Γιατί εδώ, λοιπόν;
Γιατί στην Αμερική;
Οι γονείς μου ήρθαν στις ΗΠΑ,
όπως πολλοί μετανάστες, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή.
Αυτή ήταν
η χώρα των ευκαιριών.
Εδώ ένας μετανάστης μπορούσε να βρει γαλήνη και να κάνει οικογένεια.
Να φτιάξει σπίτι.
Ήμουν δέκα ετών όταν ήρθα στις ΗΠΑ.
Για τους γονείς μου αντιπροσώπευε την ειρήνη, τις ευκαιρίες
και ένα λαμπρό μέλλον.
Οι γονείς μου διάλεξαν τις ΗΠΑ ώστε να έχω εγώ τις ευκαιρίες
που δεν είχαν εκείνοι στην Παλαιστίνη.
Οι γονείς μου επέλεξαν τις ΗΠΑ για την οικονομία, τις δουλειές…
Για να μπορώ να είμαι μουσουλμάνα χωρίς να απολογούμαι σε κανέναν.
Οι γονείς μου με έφεραν
αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες
και, συγκεκριμένα, καλύτερη εκπαίδευση για μένα και τα νεότερα αδέλφια μου.
Μεγάλωσα με τους γονείς μου και με αγάπη γι' αυτήν τη χώρα.
Μεγάλωσα σκεπτόμενη ότι είμαι το πιο τυχερό παιδί,
επειδή είχα ευκαιρία να είμαι εδώ και είχα τη δυνατότητα να…
γεννηθώ εδώ.
Ανταποκρίθηκε η Αμερική στις προσδοκίες σου;
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Η 14η Τροπολογία είναι μια υπόσχεση.
Για προστασία, ισότητα, νόμιμες διαδικασίες και ελευθερία.
Λέει ότι είναι μια χώρα όπου όλοι μπορούν να χτίσουν καλύτερη ζωή
για τους δικούς τους.
Φαντάζεται μια Αμερική ικανή για αλλαγή και ωρίμανση.
Είναι υπόσχεση προς όσους βρίσκονται στο έδαφός της, όχι μόνο στους υπηκόους.
Οι συγγραφείς της 14ης επέλεξαν μια συγκεκριμένη λέξη.
Άνθρωπος.
Όλοι σε έδαφος των ΗΠΑ έχουν εγγυημένα βασικά δικαιώματα.
Η λέξη "άνθρωπος" θυμίζει την κοινή μας ανθρώπινη υπόσταση.
Είμαστε όλοι ανθρώπινα όντα που αξίζουμε κατανόηση και αξιοπρέπεια.
Η 14η Τροπολογία προστατεύει τους πάντες
υπό τη δικαιοδοσία των ΗΠΑ
και εγγυάται νομική προστασία και ισότιμη προστασία από τον νόμο.
Η τροπολογία χρησιμοποιεί τον όρο "άνθρωπος" και όχι "υπήκοος".
Είναι σημαντική διάκριση,
επειδή σημαίνει ότι οι προστασίες ισχύουν για όλους,
μόνιμους κατοίκους, μετανάστες…
Το κενό ανάμεσα στο ποιος είναι άνθρωπος και ποιος είναι νόμιμος πολίτης
είναι τεράστιος χώρος για συζήτηση
και μέρος της μάχης. Ποιος μετράει; Και με ποιον τρόπο;
Όπως έχουμε δει ξανά και ξανά,
το χάσμα ανάμεσα σε όσα λέει η 14η και όσα κάνει η Αμερική
μπορεί να είναι τεράστιο.
Κι αυτό το χάσμα ανάμεσα στην υπόσχεση και στις πράξεις
συχνά μοιάζει ανυπέρβλητη άβυσσος
για συγκεκριμένους ανθρώπους:
για τους μετανάστες.
ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΟΡΑ
ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΟ DACA
Οι μετανάστες πάνε πακέτο με τις ΗΠΑ.
Κάνουν πάρα πολλά για τη χώρα μας.
Η μετανάστευση είναι από τα δυνατά σημεία.
Αυτή βοήθησε τη χώρα. Αυτή έφερε νεολαία στη χώρα.
Είμαστε μέρος του υφάσματος της χώρας
με το φαγητό, τις πολιτιστικές μας παραδόσεις.
Η μετανάστευση φέρνει ταλέντο, νούμερα, καταναλωτές, παραγωγούς,
μας κάνει μια ισχυρότερη χώρα.
ΣΕΡΓΚΕΪ ΜΠΡΙΝ ΣΥΝΙΔΡΥΤΗΣ GOOGLE
ΤΖΟΝΤ ΚΑΡΙΜ-ΣΤΙΒ ΤΣΕΝ ΙΔΡΥΤΕΣ YOUTUBE
Εμείς κάνουμε καλύτερη αυτήν τη χώρα.
Θέλουμε να συμμετέχουμε στην υπόσχεσή της.
Δεν θα αναγνώριζα τη χώρα
αν δεν υπήρχε αυτό το μίγμα κουλτούρας.
Χαίρομαι πολύ που δεν μοιάζουμε όλοι.
Έρχονται άνθρωποι στις ΗΠΑ για να πάρουν υπηκοότητα.
Ορκίζονται πίστη στο σύνταγμα.
Το σύνταγμα είναι ο ενοποιητικός παράγοντας στις ΗΠΑ.
Όσοι κοιτούν στον καθρέπτη και βλέπουν έναν πατριώτη
πρέπει να καταλάβουν ότι η μετανάστευση
είναι κόσμος που λέει "Έχετε δίκιο.
Έχετε μια φοβερή χώρα".
Αυτό…
Τι άλλο έπαινο να ζητήσεις;
ΥΠΟΣΧΕΣΗ
Όταν οι Ιδρυτές Πατέρες σκέφτηκαν την υπηκοότητα,
δεν σκέφτονταν να συμπεριλάβουν γυναίκες, μαύρους ανθρώπους…
Είχαν μια πολύ περιορισμένη αντίληψη για το ποιος δικαιούνταν πλήρως
να είναι υπήκοος των ΗΠΑ.
Ωστόσο, ο Εμφύλιος, η Χειραφέτηση και η 14η Τροπολογία
άλλαξαν ριζικά τις δυνατότητες
συμπερίληψης για υπηκοότητα στις ΗΠΑ.
Ο όρος της 14ης για το δικαίωμα ιθαγένειας με τη γέννηση
είναι απόλυτα καθοριστικός
και μας μεταφέρει από ένα έθνος λευκών αντρών αποίκων
σε ένα μέλλον όπου υπάρχει η δυνατότητα για διαφορετικότητα
στη δημοκρατία μας.
"Αυτή η τροπολογία που προσέφερα
δηλώνει απλώς όσα θεωρώ ήδη νόμιμα στη χώρα,
ότι κάθε άνθρωπος που γεννιέται στα όρια των ΗΠΑ
και υπόκειται στη δικαιοδοσία τους
είναι, βάσει του φυσικού και του εθνικού δικαίου,
πολίτης των ΗΠΑ".
Το αμερικανικό μωσαϊκό από κουλτούρες και κοινότητες σήμερα
χρωστά πολλά στον Όρο Δικαιώματος Ιθαγένειας από τη Γέννηση της 14ης,
που δηλώνει πως όποιος γεννιέται εδώ, ανήκει εδώ.
Είναι η πιο συμπεριληπτική διατύπωση.
Και είναι τόσο ριζοσπαστική ιδέα
που ακόμα και 150 χρόνια μετά, ακόμα ταράζονται κάποιοι απ' αυτήν.
Δικαίωμα ιθαγένειας.
Δικαίωμα ιθαγένειας από τη γέννηση.
Αυτό ήταν πάντα μέρος του εθιμικού δικαίου των ΗΠΑ,
αλλά τώρα δέχεται επίθεση.
Η 14η Τροπολογία αμφισβητείται.
Η 14η Τροπολογία φτάνει να δηλώνει
ότι όποιος γεννιέται στις ΗΠΑ είναι Αμερικανός πολίτης;
Το κείμενο της 14ης είναι ξεκάθαρο.
Να αλλάξουμε την πολιτική.
Ενθαρρύνει την παράνομη μετανάστευση.
Είναι το εθιμικό δίκαιο, είναι στο σύνταγμα.
Ο νόμος του "μωρού συνδέσμου" είναι καταστροφικός για τη χώρα;
Υποβιβάζει την αμερικανική υπηκοότητα.
Εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά που γεννιούνται από παράνομους μετανάστες
γίνονται αυτόματα πολίτες των ΗΠΑ κάθε χρόνο,
εξαιτίας αυτής της τρελής, παράλογης πολιτικής που θα παύσουμε.
Αυτή η συζήτηση φτάνει στην ψυχή του βαθύτερου άγχους μας ως Αμερικανοί.
Για ποιον είναι η Αμερική;
Η 14η είναι η πρώτη φορά που η χώρα μας
συνειδητοποιεί πραγματικά το νόημα της υπηκοότητας.
Γράφεται για να εξασφαλίσει ότι οι μαύροι Αμερικανοί
θα έχουν δικαιώματα μετά τον Εμφύλιο,
αλλά σύντομα προκαλεί την ανοχή της Αμερικής για περαιτέρω συμπερίληψη
καλύπτοντας και τους μετανάστες.
Όχι μόνο τους Ευρωπαίους μετανάστες που φτάνουν στη Νήσο Έλις,
αλλά και νέα ομάδα μεταναστών που φτάνουν στη δύση.
Ορίστε, κύριοι.
Καθαρός χρυσός της Καλιφόρνιας.
Απίστευτο!
Υπάρχει κι άλλος;
Επιδημία χτυπά τη χώρα: ο Πυρετός του Χρυσού.
ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ
ΧΡΥΣΟΣ
Το 1848 ανακαλύπτεται χρυσός στην Καλιφόρνια,
και τα μάτια της Αμερικής στρέφονται δυτικά.
Στον Πυρετό του Χρυσού στην Καλιφόρνια,
Κινέζοι μετανάστες άρχισαν
να μεταναστεύουν στις ΗΠΑ μαζικά.
Η κυβέρνηση συνεργάζεται με τιτάνες της βιομηχανίας.
Αποφασίζουν ότι θέλουν τα τρένα να διασχίζουν όλη τη χώρα
ώστε να επεκτείνουμε περαιτέρω τη Βιομηχανική Επανάσταση.
Χρειάζονται εργάτες για να χτίσουν τις γραμμές,
και η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των εργατών είναι Κινέζοι.
Ο ρόλος των Κινέζων μεταναστών
στην κατασκευή του Διηπειρωτικού Σιδηροδρόμου
ήταν η σπίθα για τη Βιομηχανική μας Επανάσταση.
Έτσι, ο εργάτης είναι σημαντικός στη δημιουργία της σύγχρονης Αμερικής.
Οι Κινέζοι έρχονταν στις ΗΠΑ
για να στήσουν σπιτικό εδώ, να ζήσουν εδώ,
όπως κάθε άλλη ομάδα ανθρώπων
που είχε έρθει στις ΗΠΑ από το εξωτερικό σκόπευε να κάνει.
Με τα χρόνια,
καθώς οι ΗΠΑ αντιμετώπισαν δημοσιονομική και οικονομική κρίση
στα τέλη του 19ου αιώνα,
άρχισαν να μη θέλουν τους Κινέζους.
ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΚΙΝΕΖΩΝ
Καθώς η οικονομία επιδεινώνεται,
πολλοί Αμερικανοί βρίσκουν στόχο για τον φόβο για την οργή στους Κινέζους.
Υπήρχε μια ιδέα ότι σ' αυτήν τη φυλετική ιεραρχία στις ΗΠΑ
εκείνοι ήταν μια φυλή που δεν μπορούσε να ενσωματωθεί σε λευκή κουλτούρα,
επειδή διέφερε πολύ.
Τώρα κάποιοι πίεζαν το Κογκρέσο
να περάσει νόμους που θα απαγορεύουν σε Κινέζους μετανάστες
να μπαίνουν στη χώρα.
"Αν δεν τους δίνετε δουλειά, τους διώχνετε από δω.
Ξυπνήστε, αφυπνιστείτε, η δουλειά σας ξεκινά και πάλι.
Θα το κάνουμε με σφαίρες αν αποτύχουν οι ψήφοι.
Θα στείλουμε τους κιτρινιάρηδες πίσω με ατμόπλοια.
Οι Κινέζοι πρέπει να φύγουν!"
Η Σφαγή των Κινέζων το 1871
ήταν προϊόν ετών αυξανόμενου αντι-κινεζικού αισθήματος.
Ήταν από τα μεγαλύτερα μαζικά λιντσαρίσματα στην ιστορία των ΗΠΑ.
Έγινε ένας καβγάς, κλήθηκε ένας αστυνομικός.
Αυτός ζήτησε ενισχύσεις.
Εμφανίστηκε ένας λευκός κτηματίας, κυνήγησε κάποιον, του έριξαν.
Και άρχισε να διαδίδεται μια φήμη
ότι οι Κινέζοι σκότωναν λευκούς.
Και εμφανίστηκαν 500 άτομα,
περικύκλωσαν την Τσαϊνατάουν.
"Το Κέντρο λέει ότι 100 άντρες ήταν οπλισμένοι με τουφέκια
και έριχναν κατά διαστήματα και τακτικά
σε κινέζικα σπίτια τυχαία και από ταράτσες.
Ο σερίφης και οι αρχές δεν προσπαθούσαν να τους περιορίσουν.
Να μάθουν οι Κινέζοι να μην αντιστέκονται στην αστυνομία".
ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΚΤΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ ΕΝΩΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Η Σφαγή των Κινέζων είναι κηλίδα στην ιστορία μας.
Έγινε μόλις λίγα χρόνια μετά την επικύρωση της 14ης
και εναντιώνεται στην ίδια την υπόσχεση της Αμερικής.
Είναι μια απαίσια παρακαταθήκη που πολλοί δεν γνωρίζουμε καν
ούτε ξέρουμε τι έγινε μετά.
Η 14Η ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ 1868
ΠΡΑΞΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΚΙΝΕΖΩΝ
Η Πράξη Αποκλεισμού των Κινέζων απαγόρευε την είσοδο Κινέζων εργατών
και απαγόρευε σε όλους τους Κινέζους, κάθε επαγγέλματος και ιδιότητας,
να αποκτήσουν υπηκοότητα.
Και αυτός ο νόμος έγινε δεκτός με ικανοποίηση.
Οι άνθρωποι χάρηκαν που είδαν ότι η κυβέρνησή μας
έπαιρνε το θέμα της μετανάστευσης στα χέρια της.
Όχι μόνο θα υπάρξει για πρώτη φορά κρατικός μεταναστευτικός νόμος,
αλλά και ο στόχος του ήταν ρητά ρατσιστικός.
Οι νόμοι αποκλεισμού οδήγησαν σε αθλιότητες.
ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΡΟΚ ΣΠΡΙΝΓΚΣ, 1885
Ενθάρρυναν τη βία κατά των Κινέζων.
Χώριζαν οικογένειες.
Περιόριζαν τους Κινέζους σε δουλοπρεπείς εργασίες.
Αυτό, όμως, γίνεται μια ιστορία εκπληκτικής ανθεκτικότητας,
όπου βλέπεις κοινότητες Κινέζων να οργανώνονται εκπληκτικά
και να κάνουν ό,τι μπορούσαν για να εκφραστούν κατά των ρατσιστικών νόμων.
"Δηλώνουμε ότι για τους 150.000 Κινέζους κατοίκους των ΗΠΑ
οι ελευθερίες απειλούνται.
Θα τους διώξουν σαν γελάδια από τα σπίτια τους,
από τη χώρα που έμαθαν να αγαπούν ως δική τους,
θα τους πετάξουν σε ξένα μέρη.
Αυτός ο απεχθής νέος νόμος μάς σόκαρε.
Μας σόκαρε που ένα μέτρο τόσο σκληρό και απάνθρωπο
υιοθετήθηκε πρόθυμα και γρήγορα από το Αμερικανικό Κογκρέσο
και υπογράφτηκε από χριστιανό πρόεδρο στις ΗΠΑ,
στη χώρα της ελευθερίας, στην πατρίδα των καταπιεσμένων από όλα τα έθνη".
Οι Κινέζοι είπαν ότι παραβιάζει τα δικαιώματά τους
υπό τη 14η
και υιοθέτησαν μια πολύ έξυπνη νομική στρατηγική
για να αντεπιτεθούν ενάντια σε μεροληπτικούς νόμους.
Πολλές από τις υποθέσεις χάθηκαν.
Η Γουόν Κιμ Αρκ κι η Γουίκ Γο κατά Χόπκινς ήταν δύο υποθέσεις όπου κέρδισαν Κινέζοι.
Η αρχή Γουίκ Γο λέει ότι ο όρος Ισότιμης Προστασίας
καλύπτει μη πολίτες και πολίτες.
Αν είσαι εδώ, έστω κι αν είσαι εδώ παράνομα,
έχεις κάποια νομικά δικαιώματα.
Δικαιούσαι ακρόαση, δικαιούσαι διαδικασία εφέσεων,
να υποστηρίξεις ότι πρέπει να σου επιτραπεί να παραμείνεις. Φοβερό.
Η Γουόν Κιμ Αρκ εδραιώνει την αρχή του Δικαιώματος Ιθαγένειας από τη Γέννηση.
Έτσι, η 14η Τροπολογία έφτασε τη σωστή στιγμή
για να προστατεύσει τα δικαιώματα όχι μόνο ανθρώπων πρώην σκλάβων,
αλλά και τα δικαιώματα των παιδιών των μεταναστών,
ανεξαρτήτως φυλής.
Ο νόμος αυτός ήταν πολύ σημαντικός,
επειδή ουσιαστικά έγραψε τη βάση
για κάθε νόμο σχετικό με τη μετανάστευση και την υπηκοότητα
που ισχύει για όλους, όχι μόνο για τους Κινέζους.
Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφασίζει για πολλές υποθέσεις.
Ίσως η μεγαλύτερη ήττα ήταν η Τσάε Τσαν Πινγκ.
Είναι μια υπόθεση που επικυρώνει έναν εξαιρετικά άδικο
νόμο Αποκλεισμού Κινέζων.
ΤΣΑΕ ΤΣΑΝ ΠΙΝΓΚ ΚΑΤΑ ΗΠΑ 1889
Ο Τσάε Τσαν Πινγκ είχε γεννηθεί στην Κίνα και ζούσε νόμιμα στις ΗΠΑ.
Ζούσε στο Σαν Φρανσίσκο και ήθελε να επιστρέψει στην Κίνα,
και υπό τον υπάρχοντα τότε νόμο,
μπορούσε να επιστρέψει στην Κίνα αρκεί, πριν φύγει,
να πάρει ένα πιστοποιητικό από την κυβέρνηση
ότι είχε ζήσει μόνιμα στις ΗΠΑ
και είχε μόνιμη κατοικία.
Ενώ ήταν στην Κίνα, αυξανόταν η πίεση για μεγαλύτερη δράση
ενάντια στους Κινέζους στις ΗΠΑ,
κι ενώ εκείνος κυριολεκτικά γύριζε με πλοίο από το Χονγκ Κονγκ,
το Κογκρέσο των ΗΠΑ άλλαξε τον νόμο
και είπε ότι ακόμα κι αν έχεις πιστοποιητικό,
δεν επιτρέπεται να μπεις στις ΗΠΑ.
Τέσσερις μέρες μετά την εφαρμογή αυτού του νόμου,
έφτασε στο Σαν Φρανσίσκο.
Έδειξε το πιστοποιητικό
και ο επιθεωρητής μετανάστευσης είπε ότι οι ΗΠΑ
δεν δέχονταν τέτοια πιστοποιητικά.
Η ίδια η κυβέρνηση, με τους νόμους της, υπόσχεται ότι μπορείς να επιστρέψεις.
Η κυβέρνηση έπρεπε να τηρήσει αυτήν την υπόσχεση,
αλλά τον έβαλαν σε κρατητήριο μεταναστών
για πολύ καιρό, όσο η υπόθεσή του εκκρεμούσε.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΕΚΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ
ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΦΩΝΕΣ ΠΟΝΟΥ ΚΑΙ ΘΛΙΨΗΣ
ΟΤΑΝ ΘΑ ΒΓΩ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΝΑ ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ
Όταν αρχίζεις να εξετάζεις την περίοδο του Αποκλεισμού των Κινέζων,
μπαίνει ένας νέος διάλογος στον μεταναστευτικό νόμο.
Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΟΒΟΣ
ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΣΑΜ ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΠΙΟΥΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ
Το δικαστήριο αρχίζει να λέει
"Σκεφτόμαστε τη μετανάστευση ως πόλεμο".
Πίστευαν ότι θα υπάρξει ένα κύμα μεταναστών από την Κίνα,
και θα μας έπαιρναν την Αμερική.
Και όπως σε καιρό πολέμου,
η κυβέρνηση θα κάνει ό,τι χρειάζεται για να υπερασπιστεί τη χώρα.
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΗΠΑ 1894
Το Ανώτατο Δικαστήριο δημιούργησε ένα έξυπνο επιχείρημα,
είπε ότι είναι θέμα εθνικής ασφάλειας,
οπότε δεν προστατευόταν από τη 14η Τροπολογία.
"Η διατήρηση της ανεξαρτησίας και της ασφάλειας
ενάντια σε επιθετικότητα ξένων
είναι το ύψιστο καθήκον κάθε έθνους.
Δεν έχει σημασία με ποια μορφή έρχεται η επιθετικότητα,
αν είναι από ξένο έθνος
ή από τις ορδές των ανθρώπων που έρχονται στη χώρα".
Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί ξαφνικά
πρέπει να φοβόμαστε τους μετανάστες από την Ασία,
αλλά το δικαστήριο μπαίνει σ' αυτόν τον λαβύρινθο,
και είμαστε μέσα του έκτοτε.
ΥΠΟΣΧΕΣΗ
Οι νόμοι Αποκλεισμού των Κινέζων δεν κρατούν λίγα χρόνια
ούτε λίγες δεκαετίες.
Η απόλυτη απαγόρευση Κινέζων μεταναστών κρατά ως το 1943.
Εξήντα ένα χρόνια.
Αυτό συμβαίνει όταν το Ανώτατο Δικαστήριο
βάζει τον φόβο πάνω από το σύνταγμα.
Ο φόβος είναι όπλο των αντιπάλων της 14ης στη γλώσσα συμπερίληψης
για διάκριση ενάντια σε οποιονδήποτε θεωρείται ξένος.
Αν λέγαμε την αλήθεια,
εκτός από τους Ινδιάνους
όλοι σ' αυτήν τη χώρα ήρθαμε από κάποιο ξένο μέρος.
Η απόφαση Τσάε Τσαν Πινγκ ορίζει νομικό προηγούμενο
για τον υποβιβασμό περιθωριοποιημένων ομάδων μεταναστών,
για να τους φερθούν όχι ως ανθρώπους,
αλλά ως "άλλους" που δεν αξίζουν τα δικαιώματα του πολίτη.
Και είναι κανόνες που θα δούμε να χρησιμοποιούνται συχνά.
Δώσε μου τους κουρασμένους, τους φτωχούς
Το στοιβαγμένο πλήθος Που λαχταρά να απελευθερωθεί
Η δεκαετία του '20 απεικόνιζε το παράδοξο.
Από τη μία ανοχή στις κοντές φούστες και στην τζαζ
κι από την άλλη μισαλλοδοξία απέναντι στους ξένους.
Το έθνος μεταναστών έκλεισε
με αυστηρούς αντιμεταναστευτικούς νόμους.
Θα γίνεται, όμως, δύσκολο να αποκλείσεις τον υπόλοιπο κόσμο.
ΠΡΑΞΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΤΟΥ 1924
Αν προχωρήσεις στα γρήγορα την περίοδο της δεκαετίας του '20,
είναι η εποχή Τζιμ Κρόου.
Βλέπεις την επιβεβαίωση της φυλετικής ιεραρχίας στη χώρα,
και είναι το ίδιο το ερέθισμα των νόμων Τζιμ Κρόου
να μένει η υπηκοότητα μόνο για τη λευκή ελίτ.
ΠΟΣΟΣΤΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ
Βλέπεις την έλευση των ποσοστών εθνικής προέλευσης,
ποσοστών που φτιάχτηκαν για να αποτρέψουν ανθρώπους εκτός της δυτικής Ευρώπης
να έρθουν στις ΗΠΑ.
Οι βίζες που δίνονταν σε νέους μετανάστες ήταν περιορισμένες
και κατανέμονταν με τρόπο που θα εξασφάλιζε ότι η μετανάστευση
θα ήταν λευκή για το εγγύς μέλλον.
Σας ζητώ, στο όνομα του πατριωτισμού
που αγαπά την Αμερική, να την κάνετε να νικήσει.
Η φωνή του διεστραμμένου πατριωτισμού
αντηχεί έναν αρχαίο φόβο που προέρχεται από το παρελθόν,
ότι ένα έθνος από την ερημιά
θα χαθεί για πάντα λόγω των ξένων.
Σας ζητώ να σηκωθείτε όρθιοι
και να ορκιστείτε μαζί μου ότι η Αμερική θα επιστρέψει στους Αμερικανούς.
Ποιοι ήταν αυτοί οι προνομιούχοι
που ένιωσαν ότι δικαιούνται να αποκαλούν τη χώρα δική τους;
Οι στρατηγικές για την αντίσταση στη μετανάστευση δεν είναι νέες.
Ήταν οι ίδιες τη δεκαετία του 1880 όπως και τη δεκαετία του 1930
ή και του 2020,
και εμφανίζονταν όποτε ο κόσμος σταματούσε να βλέπει τη γλώσσα συμπερίληψης
ως υπόσχεση
και την έβλεπε ως απειλή.
Οι απαιτήσεις της λευκής υπεροχής
είναι ότι έχουμε μια μονοφυλετική, μοναδική ταυτότητα.
Αυτό ουσιαστικά συναντά κι άλλη ιδέα της λευκής υπεροχής,
της πιο οικονομικής ιδέας της λευκής υπεροχής.
Λέει ότι είναι υπέροχο να έχουμε μια κοινότητα μόνο με λευκούς,
αλλά τότε ποιος θα κάνει τις βαριές δουλειές;
Ποιος θα μαζέψει τις σοδειές; Ποιος θα τις φυτέψει;
Ποιος θα φροντίσει τα μωρά; Ποιος θα σφουγγαρίσει;
Έχουμε και οικονομικές απαιτήσεις για τη λευκή υπεροχή,
ότι πρέπει να έχουμε μη λευκό, εργατικό, χαμηλόμισθο πληθυσμό,
που μπορούμε να απελάσουμε εύκολα, για να κάνει τις δουλειές.
Έτσι, ανάμεσα στο 1920 και στο 1930
περίπου ένα εκατομμύριο Μεξικανοί μετανάστες μπαίνουν στις ΗΠΑ.
Οι εργοδότες είχαν μια ακόρεστη ανάγκη για όλο και πιο πολλούς Μεξικανούς εργάτες,
για να δουλέψουν στα χωράφια και στους σιδηροδρόμους στη δύση.
Μόλις ξεκίνησε η Μεγάλη Ύφεση,
γίνεται πολύ ξεκάθαρο ότι οι Μεξικανοί μετανάστες
είναι ανεπιθύμητοι ως μόνιμοι πολίτες της χώρας.
Οι κύκλοι της μετανάστευσης ορίζονται, σε μεγάλο βαθμό, από την οικονομία,
και ο νόμος τρέχει από πίσω.
Ο νόμος προσπαθεί να εκλογικεύσει κάπως
το γιατί κάνει να φέρνεις Κινέζους για να φτιάχνουν σιδηροδρόμους
και μετά να τους διώχνεις.
Το ίδιο βλέπεις και με εργάτες από το Μεξικό,
που τους φέρνουν, τους ενθαρρύνουν
και μετά, καθώς ο οικονομικός κύκλος αλλάζει,
έχουμε μαζική απέλαση.
Κατά τη δεκαετία του '30, πάνω από 400.000 Μεξικανοί μετανάστες
υποχρεώνονται να πάρουν μέρος στο λεγόμενο Πρόγραμμα Παλιννόστησης.
ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΗΣΗ ΜΕΞΙΚΑΝΩΝ 1929-1936
Οι Μεξικανοί εργάτες γίνονται θύματα
όσων πίστευαν ότι στερούν δουλειές από τους Αμερικανούς.
"Λένε ότι αυτή η εκστρατεία απέλασης
είναι για εξασφάλιση δουλειάς σε Βορειοαμερικανούς.
Είναι κόλπο. Δεν είναι αλήθεια.
Δεν είναι τίποτα περισσότερο από ρατσιστική επίθεση κατά των Μεξικανών.
Δεν είμαστε παράνομοι
ούτε ανεπιθύμητοι".
Η ιδέα του μηδενικού αθροίσματος είναι η πρώτη πλάνη στην οικονομία.
Αν πληρώνεσαι για κάτι, εξ ορισμού,
δημιουργείς περισσότερο πλούτο και εισόδημα απ' όσο παίρνεις,
επειδή πάει στον εργοδότη σου.
Προσθέτεις στο καθαρό κέρδος της χώρας, δεν αφαιρείς.
Ως και 60% απ' αυτούς ήταν πολίτες των ΗΠΑ.
"Όταν φτάσαμε στον σταθμό μάλλον ήταν χάραμα.
Κλαίγαμε. Ποιος δεν θα έκλαιγε;
Πολλοί έκλαιγαν.
Πηγαίναμε σε ένα άγνωστο μέρος.
Τι ήξερα για το Μεξικό;
Ο μπαμπάς μου ήταν περήφανος που ήμασταν Αμερικανοί.
Έλεγε σε όλους ότι είμαστε Αμερικανοί πολίτες
κι ότι δεν ανήκαμε εκεί.
Στο σχολείο τα κορίτσια δεν με ήθελαν.
Έλεγαν 'Άντε πίσω στη χώρα σου.
Δεν ανήκεις εδώ'.
Πολλοί έκαναν διακρίσεις σε βάρος μας,
επειδή ήμασταν Αμερικανοί πολίτες.
Δεν είναι παράξενο;
Εδώ οι αγγλόφωνοι μας ξεχώριζαν επειδή είμαστε Μεξικανοί.
Οπότε, πού ανήκουμε, αλήθεια;
Πού ανήκουν οι αγγλόφωνοι;
Στην Ευρώπη ανήκουν, έτσι;"
Η Επιχείρηση Γουέτμπακ ήταν μια ακόμα τραυματική εκστρατεία
ενάντια στους Μεξικανούς.
Τους φυλάκιζαν,
τους έβαζαν σε πλοία, τρένα, αεροπλάνα,
τους απέλαυναν στο Μεξικό.
Αυτό ταιριάζει πολύ στα άγχη και στις πολιτικές της εποχής.
Βέβαια, το 1954 είναι η χρονιά της Μπράουν κατά Υπουργείου Παιδείας.
Πολλοί ανησυχούσαν πολύ
για την αλλαγή στη δημογραφία της χώρας.
Η Επιχείρηση Γουέτμπακ ήταν μια απάντηση.
Αν σκεφτούμε υπόθεση όπως του Τσάε Τσαν Πινγκ,
είναι ένα γεμάτο όπλο που περιμένει.
Αν και υπάρχουν πλασματικές προστασίες υπό τη 14η Τροπολογία
για νόμους και ίση προστασία,
στην Παλιννόστηση των Μεξικανών
αυτά είναι δευτερεύοντα μπροστά στον φόβο για την εθνική ασφάλεια,
στον φόβο του ιδανικού της λευκής υπεροχής για τη λευκή ταυτότητα.
Γιατί είσαι εδώ για να δουλέψεις;
Δουλεύω για μια καλύτερη ζωή.
Εκεί, στη χώρα μου.
Δουλεύω εδώ επειδή μπορώ να φροντίσω πολύ καλύτερα την οικογένειά μου.
Φέρονται στους Μεξικανούς εργάτες σαν να είναι αντικείμενα
για χρήση όταν χρειάζεται, και μετά τους ξεφορτώνονται με μαζική απέλαση
που μοιάζει πραγματικά με έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
Η Αμερική απορρίπτει τη 14η,
την ιδέα ότι είμαστε όλοι άνθρωποι,
και ασπάζεται το "άλλοι" ως μεταναστευτική πολιτική.
Λίγοι κυβερνώντες το ασπάστηκαν αυτό
εντονότερα από τον Χάρλον Κάρτερ,
τον αρχιτέκτονα της Επιχείρησης Γουέτμπακ.
ΧΑΡΛΟΝ ΜΠ. ΚΑΡΤΕΡ
Ο Κάρτερ ήταν επικεφαλής της συνοριοφυλακής
στην περιοχή των συνόρων με το Μεξικό.
Αυτό που πρέπει να ξέρουμε για τον Χάρλον Μπ. Κάρτερ
είναι ότι το 1931, όταν ήταν έφηβος,
γύρισε σπίτι κάποτε από το σχολείο και η μητέρα του ήταν ταραγμένη.
Είπε ότι κάτι παιδιά από το Μεξικό κάθονταν μπροστά,
ανησυχούσε μήπως τους κλέψουν το αυτοκίνητο.
Ο Χάρλον Κάρτερ πήρε το τουφέκι του και βγήκε να βρει τα παιδιά.
Τα βρήκε κοντά σε μια λιμνούλα.
Τους είπε "Να έρθετε στο σπίτι μου να μιλήσετε στη μητέρα μου
για να καταλάβει τι συμβαίνει".
Ένα από τα παιδιά της παρέας ήταν ο Ραμόν Καστιάνο.
Ο Ραμόν Καστιάνο αρνήθηκε να πάει στο σπίτι του Χάρλον Κάρτερ.
Ο Χάρλον Κάρτερ σήκωσε το τουφέκι του στο ύψος του στήθους του Ραμόν.
Όταν ο Ραμόν γέλασε και έσπρωξε στην άκρη την κάννη…
ο Χάρλον Κάρτερ πάτησε τη σκανδάλη και σκότωσε τον Ραμόν
στους δρόμους του Λαρέντο.
Δικάστηκε για τον φόνο.
Καταδικάστηκε.
Η καταδίκη ανακλήθηκε λόγω μιας λεπτομέρειας.
Λίγα χρόνια μετά, ο Χάρλον Κάρτερ μπήκε στο Σώμα Συνοριοφυλακής,
ανέβηκε στην ιεραρχία της οργάνωσης.
Στις αρχές της δεκαετίας του '50
είναι επικεφαλής της συνοριοφυλακής στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικό
και είναι ο εμπνευστής της Επιχείρησης Γουέτμπακ
και όσων κακών προκάλεσε το 1954.
Ο Κάρτερ αργότερα έφυγε από τη συνοριοφυλακή
και έγινε ο επικεφαλής της Εθνικής Ομοσπονδίας Όπλων.
Κι αυτό που κάνει ο Κάρτερ εκεί έχει τεράστια σημασία.
Ο Χάρλον Κάρτερ μετατρέπει την NRA από οργάνωση φίλων των όπλων,
από οργάνωση κυνηγών,
σε μια τεράστια πολιτική οργάνωση και ένωση
που προστατεύει το δικαίωμα στα όπλα με κάθε κόστος.
Με τα ΜΜΕ δολοφονούν τις πραγματικές ειδήσεις.
Στα σχολεία διδάσκουν στα παιδιά ότι ο πρόεδρος είναι ένας ακόμα Χίτλερ.
Με αστέρες του σινεμά και τραγουδιστές και κωμωδίες και απονομές βραβείων
επαναλαμβάνουν το αφήγημά τους ξανά και ξανά,
και με τον πρώην πρόεδρό τους υποστηρίζουν την αντίσταση.
Όλα για να τους κάνουν να διαμαρτυρηθούν,
να μιλάνε για ρατσισμό και σεξισμό και ξενοφοβία και ομοφοβία,
για να σπάζουν παράθυρα, να καίνε αμάξια, να κλείνουν λεωφόρους και αεροδρόμια,
να τρομοκρατούν τους νομοταγείς,
μέχρι που η μόνη επιλογή να είναι να κάνει η αστυνομία τη δουλειά της
και να σταματήσει την τρέλα.
Και όταν γίνει αυτό, το χρησιμοποιούν ως δικαιολογία για την οργή τους.
Ο μόνος τρόπος να σταματήσει αυτό,
ο μόνος τρόπος να σώσουμε τη χώρα μας και την ελευθερία μας
είναι να πολεμήσουμε αυτήν τη βία ψεύδους με τη σφιγμένη γροθιά της αλήθειας.
Είμαι η Εθνική Ομοσπονδία Όπλων της Αμερικής,
το πιο ασφαλές μέρος της ελευθερίας.
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ
Μηνύματα φόβου χρησιμοποιούνται για να ενώσουν ομάδα
ενάντια σε θεωρητικά επικίνδυνο και τρομακτικό εχθρό.
Μία λέξη που τα μηνύματα επαναλαμβάνουν συνεχώς
είναι "εγκληματίας".
ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΑΦΕΘΗΚΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ
ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
Από την αρχή,
η κοινωνία μας επέλεξε τι να ποινικοποιήσει και πώς
με βάση τη φυλή.
Οι μετανάστες πάντα ήταν στόχοι ποινικοποίησης.
Η ΚΙΝΑ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Ένας από τους πρώτους νόμους που στόχευε τα ναρκωτικά
ήταν διάταξη του 1875 στο Σαν Φρανσίσκο ενάντια σε τεκέδες όπιου,
επειδή σχετίζονταν με τους Κινέζους.
Το βλέπεις με την κάνναβη.
ΕΚΧΥΛΙΣΜΑ ΚΑΝΝΑΒΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Η κάνναβη συζητούνταν ως νέο, πιθανό φάρμακο
που είχε κι άλλα πιθανά πλεονεκτήματα,
όταν, όμως συσχετίστηκε με τους Μεξικανούς
κι αρχίσαμε να τη λέμε "μαριχουάνα",
τότε αρχίσαμε να βλέπουμε ξανά κρατική νομοθεσία
που ποινικοποιεί τη χρήση μαριχουάνας.
Βλέπουμε πώς δαιμονοποιούνται όσοι δεν ήταν λευκοί,
πώς λες κάποιον "εγκληματία" και μετά "ξένο".
Όταν συνδυάζεις αυτούς τους όρους,
δημιουργείς μια τάξη ανθρώπων
που στερούνται δικαιώματα που η 14η σχεδιάστηκε για να προστατεύει.
Στην ιστορία του έθνους, έχουμε δει αλληλεπίδραση
ανάμεσα στις διακρίσεις κατά των μαύρων
και στις διακρίσεις κατά των μεταναστών.
Καθώς οι νόμοι Τζιμ Κρόου νομιμοποιούνταν στις ΗΠΑ,
υπήρχε παράλληλο σύστημα.
Στην αμερικανική δύση, οι Τζιμ Κρόου γίνονται Χουάν Κρόου.
ΜΟΝΟ ΛΕΥΚΟΙ ΟΧΙ ΙΣΠΑΝΟΦΩΝΟΙ
ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΕΞΑΝΩΝ ΓΙΑ ΛΙΝΤΣΑΡΙΣΜΑ ΜΕΞΙΚΑΝΟΥ
ΟΧΛΟΣ ΛΙΝΤΣΑΡΕΙ ΜΕΞΙΚΑΝΟ
ΝΕΟ ΛΙΝΤΣΑΡΙΣΜΑ ΜΕΞΙΚΑΝΟΥ
Κοιτώντας στο μέλλον, η ίδια ιστορία εκτυλίσσεται και τη δεκαετία του '90
με τις μαζικές φυλακίσεις.
ΠΡΑΞΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ 1996
Οι χειρότεροι νόμοι στη μετανάστευση
μετά από το ποσοστό εθνικής προέλευσης
είναι οι νόμοι του 1996 που υπέγραψε ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον.
Όλοι οι Αμερικανοί, όχι μόνο αυτοί στις πιο επηρεαζόμενες πολιτείες,
αλλά παντού στη χώρα,
ενοχλούνται δικαίως από τον μεγάλο αριθμό παράνομων μεταναστών στη χώρα μας.
Οι δουλειές που κάνουν μπορούν να γίνουν από πολίτες ή νόμιμους μετανάστες,
οι υπηρεσίες που χρησιμοποιούν επιβαρύνουν τους φορολογούμενους.
Γι' αυτό η κυβέρνησή μας ασφαλίζει ακόμα περισσότερο τα σύνορα
προσλαμβάνοντας αριθμό ρεκόρ συνοριοφυλάκων
και απελαύνοντας διπλάσιους εγκληματίες.
Ο νόμος διατάζει τη φυλάκιση των μεταναστών
ως πρόσφυγες, ως ανθρώπους που έρχονται για να βρουν άσυλο,
ανθρώπους καταδικασμένους για εγκλήματα.
Δεν έχει σημασία αν έχεις παιδιά εδώ,
αν έχεις ζήσει εδώ και έχεις κάνει μόνο ένα λάθος.
Δεν μετράνε αυτά.
Πρέπει να απελαθείς, τέλος.
Και πρέπει να μπεις φυλακή μέχρι να γίνει η απέλασή σου.
Από κανέναν δεν γίνεται να στερήσουν την ελευθερία χωρίς νομική διαδικασία.
Έτσι λέει η 14η Τροπολογία.
Ωστόσο, στέλνουμε κόσμο στη φυλακή
και μετά τους διώχνουμε από τη χώρα
χωρίς να έχουν δικηγόρο.
Χωρίς κάποια από τις διαδικασίες που επιτρέπονται
σε όσους μπαίνουν φυλακή.
Λόγω του φόβου μας, συνηθίσαμε την ιδέα της απέλασης,
κι αυτό δικαιολόγησε την αύξηση του μηχανισμού απέλασης
που έχουμε σήμερα.
ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ ΑΠΕΛΑΣΕΙΣ
Ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος
για να δικαιολογήσεις και να εκλογικεύσεις φρικαλεότητες ενάντια σε άλλους
είναι με το να αρνηθείς να τους δεις ως ανθρώπους.
Τους αποκαλούμε διάφορα,
οτιδήποτε για να αποφύγουμε αυτό που είναι.
Άνθρωποι.
-Αλήτες. -Έμποροι ναρκωτικών.
Αρπακτικά.
Παράνομοι εισβολείς.
-Μέλη συμμοριών. -Λαθρομετανάστες.
-Βιαστές. -Σκύλα.
-Τραβέλι. -Φανατική.
-Αδελφή. -Μαυριδερός.
-Εβραίος. -Τρομοκράτης!
Αράπης!
Ένα ένα βρίσκουμε τα μέλη συμμοριών,
τους εμπόρους ναρκωτικών,
τους εγκληματίες που μας κυνηγούν.
Τους πετάμε από τη χώρα
ή τους βάζουμε αμέσως στη φυλακή.
Η 14η Τροπολογία λέει ότι αν έχεις γεννηθεί εδώ
είσαι Αμερικανός. Δεν διώχνεις Αμερικανούς.
Αν θέλεις να απελάσεις όσους είναι ήδη εδώ,
ο κάθε ένας τους δικαιούται δίκη.
Μπιλ, κάνεις λάθος για τη 14η Τροπολογία.
Αυτό είναι κανονική εισβολή.
Εισβολή στα νότια σύνορα…
-Είναι εισβολή. -Είναι εισβολή.
Εισβολή ναρκωτικών και εγκληματιών.
Κυβέρνηση, άνοιξε την καρδιά σου.
Απελευθέρωσε τους γονείς μου
μαζί με όλους τους άλλους.
Σε παρακαλώ, μη φύγεις.
Το δικαίωμα της οικογένειας να είναι μαζί το στερούνταν συχνά μη λευκοί,
σίγουρα οι σκλάβοι.
Στους νόμους Εξαίρεσης των Κινέζων.
Έπαιρναν τα παιδιά των Ινδιάνων,
τα έβαζαν εσωτερικά σε σχολεία.
Η φυλάκιση των Ιαπώνων και των Ιαπώνων-Αμερικανών,
η απαγόρευση των μουσουλμάνων.
Αναμφίβολα υπάρχει πολύ έντονη ηθική σύνδεση,
αν όχι νομική σύνδεση,
ανάμεσα στην ιστορία της σκλαβιάς
και στη σημερινή αποτυχία του νόμου μας
να αναγνωρίσει ότι πάρα πολλές υποθέσεις απέλασης
χωρίζουν και οικογένειες.
Απαιτείται συγκεκριμένου είδους υποτίμηση της ανθρώπινης φύσης
για να δεις τους ανθρώπους υπό το πρίσμα του νόμου,
αγνοώντας το γεγονός ότι είναι μέλη μιας οικογένειας.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΗΔΕΝΙΚΗΣ ΑΝΟΧΗΣ 2018
Η κυβέρνηση Τραμπ χρησιμοποιεί την πολιτική Μηδενικής Ανοχής.
Αυτή αναφέρεται στην πολιτική διαχωρισμού οικογενειών
ως τρόπο να αποτρέψεις άλλες οικογένειες από το να έρθουν στις ΗΠΑ.
Η πολιτεία χρησιμοποιεί κάτι
που είναι τόσο τιμωρητικό
που είναι απόλυτα διαβρωτικό.
Σε μια πολιτεία, που υποτίθεται ότι είναι πολιτισμένη,
αν αποφασιστεί να χρησιμοποιηθούν παιδιά ως όπλα,
δεν μπορείς να υποκριθείς ότι έχεις δικαιώματα.
Είναι, ουσιαστικά, βασανιστήριο.
Θέλω να πάω φυλακή.
Θες να πας εκεί;
Δεν με αγαπάς.
Ποιος σου είπε ότι δεν σ' αγαπώ;
Δεν είσαι πια η μαμά μου.
Κάποιος που έρχεται επειδή δεν μπορούσε να έρθει νόμιμα…
Τζένρι;
έρχεται επειδή ένας μπαμπάς που αγαπούσε τα παιδιά του
ανησυχούσε ότι τα παιδιά του δεν θα είχαν να φάνε.
Ήρθαν επειδή δεν είχαν άλλον τρόπο να δουλέψουν,
να προσφέρουν στους δικούς τους.
Ναι, παραβίασαν τον νόμο, αλλά δεν είναι κακούργημα.
Είναι κάπως… Είναι πράξη αγάπης.
Αφοσίωσης στην οικογένεια.
Βρέθηκα στα σύνορα με οικογένειες
που τους χώρισαν από τα παιδιά τους,
και λέω συνεχώς στον κόσμο
ότι αν ήταν ασφαλείς στη χώρα τους,
αν είχαν όλα όσα χρειάζονταν
για να προστατευτούν οι ίδιοι και τα παιδιά τους, δεν θα έφευγαν.
Σκεφτείτε τι ρισκάρεις για τα παιδιά σου.
Η απάντησή σας είναι η ίδια
με εκείνων από την Κεντρική Αμερική κι από άλλα μέρη
που φέρνουν τα παιδιά τους εδώ
για καλύτερες ευκαιρίες.
Για να προκόψουν τα παιδιά
και να αγαπηθούν γι' αυτό που είναι.
Μία στιγμή.
Αυτό αρκεί για να γίνει κομμάτια όλος σου ο κόσμος.
Για μένα αυτή η στιγμή ήρθε στα 14.
Γύρισα από το σχολείο
και είδα ότι τους μετανάστες γονείς μου
τους είχαν πάρει.
Σε μία αμετάκλητη στιγμή, στη διάρκεια μίας μόνο αναπνοής,
η ζωή όπως την ήξερα άλλαξε για πάντα.
Οι γονείς μου προσπάθησαν απεγνωσμένα να γίνουν Αμερικανοί πολίτες
και να μείνουμε ενωμένοι.
Ικέτευσαν, σχεδίασαν, προσευχήθηκαν.
Ζήτησαν βοήθεια από άλλους.
Και στο τέλος
καμία προσπάθεια δεν αρκούσε για να μείνουν στη χώρα που αγαπούμε.
Αφού άρπαξαν τους γονείς μου,
δεν με έλεγξε καμία οργάνωση.
Κανείς δεν νοιαζόταν, ούτε καν πρόσεξε, ότι ήμουν μόνη μου.
Τι είδους χώρα θέλουμε να είμαστε;
Χώρα που παραβιάζει τα δικαιώματα των παιδιών;
Ή θέλουμε να είμαστε μια Αμερική που εκτιμά τα παιδιά και τις οικογένειες
και την ελευθερία να είμαστε όπως είμαστε;
"Ο ευρύς δημοκρατικός σας κόσμος είναι κυνηγητικό πεδίο.
Όχι για κλέφτες και ληστές, για εχθρούς της κοινωνίας,
αλλά για αθώους.
Οι Αμερικανοί, τα δύο περασμένα χρόνια, έχουν κυνηγηθεί
και, χωρίς προειδοποίηση, αλυσοδένονται
και παραδίνονται σε σκλαβιά και βασανιστήρια.
Κάποιοι είχαν γυναίκες και παιδιά που βασίζονταν σ' αυτούς για ψωμί.
Αλλά δεν τους υπολόγισαν.
Το δικαίωμα του κυνηγού υπερέχει του δικαιώματος του γάμου,
και κάθε δικαιώματος, και του δικαιώματος του Θεού!"
ΦΡΕΝΤΕΡΙΚ ΝΤΑΓΚΛΑΣ ΠΟΛΕΜΙΟΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, 1865
Έχω αντιμετωπίσει το ερώτημα
του "ορίου" όπου πρέπει να παραμένουν οι μετανάστες.
Η αλήθεια είναι πως αυτό το όριο είναι μύθος.
Όταν ρωτάς κάποιον που λέει "Μείνε μέσα στα όρια, όπως όλοι",
αν του ζητήσεις να σου δείξει πού ξεκινούν τα όρια,
κι οι ίδιοι, ως Αμερικανοί πολίτες, δεν ξέρουν.
Δημιουργεί αυτήν την ιδέα ότι το όριο όχι μόνο υπάρχει,
αλλά είναι και σωστό και βοηθάει.
Αν σκέφτεσαι να μπεις στις ΗΠΑ,
μια μεγάλη πινακίδα λέει "Ζητούνται Εργάτες".
Και μια άλλη λέει "Μην Περάσετε".
Πρέπει οι νόμοι μας να έρθουν σε επαφή με την πραγματικότητα,
ώστε να μην υπάρχει η τριβή ανάμεσα σε ανθρώπους που θέλουν τους εργάτες,
σε ευκαιρίες και σε νόμο που λέει "Εσείς οι δύο δεν θα είστε μαζί".
Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι που πρέπει να δουλέψουμε
για να εξαλείψουμε τα απομεινάρια της Τσάε Τσαν Πινγκ
από το σύστημα μετανάστευσης.
Εννοείται πως χαίρομαι που δεν έχουμε πια Αποκλεισμό των Κινέζων,
που κάποιες απαγορεύσεις για συγκεκριμένες χώρες δεν υπάρχουν πια,
αλλά δεν τελείωσε.
Δεν πρέπει να έχουμε ενσυναίσθηση μόνο ως άτομα.
Να έχουμε και ως έθνος.
Πρέπει να κωδικοποιείται με νόμο
και με τον τρόπο που φερόμαστε σε όσους ζητούν άσυλο
και ζητούν ασφάλεια.
ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΣΑΜ
Πιστεύεις ακόμα στην υπόσχεση της Αμερικής;
Όχι.
Επειδή αυτή η υπόσχεση ήταν πάντα ψέμα.
Πιστεύω, όμως, ότι μπορούμε να φτιάξουμε κάτι νέο,
ένα όνειρο που θα είναι…
με συμπόνοια,
συμπερίληψη,
όνειρο που θα κατανοεί το καθήκον του
να επιδιορθώνει, να ξεπληρώνει και να θεραπεύει.
Πιστεύω ακόμα στην υπόσχεση της Αμερικής.
Ο λόγος είναι
ότι στον πυρήνα αυτής της υπόσχεσης είναι η ελπίδα.
Ελπίδα ότι θα έχεις την ευκαιρία να επιδιώξεις τα όνειρά σου,
και, τελικά, την ελπίδα ότι εμείς, ως έθνος
μπορούμε να συνεχίσουμε να επιζητούμε το δίκαιο.
Η μόνη επιλογή που έχω είναι να πιστέψω στην υπόσχεση της Αμερικής,
επειδή η ζωή μου είναι εδώ,
οι δικοί μου είναι εδώ, η κόρη μου είναι εδώ.
Το μέλλον μου είναι εδώ.
Και, μα τω Θεώ, είμαι Αμερικανός όσο κάθε άλλος,
και ως Αμερικανός θα παλέψω για την Αμερική…
μέχρι το τέλος.
Η 14η βεβαιώνει ότι θα είμαστε πλήρως Αμερικανοί,
αλλά γιατί θέλει τόση προσπάθεια;
Τι ιδιαίτερο έχει αυτό;
Ηρέμησε, Αμερική.
Μια ερώτηση κάνω. Χαλάρωσε.
Δείτε την ιστορία μας. Τη σκλαβιά.
Πώς φερθήκαμε στους μαύρους μετά.
Οι ΗΠΑ αδίκησαν τους Ινδιάνους, τις γυναίκες, τους ΛΟΑΤΚΙ, τους μετανάστες,
κάθε περιθωριοποιημένη ομάδα.
Γι' αυτό λέγονται περιθωριοποιημένες.
Αλλιώς θα λέγονταν σκέτο ομάδες.
Τι νόημα έχει;
Το νόημα είναι η υπόσχεση.
Είναι οι ιδρυτές γέροι λευκοί
που θέλουν ελευθερία μόνο για λευκούς; Ίσως.
Αν αυτή ήταν η πρόθεσή τους, έπρεπε να το γράψουν.
Μεγάλο λάθος.
Έγραψαν "Ζωή, ελευθερία, επιδίωξη της ευτυχίας".
Έδωσαν την υπόσχεση,
κι έτσι απελευθερώνεις σκλάβους.
Όταν έγραψαν τη 14η Τροπολογία,
έβαλαν τη λέξη "ίσοι" στο σύνταγμα.
Άλλη μια υπόσχεση.
Γι' αυτό είμαστε εδώ.
Γι' αυτό προσπαθούμε τόσο να είμαστε Αμερικανοί.
Λόγω της εγγύησης για ζωή, ελευθερία κι επιδίωξη της ευτυχίας,
και λόγω της υπόσχεσης της 14ης Τροπολογίας.
Αμερική, θέλω όσα υποσχέθηκες.
Υποσχέθηκες ισότητα.
Οι λέξεις έχουν δύναμη.
Όπως είδαμε, οι λέξεις μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.
"Εμείς, ο λαός".
Η 14η Τροπολογία είναι μια υπόσχεση
ότι θα είμαστε κοινωνία συμπερίληψης, ποικιλίας, ισοτιμίας,
αλλά είναι και δέσμευση που, εμείς ο λαός, δίνουμε ο ένας στον άλλον,
να δημιουργήσουμε μια τέλεια ένωση.
Πρέπει να επιλέξουμε να ζωντανέψουμε τη 14η.
ΠΟΛΙΤΗΣ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΕΛΕΓΧΟΣ-ΑΓΑΠΗ
ΙΣΟΤΗΤΑ
Είμαστε στα 150 χρόνια της 14ης Τροπολογίας
και έπρεπε, εδώ και καιρό,
η 14η να έχει βγει από το περιθώριο.
Να είναι στο επίκεντρο της κουβέντας για την αμερικανική δημοκρατία.
'Όλοι όσοι γεννιούνται στις ΗΠΑ ή αποκτούν υπηκοότητα
και έκτοτε υπάγονται στη δικαιοδοσία τους…"
"…είναι πολίτες των ΗΠΑ και της πολιτείας όπου κατοικούν".
Όλο μας το όραμα για το τι κάνει αυτήν τη χώρα δημοκρατική
και τόσο σημαντική,
πολλές αξίες και αρχές είναι βαθιά ενσωματωμένες
και εκπορεύονται από τα λόγια της 14ης.
"Καμία πολιτεία δεν θα επιβάλλει νόμο…"
"…που θα περιορίζει τα δικαιώματα ή τις ασυλίες…"
"…των πολιτών των ΗΠΑ".
Η Διακήρυξη, το σύνταγμα, οι αποφάσεις των δικαστηρίων,
είναι γεμάτα με λέξεις όπως "ισότητα", "δικαιοσύνη για όλους", "ελευθερία".
Έχουμε Όρκο Πίστης που έχει αυτά τα λόγια.
Και η 14η είχε σκοπό να κάνει πραγματικότητα το όραμα.
"Καμία πολιτεία δεν θα στερεί από οποιονδήποτε ζωή…"
"…ελευθερία ή ιδιοκτησία χωρίς νόμιμη διαδικασία…"
"…ούτε θα αρνείται σε οποιονδήποτε…"
"…την ισότιμη προστασία των νόμων".
Έθεσε ορόσημο.
Ορόσημο που παραμένει ακόμα άπιαστο από πάρα πολλούς,
και μεγάλο μέρος της σύγχρονης Αμερικής
έχει ζήσει μάχη και προσπαθεί
να κάνει πραγματικότητα τα ιδανικά που εκπροσωπεί η 14η Τροπολογία.
Η 14η Τροπολογία ήταν το προπύργιο των δυνατοτήτων,
ποτέ, όμως, δεν ήταν εγγύηση πραγματικής δικαιοσύνης στη χώρα.
Ο Νότος αιφνιδιάστηκε
από τους απατεώνες και τους ομοσπονδιακούς στρατιώτες
που πέρασαν τη διαβόητη και παράνομη 14η Τροπολογία.
Η Βίβλος και το όπλο σφυρηλάτησαν την Αμερική από το τίποτα,
την έκαναν τη σπουδαιότερη λευκή χώρα σε όλο τον κόσμο.
Οι ζωές των λευκών μετράνε!
Είναι προφανές σήμερα
ότι η Αμερική έχει αθετήσει αυτήν την υπόσχεση
ως τώρα, όταν πρόκειται για μαύρους πολίτες.
Είναι εκπληκτικό
το πόσο συνεχίζουμε να αγαπάμε τη χώρα και πόσο εκείνη δεν μας αγαπά.
Αυτός ο άντρας γονάτιζε στον λαιμό του
επί οκτώ λεπτά
και 46 δεύτερα.
Το φαντάζεστε;
Θέλουν οι μαύροι να θεωρούνται
απατεώνες και αλήτες…
Ο λαός μου, ως μετανάστες, είμαστε βιαστές; Ξέρετε κάτι;
Εμείς τη χτίσαμε αυτήν τη χώρα!
Και τους έχω νέα!
Δεν πάμε πουθενά!
Η 14η Τροπολογία δεν θα κάνει ποτέ αυτά
που πρέπει να κάνουμε ατομικά
για να ανταποκριθούμε στις αξίες μας.
Και αν δεν έχουμε αξίες αφοσιωμένες στην ισότητα,
τότε η 14η θα παραμείνει ένας κανόνας και μια πιθανότητα,
αλλά δεν θα εξασφαλίζει ούτε θα βεβαιώνει την ισότητα στη χώρα.
Το σύνταγμα είναι ένα ζωντανό έγγραφο. Ανήκει στον λαό.
Έχουμε τη δύναμη να συνεχίσουμε να πιέζουμε
ώστε να βεβαιωθούμε ότι τα δικαστήρια κατανοούν τον νόμο όπως κι εμείς.
Γίνεται αγώνας στους δρόμους για το νόημα της 14ης Τροπολογίας.
Είναι προϊόν ανθρώπων όπως ο Φρέντερικ Ντάγκλας,
του κινήματος των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Χάρη σ' εκείνους άνοιξαν οι πόρτες των ευκαιριών
όχι μόνο για τους μαύρους, αλλά για κάθε Αμερικανό.
Από τις πόρτες πέρασαν γυναίκες,
από τις πόρτες πέρασαν Ισπανόφωνοι,
Ασιάτες Αμερικανοί, γκέι Αμερικανοί,
Αμερικανοί με αναπηρίες, όλοι πέρασαν από τις πόρτες.
Οι ακτιβιστές σήμερα πρέπει να ξέρουμε τον νόμο, να ξέρουμε ιστορία,
να ξέρουμε το σύνταγμα,
επειδή αυτά είναι τα πράγματα που πιέζουμε να αλλάξουν.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ
Ο στόχος μου, η ελπίδα μου είναι…
Ακούμε συνεχώς για τη Δεύτερη Τροπολογία.
Και τα παιδιά ξέρουν την Πρώτη.
Θέλω όλοι να συζητούν για τα δικαιώματα της 14ης.
Θέλω να λέει ο κόσμος "Αυτό παραβιάζει τα δικαιώματα της 14ης".
"Σας προτρέπω να ανταποκριθείτε στο υψηλότερο κάλεσμα
και να υπερασπιστείτε όσα πιστεύετε.
Στη ζωή μου έχω κάνει ό,τι μπορώ για να δείχνω ότι η ειρήνη,
η αγάπη και η μη βία είναι ο καλύτερος τρόπος.
Εσείς τώρα θα αφήσετε να ηχήσει η ελευθερία.
Όταν οι ιστορικοί αρχίσουν να γράφουν την ιστορία του 21ου αιώνα,
να πουν ότι η δική σας γενιά
ήταν που άφησε επιτέλους το βάρος του μίσους.
Οι απλοί άνθρωποι με εκπληκτικό όραμα θα πάρουν πίσω την ψυχή της χώρας
μπλέκοντας σε 'καλούς μπελάδες',
απαραίτητους μπελάδες".
Νίκη για τα δικαιώματα των μεταναστών.
Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσπάθεια του προέδρου
να λήξει τη Δράση για Αφίξεις Παίδων
που προστατεύει σχεδόν 700.000 μετανάστες από την απέλαση.
Η μάχη σας δείχνει ότι η Αμερική
και οι Αμερικανοί σ' αυτό το έθνος έχουν ελπίδα.
Μη χάσετε ποτέ την ελπίδα σας. Μη χάσετε ποτέ τη φωτιά σας.
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να μας δώσουν οι δυνατοί δικαιώματα.
Μπορούμε να τα απαιτήσουμε.
Ιστορική απόφαση από το Ανώτατο Δικαστήριο.
Απαγορεύει την εργασιακή διάκριση
με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή τη διεμφυλική ταυτότητα.
Η υπόθεση αφορά την Έιμι Στίβενς.
Δούλευε σε γραφείο κηδειών, εκδηλώθηκε ως διεμφυλική,
άρχισε να παρουσιάζεται ως γυναίκα και την απέλυσαν.
Μην αφήσετε κανέναν να σας πει τι πρέπει να είστε, τι είστε.
Όσο εμμένουμε στον φόβο και στον θυμό,
δεν θα είμαστε ποτέ σπουδαίοι με τον τρόπο που πρέπει.
Ποτέ δεν θα εκπληρώσουμε την υπόσχεση του συντάγματος.
Αν απορρίψουμε τις πολιτικές φόβου και θυμού,
αν αποδεχτούμε την ελπίδα της 14ης Τροπολογίας,
αν δεχτούμε την πρόκληση της 14ης Τροπολογίας
και γίνουμε μια σπουδαία κοινωνία όπου όλοι είναι ίσοι,
όπου η αξιοπρέπεια όλων και τα δικαιώματά τους προστατεύονται,
πιστεύω ότι προσμένουμε μια σπουδαία Αμερική.
Σ' αυτό το ταξίδι
είδαμε τις θυσίες που έκαναν οι ήρωες πολεμώντας για αλήθεια και ισότητα.
Και συνεχίζουν να τις κάνουν, για όλους μας.
Η ισότητα είναι δέσμευση.
Είναι καθημερινή συνήθεια.
Πρέπει να επιλέξουμε να τιμούμε ο ένας τον άλλον καθημερινά,
έστω κι αν δεν είναι εύκολο. Ειδικά αν δεν είναι εύκολο.
Πρέπει να αποφασίσουμε αν δεχόμαστε να κάνουμε ό,τι είναι αναγκαίο
για να γίνει πραγματικότητα η υπόσχεση της 14ης Τροπολογίας.
Αν δεσμευτούμε να κάνουμε μαζί αυτό το ταξίδι,
τότε, όπως είπε κάποτε ο Φρέντερικ Ντάγκλας,
"Η δόξα μας ως έθνος θα ολοκληρωθεί.
Η ειρήνη θα κυλήσει σαν ποτάμι,
οι βάσεις μας θα αντέξουν για πάντα".
Υποτιτλισμός: Μαριλένα Τζοβάνη