SERIAL NETFLIX
Dasz radę?
Ja? To znaczy… jasne! Normalka!
Przenieś nas gdzieś!
Wciąż ładuje.
No to jedź. W aucie jesteśmy bezpieczni.
Jasne. Jeszcze jak!
Rety! To lepsze niż proca.
Nie gadaj, strzelaj!
Udało się!
Prawdziwy tropiciel zmiażdży każdego… Robale!
Powiedz, że wiesz, co dalej.
Pewnie! Zawsze noszę ze sobą spadochron, jak każdy.
- Serio? - Jasne, że nie!
No dalej.
Świetnie nam poszło.
Fuj, robale!
To osy z królewskiej gwardii. Ich jad jest cenny. Może się przydać.
Jesteś tu dla robali czy Wieprzka?
Każde z nas ma swoje metody.
Musimy znaleźć berło, żeby powstrzymać Burdena i ocalić Wieprzka.
Ta przerośnięta mucha należy do Króla Insektów.
Jesteśmy blisko.
Rozejrzyjmy się.
To Miraż.
Burden rozbił obóz.
Możemy go wyprzedzić.
Jest z nim Bixby Prospero. Zatrudnił ją.
Że co?
Wsparcie. To niedobrze.
Burden nie wszedł do Mirażu. Wieprzek wciąż ma klejnot.
Skoro Miraż jest tam, to świątynia Króla Insektów…
Słyszysz?
Bingo.
Ten wielki szkielet to świątynia Króla?
To magiczny kłusownik. Czyli niezły dziwak.
Ci strażnicy wiedzą, jak odstraszyć intruzów.
Tak, ale berło jest w środku.
Chodźmy.
Może tu zostanę? Burden mógłby wrócić.
Lucy Santano, jesteś różdżkarką.
Aż tak boisz się robali?
Nie. Po prostu wielkie ule pełne os, żądeł i jadu
są bardziej w twoim stylu.
Spokojnie, mam plan.
Pył kameleona i jad osy.
Zaklęcie maskujące? Sprytnie.
Mówiłem, że się przyda.
Teraz przydałby się tylko jakiś mag.
Zyskamy na czasie.
Osy wyczuwają ofiary węchem.
Zaklęcie sprawi, że będziemy pachnieć jak one.
Raz osie śmierć.
Bez obaw. Będzie dobrze.
Dobra, dawaj.
Zimne.
Udało się! Nie widziały nas!
Król jest tam. Szykuj się do walki.
Gotowa?
Nie. Wielkie, tłuste „nie”.
Tylko berło pozwoli nam ocalić Wieprzka.
Sam nie dam rady.
Dobra.
Spokojnie, dasz radę.
Tylko nie myśl o tych ostrych żądłach.
Ostrożnie.
Dzięki.
Zaklęcie przestaje działać.
Uwaga!
Trzymaj się!
Może zaboleć.
Czekaj!
Za dużo ich.
Tam!
Czemu nie atakują?
Nie wiem.
Wynocha!
Już!
To je odstrasza? Dawaj!
To chyba tarcza Króla.
Pewnie zawiera zaklęcie rozkazujące.
Uważaj. Król musi gdzieś tu być.
Chyba go znalazłam.
Co go tak urządziło?
Burden.
Pokonałem Króla Insektów. Zostanę najbogatszym z tropicieli.
Jak tylko dobiorę się do klejnotu.
Rób, co trzeba, Prospero.
Biedaczek.
Może…
Co?
Burden ma berło i klejnot.
Maruda z ciebie,
ale zawsze znajdujesz rozwiązanie.
Chwila.
Patrz.
Burden nie ma szmaragdu.
Wieprzek dobrze go pilnuje.
Kochana świnka.
Potrzebujemy planu.
Nie pokonamy Burdena w walce.
Brzęczy ci coś w głowie?
Brzęczy?
Mam kilkaset pomysłów.
Burden cię nie szanuje, a ty mu pomagasz?
Pobudka! On cię wykorzystuje.
Płaci ci obelgami?
A mógłby mydłem.
Niezłe, co? Będziesz dla mnie pracować?
Mam dość twojego głosu.
Hej, co ty…
Ładnie brzmię
Potrafię śpiewać
Czy potrafię śpiewać?
Co mu zrobiłaś?
Chciałam, żeby był bardziej znośny.
Jestem znośny
O tak
Nie zepsuj go. Jego magiczny ryjek to żyła złota.
Uciszmy go inaczej.
Nakarm go, czym tylko zechce.
Klejnot w końcu sam wyjdzie.
Nie jestem głodny.
Lepiej, żebyś jadł.
Bo wydobędę ten klejnot, tak czy inaczej.
Kelner?
Poproszę szarlotkę, ciasta ziemniaczane i pieczony jarmuż.
Potrzebuję witamin. Szybciutko!
Za mało topionego sera.
Dawać mi go tutaj!
O nie.
Jeszcze nie…
Odrobina soli i dałoby się to zjeść.
Czekam na deser!
A to co? Otręby w soku śliwkowym?
Próbuję wydobyć z ciebie klejnot.
Lucy?
Co jest? Co to za uśmiech?
Dość pytań. Wracaj do gotowania.
Nie jem owsianki, tylko ciasto. Jazda!
Dość tego. Wytnę z ciebie ten szmaragd!
Mam zginąć?
To z pełnym żołądkiem!
Spellbound!
Świetnie.
Chciałeś walczyć? Proszę bardzo!
Prospero, do mnie! Już!
Prospero!
Nie ruszaj się stąd.
Ten gamoń nas atakuje. Zaklęcie!
Nie.
Co?
Nie ruszę się, jeśli nie zwiększysz mojej działki.
Podziwiam twój tupet.
Ale chyba nie chcesz złamać kodeksu?
Nie, nie chcę.
Lucy, co ty tu robisz?
Dobrze cię widzieć! Wynośmy się stąd.
Pogodziłaś się z Dannym? Jest tutaj?
Nic mu nie jest. Wiejemy!
Szybciej!
Co ci jest?
Jadłem ciasta.
Całe mnóstwo!
Zaraz…
Ohyda.
Czuć aż tutaj.
Zabierz im klejnot!
Uciekaj!
To będzie super. Wreszcie zapłacisz, świnko.
Płacę od początku.
Kup sobie miętówki, dla dobra wszystkich.
Nie sądzę.
W tej chwili mam ochotę na bekon.
Daniel!
Dzięki, że wróciłeś.
Wieprzku, świetnie cię widzieć.
Ciebie chyba też.
Trochę to trwało, ale nie zostawiłbym cię.
Nie chcę przerywać, ale zostały jakieś lody?
Pora na nas.
Burden nas dogoni. Zrób kopię klejnotu.
Co? O nie. Zaklęcia powielające są groźne i nielegalne.
To nam pomoże.
Przykro mi, nie mogę.
Wymyślmy coś innego.
Jasne. Wyciągnę nowy plan z tyłka.
Wysłałeś do walki robale?
Wcześniej nieźle go urządziłeś.
Oddaj mi klejnot.
Daniel, wstawaj!
W drużynie Burdena ma być cicho.
Co?
Jesteście cali?
Tak.
Puść nas!
Masz, czego chciałeś.
Jasne. Żebyście znowu coś uknuli i nas zaatakowali?
Ani myślę!
Ty w ogóle nie myślisz!
Obudziłeś się.
Twoja ciężka praca się opłaci.
Mnie.
Sezamie, otwórz się?
- Czemu się nie otwierasz? - A to pech.
Tylko dwie osoby wiedzą, jak otworzyć wrota.
Kto?
No tak, Król Insektów. Może on pomoże?
Mógłby.
Ale Burden go załatwił. Trudno.
Odpowiedź jest w twoim notesie, co?
Tylko ja mogę znaleźć jajo.
Wiem, jak wejść do Mirażu i pokonać jego pułapki.
Za chwilę wszystko mi powiesz.
Tak, ale nie za darmo.
A za co?
Pomożemy ci, ale nas puścisz. Wieprzka też.
Umowa stoi?
Daniel, nie.
- Nie możemy. To nie… - Stoi?
Irytujecie mnie.
Umowa stoi.
Przepraszam.
Ścięgna mi zesztywniały.
Cantharis.
Napisy: Aleksandra Basińska