NETFLIX ORİJİNAL ANİME DİZİSİ
Şey…
Rohan Usta, bugün sizden çok büyük bir ricam olacak.
KOICHI HIROSE, LİSE ÖĞRENCİSİ
MANGA ÇİZERİ
Rican neymiş Koichi-kun?
Önümüzdeki bahar tatilinde yurt dışına çıkacağım da…
Öyle mi? Nereye gideceksin?
İtalya'ya.
İtalya mı?
Lütfen, Heaven's Door'unuzu kullanarak içime "İtalyanca bilir." yazar mısınız?
Niye sırf senin için kendimi böyle bir şeyle yorayım ki?
Daha önce hiç tek başıma yurt dışına çıkmadım, o yüzden tedirginim.
Hiç değilse dillerini konuşabilmek isterim.
Lütfen!
Demek İtalya'ya gideceksin. O hâlde sana orada başımdan geçenleri anlatayım.
Seninle tanıştığımızda
malum kişi beni sakatladığı için çizmeyi bırakmak zorunda kalmıştım ya?
O arada bir sonraki mangama konu bulmak için Venedik'e gittim
ve yaklaşık sekiz gün orada tek başıma kaldım.
Bu hikâyeye o sırada denk geldim. Oldukça garip bir hikâyedir.
16. BÖLÜM: GÜNAH ÇIKARMA HÜCRESİ
Sana anlatmak üzere olduğum bu hikâye,
Rohan Kishibe olarak benim bizzat dinlediğim bir hikâye.
Çok elim bir hadiseydi.
Günah çıkarma hücresi nedir, bilir misin?
Her İtalyan kilisesinde bir tane bulunur.
Telefon kulübesine benzeyen iki kabini olur.
Cemaatin papazı perdeli olana girer, cemaat üyesi de diğer kabine.
İki kabinin arasında bir pencere vardır.
Bu pencereden ses geçse de papaz ile cemaat üyesi birbirini göremez.
Cemaat üyesi bu pencereden günahlarını itiraf eder.
Bunu yaparken de kim olduğu açığa çıkmamış olur.
Bir sırrı uzun yıllar boyunca yüreğinde gömülü tutamazsın.
Sır ne kadar büyükse yüreğin ızdırabı da bir o kadar büyüktür.
Günah çıkarma hücresi ruhu günahlarından arındırma yeridir.
Kadim insanların icadıdır.
Yasak olsa da papaz etrafta yokken birkaç fotoğrafını çektim.
Oymaların şeklini ve malzemesini inceledim.
Ve sırf tecrübe etmek için
bir papaza günah çıkarmanın fena olmayacağına karar verdim.
O yüzden kabine girdim.
Bu deneyim, çalışmalarıma gerçeklik katacaktı.
Peder, günah çıkarmaya geldim.
Çok büyük bir günah işledim.
Artık dayanamıyorum, size anlatmam gerek peder.
Günah çıkarmazsam bana uyku yok.
Yemin ederim!
O sırada perdeli kabinin papaz için olduğunu bilmiyordum.
Bu adam da beni papaz sanmıştı.
Fakat…
Yoksa şansım yaver mi gitmişti?
Bu büyük günah neydi?
Hikâyeyi dinlememin zararı olmazdı.
Gerçek bir deneyim işime gerçeklik katardı.
Günahını kime çıkardığı fark etmezdi.
Ne de olsa bu adam için önemli olan, bir papaza günah çıkardığını sanmasıydı.
Peder, bir sorun mu var?
Hayır, bir şey yok. Anlatın efen… Yani, anlatın.
Tabii ama nereden başlasam ki?
Eh… O akşamüstü…
Evet. Her şey o akşamüstü başladı.
O sıralar 24 yaşındaydım.
Bir gıda pazarında çalışıyordum.
Ağır işleri yapıyordum.
Mısır çuvallarını kamyona yüklüyor ya da depoya taşıyordum.
Ağır işti. Öyle yoğundum ki kızlarla tanışmaya vakit kalmıyordu.
O işten ölesiye nefret ediyordum.
O akşamüstü, saat altıyı geçmişti.
Her zamanki gibi fazla mesaideydim.
İşte o sırada o adam çıkageldi.
Zar zor ayakta duruyordu.
Boş gözlerle bakıyordu. Saçı pislik içindeydi. Leş gibi kokuyordu.
Görür görmez anladım.
Evsizin tekiydi.
Lütfen bana yiyecek bir şeyler ver.
Sesi acınasıydı.
Masada duran öğle yemeğime gözünü dikmişti.
Birden sinirlenmeye başladım.
Ben köpek gibi çalışırken
o, istasyonun arkasında veya parkta aylak aylak pinekliyordu.
Bir de yemek istiyordu!
Bencil pislik!
Ben çalışıp para kazanıyorum ve o parayla yemek alıyorum.
Sen de öyle yapsana!
Bu çuvalların hepsini depoya taşırsan sana yemek veririm.
Ben…
Ben çalışırım.
Ama lütfen önce yememe izin ver.
Beş gündür ağzıma tek lokma koymadım. Yemin olsun.
Önce bir şeyler yiyeyim, sonra çalışırım. Söz veriyorum!
Olmaz öyle şey! Önce işi bitirirsin, sonra karşılığını alırsın.
Yapacak mısın bakalım?
Hey! O ufak olanı taşımakla kurtulacağını mı sandın?
Seninkiler bunlar.
Bunlar bir saate bitecek, anladın mı? Bir an önce eve gitmek istiyorum.
Hadi, acele etsene!
Ne kadar çabuk biterse o kadar çabuk yersin!
Amma uyuşuk çıktı bu da ha!
Birinin bu herife dersini vermesi gerekiyor.
Hey! Sırf kaytarmak için düşmüş gibi yapmasana!
Daha on dakika bile çalışmadın!
Kaytarmak mı?
Sence benim kaytarır gibi bir hâlim mi var?
Bu ne be?
Şu an çaresizlik içindeyim. En karanlık denizden derin bir çaresizlik.
Sırf senin yüzünden!
Senin yüzünü asla ama asla unutmayacağım!
Bunun bedelini sana ödeteceğim.
Hayatının en mutlu anında geri döneceğim! Görürsün sen!
Geri döneceğim ve seni alıp götüreceğim.
Kendini kolla!
Şuna bak! Biri çuvalın altında kalmış!
Ölmüş!
Adam ölmüş!
Doktor! Doktor çağırın!
Ya da polis çağırın!
Hiçbir fikrim yoktu!
Gerçekten beş gündür aç olduğunu bilmiyordum!
Dur biraz… Yani, sizi doğru mu duydum?
Evsiz adam öldükten sonra sizinle son bir kez daha mı konuştu?
Hayal görmediğinize emin misiniz?
Hayal mi? Ah, nasıl isterdim ki hayal olsun.
Asıl korkunç olaylar henüz başlamamıştı bile peder.
Bu olaydan sonra şansım öyle bir açıldı ki âdeta ürkütücüydü.
Uzak bir akrabamdan bana miras kaldı. Spor totoyu tutturdum.
O parayla satın aldığım araziyi çok büyük bir kârla sattım.
Mısırdan mısır gevreği ve atıştırmalık yapma fikrini buldum.
Piyasaya çıkar çıkmaz çok tuttu.
Ürünler tüm dünyada kapış kapış gitti.
Eskiden kadınların benimle hiç işi olmazdı ama evlendim.
Milan Moda Haftası'nda boy göstermiş, eski bir süper modelle.
Öyle çok kazanıyordum ki hepsini harcayamıyordum.
Şu an yaşadığım evde 15 hizmetçim ve 3 şoförüm var.
Bu kadar talihli olmam beni hep tedirgin etti.
Zihnimin derinlerinde bir yerde ölü adam hep kafamı kurcalıyordu.
Derken bir çocuğum oldu.
Baba!
-Annesine çeken, tatlı bir kız çocuğu. -Baba!
Baba, bak! Hazır mısın?
Bakmaya devam et.
Olamaz! Kaçırdım!
Üzülme canım, çok yaklaşmıştın.
Gözleriniz kapalıydı küçük hanım! Tekrar deneyin.
Evet!
Kızımın meydanda oynamasını seyrederken
"Ne kadar da mutlu bir adamım." diye düşünmekten kendimi alamadım.
Söz verdiğim gibi…
Aynı söz verdiğim gibi seni almak için geri döndüm aciz piç!
-Küçük hanım, iyi misiniz? -Kes sesini!
Merak etme, kızının bedenini sadece ödünç aldım.
Dur! Yapma, dur!
Hata ediyorsun! Ben yanlış bir şey yapmadım!
Yanlış bir şey yapmadın mı?
Son birkaç yıldır hayatın sunabileceği her türlü talihten faydalanmadın mı?
Zenginlik, ün, aile, ha?
Sence bunları kendi başına mı elde ettin?
Anlasana, ben gizliden gizliye sana yardım ettim.
Böylece en tepeden düştüğünde
sen de benim hissettiğim çaresizliği tatmış olacaktın!
Öte yandan ben, ruhum huzur bulsun diye intikam alma peşindeyim.
Ama bir şey yapmadığını düşünerek ölürsen ağzımda nahoş bir tat kalacaktır.
O yüzden sana bir şans vereceğim.
Bir yanlış yapıp yapmadığına Tanrı karar versin.
Şansını sınayalım. Bir geleceğin var mı, bakalım.
Kader senden yanaysa tuttuğum kinin dayanağı kalmaz.
Seni öldürmem. Yok olup giderim.
Anlayacağın, kader bize hakemlik yapacak.
Ne dersin, şansını denemek ister misin?
Neden bahsediyorsun, anlamadım.
Tek yapman gereken, "evet" veya "hayır" demek!
Neden ben, neden?
Cevap ver bana!
Denemek istemiyorsan kafanı kopartayım gitsin!
Denerim… Deneyeceğim!
Zaten bir seçeneğim yok, değil mi?
Güzel.
Al şunu!
Kaderini ufak ve anlamsız bir oyun belirleyecek.
Patlamış mısır tanesini sokak lambasından yukarıya fırlat
ve düşerken ağzınla yakala. Üst üste üç kere.
Becerirsen kader senden yana demektir. Pes eder ve kaybolurum.
Bu kadar anlamsız bir oyun…
Burada benim ruhum da söz konusu! Ruhuma anlamsız mı diyorsun?
Elimi çırptığımda başla.
Patlamış mısır lambayı geçmezse veya geç başlarsan seni öldürürüm.
Hazır mısın? Başla!
Bir dakika!
Yüksekliği…
Yeterli.
Bunlar neden benim başıma geliyor?
Tamam, tam önüme düşüyor!
Hayır, olamaz!
Göremiyorum.
Çok ucuz atlattım! Ama başardım!
Mısırı yakaladım!
Sıra ikinci atışta. Sıradaki patlamış mısırı hazırla.
Bir dakika bekle! Az önce güneş gözüme girdi.
Gölgede yapsam olmaz mı?
Başka bir isteğin var mı acaba?
Şimdi yapacaksın, burada yapacaksın!
İki defa daha, tamam mı?
Beceremezsen seni öldürürüm!
Becerirsen söz verdiğim gibi kaybolurum.
Şimdi ikinci atışı yap!
Gerçekten de kaybolacaksın, değil mi?
Becerirsem beni sağ bırakacaksın, tamam mı?
Yeter! Hemen atmazsan seni öldürürüm!
Evet! Güneş bulutların arkasına girdi.
Doğruca aşağıya iniyor!
Bu da ne?
İşte bu çok iyi oldu! Onları beslediğini sandılar.
Başardım! Al sana! İkinciyi de yakalamayı başardım!
Gördün mü? Çantada keklikti!
Biraz panik yapmıştım ama artık rahatladım.
Yapabilirim! Kazanabilirim!
İstediğin kadar kutlama yapabilirsin ama sonuncuyu da yakaladıktan sonra.
Hazır mısın?
Evet, başla! Bir kere daha yapıp…
Ne oluyor lan?
Güvercinlerin gelmesine sen neden oldun.
Bütün patlamış mısır paketini ortalığa saçan kimdi? Sendin!
Bu son patlamış mısır.
Lambadan yükseğe atarsam…
Gidin buradan, kış kış! Artık size yemek yok!
Fırlat! Son defa!
Bekle! Dur bir dakika!
Nasılmış? Güvercinler yanan patlamış mısırı yiyemez!
Üzerine yağ döküp tutuşturdum. Artık hayatta yemezler.
Evet! Doğruca aşağıya geliyor!
Yanan mısırı göremiyorum.
Yandığı için güneşte kayboldu.
Göremiyorum!
Ne… Nerede bu?
Karar verildi. Demek ki kötü bir şey yapmışsın!
Şu an "Ama adam yaşıyor." diye düşünüyorsunuz, değil mi peder?
İşte buraya tam da bunu konuşmak için geldim.
İşlediğim bu korkunç günahı kimseye söylemeden daha fazla duramadım.
Evsiz adam beni o kadar zengin etmişti ki ne istersem satın alabiliyordum.
Her dediğimi yapacak bir uşağı paramla kolayca bulmuştum.
Efendim…
Dışarı çıkın…
Efendim…
Kaç defa günah çıkarırsanız çıkarın, lanetimden asla kurtulamayacaksınız!
Estetik ameliyat olmam için bana para verdiniz.
Beni aldatıp öyle bir dehşet yaşattınız ki sizi asla affetmeyeceğim.
Kinimden asla vazgeçmeyeceğim!
Beni kilisede bile takip edebiliyor musun?
Sizi lanetliyorum.
Kızınızın hayatının en mutlu gününde gelip sizi alacağım.
Gelip almanın faydası yok.
Bundan böyle hep bu şerefsizin ensesinde olacağız ki
bizi bir daha asla aldatmaya kalkmasın!
Ay! Çok korkunç!
Okuyasu-kun! Yukako-san!
Rohan Usta, bu hikâye gerçek mi?
Ablacığım, bir tane sütlü inci çayı alabilir miyim?
Sen nereden çıktın bakayım? Bana yalancı mı demek istiyorsun yani?
Hayır, öyle demek istemedim.
Belki intikam peşindeki hayaletler yoktur da
Stand kullanıcıları arasında bir sürtüşme yaşanmıştır?
Çok sabırlı bir hayaletmiş doğrusu.
Ömür boyu bana musallat olsalar kafayı yerdim herhâlde!
Koichi-kun, sana hayalet musallat olursa hemen bana söyle.
Ondan hemencecik kurtuluveririm!
Sağ ol.
Daha sonra başına neler geldi? Ben, Rohan Kishibe, bilmiyorum.
Seneye veya ondan sonraki sene
tekrar Venedik'e gidip görsem iyi olur aslında.
Hayalet ona musallat olunca pes etmemiş.
Hayatta yalnız ama hayata pozitif yaklaşıyor.
Bence kötü bir insan ama direncine hayran olmamak elde değil.
Belki de bu şekilde düşünen tek kişi benim.
Alt yazı çevirmeni: Yurdakul Gündoğdu