NETFLIX ORİJİNAL ANİME DİZİSİ
Rohan Usta, merhabalar!
Ne kadar güzel bir gün!
23 YAŞINDA, EDİTÖR
Ne okuyorsunuz?
De Staël.
Dostlar mı? Yeni bir grup falan mı?
1955'te hayata veda eden bir Rus ressam.
Bak Kaigamori-kun.
Bir profesyonelin iş randevusuna gecikmesi elbette kabul edilemez
ancak bir editörün manga çizeriyle randevusuna
altı dakika erken gelmesi de doğru değildir.
Kusura bakmayın. Demek erken gelmek de yanlış.
Ben olduğum için şanslısın.
Artık bir sonraki 61 sayfalık, tek bölümlük mangamı konuşalım mı?
Pardon Rohan Usta, sizin hayranınızız!
İmzanızı alabilir miyiz? Lütfen "Akira'ya" diye imzalayın.
Hayır, olmaz! İkinize de imza yok!
Rohan Usta meşgul! Şu an çalışıyor.
Çoktan imzaladım bile.
Bazılarının aksine elim hızlıdır.
Teşekkür etmek için hep imza veririm.
Vay! Bunu nasıl yaptınız? Kahveyle damlatma tekniği kullandınız!
Sağ olun ya, süpersiniz!
Kaptım!
Bu arada, mangayı konuşmadan önce bir şey sorabilir miyim?
Tabii.
Para hakkında olacak açıkçası. Ödemem hakkında, tamam mı?
Ödememi önden alabilir miyim? Kısa süre önce iflas ettim de.
Henüz borca girmesem de artık bir evim yok.
Şimdilik Koichi'de kalıyorum. Çalışmak için bir masam bile yok.
Ay Savaşçısı figürlerimi, Led Zeppelin plaklarımı
ve Rurouni Kenshin mangalarımı sattım.
Ne diyorsunuz? Ofisiniz yok mu? "İflas ettim." de ne demek?
Bir tatil köyünde birkaç tepeyi daha yeni satın almadınız mı?
Evet, orada yaşadığı rivayet edilen bir hortlağı araştırabilmek için.
Müteahhidin biri tatil köyüne yol yapmaya kalkmıştı.
İnşaatı durdurabilmek için o civardan altı tepe satın aldım.
Olabildiğince çok yer satın almalıydım ki inşaat dursun.
Sonra projeden vazgeçildi ve fiyatlar dibe vurdu.
Kuş uçmaz, kervan geçmez bir bölge orası.
Satın aldığım tepelerin hiçbir değeri kalmadı.
Yani meteliğe kurşun atıyorum. Ödemeyi önden alabilir miyim?
Bir saniye. O tepeleri manganız için araştırma yapma niyetiyle mi aldınız?
Evet.
-Yatırım değil miydi? -Hayır. Mangalarımda gerçeklik peşindeyim.
Bir hortlak efsanesini araştırmak için mi?
Yeter! O yol inşa edilseydi hortlak korkup kaçabilirdi.
O zaman da planım mahvolurdu!
Hey! Bana tavır yapma! Gözlerini mi kaçırdın sen?
Neden gözünü kaçırdın? Kafayı kırdığımı sanıyorsun, değil mi?
Bak editör, bir manga çizeri parasını illaki son model arabalara
veya bodrumunu oyun odası yapmaya harcamaz.
Hem zaten oradaydı. Araştırma yaptığıma değdi.
Unutma ki bu hikâye sadece senin dergine özel.
Orada mıydı?
Ne oradaydı acaba?
Söylediklerimi hiç mi dinlemedin? Onu kendi gözlerimle gördüm.
Mutsu-kabe Tepesi'nin Hortlağı hâlâ orada.
Hâlâ orada, şu anda bile.
Kusura bakmayın Rohan Usta.
Lütfen tekrar eder misiniz?
Orada olan nedir?
Naoko Osato diye, üniversitede son sınıf öğrencisi bir kız varmış.
Eylülün sonlarında sevgilisini öldürmüş.
2. BÖLÜM: MUTSU-KABE TEPESİ
Naoko Osato.
Mutsu-kabe Köyü'nün 300 yıldır miso ezmesi üreten,
başarılı bir ailesinin tek kızıymış.
Arazileri, tepeye çıkan tek şeritli bir yolun sonundaymış.
Başka bir deyişle tüm tepenin sahibi onlarmış.
Acaba…
Artık eve mi gitsen?
Oyun konsolunu da kaldır.
Neden ki?
Büyük eve biri mi geldi?
Ne fark eder? Gider misin lütfen? Arkadan çık.
Nao-chan…
Bu ara bana biraz soğuk yapıyorsun sanki, haksız mıyım?
Herhâlde başka biriyle değilsindir.
Madem çözmüşsün, işim kolaylaştı.
Hiç değilse güzel anılarımız olacak.
Babam evlenmemize asla izin vermez. Sen yarı zamanlı çalışan bir bahçıvansın.
Tek kızları olduğum için ailemin bütün mal varlığı bana kalacak.
Hiç sanmıyorum!
Şaka yapıyorsun, değil mi? Neden devam edemiyoruz ki Nao-chan?
-Bırak beni. -Ayrılmamıza gerek yok.
Bıraksana!
Yeni erkeğinle kıymetli babanın karşısına seni böyle kavrayarak çıkayım mı?
Bırak, dedim sana!
Seni gidi…
Özür dilerim ama önce sen bana vurdun.
Seni gerçekten çok seviyorum Nao-chan.
Böyle iyiyiz, kimsenin bilmesine gerek yok.
Defol! Evine git!
-Nao-chan, dinle… -Git! Paranı da alıp evine git!
Senin habersiz geldiğini görünce eli ayağına dolaşabilir.
Hemen üstünü başını düzeltmeye kalkar.
Eve geliyorlar. Köşeye sıkıştım.
Lütfen eşyalarını da alıp hemen git!
Dürüst olacağım.
Harika birisin.
Ama o benim nişanlım.
Önümüzdeki bahar, mezun olduktan sonra onunla evleneceğim.
Yani seninle ilişkimiz bitti, artık görüşemeyiz!
Gunpei.
Hey.
Olamaz…
Yine benimle kafa buluyorsun.
Değil mi?
Gunpei…
Dalga geçmeyi bırak.
Nabzı yok.
Ölmüş.
Naoko yine de Gunpei'nin yarasına pansuman yapmayı düşünmüş.
Eline geçen bir havluyla yaranın üstüne bastırmış.
Benimle dalga geçiyor.
Gerçek olamaz bu. Onu sadece hafifçe ittim!
O golf sopası niye oradaydı ki? Niye?
Şey gibi duruyor…
Sanki kafasına sopayla ben vurmuşum gibi duruyor!
Gunpei!
Ne yapacağım ben?
Doktor! Doktor çağırmam gerek!
Ama öldüyse doktorun ne faydası olur ki?
Yoksa yapmam gereken şey polisi aramak mı?
Naoko, içeride misin? Benim, baban.
Shuichi de burada, yanımda.
Seni görmeye geldi.
Hayır, ben burada değilim.
Hiçbir yerde değilim!
Kapı kilitli.
Belki de Naoko burada değildir.
Yanılıyor olabilirim Bay Osato ama sanırım pencereden birini gördüm.
Onu saklamalıyım!
Bir yerlere koymalıyım.
Gunpei'yi saklamalıyım!
Koltuğun altına…
Ne oluyor?
Nabzı yok, kalbi de atmıyor ama kanama devam ediyor.
Naoko, içeride misin?
İyi misin? Ters bir şey mi var?
Yedek anahtarım var, açayım da…
Baba!
Sizi duymamışım! Mutfağı toparlıyordum!
Demek içeridesin Naoko. Shuichi geldi.
Çok memnun oldum! Lütfen büyük evde beklemesini isteyin!
Sesin biraz tuhaf geliyor. İyi misin? Bir şeye ihtiyacın var mı?
İyiyim! Giyiniyorum!
Lütfen kapıyı açmayın, birazdan geliyorum! Lütfen!
Lütfen kapıyı açmayın!
İLK YARDIM
DEZENFEKTAN
Bu ne? Ne oluyor?
İnsanlar öldükten sonra da kanayabilir mi?
Naoko-san.
Ne kadar da çok su kullanıyorsun. Neler çeviriyorsun?
Benim, Shuichi. Neden hâlâ gitmedim, merak ediyor musun?
Aslında baş başa kalabilelim diye baban bana yedek anahtarı verdi.
Hayır! İçeri girme, girmemelisin!
Naoko-san.
Aslına bakarsan biraz önce pencereden birini gördüm.
Yanında kimse yok, değil mi? Acaba yalnız değil misin?
Sanki yanında başka biri daha var gibiydi.
Özür dilerim, çok üzgünüm! Ama hep senin yüzünden!
Benim suçum yok!
Neler oluyor Naoko-san?
Anlaşılan, biri var.
Lütfen Gunpei!
Kes şunu! Lütfen kes artık!
Kapıyı açıp giriyorum!
İçeride birini daha gördüğünü söylemiştin. Kim varmış Shuichi-san?
Lütfen.
Dur.
Gunpei, beni affet.
Dur.
Beni affet.
Üzgünüm, yanılmış olmalıyım.
Büyük hata etmişim.
Büyük eve, babanın yanına gidiyorum.
Böylece, önceden ayarlandığı gibi Naoko Osato ile Shuichi baharda evlenmiş.
Shuichi, Osato ailesine kabul edilmiş.
O gün bugündür de Gunpei Kamafusa kanamaya devam etmiş.
Her gün 300 mililitre kanı sessiz sedasız akıtmış.
Bedeni hareket ettirilmediği sürece bu miktardan fazlası akmazmış.
Ancak kanama düzenli ve sürekliymiş,
her türlü yaşam belirtisinden tamamen yoksun olsa da.
Naoko Osato evlendiğinden beri evden ayrılıp seyahate gitmemiş.
Her sabah…
…Gunpei'nin bir kavanoz dolusu kanını alıp gizlice döküyormuş.
Her bir gün… Ailesi bunu görmesin diye.
Naoko, hadi gel, beraber yiyelim!
Hemen geliyorum!
Gunpei, misafir evi dönüştürülmek üzere yıkıldığından beri
büyük evin giyinme odasının üstündeki tavan arasında yatıyormuş.
Bir gün Naoko bir şeyi fark etmiş.
Gunpei'nin bedenine fısfısla su fışkırttığında…
…cildi nasıl oluyorsa kısa bir süreliğine yaşadığı zamanki hâline dönüyormuş.
Uyurken ne kadar da şirin oluyorsun.
Gunpei, sen sadece bana aitsin.
Sana sonsuza dek bakabilecek tek kişi de benim.
Nedir bu adam?
Bunca zamandır ölü olduğu muhakkak.
Gunpei Kamafusa hakkındaki bu bilgileri,
uzun zamandır söylentisi dolaşan hortlak efsanesini araştırmak üzere
bölgeye gittiğimde öğrendim.
Anlayacağınız, bu sizin için
kesinlikle ve muhakkak ki kazançlı bir anlaşma Kishibe-sama.
Yeter artık! Tepelerimi size asla satmayacağım.
Yapmayın Kishibe-sama, makul olun.
Alo, ben Batsudera.
Bütün bunları Naoko Osato'yla karşılaşıp hafızasını okuyunca öğrendim.
Heaven's Door kabiliyetimi kullandım.
Şansım yaver gitti ve bu adamın varlığından haberdar oldum.
Evet, alo?
Çekmiyor. Bir saniye bekleyin lütfen.
Tam olarak nedir bu Gunpei?
Bu adamın ne olduğunu öğrenmem gerek.
Neyin peşinde olduğunu mutlaka öğrenmek istiyorum.
Bu evdeki giyinme odasının üstündeki tavan arasında.
Siz manga çizeri Rohan Kishibe ağabeysiniz, değil mi?
Buralarda sinsi sinsi geziniyorsunuz.
-Sen kimsin? -Bana yabancılarla konuşmamam söylendi.
Bugünlerde etrafta bir sürü sapık dolaşıyor.
Hey, dur!
İyi misin?
Ne diye böyle kaçıp gidiyorsun ki…
Bu kız ölmüş.
Nasıl olur? Olabilir mi?
Ama bu olanlar çok saçma.
Bakınca sanırsın ki…
Sanırsın ki ben ona…
Ben ona bir şeyler yapmışım!
Ne oluyor? Yoksa bu kız…
Olamaz, imkânsız!
Bu kız, Gunpei'nin çocuğu olabilir mi?
Yoksa, Naoko Osato
tavan arasındaki cesetten hamile kalıp çocuğunu mu doğurdu?
Kishibe-sama, neredesiniz?
Kishibe-sama, nereye kayboldunuz?
Aman Tanrım! Bana musallat olacak!
Heaven's Door!
Kahretsin! Çocuğun hayatına yazılan anılar hızla silinip gidiyor!
Hepsi yok olacak! Anılar yok olursa kız bir daha asla hayata dönemez!
Bu olmadan…
ROHAN KISHIBE'Yİ TANIMAM. KARŞILAŞSAK BİLE ONU GÖREMEM.
Anneciğim!
Ben acıktım!
Çok ucuz atlattım.
Bir saniye daha geciksem beni ele geçirecekti.
Veya…
…mahvedecekti!
Çok korkunçtu. İyi yırttım.
Ah, işte buradasınız Kishibe-sama! Sizi öyle bıraktığım için kusura bakmayın.
Ofisimden arıyorlarmış da.
Size asla satmayacağım.
Ne?
Aramaya koyulduğum hortlak buydu.
Adı da Mutsu-kabe Tepesi'nin Hortlağı.
Ne kadar zamandır var, bilemiyorum. Belki de çok eski.
Aşktan ve insan zihninin zayıflığından besleniyor.
İnsanlara her işini yaptırıyor.
Çalışmıyor, sorumluluk almıyor ve hiçbir zorluğa katlanmıyor.
Tek amacı çoğalmak olan bir hortlak.
Buna bir yaratık demek daha yerinde olabilir.
Bu yaratığın birinin önünde öldüğü an, ömrünün en güzel anı.
Belki dünyanın başka yerlerinde de bu yaratıklardan vardır.
Birinin gözünün önünde ölerek var olmaya devam ediyor olabilirler.
Bu hikâye gerçek mi? İnanılmaz.
Ama tam olarak da yalan değil. Sen bu konuda bir şeyler biliyor musun?
Evet, Orion Nebülözü'nde benzer yaratıklar olduğunu hatırlıyorum.
Toplantımıza böyle davetsiz katılamazsınız!
Sana hep sormak istemişimdir, acaba sen gerçekten uzaylı mısın?
Evet, burada yaşamak üzere Macellan Bulutları'ndan geldim.
Uzay gemim 1,5 milyon kilometre yukarıda bekliyor.
Bu uzaylı tip de amma sıktı ya…
Mutsu-kabe Tepesi'ndeki gibi kaç hortlak var, beni ilgilendirmiyor.
Naoko Osato oldukça mutlu gözüküyor. Hortlağın amacını da öğrendim.
Ben ne akademisyenim ne de muhabir.
Sadece manga çizeriyim.
Anneciğim!
Günün birinde ben de yakışıklı biriyle evlenecek miyim?
Elbette evleneceksin.
Alt yazı çevirmeni: Yurdakul Gündoğdu