NETFLIX SUNAR
-Evet. -İster misin?
Günaydın. İyi günler.
-Selam. -Izzy!
Tamam çocuklar, açıldık. Hadi gelin.
Teşekkürler Izzy.
Yavaş olun bakayım.
-Her defasında zahmet etme. -Ederim, İtalyan'ım ben.
Çörek?
-Hoşça kal Nate. -Güle güle.
-Bayan Johnson. -Izzy!
-İki çöreğe bir gazete lütfen. -Bu çöpü niye okursun?
Manşetler mükemmel.
"Ateşli prensin ziyareti şehir sıcaklığını artırdı."
Cidden yalnız, bu saç ne böyle?
-Lavania neresi yahu? -Aldovia'nın doğusu.
Izzy! Salon!
B GÜZELLİK SALONU BELISSIME
Destiny, çantanı al!
-Yangın nereden çıktı? -Mikrodalgadan.
-Bellissime'den canlı. -Tamam!
-Büyük bir yangın. -Hallediyorum.
Bakın millet, size bir tüyo vereyim. Bir daha yangın çıkarsa dışarı çıkın.
Eşyalarımız peki?
-Isabella, bizi kurtardın. -Tamam.
Bu sefer ne olduğunu anlatır mısınız?
-Kahvaltı yapmaya çalışıyorduk. -Maşaları fişe taktık.
-Dediğin gibi kurutma makinelerini de… -Öyle mi demişim ben?
-Evet. -Aynen.
"Saç maşası ve kurutma makinesi fişteyken mikrodalgayı kullanmayın."
Yeni mi bu?
-Nonna! Olamaz, duman! -Anne!
Ne? Uyuyordum.
Anne. Az kalsın ölüyorduk.
Belki de öldük ama henüz farkında değiliz.
Yok, Angelo burada olurdu.
Ölmedik.
Ama belki de ölsek daha iyi olurdu çünkü bu bize bir servete mal olacak.
Bak sen şu işe yahu. Izzy!
Parmaklarını seviyorsan öyle alkışlama Doug.
Isabella, terbiyeli ol.
Benim suçum değil. Elektrik tesisatının değişmesi gerek.
-Sahibi tersini düşünüyor. -Beni onunla konuşturursan açıklarım.
Senin gibi insanlarla uğraşmamak için beni tuttu.
Şuna bak!
Saç kurutma makineleri, saç maşaları, mikrodalga…
Fişlere yüklenmişsiniz.
Arayı yapan ben olmasaydım mülk sahibi çoktan buradan atmıştı sizi.
Bu defa ne kadar?
İki bin dolar.
-Dolandırıcılık bu Doug. -Tanrım!
Dizlerini kıralım.
Vicdanın yok mu senin?
Paranız yoksa sahibi burayı rahatça parası olan birine kiralar.
Bu kadar ucuz bir kiralık bulamazsınız.
Vereceğim.
-Izzy, tatil birikimini verme kızım. -Hayır bebeğim!
Önemli değil.
-Biz de verelim. -Sorun yok.
Teşekkürler. Bu benim sorumluluğum.
Para kalırsa kendine ruh alırsın artık.
Bu mahallenin neyini mi seviyorum?
-Enayiler! -Ne?
Yavrum, ne yapacağız?
Önemli değil. Her zamanki gibi idare edeceğiz.
Sorun yok.
13.00'te ailenizle Tavern on the Green'de yemek var.
Sonra belediye başkanıyla görüşme, ardından güzel sanatlar okuluna ziyaret
ve 20.00'da nişan töreniniz için Guggenheim'da olacaksınız.
-Walter, bu gömlek nasıl sence? -Mükemmel.
-Mükemmel mi? Ne bakımdan mükemmel? -Siz giydiğinizden.
Kraliçe, ünlü bir ABD'li tasarımcıdan giymenizi istedi.
Ama çok çirkin. Haksız mıyım?
Bakar mısın?
Bu gömlek nasıl sence?
Bu güllerden daha hoş olmuşsunuz prens hazretleri.
İstediğim tek şey birinin bana gerçeği söylemesi.
-Gerçeği mi? -Evet.
Gerçek şu ki müthiş oldunuz.
Kimseyle gerçek bir konuşma yapamayacağım sanırım.
Bunun için birini getireyim mi?
-Saçımı kestirmeliyim. -Yarın yapılacaklar listesine yazayım.
Hayır. Peruk takmış gibiyim.
-Saçımı bugün kestirmeliyim. -Ama vakit yok.
Walter, bir anlığına hayatımın kontrolü bendeymiş gibi davranabilir miyiz?
Saçımı bugün kestireceğim.
-Elbette ekselansları. -Teşekkürler.
Belle'i ara. New York'taki en iyi kuafördür.
Tüm ünlüler oraya gidiyor.
New York'un en iyi kuaförü Belle'i ara.
GÜZELLİK SALONU BELLISSIME
"NEW YORK'UN EN İYİ KUAFÖRÜ BE!"
Efendim?
İyi günler. Müessesenin sahibiyle görüşecektim.
Sahibi benim. Ne istiyorsun?
Evet. Patronum Lavania prensi Thomas adına arıyorum.
-Onun özel uşağıyım. -Evet, ben de Genovia kraliçesiyim.
-Efendim? -Kimsin sen?
Carlos, sahte aksanın berbat.
Prensin saçını derhâl kesebilecek bir stilist arıyorum.
Salonunuz şiddetle tavsiye ediliyor.
Bir dakika.
Baksana D. Lavania'nın telefon kodu nedir?
Artı 85. Neden?
-Herkes sussun. -Vergi dairesi mi?
Bu saç kesimi için tam olarak ne kadar ücret alacağım?
Vaktim çok değerlidir de, ondan.
Normal ücretimin altında ama sanırım iyi bir amaç için.
Tamam. Saat 12.00'de.
Orada olacağım.
Kimdi o?
Şu gelen prensin saçını kesmem için aradılar.
-Prens Thomas. -500 dolar karşılığında.
İnanmıyorum…
Emin misin?
Gerçek gibi geldi bana. Aman Tanrım. Ne giyeceğim?
-Altın rengi tulumuma ne dersin? -Aynen.
-Hayır, şık bir şey olmalı. -O yüzden altın rengi olanı dedi.
Bu bizim için büyük bir fırsat olabilir. Sofistike görünmeliyim.
-O kim? -Hiç kimse.
Kabasınız!
Affedersiniz.
Tuvaletlerimiz halka açık değil.
Tuvaleti aramıyorum. Walter diye birini arıyorum.
İyi günler.
Adım Walter.
Selam, ben Izzy. Salonun sahibiyim. Beni aramıştın.
Vay, tam hayal ettiğim gibiymişsin.
Takım elbisen ve cep mendilin, hepsi tam.
Anlıyorum. Bu taraftan.
Vay anasını sayın seyirciler.
Hayatım boyunca gördüğüm diğer otel süitlerine çok benziyor.
Çok benziyor.
Sizi Lavania prensi Thomas'la tanıştırayım.
Merhaba.
Ben de 183. Cadde'den Izzy.
Lütfen. Reverans yapmana gerek yok.
Biliyorum. Sadece ülkenizin vatandaşıysam reverans yapmam gerek.
Ekstra kredi için yapıyorum.
Bir soyluyu selamlamaktan anlıyorsun.
Metroyla gelirken araştırdım da.
Şöyle yazıyordu:
"Reverans, göz temasını koruduğunuz net ve yavaş kalkılan bir hareket olmalı."
Başlayalım mı?
-Bir sorun mu var? -Önce ben sana dokunamam.
"Asilzadelerle asla temas başlatma. Asilzadenin temasa geçmesini bekle."
Evet. Şiddetle desteklediğimiz kurallardan biridir bu.
Bir geçit töreninde adamın teki sırtıma dokunmuştu.
Ne oldu peki?
Adamı bir daha görmedim. İcabına bakılmış.
Ne?
Yapma şunu. Zaten yeterince gerginim.
-Al işte. Önce ben dokundum sana. -Teşekkür ederim.
Ciddiyim, yapma bak.
-Tamam. Nasıl bir şey istiyorsun bakalım? -Sen karar ver.
Ekselansları. Çayınız.
Çay istemedim, teşekkürler.
-Ama bana dendi ki… -Ben sizin için istedim.
-İstemiyor musunuz? -Evet.
-Onu duydun. Git! -Evet, elbette. Kusura bakmayın.
Beceriksiz. Tam bir beceriksiz.
Oda hizmetine haber vereyim.
Dur, sorun değil. Herkes bir şeyler döker.
Sağ olun.
Sence hangi kesim bana daha çok yakışır?
Neden bir şey söylemedin?
O kadın çok kabaydı ama sen öylece oturdun.
Bir şey söylemek bana düşmez.
-Düşmez mi? -Evet.
Kadın seni temsil ediyor.
Böyle davransam bir tane müşterim olmazdı.
Ben prensim. Hiç müşterim yok zaten.
Yapma ya? Ülkende yaşayan insanlar müşterilerin gibi değil mi?
Hayır. Onlar tebaa.
Evet. Hödüklüğüne maruz kalan.
Sadece saçımı mı kessen acaba?
Dikkatlice.
Biliyor musun? Saçını kendin mi kessen acaba?
Ne yapıyorsun? Saçımı kesmeyi bitirmedin ki.
-Bir sorun mu var? -Evet, bir sorun var.
Sorun o! Sen de.
Gömleğine bayıldım bu arada.
Aman tanrım!
Nasıl bir kuaförü aradın sen?
Bu yüzden o kimyasala dikkat et. Bağımlı olursun.
Sağlığına zararlı.
Tanrım… Nerede kaldın? Seni arayıp duruyorum.
Üzgünüm, şarjım bitti. Yürüyerek dönmem gerekti.
-Şehir merkezinden mi? Otur. -Grazie, Nonna.
-Neden metroya binmedin? -Param yoktu. O 500 dolara güveniyordum.
Prens ücretini ödemedi mi?
Zenginler işçilerin parasını iç eder hep.
Yok, öyle bir şey değil. Ben…
Saç kesimini tam olarak bitirmedim.
-Bazı adaletsizlikler gördüm. -Of, Isabella. Sen ve adaletsizlikler!
-Ne yaptın? -Orası önemli değil.
Prens birinin pislik yaptığını gördü ama umursamadı.
Prens dediğin yürekli olmalı, alt tabakanın arkasında durmalı.
-Prens dediğin… -Dükkânda olmaz.
Seni bölmeyeyim ben.
-Başka bir prensi diyordu. -Bugün iki prensin saçını kesti.
-Her zaman olan şeyler ve… -Ne işin var burada?
Makasını unutmuşsun.
Saçımın kalanını da kesersin diye umuyordum.
Birdenbire çıkıp gidince…
Hâlime baksana. Dik durmakta zorlanıyorum.
Üzgünüm. Yorgunum biraz.
Isabella.
Anlıyorum. En azından ücretini ödeyip özür dilememe izin ver.
İnanın bana, daha hoş bir tarafım da var.
Evet ama hizmet elemanlarına göstermiyorsun.
-Camdan ayakkabı olayı gibi. -Ama para.
Dördüncü koltuk.
-Teşekkürler. -Hemen burada. Buyurun.
-Hazırlayayım. -Şunu önünüzden alayım.
-Oturun. -Buyurun.
-Önceden sildim, temiz. -Teşekkürler.
-Çarpıldım. -Aynen!
Her gazetede sizi görüyorum.
-Bellissime'desiniz, şaka gibi. -Şaştım kaldım.
-İster misiniz? -Almayayım, sağ ol.
Ye.
Çok lezzetli görünüyor ama birazdan yemeğe gideceğim.
O da ne demek? İsraf et diye hazırlamadım bu yemeği.
Nonna, hayır dedi.
Bu sıska, minik şeyin yemek yemesi lazım.
Bu adam prens değil, çöp adam resmen.
-Nonna, yeter! -Ne? Beni anlayamaz nasılsa.
Doğru. İtalyancam biraz paslandı.
Ye.
-Hep böyle misiniz siz? -Tahmin bile edemezsin.
Şimdi göreceksin.
Anne!
Şahane!
Tamam. Oldu, hazırsın.
Sağ ol, bayıldım.
Isabella mükemmeldir. Kartını al da prens arkadaşlarına ver.
Her şeyi yapıyor. Saç, makyaj, tırnak, bikini ağdası.
Gereksiz bilgiye boğma. Bunları bilmesine gerek yok.
Bu Izzy'nin. Dünyayı gezmek için can atıyor.
Bütün dünya bu kapının dışında seni bekliyor.
Evet, uşağıma söyleyeyim de gerekli ayarlamaları yapsın.
Zahmet olmazsa biri bana metronun yerini gösterebilir mi?
-Ben. -Göstereyim.
Isabella gösterir sana.
Hadi gel.
Metroya bineceğini düşünmezdim.
Evet, çocukken Amerikan okullarına gittim
ve çok da seyahat ettim.
Her yeri olabildiğince görmek istiyorum.
Uyum sağlamak için uğraşıyorum.
Smokin giyiyorsun ve bir araba peşimizde. Buna uyum mu diyorsun?
-Protokol maalesef. -Şununla biraz eğlenelim.
Bir, iki, üç, dur!
Koşarsak ne olur?
-Öğrenelim. -Evet!
Koş!
Bu taraftan. Koş!
Tanrım.
Onlara kalp krizi geçirtmiş olabiliriz.
Bir şey olmaz. Walter'dan öcümü aldım.
Sizin salonu ararken hata yaptığını itiraf etti.
Belle adında bir kuaförü mü ne arıyormuş.
Evet, şimdi mantıklı geldi. Tüm ünlüler oraya gidiyor.
Ama saç kesimleri 700 papelden başlıyor, para israfı.
Aynı saçı 29,99 dolara keserim.
Ama sana 500 dolar ödedim.
Bunu Walter teklif etti. Ben sadece iyi bir iş kadınıyım.
Walter'ın hata yapmasına sevindim.
Çok uzun zamandır geçirdiğim en iyi geceydi.
Metroya bineceğini sanıyordum.
-Rica ediyorum, seni salona bırakalım. -Hayır, sağ ol.
Çok güzel bir gece. Yıldızlara bakmak istiyorum.
-Ne yıldızı? -Ne demek ne yıldızı?
-Akyıldız. Vega. -Vega nerede?
Bak, hemen…
…şurada.
Işığa ve hava kirliliğine gözlerim alıştı.
Müthiş.
Affedersiniz ekselansları. Nişan töreninize az kaldı.
Tamam.
Seninle…
…tanıştığıma memnun oldum Izzy.
Ben de öyle.
Prens gibi davranmadığın zaman
o kadar fena değilmişsin.
Bu kuaförler kendini ne sanıyor?
Hayır. İnan bana, ona iyilik yapıyordum.
Hayır, bunu her zaman yapmam.
-Günaydın. -Bekle.
İkiniz de buraya bakın hadi. Öpüşün.
-Anne! -Lauren. Anı biriktiriyorum.
Anı biriktiriyorum.
-Kapattı. -Düğün planları nasıl gidiyor?
Aşırı pahalı be.
Birkaç aksilik çıktı ama mühim değil.
Mühim! Dördüncü saç ve makyaj tasarımcısı da gitti.
Ne yapacağız, bilmiyorum. Zamanımız daralıyor.
Acaba Bayan Isabella'ya ne dersiniz ekselansları?
-Isabella mı? -Bellissime güzellik salonunun sahibi.
Prensin saçını da kesti.
-Asker tıraşı yapar mı? -Her şeyi yapıyorlar.
-Şu Isabella'dan memnun kaldın mı? -Evet. New York'taki en iyi kuaför.
Randevu almak zor gerçi.
Çok popülerler.
Onları tutalım o zaman.
Onları tutacağız.
-Bayıldım. Gerçek mi? -24 karat.
Demek buradasın Rochelle.
-Seni nerede bulacağım belli. -Kendisi hazır.
-Rica ederim. -Hoşça kal Izzy.
Yarın görüşürüz.
-Onlar için çok fazla şey yapıyorsun. -Evet.
-Hoşuma gidiyor. Hiç sorun değil. -Sorun.
Izzy, gençleşiyor değilim.
Toplum merkezini güvendiğim birine devretmek isterim.
Gurur duydum ama toplum merkezi işletmekten anlamam ki.
Anlamazsın! Çünkü sen kuaförsün.
-Nate, git buradan hadi. -Ama…
Dışarı!
Anne! Senin için bile çok kabaydı.
Ne? Lazanya için gelecek nasılsa sonra. Ayrıca sen burada çalışıyorsun.
Tam burada.
Ait olduğun yer burası.
Benim yanım.
İyi günler.
Walter. Prens bir şey mi unuttu?
Aksine, LaMott ailesi ve kraliyet ailesi adına
Prens Thomas size bir teklifte bulunmak istiyor.
Tamam.
-Ciddi mi? -Hem de çok.
-Ne yazıyor? -Üstünde ne yazıyor?
"Lavania'daki kraliyet düğünündeki saç ve makyaj işi için
Bellissime'ye 50 bin dolar teklif ediliyor."
O kartvizitler acayip işe yaradı.
-Hepimiz mi? -Hepiniz.
-Aman tanrım! -Hayır, durun.
-Gidemeyiz! -Ne?
Dükkâna kim bakacak? Müşterilerimiz var.
Hayatımın fırsatı bu resmen. Babam gitmemi isterdi.
Sen ve ben burada kalıp kuaförle ilgileniriz.
Kızları bırak da gidip eğlensinler.
Ama orası çok uzak. Isabella, ya başına bir iş gelirse?
Anne, burada kalırsam da hiçbir ilerleme kaydetmeyeceğim.
Prense ne diyeyim?
Hadi.
Ona de ki tacını sıkı tutsun çünkü Bellissime geliyor!
Helal kızıma be!
Lagunia'ya falan gidiyoruz.
Anne!
Amanın!
Kaos çıktı, hâle bak.
Aman tanrım.
Adı neydi oranın?
-Lavania. -Evet, oraya gidiyoruz!
Bu kadar güzel bir şey gördünüz mü? Burası bir harika.
Kirlilik yok, grafiti yok, bina yok.
-Aslında biraz gerildim. -Bunlar bedava mı?
Kötü kokuyor da.
İşte şato!
Aman tanrım!
Selam millet. Lavania'ya hoş geldiniz.
-Lavania'ya hoş geldiniz. -Walter, ne haber?
-Sana öğretecek çok şeyim var. -Bu taraftan hanımlar.
İnanılmaz! Aman tanrım!
-Düğünde çalışan herkes şatoda mı kalıyor? -Sadece üçünüz.
Prens Thomas, Lavania'daki ilk deneyiminiz unutulmaz olsun istedi.
-Bu küf bağlamış moruklar da kim? -D!
Onlar benim akrabalarım.
Ekselansları. Ne kadar beklenmedik bir sürpriz!
Ne kadar da ışıltılı ve olgun görünüyorlar demek istedim.
Yok, çok haklısın. Epey küf bağlamışlar cidden.
Ailemizin burun şeklini almışım ben de.
Her gün aynaya nasıl bakıyorsun?
Catherine, baba, sizleri tanıştırmak isterim.
Bunlar size bahsettiğim New Yorklu stilistler.
Evet, bittabi. Hoş geldiniz.
O…
Çok ilginç bir…
Boyun yastığı.
Kolyenizle takas edebilir.
Şaka tabii. Kolye sizin.
Anlıyorum.
-Thomas. -Bittabi.
Sizleri burada görmek çok güzel. Geldiğiniz için sağ olun.
Ya bizim ailelerimiz böyle olsaydı?
Babamı sadece bovling gömleğiyle gördüm.
Kalacağınız oda burası.
Bu da özel hizmetçiniz.
Bir şeye ihtiyacınız olursa o düğmeye basın, gelecektir.
Selam, ben Izzy.
Ona kendinizi tanıtmanıza gerek yok.
Tabii ki var. O da bir insan, değil mi?
-Evet. Görgü kurallarını unuttun mu? -O kurallar hayatımın ve işimin temelidir.
O hâlde tanıştır bizi.
Ben…
Isabella, Destiny ve Lola, sizi Petra'yla tanıştırayım.
-Petra! -Selam!
-Izzy. Çok memnun oldum. -Bu renk çok yakışmış!
Saçın da çok güzel!
Gördün mü? O kadar da zor değilmiş.
Bu benim.
Bunu istiyorum!
Hoşlanmadığınızı biliyorum ama yatakları birleştirsek olmaz mı?
-Hayır! -Hayır!
Olmaz. Hep orta boşlukta yatıyorum.
Ben orada uyumam. Nerede uyuyacağım peki?
Sizin odanız yanda.
Benim odam mı?
Neden özel odam var?
Prens, sizde kötü bir ilk izlenim bıraktığını düşünüyor.
Sanırım telafi etmeye çalışıyor.
Çok uğraşır daha, söylersin.
Ama gayet iyi bir başlangıç.
-Çok zarif. Bayıldım. -Aynen!
Bu da ne böyle?
Bir de çatıdaki manzarayı görün bir!
-Aman tanrım! -Aman tanrım!
Şuna bakar mısınız?
10.000 ithal gül, şampanya çeşmesi, 800 kişilik yemek.
Fevkalade, değil mi?
Ufak bir şey istiyordum. Paradan tasarruf ederdik, eğer…
Yine üstüne vazife değilken mali meseleleri kendine dert ediyorsun.
Ayrıca çoğunu LaMott'lar ödüyor.
O adam Teksas'ın yarısına sahip.
Hâlâ halkımıza ve ihtiyaçlarına karşı sorumluyuz.
Ama biz de tam olarak bunu yapıyoruz oğlum.
Yoldaki çukurları düzeltseydik kimse hatırlamazdı.
Veya öyle bir abartı ve şatafat sunarız ki hiçbir zaman unutmazlar.
Sadece bir piyonum yani.
Beğeniyi artırmak için.
Hayatım, gençsin ve âşıksın.
Âşık mı?
Kusura bakma Catherine, Lauren'ı pek tanımıyorum.
Anlaşmalı bir evlilik bu.
Thomas, bir prens hayatı yaşamaktan şikâyet mi ediyorsun cidden?
Tabii ki etmiyorum baba.
Bunu neden yapayım ki?
-Ama çok tatlıydı. -Durun, burası.
-Üzgünüz. -Hiç zindan görmemiştim.
-Bize çok yakıştı. -Geç kaldınız.
Vay.
Evet, üzgünüz.
-Şatoda bir sürü koridor var. -Evet.
-Sonra zindana düştük. -Sonra mahsur kalmış gibi yaptık.
-Ortalık karıştı. -Çok iyiydi.
Sessizlik!
Kraliyet düğününe iki haftadan az zaman kaldı.
Kraliyet ailesinin tarihinde
saç ve makyajı tanınmayan kişilerin yaptığı görülmemiştir
ama LaMottlar üçünüzde ısrarcı oldu.
Tam da bu yüzden, bugün sizi buraya yeteneklerinizi test etmek için çağırdım.
Gönüllüler üzerinde.
-Ne dediğini anladınız mı? -Çok gergin.
Düğündeki erkeklerin bakımından sen sorumlusun.
Bu senin modelin. Ahırda çalışıyor.
-Selam, ben Izzy. -Francis.
Muhteşem saçların var. Canını yakmayacağıma söz veriyorum.
Siz ikiniz de kadınları hazırlayacaksınız.
Evet.
Merhaba. Ben Destiny, bu da Lola. Ya siz?
-Abigail. -Clara.
-Mutfakta çalışıyorlar. -Hiç makyaj yaptınız mı?
-Ama çok güzel gözlerin var! -Şu elmacık kemiklerine bak!
Sizin gibi artist tipleri mutfakta mı çalıştırıyorlar?
İmaj değişikliği!
İşi bitti.
Francis?
Sakalına ustura attım çünkü kesilmesi gerekiyordu.
Saçlarını yeniledim ve kaşlarını temizledim.
Şu güzel gözlere bak şimdi.
-Makul. -Bunu Fransız iltifatı olarak alıyorum.
-Gidebilirsin. -Ben onları…
-Çık! -Tamam.
-Sonra görüşürüz kızlar. -Git!
Tamam ya.
Tamam.
Bitirdik.
Küçük dilini yutmaya hazır mısın?
Efendim?
Üç dediğimde.
Bir, iki, üç!
Bu ne böyle?
Başardık!
Çok üzgünüm.
Aman tanrım!
Sevinçten ağlıyor.
Onu sevinçten ağlattın!
Selam!
-Selam! -Merhaba.
-Yavrum. -Anne?
-Sorun ne? -İyiyim. Burayı bir görmen gerek.
Tren setlerindeki kasabalar var ya? Onlarda gibiyim.
Ne? Tren raylarına yakın mısın? Kuzenin öyle ölmüştü.
Lütfen benim adıma sevin. Bak, ne kadar güzel.
Şuraya bak. Dur, şuraya bak asıl.
-Müthiş değil mi? -Yavaş ol.
Midemi bulandırdın.
Dükkâna biri geldi. Kapatmam gerek.
Dikkatli ol.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Şahane görünüyor.
Selam, nasılsın?
Selam.
Gelin hadi çocuklar.
-Pardon? Burası kasabanın neresi? -Uber de Gleise.
-O ne demek? -"Tren raylarının karşısı."
Çok güzel bir balık.
Demek saçtan anladığınızı sanıyorsunuz!
Barbizon lisansımı görmek ister misin?
Kraliyet saçı halk tabakasınınkilerden çok farklıdır.
İnceliklidir, şıktır.
Süzülür ama kıpırdamaz.
Suda süzülen bir kuğu gibi.
Deli bu be.
Elleri gösterin!
"Eller." "Eller" diyor.
Hiç kasınız yok.
Güçsüz, yumuşak ve acınası.
-Yumruk yapabilirim. -Sessizlik!
Tekrar bu duruma düşeceğimi hiç düşünmemiştim
ama beceriksizliğiniz bana başka seçenek bırakmıyor.
Makas hazır!
-Hangisi? -Şunu al.
Onu kullanamam.
-İşte… -Kör bu!
-Al hadi! -Tamam.
Başlıyoruz.
Ama burada kafa yok.
Hayal et!
Bir, iki, üç.
-Bir, iki, üç. -Daha hızlı.
Bir, iki, üç.
Evet, iki, üç.
-Bir, iki, üç. -Daha hızlı. Sayın.
Bir, iki, üç.
-Hissediyorsunuz, değil mi? -Bir… Kramp giriyor!
-Destiny, yap hadi. -Bir, iki, üç.
Düğünümüze birçok kişi gelecek.
Hiçbirini tanımıyorum gibi.
Ben de öyle.
-O kim? -Bu Izzy. Kenara çek lütfen.
-Izzy, sana şoför verilmedi mi? -Verildi ama yürümek istedim.
Kek mi börek mi?
Kolaczki verirdim ama Everett dördünü de yedi.
Teşekkürler.
-Selamlar. İster misin? -Lütfen.
Ne kabayım.
Bu Izzy, Bellissime'nin sahibi.
Izzy, bu nişanlım Lauren.
Büyük günümde beni güzel göstereceğini duydum.
Gördüğüme göre o kadar da zor olmayacak bu.
-Çok tatlısın! -Gerisini bahçıvanlara vereceğim.
-Kaç tane var? -Bahçıvanlar mı? Hiç bilmiyorum.
Hayatını burada geçirdin ve bilmiyorsun?
Tanıştığımıza sevindim Lauren.
Bayıldım ona.
Selam! Ne haber? Sen de ister misin?
-Biliyorum… -Sağ ol.
Evet, harika biri.
Kızlar, inanılmaz bir gün geçirdim.
Kasabaya gidip çok şirin dükkânlar buldum.
Bunları toplum merkezindeki çocuklara aldım.
Ne olduklarını bilmiyorum. İki kez sorsam da aksanından anlamadım.
Güzeller, değil mi?
Kızlar, sorun ne?
Bütün gün görünmez saç kestik.
Yüzlerce!
-Kollarım hissizleşti. -Neden bahsediyorsunuz?
O aksi Fransız, düğün için saç ve makyaj yapamayacağımızı sanıp
bizi o lanet saç okuluna soktu.
Bizi!
Bu gece dışarı çıkıp eğlenelim.
Lavania gece hayatına bakıp biraz dans ederiz.
-İmkânsız. Bizsiz git. -Git.
-Sizsiz gidemem. -Ruhumuz seninle olacak.
-İyi olacağız! -İçten içe.
-Bizi merak etme. -Gece boyunca dans et.
-Bizim için yaşa! Uç kelebek! -Bacaklarımı oynatamıyorum!
-Hiç dans etmemiş gibi dans et! -Tanrım!
-Seni seviyorum! -Enerjimi kaybettim.
Bayan Isabella, bu akşam çok hoş görünüyorsunuz.
Teşekkür ederim. Yumruk çak.
Buna yumruk çakmak denir.
Buna da çift yumruk çakmak deniyor.
Çok güzel.
Yumruk çakmak her gün, çift yumruk çakmak özel durumlarda.
Özel durum nedir peki?
-Dışarı çıkıyorum. -Bahçeye mi?
Hayır. Kasabaya.
Hava kararmak üzere ve yanınızda kimse yok.
New York sokaklarında başımın çaresine bakabildiysem
el arabasıyla elma taşınan bir kasabada da bakarım.
-Bence bu hiç iyi… -Biraz gevşe ve eğlenmene bak.
Belli olmaz. Eğlenmeyi öğrenirsen prense de öğretirsin belki.
Sizi temin ederim, Prens eğlenmeyi bilir.
Sahi mi? Nasıl? Hiç görmedim de.
-Bunun iyi bir fikir olduğunu… -Bir şey olmaz.
Affedersiniz, rahatsız ediyorum ama kuaförünüz yola çıkıyor şu an.
Şatodan çıkıp kasabaya gitme niyetinde.
-Hava kararıyor. Güvenli olmaz. -Ben de öyle düşündüm ama ısrar etti.
Refakatçiye ihtiyacı var.
Sen de onunla git.
Eğlence günlerim geride kaldı. Ona ayak uydurabilecek biri lazım.
Aklında biri var mı?
Siz gitseniz ekselansları?
Sizi tanıyor.
Bir gece kraliyet görevlerinden uzaklaşmak size de iyi gelebilir.
Kıyafet lazım. Sıradan insan kıyafetleri Walter.
Derhâl ekselansları.
Affedersiniz hanımefendi.
Şato duvarlarının ötesine geçmeniz yasak.
-Prens Thomas. -Bu gece Prens Thomas yok.
Sadece Thomas'ım. Tom. Tommy.
-Ne işin var burada? -Sana katılırım diye umuyordum.
Normal hayat için Şerpa rehberim olabilirsin.
Bilemiyorum. Başım belaya girecek mi?
Okuldayken yanlış bir şey yapmasam da hep girerdi.
Hiçbir şey olmayacak.
En fazla, bir soyluyu kaçırmaktan ufak bir hapis cezası.
Ufacık bir şey.
-Peki. -Evet!
Ama tek başıma eğlenmeyi sevmediğim için.
Her şeyi sen ödeyeceksin.
Cüzdanımı almamışım.
Çok gıcıksın.
Sen de oldukça dürüstsün.
Nereye gidiyoruz?
-Kasabaya. -Tamam.
-Hiç gittin mi? -Hayır, pek sık değil.
Lavania gece hayatı bu mu?
Sanırım öyle.
Gördüğün gibi katı ve endişeli insanlarız.
Şatoya geri dönsek daha iyi olur gibi.
Nereye gidilir, biliyorum.
Hiç şaşırmadım.
Hadi gel.
Burada olmamamız gerek sanırım. Burası çok tehlikeliymiş.
Şu tarafa gidelim!
Buradan sağ çıkarsak şükredelim.
Leziz bir koku alıyorum.
İki tane lütfen.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Teşekkür ederim.
Muhteşemmiş. Acaba ne eti?
Böyle durumlarda sormamak daha iyidir.
Hadi gel.
Burada öylece duramam.
Ne? Nereye gidiyorsun? Bekle…
Selam! Buraya gel.
Hazır mısın? Dön!
-Çok iyiydin. Adın ne senin? -Esme.
Ben Izzy. Çok memnun oldum.
-Gerçekten çok iyi bir dansçısın. -Tamam. Bumbaya hazır mısınız?
-Neler oluyor? -Ulusal dansımız.
-Bu dansı biliyor olmalısın. -Sadece uzaktan.
Cidden mi?
Onu getirir misin?
-Hayır, ben… -Şu şapkalı adam.
-Prense benziyor. -Prens mi o?
Millet, onu biraz cesaretlendirebilir miyiz?
-Hop! Prens bu! -Evet, aramıza katıl!
Seninle konuşmuyorum.
-Olur. Az laf, çok dans. -Bir, iki, üç, bumba!
-Ne yapacağız? -Bilmiyorum.
Teşekkür ederim.
Hey!
Tamam.
Hey!
Ne?
-Bu dansı cidden bilmiyorsun. -Konsantre olmaya çalışıyorum.
-Hey! -Tamam.
Hey!
-Teşekkürler Izzy. -Ne demek.
-Buralarda mı yaşıyorsun? -Şuradaki binada.
Burası da okulum. Sırama bakalım mı?
Kilitli değil mi?
Hemen döneceğim.
UBER DE GLEISE İLKOKULU
Bunu yapmaya yardım ettim.
Bunu ben boyadım.
Sıram da burası.
Vay, burası
çok tarz olmuş.
Demek sıran burası?
-Dondurman nasıl? -Güzel.
Çok mu güzel cidden?
Çok güzel görünüyor. Kendime de alacağım.
Biraz akıyor.
Rica ederim. Beğenmediysen kendin al. Bir saniye, doğru ya. Hiç paran yok.
Özür dilerim.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Buradan korktuğuma inanamıyorum.
Bu insanlar…
Muhteşemler.
Sana bir şey göstereceğim.
Hava kirliliği yokken yıldızlar böyle görünüyor demek.
-Muazzam görünüyor, değil mi? -Muhteşem.
Öyle.
Baksana. Nasıl oluyor da Lavania Prensi, Lavania'nın ulusal dansını bilmiyor?
Ailem devlet başkanlarıyla tanışmayı
ve 14'üncü yüzyıldan kalma taç takma geleneklerini sever.
-Köylü halk danslarını pek sevmezler. -Ne kadar aptalca.
Hem de nasıl.
Lavania'da böyle bir çeşitlilik olduğunu hiç bilmezdim.
Çok da normal aslında.
Yüzlerce yıl önce Hindistan ticaret yolundaydı, değil mi?
Demek hem tarih hem de astronomi âşığısın.
Ben her şeyi severim.
-Neden sadece kuaförsün peki? -"Sadece" mi?
Hayır. Öyle demek istemedim.
Yani, zekânı başka bir şey için kullanabilirdin demek istiyorum.
Açıkçası başka bir şey yapmayı her şeyden çok isterdim.
Ama annemin bana ihtiyacı var.
Babam beş yıl önce öldü ve…
…annem çok değişti.
Üzüldüm.
Annem ben yedi yaşındayken vefat etti.
Üzüldüm.
Ben de kendimi ailevi sorumluluklar ve görevlerle yükümlü görüyorum.
En azından kendi seçiminmiş bu.
-Ben kendi hayatımı bile seçemiyorum. -Sahi mi?
-Lauren'ı sen beğenmedin mi? -Hayır.
Hayır. Gerçi monarşinin tarihi düşünülürse kuzenim olmadığı için şanslıyım.
Bana sıradan biriymişim gibi davranan
ve unvanımı kullanmayan insanlarla olmak ne kadar ferahlatıcı, anlatamam.
Neden bu kadar zor durumdalar peki?
Ekonomiyle babam ilgileniyor
ve benim karışmamı istemediğini de açıkça belirtti.
Bana bir şans verilse dünyayı değiştirebileceğimi düşünürdüm
ama o şans sana verilmesine rağmen bunu kullanmıyorsun.
-Müthiş gece için sağ ol. -Rica ederim.
-Ama bir dahakine sen öde. -Söz veriyorum.
Ne yapıyorsun?
Hiç.
-Evet. Bana öyle bakıyordun. -Nasıl bakıyordum?
Bu bakışla.
-Hasta olacakmışım gibi mi? -Hayır. Benden hoşlanıyormuşsun gibi.
Senden hoşlanıyorum zaten. Arkadaş olduğumuzu sanıyordum.
-Arkadaş bakışı değildi o. -Öyleyse özür dilerim.
Tekrar görüşmeden önce yüz ifadelerimi çalışmak için
tüm kraliyet görevlerimi bırakacağım.
Öyle yap bence de. İyi geceler Tommy.
Arkadaşın olarak bir şey söyleyebilir miyim?
Söyle bakalım.
Şans verilseydi dünyayı değiştirebileceğini söyledin.
Kimsenin o şansı vereceğini sanmam. Sen almalısın.
İstediğin değişimin öncüsü ol.
Öyle de olmalısın
çünkü sen olağanüstü bir insansın.
İyi geceler Izzy.
"Olağanüstü."
-Günaydın Catherine, baba. -Günaydın.
Günaydın.
Bu sabah ikiniz de çok hoşsunuz.
Teşekkür ederim.
Baba, hiç kebap yedin mi?
Askerdeyken sanırım.
Keçi etiydi galiba.
-Çok güzellermiş. -Evet.
Uber de Gleise'deki insanları düşünüyordum.
-Onlar için bir şey yapamaz mıyız? -Tesadüfe bak.
Lauren'ın babası o bölgeyi satın alıp oranın halkı için yenilemeye karar verdi.
Sahi mi? Harika. Bakabileceğim bir plan var mı?
Şu an planlama aşamasında.
Çok gizli.
Seni ilgilendiren bir şey değil.
Seni Uber bölgesinden her zaman koruduk, biliyorsun.
Çok tehlikeli.
Doğru değil bu. Siz hiç gittiniz mi?
Isırdığını bilmek için bir kaplanı sevmeme gerek yok.
Elimden geldiğince dâhil olmak isterim ben de.
-Halkımız için dahasını yapmak istiyorum. -Gerekenden fazlasını yapıyorsun zaten.
Konu kapanmıştır Thomas.
Sen aklını düğünle meşgul et.
Yapamıyorum. Çok yavanlar.
Renk yok, sim yok, taş bile yok.
Bir sanatçı olarak yapamıyorum. Yapamam.
Yapabilirsin D.
-Çok daha güçlüsün sen. -Sessizlik!
Her yerde çiçek olmasını istiyorum.
Çiçekler olacak, değil mi?
Gül. Pembe güller.
Kuğular.
Walter, kuğuların yolda olduğunu söylemiştin.
Tamam, kuğular şurada olsun.
Sevimli ve kargaşasız olsun. Her şey nizami olsun.
Taşların olduğu yere kadar. Çimler kesinlikle görünmesin.
Burada tek bir çim görmek istemiyorum.
Sadece taç yaprakları olacak.
Thomas?
Güvercinler şuradaki çalıların tepesine çıktığında
eğilip onu öpeceksin, tamam mı?
Everett, nöbetçi kulübesinde boş yerin var mı?
Evet hanımefendi. Benim evden daha büyük.
-Bir şeyler koymamız mümkün mü? -Tabii. Neden olmasın?
Ama tatlıysa yemeyeceğime söz veremem.
Nedir acaba?
"Eski oyuncak, kitap, bisiklet, mobilyanız var mı?
Tüm eşyaları şato muhafızlığına götürerek muhtaç bir çocuğa yardım edin.
Everett'ı bulun."
-Sağ olun. -Siz de.
Muhtaç bir çocuğa yardım edin. Hanımlar. Nasılsınız?
Muhtaç bir çocuğa yardım edin, olur mu? Uber'da.
Muhtaç bir çocuğa yardım edin.
-Nasılsın? -Selam.
-Selam.
Spagetti ne kadar?
Bir aşçıya daha yer var mı?
Izzy. Ne lazımdı?
Harika! Geldiniz.
-Fabre çıktı. -Biz de kaçtık.
Neler oluyor?
Tamam, biraz çılgınca gelebilir ama
Uber de Gleise okulundaki çocuklar için domates soslu spagetti yapmak istiyorum.
Tüm malzemeler hazır. Sadece bir ocak ve yardım lazım.
Elbette.
Mola vereyim yeter, ne olursa yaparım.
Sizi bu yüzden seviyorum işte.
İtalyan mutfağının ilk kuralı, şarapsız yemek olmaz.
İşte bu!
Ve müziksiz.
Evet…
Evet Petra, işte budur ya.
-Meşgul müsün? -Hayır. Gel lütfen.
Annem kır evinin yeni tasarımını verdi.
Hızlı olmuş. Lavania'da işler genelde daha yavaş işler.
Annem varken işlemez.
Mülkü beğenmiş.
Ama taşınmadan önce yenilenmesi gerek, diyor.
Ayrıca bu odayı çalışma stüdyom hâline getirebiliriz diye umuyordum.
Stüdyoya mı? Neden?
Aklımda bir iş fikri var.
Pek kimseye söylemedim, o yüzden saçmalıyorsam belirt.
-Köpek eşyaları var ya hani? -Izzy!
Toplar, kazaklar, çiğneme kemikleri.
Ama bunları taşıyabilecekleri bir şey yok…
İnanmıyorum! Çok tatlısın.
…ve adını "Köpek Çantası" koyacağım.
Ne düşünüyorsun?
-Harika. -Sahi mi? Beğendin mi?
-Evet. -Annem bu fikrimden nefret etti.
"Senin işin prenses olmak" dedi. Öyle tabii.
Sağ ol.
…ikisini de yapabilir.
Evet.
Sevindim çünkü arazideki ilk dükkânı biz açarız diye umuyordum.
Belki sen de resmî maskotu olmak istersin.
Küçük tacını takıp el ilanlarını dağıtırsın.
Muhteşem olur. Bir saniye izin verir misin?
Buraya zar zor sığıyorum artık.
İnanılmaz.
Bu benim çocukluğumdan kalma.
Ama artık onunla oynamıyorum. Sevebilecek birine vereyim, dedim.
Evet.
Everett!
Dışarıda bir Norman istilası var, haberin olsun.
Ekselansları, biz…
Oyuncaklarla oynuyordun. Bütün günü böyle mi geçiriyorsun?
Kes şunu. Everett'ı korkudan öldüreceksin.
Şaka yapıyor, inan bana.
Çok donuk olduğu için anlaşılması zor tabii.
Özür dilerim Everett. Biraz takılayım dedim.
Peki nöbetçi kulübesi neden bir mağazaya dönüştü acaba?
Geçen gece söylediklerini düşünüyordum
ve haklı olduğunu söylemiyorum…
Ama?
İstediğim değişimin öncüsü olmalıyım, ha?
Ben de Uber'daki okula yardıma karar verdim.
Ortak lazım mı?
Aklında ne var?
Yanları tam eşit olmamış.
Ama…
Tiksindiğimi söyleyemem.
-Tiksinmemiş! -Tiksinmemiş!
Şu güzelliğe bakın. Çok severim bunu.
Mükemmel.
Neden şatoda değil?
Kraliçe mobilyaları değiştirmeyi sever. Hoşuna gitmeyen her şey depoya kaldırılır.
Çalışanlar bu mobilyaları evine götüremiyor mu?
Ziyan olup gidecekler.
Kurallara aykırı maalesef.
Saçma! Hepsini kamyonete yükleyelim.
Saygısızlık gibi olmasın ekselansları ama depodan çıkmaları yasak.
Francis, kraliçe depoyu ne ara ziyaret ediyor?
-Hiç. -Hiçbir şekilde de bilmeyecek.
18 bahçıvanın hepsini topla da bize yardım etsinler, olur mu?
Derhâl ekselansları.
Bahçıvan sayısını biliyor musun?
Hayatım boyunca buradaydım ama "Hizmetlilerle arkadaşlık etme" dendi.
Ne kadar aptalca.
Hayır, 125 güvercin istemedim.
Kanatlarında hafif pembelik olan 125 beyaz güvercin istedim.
Bunun neresi zor, anlamıyorum.
Bunu halletmeniz gerek. O kadar.
Büyüleyici görünüyorsunuz kuzum.
Walter, kuğular geldi mi acaba?
Bir saat önce. Arka tarafta olmalılar.
Aslında şatonun diğer tarafında, ahırların yanındalar.
-Göstereyim. -Prensin yanındaki kim?
Kim? Düğün için geçici bir eleman sadece.
Çay ister misiniz? Papatya çayımız var. Naneli var. Belki Earl Grey istersiniz.
Çıkabilirsin Walter.
Evet. Elbette leydim.
New York'taki kuaförden Izzy o.
-Aşırı tatlı biri anne. -Eminim öyledir.
Anne, düğünden hemen önce sorun çıkarma.
Görünüşe göre bu kuaföre kalsa hiç düğün yapamazdın.
Pek de fena olmazdı aslında.
Efendim?
O çocuğu çok az tanıyorum anne.
Ah tatlım, eşini tanıma olayı çok abartılıyor.
Ne romantik! Düğün konuşmanda geçecek mi bu?
Düğün öncesi gerginlik yaşıyorsun, hepsi bu.
Thomas nazik, çekici ve yakışıklı bir prens.
İkiniz de birbirinize sahip olduğunuz için şanslısınız.
Henüz evlenip barklanmaya hazır değilim, işimi kurmak istiyorum.
O saçma kedi çantaları hakkında tek kelime daha etme!
Köpek çantaları anne. Tanrım!
Lauren, sen prenses olacaksın. Bu düğün gerçekleşecek.
Zincirini biraz sıkmak lazım sadece.
İyi misin?
Evet. Bir süredir araba kullanmadım da.
Komik olan ne? Kullanmak ister misin?
Ben New Yorkluyum. Toplu taşıma kullanıyoruz.
İyi ki bundan önce bir şey yememişim.
Bak! Araba kullanabiliyorum, demiştim.
Babam kuzeydeki arazimizde araba kullandırtırdı
ama ne bir yol ne çarpacak bir şey vardı.
Pek de sağlam bir direksiyon dersi değildi.
Ama eğlenceliydi. Babamla yalnız geçirebildiğim tek andı.
Anılarımın çoğu, rahatsız edici bir takım elbisenin içine tıkılıp
kraliyet fotoları için hazırlanmaktan ibaret.
Bir keresinde doğum günümde yepyeni bir step ayakkabısı almıştım.
-Süper. -Step derslerini hiç sevmezdim.
Şimdi bile bir kuşun pencereye vurduğunu duysam
soğuk terler döküyorum.
İnanmıyorum! Sus lütfen. Moralimi bozuyorsun.
Bizi neşelendir o hâlde. Çocukluğundan bir şeyler anlat.
-E… -Düşünüyorum, tamam mı?
Anlatamayacağım bir sürü utanç verici hikâyeyi ayıklıyorum.
Bir tane buldum.
Babamla ilgili.
Beş yaşlarındaydım.
Beş parasızdık, Nonna'mın küçük evine taşınmıştık
Mahallede arkadaş edinmekte zorlanıyordum
ve biraz sefil bir durumdaydım.
Babam bunun yüzünden nasıl tutuklanmadı, bilmiyorum.
Central Park'taki at arabalarından birinin sahibini tanıyordu.
Babam da adamın atını ödünç alıp
bizim eve kadar sürmüş.
-Gerçekten mi? -Evet.
O sırada basamaklarda oturup kendime acıyordum ben de.
Babam bir atla çıkageldi.
Beni alıp tüm mahalleyi gezdirdi.
Bana dondurma aldı.
Ata bile dondurma aldı.
Sonra arkadaş edinmekte hiç zorlanmadım.
Babam olsa burayı çok severdi.
Maceracı bir ruhu vardı.
Kızı gibi.
Onun da kızı gibi parası yoktu.
Yine cüzdanımı unuttum.
Dalga mı geçiyorsun? Yok artık ya!
-Kılık mı değiştireceksin? -Evet. Gözler onlarda olsun, bende değil.
Aynen. Harika kılık değiştirdin bu arada.
Merhaba.
Selam.
Sen Jane olmalısın. Ben Izzy. Telefonda konuşmuştuk.
Bu da arkadaşım…
Tommy.
İyi günler.
Size ne kadar teşekkür etsem az. Çocuklar çok heyecanlı.
Onları bekletmeyelim.
-Kitap ve oyuncak isteyen? -Evet!
Ve spagetti!
Evet!
Ve saç kesimi!
Spagettiden sonra çünkü yemeğe saç düşmesin.
Evet!
Tamam, biraz oyuncak çıkaralım hadi.
-Oyuncak! -Teşekkürler.
Rica ederim. Kitabı kim ister?
Bu okul çok farklı görünecek.
-Al bakalım dostum. -Sağ ol.
Hadi bakalım.
Beğendin mi?
Vay canına! Sen kimsin ve Esme'ye ne yaptın?
Spagetti ister misin?
Tamam, sanırım o hariç tüm çocukların saçını kestim.
Kaçabilirsin ama saklanamazsın.
Gerçekten muhteşem oldu.
Ve hepsi senin sayende.
Sen de yardım ettin. Biraz.
Birazcık.
-Bunu bize okur musun? -Ben mi? Onur duyarım. Hadi.
Güneş gözlüğü olmadan kitap okumak daha kolay.
-Tamam. -Hadi.
Dur, saçını düzelteyim.
-Sağ ol. -Rica ederim.
Sadece anı biriktiriyorum.
Kahvaltıyı kaçırdım mı?
Geç kaldılar. Kahvemi gümüş kâsede istiyorum.
İki haftada hemen şımardınız.
Şımarmak mı? Biz kuaför kampındayken sen seksi soyluyla flörtleşiyorsun.
-Prens Thomas'la flört etmiyorum. -Prensten bahsettiğimizi nereden çıkardın?
-Evet. -Prens demedik ki.
Evet. Belki de babası kraldan bahsediyorduk.
Evet. Gıdısı çok seksi.
-Öpüştünüz mü? -Durun bakalım.
Prens Thomas'la sadece arkadaşız.
Ayrıca evlenmek üzere. Öyle bir şey yapmayacağımı biliyorsunuz.
Nihayet Petra! Kahve nerede? Damarlarım kahveye susamış durumda.
-İyi misin? -Görmeniz gereken bir şey var.
İTALYAN DOMATESİ, PRENSİN PEŞİNDE
-Al, demiştim. Ondan hoşlanıyorsun. -D!
Ondan gerçekten hoşlanıyorsun.
Durum kötü, değil mi? Evet.
Affedersin.
Güzel bir fotoğraf ama.
Bir şey mi oldu?
Tanrı aşkına.
-LaMottlar görmüş müdür? -Umarım görmemişlerdir.
Walter, buraya gel.
Thomas'ı bulup hemen yanımıza getir.
Bu rezaletin tüm kopyalarının yok edilmesini sağla
ve lütfen bu kıza hizmetine artık gerek olmadığını söyle.
Ama düğünün saç ve makyajından Bayan Isabella sorumlu.
İki kişi daha vardı. Onlar kalsın, o gitsin.
Ama bence gerçekten…
-John! -Olamaz.
Anlaşmıştık. O anlaşmada oğlunun bir kuaförle kırıştırması yoktu.
-Şuna bakın bir. -Meseleyle ilgileniyoruz.
Evet, biz… Walter! Hemen!
Bir yanlış anlaşılma olduğuna eminim.
Umarım. Birçok şey bu düğüne bağlı.
Izzy?
Tüh.
Izzy nerede?
Gitti.
-Lütfen ben… -Gerek yok.
-Size yardım edeyim. -Lütfen.
Izzy!
-Izzy, nereye? -Duymadın mı? Walter beni kovdu.
Çok üzgünüm.
Sen git.
Onun suçu değil. Ailen söylemiş.
-Hakları yok. -Kral ve kraliçenin mi hakkı yok?
Bak. Önemli değil.
Her şeyi mahvediyorum ve gidiyorum.
Hayır, doğru değil.
"İtalyan domatesi, prensin peşinde."
Magazin gazetelerini severdim.
Lütfen.
Gitmeni istemiyorum.
-Yarın evleniyorsun. -Tanımadığım biriyle.
Sevmediğim biriyle.
Gitme.
Bunu yapamam.
Durdur arabayı!
Durdur lütfen.
Izzy, orada mısın?
-Anne. Selam, iyi misin? -Hayır.
Ben iyiyim de kuaför pek iyi değil.
-Bu defa çok ileri gittiniz. -Aynı şey senin için de geçerli.
Kuaför olayının açtığı zararla nasıl uğraştık, biliyor musun?
Oğlum, evlenmek üzeresin. Biraz aklıselim davran.
Evlenmiyorum. Düğünü iptal ediyorum.
Düğün gerçekleşecek.
Tüm yaşam tarzımız ve kraliyetimizin kaderi buna bağlı.
Neden bahsediyorsun?
Biz…
-Beş parasızız. -Ne?
Yüksek enflasyon. Kötü yatırımlar.
Kötü kararlar.
Bu devirde monarşi olmak kolay mı?
200 odalı bir şatoyu ısıtmak ne kadar pahalı, biliyor musun?
-Ben de bilmiyorum ama… -LaMott ailesi araziyi istedi.
Paraya ihtiyacımız vardı. Anlaşmalı evliliğin anlaşması buydu.
Ne arazisi?
Uber. Şehir büyüdükçe emlak değeri de çok yükseldi.
-Orayı halk için yenileyecekler, değil mi? -Evet, yenileyecekler.
-Ama o insanlar için değil. -"O insanlar" mı?
-Başka sansımız yoktu. -O halka yapılan haksızlığa dâhil olmam.
Thomas.
Thomas! Bekle.
Sen düğünü iptal etme, biz de onların çıkarını gözetelim, söz.
Onlara kalacak daha iyi bir yer buluruz.
Batmamak için tek umudumuz senin evliliğin.
Halledeceğiz.
Salon için, birbirimiz için ama en çok da…
Izzy için.
Müthiş görünmeye hazır mısınız?
Popoşunu sandalyeye koy tatlım. İşe başlıyoruz.
Tamam D. Yanındayım.
-Tarak! -Tarak!
Hazır mısın?
Başlayalım.
Sence bu şapka nasıl?
Şahane!
Neyi şahane?
Thomas, ben çok küçük bir köyde büyüdüm.
Şanslıydım ki okulda çok başarılıydım
ve genç bir delikanlıyken Kraliyet Akademisi'nin dikkatini çektim.
Genç prense ders verme teklifinde bulundular.
Üç yaşında, haşarı bir çocuktu.
Sorun şu ki biri vardı.
Richard.
Ve birbirimize çok âşıktık.
Ama göreve çağrıldığında gitmelisin.
Richard'a ne oldu?
Onu bırakmak zorunda kaldım.
Bana bunları neden anlatıyorsun?
Köyümdekilerin hayal bile edemeyeceği ayrıcalıklı bir hayat yaşadım.
Harika bir işim ve her türlü maddi olanağım var.
Ama aşk olmadan ne anlamı var ki?
Üzüldüm.
Evlenme.
-Babam ve Catherine ne olacak? -Yetişkin insanlar sonuçta.
Bu belaya kendileri bulaştı, kendileri kurtulmalı.
Lauren'a âşık değilsin.
Izzy'ye âşıksın.
O beni sevmiyor bence.
Aşkı gördüğümde anlarım.
Şapkan da rezalet.
Teşekkürler Walter. Teşekkürler.
Beklemek beni çok geriyor hanımlar.
Tamam, bitti.
Bum.
Ay inanmıyorum!
Saçı, makyajı, o…
Onu hiç bu kadar güzel görmemiştim.
Mükemmelsiniz.
-Yeriniz nerede? -183. Cadde.
-Cho's Kuru Temizleme'nin yanı. -Randevu şart değil.
Affedersiniz.
Lauren'la konuşmak istiyorum.
Yalnız.
-Hayır, bu mümkün değil. -Maalesef mümkün.
-En son ne zaman çiçeklere baktın? -Evet, kurye zor durumda mıymış neymiş.
-Sümüklü böceklerle dolmuş. -Sardunya lazım, demiş.
Lauren. Düğün günümüz, farkındayım. Zamanlama da biraz tuhaf.
Biraz değil, epey tuhaf.
Sen harika bir insansın, sebep bu değil.
"Sorun sende değil, bende" demek de berbat bir şey, biliyorum.
Ama sorun bende, gerçekten.
Bana eski kafalı diyebilirsin
ama bence evlenmek için aşk, bir etken olmalı.
Ana etken olmalı hatta.
-Ve şey… -Thomas, dur.
Gülümsüyorsun.
Ben de evlenmek istemiyorum.
İşte bu.
Sizleri görmek ne güzel.
O saçmalık da neydi?
Anne, konuşmamız lazım.
Aman tanrım!
Merhaba.
Bayan Johnson.
Izzy! Bebeğim, geri dönmüşsün.
Seyahatini kısa kesmen gerekti, üzgünüm.
-Olsun, dönme vakti gelmişti. -Bak ne diyeceğim.
Bu hep moralini düzeltir. Benden olsun.
Almayayım Bayan Johnson. Magazin sevdam bitti.
-Izzy! -Selam!
Selam.
Sizi çok özledim. Gelin buraya. Evet!
Hediye aldım.
Bum.
Bum ve bum.
Ben de bilmiyorum.
-Izzy, yangını görmeliydin. -Evet, burada olsaydın söndürebilirdin.
Bu defa söndüremezdim gibi.
Yavrum gelmiş!
Bakın!
Yapabileceğimiz bir şey yoktu. Ani gelişti.
Selam.
Kimseye bir şey olmamasına sevindim.
Izzy, küreni kurtarmaya çalıştık.
Teşekkür ederim.
Üzgünüm.
Bak sen şu işe yahu…
O alkış şekli konusunda uyarmıştım.
Bu sefer başardın, değil mi Izzy?
O sihirli kürende çok daha fazla paran yoksa
dükkân sahibine ne derim, bilmem.
Merak etme. Bay Bartoli'yle konuştuk bile.
-Bay Bartoli'yle mi konuştun? Nasıl… -Yaşadığım sorunları duyunca çok şaşırdı.
-Tesisat için geçen yıl sana para vermiş. -Evet, verdi. Ben…
Benden topladığın paraları duyunca daha da şaşırdı.
O paraları hiç görmemiş.
Sesi çok keyifsiz geliyordu.
-Öyle mi? -Öyle.
Salonumdan defol git Doug.
Lastik bant atıcısıymış!
Baksana Doug. Bu mahallenin neyini mi seviyorum?
Her şeyini.
Defol git buradan!
Aynen öyle, yürü bakalım.
Çok şükür geldin!
Evet, teşekkür ederim. O kadarı yeter, sağ ol.
Bence salonun yanması aslında şer kılığında bir hayırdı.
Doug'dan kurtulduk ve Bay Bartoli'nin salonu yenilemesi sayesinde
içini istediğimiz gibi baştan döşeyebiliriz.
Duvar kâğıdı almaya çıkabiliriz.
Bana katılmıyor musun?
Isabella, neyin var senin?
Bana söylemediğin bir şey mi oldu?
Rahat bırak zavallı kızı. Çok şey yaşadı.
-Selam! Nasılsınız? -Selam!
-Nate! -Vay be, şuna bakın!
-Annene söyledin mi? -Hayır Nate.
Herkesin alkol olmasını bekliyordum ama sağ ol.
Neyi söyleyecektin?
Chianti isteyen? Bitti mi? Bir koşu gidip alabilirim.
Chianti'miz her zaman vardır.
Emekli oluyorum.
Helal!
Aferin sana.
Dur. Toplum merkezi kapanıyor mu?
Hayır, sadece
yeni bir müdürü oluyor.
Ben.
-Isabella! -Izzy!
Bu harika bir haber evladım.
Özür dilerim anne.
Kuaför olmak benim hayalim değil.
Hayır, o senin işin. Buna hayat deniyor.
Benim hayatım değil.
Babana çok benziyorsun.
Biliyorum.
-Seni seviyorum. -Seni seviyorum.
-Anne. Buraya gel. -Nonna.
Thomas?
Ne yapıyorsun?
Ata biniyorum işte.
Gittiğim yerlere uyum sağlamayı severim de.
Peki ya düğün?
İptal edildi.
Izzy…
Selam.
İtiraf etmem gereken bir şey var.
Sana karşı tamamen dürüst olmadım.
Kasabaya gittiğimiz gece beni sana o şekilde bakmakla suçladın ya?
Sana o şekilde bakıyordum aslında.
Ve hayatımın sonuna kadar da sana öyle bakmak istiyorum.
Isabella…
Sen bir yıldızsın.
Her zaman aradığım, hayatımın ışığısın.
Birlikte dünyayı değiştirebiliriz.
İtalyancan o kadar da paslanmamış.
Alıştırma yapıyorum.
Onu sevdiğini söylemiştim!
-Çok güzel. -Tanrım! Doğru sezmemiş miyim?
Doğru sezmişim, değil mi?
-Sanırım medyumum. -Hayır, ben de demiştim.
Yürürken ikinizi gördük.
Ben başından beri hissetmiştim.
Gezmeye ne dersin?
Nereye?
Ata dondurma sözü verdim. Sen de ister misin?
Tabii. Paran var mı?
Ben hallederim.
O atı kamyonetten iyi sürersin umarım.
Deneyeceğim.
-Seni seviyorum Wally. -Seni seviyorum.
PRENS NİKÂHI İPTAL ETTİ
KÖPEK ÇANTASI
GÜZELLİK SALONU BELISSIME BÜYÜK TEKRAR AÇILIŞ
UBER DE GLEISE SATILIK
SATILIK DEĞİL!
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna