- Sonic, wynoś się stąd. - Co?
Chodzi mu o twoją energię.
Co robisz?
To dla twojego dobra!
Shadow!
Nie obchodzi mnie to.
Jeśli myśli, że ucieknę,
to mocno się…
zdziwi?
W końcu cię zatrzymam, Nine.
Potrzebuję gruntu.
Chcesz na ostro? Proszę bardzo.
Żryj gruz, bryło śmieci!
Tak jest, idźcie sobie. Nic tu nie ma.
Wybacz, Shadow. Potrzebuję pomocy.
I wiem, gdzie ja znajdę.
Nie wierzę, że cieszy mnie powrót do Nowego Szrotu.
Wszystko się rozpada. Okropne.
Czyżby?
Dziwne, że ty to mówisz.
Przecież obchodzi cię tylko twój dom.
Nine, mieliśmy naprawić to razem.
To twoja sprawka?
Nie, to efekt otwarcia portali przez Radę Chaosu.
Biorę to, co pomoże mi ocalić mój świat.
Brakuje mi ostatniego szlifu.
Najpierw mnie złap.
Nie wiesz, jaką moc mam w opuszkach?
Ode mnie nie uciekniesz.
O nie!
Co się dzieje?
Wszystko gra?
Jesteś dość szybki, by ocalić wszystkich.
Taki z ciebie bohater.
Tylko nie to.
Wytrzymaj, idę!
Kiedyś będziesz musiał przestać.
Jesteś już całkiem sam.
Pomóż mi, a to się skończy.
To nieprawda. Uratuję…
Nie!
Mówiłeś, że jestem sam?
Nigdy nie…
Kto to był?
Wyglądał jak Mangey.
Lis nas zdradził.
To długa historia.
Energia jest niestabilna.
Sonic jest poza terenem siedziby Rady.
Łapcie go.
Sonic. Mogłem się spodziewać.
Nine pokazał, kim jest. Ostrzegałem.
Jest ostatnia. Idź w stronę Szrotu.
Dziwne. Powiedziałaś: „Idź w stronę Szrotu”.
Owszem.
Tylko tam będziemy bezpieczni od tych
ogromnych rozdarć.
Wiem, są straszne.
Ale to Szrot?
Ból dla oczu? Pomnik tyranii? Dom Rady Chaosu? Nie jest bezpieczny!
Jak wszystko tutaj. Dokąd mamy iść?
O nie.
Męczy mnie czekanie, aż przyjmiesz swój los, Sonic.
Chcę mieć go żywcem.
Czy to są…?
Wściekłe metalowe ptaki śmierci. Najgorsza atrakcja zoo.
Polują na mnie. Muszę wiać.
Do zobaczenia na miejscu.
Głupcy. Nie udzielamy schronienia plebsowi.
Ledwo starczy zasobów dla nas.
Chodźcie tu, Ptaszki!
Zawsze działa.
Niepotrzebnie je denerwowałem.
Możesz gnać, ile sił w nogach.
I tak wiem, dokąd biegniesz.
Ponure Ptaszki Alfa, lećcie do Szrotu.
Nie dam ci już nikogo skrzywdzić.
Masz dość?
Biedny Sonic.
Tak dzielny i tak bezsilny.
Przynieście mi go!
Ptasie móżdżki!
Won z mojego trawnika.
Wypada podziękować, marny gryzoniu.
Pomagacie mi?
Pomagamy? Korzystamy z ciebie.
Chcemy twojej energii.
Do czego?
Pogadamy później.
No i jeśli nie powstrzymamy lisa,
Nowy Szrot i my długo nie pożyjemy.
Spoko.
Tylko przedłużacie koniec. Nie powstrzymacie mnie.
Czyżby?
Nie wierzę, że to mówię, ale, Eggmeni, załatwmy te ptaszki.
Za mnie, prostaku. Ja tu dowodzę.
Au contraire, Doktorze.
To ja tu przewodzę.
Przyśpieszmy, Eggmeni.
Mamy wojownicze ptaki do pokonania.
Tak!
Stój, kopnięte kakadu.
Niezły strzał.
Nie inaczej.
Teraz czas na ciebie.
Gramy do jednej bramki. Pamiętasz?
Stare nawyki.
Seniorzy mają pierwszeństwo.
Ten był mój. Trafiłem pierwszy.
Błagam. Z tym wzrokiem bez grawitacji nie trafiłbyś w ziemię.
Nie. Jeszcze nie!
Tylko nie to.
Wracaj, tchórzu. To nie koniec.
Chyba nie chciał iść, jego moce szwankują.
Jak to? Skoro złożył Pryzmat,
powinny być niemal nieskończone.
Nadal czegoś potrzebuje.
Mnie.
Nie. Tylko nie to!
To niedorzeczne!
Te rzeczy w naszym domu to zniewaga dla tego, co kochamy.
Mów dalej, a moja pięść znieważy twoją twarz.
Dość, przestańcie!
Oni zaczęli.
Oni zaczęli wszystko.
I z chęcią zakończymy, niewdzięczne…
Na miłość tarty, zawrzyj dziób i daj jeżowi mówić.
Dogadałem się z Radą Chaosu.
Z tymi zgniłymi jajami?
Nine używa Pryzmatu Paradoksu, by wessać energię do Ponurości.
Stworzył kopułę ochronną dla swojego świata,
która przyśpieszyła
rozkład Odłamkowersum zaczęty przez wasze portale.
Nie mamy czasu. Nie uciekniemy, dopóki ma Pryzmat.
Ale z moją energią i napędem odłamkowym Rady
obronimy się, nie niszcząc Odłamkowersum.
Na jakiś czas.
Naładuję ich napęd, a oni dadzą nam schronienie.
Chcę to usłyszeć od nich.
Jeż mówi prawdę.
Gdy wzniesiemy kopułę, wpuścimy większość…
Wszystkich, którzy tego zechcą.
Hej. Co on robi z ekstraktorem energii?
Powstrzymać go! Do nogi, zwierzu!
Patrzcie. Wydajność wzrosła o 38%.
- Zabiorą ci energię? - Musi być inny sposób.
Chyba nie. Widzieliście.
Światy się rozpadają. Kopuła to jedyna szansa.
Ile energii chcą ci zabrać?
Spokojnie, ma dość, by się podzielić.
Sonic, wiesz, że nie możesz ufać Radzie.
Wiem, ale nie mam wyboru.
Nie ufacie sobie, i pewnie słusznie,
ale mamy większe problemy.
Mówiłem, że lis to zdrajca.
Z bólem przyznaję,
że Sonic ma rację.
Choć raz cały Nowy Szrot stoi razem.
Próbujemy przetrwać.
Gdy to się skończy, wrócimy do wyzwalania miasta.
- Ochrony lasów! - I mórz!
A my do rozdeptywania was!
Ale najpierw ocalmy Nowy Szrot.
Do zoba po drugiej stronie.
Integracja strukturalna wynosi 67%.
Dobry jest.
Jeszcze jeden wybuch i zostaną z nas gruzy.
Opóźniacie to, co nieuniknione.
Tak czy siak dorwę Sonica.
Wznoście tę tarczę!
Szybciej. Szybciej, durniu!
I co? Udało się?
Oczywiście, ty mdły głupcze.
Przegiąłeś. Czas na jajecznicę.
- Jesteś w stanie funkcjonować? - Ja?
Pewnie.
Jak… nigdy.
Dobrze rozegrane.
Uratowałeś siebie,
ale nie wszystkich.
POD KOPUŁĄ
Napisy: Zuzanna Chojecka