‪(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪(สร้างจากมังงะของ)
‪(ฮิโรฮิโกะ อารากิ)
‪(หยุด)
‪ผมโอ้อวดก็ได้ว่าผมบาดเจ็บยังไง
‪แต่ผมไม่มีอารมณ์ทำอย่างนั้น
‪ตอนนี้มันดีขึ้นมากแล้ว แต่ว่า...
‪มือขวาของผมน่ะ
‪กระดูกข้อกลางนิ้วก้อยของผมร้าว แต่ว่า...
‪นิ้วนางและนิ้วกลางน่ะ
‪กระดูกฝ่ามือและกระดูกข้อต้นของสองนิ้วนี้แตก
‪ซึ่งใช้เวลาสี่สัปดาห์กว่าจะหาย
‪คราวนี้ผมเสียใจจริงๆ กับสิ่งที่ทำลงไป
‪เพราะเป็นความผิดของผมคนเดียว
‪ผมล้ำเส้นอันตรายและจุ้นจ้านกับเรื่องที่
‪ไม่ใช่ธุระกงการของผม
‪ผมนึกว่าตัวเองเข้าใจนิสัยของคนอื่นได้
‪ผมช่างโง่เสียจริง
‪โชคดีเหลือเกินที่ผมบาดเจ็บแค่มือข้างเดียว
‪บางทีนี่จะเป็นโชคในคราวเคราะห์
‪(ตอน: วิ่งเข้าไป)
‪จากสถานีเมืองเอส ‪ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองโมริโอ
‪เรานั่งรถไฟหัวกระสุนไปถึงสถานีโตเกียวได้
‪ภายในเวลาชั่วโมงครึ่ง
‪นั่งรถไฟอีก 30 นาทีเราก็จะไปถึง
‪ฮาราจูกุ
‪อุ๊ย ใบหน้าของเธอช่างน่ารักจริงๆ
‪เธอน่าจะสูงสัก 178 ซม. ใช่ไหม
‪บังเอิญว่าฮาชิโมโตะ โยมะ ‪กำลังเตร็ดเตร่อยู่แถวฮาราจูกุ
‪เมื่อแมวมองจากบริษัทโมเดลลิ่งไปพบเขา
‪จากนั้นก็มีภาพของเขาลงในนิตยสารฉบับนึง
‪และต่อมาเขาก็ได้รับบทเล็กๆ ในหนัง
‪ระหว่างที่เขาเข้าฉาก ‪เขามองเห็นนักแสดงนำจากที่ไกล
‪ตอนแรก เอเย่นต์บอกเขาว่า
‪ดาราหนังและนายแบบมืออาชีพต้องเปล่งออร่า
‪แม้แต่ตอนยืนเฉยๆ
‪เธอต้องฝึกฝนร่างกาย
‪ท่ายืนสวยงามสำคัญยิ่งกว่าความสามารถ
‪ด้วยบรรยากาศสดใสแปลกใหม่เช่นนั้นเอง
‪ช่วงเวลาดีที่สุดในชีวิตของ ‪ฮาชิโมโตะ โยมะได้เริ่มขึ้นแล้ว
‪โอเคจ้ะ ครั้งสุดท้าย สาม!
‪สอง!
‪ยังสองอยู่!
‪หนึ่ง!
‪ครั้งสุดท้าย
‪อย่างนั้นแหละ เสร็จแล้วจ้ะ
‪สมบูรณ์แบบ
‪ครูฝึกน่ะเวลาคุมการฝึกก็จะโกหกซึ่งหน้า
‪แต่เธอก็อดทนทำตามมาตลอดสัปดาห์ ยอดมาก
‪ดูเส้นเลือดตรงนี้ที่ปูดขึ้นมาสิ
‪สวยงามจังเลย
‪ย๊าก
‪หืม
‪อาหารเย็นพร้อมแล้ว
‪โยมะ
‪โอ๊ย
‪เจ็บจัง
‪อย่าทิ้งเหล็กพวกนี้ไว้แถวนี้สิ
‪แล้วใครเขากระโดดเชือกในห้องกัน
‪รู้แล้ว
‪ฉันจะเก็บก็ได้
‪เอ๋
‪แต่นายดูดีสุดยอดเลย
‪ดูซิกส์แพ็คนี่สิ
‪นายดูเหมือน... แบรด พิตต์ ‪ในเรื่องไฟท์คลับเลย
‪เหรอ
‪รูปร่างของนายเปลี่ยนไว ‪กว่าที่ฉันคิดไว้ นายดูดีมาก
‪ถ้านายได้เล่นหนังแอ๊คชั่นสืบสวน
‪นายคงจะแจ๋ว...
‪จริงด้วย สปาเกตตีไข่ปลาค็อดเสร็จแล้ว
‪มากินตอนยังร้อนเถอะ
‪สปาเกตตีเหรอ
‪ใช่
‪ฉันบอกเธอแล้วไง มิกะจัง
‪- ฉันกินแป้งหรือไขมันไม่ได้ ‪- เอ๋
‪ฉันกินได้แต่โปรตีน ‪มันดีต่อการเพาะกล้ามมากกว่า
‪(ไก่นึ่ง ไข่ขาว…)
‪ช่วยทำตามเมนูนี้ทีนะ
‪นายจะกินแต่แบบนี้ทุกวัน
‪แล้วคืนนี้เราไม่ไปคาราโอเกะกับเพื่อนเหรอ
‪ฉันไม่ไป
‪ฉันจะต้องวิ่งสิบกิโลตั้งแต่ตีสี่
‪ตอนนี้ฉันต้องนอนแล้ว
‪แต่นี่เพิ่งหนึ่งทุ่มเองนะ
‪อะไรกัน
‪ในกระเป๋าสตางค์ฉันไม่มีเงิน...
‪ใช่ ฉันลืมบอกเธอไป
‪ที่ยิมมีขายเวย์โปรตีนลดราคา
‪ขนาด 2,000 กรัมแค่ 4,800 เยน ‪รสช็อกโกแลตด้วย
‪คุ้มนะว่าไหม
‪ถูกกว่าปลาค็อดแน่นอน ฉันขอยืม 5,000 เยนนะ
‪โทษที ฉันจะคืนเงินให้เธอพรุ่งนี้แน่นอน
‪อะไรกัน
‪ฉันต้องอาบน้ำแล้วก็เข้านอน
‪เธอกลับบ้านดีกว่า
‪แต่ว่า... นี่เป็นห้องของฉัน
‪หืม
‪นั่นสิ จริงด้วย
‪เฮ้ย
‪นายกดกริ่งตั้งสามครั้งเชียวนะ
‪ฉันเคยบอกแล้วไง
‪- อย่ามาตอนหัวค่ำ ‪- โยมะ
‪- คนเขาพยายามจะนอน ‪- หยุดนะ โยมะ
‪ถ้านายกดกริ่งทำฉันตื่น ฉันจะอัดหน้านายให้ยับ
‪เฮอะ
‪ขอโทษด้วยค่ะ
‪ทั้งหมดเริ่มขึ้นจากการคุยเล่น
‪เช่น "นายจะเริ่มเผาผลาญไขมัน ‪หลังวิ่งไป 15 นาที
‪ดังนั้นนายควรวิ่งอุ่นเครื่องให้นานกว่า 20 นาที"
‪เราเริ่มคุยกันแบบนั้น
‪โรฮังเซนเซย์ ว้าว คุณทำได้ดีมากตามเคย
‪น้ำหนักแค่นั้นสบายมากสำหรับคุณ
‪หึ
‪แหม เธอก็ดูดีนะ
‪พระเจ้าช่วย
‪เอ๋
‪แจ๋วดีนะ แต่ว่า...
‪เราแค่เล่นสนุกนิดหน่อย
‪ขอโทษครับ ตรงนี้ผมควรหายใจเข้าหรือออก
‪ขอโทษจ้ะ ตอนนี้ฉันติดลูกค้าอยู่
‪เอาละ งั้นเรามาเริ่มกันเลย
‪กล้ามเนื้อของคุณจะดี๊ด๊าเวลาคุณทักทายมัน
‪(ครูฝึกส่วนตัวเริ่มที่ 270,000 เยนต่อ 30 วัน)
‪ครั้งสุดท้าย หนึ่ง
‪สอง สาม
‪เอ่อ...
‪นี่ ฉันขอแล้วไงว่าอย่ากระโดดเชือกในนี้
‪- เหรอ ‪- ใช่น่ะสิ
‪และฉันเคยบอกแล้วว่าอย่าทิ้งอุปกรณ์เกลื่อนพื้น
‪งั้นเหรอ แต่ฉันต้องใช้เป็นประจำทุกวัน
‪ดูพื้นสิสกปรกหมดเลย
‪หยุดนะ
‪โอ๊ย
‪ระวังหน่อย อย่าเข้ามาใกล้เกินไป
‪ครั้งสุดท้าย ห้า หก เจ็ด
‪แปด เก้า สิบ
‪นายกำลังทำอะไรเนี่ย
‪เขาเรียกว่าการปีนผาแบบไม่ใช้เชือก มิกะ
‪การปีนผาไม่ใช้เชือก
‪รีโมทแอร์น่ะ...
‪นายแปะอุปกรณ์ทับมันอยู่
‪งั้นเหรอ
‪งั้นเธอไม่ต้องใช้แอร์อีกแล้ว
‪ยังไงมันก็ขวางทางของฉันอยู่ดี
‪พอไม่มีแอร์แล้ว ฉันจะติดเครื่องดึงข้อแทน
‪ฉันอยากถามเรื่องบัตรเอทีเอ็มของฉัน
‪นายเอาไป คืนมานะ
‪ก็อยู่ในกระเป๋าของเธอแล้วนี่
‪ไม่ใช่ ฉันหมายถึงเงินของฉัน
‪นายกดเงิน 270,000 เยนไปโดยไม่บอกฉันเลย
‪นายเอาเงินไปใช้ทำอะไร
‪ฉันจะคืนให้ตอนที่ฉันได้เล่นหนังเรื่องใหม่
‪ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ
‪นายรู้รหัสกดเงินของฉันได้ยังไง
‪วันเกิดแฟนเก่าของเธอไง
‪ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
‪ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ
‪ถามจริง
‪ไอ้คนสารเลว ออกไป!
‪ก็ได้ ฉันจะไป
‪ที่นี่เป็นห้องเช่า...
‪เขาบ้าไปแล้ว
‪ในยิมนี้มีลู่วิ่งสองตัว
‪เราตั้งให้ความเร็วเพิ่มอัตโนมัติ ‪สูงสุดคือ 25 กม. ต่อชม.
‪ยูเซน โบลต์วิ่ง 100 เมตร ‪ได้ที่ 35-37 กม. ต่อชม.
‪ซึ่งเป็นไปไม่ได้สำหรับผม แต่เรา ‪วิ่งบนเครื่องนี้ได้สูงสุด 25 กม. ต่อชม.
‪อีกสักเกมไหม
‪ผมพูดไปอย่างนั้น
‪จะมีรีโมทแค่ตัวเดียวสำหรับสองเครื่องนี้
‪นั่นคือตัวตัดสินของเรา
‪เราเริ่มวิ่งที่ 13.2 กม.ต่อชม.
‪เราจะเร่งความเร็วไปจนถึง 25 กม. ต่อชม.
‪คนที่คว้ารีโมทและกดปุ่มหยุดฉุกเฉินได้ก่อน
‪คือผู้ชนะ
‪มีเจ้าหน้าที่อยู่แถวนี้หรือเปล่า
‪นายจะคอยจับตาดูใช่ไหม
‪คืออย่างนี้ครับ ลูกค้าของผมน่ะ
‪ผมไม่เห็นเขามาสองสัปดาห์แล้ว
‪ทำยังไงดี
‪ฉันก็ติดต่อเขาไม่ได้เหมือนกัน
‪นายโอเคไหมกับกฎเหมือนเดิม
‪แน่นอน ถ้าเราแตะรีโมท ‪ก่อนจะวิ่งถึง 25 กม. ถือว่าแพ้
‪เฮ้ย ทำไมทำหน้าอย่างนั้น
‪เดี๋ยวสิ นายจริงจังเกินไปแล้ว
‪นายเจ็บใจไม่เลิกสินะ
‪โอเคไหมกับกฎเหมือนเดิม
‪นายเป็นนักแสดงกับเดินแบบสินะ
‪งานเป็นไงบ้าง
‪โรฮังเซนเซย์ คุณมีสมาธิกับการวิ่งดีกว่า
‪ผมรับคำท้าของคุณแล้ว
‪การแข่งเริ่มไปแล้วนะ
‪ผมจะไม่ทำพลาดเหมือนคราวก่อน
‪ผมจะโค่นคุณแน่นอน
‪คิชิเบะ โรฮัง
‪ใจเย็น
‪สิบเจ็ดจุดสองกม. ต่อชม.
‪ร่างกายของนายเปลี่ยนไปสินะ
‪นายชื่อฮาชิโมโตะ โยมะคุงใช่ไหม อายุ 21
‪ว้าว ดูกล้ามเนื้อข้างลำตัวของนาย...
‪นายได้แบบนี้มายังไง
‪กล้ามเนื้อเซอร์ราตัส แอนทีเรีย ‪มันไม่ใช่ซิกส์แพ็คทั่วไป
‪ลายกล้ามเนื้อชัดสุดยอด ‪ฉันไม่เคยเห็นอะไรอย่างนี้มาก่อน
‪เงียบเถอะน่า วิ่งเฉยๆ
‪ตอนนี้ผมเลย 18 กม. ต่อชม. แล้ว
‪อะไรกัน
‪รูปทรงกล้ามเนื้อของเขา
‪นี่หมายความว่ายังไง
‪สิบเก้ากม. ต่อชม.
‪โรฮังเซนเซย์ คราวก่อนน่ะ...
‪คุณรีบใช้นิ้วแตะโต๊ะ
‪คุณยอมเสี่ยงตกอยู่ในสถานการณ์นั้น
‪เพื่อให้รีโมทหล่นใส่มือของคุณ
‪มันก้ำกึ่งจนเราบอกไม่ได้หรอกว่านั่นคือชัยชนะ
‪การแข่งขันจะมากำกวมไม่ได้
‪คราวนี้ คุณไม่รอดแน่
‪เดี๋ยวสิ นี่แค่เกม
‪ใช่ เรากำลังเล่นเกมเท่านั้น
‪แค่เล่นสนุก แต่การตัดสินผู้ชนะต้องยุติธรรม
‪โดยเฉพาะนัดล้างตา ‪เราต้องตัดสินให้เด็ดขาดและยุติธรรม
‪นัดล้างตาต้องทำให้เด็ดขาด
‪นายคว้ารีโมทไม่ได้เอง
‪กลับมาหาว่าฉันโกงเหรอ
‪ผมแค่จะบอกว่าเราต้องแข่งกันอย่างยุติธรรม
‪อะไรน่ะ
‪เขาทำบ้าอะไรเนี่ย
‪วิ่งถอยหลังเหรอ เขากำลังวิ่งถอยหลังบนลู่
‪วิ่งถอยหลังที่ความเร็ว 20 กม. ต่อชม.
‪ว้าว เขาฟิตสุดยอดขนาดนี้เลย ‪แต่ว่าเขาจะทำอะไร
‪เขาวิ่งถอยหลังทำไม
‪เฮ่ นายคิดจะ...
‪ยี่สิบจุดสองกิโลเมตรต่อชั่วโมง... ยี่สิบจุดสี่แล้ว
‪อะไรเนี่ย นาย...
‪ทุกที่มีการแข่งขันเสมอ
‪เราต้องยุติธรรม
‪เราจะไม่เติบโตถ้าขาดความยุติธรรม
‪ตอนนี้มันยุติธรรมแล้ว
‪ใครที่คว้ารีโมทก่อน ‪จะชนะขาดลอยอย่างไม่ต้องสงสัย
‪นับจากนี้ไปจะลำบากแล้ว โรฮังเซนเซย์
‪นายเป็นใครวะเนี่ย
‪ตอนนี้อยู่ที่ 21.4 กิโลเมตร
‪ยังกดปุ่มไม่ได้
‪ยังกดปุ่มหยุดไม่ได้ ‪จนกว่าเราจะแตะ 25 กม. ต่อชม.
‪ระหว่างเราใครจะคว้ารีโมทได้ก่อน
‪ผมเหลือให้คุณสองนิ้วเพื่อกดปุ่ม
‪นี่สิความยุติธรรม
‪หลังจากนี้จะได้ไม่มีใครค้างคาใจ
‪เราจัดแข่งใหม่ ‪เพื่อหาผู้ชนะแบบหมดจดไม่ใช่เหรอ
‪อะไรน่ะ
‪เฮฟเว่นส์ดอร์
‪อะไรวะเนี่ย
‪(สำเร็จ)
‪(ฮายามูระ มิกะ: ถูกฆ่า)
‪(คนส่งของ: ถูกฆ่า)
‪(ลูกค้ายิม: ถูกฆ่า)
‪ฮาชิโมโตะ โยมะคนนี้...
‪หยุด!
‪ตอนนี้ 23 กม. ต่อชม.แล้ว
‪อย่าเพิ่งร่วงนะ โรฮังเซนเซย์
‪ยี่สิบสามจุดสามกิโลเมตรต่อชั่วโมง
‪ยี่สิบสามจุดเจ็ดกม.
‪ยี่สิบสี่กิโลเมตร
‪บ้าฉิบ ฉันแย่แล้ว
‪บ้าเอ๊ย ให้ตายสิ
‪ฉันต้องเอารีโมทนั่นให้ได้ไม่งั้นฉันเสร็จแน่
‪ฉันชนะ!
‪ฉันพยายามคว้ามันสุดชีวิต
‪แต่การเคลื่อนไหวของนายเร็วมาก สวยมาก
‪นายชนะหมดจดจริงๆ
‪แต่โทษที ฉันมีเฮฟเว่นส์ดอร์
‪เป็นความสามารถพิเศษของฉัน ‪ที่จะเปลี่ยนใครสักคนเป็นหนังสือให้เขียนลงไป
‪ภายในเสี้ยววินาที ฉันเขียนลงบนตัวนายแล้ว
‪แต่ถ้าเรื่องการแข่งขัน ฉันยอมรับว่านายชนะ
‪แบบนี้ไม่พอเหรอ
‪(ฉันจะกดปุ่มหยุดที่เครื่องของโรฮัง)
‪นายกดปุ่มหยุด
‪โรฮัง
‪ผมจะไม่มองลงไปนอกหน้าต่างบานนี้
‪แน่นอนว่าโยมะไม่อยู่ด้านล่างตึกอีกแล้ว
‪เขาอาจเกาะผนังตึกตรงไหนสักแห่งก็ได้
‪ผมต้องไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
‪ผมต้องไปจากที่นี่
‪ผมล้ำเส้นอันตรายโดยไม่รู้ตัว
‪ถ้าผมมองลงไปนอกหน้าต่างบานนี้ในตอนนี้
‪ถ้าผมยื่นหัวออกไปเหมือนว่ากำลังดูถูกเขา
‪เขาคงจะฆ่าผมแน่นอน
‪กล้ามเนื้อบนแผ่นหลังของเขา ‪มีรูปทรงเหมือนปีกไม่มีผิด
‪บนข้อเท้าของเขาก็มีปีกแบบนั้น
‪ผมยังเห็นปีกแบบนี้ด้านหลังหูของเขา ‪ตอนที่ลมพัดผ่านเส้นผม
‪นั่นคือสัญลักษณ์อย่างแน่นอน
‪มันแสดงให้เห็นว่าเขาคือร่างอวตาร
‪เขาโดนเทพเจ้าแห่งกล้ามเนื้อสิงสู่
‪เทพเจ้าองค์นี้มีหลายชื่อ
‪ในตำนานกรีก เขาชื่อเฮอร์มีส
‪ฮาชิโมโตะ โยมะ ‪กลายเป็นอวตารของเทพเฮอร์มีส
‪ผมไม่ควรเข้าใกล้เขาเลย
‪ผมเสี่ยงชีวิตตัวเองพยายามคว้ารีโมทนั่น
‪ใช่จริงๆ
‪แต่ไม่ได้หมายความว่าเขายอมรับ
‪ผมไม่น่ายั่วยุให้เขาโกรธแค้นผม
‪(ปิดทุกครั้ง)
‪คำบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล