci zrobił?
Nic mi nie zrobił.
Hej, Sophia.
Proszę.
To moja wina.
O czym mówisz?
Złapałam za kierownicę. Spowodowałam wypadek.
Zabiłam ją.
Swoją mamę.
Chciałam wyjść z kumplami.
Mówiła, że mam się uczyć. Nie chciała mnie słuchać.
Złapałam za kierownicę i zjechała z pasa.
Przeze mnie nie żyje.
Nie myśl tak.
Ale to prawda.
Skarbie.
Widziałaś mojego ojca i brata?
Rozmawiałam z Sebastianem.
I co?
Martwią się o ciebie.
Nie chcę ich widzieć.
Powiedz im.
Nie mogę.
Na co się patrzysz?
Na ciebie.
Porozmawiaj z rodziną. Powiedz im.
Nie chcę o tym myśleć.
Pokaż mi swoją twarz.
Tędy.
Dziękuję.
Damien, już tu jest.
Witam. Detektyw Saunders. Damien Brown.
Wiem, kim pan jest.
Czytała pani o tym, że płacę za seks.
Chciałbym to zdementować,
ale oboje wiemy, że bym skłamał.
Proszę usiąść. Coś do picia?
Nie, dziękuję.
Chciał pan porozmawiać o Benie Naserze?
Tak. Widziałem go na imprezie z okazji milionowego dopasowania.
Uznałem, że to panią zainteresuje.
Owszem.
Był z Rebeccą Webb?
Nie, choć równie dobrze mógłbym skłamać.
Nie lubi jej pan?
Wycofałem się z firmy.
Jeśli trafi za kratki, to mnie nie zaboli.
Wiemy, że Ben był na imprezie, ale nic więcej.
Czy Rebecca wspominała niejakiego Matheusa Silvę?
Nie wydaje mi się. Kto to?
Może jej były chłopak?
Nie. Rebecca od początku miała dopasowanie. Jako pierwsza.
Jako pierwsza?
Nieoficjalnie. Ujawniła to po założeniu firmy.
Czemu?
Chodziło o metodę, jakiej użyli.
Nie wnikałem.
Czasem im mniej wiesz, tym lepiej.
Ale zrobiła test, zanim firma wystartowała?
Ogłosiła to po roku.
Media szalały wokół tego jej… Ethana.
Wiedziała, jak zrobić z tego reklamę.
Chwileczkę.
Cześć.
I co ty na to?
Co tu będzie?
Siedziba fundacji charytatywnej
prowadzącej badania kliniczne.
Całe piętro przerobimy w laboratorium.
Wahałem się, czy tu przyjść.
To czemu przyszedłeś?
Byłem ciekaw. Przysłałaś tekst na temat mutacji genu EFGR.
Podział komórek rakowych?
W płucach. Leczenie ukierunkowane przynosi rezultaty.
A my mamy dostęp do zasobu danych genetycznych.
No tak.
Co to ma ze mną wspólnego?
Szukam szefa badań.
Znasz jakichś dobrych naukowców?
Proponujesz mi pracę?
Na to wygląda.
Gdzie jest haczyk?
Nie ma. Chcę, byś dla mnie pracował.
- Dla ciebie czy z tobą? - Ze mną.
Jasne.
A to wszystko…
Chcesz odciążyć sumienie po tym, co zrobiliśmy?
Na początek.
Myślałeś o Yasmiin?
Od kiedy zrzuciłaś na mnie tę bombę?
Tak, myślałem o niej.
No i?
Nie wiem, czy tego chcę.
Boisz się kogoś pokochać. Zawsze tak było.
Nadal myślisz o Matheusie?
No co?
Jest w Londynie.
Widziałaś się z nim?
To nie ryzykowne?
Connor mówi to samo.
To dupek, ale tu przyznaję mu rację.
Nie wiem.
Czasem kusi mnie, by rzucić dla niego wszystko.
Czemu nie?
Sama zadaję sobie to pytanie.
Chciałabym, byś się przyłączył.
Zastanowię się.
Byle niezbyt długo. Aż taki dobry nie jesteś.
Sophia.
Masz rację. Powinni znać prawdę.
Boję się. Pójdziesz ze mną?
Oczywiście.
Sophia.
Tak się martwiłem.
Stęskniłem się za tobą.
Muszę wam coś powiedzieć.
Usiądź, kochanie.
Usiądź.
O co chodzi?
O mamę.
To ja spowodowałam wypadek.
Nie zrobiłaś tego naumyślnie. To był wypadek.
To moja wina, tato.
Nie mów tak.
Tak mi przykro.
Zapomnij o tym.
Kate.
Nie wracajmy do tego.
Chcę ci podziękować.
Czuję, że odzyskałem siostrę,
i chyba zawdzięczam to tobie.
Nie potrafię wyrazić, jaki jestem wdzięczny.
Chciałem ci to powiedzieć. To wszystko.
Lepiej już pójdę.
Wszystko w porządku?
Mam tylko nadzieję, że znów będziemy rodziną.
Ja też.
Proszę, nie idź z mojego powodu.
Powinniście być razem. Jak rodzina.
Dziękuję.
Chciałeś porozmawiać, a cały czas milczysz.
Znów jesteś z Hannah. Prawda?
Tak.
Spróbujemy to jakoś naprawić.
I musimy cię prosić,
byś nam tego nie utrudniała.
A co ze mną?
Przykro mi, że tak wyszło.
Słuchaj, to nie twoja wina.
Przykro mi, że znalazłaś się w tej sytuacji.
Nie chciałem cię zwodzić
czy robić wrażenia, że coś między nami będzie.
Bo to niemożliwe.
Miałeś nie potrafić mi się oprzeć. Nie w tym momencie. Wyglądam jak zmora.
Wcale nie.
Przykro mi.
- Wciąż to mówię, ale… - Nie dotykaj mnie.
Nie mogę patrzeć, jak płaczesz.
Bo co? Szkoda ci mnie?
- Tak. To mnie dobija. - To dobrze.
- Mam sobie pójść? - Tak.
Nie.
Nie wiem.
Chcę cię przytulić.
Odwal się.
Chcę tego.
REBECCA WEBB OTRZYMA NAGRODĘ RBST
PODCZAS CEREMONII W LONDYNIE
Co słychać?
Padam na twarz.
Tak naprawdę wszystko spoko. Nie wierzę, że go mamy.
Dzwonię, bo odezwali się z NSB.
Potwierdzili kradzież danych.
Musielibyśmy udowodnić, że to Rebecca.
Przesłałem ci właśnie wykaz połączeń z telefonu Fabia.
Dobrze. Mam.
- Miłego urlopu. - Dzięki.
- Chcę poznać małego. - Daj znać, jak ci idzie.
Dobrze. Na razie.
Tu Rebecca Webb.
Zostaw wiadomość, to oddzwonię.
ZRÓB TEST. ZNAJDŹ SWOJĄ DRUGĄ POŁÓWKĘ.
Gotowy?
Tak.
Jak się masz? Dobrze cię widzieć.
Miło cię widzieć.
Jak się masz? Pięknie wyglądasz.
- Gratulacje. - Dzięki, że przyszłaś.
- Podać drinka? - Nie, dziękuję.
- Na pewno? - Tak.
- Do pani dyspozycji. - Dziękuję.
Panie i panowie, powitajmy Rebeccę Webb.
Dziękuję funduszowi RBST za tę nagrodę.
Przede wszystkim chcę podziękować osobie,
którą kocham ponad wszystko,
Ethanowi.
Podobała ci się moja przemowa?
Oglądałam ją na ekranie monitoringu.
Bez dźwięku.
Ale z mowy ciała sporo da się wyczytać.
Ty i Ethan…
ledwie na siebie patrzycie.
Tylko wtedy, gdy jesteście na scenie i inni na was patrzą.
I co z tego?
Nie jesteście dopasowani.
Najwyraźniej masz bujną wyobraźnię.
Poważnie?
Widziałam, jak zachowywałaś się przy Matheusie.
Jak na niego patrzyłaś.
Jak go dotykałaś.
Chcę stąd wyjść.
Ben wychodził z domu bez laptopa?
Miliony próbek DNA w bazie danych.
To musiało być kuszące.
Zejdź mi z drogi.
Ben domyślił się, że Matheus był twoją połówką.
Przejrzał cię.
Jestem aresztowana?
Co się stało, gdy Ben przyszedł na imprezę?
Gdybyś miała dowody,
aresztowałabyś mnie. Więc zejdź mi, kurwa, z drogi.
Rodzinie podobał się filmik, na którym pieprzyłaś się z tym facetem?
Nie pogrywaj sobie ze mną.
To tylko kwestia czasu.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI „DOPASOWANI” JOHNA MARRSA
Napisy: Ewa Nowicka