Widzisz coś?
Jane mówiła, że ja jestem kapitanem.
Zapytałam, czy coś widzisz.
A czego szukamy?
Gawiala.
Nie słyszałem o nim.
Jak większość ludzi. Trzymają się z dala od innych zwierząt.
Ale to gady spokrewnione z dinozaurami.
- Wyglądają jak tyranozaur? - Nie.
- Triceratops? - Nie, bardziej jak...
Pachycefalozaur?
Nie, wyglądają, jak to!
Krokodyl z dziwnym nosem?
Nie są dziwne. Są wyjątkowe.
Żyją na Ziemi od milionów lat.
Ale teraz zostało ich tylko trochę ponad 600 sztuk na całym świecie.
Tylko 600?
Biedne dziwne gawiale.
- Musimy im pomóc. - Ale najpierw musimy je zrozumieć.
Co znaczy...
- Musimy je śledzić. - Szybko!
Po co im taki dziwny nos?
Nie wiem. Jeszcze. Tego musimy się dowiedzieć.
Płyńmy za tym nosem.
Płyniemy za szybko! Powiedziałam: „Za szybko!”.
Zacięło się!
Mamy problem.
Wiem. Nasza misja jest tam.
Już nie chcę być kapitanem.
Zawróć! Zawracaj!
Nie tylko gawiale mogą wkrótce wyginąć!
Mamo!
Musiałam jakoś zdobyć twoją uwagę.
Wołałam cię trzy razy.
Wiesz, że szympansy nie potrafią pływać.
Nie wiedziałam,
ale to nie ja zabrałam go do basenu.
Pomagał nam w naszej misji.
Tak?
Twoją misją na dziś jest praca ze mną.
Mamy umowę. Najpierw praca, potem pływanie.
Mamy tylko kilka godzin, nim tata i Sasha zabiorą cię na ich weekend.
- Mamo, próbujemy... - Ocalić jakieś ważne zwierzę? Wiem.
Ale teraz musisz wypełnić obowiązki.
Chodź. Wyjdź z wody.
Czemu mamy obowiązki do wykonania w budynku?
Bo to spółdzielnia,
co oznacza, że wszyscy musimy współpracować i robić swoje,
by dbać o budynek i wspólny basen.
Lubisz, jak ludzie współpracują.
Im szybciej to pomalujemy, tym szybciej wrócisz do ratowania...
Gavialis gangeticus.
Okej. To wymyśliłaś. To nie jest prawdziwa nazwa.
- Jest prawdziwa. - Są spokrewnione z dinozaurami.
Dinozaury rządzą.
Jaki jest twój ulubiony?
Spinozaur.
Dobra odpowiedź.
Hej, ty jesteś Maria?
Czy to ja?
Tak, to ja.
To znaczy, tak mam na imię. Maria.
Jestem Andre. Kumari mówił, żebym cię znalazł.
Dopiero się wprowadziłem i muszę popracować,
więc jestem cały twój.
Mój.
Niezły ze mnie malarz.
Kocham sztukę.
Krzesła, mamo.
Jasne. Tak, bardzo byś mi pomógł.
Pójdę po frędzle. Pędzle.
Materiały. Zaraz wrócę.
Miłego współpracowania!
Jaki jest twój ulubiony dinozaur?
Mam ich dziewięć. Wymienić malejąco czy rosnąco?
Co za różnica? Dinozaury wyginęły.
A jeśli nie pomożemy gawialom, to też wyginą. Chodź, Davidzie.
Czym są gawiale?
To dziwnie wyglądające gady, które mają dużą kulkę na końcu nosa.
Taką.
Dowiemy się, po co im ona,
by nie dopuścić do ich wyginięcia.
To ważne zajęcie. Mogę jakoś pomóc?
Już pomagasz.
Pomóż mojej mamie, a my wrócimy do misji.
Jasne. Powodzenia.
Lubię go.
Jane?
Jane! Jane?
Niezła próba. No dawaj.
Wychodź z basenu. Ale już.
To był zacny plusk.
To prawda.
Dziękuję.
Jakieś postępy z „gerwialem”?
Gawialem. I nie.
Bo malowanie krzeseł jest ważniejsze od ochrony zagrożonych gatunków.
Niezłe z ciebie ziółko, co?
Nie masz pojęcia.
Tak.
Pójdę się wysuszyć. Zaraz wrócimy pomóc w malowaniu.
Nie śpieszcie się.
To było żenujące.
Wiem. Jak możesz myśleć, że malowanie jest ważniejsze od ratowania zwierząt?
Bo mieszkanie tutaj oznacza pracowanie dwie godziny w miesiącu.
Nie proszę o wiele.
Ludzie zawsze wymyślają coś ważniejszego od pomagania zwierzętom.
A jeśli nic nie zrobimy, to one znikną. Na zawsze.
Potrzebuję chwili dla siebie. Proszę.
Każdy jest ważny.
Każdy ma rolę do odegrania.
Każdy zmienia coś każdego dnia.
Niech to pani powie mojej mamie.
„Spójrz w dół”.
Gawial!
Chodźmy!
Dokąd poszła?
- Musi gdzieś tu być. - Skąd wiesz, że to ona?
Słuszna uwaga. Gawial musi gdzieś tu być.
Rozdzielmy się i poszukajmy.
Masz swoje walkie-talkie?
Potwierdzam. Bez odbioru.
Kto pierwszy znajdzie gawiala, będzie kapitanem. Dobra?
Co?
Więc tak chcesz to rozegrać. Doigrasz się!
Co to za hałas?
Nie dam się na to znowu nabrać.
Gdybym był gawialem, to gdzie bym był?
Po pierwsze bym nie stał.
Chodziłbym na czworaka.
Nadchodzi kapitan David.
Jest coraz głośniejszy.
Co takiego?
Twój gawial? Dobrze to teraz wymówiłem?
Tak. Zgubiliśmy go z Davidem.
A jaki wydaje dźwięk?
Takie jakby pykanie.
Jak...
Nie, bardziej...
Naprawdę przypominają dinozaury.
Ludzie myślą, że dinozaury ryczały jak lwy.
Ale brzmiały bardziej jak aligatory albo krokodyle,
które syczą i szczebioczą.
Wielkie dzięki za pomoc.
Może zrób sobie przerwę i sprawdź, skąd dochodzi pykanie?
Okej. Proszę, mamo.
Na razie, Andre. Dziękuję!
Wcale nie pomagała, co?
Jeśli zobaczycie szympansa, nie mówcie mu, że tu byłem.
Co?
Znalazłem gawiala!
Dobra robota, kapitanie Davidzie.
Nie, ja go znalazłem!
Szedłem w jego kierunku!
Jestem kapitanem!
Co?
Gawial wydaje z siebie ten dźwięk?
Jest taka jak ja, gdy byłem dzieckiem.
- Naprawdę? - Tak.
Chciałem ocalić każde zwierzę na mojej drodze.
Przynosiłem do domu ptaki i małe wiewiórki.
Doprowadzałem rodziców do szału.
Tak, odratowałyśmy sporo ptaków.
Tęsknię za tym.
Za czym?
Za byciem dzieckiem. Myśleniem, że zmienię świat.
Ona naprawdę w to wierzy.
Po to masz tę kulkę! By wydawać ten dźwięk.
Tylko po co?
Jane, tu kapitan David!
Świetnie. Wystraszyłeś go!
Kogo wystraszyliśmy?
Gawiala!
To niemożliwe.
Znalazłem...
Znaleźliśmy gawiala i wydaje z siebie dziwny...
Dźwięk. Takie jakby...
Dwa gawiale i oba wydają ten dźwięk?
Wiesz, co to oznacza?
Że Siwobrody i ja będziemy kapitanami?
Nie.
Może.
To znaczy, że robią to, co my przez walkie-talkie!
Bawią się?
Rozmawiają!
- To też spoko. - Ale musimy to potwierdzić.
Spróbuj zwabić swojego do basenu.
Jak mamy...
Siwobrody się tym zajmie.
Przegania go do ciebie.
Dalej, Siwobrody! Dawaj!
Dobra robota, Siwobrody. Gawiale nie lubią towarzystwa innych zwierząt.
Uważaj! Nie umiesz pływać!
Siwobrody, wskocz na to!
Proszę.
To nie moja wina, tylko Siwobrodego.
Przyniosę więcej ręczników.
A co z Siwobrodym?
Umyję go.
Dopiero kupiłam tę koszulkę.
Jakieś postępy w misji?
Tak.
Znaleźliśmy dwa gawiale
i oba wydają taki pykający dźwięk nosami.
Coś takiego.
- Czemu to robią? - Tego chcemy się dowiedzieć.
Pośpieszcie się. Są zagrożonym gatunkiem.
Mam ci pomóc przez chwilę?
Poradzę sobie z tym.
Idź ocalić gawiale, a ja zajmę się malowaniem.
Każdy ma swoją rolę do odegrania.
Ty rób swoje, a ja będę robić swoje.
Przepraszam za farbę.
Nie szkodzi.
Ale Siwobrody ma szlaban.
Jane, tutaj.
Tutaj.
Wskakuj. Mam pomysł.
Nie będą wiedzieć, że nadpływamy.
Popatrz. Czyż to nie urocze?
Dobra robota.
Nie bez powodu nazywają mnie kapitanem.
Nikt cię tak nie nazywa.
Siwobrody mnie tak nazywa.
- One rozmawiają? - Ale co mówią?
Mam was.
Wyszło lepiej, niż się spodziewałem.
Nieźle.
One uciekają!
One? To znaczy, że jest więcej niż jeden?
Pierwszy znalazł przyjaciela.
- Cały czas sobie pykają. - Sądzimy, że tak rozmawiają.
Pewnie mówią: „Trzymaj się z dala od rzeki z wielką tamą”.
To konkretna informacja.
Czytałem o nich.
Gawiale są zagrożonym gatunkiem,
bo ludzie budują tamy na rzekach, w których mieszkają.
- Po co? - By wytwarzać prąd.
Powinni przestać.
Ludzie potrzebują światła.
Ale nie cały czas.
Nie, gdyby wszyscy oszczędzali prąd.
Wyłączając światło?
Nie musielibyśmy wytwarzać tyle prądu.
I ocalilibyśmy gawiale?
Byłby to krok w dobrym kierunku.
Masz rację. I pomogłoby to innym zwierzętom.
Skoro mowa o ratowaniu zwierząt,
pójdę sprawdzić, czy udało mi się domyć Siwobrodego z farby.
Suszy się w słońcu.
Uwielbia słońce.
Tak, jest spoko.
Kolejny gawial?
Ale nie ma kulki na nosie.
- Nie wszystkie ją mają? - Może nie.
Może to samica. Samice są mniejsze od samców.
- Jak ta. - Wchodzi do wody.
Wyzwanie gawiala. Jak długo umiesz wytrzymać pod wodą?
- Osiem sekund. A ty? - Przekonamy się.
Dziewięć sekund. Nowy rekord.
Czy one toczą taką bitwę jak my?
Na to wygląda. Chcę wynik dwucyfrowy!
Dziesięć sekund. Spróbujemy 11?
Gdy skończymy misję.
A jak to zrobimy?
Chodź ze mną.
I co? Tworzymy z twoją mamą niezły zespół, co?
Wciąż zostało sporo pracy.
Przyszliśmy pomóc. I obserwować.
Twoja mama jest świetną malarką.
Andre ma talent.
Chyba nie tylko między gawialami coś się dzieje.
- No właśnie! - Co?
Dzięki kulkom na nosach samce wydają dźwięki i robią bąbelki,
którymi imponują samicom,
tak jak Andre wykorzystuje umiejętność malowania...
I wiedzę o dinozaurach.
...by zaimponować mojej mamie.
I to działa?
Lubię dinozaury.
Wcale nie. Mówiłaś, że są straszne.
Mogę być kapitanem?
Wszyscy możemy.
Jest nasza para.
Patrz, samica złożyła jaja.
To znaczy, że niedługo będzie więcej gawiali.
Gawiale zrozumiały,
że żeby być dobrą drużyną, trzeba rozmawiać.
Tak, Siwobrody i ja też to zrozumieliśmy.
Prawda, współkapitanie?
Chwila, gdzie był wodospad?
Pomóż ocalić gawiale.
Potrzebujemy pomocy.
Siwobrody wciąż jest mokry.
Chwileczkę, Jane.
Do kogo piszesz?
Do Andrego? Wciąż muszę mu wymienić moje ulubione dinozaury.
Nie spóźnisz się na rozmowę z herap...
Herpetologiem. Specjalistą od gadów.
Dr Ruchira Somaweera powinien niedługo zadzwonić.
Tak.
To na pewno on!
Przejmiesz Siwobrodego? I pozdrów Andrego.
Okej, idź już. Miłej zabawy.
Halo? Cześć.
Nie, nie jestem zajęta.
Cześć, Ru.
Cześć, Jane. Hej, Davidzie.
Dzięki za rozmowę o gawialach.
Mamy sporo pytań.
Pierwsze brzmi: to ty namalowałeś te fajne krokodyle, które są za tobą?
Dziękuję.
To nie tylko moje dzieło. Część wykonały krokodyle.
Małe krokodyle potrafią malować?
Badałem te krokodyle
i nałożyliśmy im na brzuchy nietoksyczną farbę,
i zrobiliśmy odciski.
Dzięki sztuce możemy na różne rzeczy spojrzeć inaczej.
- Ale fajnie. - Właśnie.
Gdy na nie patrzycie, nie widzicie słodkich, puchatych zwierzątek.
Ludzie się ich boją, ale one mają też piękne oblicze.
Czego najważniejszego ludzie nie rozumieją?
Krokodyle to najlepsi rodzice wśród gadów.
W przypadku gawiali to tata opiekuje się młodymi,
nosi je na plecach i chroni przed drapieżnikami.
Spójrz na te krokodylki, Jane.
Są urocze. Nie wiedziałam, że gawiale są dobrymi rodzicami.
Może i są zimnokrwiste, ale mają ciepłe podejście.
Kiedy wiedziałeś, że chcesz badać krokodyle i gady?
Odkąd umiałem chodzić. Spójrzcie na te zdjęcia.
Ile miałeś lat?
Chyba 15.
Uważałem, że gady są tajemnicze, fascynujące i niezrozumiane,
więc chciałem je badać i sprawdzić, jak mogę im pomóc.
Jak my możemy pomóc?
Mówcie wszystkim, dlaczego są ważne.
Są drapieżnikami szczytowymi,
co znaczy, że są na szczycie łańcucha pokarmowego.
Gawiale jedzą ryby i pilnują ich liczebności.
Rehan!
Skąd wiecie, jak się nazywam?
Bo jesteś jednym z najmłodszych autorów artykułu naukowego.
Jesteś na tablicy bohaterów Jane.
Przeczytałam, że miałeś dziesięć lat, gdy odkryłeś przyjaźń
między ośmiornicą a wargaczem.
Nie zrobiłbym tego bez taty.
Gdy Rehan miał trzy latka, nurkowałem, mając go na plecach,
i badaliśmy ocean.
Jak tata gawial.
Tak, są bardzo fajne.
Szczególnie że żyły, gdy po Ziemi chodziły dinozaury.
Dinozaury są świetne. Podaj swoje dwa ulubione.
Dilofozaur i spinozaur.
Kosmoceratops i gigantozaur.
Jak jeszcze możemy pomóc gawialom i innym krokodylom?
Możecie zbierać datki i przekazać je na ich ochronę.
W szkole Rehana zbierają zużyte plastikowe pojemniki
i wymieniają je na pieniądze, które przekazują na ochronę gatunków.
- Może zróbcie coś takiego. - Świetne pomysły.
I nie przestawajcie być ciekawi.
Pamiętajcie, ważne są nie tylko urocze i milutkie zwierzęta.
Dzięki, Rehanie. I tobie też, Ru.
Tak, bardzo dziękujemy.
- Pa! - Pa, pa!
Myślisz o tym, co ja?
Że chciałbym być gawialem na plecach taty?
Nie, że możemy pomóc gawialom,
- opowiadając o nich sąsiadom. - To też.
A potem sobie wyobrazimy, że jesteśmy gawialami na plecach taty.
Chodźmy.
- Chodź, Jane! - Już idę!
Napisy: Agnieszka Otawska