เครเฟลเดน ปี 1984
จําที่พ่อบอกเราเกี่ยวกับกริฟฟอนได้ไหม
มีแค่เราที่จะปราบเขาได้ โอเคนะ
มาร์ค
นายต้องเชื่อใจฉัน ไม่งั้นก็ไม่ได้ผล
ฝากดูแลแม่ด้วย
พาแม่ไปดูสิ
ถ้าประตูมิติมีจริงๆ ละก็ งั้นก็พาแม่ไปที่นั่นด้วย
แม่ต้องจอดตรงนี้ก่อน จะฝากของบางอย่างให้เพื่อนร่วมงาน
ส่งนั่นมาให้หน่อยสิจ๊ะ
แม่จะเอามันไปข้างใน จากนั้นเราจะออกไปกัน
สวัสดีค่ะ ดร.เชนนาร์ด
มาร์ค ล็อกประตู ล็อกประตูเร็ว!
- ใจเย็นๆ - ไม่
- แค่มาด้วยเงียบๆ - เฮ้ย นี่
- ปล่อยผมนะ แม่ - จับเขาไว้
นอนลงไป
แม่
มาร์ค
ออราเคิล เรคคอร์ด
มีหลุมขนาดยักษ์อยู่ใต้ดิน ทั่วบริเวณหอคอยทมิฬ ตรงนี้ นี่และนี่
เหมืองหินบะซอลต์ของกริฟฟอน
เขามาทําอะไรที่นี่
เขาล่ามนุษย์ทั่วทั้งดินแดน และพาตัวพวกนั้นไปที่นั่น
พวกเขาถูกบังคับใช้แรงงานขุดเหมืองที่นั่น
- และโธมัสก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย - ถูกต้อง
เขาอยู่ในเหมืองพวกนั้น
- เราจะหาเขาเจอได้ยังไง - ฉันเป็นชายที่วางแผนไว้อยู่เสมอ
ฉันสร้างกระท่อมแถวๆ ตรงนี้
นายสร้างกระท่อมเหรอ
และกระท่อมนี่
อยู่ตรงบริเวณแหล่งน้ําดื่มแหล่งเดียว ในพื้นที่ตรงนี้
ทุกๆ สองสามวัน เมื่อพวกมีเขามาล่ามนุษย์
พวกนั้นจะมาเติมน้ําก่อนที่จะพา คนพวกนั้นไปที่เหมือง
- เราจะเฝ้ารอพวกนั้น - และตามไปที่เหมือง
- และพาโธมัสออกมาจากที่นั่น - นายกับฉัน
เดธบีฟอร์ดิสออเนอร์
ไปฆ่าไอ้ปีศาจเวรพวกนั้นกัน
พระบิดา
นักเดินทางระหว่างโลก พยายามจะปลดปล่อยพี่ชายของมัน
จากกองคาราวานทาส
อย่างที่ท่านคาดการณ์ไว้ แต่มันหนีไปได้
ตลอดหลายปีมานี้ นี่เป็นความล้มเหลวครั้งแรกของข้า
เจ้าซื่อสัตย์และเที่ยงธรรมมาโดยตลอด
เฟนเดีย
เอ่ยนามของเจ้ามา
เดเมียขอรับ พระบิดา
บางทีเจ้าอาจจะรับใช้ข้าได้ดีกว่า บรรพบุรุษของเจ้า
สร้างจากนิยาย "เดอ กรีฟ" ของ โวล์ฟกัง และ เฮย์เก โฮเบน
กริฟฟอน
หวัดดี นี่มาร์คนะ ฉันมีข่าวดี
เจอตัวมีโม่แล้ว เธอไม่ต้องเอาของ ไปให้แม่ฉันแล้วแหละ
เอาไปที่โรงเรียนพรุ่งนี้แทนนะ
ขอบใจสําหรับทุกเรื่องเลย รอจะเจอเธอไม่ไหวแล้ว บาย
พ่อบอกกับตํารวจว่าลูกรู้สึกผิด
และลูกจะไม่บุกรุกอีกแล้ว
- โดยเฉพาะที่โบสถ์ - ขอบคุณค่ะ
ลูกไม่รู้หรอกว่าลูกทําอะไรกับมาร์ค
ทุกอย่างที่เขาพูดฟังดูเหมือนจริง
เพราะเขาเชื่อในสิ่งนั้นไง
มาร์คพยายามแยกแยะ สิ่งที่เป็นจริงและไม่เป็นจริง
เขาพยายามทําแบบนั้นมาตลอดชีวิต
แต่ลูกจูงมือเขาและพาเขาเข้าไปหาสิ่งนั้น ลูกทําให้เขาเชื่อว่ามันจริง
หนูขอโทษค่ะ
เบ็คกี้
ในท้ายที่สุด มันจะเป็นการตัดสินใจของลูก ว่าลูกจะอยู่กับเขาหรือไม่
แต่ถ้าลูกแคร์มาร์คจริงๆ ละก็
จงรับผิดชอบและทําในสิ่งที่ถูกต้อง โอเคนะ
พ่อจะไปรอลูกอยู่ในรถ
วันนี้พ่อจะไปส่งลูกที่โรงเรียน
พ่อคะ
ว่าไง
มาร์คเชื่อทุกอย่างที่เขียนอยู่ในนี้
ขอบใจนะ
- มีอะไร - นี่เป็นความคิดที่ดีจริงๆ งั้นเหรอ
ดีจริงไหมอย่างงั้นเหรอ
พวกเรา แค่สองคน สู้กับสัตว์ประหลาดมีเขาเป็นพันๆ ตัว
- ทําไมไม่เป็นตํารวจหรือพวกผู้ใหญ่ล่ะ - โอเค...
ฟังนะ อย่างแรก ไม่มีใครเชื่อเราแน่ อย่างที่สอง
นายมีความสามารถจริงๆ อย่าดูถูกตัวเอง
นายช่วยเราไว้จากพวกสัตว์ประหลาดนั่น
- นายมีสุดยอดพลังนะ - ใช่ แต่ฉันไม่รู้...
ว่ามันใช้งานยังไงนี่
เมื่อวานนี้นายใช้ไปแล้ว นายทําอีกครั้งได้แน่
ไม่มีผู้ใหญ่คนไหนทําแบบนายได้ หรือว่ามีพลังแบบที่นายมี
นั่นเลยเป็นเหตุผลที่เราจะไปช่วยโธมัส นายกับฉัน
ไม่ใช่ตํารวจบ้าพวกนั้น เข้าใจไหม
ต้องแบบนั้น
ว่าไง แม่ราชินีหัวขโมย ที่บ้านว่ายังไงบ้างล่ะ
เยี่ยมเลย
แล้วเธอล่ะ
พ่อแม่ฉันไม่อยู่ไปคุยเรื่องธุรกิจ พวกเขายังไม่รู้เรื่องนั้น
- และถึงแม้... - เบ็คกี้
อย่าให้เขามากวนใจเธอละ
- ไง - ไง
- เธอไม่เป็นอะไรนะ - อืม
- จริงเหรอ - ใช่
เพราะว่าฉันต้องไปแล้ว
เธอได้เอาบันทึกมาไหม
นายไปขอจากพ่อฉันก็แล้วกัน
พ่อเธอเหรอ ทําไมต้องเป็นพ่อเธอล่ะ
พวกเราต้องพอได้แล้ว
พอจากอะไร
จาก...
จากกันและกัน
โอเค
- ฉันทําอะไรผิดไปรึเปล่า - เปล่า
ฉันนึกว่าเธอชอบฉันซะอีก
- ก็ใช่ - แล้วปัญหาคืออะไรล่ะ
ฉันต้องการ...
- ฉันแค่ต้องการพื้นที่น่ะ - พื้นที่อะไรเหรอ
- สองเมตร สองวัน หรืออาทิตย์ล่ะ - ก็หมายความตามนั้น
- เธอบอกฉันไม่ได้เหรอว่าฉันทําอะไรผิด - ไม่
- เธอชอบฉันและฉันก็ชอบเธอ... - ไม่
เพราะนายเป็นโรคจิตไง
และนายยังเชื่อในเรื่อง หอคอยทมิฬอะไรนั่น
ฉันมีแต่จะแย่ลงถ้ายังอยู่กับนาย
ขอโทษนะ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
บันทึกอยู่ไหนล่ะ
ไม่มีบันทึก
ช่างมันเถอะ ไม่มีมันเราก็ไหว ใช่ไหมล่ะ
ใช่ เราทําได้
แล้วเจอกันในอีก 30 นาที ที่โบสถ์ของมาร์เทน
ฉันจะเตรียมของสําหรับไปที่หอคอย
การทดลองสําหรับการฟื้นฟู
ร้านสัตว์เลี้ยงโคทีอัส
อรุณสวัสดิ์ ดร.ปีเตอร์ส
คุณโคเทอัส...
คุณไม่ได้นัดหมายนี่
เรื่องเร่งด่วนน่ะครับ
- เกี่ยวกับเรื่องยุง - ยุงเหรอ
ผมมีเวลาไม่มาก
นี่
ฉันตามหาเธออยู่เลย
เป็นไงบ้าง
- สวัสดีครับ - อรุณสวัสดิ์
ผมมาเอาระบบเสียงครับ
เบ็น ชรูเดอร์ใช่ไหม
ครับ ผมควรต้องมาเมื่อวานนี้ ผมฝากข้อความไว้
มันไม่อยู่แล้วละ
- อะไรนะครับ - เมื่อวานนี้ฉันปล่อยเช่าไปแล้ว
ฉันบอกให้นายมารับตอนทุ่มนึง
- งั้นผมขอชุดอื่นครับ - เพื่อน นี่วันหยุดนะ
ฉันจะเอาชื่อนายใส่ไว้ในรายชื่อรอ อีกสองสัปดาห์นับจากนี้
ผมต้องใช้ระบบเสียงวันนี้ ผมมีปาร์ตี้วันนี้
ถ้าอย่างนั้น ขอฉันเช็กก่อนนะ แย่จัง ก็ไม่มีระบบเสียงอยู่ดี
ครั้งหน้าถ้าจะสั่งอะไรก็มาให้ตรงเวลานัด
เราได้ของครบแล้วรึยัง
ไอ้โง่เอ๊ย
ยัยซาร่าเวร
นี่
มีอะไรเหรอ
เธอพูดถูกแล้ว
ฉันไปช่วยซาร่า ระบบเสียงไม่อยู่แล้ว
ฉันมันโง่จริงๆ มีความสุขรึยังล่ะทีนี้
ฉันมีระบบเสียงนะ
เมื่อวานฉันกับพี่ชายมาเช่าไป
ว่าไงนะ
ใช่
ก็เหมือนทุกครั้ง
ซาร่าคือซาร่า นายก็คือนาย
และฉันก็คือฉัน
ขอบคุณนะ
- ว่าไง - สวัสดีค่ะ เพทรา
ไง
ดร.ฟิลิป เชนนาร์ด จิตแพทย์และนักจิตบําบัด
- เพทรา - นั่นใครคะ
- ผมเอง เยิร์ก ปีเตอร์ส สะดวกคุยไหม - ฉันกําลังเปลี่ยนชุดอยู่
เกี่ยวกับเรื่องมาร์คน่ะ
ห้องฉุกเฉิน ห้องเปลี่ยนชุดพนักงานหญิง
เกิดอะไรขึ้นคะ
ผมแค่อยากคุยด้วยหน่อย
ลูกสาวผม เบ็คกี้ เป็นเพื่อนกับมาร์คอยู่ตอนนี้
คุณมีลูกสาวด้วยเหรอ
เธอมาอยู่กับผมเมื่อสองสัปดาห์ก่อน และเจอกับมาร์คที่โรงเรียน
และดูเหมือนว่า...
สภาพเขาเป็นหนักกว่าที่ผมคิดไว้
แต่ว่า...
หมายความว่าไงคะ
มาร์คเชื่อว่าทุกอย่างที่อยู่ใน บันทึกของพ่อเขาเป็นเรื่องจริง
- สวัสดีครับ - สวัสดี
และเหมือนว่ามาร์คตั้งใจจะ เดินทางไปที่หอคอยทมิฬ
ผมไม่แน่ใจว่าเขาต้องการจะสื่ออะไร
เขาอาจกําลังพูดถึงการฆ่าตัวตาย
คุณมีเจ้าหน้าที่ที่คุมตัวเขาได้ไหมคะ
เจ้าหน้าที่เหรอ
เขาต้องการการพักผ่อนและการรักษา เหมือนที่โธมัสเคยทํา
เขาต้องการความปลอดภัยและกําลังใจ
ดูแลเขาอย่างใกล้ชิดแล้วค่อยตัดสินใจ
ฉัน...
เห็นกับตาว่าสามีฆ่าตัวตาย...
และโธมัสก็หายตัวไป...
คุณอยากให้เรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นกับมาร์คเหรอ
คุณไม่ควรพาเขาไปที่คลินิกจิตเวชนะ
ฉันไม่ต้องการให้คุณช่วยอีกแล้วละ
โรงภาพยนตร์ชโลสสปาร์ค ปิดปรับปรุง
ถ้างั้น ขอดูระบบการจัดไฟของนายหน่อย
จอห์น คุณคิดว่าไง
โอเคเพื่อน
พูดตามตรงนะ ซากพังๆ พวกนี้ที่นี่น่ะ
เป็นที่ที่แจ่มที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลย
ถ้าระบบเสียงนี่ทํางานได้ไม่มีปัญหาละก็
นายต้องมาทัวร์กับฉัน โอเคไหม
แน่นอนครับ
แล้วใครเป็นดีเจล่ะ
ยังไม่มีเลยตอนนี้
ถ้าเป็นฉันล่ะว่าไง
- จอห์น นั่นต้องเยี่ยมมากแน่ - ใช่ไหมล่ะ
เรียกฉันว่าเดิร์ก
เขาว่ายังไง เจ๋งไหม
ฉันบอกแล้วไงว่าต้องได้ผล
นี่
ไม่ไปโรงเรียนเหรอ
มีเรียนครึ่งวันครับ
แล้วนั่นจะสะพายกระเป๋าไปไหน
ผมจะไปหาใครบางคน
เราคุยกันหน่อยได้ไหม
ผมไม่มีเวลาแล้วจริงๆ
เอเทอร์เนีย
สวัสดี มาร์ค
แม่
จับเขาไว้
จับให้แน่นๆ
เขากําลังจะหนีไปแล้ว
โอ้โฮ
นี่มันเหลือเชื่อมาก
- เจ๋งจริงอะไรจริง - ใช่ ขอบใจ
นายกําลังกู้ระเบิดอยู่รึไง ทําไมไม่มองหน้าฉันเลย
พอใจยัง
- ก็ดี - โอเค
- เธออยากรู้ใช่ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น - ใช่น่ะสิ
ฉันจะไม่ยอมเป็นคนขับรถ ให้เธออีกแล้ว นั่นแหละ
เรื่องบ้าๆ ที่โบสถ์เมื่อวานนี้...
ฉัน 18 แล้วนะ ฉันอาจจะโดนขึ้น ประวัติอาชญากรรมก็ได้
ตอนที่เธออยากได้อะไร มันดีไปหมด แต่ตอนที่ฉันต้องการเธอ เธอก็ไม่เคยอยู่
ฉันโทรหาเธอไม่ได้ด้วยซ้ํา งี่เง่าชะมัดเลย
คนอื่นรู้กันหมดแล้วว่าเราคบกัน
แต่เธอก็ทําเป็นเหมือนว่าฉันไม่มีตัวตน ตอนอยู่ต่อหน้าคนอื่นๆ
เหมือนว่าเธออายที่มีฉัน
ให้ตายสิ ซาร่า ฉันทําทุกอย่างให้เธอแล้ว
ถ้าเธอยังอยากเก็บความลับแบบนี้ อยู่ต่อไปอีกละก็ งั้นฉันพอแล้วละ
เฮ่
ฉันรอมา 30 นาทีแล้วนะ สําหรับโธมัสก็คงเป็นครึ่งวันแล้ว
- พวกจิตแพทย์มาตามล่าฉัน - เพิ่งมาเอาตอนนี้เนี่ยนะ
- พวกนั้นใช้เวลานานจังแฮะ - พวก ฉันจริงจังนะ
ใจเย็นน่า ที่นี่ไม่มีใครหรอก
- แม่ฉันรู้จักโบสถ์นี้ - นั่นอาจจะเป็น...
เร็วเข้า
จับเขาเอาไว้
หยุดนะ
ปล่อยเขาซะ
- อยู่เฉยๆ - กดหัวเขาไว้นิ่งๆ
ไปๆ
มาร์ค
นั่นมันอะไรน่ะ
นั่นมันบ้าอะไรกัน
ฉันก็ไม่รู้
ทําไมกัน
ฉันไม่รู้
เวร พวก ฉันว่าเราควร อยู่ให้ห่างจากประตูมิติไว้
ฉันต้องกลับไป ฉันทิ้งพวกเขาไว้ที่นั่นไม่ได้
ฉันว่านั่นไม่ใช่ความคิดที่ดีนะ
- รอเดี๋ยวก่อน - ฉันต้องไปช่วยพวกเขา
ตอนที่เราเห็นโธมัสในกองคาราวาน นายพูดอะไรฉลาดๆ ขึ้นมาครั้งนึง
"ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา"
ตอนนี้ฉันขอใช้คําพูดนายบ้าง
พวกเขาจะคิดว่าเป็นฝีมือนาย
ตอนที่นายออกไป พวกนั้นจะจับนายไปขังในห้องบําบัด
ข้างบนนั้นน่ะ
เราทําอะไรไม่ได้แล้ว
เรื่องที่เกิดขึ้นบนนั้นไม่ใช่ความผิดเรา
แต่ที่นี่ เรามีแผนการ มีภารกิจ
- พาตัวโธมัสออกมา - ใช่ พวกเราทั้งคู่
เราจะเป็นฮีโร่
ช่วงแรกๆ ฉันเดินผ่านทางนี้ทุกวัน
จากประตูมิติไปยังป่า จากนั้นก็ไปยังทะเลทราย
และเดินไปตามแม่น้ํา ขึ้นไปยังทะเลสาบบนภูเขา
ไปกลับทุกๆ วัน
เดินไปและเดินกลับ
หลังจากผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ ฉันก็คิด "มาร์คคงไม่กลับมาแล้ว
"ฉันคงต้องติดอยู่ที่นี่ตลอดไปแหง"
- ฉันขอโทษ - ไม่ มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
ยิ่งฉันอยู่นานเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งรู้สึก เป็นส่วนหนึ่งกับที่นี่
- ไม่ได้รู้สึกเหมือนที่บ้าน บ้าใช่ไหมล่ะ - ราวกับว่าหอคอยทมิฬเปลี่ยนนายไป...
นายก็ด้วยเหรอ
เหมือนมีอะไรมาทําให้ท้องไส้ปั่นป่วน
เหมือนเราคาดหวังไว้
เหมือนการได้รับของขวัญ
อย่างแรก ขาฉันก็ใช้งานได้
จากนั้นฉันก็มองเห็นได้ดีขึ้น คิดได้ดีขึ้น
และทักษะการต่อสู้ของฉันก็ยอดมากจริงๆ
ฉันมีไม้คู่ใจชื่อว่าอุลริช เดี๋ยวจะพาไปดู
เหมือนลาร์ส อุลริช
ถ้าหอคอยทมิฬเปลี่ยน คนเฟอะฟะอย่างฉันให้มีค่าขึ้นมาได้
มันจะเปลี่ยนอะไรนายได้บ้างล่ะ ฉันพูดถูกไหม พ่อซูเปอร์ฮีโร่
- อีกไกลแค่ไหน - ข้ามภูเขาลูกนั้นไป
โอเค
โอเคเพื่อนยาก ขอชื่ออัลบั้มที่ดีที่สุด ในยุค 1990 จนถึงตอนนี้ เริ่มเลย
- อันดับหนึ่ง เนเวอร์ไมนด์ เนอร์วานา - ไม่มีทางซะหรอก
- อันดับสอง เดอะโครนิค ดร.เดร - พวก
- อันดับสาม เพฟเมนต์ - แย่กว่าเดิมอีก
เธอจะมางานปาร์ตี้ไหม
แน่นอน
นี่
อยากบอกว่าฉันดีใจนะที่เธออยู่ที่นี่ด้วย
ดื่ม
แล้วเจอกันที่งานปาร์ตี้นะ
ก็แค่จิบเบียร์นิดหน่อย โอเคนะคะ
พ่อมีข่าวร้าย
- บางทีมันอาจเป็นการจัดฉาก - เป็นฝีมือมาร์ค
- เป็นไปไม่ได้ค่ะ - เขาถูกยืนยันตัวแล้ว
พ่อเตือนลูกแล้วนะ เบ็คกี้
ลูกทําให้เขาเชื่อแบบนั้น และยอมรับเรื่องเพ้อฝันของเขา
เขาฆ่าคนไปแล้ว
หนูขอโทษ
จากนี้ไปลูกต้องฟังพ่อ
อยู่ในห้องของลูก ห้ามดูทีวี ห้ามเล่นโทรศัพท์
จนกว่าพ่อจะกลับมา
เข้าใจไหม
ดี งั้นก็ขึ้นห้องของลูกไป
พ่อต้องกลับไปหาตํารวจ
ใกล้จะมืดแล้ว พักที่นี่เถอะ
โอเค
เยิร์ก ปีเตอร์ส ผมมาพบนักสืบบราคเกอร์
โอเค เข้ามาได้
ฉันโทรเรียกเชนนาร์ด
ผมรู้
คุณเตือนฉันแล้วแต่ฉันก็ยังโทรหาเขา
ตอนแรกก็คาร์ล ต่อมาก็โธมัส แล้วก็...
ดร.ปีเตอร์สมารึยัง
คุณอยู่คนเดียวได้ใช่ไหม
จากนี้ไปก็คงต้องอยู่ให้ได้
ดร.ปีเตอร์สครับ
บุรุษพยาบาลชายสามคนสลบไป แล้วก็นี่ด้วย
ตั้งแต่เป็นตํารวจมา 40 ปี ผมไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลย
คําถามชิงเงินล้านนะ นี่ใช่ฝีมือคนไข้คุณจริงๆ ใช่ไหม
- คุณถามว่ามาร์คจะทําแบบนี้รึเปล่าใช่ไหม - ใช่
ใช่ ก็เป็นได้
ยารักษาในเวลาที่แย่
นายเคยถามกับตัวเองไหมว่า ใครเป็นคนสร้างที่นี่ขึ้นมา
เสาพวกนี้ โคมไฟ
ทั้งหมดมีเขียนอยู่ในบันทึก
พวกนายคบกันอยู่เหรอ
- ก็แค่รูปถ่ายพาสปอร์ตน่ะ - แต่นายชอบเธอนี่
แบบว่าชอบเธอ ชอบจริงๆ
ฉันก็ไม่รู้
แล้วเธอชอบนายไหม
- ไม่รู้สิ - พวก
"ใช่" "ไม่" "ไม่รู้" "ก็ไม่รู้สิ"
วันนี้นอนไม่พอรึไง
เราต้องไปแล้ว เดี๋ยวนี้
เกิดอะไรขึ้น
เดี๋ยวนี้
- เกิดอะไรขึ้น - ที่นี่ไม่เคยมีฝนตกมาก่อน
แล้วมีปัญหาอะไร ฝนตกแล้วไง
พวกมันจะฟักตัวเมื่อสัมผัสกับน้ํา
นั่นละปัญหา
วิ่ง!
วิ่ง
เวรเอ๊ย
เป็นคืนที่ลําบากเนอะ
เพื่อนเราแห้งตายไปแล้ว
เราทําได้เจ๋งเนอะ ว่าไหม
เจ๋งเหรอ
ขึ้นไปบนหินนั่นไง
ง่ายเหมือนปลอกกล้วย
เป็นอะไรไป นอนไม่หลับเหรอ
นายรู้เรื่องดอกไม้นี่ แล้วไม่คิดจะบอกอะไรเลยเหรอ
ก็ปกติที่นี่ฝนไม่ตกนี่นา
ปกติเหรอ
นายคิดว่าเรามาผจญภัย ช่วงวันหยุดกันหรือไง
นายจะได้เป็นวีรบุรุษงั้นสินะ
ใจเย็นน่า
จะบอกอะไรให้ชัดเจนขึ้นนะ พวกเราเกือบตายเพราะนายแล้ว
จากนี้ไปฉันต้องรู้ด้วย ถ้ามีอะไรที่เป็นอันตราย เข้าใจไหม
และถ้านายพูด "ง่ายเหมือนปอกกล้วย" อีกรอบนึงละก็ เดี๋ยวจะ...
เดี๋ยวจะ...
"เบ็คกี้ ถ้าเธอเอาหนังสือไปให้แม่ฉัน
"เธอและแม่จะเปิดประตูมิติได้
"ฉันคิดถึงเธอนะ"
นายพูดถูกมาตลอด
จะรอในนี้ไหม แค่กล่องไม่กี่กล่องเอง
ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันไปกับนาย
ฉันไม่รู้ว่าอะพาร์ตเมนต์เละเทะแค่ไหน ตอนนี้พ่อฉันก็อยู่ด้วย
- ไม่รู้ว่าตอนนี้อารมณ์เขาเป็นแบบไหน - ไม่เป็นไรหรอก
นี่มันเจ๋งมากเลย
- เธอคิดงั้นเหรอ - ใช่
ฉันน่าจะมาที่นี่ให้เร็วกว่านี้
หวัดดีค่ะ ฉันซาร่า
แฟนของเบ็น
เบ็คกี้โทรมา เธออยากให้แกโทรกลับ
ยินดีที่ได้รู้จัก
- ไง - ไง
มาสิ เดี๋ยวถือกระเป๋าให้
ขอบใจนะ
- จะไปกันรึยัง - ไปห้องสมุดน่ะเหรอ
- ที่สํานักงานทะเบียนที่ดินเหรอ - ใช่
ที่อีกฝั่งของเมืองน่ะเหรอ
- จากที่นั่นไปหามาร์คเหรอ - ไปหาแม่ของเขา
แค่ขึ้นไปบนนั้นเราก็จะเจอทะเลสาบแล้ว
ฉันขอโทษ
ฉันควรจะพูดเรื่องนั้น
มันทั้งงี่เง่าและอันตรายมาก ฉันขอโทษ
โอเค
ขึ้นไปถึงแล้วนายจะต้องชอบทะเลสาบแน่ เราว่ายน้ําได้ด้วยนะ คลายร้อน
มันต้องยอดแน่ๆ
ผ่านตรงนี้ไปเราก็จะถึงแล้ว
เชิญก่อนเลยเพื่อน
- ผ่านพุ่มไม้นี่เข้าไปน่ะเหรอ - ทะเลสาบอยู่ข้างหลังนี่
โอเค ทําไมเรารอพวกมีเขาตรงนี้ไม่ได้ล่ะ
โอเค พวก ฉันอยากเป็นฮีโร่ ฉันทําพัง
แต่นายมันก็ไม่สนอะไรเลย สําหรับนาย ทุกอย่างมันห่วยแตก
แล้วจะมีพลังวิเศษไปเพื่ออะไรล่ะ ถ้านายไม่อยากได้มัน
แม้แต่ซูเปอร์แมนก็บินไม่ได้หรอกนะ ถ้าไม่สนใจอะไรเลย
ฉันจะไปว่ายน้ําแล้ว
พวก มาสิ น้ําที่นี่สมบูรณ์แบบเลยละ
ช่างมันแล้วกัน
เจ๋งใช่ไหมล่ะ
นี่
ออราเคิล เรคคอร์ด
ไม่ระวังเลยแฮะ
คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ