Dowództwo, tu kapitan Irons.
Widzę z bliska UAP, położenie 310.
Przyjęłam. Na radarze niczego nie widać.
Nigdy nie widziałem takiego manewru.
Skręca w głąb lądu, w kierunku parku.
U nas nadal nic. Coś nam zasłania?
Nie. Porusza się za szybko. Proszę o zgodę na kontakt.
Nie udzielam. Wycofaj się, Irons.
Powtarzam, brak zgody na kontakt.
Potwierdź.
Nie. Muszę się temu przyjrzeć.
Za dużo musztardy. Myślałem, że się kumplujemy.
Bo się kumplujemy.
Co ty robisz?
-Dałem trochę za dużo musztardy. -Tak myślisz?
Chciałabym umieć go tak rozśmieszyć.
No co? Synek tatusia.
Kluczem do jego serca jest udawany ból.
Chodź tutaj, Charlie.
Już dobrze, kochanie.
Już dobrze.
Zostań z Charliem i zadzwoń pod 911.
Jack, przestań.
-Co robisz? -Miasto jest godzinę drogi stąd.
Kto inny mu pomoże?
-Zaraz wrócę. -Dobra, idź.
To pewnie tylko fajerwerki.
Boże. Przepraszam.
Wszystko gra? Nie widziałem cię.
Jesteś cały?
Jak masz na imię, kolego?
Irons.
Co?
Kapitan Sean Irons. Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych.
Jesteś sam? Co się stało?
Doszło do zderzenia.
Do zderzenia?
Z czym?
Na pewno wszystko w porządku?
-Czy to... -UAP.
-Co? -Niezidentyfikowane zjawisko lotnicze.
UFO wam się znudziło?
Długo czekałem, żeby zobaczyć to z bliska.
Ta technologia wszystko zmieni.
Coś tam się rusza.
Analizuję planetę.
Opiekun odrzucony.
Opiekun zaakceptowany.
Parowanie.
Rozpoczęto procedurę samozniszczenia.
Uwaga!
Chodź.
Analizuję planetę.
ALERT RYZYKO WYGINIĘCIA: 15%
Nikt nie przyznał się
do bohaterskiego ratunku 15 uprowadzonych dziewcząt.
Ale naoczni świadkowie informują
TWORZENIE – STRAŻNIK – KOSTIUM
o kolejnym pojawieniu się bohatera okrzykniętego Strażnikiem.
Wskaźnik przestępczości spada.
Przestępczość spadła o cztery procent.
UKOŃCZONE MISJE
Tato, porzucajmy piłkę!
Sorki. Możemy za tydzień?
Dłużej tak nie mogę, Jack.
Charlie, nadal jesteśmy rodziną.
Najnowsze wieści. Znów widziano Strażnika.
Strażnik używa technologii obcych.
Prawa termodynamiki i fizyki go nie dotyczą.
Mogę znaleźć źródło zasilania, ale potrzebuję zasobów.
Do ciebie mówię, Anselu Argon, dyrektorze Argon Industries.
TAJNA BAZA
STRAŻNIK
Zadarłeś z niewłaściwym superbohaterem. Odmów paciorek, bandyto.
-Charlie? -Strażnik skopie ci tyłek.
Charlie.
10 LAT PÓŹNIEJ
Twoja kolej.
Nuk... Nie.
Moja prezentacja nie dotyczy żadnego z tych źródeł energii,
ale nowego źródła.
Jest nim
największy bohater świata, Strażnik.
-Nie. -Charlie, jaki to ma związek?
Wszyscy mówią o tym, jak Strażnik
powstrzymał katastrofę nuklearną w Indiach.
Albo jak ocalił dzieciaki na Tajwanie
czy uratował odrzutowiec w Brazylii.
Nikt nie mówi o tym, jak tego dokonał.
Ma jakieś nowe źródło energii, inne niż te.
Cześć. Dobrze trafiłam?
Maya Monroe?
Moi drodzy, oto nasza nowa uczennica z Turcji.
Nie drwijcie ze zwyczajów, które...
Chodziła tutaj.
Nieważne.
Możesz usiąść. Charlie, kontynuuj.
Ale wróć do tematu.
-Co? -Nie wiem.
-Wreszcie. -Wiesz co?
Co za głupoty.
Jutro sprawdzian.
KOCHAMY BERGERA
Berger!
-Rodzice robią mi siarę. -Berger!
Twój tata przynajmniej przychodzi.
Mój jest na niekończącej się konferencji.
-Spójrz. -Hej.
Lizzie z Mayą. Na dziewiątej.
Moja przyjaciółka z podstawówki właśnie do nas wróciła
po latach podróżowania po świecie.
Zazdro.
-Jaki masz nick? -Nie mam profili.
Co?
Dobra. Jakie są twoje zainteresowania?
Otwieranie zamków, norweski death metal.
Z zawiązanymi oczami rozłożę i złożę M4.
Spoko.
Zaprosiłeś już Lizzie na bal?
Jeszcze nie.
Kobiety lubią, gdy zostawiamy coś na ostatnią chwilę.
Kto ci to powiedział?
Hej! Berger...
Mama kazała ci przekazać wiatraczek. Proszę.
Weź.
Wiesz, że mówisz do niego Berger,
ale to też twoje nazwisko?
Dlatego na mnie mówią Big Mac.
-Smaczniejszy burger. -Jasne.
GOŚCIE 11
Rany, łatwizna.
GOSPODARZE 0
Dalej, Forrest.
Charlie Kincaid.
Chyba trener przypadkiem wypowiedział moje imię i nazwisko.
Wchodzisz. Potrzebujemy mańkuta.
Wielki dzieciak.
Kto to jest?
Forrest Deal.
Znany jako „Sekwoja”.
-Rzucać będzie Charlie Kincaid. -Żwawo, Kincaid.
Dawaj, Forrest!
Ponoć jego rodzice się go boją.
Powodzenia, Charlie.
Jego spojrzenie jest tak zabójcze, że nie może nawet patrzeć w lustro.
Dalej, Charlie! Dasz radę.
Nie wiedziałem, że to liga kaszojadów.
Nie wiedziałem, że w gimnazjum podają sterydy.
-Dalej, Charlie. -Nie zabij mi kumpla.
Jedziesz, Forrest. Rozwal go.
Charlie!
Będzie ślad.
-Charlie. -Jego mama się wścieknie.
Znowu ta piosenka? Zmień wreszcie...
Nie. Poza tym wszyscy wiemy, że to klasyk.
-Nikt tego nie wie. -O Boże.
Mój samochód, moja muzyka.
-Jasne? -Już po mnie.
Mają 38 na godzinę.
Akurat. Gonimy?
Nie. To tylko dzieciaki. Odpuść.
Nienawidzę dzieci.
Nawet własnych.
Pa, Charlie.
Znów widziano…
Co?
...słynnego Strażnika.
Po raz kolejny nie znaleziono odcisków palców ani innych dowodów,
oprócz dziwnych wzorów, które są już znakiem rozpoznawczym…
-Jak tam mecz? -...Strażnika.
-Znowu Strażnik? -Tak.
...czym jest Strażnik?
Samotnym stróżem prawa czy...
Spakowałeś już torbę do taty?
Oboje wiemy, że odwoła.
-Cześć, Jack. -Cześć.
Jest z nami Ansel Argon, dyrektor generalny Argon Tactical.
Strażnik dość mocno wpłynął na działalność jego firmy,
bo w obliczu pokoju wiele krajów
musiało zrezygnować...
Tak, widziałam.
Spółka Argon Tactical odnotowała ostatnio straty
po raz pierwszy od 13 lat.
To nieprawda.
-A jednak. -Nie, to zdecydowanie nieprawda.
Przesuńmy to o tydzień.
Jack, daj spokój.
-Przepraszam. -Nie rób mi tego.
Mam dość tych wymówek.
-Taką mam pracę. -W porządku.
Podrzucam go o 18, bądź na miejscu.
-Jasne. -Pa.
Niech zgadnę. Kolejna „konferencja”?
Przekładamy na przyszły miesiąc?
Nie! Cieszy się, że cię dzisiaj zobaczy.
Założę się, że nawet nie pamięta o moich urodzinach.
Pamięta.
Idź, spakuj się i weź prysznic.
Jeśli Strażnik nadal będzie zmniejszać zapotrzebowanie na obronność,
czy w branży zacznie się panika?
Podsunę ci lepsze pytanie.
Strażnika nikt nie nadzoruje.
Co się stanie, jak będzie miał zły dzień?
Zobacz, czeka na ciebie.
Dlaczego to robimy?
-Hej. -Super!
-Cześć. -Hej.
Wygląda na trochę starszego.
-Bardzo się cieszy. -Cieszę się, że tu jestem!
To co, widzimy się w środku?
Chyba mam kłopoty.
Nie, miał ciężki dzień.
Świeczki są na dole.
-Moje ulubione! -Nie zjedzcie wszystkiego naraz.
Nie obiecuję.
To nie będzie trwać wiecznie, wiesz?
Zanim się zorientujemy, dorośnie i...
będziesz go błagać, żeby oddzwonił.
Nie musisz mnie przekonywać.
Chcę spędzać z nim więcej czasu, naprawdę.
Po prostu byłem zajęty.
Są rzeczy ważniejsze niż praca, Jack.
-Rozumiesz? -Wiem.
-Porozmawiaj z nim. -Jasne.
Dziś wieczorem.
-Minęło sporo czasu. -Tak.
Fajnie się tu nie urządziłeś.
Połączenie stylu samotnego ojca z wynajmem krótkoterminowym.
Gdzie masz ten zabawny kubek ode mnie?
Gdzieś tutaj.
Charlie, przepraszam za mecz.
Przegapiłem przesiadkę w Denver,
a w samolocie nie miałem Wi-Fi.
Ale przywiozłem ci coś.
Nie musisz mnie przekupywać.
Muszę.
I zamierzam.
Zaczekaj tutaj!
Dobra, Charlie. Moja stara rękawica.
Trzymałem ją dla ciebie i myślę, że to dobry moment.
Jestem leworęczny, tato.
No tak.
Przepraszam.
A gdybyś mógł mieć cokolwiek,
co by to było?
Chcę tylko znowu pojechać na kemping.
Jak kiedyś.
To świetny pomysł. Jak tylko młyn w pracy się uspokoi,
pojedziemy. A teraz...
Kupiłem ci Nintendo Switch.
-Wiem, że nie lubisz łapówek. -Może być.
Dalej.
Trzy, dwa, jeden... już!
Home run, pięknie!
Czas na pizzę!
-Za trzy, dwa, jeden. -Dwa, jeden.
No nie.
Nie mają tu SUP?
-Co to SUP? -Sztuczka z ukrytą piłką.
Znasz to, prawda?
Gdzie pierwszy bazowy udaje, że rzuca do miotacza,
a biegacz lekko wyprzedza.
A potem chwyta piłkę!
-Co? Oszust. -Biegnie...
Czekaj. To oszustwo. Marnujesz moje...
Oddaj. Przez ciebie przegrywam.
Przepraszam. Odbiorę.
Dobra.
Pośpiesz się.
Przepraszam, że to tyle trwało.
Niech zgadnę. Coś w pracy.
Tak, to był mój szef. Muszę...
Nagły wypadek, nie mam wyjścia.
Zawsze masz nagłe wypadki.
Odwołaj, jak zawsze.
Charlie, wiem, że to jest do bani.
Chcę tu zostać i świętować z tobą.
Ale muszę iść. Uwierz mi, to ważne.
Tak, wiem. Ważniejsze ode mnie.
Tego nie powiedziałem.
Zaprosiłeś mnie, bo mama cię zmusiła.
Przyznaj!
-Chcesz, żebym był szczery? -Tak. To mi wystarczy.
Słuchaj. Wrócę za góra dwa dni. Dobra?
Wtedy usiądziemy i wszystko ci wyjaśnię.
W sposób, który pozwoli ci to zrozumieć.
Wszystko rozumiem.
Do kitu z ciebie ojciec.
Charlie.
Sam nie możesz tu zostać.
Zadzwonię po mamę.
Ja to zrobię.
Cześć, mamo. Siedzisz?
Tata ma nagły wypadek w pracy, możesz po mnie przyjechać?
Tak, wiem, słabo.
Dobra.
Będzie za dziesięć minut.
-Nie musisz czekać. -Słuchaj. Wiem.
Nie jestem już dzieckiem, tato.
Do zobaczenia.
Nerka.
Koniecznie.
Kocham cię.
Do zobaczenia za kilka dni.
Nadal tam jesteś?
Uwielbiam, kiedy nazywasz mnie mamą.
Teraz zrobimy balangę.
Zrobimy balangę.
Co to jest?
Cześć, Berger.
Cześć.
O kurczę.
Co tu robicie?
Berger powiedział, że dasz mi notatki na ten głupi sprawdzian.
Powiedział też, że tata cię porzucił i słuchasz Anne Murray w samotności.
Zaczynajmy balangę.
Dużo lepiej.
Stary, co to ma być?
Laski kochają ckliwe historie.
Po co je tu ściągnąłeś?
Nie wiedziałem, że chcesz mieć balangę solo.
Maya mnie nie lubi. Wyjechała przeze mnie z kraju.
Wtedy by jej tu nie było.
Weź głęboki wdech.
A teraz zrób wydech w swoje dłonie i powiedz, jak pachnie twój oddech.
-Dobrze. -Super.
Teraz użyj tej słodkiej woni i zaproś Mayę do tańca.
Nie.
Napiją się panie czegoś słodkiego?
Prowadź.
Kocham cię, tato! – 4. urodziny Charliego
Czekaj. Jutro masz urodziny?
Zapamiętałaś datę?
Nie, jest na zdjęciu.
Super.
Nie robię hecy z urodzin. Zawsze się rozczarowuję.
Urodziny z rozwiedzionymi rodzicami są do bani.
Wiem. Mój tata jest królem głupich prezentów z lotniska.
Wiesz, ile poduszek pod tyłek mam w domu?
A nie takich na szyję?
Tylko dwa widelce? To seryjny morderca?
Chciałem...
pogadać...
Pamiętasz piątą klasę?
Tak, co się stało w piątej klasie?
Źle mi z tym, co zrobiłem.
Nie wiem...
jak to powiedzieć.
-Ale... -Co się dzieje?
Próbuję się otworzyć.
-Nie, za tobą. -To właśnie próbuję powiedzieć.
-Berger? -Lizzie?
Poruszyłem kulki i się otworzyło, nie mogę...
Spoko, czaję.
Twój tata to świr.
Ostrożnie.
-Jak to otworzyć? -Potrzebujemy kodu.
To jak escape room. Poszukajcie wskazówek.
Kod numeryczny.
Odpadają zwierzęta z dzieciństwa, miejsce urodzenia.
Kiedy jest rocznica twoich rodziców?
Są rozwiedzeni.
A urodziny twojego taty?
18 listopada.
Albo...
-Lepiej, urodziny ukochanej osoby. -Nic.
Wczesne wszystkiego najlepszego.
Zero, cztery, zero, siedem, zero, osiem.
Cześć.
Wygląda jak winda.
Jedzie na górę?
Szczyt lenistwa.
Dlaczego ma tylko jeden przycisk?
Nie dotykaj...
Flaki mi wykręca.
-Jak nisko zjechaliśmy? -Bardzo.
Nic mi nie jest.
Ale tu miejsca.
Aktywacja bazy.
Chodźcie.
Jak głęboko jesteśmy?
Ale sztos.
Lepiej.
Sztos nad sztosy.
Spójrzcie.
Chodźcie tutaj.
Co to jest?
Jak on to zbudował? Jesteśmy ze sto kilometrów pod ziemią.
Witajcie.
Misja w toku.
„Bieżąca lokalizacja: Nowa Zelandia”.
Daleko stąd.
Archiwum misji.
Katastrofa lotnicza w Brazylii.
-Katastrofa jądrowa w Indiach. -Trąbili o tym wszędzie!
Tsunami w Japonii.
Coś w Empire State Building.
To wszystko misje Strażnika.
Jesteśmy w tajnej bazie Strażnika.
Pod domem twojego taty.
Zdajesz sobie sprawę, co to oznacza?
To znaczy, że mój tata
pracuje dla Strażnika.
-Nie. -Koleś.
To znaczy, że twój tata jest Strażnikiem.
Co?
Nie.
Mój tata nie jest Strażnikiem. Strażnik to bohater wszech czasów.
Mój tata nie radzi sobie ze skrzydełkami.
Widziałem go bez koszuli.
Ledwo umie pływać.
-Spoko. -Mój tata nie jest Strażnikiem.
Ktoś się wypiera.
Słuchajcie.
Czy Strażnik nosi nerkę?
Znowu go zgubiłem. Blokada sygnału jest za silna.
Uruchom ponownie. Symuluj pochodzenie.
Robi się.
Irons, jak stoimy ze Źródłem Strażnika?
Znajdziemy je. Wyluzuj. Potrzebujemy czasu.
Czasu?
Miałeś czas. Miałeś lata.
W końcu odpowiedź jest jedna z dwóch. Znalazłeś go albo nie.
Nie znalazłeś, więc wylatujesz.
Zwalasz mnie?
Nie tylko ciebie.
Nie, zwalniam wszystkich.
Zwalniam tego gościa, zwalniam jego, ją.
Ona jest w porządku, on też.
Wiem, co się stało tamtej nocy.
Straciłem wszystko, próbując udowodnić, że to prawda.
-Wiarygodność i karierę. -I moje pieniądze.
Mój własny rząd próbował mnie zniszczyć za zadawanie pytań.
Jak myślisz, dlaczego?
Słuchaj, uwielbiam tę historię.
UFO, las, zły człowiek, który ukradł kulę,
stało ci się kuku.
Rozumiem. Opowiedz to komuś innemu.
Jak tylko Strażnik popełni błąd, znajdziemy Źródło.
O Strażniku wiem jedno.
Nie popełnia błędów.
Macie czas do końca tygodnia.
Trwa drukowanie.
Fajne lasery.
Sam się buduje.
Jakaś drukarka 3D z kosmosu.
Niech wydrukuje fałszywy dowód.
-Może wydrukować Britney Spears? -Nie dość już przeszła?
Nie można drukować ludzi.
Jest tylko kilka rzeczy do wyboru.
Maya, chyba nacisnęłaś zły przycisk.
Tak. Awaryjne wyłączenie.
Wypróbuj ten przycisk.
Transfer w toku.
Ładny materiał.
Co to jest?
Wygląda jak magiczna różdżka.
Dobrze wyglądasz, Hermiono.
To nie jest magiczna różdżka, to różdżka magnetyczna.
Co?
To HUD.
-Co? -Wyświetlacz przezierny.
Do czego służy ten przycisk?
Berger! To nie plecak!
-Trzymaj się, idę! -Wyłącz to!
-Ściągnij mnie, Maya! -Czekaj, już...
Lizzie, uważaj!
-W porządku? -Tak.
-Ale jazda. -W porządku?
Cel namierzony.
Ożeż...
Boże, Maya!
-Zabiłem Mayę. -Zabiłeś Mayę.
-Zabiłem Mayę. -Zabiłeś Mayę!
Żyje. Nie zabiłeś.
To było niesamowite.
Dopasowywanie.
-Stylowe i funkcjonalne. -Patrzcie na to!
Gdzie jego głowa?
Na żywo DJ Berger, bezgłowy zabójca!
Berger?
Ekipa! Spójrzcie na mnie.
Dobrze dzisiaj wyglądam.
Ale jak?
Niesamowite!
Włożyłem głowę przez magiczny portal
i wyszła drugim.
O rety.
Co to jest?
Wezwano G-mobil. Gotowy do misji.
Ale sztos.
Nadal uważasz, że twój tata usługuje Strażnikowi?
TATA NR 2 NA ŚWIECIE
dla taty CAŁUJĘ, CHARLIE
Wszystko gra?
Tak, tylko...
Możemy już iść.
Wyglądasz, jakbyś coś popsuł.
Nie wiedziałem, jaki jestem silny.
Skoro jesteśmy sami,
powiem tylko, że odbieram twój sygnał.
-I... -Co?
Chętnie pójdę z tobą na bal.
Dziękuję za całkowicie losową propozycję w ostatniej chwili.
Naprawdę.
Ale mam już z kim iść.
-Z kim? -Z kimś starszym, w moim typie.
Jesteś dla mnie trochę za młody.
Jesteśmy w tym samym wieku.
Musimy wszystko odłożyć na miejsce.
Nikt nie może wiedzieć, że tu byliśmy.
Jutro sprawdzian.
Łatwizna. Żałuję, że nie mogę go napisać za ciebie.
Właśnie.
Mam szalony pomysł.
Tajna misja.
Ale będziemy musieli pożyczyć kilka gadżetów.
Na sprawdzian macie pięć minut.
SPRAWDZIAN
Żadnych telefonów.
Źródła energii
Oszustwa będą karane.
„Maya”.
Nie ma problemu.
Gotów na ścięcie Sekwoi?
Co jest?
Mamy silny sygnał.
SYGNAŁ STRAŻNIKA ZABLOKOWANY
Hawaje, Irons, widzicie?
-To było coś. -Nawet nie zauważyła.
Przepraszam, panie Berger.
Co schowałeś w swojej szafce?
Rzeźba na zajęcia plastyczne.
Mam cię na oku.
-Trudny ten sprawdzian, dziękuję. -Do usług.
-Trenerze? -Tak?
Chcę zagrać.
Jesteś tego pewien?
Rzucać będzie Charlie Kincaid.
Pierwszy strike!
Mocny rzut.
To jest linia życia.
Zwiększono moc.
Charlie.
Mamy silny sygnał. Silny jak samotna matka.
To może być to.
To jest linia dobrobytu.
Drugi strike!
A ta mi mówi, że nie masz partnera na bal.
Maksymalna siła.
Pójdziesz ze mną?
-Mogę. -Super.
-Niezła moc. -Trzeci strike. Wypadasz.
-Ja z przodu! -Wisisz mi nową rękawicę!
Co dalej?
-Jesteś świetnym kierowcą! -Dzięki!
WYKRYTO SYGNAŁ STRAŻNIKA
Co on, bączki kręci?
Pilnuj go.
SŁABY SYGNAŁ STRAŻNIKA
Znów widziano Strażnika.
Przedstawiciele...
-Ponad 173! -Mamy bandziorów!
Włączaj!
Dyspozytor, kod 10-80.
Wygląda jak hipisowska furgonetka na sterydach.
To syreny policyjne?
Charlie, gaz do dechy, już.
Nie mogą mnie zamknąć! Idę na medycynę!
Czas na ucieczkę.
YOLO!
Hipisowski monster trucku, zjedź na pobocze!
Zatańczmy!
Z drogi, barany!
Charlie, szybciej!
Nadal nas gonią!
To pojazd taktyczny.
-Wypróbujcie wszystko! -Automatyczny karabin maszynowy. Rakiety.
Osłupiacz aktywny.
Osłupiacz nieaktywny.
Pełen skok mocy.
Namierzam.
Aktywuję zasłonę dymną.
-To dym? -To bomby dymne.
Nie mogę być blisko dymu, mam astmę.
Zamknij okno!
Co to jest, wąglik?
Daj trochę.
Co jeszcze mamy?
Zrób cokolwiek. Wymyśl coś.
-Impuls magnetyczny. -Mamy magnesy.
Połączenie nawiązane. Magnesy złączone.
Stój!
Nieźle prowadzisz, Kincaid!
Gram w Mario Kart na bardzo wysokim poziomie!
BLOKADA SYGNAŁU WYŁĄCZONA
-Odblokowany. -Tak jest. Mam go!
Dawaj mapę.
Musiał popełnić błąd.
Właśnie tak.
Powiadom zespół, że ruszamy na misję.
OKREŚLONO LOKALIZACJĘ
Mamy go.
To nie takie trudne.
Czekajcie. Zaraz przyjdę.
Dobra. Byle nie za długo.
Charlie, przepraszam, sprawy się skomplikowały.
Nie będzie mnie jeszcze parę dni.
Za tydzień się zobaczymy. Wszystkiego najlepszego. I…
Maya, daleki rzut.
-Mam! -Nie!
Chyba padł!
Lizzie!
To było niesamowite.
Pójdę na górę i gdzieś zadzwonię.
-Nie mogę uwierzyć... -Myślałem...
Ty pierwsza.
Właśnie chciałam to powiedzieć.
To musi być dziwne, co?
Wiedzieć, że tata ma kosmiczną jaskinię.
Tak, to dziwne. Dzięki, że pytasz.
To tak, jakbyśmy się nawet nie znali.
Myślałem, że robi w serwisie Apple'a.
A on myślał, że jestem praworęczny.
Ja nie zapomniałam.
Wszystkiego najlepszego.
Naprawiłaś go?
Dziękuję.
Formacja.
Jak cię nazywają?
-Wisconsin. -Ja jestem Hawaje.
Aloha.
Pełna czujność.
Ostrożnie, to może być dom Freddy'ego Kruegera.
Widzicie zabezpieczenia?
Widzę elementy obronne.
Wydają się nieaktywne.
Sygnał pochodzi ze środka.
Ruchy.
-Czysto. -Czysto.
Ładnie pachnie.
Włamujemy się do meblowego?
-Co kradniemy, Irons? -Dowiesz się, jak to zobaczysz.
Mam taką lampę.
Rozumiem, dlaczego nie mógł powiedzieć światu o sekretnej tożsamości.
Ale...
Dlaczego nie powiedział mnie?
Nie można mi ufać?
W piątej klasie nie można było.
Więc pamiętasz.
Jak mogłabym zapomnieć?
Przyjęcie urodzinowe Robbiego Fernandeza.
Prawie się pocałowaliśmy.
Stchórzyłeś i powiedziałeś wszystkim, że mam nieświeży oddech.
To nie była prawda. Nie masz nieświeżego oddechu.
Wiem, pachnę ślicznie,
ale ksywka „Zgniła Maya” jakoś przylgnęła.
Dlatego wyjechałeś z kraju.
Co? Mamę przenieśli, głupku.
Odbieram impuls elektromagnetyczny spod domu.
Sprawdziliśmy. Nie ma piwnicy.
Zajrzyjcie do gabinetu.
Ma świetne feng shui i sekretną windę.
Ekstra, co?
No to bingo.
Co słychać? Witamy w MTV Cribs.
Mówi Barry Berger.
Jestem w mojej tajnej bazie. Podziemne klimaty, co?
To pewnie Lizzie.
Skąd wzięła latarkę?
Coś jest nie tak. Musimy iść.
AKTUALNA MISJA: AKTYWNA LOKALIZACJA: JAPONIA
To tutaj dzieje się magia.
Nie wiem, co to za pomieszczenie...
Musimy się schować. Są tu ludzie z bronią.
-Mafia? -Nie. Wyglądają na najemników.
Skąd wiesz?
Po sprzęcie. Widziałam sig sauera MDX,
glocka 17 zev dragonfly, kamizelki i granaty.
Musimy iść po Lizzie i... Boże, Lizzie.
Nie mogę się doczekać...
Starszy chłopak
Pamiętaj, żeby nie robić z tego hecy.
Strażnik ma misję w Japonii.
Minęliśmy się.
Zabierzmy to i wynośmy się stąd.
Chyba mamy towarzystwo.
Ktokolwiek to jest, to nie on.
Mogą szukać tego samego, co my.
Lepiej bądźmy pierwsi.
Co zrobimy?
Mam pomysł. Będziemy się ukrywać, aż ocali nas tata Charliego.
Jak długo go nie będzie?
Parę dni.
Bardziej dwa czy dziesięć?
Człowiek może przetrwać trzy dni...
Dwa dni.
Lizzie jest na górze i musimy jej pomóc.
Jak? Jedynym wyjściem jest winda.
Garaż. Stamtąd wyjechał kamper.
Musi być jakieś wyjście, prawda? Chodźmy.
Ktokolwiek tu jest, wykurzymy go.
Ty i Wisconsin przeczeszecie teren.
Jersey i Hawaje, ustawcie zakłócacz sygnału na górze.
Przeszukajcie dokładnie dom.
Nie ważcie się nawet odlać, nie informując mnie. Jasne?
Tak jest.
Od teraz.
Ma taką bajerancką japońską toaletę,
z czujnikami ruchu, która rozpyla...
Ta. Na górę.
-Tak jest. -Ruchy!
Słyszałeś go. Ruszajmy.
Napisz, jak będziesz, to wyjdę.
Inicjowanie blokady.
Szybko!
-Pięć, cztery, trzy... -Dalej!
...dwa, jeden.
-Słyszysz? -Tak.
Za mną.
Wracamy.
Argon, znaleźliśmy to miejsce.
-I co? -Mamy problem.
Jaki?
-Przyjedź jak najszybciej. -Jestem w drodze.
Usunięto źródło zasilania.
Gdzie się chowasz?
Generowanie prognoz.
Charlie.
Chodźmy!
Wiem, że mnie słyszycie, kimkolwiek jesteście.
Zamknęliśmy obiekt. Nie uciekniecie.
Przyszliśmy odzyskać przedmiot,
a dotarliśmy tu, śledząc jego sygnaturę energetyczną.
-Wiemy, że jest tutaj. -Furgonetka.
Szukamy obiektu, nie was. Macie wybór.
Oddajcie go i nic wam się nie stanie.
Stańcie nam na drodze, a pożałujecie.
Nie.
Gdzie ci intruzi?
Są na dole, a tu ktoś jest. Dziewczyna.
A jeśli wezwała policję?
Niemożliwe. Rozstawiłem zakłócacze.
Zablokowałeś każdą częstotliwość?
Czy SpongeBob ananasowy ma dom?
Wieczorem ubrudzimy sobie ręce.
Nie pisałem się na zabijanie dzieci.
Kto powiedział coś o zabijaniu dzieci?
Znajdziemy ją i nastraszymy, tak?
Dobrze. Bo nie zabijam dzieci.
No pewnie.
A dorosłych?
-Dorosłych zabijasz? -Jasne.
-Normalka. -Dokładnie.
Jeden dorosły mniej.
Stój!
Kim jesteś?
Jestem Lizzie McGonagle. Elizabeth.
Mam 14 lat.
Wyglądam dojrzale,
ale dopiero zaczynam czuć się komfortowo we własnej skórze.
Jestem zbyt ładna, żeby umrzeć.
Nie wiem, dlaczego chcecie mnie zabić.
Przecież jestem ładna, tyle przede mną.
Przed wami dużo mniej.
Naprawdę nie chcę, żebyście mnie zabili. Proszę.
Proszę.
Kto to?
-Nie wiem. -Wezwałaś gliny?
Nie! Przysięgam.
-Zamówiłaś jedzenie? -Nie, to nie jedzenie.
W kuchni macie pizzę, ale DiGiorno.
Kim jest DiGiorno?
DiGiorno stoi przy drzwiach?
-Nie! -Kim jest DiGiorno?
Nie wiem, czego tu szukacie.
Sprowadź ją tu.
„Przyszliśmy odzyskać przedmiot”.
-Chyba ten. -No pewnie.
-Gdzie byłeś? -Nie wiem.
Pokazywał mi rzeczy.
Miałem wizję. Cokolwiek to jest, jest potężne.
Oddajmy im to i wynośmy się stąd.
Co? Nie! To mojego ojca.
Co z tego? Jak im tego nie oddamy, zabiją nas.
I tak mogą nas zabić.
Nie ufam wojskowym.
Nic nie możemy zrobić.
Nie. Jest coś, co możemy zrobić.
Brońmy się!
O to mi chodzi.
Okłamałam was.
To tylko mój chłopak.
Spławię go i tyle. To nie jego sprawa.
Nikt nie musi ucierpieć.
Poczekaj. Jego rodzice są prawnikami.
Jedno z rodziców tylko od szkód osobowych,
ale i tak będą go szukać i wezwą policję.
Nie zadzierajcie z łowcami nieszczęść.
-Lizzie! -Zasłoń drzwi.
-Czekaj. -Masz 60 sekund, żeby go spławić.
-Tu jest strasznie! -Tylko spokojnie.
Cześć.
Jak zawsze wyglądasz zachwycająco.
Dzięki, Big Mac. Ale...
Co to?
Wezwij pomoc! Gliny!
-Zabierz ją. -Wystarczy.
Właź.
Eugene właśnie dostał prawo jazdy.
Można nie po imieniu?
Woli być nazywany Big Mac.
-Broń. -Co tu robicie?
No już mówię.
Przyjechałam po dziewczynę...
-Tak. -To moja dziewczyna.
Tak się złożyło, że była tu z moim bratem
i jego kumplem Charliem.
Dlatego tu jestem.
Czyli przyjechałeś do dziewczyny,
która spotyka się z twoim...
Bratem.
A jego kumpel to...
-Charlie. -Charlie.
I do innych kumpli.
Nie musicie się ze mnie śmiać, ale owszem.
Idealnie.
Tylko dzieci?
Irons! Kiedy chciałeś mi powiedzieć, że znalazłeś tajną bazę Strażnika?
Chciałem zaczekać, aż będziemy mieli źródło energii.
Naczekałeś się. Gdzie jest?
Zaginęło.
Ktoś tu. Może ochrona, najemnicy...
Najemnicy?
Ktokolwiek to jest, dobrze się ukrywa.
Romeo i Julia to nastoletni najemnicy?
Cześć.
Bronić się?
Jak mamy się bronić?
Mam pomysł.
Słyszeliście o wojnie partyzanckiej?
Xbox czy PS5?
Mówię o prawdziwej partyzantce.
Wykorzystuje słabości jako mocne strony.
Jesteśmy od nich mniejsi, ale jesteśmy mobilni.
Jesteśmy u siebie i mamy gigantyczną drukarkę 3D.
Weźmy gadżety, ogarnijmy to i walczmy.
Włączone? Tak.
Cześć, szukam Charliego Kincaida.
Ktoś chciałby cię pozdrowić.
Charlie, oni mają broń! Rób, co każą.
Złapali Lizzie.
Berger, stary. Słuchaj, jeśli umrę, to cię zabiję!
Zamknij się.
Przynieś Źródło, Charlie, albo zabiję twoich przyjaciół. Jasne?
Mój brat tu jest.
Zabiją mojego brata. Daj mi to.
Berger, wiem, że się boisz. Ja też.
Mamy plan. Możemy walczyć.
Daj spokój, Charlie, żaden z ciebie bohater.
Kim w takim razie jestem?
Tchórzem. Ale to nic złego.
Chłopaki.
Ale to nie czas na bohaterstwo. Bądźmy tchórzami.
Mówi to gość, który boi się wyjść z domu
bez zapasowego inhalatora?
Astma, celiakia, litry psikadła do nosa.
Chłopaki. Jesteście przyjaciółmi.
Ryzykujemy życie dla byle kamyka,
żebyś pokazał tacie, jaki jesteś odważny.
Ale on ma to gdzieś.
Bardziej martwi się o pracę niż o syna.
Przestańcie się kłócić.
Przestańcie, kretyni.
To nie czas na żale!
Współpracujmy.
Nie ma mowy. Już wolę iść solo.
Jego rodzice są prawnikami.
Gdzie Hawaje?
Zajęty. Skup się na znalezieniu Źródła.
Słyszeliście go. Ruchy.
Ty też. Jersey ich popilnuje.
Czysto.
Sprawdźmy następny pokój.
Niska moc.
-Ten też padł. -Wszystko padło.
Virginia, jaki status?
Masz coś?
Niech to.
Nic. A źródła zasilania nie ma.
Znajdź je, proszę.
-Czas na drugą fazę? -Tak.
ZDALNE
Chciałbym już wysadzić to miejsce. Nienawidzę go.
Pilnuj gnojków.
Nerka?
Co on wie? Wygląda jak dziecko.
-Pieniążek. -Nawet nie dorósł...
Zabiłem człowieka.
Ładowanie.
To jest źródło energii Strażnika.
Miałeś wczoraj prezentację na ten temat.
Pani Squint jest mi winna przeprosiny.
Myślisz, że dadzą mi za to Nobla?
-Nie sądzę. -Hej!
Kto jest teraz bohaterem, leszcze?
Przepraszam za to, co powiedziałem.
Twoje dolegliwości to tak naprawdę twoje mocne strony.
Przepraszam, że cię uderzyłem.
Niezłe przeprosiny.
Nie byłem gotów ci wybaczyć.
Chciałem cię przetrzymać.
Ale też przepraszam.
Ten gość był chyba wczoraj w telewizji.
Czekaj, nie.
Ile wy macie lat?
-Osiemnaście. -Czternaście.
-Jesteście tu sami? -To my zadajemy pytania.
Możemy go torturować.
Niby jak? Łaskotkami?
Co zrobicie?
Stary, za długo!
I co, masz łaskotki?
Sprzedacie mi to cacko?
-Powtórzyć? -Nie!
Nie trzeba.
-Co chcecie wiedzieć? -Wszystko.
Widzicie to świecące coś?
To bardzo zaawansowana technologia.
Jak technologia z innego świata.
W sensie od kosmitów?
Tak.
To właśnie oznacza „z innego świata”. Nie z tego świata.
Nie ma mowy. Stworzono to dla ludzi.
Bo dostosowuje się do otoczenia.
To kreator świata. Stworzył całe to miejsce!
Myślicie, że Strażnik to zbudował? Nie bez tego.
Po co ci to?
Uważam, że Strażnik uwolnił tylko ułamek jego potencjału.
A ty chcesz z tego zrobić broń.
Wiecie, po co mi to?
Chcę rozwiązać problemy świata.
Czemu nie powiesz tego mojemu tacie?
Wiesz, ile razy prosiłem go o pomoc w telewizji?
A on mnie olał.
Znam to uczucie.
Twój tata jest taki samolubny.
Chce tej technologii tylko dla siebie!
Ja chcę się nią podzielić.
Kto tu jest zły?
-Ty. -Wyglądacie na mądre dzieciaki.
Dajcie kulę, a was wypuszczę.
-Nie ufam mu. -Nie ma mowy.
Daję słowo.
Charlie. Podejdź.
Stary.
Masz szansę zostać bohaterem.
Wiesz? Nie rób tego dla mnie.
Zrób to dla niej.
Coś między wami jest.
-Myślisz? -Nic nie ma, Charlie.
Jest gorąco. Zbyt gorąco.
Robi się niekomfortowo.
Nie słuchaj go.
Lily, jak się masz?
Co u was?
Gadaliście?
Gadaliśmy. Ale nie o tym.
Nie jest gotowy.
Mam dość bohaterskich bajek.
Jeśli chcesz być blisko niego, musisz go dopuścić.
No muszę.
Daj Charliego.
Jak mam go dać?
W sensie? Do telefonu.
Nie odbiera ode mnie.
Bo nie ma go z tobą.
Kurczę.
Co?
Nie widziałaś go, odkąd go przywiozłaś.
Cholera!
Czekaj, gdzie jest Charlie?
Tam, gdzie go zostawiłaś.
Ale…
SPODZIEWANY CZAS 01:03:30
STATUS – DRUKOWANIE
STATUS – ZAKOŃCZONO
Mamy waszego szefa.
Jesteśmy bandą najemników, twardszych od was.
Spotkajmy się na dole na wymianę, frajerzy.
Wstawaj.
-Przestań! -Silny jesteś.
Spokojnie.
Damy wam Źródło, a wy nas wypuścicie?
-Wszystkich. -Tak.
Na pewno?
Uwolnijcie naszych przyjaciół.
Wypuść ich.
-Co tu robisz? -Odbieram dziewczynę.
Serio, Lizzie? To jest ten starszy facet? Mój brat?
-Jak mogłeś? -Nie mogę podejmować własnych decyzji?
Oboje mnie zdradziliście.
Nie wiedziałem, że ci się podoba.
Charlie, daj mi Źródło.
Daj spokój.
Przechowam je w bezpiecznym miejscu.
Bądź bohaterem.
No dalej.
Dzięki, kolego.
Piękne.
Zamknąć ich.
-Ręce do góry! -Co?
Okłamałeś nas?
Tak. Biznes, chłopcze.
Nie chwalmy się przed laboratorium.
Chyba przed pokazaniem światu.
Dość ukrywania tego.
No pewnie, pokażemy światu.
Ale nie chcemy, żeby wpadło w niepowołane ręce.
Najpierw trzeba to zbadać.
Wyobrażasz sobie? Komu mielibyśmy to oddać?
Prawda? Czekaj.
Co? To ściema.
To ściema!
Charlie.
Awaryjne wyłączenie.
-To tylko biznes! -Wracaj tutaj!
-Teraz. -Co, do diabła?
-Ruchy! -Kto widzi dzieciaka?
Jest tylko jedno wyjście.
UZBROJONO
Chodźmy do windy.
Nie mów im, dokąd idziemy.
Uwaga!
Granat!
Nie!
Mam cię.
Charlie, jesteśmy wolni! Chodźmy!
Nie bez Źródła.
Jersey, rzuć to.
Hej, Argon!
Koniec zabawy, dzieciaki!
-Nie jesteśmy dziećmi! -Jesteśmy młodymi dorosłymi.
A zabawa dopiero się zaczęła.
Tak jest!
Na nich.
-Łap. -Rzucaj.
Łap to!
Zastrzel ich!
Nie ostrą!
Strzelali do nas!
Nie dam tknąć afro.
Ruchy!
Lizzie! Źródło!
Tutaj!
Miłej podróży!
Charlie!
Szybko!
Charlie, uciekaj!
Wyjdź.
Wyjdź, mówię!
Pięknie.
Daj mi tę piłkę, chłopcze.
AWARIA DRUKARKI
Zejdź z drogi, Whopper.
Po moim trupie.
Nie!
Daj piłkę, chłopcze.
Co robisz?
Usuwam się z drogi.
Przed czym?
-Przed nią. -Chodźmy do windy.
Strzeliłeś do dziecka!
Młodego dorosłego.
Za pierwszym.
Berger! Chodźmy!
Dobra. Już. Chodźmy...
Hej! Eugene.
Jak mnie nazwałeś?
Nie.
Eugene.
Mówiłem, nie nazywaj mnie Eugene.
Atak!
A masz. Tak jest.
Nie zadzieraj z braćmi Berger.
Gotowy?
Atak Big Maca!
Ja to zrobiłem. Moje ręce...
-Jestem superbohaterem? -Jesteś świetny.
Chodźmy do windy.
Nie! Puść mnie!
-Chodź tutaj! -Puść mnie.
-Charlie! -Chodźmy.
-Nie daj mu Źródła! -Oskarżymy was! Puszczaj!
Dobrze walczyłeś, młody.
A teraz to oddaj.
Nie pozwolę ci okraść mojego taty.
Cokolwiek ci powiedział, jest kłamstwem.
Może zauważyłeś, ale tak już ma.
Kłamie.
Prawda?
Mówił ci kiedyś, co wydarzyło się tamtej nocy,
kiedy znaleźliśmy Źródło?
Wspomniał, że byłem z nim?
To ja, facet, który stracił twarz,
żeby twój tata mógł udawać bohatera.
Dokąd idziesz?
-Przestań. -Nie!
Kłamiesz, to nieprawda! Znalazł Źródło.
Ludzkość otrzymała wtedy dar od gwiazd,
a twój ojciec zabrał go dla siebie.
Nie.
Nie znasz swojego taty, prawda?
Myślisz, że jest bohaterem?
Nie jeśli widziałeś to, co ja.
-Nie! -Generowanie wizji.
Brawo!
Nigdy w ciebie nie wątpiłem.
Dobra, zapraszam.
Z młodym też.
Chodźmy.
Niska moc.
Szlag!
Nie wątpiłem w ciebie ani sekundy.
Dlatego chciałeś mnie zwolnić?
Co z gnojkami?
Pozbądźcie się ich.
Co?
Morderstwo nie było częścią planu, Ansel.
Daj mi to.
Nie ruszaj się, Irons.
Fajnie, co?
Mój zegarek!
Dalej!
-Wal! -Big Mac!
-Obrzydliwe! -Wal!
-Big Mac!
Wal!
Uszkodzone połączenie z portalem.
Ręce do góry!
-Do góry! -Ręce do góry!
Gdzie drugi portal?
Kim, do cholery, jesteś?
Nie strzelajcie! Spokojnie.
Jestem tylko informatykiem. Ponoć doszło do włamania.
Nie spodziewałem się tu filmu akcji.
A ty co? Nie ruszaj się!
Zejdę, bo jest jakieś dziwne echo.
Nie ma co krzyczeć.
-Co? -To przez tę przestrzeń.
Fakt, jest echo.
Mówiłem, żeby ogarnęli akustykę.
To on? Strażnik?
I nie ma tu zasięgu.
Cóż, nie powinienem tak mówić. Błąd.
-Popracuję nad tym. -To Strażnik?
Ciężko tu o powiadomienia i alerty,
choć niektórzy wolą ich nie dostawać.
Streszczaj się.
Uspokójmy się.
Przerażacie mnie tymi pistoletami.
Dobra, jesteś Strażnikiem?
Nie, żaden ze mnie Strażnik.
Pracuję dla niego.
Jestem bardziej Luigim niż Mariem.
Ale jak trzeba oprogramowania lub zabezpieczeń, to się polecam.
Jak poradziłbyś sobie z oprogramowaniem do ataku DDoS?
Pewnie oprogramowaniem anty-DDoS.
Przeszukaj go.
Co masz w nerce?
Pewnie mocz.
Nic, jak to w nerce. Balsam do ust,
okulary, płyn antybakteryjny...
Otwórz.
Powoli.
Nerka jak nerka. Widzicie?
Mam też gumę.
Ma broń!
-Wszystko gra? -Tak.
-Zostań z tyłu! -Tato, my...
Charlie, muszę ci coś powiedzieć.
-Tak, tato... -To może być szok...
Charlie, proszę!
Jestem Strażnikiem.
O mój Boże, serio?
Porozmawiamy o tym później.
Co to jest?
Weź drugą nerkę!
Krytyczny poziom mocy.
Kończy się moc kombinezonu.
Mogłeś wybrać cokolwiek i wybrałeś nerkę?
Jest praktyczna.
Ekipa, czysto.
Jeden, dwa!
Ruchy!
Oto plan.
Dotrzemy do windy, zabiorę Źródło,
-naładuję kombinezon. -Tato...
-Co? -Mała sprawa o Źródle.
Charlie, proszę! Spójrz na mnie.
Powiedz mi, że nie mają Źródła.
Nie mają. Zadbaliśmy o to.
-Świetnie. -Tak.
Charlie zastosował dywersję.
Wydrukował wabik i oszukał najemników.
-Naprawdę? -To było niezłe.
Brzmi fajnie.
Przepraszam, że przerywam,
wiem, że nerki są w modzie.
-Dzięki. -Czemu tylko rękawica?
-Czemu nie cały kombinezon? -Skończyła mi się moc.
Bez mocy się nie da,
dlatego mam tylko rękawicę.
To kto ma Źródło?
Wrzuciłem je do portalu.
Zniknęło i już.
Portal? Jak to „zniknęło”?
Nie!
-Panie Kincaid! -Panie Kincaid!
-Tato! -Nie.
Ukrywasz kombinezon w nerce?
Boże. Tato!
Sprytnie.
Myślisz, że tylko ty tak możesz?
Nie jesteś wyjątkowy. Nie jesteś wybrańcem.
Prawda jest taka,
że miałeś po prostu szczęście.
Kombinezon masz, ale stylówy ci brak.
Mnie brak stylówy?
Gdzie Źródło?
Nigdy ci nie powiem.
Jest w szkole w mojej szafce!
-Berger! -Bierz dzieciaka. Wynośmy się stąd.
Zmieniam kody dostępu.
Idziemy!
-Nie! Berger! -Puść mnie!
Tato?
Tato!
Stylówa, kurczę.
Co on wie o stylu?
Ustaw nanobomby.
Tylko żebyśmy zdążyli się oddalić.
Smyrnąłeś mnie?
-No. -Nie smyraj mnie.
Daj telefon.
Jedną w windzie.
Ustawię minutnik.
Przykro mi, kolego.
Argon, nie!
-Jesteś dla mnie jak ojciec! -Żadnych świadków.
Charlie!
-Co się dzieje? -Dzięki Bogu, nic ci nie jest.
-Tato... -Charlie, co się dzieje?
Już ci mówię.
Podłożyli tu bomby.
Mamy pięć minut, żeby się stąd wydostać, uratować Bergera i odzyskać Źródło.
Jak mogłeś zabrać Źródło do szkoły?
To nie czas na wykłady!
Jak się stąd wydostaniemy?
Nad siłownią jest właz ewakuacyjny.
-Nie ma opcji. System jest zablokowany. -Co?
Argon zmienił kody dostępu. Wszystko jest zaszyfrowane.
-Tato, zostań tutaj. -Nie.
Zostań.
Niebieskooki, ogarnij go.
-Nazywam się kapitan Sean Irons. -Cicho bądź.
Lizzie, złam kod, musimy uzyskać dostęp do systemu.
Maya i ja wydrukujemy nam plecaki odrzutowe.
-Tak? -Ufam ci. A ty mnie?
Teraz ufam.
-Proszę. -Super.
Moment.
Co powiedział kapitan niebieskooki?
-Blokada. -Że Argon zablokował system.
Właz, drukarkę, wszystko.
Jeśli nie złamiemy szyfru, zginiemy.
-Brak dostępu. -A Argon...
Nie jąkam się, jak coś.
Zestresowałem się, a potem...
Rany. Co ty...
Hej. Co ty wyprawiasz?
Trzeba kauteryzować ranę.
Przez chwilę myślałem, że mnie zabijesz.
Jeszcze się zastanawiam.
Czterocyfrowe hasło, tylko 10 000 kombinacji.
Tylko 10 000?
Wiem, że jesteś niezła w escape roomach,
ale nie widzę żadnych wskazówek.
Nie potrzebujemy wskazówek. Wystarczy trafić.
Chcesz wypróbować 10 000 kombinacji?
-Tak, mam plan. -Umrzemy.
Pożycz.
Szybko! Nie mamy czasu.
Błąd drukowania.
Dlaczego mi teraz pomagasz?
Powiedzmy, że wiem, o co toczy się gra.
Miałeś wizję, prawda? Nie każdy ją dostaje.
Co widziałeś?
To potężniejsze, niż sądziłem.
Dam radę.
Kod nieprawidłowy.
Teraz rozumiesz, dlaczego trzeba to chronić.
Nie wiem, dlaczego zakładasz,
że tylko ty jesteś godny.
Chcesz wiedzieć, co mnie spotkało?
Rozwód, syn mnie znienawidził.
-Ale nie miałem wyboru. -Miałeś.
Postanowiłeś zachować to dla siebie.
Charlie, ruchy!
Lizzie!
Tego nie było w planie!
-Lizzie! -Lizzie, zabierz nas stąd!
Może warto się zastanowić...
Nie! Pójdziemy na bal i będziemy się dobrze bawić!
Lizzie, dalej!
-Nie. -Nie.
Zmiażdży nas!
Boże, zmiażdży ich!
Odmowa.
Na pomoc! Lizzie!
PRZEJRZYSTA PLATFORMA DRUKU
Maya, muszę ci coś powiedzieć.
Maksymalna pojemność platformy.
Czekaj, co to znaczy?
Rozpoczęcie procedury waporyzacji.
Jeszcze tylko 100 kombinacji.
Odmowa.
Naprawdę cię lubię. Bardzo.
Zmniejszenie objętości za 15 sekund.
-Strasznie bardzo. -Piętnaście, czternaście, trzynaście,
dwanaście, jedenaście,
-dziesięć, dziewięć, osiem... -Dasz radę.
-...siedem, sześć, pięć... -I...
...cztery, trzy, dwa, jeden.
...przepraszam.
Mam!
-Tak! -Tak!
Przepraszam.
Co?
Przepraszam.
Otwieracie się w przedziwnych momentach.
Wydrukujmy te plecaki.
Wydrukowano trzy z sześciu plecaków.
Big Mac, posłuchaj. Musimy już iść. Chodź.
-Czekaj. -Trzymaj się.
Dwójkami.
-Co z moim tatą? -Leć! Poradzę sobie.
Zniszczenie nieuchronne.
Czas na naukę dzielenia się.
Śmiało.
Uwaga na drzewo! Nie.
O Boże!
-Ale jazda! -Jak ptaki.
-Dziękuję. -Brawo, złośniku.
Musimy się dostać do szkoły.
Zostaw dzieci ze mną, spowolnią cię.
-Nie! -Nie!
-Berger to mój przyjaciel. -To mój młodszy brat.
Idziemy z panem, panie Kincaid.
Nie tylko ja cię szukam.
Idźcie. Spowolnię ich.
Świat potrzebuje Strażnika, Jack.
A ty jesteś najmniej złą opcją.
Dziękuję. Nie będziesz...
Wiem, że nie, nie muszę tego mówić.
Nie powiesz im o Strażniku?
-Zobaczymy. -Dzięki.
Dobra, spadamy stąd.
Powstrzymajcie tego świra.
-Ruszamy! -Po Bergera!
Szkoda tej twojej jaskini.
Tak. Adiós. Dziesięć lat jak krew w piach.
To nie moja wina, że najemnicy przyszli...
-Kłóciłbym się. -...po twoją magiczną kulkę.
A czyja?
Gdybyś powiedział mi prawdę o tym, kim jesteś,
to by się nie wydarzyło.
Więc to twoja wina.
-Naprawdę? -Tak.
Jeszcze zdążymy o tym pogadać.
-Idziemy! -Dobra, spokojnie!
Powolny jesteś.
Mama ma rację. Robisz uniki i budujesz mury.
-Co? Tak mówi? -Tak.
Nie zgadzam się.
Nie buduję murów i nie robię uników.
Widzisz? Unik.
-O czym ty mówisz? -To jest unik.
Tylko się nie zgodziłem.
Nie, to unik.
-Bzdura. -Nie możesz być ze mną szczery?
Jeśli chcesz coś wiedzieć, po prostu spytaj.
Powiem ci prawdę.
-A uchwyty na kubki? -Był pan w kosmosie?
Gdzie sikają superbohaterowie? W kombinezon?
Mówiłem do Charliego.
Dość błaznowania.
Dobra.
Dlaczego się rozwiedliście?
To twoje pierwsze pytanie?
Nie coś o plecakach odrzutowych?
-Nie. -Nie ma szans?
Charlie, to...
To trudne pytanie.
I trudno to zrozumieć.
Nie chciałem wybierać między ratowaniem świata a rodziną.
Ale nie miałem wyboru.
Młody, zagęszczaj ruchy!
Spokojnie.
To twoja szafka?
No i jak miałem powiedzieć synowi,
że jakieś obce źródło mocy
wybrało mnie na strażnika planety?
-Wam rodzice by powiedzieli? -Nie.
Wyszliby tylko na wariatów.
Właśnie.
Rozumiem. Trafiło ci się jakieś potężne cacko,
nie wiedziałeś, komu możesz ufać.
Myślałem, że mnie akurat możesz.
Kto czeka na księżycowy bal?
-Gdzie to jest? -Nie wiem.
-Gdzie? -Nie wiem.
-Panie Berger. -Dzień dobry.
A pan to kto?
Jestem wujem Bergera.
-Tak. -Ładny kostium.
Dziękuję. Uwielbiam Strażnika, a to...
To jest jego kostium.
Tak, to makijaż.
Rozmaże pani.
Bergerowi zginęło coś z szafki.
Wie pani może, gdzie to jest?
-Zapewne ten projekt artystyczny? -Tak.
-Tak! Mój. -Tak, jego projekt.
Woźny Jerry zauważył, że coś świeci w twojej szafce.
Masz szczęście, że nie wezwałam saperów.
Całe szczęście.
Wie pani, gdzie jest?
-Pójdę po niego. -Super.
-Zaczekajcie tu. -Oczywiście.
-Tutaj. -Dobrze.
Zostańcie w samochodzie.
Dokąd mam iść?
Nie był pan w szkole swojego syna?
Cóż.
Minęło trochę czasu.
Może wejdziemy górą, przez świetliki?
Tak, jak uratowałeś dyplomatów w Caracas...
Miałem wtedy naładowany kombinezon. Skąd o tym wiesz?
Jestem największym fanem Strażnika.
Broniłem cię nawet na Reddicie.
-To byłeś ty? -To ja.
Dziękuję. To było niezłe.
To dokąd mam iść?
Proszę to wziąć.
Charlie, zadzwoń i wytłumacz mu drogę.
-Dobra. -Zostańcie w samochodzie.
-Dobrze. -Mijam klasę francuskiego.
Nie, skręć w lewo, nie w prawo.
Widzisz gablotę z pucharami?
Widzę.
Miń ją. Już prawie jesteś.
Za gablotą spójrz w prawo.
Powinno się świecić.
To ty i drużyna Sójek.
Orłów, tato.
Orły są niebieskie?
Chyba. Idź dalej. Następne pytanie.
Słuchasz mnie w ogóle?
-„Za starania”. -Tato, halo?
Super.
Jeśli go nie znajdzie,
zabiję cię.
-Ja chromolę. -Mówię poważnie.
Jeszcze chwila.
To chyba to?
To moje ulubione dzieło Bergera.
Cóż.
Naprawdę nie lubię sztuki współczesnej.
Trudno odróżnić podróbkę!
Biegnij, Berger!
Nie.
-Nie podobasz mi się! -Ty mnie też nie!
Ani trochę!
-Widzę ich! -Co się dzieje?
Usłyszałem krzyk Bergera. Kierują się na salę.
Przepraszam, sorki.
Gorące.
-Hej. -Z drogi!
Sztosik kostium.
Wyglądasz jak pierd.
Jak to się włącza?
Oddawaj!
Argon!
Żyjemy, gdybyś pytał.
Nie żeby mnie to obchodziło!
Zatańczymy?
Tatko chce tańczyć!
No to tańczmy.
Dawaj!
Kolego!
Tato, jesteś tam?
Tato?
Myjemy ząbki!
Berger! Rzuć Źródło!
-Berger! -Wymiatam!
Rzuć!
Musimy mu pomóc!
-Kazał nam zostać. -Tak.
Dokładnie tak powiedział.
No to zostaniemy.
Ja z przodu!
Co robisz na miejscu kierowcy?
-Dobra. -Nie możesz prowadzić, Charlie.
Dobry jest ten kombinezon.
Poczekaj. Zdejmij go.
Walczmy wręcz.
Co ty, idiota?
Wolę walczyć jak superbohater.
To nie kombinezon czyni superbohatera.
Właśnie że kombinezon.
Maya, zrób coś!
-Niby co? -Maya!
Osłupiacz aktywny.
Włącz wszystko!
Teraz.
Przywalisz w ścianę, Charlie!
Ja cię kręcę.
Nieźle jak na informatyka.
Dzięki, że mnie nie słuchasz.
Pilnuj tego.
Charlie. Ufam ci.
Poszedł tam.
Tato!
Pokaż mu, co to styl.
-Berger! -To wy!
-Tak się cieszę. -Żyjesz.
-Wiesz co, Argon? -Co takiego?
Miałeś rację co do kombinezonu.
Nie!
Założę się, że nie umiesz strzelić palcami!
Ja wymyśliłem strzelanie palcami!
Chcesz zatańczyć z królem popu?
Mam te kocie ruchy.
Czekaj!
Zaczekaj!
Czekaj, mówię!
Powiedziałem...
Jak ty to robisz?
Jak? Jak znosisz...
-Ale gorące. -Fakt.
Strasznie gorące.
Wziąłeś zimowy kombinezon.
Mam to przećwiczone.
Cofnij się!
-Czuję się jak pies. -Chodźmy.
-Daj spokój. -Wiesz, jak psy to robią?
-Argon, daj spokój. -Przepraszam.
Musimy dokończyć.
-Gotowy? -Tak.
Czekaj, coś upuściłem.
Weź jeszcze łyczka!
Tylko nie w ucho!
Oberwałem prosto w ucho!
Nienawidzę cię!
Stylóweczka.
Argon proszony do gabinetu dyrektora!
Tak!
Zniszczyłeś puchar mojego syna.
Co? To żaden puchar.
Możesz mnie okradać, niszczyć mi dom, ale nie waż się obrażać mi syna.
Masz rację. Przegiąłem.
Charlie! Zgubiłem go.
Rzuć Źródło.
Proszę.
Dobra, do G-mobilu.
-Zabieram was stąd. -Jasne.
Tato!
Charlie! Nie!
Cofnij się! Ani drgnij!
Nie zgrywaj bohatera.
Daj Źródło, bo zabiję chłopaka!
Dobra.
-Dawaj! -Jest twoje.
-Co? Nie, tato. -Jest twoje, wygrałeś.
Nie rób tego dla jednej osoby!
Zamknij się!
Masz świat do uratowania!
Cały świat!
-Jasne? -Nie martw się, Charlie.
SUP.
SUP?
Dawaj to!
Dobrze. Proszę cię.
Trzeci strike.
Charlie!
Charlie! Chodź tutaj.
Charlie!
Proszę cię.
No dalej.
Charlie!
Już dobrze. Wszystko będzie dobrze.
-Charlie? -Tak?
Charlie?
Widzisz mnie?
Maya widziała ten rzut?
Żartujesz?
Nie dało się go przegapić.
To jeden z najlepszych rzutów w dziejach!
Mój syn jest bohaterem.
Tak jest.
Bardzo cię kocham.
Przepraszam, że zmarnowałem ten czas.
Prawda jest taka, że miałam wybór.
Ale popełniłem błąd.
-Tato? -Tak?
Dusisz mnie.
Niezły rzut, Charlie.
Dzięki.
O Boże.
Muszę zadzwonić do mamy.
Jack, wiem, dokąd idę. Bywałam już w szkole.
Jasne. Ja się zgubiłem,
chciałem ci oszczędzić zachodu. Straszny labirynt.
Charlie? Charlie, synku.
Boże, jesteś cały?
Czy ty... Co się stało?
Cóż, pogadaliśmy, poszło całkiem nieźle.
Nie bez przeszkód, ale...
Wiedziałaś? I mi nie powiedziałaś?
Chcieliśmy poczekać, aż będziesz starszy.
Nie, że tata nosi nerkę.
Czepia się o tę nerkę.
Ta nerka to mój pomysł.
I co teraz?
Porozmawiamy w domu. Chodź.
Moment.
Chwileczkę.
Najpierw muszę coś zrobić.
Wiem, że niby masz już partnera,
ale skoro Robbie Fernandez uciekł jak jakaś beksa,
to może...
Zatańczymy?
Dobra, Kincaid, postaram się na ciebie nie chuchać.
-Masz niezły gust. -Dzięki.
Co ty tu jeszcze robisz?
DJ nigdy nie opuszcza stanowiska.
Zatańczymy, mon chéri?
Pewnie.
Może też zatańczymy?
Przez wzgląd na stare czasy.
Żeby nie czuli się nieswojo.
Dobrze.
Daj buziaka.
Szybko dorastają, prawda?
-Może trochę za szybko. -Tak.
Pamiętasz nasz pierwszy pocałunek?
Nie.
Bo jeszcze go nie było.
-No tak. -Zaczekamy do ślubu.
-Dobra. -Jak mój oddech?
Zdumiewający.
Już prawie gotowe!
-Wiesz, jakie lubię? -Tak.
Przypalone na chrupko, z furą musztardy i cebuli.
A twoja dziewczyna lubi cebulę?
Co? Weź się, tato.
Jesteśmy potrzebni.
-Co? -Chodźmy.
Trzeba by się spakować. Może...
pojedziemy nowym?
Wyłączam kamuflaż.
Nazwijmy to wczesnym prezentem urodzinowym.
Dzięki. Mogę poprowadzić?
To bardzo wczesny prezent urodzinowy.
Witajcie, Strażnicy.
O Boże! To nowy G-mobil?
Momencik.
Teraz to nowy G-mobil. W drogę!
Ale sztos!
-Patrz teraz. -No?
Cześć. Kapitan Irons, centrala.
Gotowi na następną misję?
Kapitanie, przyjmujemy misję.
Napęd aktywny.
Wymiata, co?
Kapitan Irons koordynuje misje Strażnika.
Nadal prowadzi swój popularny podcast o UFO.
Berger został weganinem ze względów etycznych.
Występuje jako DJ Impossible Berger.
Big Mac i Lizzie wciąż się spotykają.
Omawiają plany pierwszego pocałunku.
Maya ponoć odbywa staż dla CIA.
Nie można tego oficjalnie potwierdzić.
Kincaidowie są szczęśliwi i pracują razem.
Cała trójka nosi nerki.
Ansel Argon żyje i ma się dobrze. Tylko że w innym wymiarze.
Halo? Co to za miejsce?
Jest tu kto? Strasznie mi gorąco.
Pośladki aż mi chlupią.
Pot z pleców spływa mi na tyłek.
Nieprzyjemne uczucie.
Do bani.
Przepraszam, że próbowałem zawładnąć światem.
Niech mi ktoś pomoże.
Napisy: Konrad Szabowicz
Słyszę was. Wychodzicie czy co?
No nie wychodźcie!
Muszę do kibelka!
Już od dawna mi się chce.
No ludzie, pomóżcie!