Τι σκέφτεστε όταν σκέφτεστε την Αμερική;
Αυτή η μπαλιά είναι φοβερή.
Ποιες λέξεις σκέφτεστε;
Δικαιοσύνη;
Ελευθερία; Ισότητα;
Μήπως υπηκοότητα;
Στους νέους συμπολίτες μου Αμερικανούς…
Πόσο εκπληκτικό ταξίδι κάνατε όλοι σας.
Το ύφασμα της Αμερικής συγκρατείται από τις κλωστές αυτών των δυνατών ιδεών.
Άνθρωποι πολέμησαν και πέθαναν για τον ορισμό αυτών των λέξεων,
τι σημαίνουν πραγματικά, όμως;
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
-Τι θέλουμε; -Δικαιοσύνη!
-Πότε τη θέλουμε; -Τώρα!
Κάθε μέρα ως Αμερικανοί, ακολουθούμε την κληρονομιά αυτού του αγώνα.
Και δεχόμαστε κάθε λεπτό πρόκληση
για να ζήσουμε σύμφωνα μ' αυτές τις ιδέες.
Η 14η Τροπολογία του συντάγματος…
Θέλουμε η 14η Τροπολογία να εφαρμόζεται στις γυναίκες.
Η 14η Τροπολογία αναφέρεται σε δίκες περισσότερο
από κάθε άλλη τροπολογία.
Από την επικύρωσή της ως σήμερα, η σχετικότητά της δεν αμφισβητήθηκε ποτέ.
Ωστόσο, δεν ξέρουμε καν την ύπαρξή της.
Με εκπλήσσει που ο μέσος, συνηθισμένος Αμερικανός
αδιαφορεί για τα δικαιώματα της Πρώτης Τροπολογίας.
Για κάποιους η Δεύτερη Τροπολογία
φαίνεται να είναι η πιο σημαντική.
Ωστόσο, η πλειοψηφία όσων σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας,
η πλειοψηφία αυτών για τα οποία περηφανευόμαστε,
οι περισσότεροι τρόποι με τους οποίους πιστεύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι
ενσωματώνονται στη 14η Τροπολογία.
Οπότε, όταν το έμαθα εγώ, έπρεπε να το πω και σ' εσάς.
Γι' αυτό είμαστε εδώ.
Κλακέτα.
Πάμε!
Θα πούμε την ιστορία μας, τη δική της ιστορία.
Την ιστορία της 14ης Τροπολογίας.
ΑΡΘΡΟ 14
Η 14η Τροπολογία.
Δεν πειράζει αν δεν την ξέρετε,
αλλά είναι το επίκεντρο της υπόσχεσης της Αμερικής
και πάει κάπως έτσι.
Αν γεννηθείς στις ΗΠΑ, είσαι πολίτης της.
Πολύ απλό, έτσι;
Σύμφωνα με τον νόμο,
όλοι στις ΗΠΑ έχουν αυτό που λέγεται ισότιμη προστασία.
Άρα, όλοι έχουμε τα ίδια δικαιώματα και την ίδια νομική προστασία,
και κανείς δεν μπορεί να μας τα στερήσει χωρίς νομική διαδικασία.
Δηλαδή, χωρίς δίκη.
Η 14η Τροπολογία λέει ότι είμαστε όλοι ίσοι παίκτες στην ίδια ομάδα.
Όσο απλό κι αν ακούγεται αυτό,
είναι επαναστατικό.
Αυτό είναι το Αμερικανικό Όνειρο.
Αν δεν υπήρχε η 14η Τροπολογία,
εγώ δεν θα ήμουν πολίτις των ΗΠΑ.
Χωρίς τη 14η Τροπολογία, η ισότητα των γάμων
μάλλον δεν θα υπήρχε.
Είμαι παντρεμένη με λευκό,
κάτι που δεν θα ήταν δυνατό χωρίς τη 14η Τροπολογία.
Η θεμελιώδης υπόσχεση που μας δίνει
η 14η Τροπολογία είναι η υπόσχεση για μια κοινωνία ίσων ανθρώπων.
Στη Φιλαδέλφεια
η οικογένειά μου γνώριζε καλά τις ανισότητες σ' αυτήν τη χώρα.
Παρά τις δυσκολίες τους, όμως, οι γονείς μου κι οι παππούδες μου
πίστευαν ολόψυχα στην υπόσχεση των ΗΠΑ.
Είδα από πρώτο χέρι πώς η 14η Τροπολογία
στρώνει τον δρόμο προς το Αμερικανικό Όνειρο.
Στην καρδιά της 14ης Τροπολογίας
βρίσκεται ο ορισμός της υπηκοότητας στις ΗΠΑ.
Μέσω αυτού του ορισμού όλα τα δικαιώματα που απολαμβάνουμε
δίνονται και προασπίζονται.
ΠΟΛΙΤΗΣ
Για να διηγηθούμε την ιστορία,
πρέπει να επιστρέψουμε σε εποχή πριν την ύπαρξη της 14ης Τροπολογίας,
πριν καταργηθεί η δουλεία στις ΗΠΑ.
Ξεκινάμε με έναν άντρα,
τον Φρέντερικ Ντάγκλας.
Ίσως τον έχετε ξανακούσει,
αλλά δεν έχει σημασία μόνο το φοβερό άφρο μαλλί του.
Ο Φρέντερικ Ντάγκλας γεννήθηκε σκλάβος,
σε εποχή που υπήρχε δουλεία στη χώρα
επί σχεδόν 200 χρόνια.
Κανείς δεν περίμενε να ελευθερωθεί,
πόσο μάλλον να επαναστατήσει.
Παρά τον κίνδυνο ξυλοδαρμού ή και κάτι χειρότερου,
ο Ντάγκλας παρανομεί μαθαίνοντας μόνος του να διαβάζει.
Αν και οι πρώτες προσπάθειες να δραπετεύσει απέτυχαν,
δεν τα παρατάει.
Όταν γίνεται 20 ετών
καταφέρνει να αποδράσει στη Νέα Υόρκη.
Εκεί θα τον βρούμε.
Ο ΝΤΑΓΚΛΑΣ ΔΡΑΠΕΤΕΥΕΙ ΤΟ 1838
ΦΡΕΝΤΕΡΙΚ ΝΤΑΓΚΛΑΣ ΠΟΛΕΜΙΟΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ 1838
"Είμαι στη σπουδαία Νέα Υόρκη, σώος και αβλαβής.
Περπατώ ανάμεσα στο πλήθος
και θαυμάζω το εκτυφλωτικό Μπρόντγουεϊ.
Τα παιδικά μου όνειρα πραγματοποιήθηκαν.
Ελεύθερη γη κάτω από τα πόδια μου.
Φοβερή στιγμή".
Όταν ο Φρέντερικ Ντάγκλας φτάνει στους δρόμους του Μανχάταν
και ξεφεύγει,
αρχικά νιώθει μια απερίγραπτη ευφορία.
Αναπνέει ελεύθερο αέρα για πρώτη φορά στη ζωή του.
Είχε προσπαθήσει ξανά να ξεφύγει,
και τώρα φαίνεται, επιτέλους, να κέρδισε την ελευθερία του.
Και πέφτει πάνω σε έναν τύπο
που ξέρει από το Μέριλαντ και που ήταν επίσης σκλάβος εκεί.
Ο Ντάγκλας τον ξέρει ως Τζέικ.
Ο τύπος λέει "Δεν είμαι πια αυτός.
Είμαι ο Γουίλιαμ Ντίξον στη Νέα Υόρκη".
Ο Ντίξον τού λέει "Μην εμπιστεύεσαι κανέναν.
Ούτε εμένα. Ούτε εγώ σε εμπιστεύομαι.
Όλοι μπορούν να σε προδώσουν".
Ο Ντίξον λέει στον Ντάγκλας να έχει τον νου του για κυνηγούς σκλάβων.
"Να είσαι σε επιφυλακή".
Υπάρχουν ιστορίες για κυκλώματα κυνηγών με μαύρους και λευκούς.
Είναι πολύ απλό.
Ο Ντάγκλας αξίζει πολλά λεφτά.
Νομικά ανήκει σε κάποιον
και αυτός έχει δικαιώματα πάνω του,
μπορεί να στείλει κυνηγούς για να βρουν την περιουσία του.
Είχαν όλοι μια τιμή.
Η ίδια η ύπαρξή τους είχε τιμή.
Από τη στιγμή της απελευθέρωσης,
συνειδητοποιεί ότι δεν είναι ελεύθερος.
Επειδή η κοινωνία σου και οι νόμοι σου δεν σε αναγνωρίζουν ως πολίτη,
αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος, μέσα στον χρόνο,
δεν μπορεί να δηλώσει ότι έχει τέτοια δικαιώματα.
Ο Ντάγκλας ήταν σίγουρα απ' αυτούς που διεκδίκησαν δικαιώματα πολίτη,
παρά το γεγονός ότι οι νόμοι της χώρας το αρνούνταν.
Πριν από τη 14η Τροπολογία,
υπήρχε ένα ανοικτό και διαβόητο ερώτημα.
"Τι σε κάνει πολίτη των ΗΠΑ;"
Για τους Αφροαμερικανούς, η υπηκοότητα αμφισβητείται έντονα,
είναι ένα αμφιλεγόμενο, πολύ μπελαλίδικο ζήτημα.
Η ιθαγένεια είναι το δικαίωμα να έχεις δικαιώματα.
Έχεις το δικαίωμα να συμμετέχεις,
έχεις δικαίωμα ψήφου,
έχεις δικαίωμα να εγκαλέσεις την κυβέρνηση
και να προστατευτείς ενάντια στην κυβέρνηση.
Όλα αυτά που εμείς θεωρούμε δεδομένα,
το όφελος των νόμων, την προστασία από τη βία,
τη δίωξη κάποιου αν μας πειράξει.
Αν δεν έχεις ιθαγένεια, δεν μπορείς να τα εκμεταλλευτείς αυτά.
"Όλη μέρα μαζεύω λουλούδια
και τα κάνω γιρλάντες,
ενώ το πτώμα του πατέρα μου είναι σε εμβέλεια 1,5 χλμ.
Τι τους νοιάζει αυτό τους ιδιοκτήτες μου;
Ήταν απλώς περιουσιακό στοιχείο.
Επιπλέον, πίστευαν ότι είχε κακομάθει τα παιδιά του
μαθαίνοντάς τους να νιώθουν ότι είναι ανθρώπινα όντα.
Αυτό ήταν βλασφημία να το διδάσκει ένας σκλάβος.
Αλαζονικό εκ μέρους του
και επικίνδυνο για τα αφεντικά του.
Ποτέ δεν ήξερες πώς είναι να είσαι σκλάβος.
Να είσαι εντελώς απροστάτευτος από νόμους και δίκαιο.
Ο νόμος σε μετέτρεπε σε περιουσιακό στοιχείο.
Απόλυτα υποτελή στη θέληση κάποιου άλλου".
Κάποιοι έλεγαν ότι η ιθαγένεια ανήκει μόνο στους λευκούς.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
δεν είχαν σκοπό να συμπεριλάβουν και μαύρους σ' αυτόν τον ορισμό.
Παραδόξως, οι ιδρυτές δεν σκέφτονται καθόλου την ιθαγένεια.
Το αρχικό σύνταγμα δεν έλεγε τίποτα
για την υπηκοότητα.
Δεν δηλώνεται πουθενά πώς γίνεται κάποιος πολίτης,
ποιος είναι πολίτης και ποιος όχι.
Σ' αυτόν τον χώρο του ακαθόριστου όρου της ιθαγένειας,
επετράπη η ανάπτυξη του ρατσισμού.
Το "Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι" είναι ένα ιδρυτικό ιδεώδες
του συντάγματος των ΗΠΑ.
Σήμερα κατανοούμε ότι ήταν ιδεώδες που ενσωματώθηκε στο σύνταγμα,
αλλά δεν ίσχυε καθόλου πραγματικά.
Το σύνταγμα λέει σπουδαία λόγια για την ελευθερία.
Λόγια, λόγια, πιο τέλεια ένωση,
αλλά έχει τον Συμβιβασμό των Τριών Πέμπτων.
Ξεκινάει καλά.
Βασίζουμε τους αντιπροσώπους στον συνολικό αριθμό των ελεύθερων.
Μια χαρά.
Εξαιρώντας τους Ινδιάνους. Καθόλου μια χαρά.
Και τα τρία πέμπτα "άλλων ανθρώπων".
Αυτός είναι ο τρόπος του συντάγματος να πει "Αφροαμερικανός".
Φανταστείτε το. Τρία πέμπτα.
Κανένα πρόβλημα, απλώς κάνουμε τους ανθρώπους κλάσματα.
Πώς έγινε αυτό;
Ο Νότος ήθελε περισσότερη εκπροσώπηση,
οπότε έλεγε ότι οι σκλάβοι αξίζουν εκπροσώπηση, αλλά όχι δικαιώματα.
Μόλις έγινε επανάσταση για όλα αυτά.
Πώς δεν βλέπετε την ειρωνεία;
Η πλειοψηφία των 16 πρώτων προέδρων είχαν σκλάβους.
Λογικό που η σκλαβιά δεν πέθανε μόνη της.
Έδωσε σε όσους είχαν σκλάβους νομικό επιχείρημα
ότι το σύνταγμα εγκρίνει τη δουλεία,
ότι οι άνθρωποι θεωρούνται περιουσία βάσει νόμου.
Η χώρα ιδρύθηκε με βάση τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας
και τον θεσμό της δουλείας.
Οι σκλάβοι ήταν πολίτες,
με την έννοια ότι ήταν άνθρωποι με ηθική αξία και αξιοπρέπεια,
αλλά δεν είχαν νόμιμα δικαιώματα.
Κάποιοι πολέμιοι της δουλείας, όπως ο Φρέντερικ Ντάγκλας,
έχουν μια επικίνδυνη ιδέα
ότι οι σκλάβοι είναι κανονικοί πολίτες.
Τι ακολουθεί;
Θέλουν να δουν αν θα έχουν τη στήριξη του κόσμου σ' αυτήν την ιδέα.
Μαύροι γεννημένοι ελεύθεροι στον Νότο, όπως η Φράνσις Χάρπερ,
μοιράζονται την ιστορία της καταπίεσης με δοκίμια και ποίηση.
"Είμαστε όλοι ενωμένοι σε μια μεγάλη δεσμίδα ανθρωπιάς,
και η κοινωνία δεν μπορεί να ποδοπατά τα πιο αδύναμα μέλη της
χωρίς να καταριέται την ίδια της την ψυχή".
Επίσης, όπως έκανε η Μαρία Στούαρτ, μιλούν δημόσια κατά της δουλείας.
"Δεν ορίζει τον άνθρωπο το χρώμα του δέρματος,
αλλά οι αρχές που σχηματίζονται μέσα στην ψυχή του".
Η Χάριετ Τζέικομπς κι ο αδελφός της, Τζον,
αποκαλύπτουν τις εμπειρίες τους ως σκλάβοι
για να κάνουν τους Αμερικανούς να δράσουν.
"Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι
και έχουν αναφαίρετα δικαιώματα.
Πού είναι τα δικαιώματα των μαύρων;"
Το κίνημα κατάργησης της δουλείας είναι εντυπωσιακό κομμάτι της ιστορίας
που ο κόσμος δεν κατανοεί πλήρως, εν μέρει επειδή είχε μεγάλη ποικιλία.
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
Ένας κλάδος του κινήματος πιστεύει ότι το σύνταγμα είναι κακό,
ότι είναι υπέρ της δουλείας.
Έλεγαν ότι το σύνταγμα των ΗΠΑ ήταν συμφωνία με τον θάνατο,
συμφωνία με την Κόλαση.
Έλεγαν ότι έπρεπε να καταστραφεί το σύνταγμα.
"Να διαλύσουμε την Ένωση".
Υπήρχε κι άλλος κλάδος.
Το πιο διάσημο μέλος της ήταν ο Φρέντερικ Ντάγκλας.
Η πρώτη αυτοβιογραφία του Ντάγκλας είναι σίγουρα επικίνδυνη υπόθεση.
Επικίνδυνη, επειδή ήταν σκλάβος, ήταν φυγάς,
και διαφημιζόταν.
Ο ίδιος είναι ακόμα, με τη νομική έννοια, σκλάβος.
Είναι άτομο με τίμημα, δεν είναι ελεύθερος.
Έγινε κλασικό αμέσως, και είναι ακόμα.
Έχει διαβαστεί παγκοσμίως.
Ήταν σημαντικό τότε
να υπάρχει κάποιος σαν τον Ντάγκλας.
Μαύρος άντρας που υπήρξε σκλάβος
μιλούσε προσωπικά για την εμπειρία της σκλαβιάς.
Της έδινε μια ανθρώπινη διάσταση.
Έλεγε συχνά ότι ο μεγαλύτερος φόβος του όσο ήταν σκλάβος
δεν ήταν τόσο ο κίνδυνος για το σώμα του, όσο ο κίνδυνος για το μυαλό του.
Η εσωτερίκευση της ιδέας ότι κάποιοι
γεννιούνται για να είναι ελεύθεροι
και άλλοι γεννιούνται για να είναι σκλάβοι.
Υπάρχει μια στιγμή στην πρώτη του αυτοβιογραφία
όπου σταματά και αναρωτιέται
"Γιατί είμαι σκλάβος;"
Είναι ένα αρχαίο, υπαρξιακό ερώτημα.
"Γιατί είμαι σκλάβος;"
Τα άλλα λευκά παιδιά που βλέπει
είναι ελεύθερα να μεγαλώσουν, να έχουν βιβλία,
να έχουν εκπαίδευση, να ταξιδέψουν όπου θέλουν.
"Εγώ γιατί είμαι σκλάβος;"
Είχε νιώσει το πώς ήταν.
Τη βαρβαρότητα της δουλείας, την εκμετάλλευση.
Αποφάσισε ότι θα αντισταθεί.
Ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο και μιλά για την εμπειρία του ως σκλάβος,
για την ανάγκη της απελευθέρωσης των μαύρων.
Σ' αυτόν τον στόχο αφιερώνει τη ζωή του.
Είχε ταλέντο στο να μιλάει στον κόσμο.
Ίσως ο σπουδαιότερος ρήτορας του 19ου αιώνα.
Ήταν τόσο εντυπωσιακός που οι συνήγοροι του Νότου
διέδιδαν φήμες ότι δεν υπήρξε σκλάβος,
ότι είχε έρθει από άλλη χώρα.
Ότι ήταν ηθοποιός.
Δεν υπάρχει αμφιβολία αν το έγραψε.
Από το 1848 εξακολουθεί να ενισχύει το δημόσιο προφίλ του.
Εκδίδει τη North Star
που ήταν εκπληκτικά δημοφιλής στους λευκούς πολέμιους της δουλείας.
Ο Ντάγκλας έχει ένα επιχείρημα,
και συνεχίζει να το έχει, για το πώς θα γίνει πολίτης ένας σκλάβος.
Το 1852 ο Φρέντερικ Ντάγκλας
είναι, πιθανώς, ο πιο διάσημος μαύρος στον κόσμο.
Κατανοούσε πως όσα έλεγε είχαν τεράστιες συνέπειες
στη στρατηγική που θα ακολουθούνταν από το κίνημα κατά της δουλείας.
Το επιχείρημά του ήταν ότι το σύνταγμα ήταν έγγραφο κατά της δουλείας,
υπέρ της ελευθερίας.
Πίστευε ότι οι ΗΠΑ, με τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας
και την επαναστατική τους παράδοση,
θα έλεγαν ότι η δουλεία δεν έπρεπε να γίνεται ανεκτή.
Σύμφωνα με τον Ντάγκλας,
οι Ιδρυτές Πατέρες δεν είχαν δημιουργήσει έγγραφο που κατοχύρωνε τη δουλεία,
αλλά είχαν δημιουργήσει ένα έγγραφο που εγγυόταν σε όλους
το δικαίωμα της αυτοδιοίκησης.
Της ελευθερίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Πίστευε, και ήθελε να πιστεύει,
ότι άνθρωποι σαν εκείνον ήταν πραγματικά μέλη της εθνικής κοινότητας.
Ο ΝΤΑΓΚΛΑΣ ΔΡΑΠΕΤΕΥΕΙ ΤΟ 1838
Η Γυναικεία Λέσχη Κατά της Δουλείας στη Νέα Υόρκη
κάλεσε τον Ντάγκλας να μιλήσει στις 4 Ιουλίου.
Εξακόσια άτομα πήγαν στο Κορίνθιαν Χολ για εκείνη την εκδήλωση.
Το κοινό του, όμως, δεν ήταν μόνο τα 600 άτομα στην αίθουσα τότε,
εμείς ήμασταν το κοινό του.
Το κοινό του ήταν το μέλλον.
Για να καταλάβετε.
Αυτά τα 600 άτομα στο κοινό ήταν κυρίως λευκοί άντρες και γυναίκες.
Συμφωνούν γενικά με τον Ντάγκλας.
Εκείνος ξέρει ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να συμφωνείς στη θεωρία
και στο να κατανοείς βαθιά την πραγματικότητα.
Για να τους κάνει να δουν πραγματικά,
πρέπει να τους πει την αλήθεια για τους ίδιους…
το 1852.
Θα γίνει ενδιαφέρον.
"Συμπολίτες μου,
όσοι υπέγραψαν τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας ήταν γενναίοι.
Οι πατέρες σας τα κατάφεραν.
Σήμερα απολαμβάνετε τους καρπούς αυτής της επιτυχίας".
Κάνει το κοινό του να νιώσει πολύ άνετα
για την 4η Ιουλίου.
Λέει ότι οι Ιδρυτές ήταν διάνοιες.
Δημιούργησαν αυτό το όμορφο πράγμα που λέγεται Αμερικανική Δημοκρατία.
Πολύ ήρεμη έναρξη.
Και κάποια στιγμή λέει "Με συγχωρείτε".
"Γιατί καλέσατε εμένα να μιλήσω;
Τι σχέση έχω εγώ και όσοι εκπροσωπώ με τη δική σας εθνική ανεξαρτησία;
Δική σας είναι η 4η Ιουλίου, όχι δική μου. Εσείς να χαίρεστε.
Εγώ πρέπει να πενθήσω.
Θέλατε να με κοροϊδέψετε
ζητώντας μου να μιλήσω σήμερα;"
Και μετά βομβαρδίζει το κοινό του
λέγοντας τα απαίσια πράγματα που γίνονταν στο εμπόριο σκλάβων.
Στις δημοπρασίες σκλάβων στον Νότο.
Κάνει το κοινό να νιώσει ό,τι κι εκείνος.
Τους λέει πώς μύριζε το αμπάρι δουλεμπορικού πλοίου.
Τους λέει για τους ήχους των γυναικών που έκλαιγαν
ενώ το παιδί τους πωλούνταν.
Τους μεταφέρει στη φρικτή πραγματικότητα της σκλαβιάς.
"Τους στερούν την ελευθερία, δουλεύουν αμισθί,
τους δέρνουν με ξύλα, τους μαστιγώνουν,
τους σπάζουν τα δόντια, τους καίνε τη σάρκα.
Οι φωνές ελευθερίας και ισότητας,
τα κηρύγματα και οι ευχαριστίες σας είναι υποκρισία.
Κανένα άλλο έθνος στη Γη δεν είναι ένοχο για πρακτικές πιο σοκαριστικές
όσο οι άνθρωποι στις ΗΠΑ τώρα".
Μιλά στους ανθρώπους που είναι…
μαζί του, και λέει "Δεν είστε αρκετά μαζί μου.
Δεν κάνετε αρκετά για να πολεμήσετε τη δουλεία.
Είναι 1852.
Εγώ είμαι ελεύθερος εδώ και 14 χρόνια,
αλλά αυτό συνεχίζεται ακόμα".
Είναι έθνος που υποτίθεται ότι φτιάχτηκε με βάση την ελευθερία.
Με βάση τις ιδέες ανθρώπινης ισότητας.
Όσο παραμένει η δουλεία, το έθνος είναι ψευδές.
"Η Αμερική έχει πλαστό παρελθόν, πλαστό παρόν
και συνειδητά αποκτά και πλαστό μέλλον.
Επιτρέψτε μου να πω, τέλος,
ότι δεν απελπίζομαι για τη χώρα.
Η καταδίκη της δουλείας είναι σίγουρη, οπότε σταματάω εκεί απ' όπου ξεκίνησα.
Στην ελπίδα".
Νομίζω ότι θεωρεί εαυτόν πολίτη.
Το θέμα είναι αν τον θεωρεί πολίτη η κυβέρνηση.
Αυτό είναι το βασικό.
Πιστεύω ότι πολλοί Αφροαμερικανοί
πάντα θεωρούσαμε εαυτούς πολίτες.
Πάντα θεωρούσαμε τις ΗΠΑ τη χώρα μας.
Το ερώτημα είναι αν μας θεωρούσε το ίδιο και η χώρα.
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ βρίσκεται σ' αυτό το εκπληκτικό κτίριο από μάρμαρο.
Ισότητα στη δικαιοσύνη σύμφωνα με τον νόμο.
Η γλώσσα του συντάγματος δεν είναι πάντα απόλυτα ξεκάθαρη.
Γι' αυτό έχουμε το Ανώτατο Δικαστήριο.
Μέρος της δουλειάς του είναι να ερμηνεύει,
να κατανοεί τι σημαίνει το σύνταγμα
και να μας κάνει να λογοδοτούμε σ' αυτό.
Ο τρίτος κλάδος της κυβέρνησης
και η έσχατη αρχή του δικαστικού συστήματος.
Οπότε, τι είχε να πει το Ανώτατο Δικαστήριο
για το ποιος είναι και ποιος δεν είναι Αμερικανός πολίτης;
Ήταν 1857, υπόθεση Ντρεντ Σκοτ εναντίον Σάνφορντ.
Η απόφαση Ντρεντ Σκοτ ήταν η χειρότερη.
Συζητιέται μόνο αν είναι η χειρότερη ή η δεύτερη χειρότερη.
Ο Ντρεντ Σκοτ είναι σκλάβος ενός χειρουργού.
Ο χειρουργός έφερε τον Σκοτ σε μια δουλειά από την πολιτεία του Μισούρι
στο Γουισκόνσιν, που ήταν ελεύθερη πολιτεία.
Αργότερα, στο Μισούρι, ο γιατρός πέθανε.
Ο Σκοτ πήγε στο Ανώτατο Δικαστήριο
ισχυριζόμενος ότι αφού είχε ζήσει σε ελεύθερη πολιτεία,
δεν ήταν πλέον περιουσιακό στοιχείο, ήταν ελεύθερος πολίτης.
Αν το δικαστήριο αποφάσιζε υπέρ του Σκοτ,
θα άνοιγε δρόμος για σκλάβους ώστε να γίνουν ελεύθεροι πολίτες.
Αν αποφάσιζε κατά του, η πόρτα έκλεινε.
ΡΟΤΖΕΡ ΜΠ. ΤΑΝΕΪ ΔΙΚΑΣΤΗΣ
"Οι νέγροι δεν συμπεριλαμβάνονται
και δεν θα συμπεριληφθούν
υπό τη λέξη 'πολίτες' στο σύνταγμα,
οπότε δεν έχουν κανένα από τα δικαιώματα
που προσφέρει και εξασφαλίζει
αυτό το έγγραφο στους πολίτες των ΗΠΑ".
Το δικαστήριο λέει "Θα επιστρέψουμε στη διαμόρφωση του συντάγματος
και θα αναρωτηθούμε τι σκοπό είχαν αυτοί οι άνθρωποι το 1787".
Είναι προφανές σ' εμένα
στον Ρότζερ Τάνεϊ,
ότι δεν ήθελαν τους μαύρους στη χώρα.
Δεν το έβαλαν στο σύνταγμα επειδή δεν σκέφτηκαν ποτέ
ότι κάποιος θα επέτρεπε σε μη λευκούς
να μπουν στην πολιτική των ΗΠΑ.
"Επί περισσότερο από έναν αιώνα πριν θεωρούνταν κατώτερα όντα
και συνολικά ακατάλληλοι για συσχετισμό με τη λευκή φυλή.
Τόσο κατώτεροι που δεν είχαν δικαιώματα
που ο λευκός έπρεπε να σεβαστεί".
Η ρητορική του φέρνει ανατριχίλα.
Οι Αφροαμερικανοί δεν είναι πολίτες.
Ποτέ δεν ήταν, ποτέ δεν θα είναι.
Επιβεβαίωσε την ιδέα ότι ανεξάρτητα από τη θέση τους,
αν ήταν ελεύθεροι ή σκλάβοι, οι μαύροι δεν ήταν ίσοι με τους λευκούς.
Δεν ήταν πλήρως άνθρωποι. Δεν είχαν εξελιχθεί.
Η υπόθεση Σκοτ ανακοινώνει
ότι οι μαύροι δεν θα μπορούν ποτέ να γίνουν πολίτες των ΗΠΑ.
Ο ίδιος ο Σκοτ δεν είχε καν δικαίωμα να κάνει μήνυση.
Ο Φρέντερικ Ντάγκλας επέμενε
ότι οι πολιτικές κατά της δουλείας εναρμονίζονταν με το σύνταγμα.
Το δικαστήριο, όμως, δεν άφηνε περιθώρια.
Είπαν "Το σύνταγμα είναι υπέρ της δουλείας".
Το σύνταγμα ήταν εντελώς κατά του Ντάγκλας, αν θέλετε.
Από την ιθαγένεια πηγάζουν τα δικαιώματα.
Μετά τον Ντρεντ Σκοτ,
ο Ντάγκλας δεν μπορεί να ανήκει στην κοινότητα.
Δεν θα γίνει ποτέ πολίτης των ΗΠΑ.
Το ερώτημα τότε έγινε
"Ποιο είναι το επόμενο βήμα;"
ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ 16ΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ
Ο Νότος θέλει τη σφραγίδα της εθνικής έγκρισης της δουλείας.
Δεν μπορεί να την έχει.
Ο Λίνκολν κατέκρινε πολύ αυτήν την υπόθεση.
Ήταν μέρος της εκστρατείας του.
Αν δεν υπήρχε η αντίδραση στον Σκοτ,
πολλοί πιστεύουν ότι δεν θα είχε γίνει πρόεδρος.
Και θα είσαι ο σπουδαιότερος πρόεδρος στην ιστορία μας.
Ο Λίνκολν είδε τη χώρα
να κινείται για να πολεμήσει για το ερώτημα νομιμότητας της δουλείας.
Η ΕΝΩΣΗ ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ!
Ο ΛΙΝΚΟΛΝ ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ ΤΟ 1860
Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΞΕΚΙΝΑ ΤΟ 1861
Ο Λίνκολν κατανοεί ότι η δουλεία είναι κακό πράγμα,
καλό για αρχή.
Αλλά…
λέει "Αν μπορούσα να σώσω την Ένωση
χωρίς να απελευθερώσω σκλάβους, θα το έκανα".
Αν ο Εμφύλιος Πόλεμος έγινε για τη δουλεία,
γιατί δεν απελευθερώνει ο Λίνκολν άμεσα όλους τους δούλους στον Νότο;
Επειδή ο στόχος του ήταν να διατηρήσει την Ένωση.
Ο Νότος είχε μόλις αποσχιστεί.
Αυτοαποκαλούνται πλέον Συνομοσπονδία.
Ο Λίνκολν δεν θέλει να γίνει ο πρόεδρος
που χάνει αμέσως τη μισή χώρα.
Πρέπει να πάρει πίσω τον Νότο.
Και πλέον κάνει τα πάντα για να κερδίσει.
Έστω κι αν είναι σε βάρος των μαύρων Αμερικανών.
Μέσα σε όλο το χάος,
ο Λίνκολν κάλεσε μια μικρή ομάδα
Αφροαμερικανών ηγετών στον Λευκό Οίκο.
Είχε στενογράφο και τον Τύπο για να το καταγράψουν.
Ουσιαστικά ο Λίνκολν δεν συζήτησε μαζί τους,
τους έκανε κήρυγμα.
"Η φυλή σας δοκιμάζεται
από το μεγαλύτερο άδικο που έχει επιβληθεί ποτέ.
Έστω κι αν σταματήσετε να είστε σκλάβοι,
είστε ακόμα πολύ μακριά από την ισότητα με τη λευκή φυλή".
Δεν μου αρέσει αυτή η εξέλιξη.
"Σκεφτείτε ως αλήθεια όσα ξέρουμε.
Για τη φυλή σας, ανάμεσά μας, δεν θα γίνει πόλεμος".
Ουσιαστικά κατηγορεί την παρουσία των μαύρων στις ΗΠΑ
για τον Εμφύλιο.
Και μετά θέλει να τους πείσει
να στηρίξουν ένα σχέδιο που θα "αποικεί" ελεύθερους μαύρους ανθρώπους
εκτός των ΗΠΑ.
"Υπάρχει μια απροθυμία από κάποιους,
όσο σκληρό κι αν είναι,
εσείς, οι απελευθερωμένοι μαύροι, να παραμείνετε μαζί μας.
Είναι καλύτερα και για τους δύο να χωριστούμε".
Τάιμ άουτ.
Είσαι ο Αβραάμ Λίνκολν, έτσι; Ο τύπος στα σεντς.
Καλά, συνέχισε.
Λέει πως όλοι κατανοούμε
ότι αυτή η χώρα υποτίθεται ότι έχει ισότητα,
αλλά ότι, στην πραγματικότητα, δεν θα υπάρξει φυλετική ισότητα.
Οπότε, συντονιστείτε.
"Το μέρος που σκέφτομαι για την αποικία είναι η Κεντρική Αμερική".
Τι;
Κάτσε. Ο πεφωτισμένος, προοδευτικός πρόεδρος
που τελικά κατάργησε τη δουλεία,
αρχικά ήθελε να στείλει τους μαύρους Αμερικανούς στην Κόστα Ρίκα;
Πορ κε;
Ο Ντάγκλας… Εξοργίζεται.
Εν μέρει ο Λίνκολν εδώ
απευθύνεται στη συνεχή αβεβαιότητα των μαύρων,
ότι ίσως δεν μπορούμε πραγματικά να ανήκουμε σ' αυτήν τη χώρα.
Αυτή φοβούνται οι Αφροαμερικανοί ότι ίσως είναι η μοίρα τους,
αν δεν έχουν την ιθαγένεια.
Ο Ντάγκλας απάντησε
"Δεν φταίει η παρουσία των μαύρων.
Φταίει η δουλεία και η εξουσία που έχουν οι ιδιοκτήτες σκλάβων,
ο τρόπος που διαστρεβλώνει την κοινωνία.
Αυτή είναι η αιτία του εμφυλίου".
Όλα αυτά στη μέση, να θυμόμαστε, ενός Εμφυλίου Πολέμου.
Εκείνο το καλοκαίρι,
δεν κερδίζει η δική του πλευρά.
Σε τέτοιο πόλεμο, χρειαζόσουν κάθε στρατιώτη που μπορούσες να βρεις.
Η κυβέρνηση επέμενε ότι οι μαύροι δεν είχαν θέση στην πολιτοφυλακή
ούτε στον κανονικό στρατό.
"Είναι άγριοι.
Θα πάθουν αμόκ.
Αν τους δώσεις όπλα, θα σφάξουν όποιον λευκό δουν".
"Γιατί η κυβέρνηση απορρίπτει τον νέγρο;
Δεν είναι άνθρωπος;
Οι στρατηγοί μας ζητούν άντρες.
'Στείλτε άντρες', φωνάζουν.
Ικέτευσα το έθνος που κινδυνεύει
να στείλει κατά των εχθρών του το δυνατό μαύρο χέρι.
Η ελευθερία που θα κερδίσουν λευκοί δεν θα είναι ίδια.
Αυτοί που θα απελευθερωθούν πρέπει να δώσουν το χτύπημα".
ΜΑΥΡΟΙ ΣΤΑ ΟΠΛΑ!
ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ
Ο Ντάγκλας ισχυρίζεται
ότι αν οι μαύροι ματώσουν για τη χώρα τους,
δεν θα μπορούν ποτέ να τους αρνηθούν τα δικαιώματα ιθαγένειας.
Το λέει ρητά.
Γύριζε τη χώρα κάνοντας ομιλίες.
Δεν κέρδιζες τον πόλεμο χωρίς κατάργηση της δουλείας.
Δεν κέρδιζες χωρίς μαύρους στρατιώτες
στον στρατό της Ένωσης.
Προσπαθεί να πείσει τον Λίνκολν να καλέσει μαύρους
να πολεμήσουν ιδιοκτήτες σκλάβων.
Ο Ντάγκλας είναι πεπεισμένος ότι θα αποδείξουν ότι είναι πολίτες,
ότι τους αξίζουν δικαιώματα,
ότι τους αξίζει η νόμιμη ισότητα.
Δεν μπορούσε τότε να σκεφτεί τις ΗΠΑ
ως διφυλετική κοινωνία.
Αλλά οι απόψεις του θα προχωρήσουν με πολύ δραματικό τρόπο.
Επιτέλους, οι προσπάθειες του Ντάγκλας αποδίδουν.
Θέλοντας στρατιώτες,
ο Λίνκολν υπογράφει τη Διακήρυξη Χειραφέτησης,
απελευθερώνοντας σκλάβους στις νότιες πολιτείες.
Τώρα μαύροι μπορούν να στρατευτούν.
Αυτοί θα αποδείξουν
όσα έλεγε εξαρχής ο Φρέντερικ Ντάγκλας.
Θέλουν να πολεμήσουν για την ελευθερία τους.
ΜΑΥΡΟΙ ΑΝΤΡΕΣ! ΣΤΑ ΟΠΛΑ!
Η Διακήρυξη Χειραφέτησης είναι κρίσιμη στιγμή στον πόλεμο,
προσθέτοντας, τελικά, 200.000 μαύρους στον στρατό και στο ναυτικό της Ένωσης.
Δεν ήταν απλώς ένας πόλεμος με μικρές μάχες και κανονικά στρατεύματα.
Ήταν τεράστιοι στρατοί, και Βόρεια και Νότια.
Η Διακήρυξη Χειραφέτησης εκδίδεται ως στρατιωτική εντολή.
Για να κερδίσουν τον πόλεμο.
Υποτίθεται ότι ήμασταν τεμπέληδες, δειλοί
και απείθαρχοι.
Το ότι υπηρέτησαν Αφροαμερικανοί, και μάλιστα μεγαλόψυχα,
ήταν δυνατό επιχείρημα
στους ισχυρισμούς που προωθούνταν.
ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ!
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ!
ΚΙ ΑΛΛΗ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ!
Ήταν ισχυρό για τους μαύρους να βρίσκονται στο μέτωπο, να χύνουν αίμα.
Οι μαύροι στον στρατό άρχισαν να αλλάζουν τη λευκή ρατσιστική νοοτροπία.
Πολλοί Βόρειοι, που ποτέ δεν θεώρησαν πολίτες τους μαύρους,
πίστευαν ότι υπηρετώντας στον στρατό
είχαν κερδίσει το δικαίωμα να είναι ισότιμοι πολίτες στις ΗΠΑ.
Υπηρέτησαν δύο γιοι του Ντάγκλας
στο 54ο Σώμα Πεζικού Μαύρων της Μασαχουσέτης.
Είδε την τεράστια πραγματική και συμβολική δύναμη
των μαύρων που έβαζαν, όπως έλεγε, το "ΗΠΑ" στη ζώνη τους.
"Θέλουμε μια χώρα
που δεν θα θεωρεί ψευδή τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.
Η αποστολή του πολέμου είναι η εθνική παλιγγενεσία".
Από την αρχή του πολέμου,
ο Ντάγκλας λέει ότι ο πόλεμος
δεν θα αλλάξει μόνο ζωές μαύρων,
αλλά και τις ΗΠΑ συνολικά.
"Δεν πολεμάμε για την παλιά Ένωση,
αλλά για κάτι 10.000 φορές πιο σημαντικό.
Κι αυτό, ξεκάθαρα, είναι η εθνική ενότητα.
Όπου οι σπουδαίες ιδέες ελευθερίας και ισότητας,
κι όχι δουλείας και ταξικής ανωτερότητας, είναι τα θεμέλια.
Καθορίζει τον Εμφύλιο.
Η χώρα είναι προορισμένη.
Είναι απαραίτητο η χώρα
να ζήσει ανάλογα με το δόγμα του ιδρυτικού της εγγράφου.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΚΛΑΒΟΥΣ
Ο πόλεμος πρέπει να λήξει όχι μόνο με ήττα της Συνομοσπονδίας,
αλλά και με δημιουργία νέου έθνους βασισμένου, πλέον, στην ισότητα.
Μέρος της δυσκολίας του Εμφυλίου
είναι το να βλέπεις πόσοι πεθαίνουν.
Κι ο Λίνκολν πρέπει να απαντήσει στο ερώτημα "Γιατί;"
ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗΣ 1863
ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΓΚΕΤΙΣΜΠΕΡΓΚ 1863
"Πριν από 80 και επτά χρόνια,
οι πρόγονοί μας δημιούργησαν, σ' αυτήν την ήπειρο, ένα νέο έθνος,
που γεννήθηκε ελεύθερο
και αφοσιώθηκε στην ιδέα ότι όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι".
Σκέφτεσαι το Γκέτισμπεργκ
ως μια επανάληψη όσων έλεγε ο Ντάγκλας.
Η χειραφέτηση είναι ο ορισμός της πολεμικής προσπάθειας.
"Αυτό το έθνος, υπό τη σκέπη του Θεού, θα βιώσει αναγέννηση της ελευθερίας".
Η πιο διάσημη πρόταση του Λίνκολν, "Αναγέννηση της ελευθερίας".
Είναι κάτι που λέει ο Ντάγκλας από την αρχή του πολέμου.
Ρητορικά αυτό δεν διαφέρει πολύ
απ' αυτό που λέει ο Ντάγκλας για εθνική παλιγγενεσία.
Για αναγέννηση της ελευθερίας.
Κι οι δύο βλέπουν τον Εμφύλιο ως δημιουργία κάτι νέου.
"Η διακυβέρνηση του λαού, από τον λαό, για τον λαό
δεν θα εκλείψει από τη Γη".
Στο Γκέτισμπεργκ
βοηθά τον εαυτό του να διαχειριστεί την τραγωδία,
το ανθρώπινο κόστος.
Αν είναι πόλεμος για την Ένωση,
ίσως πέθανε πάρα πολύς κόσμος.
Αν, όμως, είναι πόλεμος για χειραφέτηση, για την ελευθερία των μαύρων,
ίσως το Γκέτισμπεργκ να το αξίζει.
Εδώ πιστεύω ότι ο Λίνκολν γίνεται τόσο επιβλητικός.
Βλέπεις πραγματικά…
πόσο μπορεί να αλλάξει κάποιος.
Ο Λίνκολν πριν προέτρεπε σε αποικισμό,
τώρα μιλούσε για το μέλλον των μαύρων. Είναι εκπληκτικό.
Άρχισαν να σέβονται ο ένας τον άλλον πολύ βαθιά.
Ήταν κι οι δύο αυτοδημιούργητοι.
Ο Λίνκολν είχε πάει σχολείο έναν χρόνο, ο Ντάγκλας καθόλου.
Κι οι δύο είχαν διακριθεί
λόγω της εξυπνάδας τους, του πνεύματός τους.
Ό,τι κι αν έγιναν, έγιναν μόνοι τους,
και ήταν αδελφές ψυχές από αυτήν την άποψη.
Ο Ντάγκλας είναι αισιόδοξος ότι θα συνεχίσει να δουλεύει με τον Λίνκολν
για το μέλλον των μαύρων στις ΗΠΑ.
ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ (1861-1865)
Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ 1865
Στις 9 Απριλίου του 1865
ο στρατηγός Λι της Συνομοσπονδίας παραδίνεται στην Ένωση,
σηματοδοτώντας την αρχή του τέλους του Εμφυλίου.
Ενίοτε η ιστορία ορίζει κάποιους, όπως ο Ντάγκλας,
ως φωνή ενός κινήματος.
Όταν βρίσκουν υποστηρικτή όπως ο Λίνκολν,
που ακούει και αλλάζει,
είναι εκπληκτικό να βλέπεις τι πετυχαίνουν μαζί οι ηγέτες.
Δυστυχώς, η ιστορία μπορεί επίσης να διακόψει τραγικά πρόωρα αυτές τις σχέσεις.
Γιορτάζοντας την παράδοση του Λι,
ο Λίνκολν σε ομιλία του είπε
ότι οι Αφροαμερικανοί στρατιώτες που είχαν υπηρετήσει την Ένωση
έπρεπε να έχουν δικαίωμα ψήφου.
Κάποιος που άκουγε τον λόγο εκείνη τη μέρα
ήταν ο Τζον Γουίλκς Μπουθ.
Τον Μπουθ τον τάραζε η ιδέα της ισότιμης ιθαγένειας,
και στράφηκε σε έναν φίλο του και είπε
"Δεν θα ξαναβγάλει άλλον λόγο".
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟΣ!
Οκτώ μήνες μετά τη δολοφονία του Λίνκολν,
η 13η Τροπολογία επικυρώνεται.
Καταργεί επιτέλους τη δουλεία
και απελευθερώνει μόνιμα κάθε δούλο στις ΗΠΑ.
Η ιστορία δεν τελειώνει με την ελευθερία.
Θεωρούμε τη δολοφονία του Λίνκολν
μεγάλη τραγωδία, και είναι.
Η αληθινή τραγωδία είναι ότι με τη δολοφονία του
η προεδρία περνά στον Άντριου Τζόνσον.
"Αυτή είναι μια χώρα λευκών,
και, μα τω Θεώ, όσο είμαι εγώ πρόεδρος,
θα κυβερνάται για τους λευκούς".
Είναι αντιδραστικός, ρατσιστής, μισαλλόδοξος.
Απέχει από τον Λίνκολν όσο ο ήλιος από το φεγγάρι.
Του άρεσαν οι μεγάλες συγκεντρώσεις.
Του άρεσε να μιλάει πολλή ώρα, κυρίως για τον εαυτό του.
Όλοι έχουμε δει τέτοιες πολιτικές φιγούρες σε διάφορα σημεία της ιστορίας.
Όταν γίνεται πρόεδρος, λέει ξεκάθαρα
ότι στόχος του είναι να αποτρέψει την αποδυνάμωση της ιθαγένειας.
Ο Φρέντερικ Ντάγκλας πήγε στον Λευκό Οίκο για να επισκεφτεί τον πρόεδρο.
Ήταν φρικτή στιγμή.
Ο Τζόνσον ξεκαθαρίζει απόλυτα
ότι θεωρεί τον Ντάγκλας κατώτερό του.
Οι μαύροι πρέπει να του είναι ευγνώμονες.
"Είχα σκλάβους, έχω αγοράσει σκλάβους,
αλλά δεν πούλησα κανέναν.
Ουσιαστικά, όσο αφορά τη σχέση μου με τους σκλάβους,
εγώ ήμουν σκλάβος τους, δεν ήταν αυτοί δικοί μου".
Μετά τη συνάντηση με τον Ντάγκλας,
ο Τζόνσον είπε στον γραμματέα του
"Τον ξέρω τον άτιμο τον Ντάγκλας.
Είναι όπως κάθε άλλος νέγρος.
Θα έκοβε αμέσως τον λαιμό ενός λευκού".
Δεν θα πείσεις τον Τζόνσον
να στηρίξει σθεναρά την επιβολή των δικαιωμάτων των πρώην σκλάβων,
κάτι που, βέβαια, δεν έκανε.
Κατάλαβα. Ο Τζόνσον είναι ρατσιστής.
Αλλά δεν θα 'πρεπε να είναι πρόβλημα
με την κατάργηση της δουλείας.
Αν μισείς τόσο τους μαύρους, δεν έπρεπε να μπεις στην Ένωση.
Πολύ αργά πια.
Κάτσε, όμως.
Ελεύθερος δεν σημαίνει και πολίτης.
Και χωρίς ιθαγένεια,
οι μαύροι δεν έχουν διέξοδο ενάντια στις επιθέσεις των Νότιων.
Μόλις περνά η 13η Τροπολογία,
πολιτειακοί νομοθέτες στον Νότο περνούν "Μαύρους Κώδικες".
Κι ενώ ο Μαύρος Κώδικας θυμίζει σειρά της Σόντα Ράιμς,
δεν είναι.
Μιλάμε για νόμους.
Πολλοί απαιτούν οι μαύροι, και μόνο οι μαύροι,
να υπογράφουν ετήσια συμβόλαια εργασίας με λευκούς,
και τους φορολογεί με ως και $100
όταν δεν είναι αγρότες ή υπηρέτες.
Υποχρεώνουν και τα μαύρα παιδιά σε αναγκαστικές "μαθητείες"
για να τα κρατήσουν στη δουλειά.
Ο Βορράς εξοργίζεται,
αλλά οι Νότιοι νομοθέτες λένε "Τι λέτε;
Δεν είναι δουλεία.
Άλλη λέξη εντελώς.
Μάλιστα είναι δύο λέξεις.
Και δείτε. Τώρα πληρώνονται".
Σωστά.
Μαντέψτε τι γίνεται αν ένας μαύρος αρνηθεί τους περιορισμούς.
Τι γίνεται αν προσπαθήσει να είναι ελεύθερος;
Μπορούσε να φυλακιστεί
και, τι έκπληξη, να κάνει καταναγκαστικά έργα…
Χωρίς πληρωμή.
Η New York Herald Tribune γράφει αυτό.
"Η Νότια Καρολίνα καθιερώνει ξανά τη δουλεία".
Το φαντάζεστε;
Οι μαύροι πολέμησαν και κέρδισαν πόλεμο για την ελευθερία τους,
κι αυτό αποκομίζουν;
Η 13η Τροπολογία δεν αρκούσε.
Το ερώτημα ήταν "Τι πρέπει να γίνει;"
Τότε παρουσιάζεται ο Τζον Μπίνγκαμ, βουλευτής του Οχάιο.
Πιστεύει στην ελευθερία για όλους.
Στην αληθινή ελευθερία.
"Ενοχλούμαι από την κατάχρηση της λέξης 'νέγρος'.
Για μένα δεν δείχνει το χρώμα του δέρματος,
αλλά καθορίζει μια κατηγορία ανθρώπων ανάλογα με το χρώμα της ψυχής τους.
Όσους ποδοπατούν ανυπεράσπιστους συνανθρώπους
και τους μετατρέπουν σ' αυτό που αποκαλούμε 'σκλάβο'.
Αυτοί οι κλέφτες ανθρώπων,
αν και το δέρμα τους είναι λευκό σαν χιόνι,
είναι οι αληθινοί νέγροι".
Βλέπει τι γίνεται στον Νότο
και λέει ότι δεν πάνε καλά τα πράγματα.
"Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Πρέπει να τροποποιήσουμε το σύνταγμα.
Να τους δώσουμε ισότιμη ιθαγένεια".
Ο Τζον Μπίνγκαμ, μαζί με άλλους, άνοιξε τον δρόμο
για να συζητηθεί και να δημιουργηθεί η καρδιά της 14ης Τροπολογίας.
Ο Μπίνγκαμ θέλει να κάνει ακριβώς αυτό που ζήτησε ο Ντάγκλας
στον λόγο της 4ης Ιουλίου.
Να κάνει τις ΗΠΑ να κρατήσουν την υπόσχεσή τους,
να επεκτείνει την αμερικανική ιθαγένεια στο σύνταγμα,
να διορθώσει το λάθος του Ντρεντ Σκοτ,
να εξασφαλίσει την έγκριση της ισότητας για όλους εγγράφως,
ώστε να μην μπορεί κανείς να τη στερήσει.
Για να το καταφέρουν, ο Μπίνγκαμ και μια ομάδα ριζοσπαστών Ρεπουμπλικανών,
κάνουν τη 14η, για να συμπεριλάβουν δικαιώματα που στερούνταν οι μαύροι.
Και παλεύουν για να κάνουν τη 14η τροπολογία του συντάγματος.
Είναι σημαντικό, κατανοούν
ότι δεν θα κυβερνούν πάντα.
Οι επόμενοι ίσως δεν τη θέλουν.
Είναι εξαιρετικά δύσκολο να περάσεις τροπολογίες,
αλλά επίσης και πολύ δύσκολο να τις καταργήσεις.
ΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΗ 14Η ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΟΥΝ 28 ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ
ΕΞΙ ΑΠΟ ΤΙΣ 28 ΣΥΝΑΙΝΟΥΝ, 1866
ΕΙΚΟΣΙ ΔΥΟ ΣΥΝΑΙΝΟΥΝ 1867
ΕΙΚΟΣΙ ΟΚΤΩ ΣΥΝΑΙΝΟΥΝ 1868
Και ο Μπίνγκαμ τα καταφέρνει.
Το 1868 η 14η Τροπολογία γίνεται επίσημα
μέρος του συντάγματος.
Αποδεικνύει ότι οι ΗΠΑ συμφωνούν
με τη νέα αποστολή για ισότητα για όλους.
"Όλοι όσοι γεννήθηκαν στις ΗΠΑ ή απέκτησαν υπηκοότητα
και υπόκεινται στη δικαιοδοσία των ΗΠΑ,
είναι πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών
και της πολιτείας όπου κατοικούν".
Η γλώσσα είναι πολύ εντυπωσιακή.
"Όσοι γεννήθηκαν στις ΗΠΑ".
Δεν υπάρχει άλλος περιορισμός.
Δεν λέει "Λευκός γεννημένος στις ΗΠΑ".
Οπότε, όσοι έχουν αφρικανική καταγωγή είναι πολίτες.
"Καμία πολιτεία δεν θα επιβάλλει νόμο
που θα περιορίζει τα προνόμια
ή τις προστασίες των πολιτών των ΗΠΑ".
Αυτό σημαίνει ότι οι πρώτες οκτώ τροπολογίες του συντάγματος των ΗΠΑ,
η "Διακήρυξη των Δικαιωμάτων",
είναι κάτι που έχουν όλοι,
απέναντι στην πολιτεία
και στην κυβέρνηση.
"Καμία πολιτεία δεν θα στερήσει από κανέναν ζωή, ελευθερία ή περιουσία
χωρίς δικαστική διαδικασία".
Οι μαύροι, από την περίοδο Αντεμπέλουμ,
προσπαθούσαν μέσω δικαστηρίων να πάρουν ό,τι ήθελαν.
Το δικαίωμα να μπορούν να αμυνθούν ενάντια σε βία.
Τώρα η 14η Τροπολογία λέει ότι
μπορείς να πας στο δικαστήριο αν συμβεί κάτι.
"Δεν θα αρνηθεί σε κανέναν εντός της κυριαρχίας της
ισότιμη νομική προστασία".
Η υπηκοότητα περιγράφεται τόσο καθαρά
που γινόταν αυτόματα.
Πλήρης υπηκοότητα, όχι τρία πέμπτα, χωρίς όρους.
Μόλις πάρεις την πρώτη σου ανάσα στις ΗΠΑ, είσαι Αμερικανός.
Αν γεννηθείς εδώ, γεννιέσαι με όλες τις ελευθερίες
και τις προστασίες της υπηκοότητας των ΗΠΑ.
Ανατρέπει την απόφαση Σκοτ
που έλεγε ότι οι μαύροι δεν γίνονται πολίτες,
έστω κι αν βρίσκονται στη χώρα εδώ και πολλές γενιές.
Η 14η Τροπολογία είναι αποφασιστική.
Μας μεταφέρει από ένα έθνος λευκών αντρών
σε ένα μέλλον όπου υπήρχε η πιθανότητα
για διαφορετικότητα στη δημοκρατία μας.
Η 14η Τροπολογία περιλαμβάνει επίσης την πρώτη φορά που η λέξη
"ισότιμος" χρησιμοποιείται στο σύνταγμα.
Καθιερώνεται στο σύνταγμά μας.
Με πολλούς τρόπους η χώρα μας δεν ιδρύθηκε το 1776.
Ιδρύθηκε όταν ο Τζον Μπίνγκαμ και το Κογκρέσο πέρασαν τη 14η Τροπολογία.
Αυτό είναι το σύγχρονο σύνταγμα.
ΑΡΘΡΟ 14
Ο Ντάγκλας και άλλοι αναγνώρισαν ότι η 14η Τροπολογία
άλλαξε τον τρόπο που θα εφαρμόζονται οι νόμοι στη χώρα.
Δέχεται μεγάλη κριτική,
αλλά είναι αιτία για μεγάλο εορτασμό.
Στιγμή απίστευτης αισιοδοξίας.
Οι Αφροαμερικανοί είναι γεμάτοι ενθουσιασμό
για το τι σημαίνει να είσαι πολίτης.
Αφού πέρασε η 14η Τροπολογία,
υπάρχει πίστη και ενθουσιασμός ότι ξεκινάμε από την αρχή
σε ένα εγχείρημα με πολύ κακή διαχείριση.
Ότι οι ΗΠΑ τώρα θα γίνουν αυτό που πρέπει.
Μια τεράστια επιτυχία είναι η άνθιση της μαύρης εκπαίδευσης.
Οι άνθρωποι στον Νότο έφτιαξαν ιδρύματα για τη μόρφωσή τους,
λόγω της σημασίας του εγγραματισμού.
Μαύροι ξόδεψαν πολλά εκατομμύρια δολάρια δικά τους χρήματα για επιμόρφωση,
και ήταν άνθρωποι στον Νότο που δεν είχαν χρήματα.
Φρέντερικ Ντάγκλας.
Για μένα το όνομά του είναι σαν προσευχή.
Ήταν εκπληκτικό που είχε δεξιότητα
που δεν περιοριζόταν.
Δεν ήθελε μόνο να απελευθερωθούν από τη δουλεία οι μαύροι.
Ήθελε να γίνουν κανονικοί πολίτες.
Εκπληκτικός άντρας και άνθρωπος.
"Φαίνεται να ζω σε έναν νέο κόσμο.
Ποιος θα φανταζόταν όσα έγιναν;
Τον θρίαμβο της δικαιοσύνης.
Όχι μόνο τη χειραφέτηση των σκλάβων,
αλλά και τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.
Άνθρωποι που μέχρι λίγο καιρό πριν
θεωρούνταν άχρηστο εμπόρευμα,
τώρα θεωρούνται πραγματικοί άνθρωποι,
αναγνωρίζονται ως άνθρωποι από τον νόμο".
Φρέντερικ Ντάγκλας.
Σκλάβος,
φυγάς,
ελεύθερος μη πολίτης,
πολίτης.
Το εκπληκτικό του ταξίδι δεν τελειώνει εκεί.
Στη μακρά ζωή του
εξακολουθούσε να διεκδικεί τα δικαιώματα
των μαύρων Αμερικανών, των γυναικών, των μεταναστών.
Ο αγώνας του επηρέασε πολλές γενιές.
Ακόμα και σήμερα.
Βλέπουμε έναν γερανό κι ένα ρυμουλκό
να απομακρύνουν το άγαλμα του Ρότζερ Τάνεϊ
τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής.
Είπε ότι οι μαύροι είναι τόσο κατώτεροι που δεν έχουν δικαιώματα
που θα πρέπει ο λευκός να σέβεται.
ΤΣΑΡΛΣ ΤΑΝΕΪ ΙΙΙ
ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ ΡΟΤΖΕΡ ΤΑΝΕΪ
Ζητήσαμε συγχώρεση εκείνο το βράδυ.
Οι Σκοτ μάς συγχώρεσαν.
ΛΙΝ ΤΖΑΚΣΟΝ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤ
Κάποιοι στην οικογένειά μου είπαν
"Δεν θέλω να τους γνωρίσω αυτούς".
Και εκείνοι ζήτησαν συγγνώμη απρόσμενα και αυθόρμητα.
Έχω ξαδέλφια που έβαλαν τα κλάματα.
Όταν γίνεται αυτό
και φτάνεις σε τέτοιο επίπεδο σχέσης,
γίνονται κι άλλα δυνατά.
Όλοι μπορούμε.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΟΥΜΕ
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΙΣ ΜΑΥΡΕΣ ΦΩΝΕΣ
ΟΧΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ
ΕΙΜΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
ΝΑΙ ΣΤΟ ERA
Αν μπορούν να συμφιλιωθούν οι Σκοτ με τους Τάνεϊ, μπορείτε κι εσείς.
Μιλάμε πολύ για ισότητα στις ΗΠΑ.
Μιλάμε για δικαιοσύνη.
Έχουμε τη Δέσμευση Πίστης που το λέει,
και η 14η Τροπολογία έγινε για να πραγματοποιηθεί αυτό το όραμα.
Αυτό που δεν υπολογίσαμε
είναι πόσο ανέτοιμοι ήμασταν να δεχτούμε την πραγματική ισότητα.
Ορκίζομαι ότι δεν θα δεχτώ
τις ψευδείς διδαχές ότι όλες οι φυλές είναι ίσες.
-Όχι δικαιοσύνη! -Όχι ειρήνη!
Λέμε απλώς στις ΗΠΑ να μείνει πιστή σε όσα λέει στα χαρτιά.
Μόλις επικυρώθηκε η 14η Τροπολογία, δέχτηκε επίθεση.
Στα δικαστήρια, στους δρόμους, ακόμα και στα βιβλία ιστορίας.
Γιατί δεν μάθαμε την ιστορία της 14ης Τροπολογίας;
Επειδή πολλοί πολέμησαν πολύ σκληρά
για να φροντίσουν να μην τη μάθετε.
Υποτιτλισμός: Μαριλένα Τζοβάνη