"อาพิส เมลลิเฟรา"
คุณเคยย่อส่วนตัวเองมาก่อนมั้ย
ไม่เคย ฉันมีแต่อยากโตขึ้น ไม่เคยอยากเล็กลง
ผมว่าคุณจะต้องรู้สึกแย่แน่ๆ
อะไรนะ
หมายถึง "เยี่ยม" น่ะ
โทษที ผมอาจจะย่อส่วนบ่อยไปหน่อย
"เยี่ยม"
"แย่" เวลาที่คุณหายจากการย่อส่วน แต่เราค่อยห่วงเรื่องนั้นทีหลัง
คุณทราบมั้ยคะ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกผึ้ง
ผมไม่รู้หรอก
- เล่าอีกรอบได้มั้ย เจน - ได้ค่ะ
ผึ้งทํางานทั่วโลกจู่ๆ ก็เกิด หายไปจากรังผึ้งของตัวเอง
ผึ้งทํางานเก็บสะสมอาหาร ดูแลผึ้งนางพญา
ให้อาหารตัวอ่อนและปกป้องรังผึ้ง
แต่ตอนนี้พวกมันหายไป
ใช่แล้ว ผมก็จะบอกแบบนั้นล่ะ
นักวิทยาศาสตร์ไม่แน่ใจว่าเพราะอะไร จึงทําให้พวกคุณสองคนต้องมาที่นี่
ภารกิจของคุณก็คือย่อส่วนลงในยานนี้
เข้าไปในอาณานิคม และหาคําตอบว่าทําไมผึ้งถึงหายไป
คุณจะรับภารกิจนี้มั้ย
ผมไม่ได้ยินคุณตอบ
เอาล่ะ เดวิด นายเล่นใหญ่เกินไปละ
ฉันนึกว่าจะดีซะอีก
เห็นมั้ย เจ้าเคราเทายังชอบเลย
โอเค ก็ได้ เล่นต่อเถอะ
ผมไม่ได้ยินคุณพูด
รับค่ะ
ขึ้นยานได้เลย และไปช่วยพวกผึ้งซะ
สิบ เก้า แปด
เจ็ด หก ห้า...
สี่ สาม...
- สอง หนึ่ง ศูนย์ - สอง หนึ่ง ศูนย์
- ได้เวลาย่อส่วน - ได้เวลาย่อส่วน
ได้ผล เรามีขนาดเท่าผึ้งแล้ว
กลิ่นอะไรน่ะ
คุณไม่ได้แค่มีขนาดเท่าผึ้ง แต่ยังมีกลิ่นแบบผึ้งด้วย
ผึ้งจะคุยกับผึ้งด้วยกัน ผ่านการดมกลิ่นเท่านั้น
ซึ่งยานนี้สามารถทําให้...
คุณอาจจะต้องถอยไปหน่อย
โทษที กลิ่นของผึ้งทําให้ผมคันจมูกน่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
เริ่มภารกิจกันเลยดีกว่า
โชคดี
โลกนี้ต้องพึ่งพาพวกคุณนะ
เจอผึ้งแล้ว กําลังตามสังเกต
ผึ้งเกาะลงบนดอกไม้ เข้าสู่โหมดบินร่อน
ผึ้งมันทําอะไรน่ะ
กินและเก็บอาหาร
- ฉันจะเข้าไปดูใกล้ๆ - แจ๋ว
ผึ้งดื่มน้ําหวานจากดอกไม้ ซึ่งคล้ายกับเครื่องดื่มน้ําตาล...
ด้วยลิ้นที่เหมือนหลอด แบบนี้
แบบนี้เหรอ
แต่พวกมันก็เก็บเกสรดอกไม้ ไปเป็นอาหารด้วย
พวกมันจะใส่ไว้ในตะกร้าเกสรเล็กๆ ที่อยู่ตรงขาคู่หลัง
เหมือนถุงช้อปปิ้งที่ใช้ใหม่ได้เหรอ
ใช่แล้ว พวกมันจะนํากลับไปที่...
ถูกต้อง เจ้าเคราเทา รังผึ้ง
รอเดี๋ยว ผึ้งจะไปแล้ว
อาจกระเทือนหน่อยนะ
กําลังเข้าใกล้รังผึ้ง
"สวยมาก"
ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ
ผึ้งสร้างรังผึ้งเพื่อความปลอดภัย เพื่อเก็บอาหารและเลี้ยงตัวอ่อน
- นั่นอะไรน่ะ - ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร มันอยู่ข้างบนพวกคุณ
แมลงปอ
มาทางนี้แล้ว
รู้มั้ยว่าแมลงปอเป็นหนึ่งใน ผู้ล่าหลักของผึ้งนะ
ฉันรู้
ช่วยหน่อยได้มั้ย เดวิด เรากําลังจะโดนแมลงปอกินนะ
- เกิดเรื่องขึ้นตรงนั้นน่ะ - ตายซะ
เย่
- มิลลี่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ - เคอร์ติสขว้างหินใส่รังผึ้ง
อะไรนะ
เคอร์ติสขว้างหินใส่...
อย่า เจน รอก่อน
เจน ฉันไปด้วย
บางคนจะต้องโดนหนักแน่
เย่ ฮูเร่
มาดูซิว่าแกจะต่อยได้เปล่า บ๊ายบาย เจ้าผึ้ง
อย่า นั่นบ้านพวกมันนะ
ผึ้งคือเพื่อนของพวกเรา
ถ้าไม่มีผึ้งแล้ว ก็แทบจะไม่มีพืชได้เลย
และถ้าไม่มีพืช ก็ไม่มีเรา
และถ้าไม่มีผึ้งเหล่านี้ ฮาดีลก็จะไม่โดนต่อย
ฉันก็จะไม่โดนด้วย โอ๊ย
ผึ้งไม่ต่อยใคร เว้นแต่จะพยายาม ปกป้องกันเองหรือบ้านของมัน
ซึ่งนายกําลังทําลายอยู่นี่ไง
ช่างเถอะ
- ไปเรียกครูดีกว่า - ไม่มีเวลาแล้ว
ระวัง
เจนจะต้องเดือนร้อนหนักแน่
พวกมันเป็นแค่ผึ้งเองนะ
โอเค เห็นแล้วค่ะ เห็นแล้วค่ะ
ฮัลโหล
รอเดี๋ยว
เปล่า โทษทีค่ะ นั่นฉันพูดกับ... ไม่มีอะไรค่ะ
ค่ะ มีเรื่องอะไรหรือคะ
เขาทําอะไรนะคะ
(ห้องครูใหญ่)
เจน
ว่าไง
เธอหมายความว่าไงตอนพูดว่า "ถ้าไม่มีผึ้งแล้ว ก็แทบจะไม่มีพืชได้เลย
และก็ไม่มีพวกเราด้วย"
พืชต้องใช้เกสรเพื่อแพร่พันธุ์ต้นพืชอื่นๆ
และสําหรับพืชส่วนใหญ่ ผึ้งช่วยกระจายเกสรให้
- ไม่มีผึ้ง... - ก็ไม่มีเรา
- เจน - ครูแฮร์ริสัน
ครูเพิ่งไปห้องพยาบาลมา
เธอสบายใจได้เพราะเคอร์ติสไม่เป็นไร
แค่โดนผึ้งต่อยนิดหน่อย
แล้วอาพิส เมลลิเฟราล่ะคะ
นั่นชื่อทางวิทยาศาสตร์ของผึ้งเหรอ
ใช่ค่ะ
- ครูติดต่อบริษัทกําจัด... - บริษัทกําจัดแมลงเหรอคะ
แต่พวกมันไม่ได้ทําอะไรผิดนี่คะ
เจน เคอร์ติสโดนต่อยตั้งหลายรอบ...
มันป้องกันตัวค่ะ ถ้าไม่โดนคุกคาม มันก็ไม่ต่อยใคร
คือ... ครูแฮร์ริสันครับ
ผึ้งต่อยก็ต่อเมื่อผึ้งในฝูงมีภัยเท่านั้น
หรือไม่ก็รังผึ้งถูกโจมตี
ซึ่งตะกี้ก็ใช่
ขอบใจนะ เดวิด เดี๋ยวครูจะคุยกับเธอต่อ
บิลลี่ในห้องครูลี ยังคงไม่ยอมฝึกขับถ่ายค่ะ
ดอว์น ผมมีเรื่องยุ่งเต็มมืออยู่ตอนนี้
ครูลีก็เลอะเต็มมือค่ะ
เรียกภารโรงละกัน
เดี๋ยวผมตามไป
ครูโทรหาแม่เธอแล้ว
เขากําลังเดินทางมา เราจะได้คุยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกัน
เจน
เจน เธอโอเคมั้ย
ไม่
ผมไม่ได้ยินคุณ
เดวิด ไม่ได้ เรากําลังเดือดร้อนอยู่
พวกผึ้งก็เหมือนกัน
เราอาจหาทางหยุดครูแฮร์ริสัน ไม่ให้กําจัดพวกมันทิ้งก็ได้
นั่นล่ะที่ผมอยากได้ยิน คุณอยากจะกลับเข้าไปมั้ย
- อยากค่ะ - คุณมีภารกิจที่ต้องทําให้เสร็จ
เราต้องหาคําตอบว่า ทําไมพวกผึ้งทํางานถึงหายไป
แต่เราจะหนีจากเจ้าแมลงปอนั่นยังไง
เราถึงจะได้เข้าไปในรังผึ้ง และดูว่าเกิดอะไรกับพวกผึ้ง
อาจถึงเวลาต้องส่งกลิ่นเรียกพรรคพวก
ก่อนที่แม่ของเธอจะมา
เปิดกลิ่นเตือนภัยผู้บุกรุก
ฉันได้กลิ่นพวกพ้อง
พวกมันได้กลิ่นเราขอความช่วยเหลือ
นั่นล่ะ
เป็นอิสระแล้ว
เราดิ่งลงเร็วมาก
ทําไมเจ้านั่นถึงไม่เคลื่อนไหว
ผึ้งจะตายหลังจากต่อย
อะไรนะ แต่นั่นแปลว่า...
ผึ้งยอมทําทุกอย่างเพื่อปกป้องฝูง
การป้องกันตัวที่เลวร้ายมาก
กําลังกลับไปที่รังผึ้ง
กําลังเข้าใกล้ทางเข้า
เปิดกลิ่นเพื่อน ไม่อย่างนั้น พวกมันจะคิดว่าเราเป็นผู้ล่า
และต่อยเราจนมันตาย
ยังรับความจริงนี้ไม่ได้
ผึ้งอาศัยอยู่เป็นอาณานิคมขนาดใหญ่
ผึ้งนางพญาตัวเดียว ผึ้งทํางานหลายพันตัว และผึ้งตัวผู้ไม่กี่ตัว
ตัวเมียตัวเดียวเหรอ
ที่จริงแล้ว ผึ้งทํางานก็เป็นตัวเมีย
มีผึ้งตัวผู้แค่ไม่กี่ตัว และพวกนั้นจะไม่มีเหล็กใน
คุณพูดถูก ผึ้งทํางานทั้งหมดหายไป
และเราต้องมาหาคําตอบว่าทําไม รวมถึงวิธีแก้ไข
- เขากลับมาแล้ว - แมลงปอเหรอ
เปล่า แย่กว่าอีก ครูแฮร์ริสันมา
แถมมาพร้อมกับแม่เธอ
ทางนี้ครับ
สวัสดีครับ แม่เจน
เอาล่ะ เจน ครูมีโอกาสบอกข่าว...
- ลูกคิดอะไรอยู่น่ะ - หนูก็แค่...
- ไม่ ไม่ใช่คําถาม - หนูแค่อยากช่วย...
แม่สอนลูกมาให้แก้ไขปัญหาแบบนี้เหรอ
- ผมอยากขอ... - อย่าเพิ่ง เดวิด
"อย่างน้อยสิ่งที่หนูทําได้ก็คือ พูดแทนสิ่งที่พูดเองไม่ได้"
ไว้เราค่อยพูดถึงเจน กูดอลล์ทีหลัง เพราะเจนไม่ได้อยู่ที่นี่
เขาไม่ได้ไปทํางานสาย แต่แม่ใช่
ผมแค่อยากบอกว่าเจนสอนผม ว่าผึ้งมีความสําคัญยังไง
- ถ้าไม่มีผึ้ง... - ขอบใจจ้ะ เดวิด
แม่ เคอร์ติสจะฆ่าพวกผึ้งนะคะ
ถ้างั้นลูกก็ต้องพูดออกไป
ใช้คําพูด อย่าใช้กําลัง
ขอโทษค่ะ
ไม่ต้องขอโทษแม่
ไปขอโทษ...
- เขาชื่ออะไรนะคะ - เคอร์ติส ตัว "ค" ครับ
ซึ่งตอนนี้ก็คงเดือดร้อนเหมือนกัน
เพราะไปโจมตีรังผึ้ง อย่างโหดร้ายโดยไม่จําเป็น
แน่นอนว่าไม่ใช่พฤติกรรม ที่ควรทําในโรงเรียน เคซี่
ประเด็นที่คุณพูดก็ถูก ผมจะคุยกับเขาเอง
ไม่ให้เจนพูดล่ะคะ
ให้โอกาสเจนฝึกทักษะการพูดสักหน่อย
โอกาสในการเรียนรู้ ผมชอบนะ
แม่จะมารับหลังลูกโดนกักบริเวณเสร็จ
ขอโทษค่ะที่ทําให้แม่ต้องมา
ไม่เป็นไร ดูเหมือนตอนนั้น ผึ้งจะต้องการความช่วยเหลือจริงๆ
มันยังต้องการอยู่ค่ะ
ฟังนะ ลูกรัก การโกรธไม่ใช่เรื่องยาก
สิ่งที่ยากก็คือการเรียนรู้ว่า จะใช้ความโกรธที่คุกรุ่นในใจยังไง
เพื่อเปลี่ยนความคิดของผู้อื่น
ลูกคิดว่าการผลักเคอร์ติสจะหยุดเขา ไม่ให้ขว้างหินใส่ผึ้งอีกได้เหรอ
- ไม่ค่ะ - ใช่แล้ว
รักลูกจ้ะ
เก็บแรงไว้เล่นมวยปล้ํากับแม่แทนนะ
สักวันแม่อาจชนะก็ได้ค่ะ
ไงเจน
รู้มั้ยว่าเพื่อช่วยผึ้งแล้ว
เด็กบางคนปลูกสวนผึ้ง และอ่างน้ําสําหรับผึ้งที่โรงเรียน
ดูสิว่าน่ารักแค่ไหน
ผึ้งลงไปที่อ่างน้ําเล็กๆ นั่น
พวกเธอสองคนทําอะไรที่นี่
เราคิดว่าจะรอเธอ จนกว่าจะโดนกักบริเวณเสร็จ
เรามีภารกิจที่ต้องทําให้เสร็จ
ขอบใจนะ
โอ พระเจ้า เจ้าเคราเทา ดูนี่สิ
นายโดนต่อยไปเยอะมั้ย
ฉันขอโทษที่ผลักนาย
ฉันไม่เสียใจที่ช่วยพวกผึ้งไว้หรอก
แต่ฉันก็ไม่ควรผลักนายอยู่ดี ฉันเลยขอโทษ
ฉันโดนต่อยสามครั้ง
ฮาดีลโดนไปสี่
ที่แย่สุดคือโดนตรงนี้
ต้องเจ็บมากแน่ๆ
ฉันเคยโดนต่อยที่หน้า
- จริงดิ - ใช่ ตรงนี้
ตอนนั้นฉันอายุห้าหรือหกขวบ พยายามดูว่าในรังผึ้งมีอะไร
แต่ผึ้งมันไม่ชอบ
และมันก็ต่อยฉัน ก่อนที่ฉันจะได้เห็นอะไรซะอีก
- มันคิดว่าฉันจะทําร้าย - อื้อ ร้ายกาจนะ
ผึ้งมันร้ายกาจได้ แต่เพื่อปกป้องฝูงมันเท่านั้น
เหมือนที่นายปกป้องฮาดีล
ฉันปราบพวกมันได้ ถ้าเธอไม่ผลักฉันก่อน
ถ้าสู้กับผึ้ง ยังไงมนุษย์ก็ชนะ
ไม่ใช่การต่อสู้ที่ยุติธรรม อาณานิคมผึ้งจึงใกล้จะตายไปหมด
เธอเคยเห็นข้างในรังผึ้งมั้ย
- เหมือนๆ จะเคย - เหมือนๆ เรอะ
นายจินตนาการเก่งแค่ไหน
ฉันไม่เล่นกับเขาหรอกนะ
การจินตนาการช่วยให้นายเห็นภาพ บางอย่างที่นายไม่เคยเห็นมาก่อน
เช่นคนที่นายไม่เห็นด้วย ก็สามารถกลายเป็นเพื่อนกันได้
หรือสิ่งที่นายทําร้าย ที่จริงต้องการให้นายปกป้อง
นี่เราพูดถึงเรื่องผึ้งอยู่รึเปล่า
ฉันก็งงเหมือนกัน
หลับตาลงและจินตนาการสิ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เราอยู่ที่ไหนน่ะ
ข้างในยานอวกาศที่อยู่ข้างในรังผึ้ง กําลังพยายามช่วยอาณานิคมผึ้งอยู่
มิน่าพวกเธอถึงวิ่งไปรอบๆ สนามเด็กเล่นและตะโกนสินะ
ใช่
พวกมันสร้างทั้งหมดนี่เหรอ
แต่ถ้านี่คือรังผึ้ง แล้วพวกผึ้งอยู่ไหนล่ะ
เรากําลังหาคําตอบอยู่เหมือนกัน
พวกผึ้งทํางานทั่วโลกหายตัวไป
และไม่มีใครรู้ว่าทําไม
ถ้าไม่มีผึ้งทํางาน ตัวอ่อนผึ้งก็จะหิว และถ้าไม่มีตัวอ่อนผึ้ง...
ก็จะไม่มีอาณานิคมอีกต่อไป
ไม่มีอาณานิคม ไม่มีผึ้ง ไม่มีเกสร
ไม่มีเฟรนช์ฟรายส์อีกแล้วเหรอ
นายพูดถูก ผึ้งช่วยผสมเกสรมันฝรั่ง
- งั้นก็ไม่มีมันฝรั่งกรอบ - พูดถูกอีก
เธอต้องทําอะไรสักอย่าง
เราพยายามอยู่ แต่เราต้องให้ทุกคนช่วย ถ้าเราจะแก้ปัญหานี้
พร้อมนะ
ทําไมตรงนั้นดูต่างออกไป
กําลังสแกน
กําลังอัปโหลด เดวิด
- น้ําตาลน้อย - ผึ้งกินน้ําตาลเหรอ
พวกมันเอามาจากน้ําหวานดอกไม้ ซึ่งเป็นอาหารหลักของพวกมัน
แล้วทําไมพวกมันถึง ไม่ออกไปเอามาเพิ่มล่ะ
ถามได้ดี
อาจเป็นเพราะไม่ค่อยมีดอกไม้อีกแล้ว
- พอเมืองใหญ่โตขึ้น... - ไม่เหลือที่ให้เราปลูกดอกไม้
ทําให้พวกผึ้งหายตัวไป
นี่คือเหตุผลว่าทําไมพวกมันหายไป
ด้วยเหตุนี้ทุกๆ อาณานิคมถึงสําคัญ
เธอมีลิงด้วยเหรอ
ชิมแปนซีน่ะ
- พวกเธอไม่ได้มีแค่ลิงนะ - นั่นอะไรน่ะ
- แมลงปอกลับมาแล้ว - และมันตรงไปที่ผึ้งนางพญา
เราต้องไปช่วย
ทุกๆ อาณานิคมสําคัญใช่มั้ย
ใช่ แต่ฉันขอเป็นคนขับเอง
พร้อมเจอความเร็วสูงสุด
จําไว้ว่าการผลักไม่ได้ผลนะ
อื้อ ฉันจําได้
ผึ้งนางพญาต้องการให้เราช่วย
เจ้าเครื่องนี้ส่งกลิ่นเหมือนผึ้งนางพญาได้มั้ย
ได้สิ
ได้ผล
- โอ้ เย่ - เย่
เย่
ดีมาก เจน ดีมาก เคอร์ติส ดีมาก เจ้าเคราเทา ดีมาก ตัวฉันเอง
- เกิดอะไรขึ้นน่ะ - เราถูกกิน
ว้าว เป็นผึ้งไม่ใช่เรื่องง่ายสินะ
ไม่เลย พวกมันถึงได้รู้ว่า พวกมันจะแข็งแกร่งขึ้นเมื่อร่วมมือกัน
(บริษัทกําจัดแมลงฮิลล์เครสท์)
บริษัทกําจัดแมลง
นายจะไปไหนน่ะ
แข็งแกร่งขึ้นถ้าเราร่วมมือกันไง
ฉันจะวิ่งไปห้องครูใหญ่
- ฉันชนะ - เราต้องห้ามบริษัทกําจัดแมลง
อย่าฆ่าพวกผึ้งเลยนะครับ
แต่ครูเห็นใช่มั้ยว่าผมชนะ
วิ่งตามทางเดินน่ะเหรอ ใช่ ครูเห็น
ขอร้องล่ะค่ะ ครูแฮร์ริสัน
ยกเลิกบริษัทกําจัดแมลง
- เย่ แปะมือหน่อย - เย่ เราทําได้
เราช่วยพวกผึ้งได้
(โรงเรียนประถมวาเลรี มอร์ริส)
เขาดูมีความสุขนะ
เรายังต้องสร้างอ่างน้ําสําหรับผึ้ง
- เขาไม่ต่อยฉันใช่มั้ย - เขาไม่ต่อยถ้านายไม่ไปรบกวน
จั๊กจี๋แฮะ
ความคิดเธอใช่มั้ยที่ทําสวนผึ้งน่ะ
ไม่ใช่ความคิดฉันแน่ค่ะ
ก็นะ...
ยุ่งเหมือนผึ้งเลย
โอเค เราปลูกตรงนี้ได้ กับตรงที่เจ้าเคราเทาอยู่ ใช่ละ
- ตรงนี้ก็เหมาะนะ - เจ้าเคราเทาช่วยด้วยเหรอ
ทําได้ดีมาก เจ้าเคราเทา
โปรดช่วยพวกผึ้งด้วยค่ะ
- รอแป๊บ ฉันเกือบเสร็จแล้ว - รออยู่
แล้วเราเตรียมเมล็ดดอกไม้ ดินกับดินเหนียวทําไมนะ
เมลานี เคอร์บีบอกเราให้เตรียม
เขาบอกว่าจะมีเซอร์ไพรส์
ฉันชอบเรื่องเซอร์ไพรส์
ยกเว้นว่ามันจะน่ากลัว
เช่น แมลงปอนั่น
เขามาแล้ว
- สวัสดีค่ะ/ครับ เมลานี - ไง เจน ไง เดวิด
ขอบคุณที่มาคุยกับเราเรื่องผึ้งค่ะ
เราเตรียมทุกอย่างที่คุณขอแล้วฮะ
เดี๋ยวนะ ข้างหลังคุณนั่นผึ้งจริงๆ เหรอฮะ
ใช่จ้ะ นี่คือรังผึ้งสําหรับสังเกต ที่ฉันใช้สอนคนอื่นๆ เรื่องผึ้ง
มีผึ้งคลานอยู่รอบๆ บนรวงผึ้ง
ดูแลพี่น้องของตัวเอง และผึ้งนางพญาของพวกมัน
- นี่ เดี๋ยวฉันให้พวกเธอดูใกล้ๆ - นั่นตัวอ่อนผึ้งกําลังเกิดเหรอคะ
ที่จริงแล้ว มันคือผึ้งที่เพิ่งโตเต็มวัย
เคยเป็นตัวอ่อนที่เพิ่งฟักออกจากไข่
และผึ้งนางพญาจะวางไข่พันใบต่อวัน
มีอะไรต้องทําเยอะเลย
ผึ้งนางพญามีผึ้งนางพยาบาล ที่ช่วยเลี้ยงดูตัวอ่อนให้
ผึ้งนางพยาบาล แล้วมีผึ้งคุณหมอมั้ยฮะ
พวกผึ้งจะดูแลกันเอง
คุณเคยโดนผึ้งต่อยกี่ครั้งฮะ ตอนที่ทํางานกับพวกผึ้ง
ไม่บ่อยอย่างที่เธอคิดหรอกจ้ะ
นี่คือตอนที่ฉันอุ้มผึ้งไว้
- ดูแปลกแต่เท่จัง - เนาะ
ผึ้งจะต่อยก็ต่อเมื่อพวกมันโดนคุกคาม หรือไม่ก็ปกป้องรังของมัน
ลองดูนี่สิ ดูเหมือนฉันมีเคราเป็นผึ้งเลย
พวกมันสอนฉันมาตลอด 25 ปี ว่าต้องอยู่กับพวกมันยังไง
- เพราะงั้นห้ามพวกเธอไปลองทําตามเองนะ - ไม่ต้องห่วง ผมไม่ทําแน่
เมื่อไหร่คะที่คุณรู้ว่าคุณอยากช่วยผึ้ง
แม่ฉันสนับสนุนให้ ฉันไปทํางานเป็นอาสาสมัครที่อเมริกาใต้
ที่นั่นฉันได้ทํางานและเรียนรู้อะไรมากมาย จากการเป็นคนเลี้ยงผึ้งและชาวไร่
บรรพบุรุษชาวอเมริกันพื้นเมืองปลูกฝัง ให้ฉันมีสํานึกต่อถิ่นและเป้าหมาย
ฉันชอบถ่ายทอดความรู้
และบอกเล่าเรื่องราวประสบการณ์ กับคนเลี้ยงผึ้งรุ่นต่อๆ ไป
การบอกเล่าเรื่องราวสําคัญยังไงคะ
เพราะเราจะเรียนรู้ได้จากวิธีนี้ พวกผึ้งจะสอนกันและกัน
พวกมันเป็นนักเล่าเรื่องที่ดีที่สุด ในธรรมชาติเลยล่ะ
พวกมันเล่าเรื่องด้วยเหรอฮะ
- ผึ้งทําอะไรไม่ได้บ้างเนี่ย - เราทุกคนเป็นนักเล่าเรื่องทั้งนั้น
และเราก็เล่าด้วยวิธีที่ต่างกันไป
ผึ้งบอกเล่าเรื่องราว ผ่านอาหารที่พวกมันช่วยแพร่พันธุ์
ลองดูนี่สิจ๊ะ
พอพวกผึ้งสะสมเกสรและน้ําหวาน
พวกมันจะนําเกสร จากต้นหนึ่งไปอีกต้นหนึ่ง
จึงทําให้ต้นไม้ออกผลหรือผักได้
จริงหรือเปล่าฮะ ที่เราจะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีผึ้ง
จริงจ้ะ อาหารทุกอย่างที่เธอเห็นตรงนี้ ต้องอาศัยผึ้งทั้งนั้นเลย
เราถึงต้องปกป้องผึ้ง จากสิ่งที่ไปทําร้ายมัน
ซึ่งก็คืออะไรเหรอฮะ
เดี๋ยวฉันให้ดูอะไร
แค่จําไว้ว่ามีทั้งหมดสี่อย่าง
ปรสิต เชื้อโรค โภชนาการไม่ดี และยาฆ่าแมลง
ปรสิตคือสิ่งรบกวนที่ อาจเป็นอันตรายต่อผึ้งได้จริงๆ
และพวกมันจะส่งผ่านเชื้อโรค ซึ่งทําให้เกิดโรคและไวรัส
จนทําให้ผึ้งป่วย
โภชนาการที่ไม่ดีก็คือ เมื่อผึ้งมีดอกไม้ไม่เพียงพอ
ส่วนยาฆ่าแมลงก็คือสารเคมีรุนแรงสูง
ที่ใช้จัดการกับพวกปรสิต
แต่อาจเป็นพิษสําหรับผึ้งได้เช่นกัน
พวกเราเองก็ร่วมมือกัน ช่วยพวกมันได้ไม่ต่างจากผึ้ง
นี่คือตัวอย่างวิธีที่คนอื่นๆ ช่วย
มารีออน สเปนซ์ เพียร์สัน ผู้ก่อตั้งองค์กรโมไฮฟ์
ทํางานร่วมกับเด็กๆ ในเมือง เพื่อใช้พื้นที่ว่างในการสร้างรังผึ้งและสวน
และนี่คือเดเนียล ไคลน์ กับลูกสาว อิซซี่
ซึ่งให้การศึกษาแก่ชุมชน ว่าผึ้งมีความสําคัญยังไง
- พวกเขาทําอะไรคะ - นั่นคือก้อนดินเมล็ดพันธุ์
การปลูกดอกไม้ท้องถิ่นก็ช่วยผึ้งได้
และของที่ฉันขอให้พวกเธอเตรียมไว้ เธอก็ทําเองได้เหมือนกัน
นี่คือวิธีทําก้อนดินเมล็ดพันธุ์ เริ่มต้นจากหยิบดินมาสักก้อน
แล้วก็ใส่เมล็ดลงไป
- แบบนี้เหรอฮะ - ใช่จ้ะ แบบนั้นล่ะ
แล้วเธอก็ใส่ดินเหนียวเปียกๆ สักหน่อย
แล้วปั้นเป็นก้อนกลมแบบนี้
นี่ล่ะจ้ะคือก้อนดินเมล็ดพันธุ์
เธอสามารถโยนไปไว้ตรงไหนก็ได้ ที่มีดินให้ดอกไม้โตได้
- แบบนี้เหรอคะ - เสร็จแล้ว
ใช้ได้ทั้งคู่เลยจ้ะ
แจ๋วเลยฮะ
- เราขอให้ทุกคนที่โรงเรียนช่วยก็ได้ - เป็นความคิดที่ยอดมากเลย
ขอบคุณที่คุยกับพวกเรา เรื่องผึ้งค่ะ เมลานี
ยินดีมากจ้ะ
จําไว้ว่าเรื่องราวก็สําคัญเช่นกัน
พวกเธอสามารถช่วยผึ้งได้ด้วยการ บอกเล่าเรื่องราวการปลูกดอกไม้มากขึ้น
บายจ้า
- บายค่ะ เมลานี - บายครับ เมลานี
เจน ไปโยนก้อนดินเมล็ดพันธุ์กันเถอะ
- รอฉันด้วย - ได้เลย
คําบรรยายโดย ศันสนีย์ บวรกีรติขจร